Shumë njerëz thjesht kopjojnë dhe ngjitin nga dpa, fjalë për fjalë.
Pastaj sheh në gazetë që tani kudo janë të njëjtat artikuj.
përmendim zyrtarisht në një intervistë se po jetojmë në një epokë të budallallëkut të mediave masive dhe Gustave Le Bon
shkroi "Psikologjia e turmave" më shumë se 130 vjet më parë.
Ai përmban gjithçka që duhet të dini për mënyrën se si të manipuloni masat.
në thelb jeton si skllav, thjesht nuk e kupton që je rrethuar me një gardh.
Të tjerë ngritin gardhin për ty dhe të thonë se çdo katër vjet ke mundësinë të zgjedhësh ngjyrën e gardhit.
Thënia ime e preferuar në të vërtetë është: Ata që shikojnë më pak televizion shohin më qartë.
Ata besojnë në të. Si një lloj ideologjie. Ideologjia komuniste është gjëja e duhur, ata injorojnë gjithçka tjetër.
Ka plot prej tyre në media, plot.
Do të të dalë qime në lëkurë kur të shohësh se si e shohin njerëzit atje.
Dhe ne me të vërtetë duhet të qëndrojmë të gjithë së bashku në këtë orë të vështirë.
Po, të dashur shikues, Heiko Schrang, kush nuk e njeh?
Ai është një autor më i shitur, botues librash, folës në edicionin e 15-të të AZK-së, ka një kanal në YouTube
me 170,000 ndjekës dhe, si një person që do paqen, është një nga figurat më të njohura në skenën arsimore.
Mirë se erdhe në Kla.TV, i dashur Heiko, është fantastike që je këtu.
Përshëndetje, i dashur Mathias. Faleminderit që më fute, dhe gjithçka të mirë për shikuesit, natyrisht. Faleminderit shumë.
I dashur Heiko, ti ke shkruar një libër, dhe libri yt i ri quhet "Gënjeshtra e Mileniumit."
Në të trajtoni tema të ndjeshme dhe i shqyrtoni me thellësi mbresëlënëse.
Megjithatë, është shumë e lehtë për t'u lexuar dhe me të vërtetë tërheq lexuesin.
Libri u shkrua pas pandemisë së koronavirusit. A ju frymëzoi kjo periudhë të shkruani librin? Apo kishte ndonjë arsye tjetër?
Jo vërtet, nuk është kaq e re.
Libri u botua pak më pak se një vit më parë, kështu që në të vërtetë shumë pas Koronës.
Corona është 2020/2021 – a kemi ndonjë lidhje me të?
Por pyetja juaj është ende e vlefshme.
Në fund, në të vërtetë kishte vetëm një arsye:
Nxora librat e mi të vjetër, në këtë rast "Gënjeshtra e Shekullit".
Desha të shikoja burime të vjetra dhe u tmerrova kur zbulova se shumica e tyre nuk ekzistonin më në internet.
E gjeta shumë shqetësuese, sepse është çmenduri.
Kjo do të thotë që tani ka një njëtrajtshmëri masive atje, përmes Google, dhe tani po vazhdon me ChatGPT.
Kështu mendova se, nëse vazhdojnë të fshijnë gjithçka, do të mbetet vetëm një e vërtetë: ajo e
Ministrisë së së Vërtetës, e ngjashme me "1984" të Orwell-it.
Dhe pastaj mendova, nuk mund të jetë kështu.
Kështu që mendova, mirë, në fund të fundit do të shkruash një libër tjetër për brezat e ardhshëm.
Sepse besoj se ata po lëvizin gjithnjë e më shumë në këtë drejtim, me inteligjencën artificiale, ku ke vetëm
një mendim të paracaktuar, i cili – sipas dëshirës së atyre në pushtet – është diktuar nga një narrativë.
Dhe unë gjithashtu kam fëmijë, dhe kam një përgjegjësi, sipas mendimit tim, jo vetëm ndaj fëmijëve, nipërve dhe mbesave dhe
njerëzve të tjerë, në mënyrë që dikush të mund të thotë: Mirë, këtu është një vepër
referencë – e ke lexuar – një lloj enciklopedie.
Do të trajtojmë disa tema.
Kështu që aty mund të gjeni gjithçka, si filluan të gjitha luftërat: kush ishte pas tyre, jepen emra dhe
mbiemra, vrasja e Kennedy-t, koronavirusi – çfarë ndodhi aty?
Domethënë, libri im tashmë është i vjetëruar (...).
Më parë shkruaja gjëra që tani janë të gjitha dalë.
Ndërkohë, një bombë tronditëse pas tjetrës po shpërthen.
Dhe kështu në të vërtetë ndodhi që thashë: mirë, ky është një shoqërues për të gjitha temat.
Mirë, nuk mendoj se kam nevojë të shkruaj më shumë, sepse tani gjithçka është shkruar.
Dhe nëse deri tani nuk e ke kuptuar, mos e keqkupto – nuk mund t'i ndihmosh më.
Ju me të vërtetë keni trajtuar shumë tema të ndryshme dhe i keni shqyrtuar ato në thellësi.
Në këtë bisedë, tani do të doja të përqendrohesha pak në temën e mediave.
Ju gjithashtu i referuat medias në një artikull, por edhe përsëritshëm gjatë gjithë librit.
Shumë njerëz supozojnë se mediat masive ofrojnë një gamë të gjerë opinionesh dhe se secili mund të formojë diku mendimin e vet.
Në librin tuaj, megjithatë, ju paraqisni një pamje disi të ndryshme të mediave.
Pra, çfarë e sheh si problem me mediat masive?
Sipas mendimit tim, ky nuk është një problem i ri; ai ka qenë gjithmonë aty.
Nëse hulumtoni pak historinë e kësaj, do të zbuloni se Edward Bernays – unë mund t'u rekomandoj vetëm Eddie Bernays shikuesve
– shkroi librin "Propaganda" më shumë se 100 vjet më parë.
Ky njeri në të vërtetë është ai që themeloi agjencitë e marrëdhënieve publike (...) ai u ka dhënë atyre që
janë në pushtet mekanizma për manipulimin e njerëzve.
Dhe do të thoja se, qoftë Adolf Hitleri apo të tjerë, këto gjëra ende përdoren edhe sot. Me fjalë të tjera, nuk është asgjë e re.
Sigurisht, ke përshtypjen se, mirë, në RDG kishte dy kanale, DDR1 dhe DDR2. Dhe gjenerata ime
gjithashtu e mban mend kohën kur kishte vetëm disa kanale.
Në vitin 1987, Sat.1, RTL e të tjera, televizionet private, u shfaqën.
Më parë, kishte vetëm një numër të kufizuar kanalesh televizive.
Dhe pastaj, në një moment, u shfaqën qindra kanale.
Njerëzit thanë, "Hej, tani me të vërtetë mund të marrim informacion të plotë dhe të pavarur."
Dhe shpesh e kam vënë në dyshim këtë, madje që më shumë se 20 vjet më parë, sepse vura re se kur bëhej fjalë për raportime kyçe
lajmesh – domethënë për çështje thelbësore, qoftë Lufta e Dytë e Gjirit në 2003 apo edhe Lufta e Parë e
Gjirit në 1991 – të njëjtat imazhe shfaqeshin kudo.
Pavarësisht kësaj, kur shikon CNN, sheh të njëjtat imazhe në lajmet e përditshme, dhe i
sheh të njëjtat imazhe edhe në kanalet e tjera.
Vetëm prezantuesi televiziv dukej ndryshe, por mesazhi ishte i njëjti kudo.
Dhe madje edhe atëherë, e pyeta veten: Si mund të jetë kështu?
Sepse kur gjithçka është kaq e pavarur dhe të gjithë po të shesin: "Ne kemi gazetarët
tanë dhe ata tani po shkojnë këtu e atje" (...).
Por kur vinte puna te çështjet vendimtare, në të vërtetë kishte vetëm një mendim vendimtar.
Dhe sipas mendimit tim, tani është më keq se kurrë.
Ju iu përgjigjët kësaj duke thënë: Nuk ka aspak rëndësi nëse ka mijëra kanale apo jo.
Ka vetëm katër agjenci lajmesh, siç përmende: AP, Associated Press, pastaj AFP, Reuters, të gjitha të njohura mirë.
Reuters është pothuajse 150 vjeç, vetëm imagjinoni, dhe pastaj është dpa, Agjencia Gjermane e Shtypit.
Për shikuesit e interesuar – duhet t'i kushtoni vëmendje kësaj – shpesh e shihni në Gjermani: dpa – të
shtypur me shkronja shumë të vogla – dpa, dpa, dpa raport.
Kjo do të thotë se ata japin atë që duhet të sjellë.
Shumë njerëz thjesht kopjojnë nga dpa, fjalë për fjalë.
Pastaj sheh në gazetë që tani kudo janë të njëjtat artikuj.
Po, pra për shikuesit edhe një herë, sapo folët për larmishmërinë e madhe të mediave, dhe tani po thoni se këto media të ndryshme –
siç duket në një vështrim të parë, sepse ka kaq shumë formate të ndryshme – por në fakt kopjojnë vetëm nga
këto katër agjenci, ose kryesisht prej tyre, apo jo?
Po, është e zgjuar. Le ta them kështu: siç thashë, zakonisht nuk dua të mohoj se mund të ketë disa ndryshime rajonale
në raportet standarde; mund të jetë krejtësisht e vërtetë.
Por në fund të fundit, duhet ta imagjinosh kështu: një palestër e madhe, dhe brenda saj është relativisht errët, dhe në një
qoshe të gjitha dritat e fokusuara ndriçojnë atë qoshe, dhe në atë qoshe, për shembull, është lufta në Ukrainë ose në Gaza.
Të gjithë po shikojnë vetëm këtë cep, të gjithë raportojnë vetëm për këtë cep, por në të njëjtën palestër, në vende të tjera, për
shembull në Jemen, dhe diku tjetër, ka gjithashtu luftëra, ka gjithashtu vrasje masive, por
për to nuk raportohet, sikur të mos ekzistonin.
Aktuale, vetëm aktuale, madje nuk po flas për gjëra historike.
Nëse supozojmë se lufta në Ukrainë filloi në vitin 2014, kjo është mirë e njohur.
Dhe kur merrni parasysh se një nga gazetarët më të mëdhenj, të cilin gjithashtu e citoj në librin tim dhe e admiroj shumë, Peter
Scholl-Latour, i cili fatkeqësisht ndërroi jetë në vitin 2014, përmendi zyrtarisht në një intervistë se jetojmë në
një epokë të budallallëkut të mediave masive; kjo ishte veçanërisht e dukshme pas luftës në Ukrainë.
Kështu ishte atëherë. Shfaqeshin imazhe të rreme. Për shembull, nTV shfaqi një titull të madh që thoshte se
konvojet e tankeve po marshonin ose po kalonin në Ukrainë, por në të vërtetë ishte një foto nga viti 2008.
U xhirua në Kaukaz, ishte një stërvitje ushtarake ruse, kështu që u raportua thjesht gabim.
Por natyrisht, njerëzit menduan: "Oh, rusët po marshojnë atje me tanke, por ata kurrë nuk e bënë!"
Kjo është vetëm një shembull. Dhe vazhdon kështu gjithë kohës.
Atëherë ishte gjithashtu legjendare kur në Berlin thoshin: "Oh, tani duhet të formojmë një zinxhir njerëzor për
refugjatët e varfër – të cilët më pas erdhën përmes Sirisë në vitin 2015 – dhe kjo ishte gjithashtu legjendare."
Pastaj ata demonstruan nëpër Berlin, duke qëndruar dorë për dore me qirinj për refugjatët e varfër.
Pastaj u zbulua se aty nuk kishte 50,000 njerëz, siç ishte raportuar, por vetëm 5,000,
dhe kjo nuk mjaftoi për zinxhirin njerëzor.
Kështu që ata morën imazhe nga viti 2003, lufta e dytë në Ukrainë, kur kishte demonstrata masive dhe qindra
mijëra njerëz dolën në rrugë – thjesht i bashkuan bashkë.
Pastaj e zbulon dhe ata thonë: "Oh, fatkeqësisht kemi nxjerrë pa dashje foton e gabuar nga arkiva e dpa-së."
Po bëjnë të njëjtën gjë me Trumpin tani, çështjen me BBC-në, prandaj ai po padit. Dhe vazhdon kështu gjithë kohës.
E vetmja gjë që ka rëndësi është se ka pak agjenci, të cilat shikuesit duhet t'i mbajnë
mend ose të ndihen të lirë t'i hulumtojnë.
Dhe kjo është e zgjuar, sepse shumë pak njerëz e dinë këtë, por të gjithë ndajnë të njëjtin mendim.
Nëse mund t'i gjeni përsëri është një histori tjetër, me Bilderbergerët dhe të gjitha organizatat
gjysmë-sekrete ku u ulen dhe diskutojnë agjendën e tyre.
Është një teori konspiracioni, natyrisht, Mathias, e di ti.
Absolutisht, pa asnjë dyshim. Le të vendosim disa shenja citimi rreth kësaj, po, pikërisht.
Në librin tuaj, gjithashtu shkruani se përfshini një citat nga Jörg Haider:
Kushdo që përcakton termat, kontrollon mendimin – çështjet e rëndësishme bëhen tabu politik dhe gënjeshtrat ngrihen në dogmë.
Po, si funksionon në praktikë kjo luftë psikologjike, siç e quani ju, apo keni ndonjë shembull të veçantë
nga ngjarjet aktuale botërore, nga ajo që po ndodh tani?
Po, për të qenë i sinqertë, mund të them disa gjëra, por duhet të them se nuk më intereson më çfarë duan të dëgjojnë
shikuesit, por kështu është kur je në këtë fushë kaq gjatë.
Ne gjithmonë flasim për njohje, por pse të ndryshojmë?
Ti gjithmonë mbetesh në fushën e njohjes, gjithmonë duke njohur, sepse në një moment do të
çmendesh, sepse mesazhi tjetër, tjetri, tjetri, tjetri...
Sepse gënjeshtra, duhet ta imagjinosh, është kaq e madhe, madje mjaft frikësuese për mua, që njerëzit ndjekin këto gënjeshtra.
Pra, për shembull, nëse dëgjoni në media që, sipas Ministrisë së Mbrojtjes, ka ndodhur kjo dhe ajo.
Ju gjithmonë e dini që ata janë pas kësaj, ose që raportet e inteligjencës kanë thënë këtë e atë.
Pra, kjo do të thotë që mund ta kuptojmë, pasi ata punojnë relativisht ngushtë së bashku dhe gjithë terminologjia...
Prandaj tani është e mërzitshme, qoftë thjesht një term, "qytetar i zemëruar", që nuk ekzistonte më parë, "qytetar i Rajhut", një
term i krijuar artificialisht për të njollosur njerëzit, "ezoterik i djathtë", që jam unë, asnjëherë nuk ka ekzistuar më parë.
Duhet të marrësh një fjalor, është vërtet interesant.
Njëherë mbajta një ligjëratë për këtë, mendoj se ishte në vendin tuaj, në AZK, për terminologjinë.
Ishte para ca kohësh, dhe termat atje as që përmenden.
"Rebelët", ah, rebelët – rebelët janë një lloj indianësh. Ata janë të zgjuar, thonë: "për të shmangur një katastrofë humanitare"
– kjo tingëllon mirë – "forcat e ruajtjes së paqes" duhet ...
Këto janë të gjitha fjalë që krijohen për t'u përcjellë në mediat kryesore, të cilat më
shumë apo më pak i përkasin disa agjencive.
Delet që flenë në fund bombardohen me terma të tillë si "forcat paqeruajtëse" që duhet të shkojnë në vendin X ose Y,
duhet të shkojnë atje për të luftuar për demokraci dhe liri.
Rastësisht, termi "dëmtime anësore" u krijua gjatë Luftës së Kosovës në vitin 1999, për shembull, dhe nuk ekzistonte më parë.
Pra, gjatë Luftës së Vietnamit nuk kishte dëme anësore. Pashë imazhe të bombave me napalm që hidheshin, dhe ato
janë imazhe legjendarisht të trishta: fëmijë të vegjël që lëkura u digjej si xhel mbi trupat e tyre.
Kështu që thanë me vete: "Mirë, kemi mësuar mësimin, nuk mund të bëjmë më gjëra të tilla. Tani duhet të bëjmë diçka si
një lojë video… një dron fluturon, pastaj shfaqet diçka, dhe pastaj u themi atyre: 'Epo, pati edhe dëme anësore.'"
Thjesht, civilët, gratë, fëmijët e kështu me radhë po vriten.
Dhe kështu ndodh gjithmonë, shtrembërimi i plotë, partia "ekstremiste e djathtë" dhe ajo që është
në kontakt me të, kështu që është thjesht shpifje.
Sepse çdo fjalë, në mënyrë shumë shpirtërore, çdo fjalë ka një vibrim.
Nëse tani them, i dashur Mathias, ti je një njeri i mrekullueshëm, ose të dua, ose them, të urrej ty, Mathias.
Oh, fjalët mund të vrasin, për të thënë kështu. Çdo fjalë ka një model dridhjeje, ata e dinë shumë mirë.
Dhe për këtë arsye refuzoj t'i marr përsipër këto gjëra.
Prandaj nuk do të shihni asnjë video time ku përmend fjalën "Schwurbler" edhe një herë.
Për mua, kjo është gjëja më qesharake ndonjëherë, sepse fjala nuk ekzistonte më parë.
Siç përsërisin shumë njerëz, ata janë, si të thuash, si një majmun që gjithashtu kopjon gjithçka.
Nuk po them që të gjithë njerëzit janë të tillë, jo mes jush, ku ka mendimtarë të lirë, natyrisht.
Por fatkeqësisht, kështu janë masat; e pranojnë, dhe Gustave Le Bon shkroi "Psikologjia e turmave" më shumë se 130 vjet më parë.
Të tregon gjithçka që duhet të dish për të manipuluar masat. Por në njëfarë mënyre gjithmonë funksionon.
Po, natyrisht që jeni në një nivel krejtësisht tjetër sepse gjithashtu e keni studiuar këtë temë në thellësi të madhe.
Mund ta imagjinoj mirë që je vërtet i lodhur me disa nga këto kushte.
Por mendoj se është e rëndësishme, gjithashtu për shikuesin, të kuptojë se si funksionon diçka e tillë kur kemi
katër agjenci që qëllimisht shpërndajnë fjalë të caktuara.
Ata gjithashtu njollosin njerëzit si teoricienë të konspiracionit, ekstremistë të djathtë, ezoteristë, siç thatë sapo,
sektaristë apo çfarëdo tjetër. Ka kaq shumë terma negativë.
Le të marrim Björn Höcke si shembull. Duhet ta them menjëherë që nuk jam veçanërisht i interesuar për AfD-në.
Por pastaj ata do të thoshin: Björn Höcke, i cili ka një rekord kriminal dhe me të drejtë
mund të quhet fashist, bëri këtë e atë sot.
Por kurrë nuk do të dëgjoni askënd të thotë: "Tani do të mbajë një fjalim gruaja që është pjesërisht përgjegjëse për
disa luftëra, që ka kryer betim të rremë, që ka bërë këtë, atë e të tjera..." Tani po vjen Angela Merkel.
Kështu që nuk do të dëgjoni kurrë ndonjë politikan tjetër, qoftë ai i Gjelbër apo i majtë, të thotë se do të arrini një zgjidhje,
për shembull Lars Klingbeil, ish-aktivisti i Antifas, Lars Klingbeil, tani Ministër i Jashtëm,
apo çfarë është ai, Ministër i Çështjeve Ekonomike?
Ai po të flet tani. Ti nuk do ta dëgjosh këtë.
Nuk do ta dëgjoni: ish-punonjës i BlackRock, ish-anëtar i bordit të Atlantikbrücke, i cili e prishi fjalën e tij dy
ditë pasi u betua si kancelari, tani ju flet, Friedrich Merz.
Nuk ndodh. Por të gjithë të tjerët, qoftë unë – nëse shkruani emrin tim – ekstremisti i djathtë,
ideologu i djathtë, kudo ju ngjiten një etiketë.
Ashtu si në dyqanet e mëdha: me çmim të ulët! Ata të ulin ty, ata të ulin edhe ty. Ata duan ta bëjnë.
Dhe për këtë arsye është e rëndësishme për të gjithë ne që ta njohim këtë model që po ndodh atje.
Po, ata po ju reduktojnë. Nga ana tjetër, ata gjithashtu po censurojnë shumë rëndë.
Kjo do të thotë që me mendimin tënd po zhdukesh plotësisht.
Ekziston një censurë shumë e fortë. Programet qëllimisht shtyhen në sfond dhe nuk mund të gjenden.
Ti njëherë ke thënë në SchrangTV se një gjë për të cilën duhet t'i japësh kredite Orwell-it është se ai i nënvlerësoi gjërat.
Kjo është një nga thëniet e tua të preferuara, apo jo?
Po, është e vërtetë. Ai me të vërtetë e bëri.
Po ta shihja tani Xhorxhin, do t'i thoja: Xhorxh, e ke nënvlerësuar vërtet.
Ai ndoshta do të thoshte, kjo është me të vërtetë e vërtetë.
I ngjashëm me Sarrazin. Ai me të vërtetë i minimizoi gjërat kur tha "Gjermania po e shfuqizon veten".
Po, është çmenduri. Domethënë, është çmenduri. Nëse shikon të gjitha temat që trajton në
librin tënd, dhe ka vërtet shumë prej tyre.
Ne kemi tërë ekonominë e luftës, tani kemi ekonominë globale, gjithashtu kemi industrinë
farmaceutike, ka kaq shumë tema të ndryshme.
Në thelb, asnjë nga këto fusha nuk do të ishte e qëndrueshme nëse mediat masive do të ishin të lira dhe të pavarura, apo jo?
… "Asete të veçanta" – shumë njerëz ende e mbajnë këtë në mendje, gjë që është e rëndësishme.
Krijohen borxhe dhe thjesht përdoret termi "fond i veçantë".
Pra, po thua që për luftën tani na duhen 2 trilion paund në fonde të veçanta.
Merz nuk ngrihet thjesht herët dhe thotë: "Do të krijoj një fjalë të re". E kupton?
Nuk është gjë tjetër veçse një performancë teatrale, si aktorë që luajnë një rol.
Dhe pikërisht ky është momenti kur njerëzit nuk e kuptojnë dhe thonë: "Jo, është një komplot."
Ai nuk do ta kuptojë. Ka agjenci të tjera që mendojnë për këtë gjithë ditën: Cilin term duhet të përdorim
përsëri – mirë, "fond i veçantë" tingëllon shumë më mirë.
Dhe kështu vazhdon gjithë kohës, duhet ta përmend këtë sepse tani vazhdon të dalë, shtrembërimi i plotë në të gjitha fushat.
Po, me siguri po i referoheni edhe departamenteve të PR-së që janë krijuar posaçërisht për të krijuar këto fjalë, për
të nxjerrë në pah tërë çështjen, për të formësuar mendimin.
Atëherë, Sigmar Gabriel ... kur filloi kriza e refugjatëve, pati protesta në Hanau – lloji i parë që njerëzit dolën në rrugë.
Në atë kohë, bëhej fjalë për një ndërtesë të Bauhaus-it që do të konvertohej në shtëpinë e parë për refugjatë.
Njerëzit po demonstronin thjesht. Sigmar Gabriel më pas përdori fjalën "turmë".
Rastësisht, termi "turmë" nuk ekzistonte as më parë; ai i referohej popullsisë si
"turmë" dhe i quante ata "qytetarë të zemëruar".
Dhe "Lindja e kafe" dhe të gjitha ato lloj sloganesh, të gjitha vijnë nga të njëjtat agjenci. Vetëm për informacionin tuaj.
Po, fantastike.
Dhe për këtë arsye, nga këndvështrimi ynë, ne duhet të refuzojmë dhe të kushtojmë vëmendje të madhe gjuhës sonë, sepse
gjuha është shumë e saktë, dhe fjala "lajme" përcjell gjithçka me saktësi, sepse ato "raportohen". Prandaj quhen lajme.
Po, është e pabesueshme! Pra, Heiko, le të kthehemi shkurtimisht te pika, por edhe te pyetja: nëse i shikojmë përsëri të gjitha
këto fusha – ekonominë e luftës, pandeminë e planifikuar këtu e atje dhe industrinë farmaceutike – nëse do të kishim
media të lira, a do të ishte ende e mundur ndonjë prej këtyre?
Nëse njerëzit do të shkonin në luftë në këto konflikte të çmendura, a do të lejonim veten të intimidonim
apo madje të impresiononim nga pandemitë diku atje?
Pyetje e mirë. Thjesht, nuk do të ishte kështu, por unë ende nuk e shoh kështu sepse besoj se procesi
duhet të zhvillohet brenda vetes. Kjo do të thotë...
Nëse në fund je mbajtur i vogël, dhe nuk beson në veten tënde, dhe nuk fuqizon veten tënde, për të thënë kështu, pra nuk i jep
vetes fuqinë për t'u çliruar, sepse nuk je i lirë, në thelb jeton si skllav, thjesht nuk e
kupton që në fund je i rrethuar nga një gardh.
Të tjerët ngritin gardhin për ty dhe të thonë se çdo katër vjet ke mundësinë të zgjedhësh ngjyrën e gardhit.
Kur ta kuptosh, siç tha Jezusi, siç thanë të gjithë, se je i lirë, se je i pavarur nga kjo gardh, se nuk ke nevojë për të,
atëherë në fund fare nuk ke nevojë për asnjë media, sepse pavarësisht nga media, ke këtë zë të qetë brenda teje që e
ka çdo qenie njerëzore, këtë intuitë, këtë zë hyjnor që të flet, ku thua, burrë, diçka nuk shkon me këtë djalë, mirë?
Por, sipas mendimit tim, nëse nuk e ke atë, gjithmonë mund të manipuloheni, sepse të dyja palët janë brenda nesh.
Goethe e përshkroi këtë gjithashtu: nuk ke një anë dhe tjetrën kot, dritën dhe errësirën; ekzistojnë këto simbole yin dhe yang.
Pra, ajo që po thua tingëllon mirë, ka vetëm media të lira, po, por kush i zotëron tani mediat?
Cili është qëllimi i personit që po xhiron programin?
Cili është qëllimi im me librin, pse zgjodha të përfshij këto tema në "Gënjeshtra e
Mileniumit", pse nuk janë përfshirë tema të tjera?
A e kupton çfarë dua të them? Duhet të çlirohemi nga kjo!
Prandaj thënia ime e preferuar në të vërtetë është: Nëse shikon më pak televizion, sheh më qartë.
Në të vërtetë, duhet të merremi më pak me këto çështje.
Prandaj kam thënë përsëri e përsëri, dhe ka edhe një pjesë të dytë në librin tonë që merret pikërisht me këtë çështje:
Polariteti, si mund të çlirohesh nga këto gjëra, kush je vërtet ti, cili është kuptimi i jetës?
Sipas mendimit tim, këto janë në të vërtetë pyetjet më të rëndësishme.
E kuptoj, natyrisht që keni një format programi që trajton këto çështje, por nuk duhet të ngecni tek to.
Pra, për t'iu përgjigjur shkurtimisht pyetjes përsëri: Më duket e vështirë të besoj se vetëm sepse tani
kemi media të lirë, jetojmë edhe në një botë të lirë.
Mirë, ka disa tema të caktuara.
Pra, nëse mediat e lira do të ndalonin së raportuari tani, do të kishim një problem të
madh, por mendoj se të gjithë pajtohemi për këtë.
Nëse nuk do të kishe shkruar një libër të tillë dhe nuk do të kishte programe arsimore, do të kishim një problem të vërtetë.
Ne aktualisht po shikojmë programin e Lois Sasek "1024 Dëshmitarë", që flet për të gjitha viktimat e dhunës
rituale. Kjo është një fushë ku po bëjmë shumë punë hetimore dhe po i japim zë njerëzve që përndryshe nuk do të kishin zë.
Po bën një punë të shkëlqyer. Për të qenë të drejtë, duhet thënë se pa ty dhe të
tjerët, shumë gjëra kurrë nuk do të ishin zbuluar.
Paktimi i migracionit, për shembull, ishte një çështje tjetër e tillë.
Pakta e migracionit nuk u raportua zyrtarisht fare.
Ishte media e lirë në atë kohë që raportoi për këtë.
Pastaj erdhi Oliver Welke, i cili ka këtë "heute-show", dhe ai më kritikonte ashpër, për shembull, dhe disa të tjerë.
Kështu që e shtrembëruan përsëri tërë çështjen.
Kjo do të thotë se ata janë pak të frikësuar, do të thoja, se njerëz si ne – kundër të cilëve po luftojnë, edhe
ju, edhe ne – në fund do të sjellin dritë në këtë botë të errët, dhe për këtë arsye ju jeni të rëndësishëm.
Po, edhe ti, të gjithë ne së bashku, të gjithë shikuesit që janë të përkushtuar ndaj
kësaj – dhe ti e sollë Jezusin në lojë më parë.
Ai gjithashtu tha se e vërteta do të të çlirojë, dhe besoj se pikërisht ky është thelbi:
thjesht duhet ta dëgjosh përsëri atë zë të brendshëm.
Edhe unë kam atë përshtypje, që intuita të mëson këtë, kështu që më pëlqeu përsëri fakti që ti thellë brenda
vetes e di se çfarë është e vërtetë dhe çfarë nuk është.
Ndoshta mund të kaloj te përfundimi, por në parathënien e librit tuaj, Lisa Fitz shkroi – gjë që e gjeta gjithashtu shumë
interesante – se çdo gazetar që reagon me indinjatë, vetëkënaqësi apo madje arrogancë ndaj përmbajtjes së librit tuaj,
ftohet këtu të hedhë një vështrim më të afërt prapaskenës.
A besoni personalisht se ende ka gazetarë në mediat kryesore që do ta pranonin këtë ftesë?
Ju përmendët agjencitë e larta më parë.
Por kjo është e parëndësishme, 0.00. Do të thoja jo, në përgjithësi.
Gjithmonë ka njerëz që thyejnë rregullat, Eva Herman ishte një prej tyre.
A nuk ka edhe emra të tjerë? Uwe Stein, të cilit mund t'i kthehemi më vonë, është gjithashtu pjesë e një
projekti të ri dhe nuk shfaqet më në rrjedhën kryesore.
Epo, ka disa, por për të qenë të drejtë, shumica janë plotësisht dakord.
Pra, mediat shtetërore janë pjesë e sistemit. Unë kurrë nuk desha ta besoja; isha naiv, vite më parë.
Mendoja me vete, askush nuk mund të jetë kaq budalla, ata duhet të kenë qenë të blerë – ata duhet të kenë qenë të blerë!
Shumë njerëz më pyesin se çfarë kam vënë re, është si një ideologji.
Pra, ashtu si komunizmi atëherë nën Mao Tse-tung, Pol Pot, Stalin apo në RDGJ, ku thoshin se 100% e njerëzve ishin
mbështetës të SED-it – jo, jo, ata me të vërtetë ekzistojnë.
Ata besojnë në të. Si një lloj ideologjie. Ideologjia komuniste është gjëja e duhur, ata injorojnë gjithçka tjetër.
Ka plot prej tyre në media, plot.
Po, por sa e mrekullueshme që ato gjithashtu mbajnë brenda vetes këtë zë për të cilin folët.
Po flas vërtet për gazetarët në nivelin më të ulët, të cilët mund të jenë thjesht duke ndjekur urdhrat, duke
ndjekur agjencitë, duke ndjekur gjithë terminologjinë.
Ti nuk mendon se ka mbetur ndonjë shpresë që ata të zgjohen ose të tronditen, apo që ata të pranojnë këtë ftesë.
Gjithçka që mund t'u them atyre është: më mirë të mendoni për këtë më shpejt tani sesa më parë.
Sepse inteligjenca artificiale do t'ju zëvendësojë të gjithëve gjithsesi. Po ndodh tashmë.
Kanë mbetur shumë pak redaktorë, sepse AI shkruan të gjitha artikujt.
Duhet të braktisin anijen që po fundoset në një moment – ndryshe nga shumë të tjerë që ende mendojnë se janë në Titanik
dhe po festojnë e gëzojnë. Por ajo është gati të fundoset!
Ky sistem në fund të fundit është i destinuar për dështim, pavarësisht zonave të përfshira.
Mund të merrni çfarë të doni. Qoftë që VW tani po i lë pa punë 35,000 njerëz që të gjithë janë mashtruar dhe tradhtuar – kur
SPD-ja ishte ende bashkëpronare e VW-së në Saksoninë e Poshtme në atë kohë – mund të merrni të gjitha fushat e
tjera, mund të merrni çështjet e refugjatëve dhe migracionit...
Nuk ka para për gjermanët, për rrugët, gjithçka ka përfunduar në Berlin!
Mund të merrni të gjitha fushat. Është pozitive, duhet ta them, sepse gjithçka po shfaqet tani.
Ose e pranoj dhe them: "Nuk do të vazhdoj më me këtë." Ose mendoj: "Do të vazhdoj me këtë deri në
fund dhe do të vazhdoj të gënjej e të mashtroj."
Karma, unë besoj fort në të. Por në një moment, karma do të të kapë, më shpejt se kurrë.
Sipas mendimit tim, ne aktualisht jemi në një periudhë ku këto forca të dritës, ose quajini të vërtetën, po dalin
gjithnjë e më shumë në shesh. Dhe kjo është një gjë e mirë.
Kjo është mirë, pikërisht. Mund ta shihni këtë tek gjithnjë e më shumë njerëz.
Është e pabesueshme sa e përhapur është rrjetëzimi, sa shumë formate ka, sa shumë lëvizje ka.
Kjo është e shkëlqyer. I dashur Heiko, faleminderit shumë. Kjo na jep shpresë për të ardhmen.
Dëgjova që edhe ti ke një libër të ri që do të dalë.
A e kam kuptuar këtë saktë? Mund të thuash edhe disa fjalë për këtë?
Po, në fund të fundit bëhet fjalë për një gjë. Nuk ka të bëjë me asnjë libër, por duhet ta imagjinosh që slogani pas
Luftës së Dytë Botërore ishte "Kurrë më luftë". Kurrë më luftë!
Kur mendoj për të, në të ashtuquajturin lëvizje për paqe në fillim të viteve 1980, slogani ishte "Arrihni paqen pa armë".
Të njëjtët njerëz tani janë duke lëvizur dhe thonë: "Paqja mund të arrihet vetëm me armë."
Kjo është një shtrembërim i plotë oruellian.
Kjo do të thotë se në të vërtetë bëhet fjalë vetëm për një gjë: luftë ose paqe.
Sipas mendimit tim, po jetojmë në kohë absolutisht të çmendura, ku është absurde që çdo ditë – vetëm shiko lajmet – tani duam ...
mirë, dikë si Jens Spahn, i cili është i përfshirë në marrëveshje për maska dhe në çdo lloj gjëje tjetër, nuk ka shërbyer kurrë
në ushtri, tani na thotë se ne në thelb ... mund të vendoset një kërkesë, do të thoja me rezerva ... Po punojnë për këtë.
Kjo do të thotë që duhet të flasim për paqen. Jo vetëm të flasim për paqen, por duhet ta jetojmë atë.
Dhe tani, shumë njerëz janë mbledhur së bashku, kështu duhet ta imagjinosh.
Dhe kjo nuk është diçka që mund ta shpjegosh lehtë; është e pabesueshme.
Një projekt që, sipas mendimit tim, është një nga më të rëndësishmit e dhjetë viteve të fundit: "Paqja
më në fund – 100 personalitete" tregojnë guxim moral.
Njerëz që herë pas here kanë mendime të ndryshme, por megjithatë, duke ndjekur shembullin e "We Are the World", atëherë Band Aid,
ku Bob Geldof i mbledhi të gjithë emrat e mëdhenj në Stadiumin Wembley – e di vetë – Queen, David Bowie, të gjithë ishin
aty, George Michael, të gjithë ishin aty sepse kishin një qëllim: ishte për Etiopinë, për të mbledhur para për të.
Dhe kjo ka të bëjë me paqen. Dhe janë të përfshira personalitete, do të lexoj disa nga qindra: Sucharit Bhakdi, Philipp Hopp,
Daniele Ganser është aty, Markus Krall është aty, Kayvan Soufi-Siavash (Ken Jebsen), Dr Michael Nehls, Ulrike Guérot,
Prof. Max Otte, ish-kampioni botëror i futbollit Thomas Berthold, Gerald Hüther, Ruediger Dahlke, Lisa Fitz, Marco Rima,
Tom Lausen, Andreas Popp, Marc Friedrich, Hans-Joachim Maaz, Jürgen Fliege, Uwe Steimle dhe shumë të tjerë.
Dhe kjo është gjëja më emocionuese, që thamë, njerëz krejtësisht të ndryshëm i bashkuan njerëzit.
Nuk kam shumë lidhje me të, thjesht ndodh që është botuar nga shtëpia jonë botuese.
Por, mund të them vetëm kaq: është kaq i madh dhe rrjedha kryesore e frikësohet prej
tij. Me të vërtetë, me të vërtetë e frikësohet.
Sepse njerëzit gjithmonë duan të ndajnë të tjerët. Ky kundër atij.
Ka dikë që është hebre, për shembull, i cili shkruan aty dhe shpjegon pse duhet të flasim ende me palestinezët.
Dikush tjetër, një redaktor i njohur, emrin e të cilit nuk do ta përmend, i cili u shkarkua nga
transmetimi publik, po ashtu po flet për këtë rast.
Mjekë, shkencëtarë, njerëz të bursës – e dini disa emra – të gjithë janë të përfshirë. Kjo në të vërtetë ka të bëjë me paqen!
Dhe për këtë arsye, sipas mendimit tim, ky projekt është jashtëzakonisht i rëndësishëm.
Dhe çdo person që ka fëmijë ose njeh dikë që mund të thirret për shërbim ushtarak, duhet ta lexojë këtë libër së pari.
Do të të dalë lëkura gjembash kur të shohësh se si e shohin njerëzit atje.
Dhe ne me të vërtetë duhet të qëndrojmë të gjithë së bashku në këtë orë të vështirë.
Por siç thashë, nuk do të jetë i disponueshëm deri më 28 nëntor. Përpara asaj kohe, ai mbetet ende një sekret,
të cilin po e zbuloj këtu. Nuk do ta gjeni askund tjetër.
Ju lutem prisni deri më 28-tën. E disponueshme në dyqanin Macht-steuert-Wissen Verlag.
Ose ndoshta edhe në dyqanet e tjera kryesore nga dhjetori, në fillim të dhjetorit.
Heiko, do të doja të shprehja mirënjohjen time të sinqertë që gjetët kohë të na çoni në këtë udhëtim të
shkurtër, nga çështja në fjalë te katër agjencitë.
Mendoj se do të vazhdojmë me këtë. Ne mund të vazhdojmë të zbulojmë gjëra; procesi i zgjimit nuk mund të ndalet më.
Faleminderit shumë. Ju uroj çdo sukses në gjithçka që bëni dhe shumë energji në gjithçka!
Dhe mezi pres të të shoh sërish së shpejti.
Shumë faleminderit ekipit tuaj. Faleminderit që më lejuat të jem këtu – dhe shikuesve tuaj. Të gjitha të mirat!
Faleminderit – edhe ti.
Ne duam të dimë se çfarë kanë për të thënë njerëzit në rrugë për këtë. Cili është opinioni juaj personal për këtë? -
Epo, mund të pajtohem vetëm me ty.
A jeni edhe ju të lodhur nga raportet e manipuluara të mediave kryesore? Kla.TV – i
pavarur, falas dhe pa censurë! Abonohuni tani falas!