پس از دو روز چشمگیر در اجلاس جهانی جایگزین در پراگ، Kla.TV اکنون خلاصه‌ای از مهم‌ترین لحظات و
هیجان‌انگیزترین اظهارات را ارائه می‌دهد. همراه ما باشید. ۱۲۳۴۳۲۱
من مخفف A-WEF را اشتباه فهمیدم.
من همیشه فکر می‌کردم این جایگزینی برای مجمع جهانی اقتصاد جورج سوروس است.
خب، من قبلاً متن خوش‌آمدگویی سخنرانی‌ام را آماده کرده‌ام.
دوستان عزیز من، دوستان غیرمحترم جورج سوروس.
برای ما خوشایند و خرسندکننده است که پراگ، زادگاه من و شهری که تمام عمرم را در آن گذرانده‌ام، را
به‌عنوان محل برگزاری کنفرانس خود انتخاب کرده‌اید.
از یک سو، این نشان می‌دهد که پراگ در حال حاضر برای این مناسبت مناسب است، که نشانه‌ای از آزادی نسبی موجود در کشور ماست.
از سوی دیگر، این موضوع چیز دیگری را نشان می‌دهد: فقدان آزادی در آلمان که من آن را بسیار خطرناک می‌دانم.
این نگران‌کننده است، نه تنها برای آلمانی‌ها، بلکه برای ما در جمهوری چک نیز.
برای ما، آلمان همواره مهم‌ترین، برجسته‌ترین و بزرگ‌ترین همسایه در طول تاریخ بوده است.
حتی اگر همیشه دوستانه نباشد.
در این زمینه، من ایده شما برای امضای بیانیه مشترک با عنوان «همه چیز برای صلح» را امروز در پراگ اقدامی مثبت
می‌دانم – به‌ویژه با توجه به تحولات امسال در آلمان پس از انتخابات و به نظر من، جنگ‌طلبی فردریش مرز.
رویداد امروز باید ایده‌های جدید و ملموسی را در اختیار ما قرار دهد که بتوانیم در فعالیت‌های سیاسی خود اجرا کنیم.
برای شما بحث‌هایی مثبت و سازنده آرزو می‌کنم و بار دیگر از دعوت شما و توجه به سخنانم در امروز سپاسگزارم. بسیار سپاسگزارم. ۱۲۳۴۳۲۱
در حالی که جهانی‌گرایان با صدای بلند تبلیغات جنگی پخش می‌کنند و از مصادره اموال و نابودی آزادی بیان سخن
می‌گویند، ما می‌خواهیم در این روز تلاش ویژه‌ای برای دفاع از دموکراسی، آزادی و صلح انجام دهیم.
و شما، بینندگان عزیز در خانه‌هایتان پشت صفحه‌های نمایش و شما که اینجا در مرکز کنفرانس حضور دارید،
می‌دانید که آزادی و دموکراسی ورزش تماشاگر ندارند.
آزادی باید پاسداری شود و برایش مبارزه شود، و این کاری است که ما این آخر هفته اینجا با هم انجام خواهیم داد. ۱۲۳۴۳۲۱
بانوان و آقایان حاضر در سالن، بینندگان عزیز در خانه‌هایتان پشت صفحه‌های نمایش.
جامعه‌ی ما در دوران وضعیت اضطراری ویروس کرونا گرد هم آمد.
زیر فشار، ما هدفی مشترک را که از مسیرهای بسیار متفاوت نشأت می‌گرفت، شناختیم و برای این منظور متحد شدیم.
کرونا به ما نشان داد که حقوق تضمین‌شدهٔ انسانی و مدنی ما وقتی پای پیشبرد یک دستور کار در میان باشد، چه ارزشی دارد: هیچ.
با این حال، همه‌گیری ویروس کرونا همچنین نشان داده است که وقتی دست به دست هم می‌دهیم، چقدر قوی هستیم.
و اکنون، در پایان سال ۲۰۲۵، ما با یک چالش کاملاً جدید روبه‌رو هستیم.
زیرا در اروپا، در اروپا قرار است جنگ دیگری رخ دهد. حداقل، این چیزی است که به ما گفته می‌شود.
اورسولا فون در لاین به‌طور کاملاً صریح دربارهٔ اقتصاد جنگی صحبت می‌کند.
بریتانیا تحت رهبری کیِر استارمر قرار است به کشوری آماده نبرد و زرهی تبدیل شود.
و بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، می‌خواهد تا سال ۲۰۲۹ برای جنگ آماده باشد.
روایت رسمی یک چرخش کامل انجام داد.
ناگهان، جنگ و خشونت، سلاح‌ها و تانک‌ها بار دیگر بیانگر اراده سیاسی هستند.
حتی اصطلاحاتی که دهه‌هاست شیطانی جلوه داده شده‌اند، مانند «وطن»، اکنون دوباره به کار گرفته
می‌شوند، اگر سخنرانی ینس اشپان در نوامبر را شنیده باشید.
او می‌گوید: «ما باید برای کشورمان بجنگیم.»
و به همین دلیل برای خدمت نظامی آماده می‌شوید، به همین دلیل به نیروهای مسلح می‌پیوندید.
بله، شاید برای میهن. اما آقای ینس اشپان، شما میهن نیستید.
و ما برای اسپان و فون در لویِن به جنگ نخواهیم رفت.
و ما نمی‌خواهیم فریب پرچم ستاره‌پرچم اتحادیه اروپا را بخوریم یا ببینیم میهن‌مان به خاکستر بدل شود.
ما با تمام قاطعیت و بدون هیچ مصالحه‌ای به جنگ نه می‌گوییم.
و به همین دلیل است که برنامه امسال دومین اجلاس جهانی جایگزین را به تمرکز بر این پرسش اختصاص می‌دهیم:
چگونه می‌توانیم از وقوع جنگ در اروپا جلوگیری کنیم؟
این همان موضوع اولین پنل امروز است: به صلح بیندیشید، سالم زندگی کنید.
مهمانان ما در این دور همگی پزشکانی پرشور و حرفه‌ای هستند و همهٔ آن‌ها بیش از هر چیز از رویکردی کل‌نگر حمایت می‌کنند.
زیرا آن‌ها، مانند همهٔ ما، کاملاً آگاهند که بدن، ذهن، روان و علائم جسمانی همه به‌طور جدایی‌ناپذیری به هم پیوند خورده‌اند.
همهٔ ما دربارۀ این موضوع شنیده‌ایم، اما این موضوع در عمل چه معنایی برای سبک زندگی ما دارد، به‌ویژه با توجه به سال‌های و
ماه‌های دشوار پیش‌رو که آن‌ها را به‌عنوان چالش‌های بزرگ می‌بینیم؟
پس چگونه می‌توانیم واقعاً در این روزهای سخت سالم بمانیم؟ ۱۲۳۴۳۲۱
سلامت یک وضعیت نیست، بلکه فرآیندی مداوم برای ایجاد هماهنگی در سطوح جسمی، عاطفی و ذهنی است.
در سطح جسمانی، ما هماهنگی را از طریق تغذیهٔ مناسب و ورزش منظم به‌دست می‌آوریم.
ما آن را به‌صورت احساسی با شناسایی و حل تعارض‌ها خلق می‌کنیم و آن را به‌صورت ذهنی با دانستن اینکه چه کسی هستیم می‌شناسیم.
پزشکی متعارف تنها بدن را می‌بیند؛ سطوح دیگر را نمی‌بیند.
و از آنجا که او فقط بدن را می‌بیند، می‌تواند آن را تنها با روش‌های جسمانی درمان کند و بقیه را نادیده بگیرد.
و این باعث می‌شود که پزشکی متعارف بسیار محدود باشد.
من با پزشکی متعارف مخالف نیستم؛ ما به آن نیاز داریم، اما محدودیت‌هایی دارد و باید به‌طور قابل‌توجهی گسترش یابد.
رویکرد شما چه تفاوتی با یک پزشک بالینی معمولی دارد؟
ارتباط این است که انسان‌ها باید همواره به‌عنوان موجوداتی کامل در نظر گرفته شوند، و در دهه‌های اخیر گرایش به سوی پزشکی هرچه
تخصصی‌تر بوده است، با زیرشاخه‌های کوچک‌تر و کوچک‌تر که وقتی با هم دیده می‌شوند، واقعاً نمی‌توانند کل انسان را در بر گیرند.
و من، البته، این را کاملاً واضح دیدم، زیرا تمام زندگی حرفه‌ای‌ام را به‌عنوان یک پزشک فنی گذراندم.
و طب فنی، البته، تصاویر را نه از روح یا ذهن، بلکه از درون بدن تولید می‌کند و معتقد است که همین امر به تنهایی قادر
خواهد بود علت بیماری را بیابد – که البته کاملاً غیرممکن است.
و سپس در نظر بگیرید که در واقع مهم‌ترین ابزار ما برای سلامتی چیست؟
خواب است. و خواب نه یک مشکل جسمانی است و نه راه‌حل جسمانی‌ای که بدن ما ارائه می‌دهد، بلکه
خوابی سالم و آرام‌بخش است که از ذهن آغاز می‌شود.
و وقتی چیزی در ذهن، روح یا روان ما خراب می‌شود، دیگر خواب آرامی نداریم و آن را به‌زور با نوعی داروی روان‌گردان القا می‌کنند.
با این حال، این ابزاری نیست که بتواند با چند ساعت خواب در هر روز سلامت را تضمین یا بازیابی کند. ۱۲۳۴۳۲۱
اکنون از هر دو نفر یک نفر ما در نتیجه مداخلات پزشکی می‌میرد.
و اگر آن را نادیده بگیرید، و در واقع در همه کتاب‌های مربوط به زندگی طولانی‌تر نادیده گرفته شده
است – یعنی تغذیه سالم و هوای پاک – همه‌اش مهم است.
اما اگر اهمیت دارو را که برای حفظ سلامتی در درازمدت ضروری است نادیده بگیرید، آنگاه تغذیه
سالم و مکمل‌های غذایی هیچ فایده‌ای نخواهند داشت.
مسئله این است که اگر از افراد مسن بالای صد سال بپرسید، خواهند گفت که در طول زندگی‌شان غذاهای بسیار متفاوتی خورده‌اند.
آنها همچنین زندگی‌های بسیار متفاوتی داشتند، زمان زیادی را در فضای باز می‌گذراندند و ورزش فراوانی می‌کردند، اما همگی
موافق‌اند که تماس بسیار کمی با درمان‌های پزشکی داشتند. ۱۲۳۴۳۲۱
بدن، ذهن و روح – همان‌طور که گفتم، این‌ها به ندرت موضوع اصلی در پزشکی مدرن متعارف هستند.
من یک‌بار جمله‌ای خواندم: «بیمار شفا یافته، مشتری از دست رفته است.» به عبارت دیگر، بیمار شفا یافته، مشتری از دست رفته است.
آیا این اساس مرکزی نظام مدرسه‌ی مدرن ماست؟
بله، درست است. و آنچه شما به آن اشاره می‌کنید و قبلاً نیز به آن اشاره شده، این است که ما در
چارچوب یک نظام مراقبت‌های بهداشتی فعالیت می‌کنیم.
وقتی صحبت از سلامت، پزشکان و امثال آن می‌شود، ما تنها نیستیم.
این یک ساختار اجتماعی است که وقتی به خانه‌ی دیگران می‌رویم، با خودمان می‌بریم.
و اینجاست که وقتی خودمان را، برای مثال، در دستان دیگران می‌سپاریم، خطرناک می‌شود. این موضوع نیز به‌طور علمی ثابت شده است.
سخنران قبلی درست می‌گفت که پزشکان نیز مانند بسیاری از داروها و عوارض جانبی‌شان، عامل مرگ هستند.
و بله، با ویروس کرونا، ما اکنون این را نیز دیده‌ایم که مداخله، به‌ویژه برای افراد سالم – و سپس بیماری‌های
جدی، وقتی یک درمان واحد را بر همه تحمیل می‌کنید – به سادگی نامناسب است، درست نیست و خطرناک است.
یادم می‌آید سال‌ها پیش دوستی به من گفت، وقتی پسر اولش به دنیا آمد یا در دوران بارداری، که گفت: «به خاطر خدا، اصلاً نمی‌دانستم باردار
شدن بدترین چیزی است که می‌تواند برای یک انسان اتفاق بیفتد.»
چه سناریوهای هراس‌آوری به والدین جوان و والدین در انتظار ارائه می‌شود؟
به‌عنوان یک پزشک، چگونه ترس مردم را در این موقعیت خاص کاهش می‌دهید و آن‌ها را به مسیر
درست هدایت می‌کنید؟ آیا فرمول مخفی‌ای دارید؟
بله، شاید این یک دستور پخت مخفی نباشد، اما فکر می‌کنم هر پزشکی که از مسئولیت خود آگاه است، در واقع نباید با ترس کار کند.
و بارداری، البته، یک مرحله کاملاً طبیعی در زندگی است و اصلاً بیماری نیست.
و همچنین می‌بینم که متأسفانه در زنان‌شناسی و مراقبت‌های قبل از تولد، این دراماتیک‌سازی تأکید می‌شود، به‌طوری‌که وقتی والدین با
تشخیص بارداری مراجعه می‌کنند، همه آزمایش‌های موجود برای رد سندرم داون یا هر تری‌سومی دیگر یا امثال آن به آنها نشان داده می‌شود.
شما بلافاصله با آزمایش منفی شروع می‌کنید و سپس هزاران آزمایش انجام می‌شود، چون ممکن است
زن باردار نوعی دیابت پنهان داشته باشد و غیره.
و آنچه در واقع عادی است، خودِ عادی بودن، به تعویق افتاده است.
پس فکر می‌کنم مهم‌ترین نکته این است که زنان باردار را نترسانیم و به آن‌ها نشان دهیم که معمولاً همه چیز خوب و به‌خوبی پیش می‌رود.
و من همچنین فکر می‌کنم خوب است که بسیاری از زنان باردار، همان‌طور که اکنون می‌بینم، در
حال انتخاب شکلی کاملاً متفاوت از زایمان هستند.
از زمان کرونا، مردم به این موضوع فکر کرده‌اند. بخش زنان و زایمان در دوران کرونا دقیقاً خود را درخشان نشان نداد، وقتی
توصیه کرد حتی زنان باردار در حین زایمان هم از ماسک استفاده کنند.
من آن را خیلی وحشتناک و اساساً خیلی زننده یافتم.
یک زن تقریباً به تمام مولکول‌های اکسیژن برای خود و کودکی که در آستانهٔ به دنیا آوردنش است، نیاز دارد.
و بعد مجبور است ماسک بزند! پس زنان در واقع از حال رفته‌اند.
و این موضوع در واقع تصویر بسیار منفی‌ای از این شاخه از طب متعارف، یعنی مامایی، ارائه داده است، به طوری که بسیاری از افراد،
اکنون با وجود ویروس کرونا، به این فکر افتاده‌اند که چگونه می‌توانیم به بارداری و زایمان به شیوه‌ای متفاوت نگاه کنیم.
و اکنون بسیاری نیز به ماماها اعتماد می‌کنند که به نظر من بسیار خوب است.
آنها در تحقیقات خود تا حدی محتاط‌تر هستند.
دیگر فواصل به‌طور دقیق رعایت نمی‌شوند.
بیماران آرام‌تر و با خود در آرامش بیشتری هستند و من به‌عنوان پزشک، تنها می‌توانم از آن حمایت کنم.
من می‌بینم که افراد زیادی اکنون تلاش می‌کنند تا زایمان خود را در خانه، با همراهی یک ماما یا در مرکز زایمان ماما انجام
دهند، و من یکی از آن پزشکان هستم که هرگز در این مورد حرفی مخالف نمی‌زنم، بلکه بیماران را به این کار تشویق می‌کنم.
فکر می‌کنم اگر همه‌ی ما این قوانین را که عیسی نیز فرموله کرده است رعایت کنیم، برای مثال اینکه با دیگران
آن‌طور رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود، آنگاه...
این تقریباً همان چیزی است که او در موعظهٔ کوه گفت.
با دیگران چنان رفتار کن که دوست داری با تو رفتار کنند.
و این از همان ابتدا فرمان بوده است: تو نباید بکشی.
من معتقدم که این نیز در انسان‌ها ذاتی است.
من معتقدم که هر انسان مشتاق صلح است.
ما فقط باید به اصل مطلب برگردیم. و شاید لازم باشد در ابراز این تمایل به صلح جسورانه‌تر باشیم و نگذاریم سیاستمداران‌مان
درباره آمادگی برای جنگ صحبت کنند و خیال‌پردازی کنند.
چه کسی چنین چیزی را می‌خواهد؟ چه کسی از آن به هر نحوی سود می‌برد؟ ما باید موضع قاطعی اتخاذ کنیم و علیه آن سخن بگوییم.
دیروز در گروه ما، وقتی برای اولین بار به این فکر افتادیم که برای ترویج صلح چه کاری می‌توانیم انجام دهیم، به این ایده رسیدیم که در
واقع زنان هستند که در اینجا مورد خطاب قرار می‌گیرند، یا بهتر بگوییم زنان کسانی هستند که در خانه
به‌عنوان نقطه تماس در امور مربوط به سلامت عمل می‌کنند.
مادران نگهبان سلامت‌اند، مادران نگهبان زندگی‌اند.
و من فکر می‌کنم ایدهٔ خوبی است که زنان آگاهانه بگویند نمی‌خواهیم فرزندان‌مان در میدان نبرد قربانی شوند.
آنها می‌توانند گرد هم آیند و نوعی گروه تشکیل دهند: «زنان، مادران، مادربزرگ‌ها برای صلح».
فکر می‌کنم اگر این امکان در سراسر اروپا و سراسر جهان وجود داشته باشد، چیز خوبی خواهد بود.
سیاستمدارانی که اساساً تحت کنترل نخبگان قدرتمند و مافیای پول، به اصطلاح، هستند و مأمور شده‌اند تا به هر قیمتی جنگ
را به راه بیندازند، باید به‌شدت مورد مخالفت قرار گیرند. من این را در مورد ما انسان‌ها نمی‌گویم.
اگر همهٔ ما این کار را انجام دهیم و افراد زیادی آن را انجام دهند، می‌توانم تصور کنم که
جنگ‌طلبی‌شان آن‌طور که تصور می‌کنند موفق نخواهد شد. ۱۲۳۴۳۲۱
هایکو، تو یک کتاب نوشته‌ای. در جدیدترین کتابت «Game Over – Part 2»، تو نوشته‌ای، از جمله: «تو همان چیزی هستی که می‌خوری.»
شما از حمله‌ای به میکروبیوم ما هشدار دادید.
به نظر شما برای سالم ماندن چه چیزهایی را باید بخوریم یا نخوریم؟
بله، شاید یک تعریف مختصر. میکروبیوم چیست؟
این در واقع جامعهٔ میکروارگانیسم‌های مفید و سودمند در بدن انسان است: عمدتاً باکتری‌ها و عمدتاً در روده.
پس این‌ها کمک‌کننده‌های کوچکی هستند که با آن‌ها در همزیستی زندگی می‌کنیم، یعنی در یک جامعهٔ خوب، یک جامعهٔ زندگی.
بدون آن‌ها نمی‌توانستیم زنده بمانیم. آن‌ها مواد غذایی ما را تجزیه می‌کنند و در این فرایند به ما کمک می‌کنند.
ما تقریباً دو کیلوگرم موجودات خارجی درون خود داریم که با آن‌ها زندگی می‌کنیم. این، به اصطلاح، میکروبیوم است.
و در واقع حمله‌ای به آن انجام می‌شود.
این میکروبیوم که به‌طرز شگفت‌انگیزی متنوع و سالم است – تنوع سالم است – تا آن را انحصاری و استانداردسازی کنند.
پس بهترین کاری که می‌توانید در این زمینه انجام دهید و روشی که باید غذا بخوریم، داشتن یک رژیم غذایی متنوع و رنگارنگ است. این فقط
مربوط به خرید مکرر همان غذا از سوپرمارکت نیست و همیشه هم به پایبندی به آنچه به آن سوگند
خورده‌اید نیست، بلکه بیشتر درباره تنوع است.
چگونه می‌توانیم در میان مردم این آگاهی سالم را ایجاد کنیم که نباید فوراً هر چیزی را که
پخش می‌شود بپذیرند، بلکه خودشان منتقد شوند؟
چگونه می‌توانیم مردم را تشویق کنیم تا نسبت به سلامت خود آگاهی انتقادی پیدا کنند؟
بله، تصویری وجود دارد که مدت‌هاست در پزشکی مطرح بوده، اما تا حدی سرکوب می‌شود. این همان چیزی است که به آن «پزشک درونی» می‌گویند.
اگر پزشکی از قبل نزد مردم وجهه‌ای مثبت داشته باشد، همه باید بدانند که او پزشک شخصی خودشان و مربی اختصاصی‌شان
است که هفت روز هفته، هر روز از صبح تا شب همراهشان است.
او مراقب اوست و بهتر از هر پزشک دیگری از او مراقبت می‌کند، زیرا درون اوست و بدن و ذهن را در هم می‌آمیزد و همچنین
جزئیات کوچکی را تشخیص می‌دهد که با مقادیر آزمایشگاهی و تکنیک‌های تصویربرداری قابل تشخیص نیستند.
من معتقدم آنچه از ابتدا روشن بود، اکنون توسط ۲۵۰ مطالعه علمی ثابت شده است: اینکه قصد آسیب‌رسانی در کل
این برنامه ویروس کرونا از ابتدا برنامه‌ریزی شده بود.
خب، حالا این خیلی واضح است!
چگونه می‌توانیم پیام را به مردم برسانیم؟ این یک سؤال بسیار مهم است. رسانه‌ها قطعاً در اینجا نقش دارند.
آنچه اکنون مایلیم در زمینه مقابله با همه‌گیری ویروس کرونا ببینیم، به نظر من، تنها به میزان اندکی در حال وقوع است.
پس ما هنوز راه زیادی تا یک معقول ... داریم.
این حتی محکوم است. این حتی محکوم است که کسی خواستار بازنگری باشد.
بله، البته، همه چیز هنوز سرکوب می‌شود، چون طبیعتاً کسانی که در قدرت هستند، همان پیروانی هستند که پشت
کل ماجرا بودند و حداقل این امور را اینجا اجرا کردند.
و البته، آنها تمایلی ندارند که اقدامات منفی خودشان تحت بررسی قرار گیرد.
به همین دلیل، من معتقدم آنچه در حال حاضر باید سرکوب شود، صرفاً در حال سرکوب شدن است.
اما می‌خواهم به سخنران قبلی پاسخ دهم.
خبر خوب در مورد همهٔ این‌ها این است که اکنون می‌توانیم تشخیص دهیم که به‌شدت به داروی جدیدی نیاز داریم.
می‌توانیم ببینیم که با این سیستم هیچ پیشرفتی نداریم و نمی‌توانیم به پزشکان اعتماد کنیم.
و من اخیراً شنیدم که یکی از شعارهای انجمن پزشکی اتریش این بود:
سلامت با پزشک شما آغاز می‌شود.
و این کاملاً اشتباه است، همان‌طور که گویندهٔ قبلی، گرد روئتر، همین‌الان گفت.
ما درون خود یک سیستم شگفت‌انگیز خودتنظیم‌شونده و خوددرمان‌شونده داریم. و مهم است که این را بشناسیم.
و سلامتی با هر فرد آغاز می‌شود.
فکر می‌کنم آنچه باید از ویروس کرونا آموخته باشیم این است که باید دوباره مسئولیت سلامت خود را به عهده بگیریم. اینکه
نباید بیش از حد به عناوین یا روپوش‌های سفید اعتماد کنیم، بلکه اول و مهم‌تر از همه به خودمان و توانمندی‌هایمان.
و من معتقدم که یکی از مهم‌ترین اصول بقا در پزشکی این است: به اندازهٔ ضرورت و کمترین ممکن. کمتر، بیشتر است.
و آن گفته‌ی مهم «primum non nocere» که به معنای «ابتدا آسیبی نرسان» است، یعنی هیچ اقدامی نکن که زیانش بیش از فایده‌اش باشد –
اگر به آن پایبند بمانی، می‌توانی دستاوردهای زیادی داشته باشی.
من شرمندگی زیادی را می‌بینم. مردم نمی‌خواهند اعتراف کنند که اکثر پزشکان با فریب خوردن توسط این پروپاگاندا در مورد
ویروس کرونا و واکسیناسیون، در مسیر اشتباهی قرار گرفته‌اند.
و من همچنین شرم آن را می‌بینم، زیرا بسیاری با پول‌های خارج از بودجه خود را ثروتمند کرده‌اند و بسیاری نیز با آن همراهی کرده‌اند.
نه تنها پزشکان، بلکه بیمارستان‌ها و البته بسیاری دیگر که از ماسک‌ها، مراکز آزمایش و غیره
پول به دست آورده‌اند. سیاستمداران هم همین‌طور.
متأسفانه فساد سیاسی در آلمان جرم کیفری محسوب نمی‌شود.
آنها هنوز آن را در قانون ننوشته‌اند. ۱۲۳۴۳۲۱
ما همه اینجا هستیم، کسانی که روایت دولتی را به چالش کشیده‌ایم، آن را رد کرده‌ایم و غیره.
به همین دلیل ما به حمله دست زدیم – من توسط BGA محکوم شدم.
تصور کنید به‌خاطر نوشتن یک گواهی پزشکی، به یک سال و ده ماه حبس تعلیقی محکوم شوید.
باید این را هضم کنی. من ۵۵ سال است که این کار را انجام می‌دهم و ۸۰٬۰۰۰ گواهی صادر کرده‌ام. و ناگهان این اشتباه است.
سپس می‌توانستید یک کفش‌دوز را از وصل‌کردن زیره به کفش منع کنید و آن را جرم کیفری بدانید. پس این یک سیرک مضحک است.
و ما صرفاً باید پایدار بمانیم و همچنان با آرامش و بدون خشونت بگوییم: نه، آن درست بود و همین‌طور خواهد بود.
ما که اینجا نشسته‌ایم، خود را برای پذیرفتن زیان‌ها آماده کرده‌ایم و بدین ترتیب دیگران را نیز
تشویق می‌کنیم که برخیزند و به مقاومت بپیوندند.
و من کاملاً مطمئنم که این به‌طور نمایی رشد خواهد کرد و این کل سیرک خیلی زود فرو خواهد پاشید. ۱۲۳۴۳۲۱
اکنون شما را به موجب مقامم به‌عنوان وزیر بهداشت منصوب می‌کنم، همهٔ شما که آنجا نشسته‌اید.
آنها به بودجه‌ای یک میلیارد پوندی، قدرت نامحدود مجهزند و اساساً می‌توانند اموری را آغاز کنند که هرگز پیش از این وجود
نداشته‌اند. بنابراین آزادند که تصمیمات خود را اتخاذ کنند.
آقای روئتر، اولین اقدام شما در زمینه تاب‌آوری برای آینده چه خواهد بود؟ همچنین این ترس از جنگ که بر ما سایه افکنده است.
به‌عنوان اولین قدم چه کاری انجام می‌دادید؟ البته به‌جز خلاص شدن از دست لاوترباخ. سیاسی، سیاسی. ۱۲۳۴۳۲۱
خب، من بیشتر پول را فوراً پس می‌دادم.
به‌سادگی به این دلیل که جامعه‌ای که معتقد است به یک نظام مراقبت‌های بهداشتی نیاز دارد، جامعه‌ای بیمار است.
یک جامعه سالم به سیستمی نیاز ندارد. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
خب، اگر من وزیر بهداشت بودم، انگیزه را تغییر می‌دادم. انگیزه از پزشکی می‌آید.
ما همه پاتوژنز، یعنی مطالعهٔ بیماری‌ها، را آموخته‌ایم. و انگیزه، بیماری است.
هرچه بیماران بیشتری را درمان می‌کنم، پول بیشتری به دست می‌آورم.
این باید از پاتوژنز به سالوتوژنز منتقل شود.
سؤال این نیست که چه چیزی شما را بیمار می‌کند، بلکه این است که چه چیزی شما را سالم نگه می‌دارد.
و انگیزه باید در این جهت باشد.
اگر بیماران سالم زیادی داشته باشم، باید پول زیادی به دست بیاورم.
همان‌طور که زمانی در چین بود، جایی که پزشکان تنها در صورتی پرداخت دریافت می‌کردند که بیمار سالم باشد
و اگر بیمار می‌شدند، هیچ پرداختی دریافت نمی‌کردند.
سپس او واقعاً می‌توانست خودش را به کار گیرد. ۱۲۳۴۳۲۱
آماده جنگ شویم، تسلیحات را افزایش دهیم، سربازی اجباری را معرفی کنیم و وضعیت اضطراری اعلام کنیم – این چیزی
است که از سیاستمداران سراسر اتحادیه اروپا می‌شنویم.
این جنگی است که اعلام شده است. در سال ۲۰۲۹، جنگ ترکیبی قرار است به جنگ داغ تبدیل شود.
این پیش‌بینی نیروهای مسلح آلمان، ناتو و همچنین وزیر دفاع آلمان است.
در حالی که وضعیت اضطراری ویروس کرونا تقریباً مانند صاعقه‌ای ناگهانی بر جمعیت فرود آمد، این بار وضعیت اضطراری
از پیش اعلام شده و دارای زمان آمادگی متناسبی بوده است.
اتحادیه اروپا که سال‌ها بر مسائل بیداری، جنسیت و بی‌طرفی اقلیمی متمرکز بوده است، اکنون
ناگهان به سمت درگیری مسلحانه سوق داده می‌شود.
و حتی با تمام عجله، چندین سال طول می‌کشد و زره باید ابتدا ساخته شود. اما کسانی که بیدار شده‌اند چگونه واکنش نشان می‌دهند؟
جنبش آزادی، که در دوران همه‌گیری ویروس کرونا حساس‌تر شده است، چگونه به این تهدید پیش‌بینی‌شده پاسخ می‌دهد؟
اگر نخبگان را که امیدوارند از جنگ بهره‌مند شوند نادیده بگیریم، جمعیت در حال حاضر به گروه‌های زیر تقسیم می‌شود: کسانی که جنگ علیه
پوتین را یک هدف عادلانه می‌دانند، زیرا فرض می‌کنند که خودشان در جنگ رنج نخواهند برد یا کشته نخواهند شد. کسانی که همچنان بی‌قید و
شرط جنگ را رد می‌کنند، اما برایشان جنگ انتزاعی و غیرواقعی است و بنابراین منفعل باقی می‌مانند. و در نهایت، کسانی هستند که خطر را
تشخیص داده‌اند و زمان اندک آمادگی، یعنی تنها چند سال، را درک کرده‌اند و هم‌اکنون فعالانه علیه آن کارزار
می‌کنند و به شدت تلاش دارند تا هم‌وطنان خود را بیدار سازند.
آخرین گروه کوچک‌ترین است، اما احتمالاً مهم‌ترین گروه است.
زیرا تغییر تنها می‌تواند از فعالان سرچشمه گیرد، اما تنها در صورتی که در جلب حمایت غیرفعالان موفق شوند.
پس آیا باید تا سال ۲۰۲۹ صبر کنیم، تا اولین بمب‌ها فرود آیند و مردگان خیابان‌ها را پر کنند؟
آیا منتظر می‌مانیم، یخ‌زده مثل یک خرگوش جلوی مار؟ یا از این فرصت استفاده کنیم و کاری انجام دهیم؟
و وقتی کاری انجام می‌دهیم، سؤال حیاتی این است: دقیقاً چه کاری انجام می‌دهیم؟ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
پس ما باید حتی شجاع‌تر، پرانرژی‌تر و شاید حتی مقاوم‌تر از دوران همه‌گیری ویروس کرونا شویم، زیرا خطر در واقع بسیار بزرگ‌تر است،
هم از نظر اقتصادی برای کل جامعه، و هم به سادگی برای عزیزانمان.
و من فکر می‌کنم که افزایش آگاهی نسبت به این موضوع و سپس تبدیل آن به اقدام، به اقدامی
شجاعانه، باید همه‌چیز و پایان کار باشد. ۱۲۳۴۳۲۱
شما یک‌بار در مصاحبه‌ای پیشین به من گفتید که اکنون اساساً کاملاً از ترس رها شده‌اید.
سال‌هاست که شما یک آموزگار خستگی‌ناپذیر و مدافع صلح در برابر جنگ بوده‌اید.
اگر همان‌طور باشد که دو سخنران قبلی گفتند، آیا فکر می‌کنید هنوز هم ممکن است مردم را در این مرحله بیدار کرد، یا هر کسی که خطر را
درک کرده باید یک کشتی نوح بسازد و از سیل قریب‌الوقوع در امان بماند، یا، همان‌طور که شخص دیگری گفته،
روسی یاد بگیرد یا باک بنزینش را پر کند و فرار کند؟
اول از همه، از دعوتتان بسیار سپاسگزارم. سؤال این است که چه می‌توانیم از مخالفانمان بیاموزیم، و من معتقدم آنچه می‌توانیم از
مخالفانمان بیاموزیم – همان‌طور که در مورد کووید-۱۹ دیده‌ایم – این است که به محض اینکه سعی می‌کنیم با استدلال به ذهن مردم
نفوذ کنیم... اما در مورد جمعیتی که ترسیده است، شکست می‌خوریم.
موثرترین درمان در آن زمان برای ویروس کرونا، صرفاً تابوت‌های برگامو بود.
این کار کرد؛ مردم می‌توانند آن را تصور کنند.
بعد شما آمار را مطرح می‌کنید و می‌گویید: «ببینید، این موضوع شما را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد.» فقط بیماران تحت دستگاه تنفسی
را نشان می‌دهید، فرقی نمی‌کند از کجا آمده‌اند – آدم‌هایی که در این وضعیت ترس قرار دارند به اولین تکه کاه چنگ می‌اندازند.
این همچنین ایده‌ی پشت پژوهش‌های جامعه‌شناختی است که ترس به‌شدت تفکر را محدود می‌کند.
پس باید از خودمان بپرسیم: واضح است که هیچ‌کس طرفدار جنگ نیست، اما تهدید این است که پوتین، به‌تنهایی،
همهٔ ما را خواهد کشت. چگونه با این موضوع برخورد کنیم؟
و من به سادگی باور دارم که باید بپذیریم که نیاز داریم از طریق احساسات ارتباط برقرار کنیم.
می‌توانید به ادوارد برنایس یا گوستاو لوبون، «روان‌شناسی توده‌ها» مراجعه کنید.
اگر آن کار نمی‌کرد، هیچ تبلیغاتی وجود نداشت.
ما هم می‌توانیم این کار را انجام دهیم، چون این اثری است که ما هم می‌توانیم آن را فعال کنیم.
به همین دلیل معتقدم که ما باید با خوش‌آمد گفتن آنچه مخالفانمان می‌خواهند به ما بفروشند و
تأکید دوباره بر آن، بازی در دستان آن‌ها کنیم.
این ممکن است برخی افراد را ناراحت کند، اما هدف همین است.
می‌توانید یک کمپین ساختگی برای ارتش فدرال آلمان بسازید که آن را جلوی پادگان نصب کنید و در آن کودکانی را با
یونیفرم سرباز و سلاح آماده شلیک نشان دهید، برای مثال با این زیرنویس: «تمرین، انسان را کامل می‌کند.»
یا سربازان بوندس‌ور: «اکنون جنایتکاران جنگی می‌شوند.»
داستان‌هایی از این دست. شما همچنین می‌توانید کمپینی را که در دوران همه‌گیری ویروس کرونا اجرا شد، تطبیق دهید.
بسیاری از تولیدکنندگان برند لوگوهای خود را تغییر داده‌اند.
مک‌دونالدز به یادم می‌آید: واکسینه‌کن، عاشقش هستم.
و درست مثل این، مک‌دونالدز در استتار: کیل، عاشقشم.
حتی کلیساها: واکسیناسیون عشق است. صلیب را با دو موشک جایگزین کنید، همه در مراسم عشای ربانی
یونیفرم پوشیده‌اند: حالا بکشید. جنگ خوب است.
یا تبلیغ هورنباخ: سربازان در حال حفر گورهای دسته‌جمعی – و سپس آن را پروژهٔ خود کنید. ۱۲۳۴۳۲۱
قطعاً بخشی از آن است. من معتقدم که بسیاری از مردم صرفاً از معنای جنگ بی‌خبرند.
بسیاری از مردم، به‌ویژه جوانان، اکنون جنگ را تنها از طریق تلویزیون می‌شناسند.
و بعد هم قهرمانان جنگی و فیلم‌های بزرگ جنگی هستند که در پایان دختر را به دست می‌آورند، یا هر چیز دیگری.
پس جنگ آنجا کاملاً متفاوت به تصویر کشیده می‌شود.
و من واقعاً معتقدم که بسیار مهم است مردم را از ماهیت واقعی و هولناک جنگ آگاه کنیم و این موضوع باید آنها را تکان دهد.
اما این به تنهایی نمی‌تواند راه‌حل باشد، چون دقیقاً همان مشکلی است که قبلاً به آن اشاره کردم: اگر فقط کسی را شوک بدهید
و حالش را حتی بدتر از قبل کنید، آن وقت خودش را دار خواهد زد.
راستش، اگر او راهی برای تخلیه احساساتش نداشته باشد، اگر کسی برای صحبت کردن نداشته باشد، اگر جامعه‌ای در کنارش نباشد، اگر کسی نباشد
که بتواند با او بگوید «بیاییم با هم راه‌های خروج و راه‌حل‌ها را پیدا کنیم»، آنگاه شما او را تنها با این لحظات شوک و
تصاویر تکان‌دهنده، با این ترسی که دوباره در او می‌کارید، رها می‌کنید و فکر می‌کنم حتی بی‌توان‌ترش می‌کنید.
البته، ما در طول همه‌گیری ویروس کرونا درباره پدیده‌های روان‌شناختی بسیاری آموخته‌ایم،
که در آن از لِ بون و دیگران نام برده شده است.
همهٔ ما کنجکاو بودیم که واقعاً چه اتفاقی افتاده بود.
و در این زمینه، من معتقدم که ما تا حدودی هوشمندتر شده‌ایم در مورد اینکه چگونه می‌توانیم به تعدی
بعدی دولت پاسخ دهیم، تا دوباره از ما سوءاستفاده نشود.
و آنچه در این زمینه به‌شدت مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که حتی کسانی که ظاهراً در سمت راست
ایستاده‌اند، بیش از حد تحت تأثیر ترس قرار دارند.
برخی از مردم از واکسیناسیون علیه کووید-۱۹ می‌ترسیدند، برخی دیگر نگران آزادی‌شان بودند. در نهایت، همهٔ این‌ها فقط ترس بود.
و حالا دوباره همان ماجراست: بعضی‌ها از شروع جنگ می‌ترسند، بعضی‌ها هم از روس‌ها می‌ترسند.
و بنابراین دوباره در هر دو طرف ترس‌های متفاوتی وجود دارد.
و من همیشه می‌یابم که ترس راهنمای ضعیفی است.
این بدان معناست که اول می‌خواهم مردم را تشویق کنم که نه در مخالفت با چیزی باشند، بلکه در حمایت از چیزی باشند.
و این یعنی مبارزه با فقر یک اصطلاح احمقانه است، چون قرار است چه کار کنی؟ با فقرا بجنگ؟
پس بهتر است به جای مبارزه با فقر، بر ثروت تمرکز شود.
و اگر می‌خواهی صلح داشته باشی، نباید برای جنگ کار کنی، بلکه باید برای صلح کار کنی.
و سپس باید نگاهی بیندازیم که واقعاً چه چیزی در آن خاص است و کرامت انسانی از کجا نشأت می‌گیرد.
ما مخلوق خدا هستیم؛ ما دارای کرامت انسانی هستیم.
و این کرامت انسانی یک مفهوم انتزاعی نیست؛ هر انسان به‌طور جداگانه مهم و ارزشمند است، دشمن فرضی به
همان اندازه متحد فرضی که همیشه در کنارم ایستاده است.
اعتراض وجدانی راهی بسیار ساده است برای ابراز موضع، مشغول نگه‌داشتن کل دستگاه نظامی، بالا بردن آمار و روشن ساختن اینکه:
ما از یک گروه سنی کامل هستیم. و ما همیشه درباره حدود ۵۰۰٬۰۰۰ جوان که هر سال به‌عنوان گوشت توپ جدید اضافه می‌شوند صحبت می‌کنیم.
اگر یک‌چهارم مردم صرفاً می‌گفتند: «شما آزادید جنگ کنید، اما من از اینجا می‌روم. می‌توانید مرا به یک کارخانه
کنسروسازی بفرستید اگر دوست دارید، اما انتظار نداشته باشید که من در خط مقدم با شما باشم.»
این یک بیانیهٔ قابل توجه است و نشان می‌دهد که شهروندان واقعاً می‌توانند تفاوت ایجاد کنند، زیرا طبیعتاً
تأثیرگذار است – به هر حال، جنگ بدون سربازان به نوعی دشوار است.
شما گفتید رسانه‌های جریان اصلی، اما من اکنون آن‌ها را رسانه‌های دولتی می‌نامم.
این وضعیتی است که با افسانهٔ قوهٔ چهارم، با روایتِ مستقل بودنِ روزنامه‌نگاری و توانایی آن در بی‌طرفی، و با
افسانهٔ خدمتی پخش که متعلق به همهٔ ماست، پوشانده شده است.
من همین‌الان کتابی در این موضوع نوشته‌ام: Staatsfunk (پخش رادیویی دولتی).
شاید نیازی به گفتن نباشد، اما دولت همچنین بر رسانه‌های شرکتی نفوذ دارد.
ما درهایی چرخان داریم که ویراستاران برجسته را به سخنگویان دولت و همکاران را به سخنگویان فرانک-والتر اشتاینمایر تبدیل می‌کند.
ما یارانه‌ها داریم، مستقیم یا غیرمستقیم. ما کمپین‌های تبلیغاتی داریم، ما سرویس‌های مخفی‌ای داریم که در هر دفتر
تحریریهٔ مهم پایگاه‌هایی دارند و افرادی دارند که تضمین می‌کنند روایت‌های خاصی پیش برده شوند.
ما ماشین‌های تبلیغاتی داریم که واژگان و افرادی را که برای مصاحبه‌های مرتبط آماده‌اند و در انتظارند، فراهم می‌کنند.
پس ما روزنامه‌نگاری مستقل نداریم، که یعنی نباید اعتماد کنیم که اینجا داریم داستان‌ها را دریافت می‌کنیم، که
اینجا داریم چیزی دریافت می‌کنیم که بتواند سیاست را نقد کند.
پس مردم به چه چیزی نیاز دارند، چه چیزی لازم است تا بیشتر در برابر بی‌عدالتی و برای صلح و آزادی بایستند؟
و نتیجه‌گیری اولیه از این امر آن است که می‌توان از آن تدابیر بلندمدت و فوری استخراج کرد.
در درازمدت، این کمی شبیه ساختن قلعه‌های هوایی است. البته در درازمدت، ما همچنین باید نظام مراقبت‌های بهداشتی را در
مقیاسی گسترده اصلاح و بازسازی کنیم، همان‌طور که در پنل قبلی بحث شد، تا این نظام در جهت سلامت و توانمندسازی مردم حرکت کند.
در روان‌شناسی، تمرکز واقعاً بر روان افراد بوده است، یا بر این واقعیت که آن‌ها از نظر روانی تضعیف شده‌اند، بی‌قدرت هستند، احساس
مؤثری بودن نمی‌کنند و زخم‌های درونی فراوانی از دوران کودکی یا روزهای مدرسه با خود دارند که پیش از این به آن‌ها آموخته
است مطیع باشند، خوش‌رفتار باشند، قیام نکنند و شورش نکنند.
بنابراین نقطهٔ شروع باید بازسازی سادگی قدرت درونی افراد باشد؛ تقویت آن‌ها از درون، توانمندسازی‌شان در نظام آموزشی و همچنین
اعطای احساس کارآمدی به آن‌ها در نظام سلامت که توجه بسیار بیشتری به روان دارد و به وضعیت ذهنی افراد احترام
می‌گذارد. سپس خود جامعه نیز بسیار قوی‌تر و مقاوم‌تر خواهد شد.
هر کس فقط یک بخش، یک بخش واحد از جامعه است.
حالا اوضاع این‌طور است: کلی بچه‌ی کوچکِ زخمی و ترسیده هستند و با هم جر و بحث می‌کنند،
گاهی مثل مهدکودک، کمتر مثل جامعه‌ی بزرگسالان.
پس باید خیلی قوی شروع کنی. این چیزی بود که من در کل ماجرا واقعاً هیجان‌انگیز یافتم. ۱۲۳۴۳۲۱
شما باید بخواهید. این‌ها کسانی هستند که به شما نشان داده‌اند که می‌خواهند.
و سپس آن‌ها باید واقعاً آن را انجام دهند. و بین این دو یک شکاف قابل توجه وجود دارد.
پس باید آن را تا حد امکان برایشان آسان کنید.
پس باید به آن‌ها بگویید: «خب، یک وب‌سایت هست، برای مثال ثبت‌نام کنید، یا ما یک ساختار حضوری داریم، یا برای مشاهده یک
نمایش بیایید، برای مثال هر شنبه اول ماه در مقابل دفتر صدراعظمی فدرال در وین، همان‌طور که ما انجام می‌دهیم.»
اما این تنها در صورتی کار می‌کند که ما خطر را ملموس و قابل رؤیت کنیم، همان‌طور که کیوان درست گفت، و
سپس به مردم بگوییم: «خب، حالا برایش کاری انجام دهید.»
و بعد اجازه می‌دهیم که متوقف شویم چون رسانه‌ها سراپای ما را گرفته و می‌گوییم: کمک، کمک، حالا
دارند نامم را خراب می‌کنند، حالا باید دست بکشم.
یا من در شهرم معروف هستم و حالا دارم کنار می‌کشم.
خب پس، خیلی ممنون، شما حامی جنگ هستید.
باید به مردم روشن کنیم که کاری که ما انجام می‌دهیم، حتی اگر به معنای آمدن به خیابان‌ها باشد، برای افراد هم آسان نیست.
و اینکه این کار از نظر اصلی هیچ لذتی ندارد؛ چون داریم با کسانی دست و پنجه نرم می‌کنیم که نه تنها کرونا را برنامه‌ریزی کردند، نه
تنها دستورکار مهاجرتی ۲۰۱۵ را، نه تنها سقوط بانک‌ها در ۲۰۰۸ را، بلکه در حال برنامه‌ریزی برای
جنگ جهانی سوم هستند. و نباید با آنها شوخی کرد.
و اگر با آنها دربیفتی، باید از قبل بدانی که باید آماده پرداخت بهایی باشی.
و اگر این قوس تنش را از «چه در پیش است» تا «چگونه می‌توانم مشارکت کنم» و «چه قیمتی را حاضر به پرداختم» در نظر بگیرید
آه، این خسته‌کننده است، آه، این ممکن است خطرناک باشد، آه، ممکن است همسایه‌ای پیشم بیاید و بپرسد در تظاهرات یا در یک اعتراض چه
می‌کنم، بعد باید از قبل برایش آماده باشم، و بعد باید روشن باشد که این مبارزه برای صلح – و حالا، البته، «مبارزه» برای صلح خنده‌دار
می‌شود – این تعهد به صلح – توسط جهانی‌گرایان با استفاده از تمام ابزارهای در اختیارشان جلوگیری خواهد
شد، زیرا آنها جنگ جهانی سوم را می‌خواهند. ۱۲۳۴۳۲۱
چرا یک غرفهٔ جعلی با یک پروتز نداشته باشیم که بتوانی خودت را معاینه کنی؟
پس راه‌های زیادی برای بیدار کردن مردم وجود دارد، اما باید کمتر بدبین بود.
از خودم پرسیدم چرا در سال‌های اخیر در خیابان‌ها اتفاقات اندکی رخ داده است، با اینکه بسیاری از مربیان نیز سخنرانی می‌کنند.
و بعداً برایم روشن شد که ما، کسانی که ارائه‌ها را با کلی پاورپوینت و امثال آن انجام
می‌دهیم، در نهایت در خدمت قالب مدرسه‌ای هستیم.
در پایین افرادی نشسته‌اند و در بالا سخنرانی هست که در کارش مهارت دارد، فصیح است و خود را به‌خوبی آماده کرده است.
در زیر کسانی نشسته‌اند که تشویق می‌کنند، می‌گویند او کاملاً درست می‌گوید، اما منفعل باقی می‌مانند. ۱۲۳۴۳۲۱
و به همین دلیل گفتم: «باشه، دیگر نمی‌توانم چنین سخنرانی‌هایی داشته باشم، چون این‌طور نیست که مردم ندانند.»
پس این‌طور نیست که مردم از آن بی‌خبر بوده باشند.
ما رادیو لندن فراوان داریم. اما چگونه مردم را به اقدام وادار کنیم؟
و باید بپذیریم که همهٔ ما از نظام آموزشی، از مهدکودک تا ... عبور کرده‌ایم و در آنجا این وظیفهٔ نامرئی را آموخته‌ایم، یعنی اطاعت.
ما خیلی، خیلی شدید تحت آموزش قرار گرفته‌ایم و این را تمدن می‌دانیم. من همیشه می‌گویم که این «تمدن بیش از حد» است.
پس ما اطاعت می‌کنیم و در ازای اطاعت بزرگ‌مان پاداش می‌گیریم. و کسانی که مطیع‌ترین بودند، از بوکس تا
اورسولا فون در لایِن، به شاگردان نمونهٔ ما تبدیل می‌شوند.
آن‌ها فقط از درختان نمی‌افتادند، بلکه از همان ابتدا این‌گونه ساخته شده بودند.
و برای اینکه بتوانیم مردم را دوباره با زندگی واقعی‌شان آشنا کنیم، چون قبلاً مثل بچه‌های سه‌ یا چهار ساله پاهایشان را
به زمین می‌کوبیدند، گفتم: «باشه، مردم را روی صحنه می‌آورم.»
من افرادی را روی صحنه می‌آورم که قبلاً جمله‌ای را در جعبه‌ی کارت‌فایل قرار داده‌اند؛ نوعی مانترا یا ترس.
و بعد روی صحنه می‌آیند و در مقابل ۲۰۰، ۳۰۰، ۴۰۰، ۵۰۰ نفر دربارهٔ خودشان صحبت می‌کنند.
و سپس یک سد شرم نیز از میان می‌رود، زیرا بسیاری از مردم در مورد مسائل صحبت می‌کنند، برای مثال در طول همه‌گیری ویروس
کرونا، در مورد اینکه چگونه شرمسار شده‌اند و چگونه آسیب دیده‌اند.
و سپس در میان تماشاگران احساس می‌کنند که هیچ‌کس به هیچ وجه قصد بدخواهی ندارد، بلکه تشویق‌های شگفت‌انگیزی به صدا
درمی‌آید، چون مردم جرأت می‌کنند این کار را انجام دهند.
و همه می‌توانند با این داستان‌ها ارتباط برقرار کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ما نیاز داریم ایده‌ای روشن از جایی که واقعاً می‌خواهیم برویم داشته باشیم، و این ایده از جایی که می‌خواهیم برویم،
بار دیگر بسیار ساده است: همسایه‌ات را چنانکه خودت را دوست بدار!
و اگر ما به‌عنوان یک جامعه بتوانیم با یکدیگر به‌طور معقول رفتار کنیم و آن بنیان را که از دست رفته است دوباره برقرار سازیم،
آن‌گاه شانس داریم آینده‌ای را که برای خود می‌خواهیم تصور کنیم.
فقط گفتن «بله، من نمی‌خواهم بیمار باشم، نمی‌خواهم جنگ باشد و نمی‌خواهم فقیر باشم» یک چشم‌انداز نیست، بلکه یک امید مبهم است.
و فکر می‌کنم همه‌ی ماجرا همین است: اول اینکه بدانم چرا دارم همه‌ی این کارها را انجام می‌دهم و واقعاً می‌خواهم به کجا برسم، چه به
صورت فردی و چه به عنوان یک جامعه؛ دوم اینکه باور داشته باشم خودم مؤثر هستم و فقط باید انجامش دهم، فارغ از اینکه چطور، چون
لازم نیست از پیش تعیین شده باشد – ما انسان‌ها فوق‌العاده خلاقیم.
به یک سوپرمارکت یا داروخانه برو و به همه چیزهایی که مردم ابداع کرده‌اند نگاهی بینداز – یک فروشگاه فناوری؛
واقعاً دیوانه‌کننده است که ما انسان‌ها چه توانایی‌هایی داریم!
و ما نمی‌توانیم برای چیزی به این سادگی مثل جنگی که از روش‌های ابتدایی استفاده می‌کند، هیچ فکری بکنیم. حتی شبیه یک برش
کاغذی هم نیست؛ به‌طرز زمخت تراشیده شده و قرن‌ها همان تکه چوب بوده که بارها و بارها همان مزخرفات را به ما می‌گویند.
واقعاً دیگه بس است!
۱۲۳۴۳۲۱ خب، من واقعاً معتقدم که اجلاس جهانی جایگزین هم می‌تواند و هم باید در اینجا به خوبی به کار گرفته شود، و ما
باید دست به دست هم دهیم و اتحادهای گسترده‌ای تشکیل دهیم.
هرچه پل‌هایی که می‌سازیم گسترده‌تر باشد و اتحادها وسیع‌تر، هدف‌گیری یا یافتن و حمله به هر کسی اکنون دشوارتر می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ و من معتقدم که تنها در صورتی مقاومت لذت‌بخش خواهد بود که بتوانیم با لبخند به رویارویی
با این معدود افراد بسیار سازمان‌یافته بپردازیم.
وگرنه همیشه مثل اینه که چاقو بین دندونات گیر کرده باشه و دیگه هیچ لذتی نداره.
ما باید ببینیم چگونه می‌توان مقاومت در برابر این گروه کوچک را سرگرم‌کننده کرد تا نسل بعدی نیز درگیر شود،
زیرا آن‌ها از ما باهوش‌تر نیستند، فقط سازمان‌یافته‌ترند.
و این همان نقطه‌ای است که وقتی شروع به ساختن سازه‌هایی می‌کنیم که پایدارتر از آن چیزی هستند که یک فرد
به‌تنهایی می‌تواند به آن دست یابد. و این همان آینده است.
چگونه از سرکوبی که در انتظار شماست فرار می‌کنید؟
کیوان آن را خیلی خوب جمع‌بندی کرد. موضوع این است که با کمی سبکی و لبخند به رویدادها نزدیک
شوید، نه با عزم و ترس، بلکه با اعتماد به خدا.
برای من هم همین‌طور است. من بدون هیچ ترسی به آن نزدیک می‌شوم. فقط می‌دانم که این وظیفه را باید انجام دهم.
من باید این کار را انجام دهم. می‌دانم طرف مقابل چگونه عمل می‌کند. من همهٔ این‌ها را به‌شدت تجربه کرده‌ام.
چند حساب بانکی من توسط هامبورگر اسپارکاسه، آپوتکر-اوند‌آرشته‌بانک بسته شده است؟
آنها پیش شما می‌آیند و می‌گویند: «آقای بونینگ، ما با دیدگاه‌های سیاسی شما مشکلی نداریم، اما لطفاً بانک دیگری پیدا کنید.»
و همه‌شان یکی پس از دیگری این کار را انجام می‌دهند. سپس نوبت به فولکس‌بانک لونه‌بورگر هایده می‌رسد که خداحافظی می‌کند، اسپارکاسه
هامبورگ-بوکسته‌هوده، نه، این بین ما قرار نیست جور دربیاید.
سپس یک ارائه‌دهنده خدمات پرداخت مثل پی‌پال می‌آید و عملاً بعد از یک ساعت می‌گوید: نه، با شما نه.
یا استرایپ جمعه شب از یک خبرنگار ARD تماس می‌گیرد—می‌دانی این چه جور آدمی است؟—و ناگهان صبح شنبه حسابم مسدود می‌شود.
پس، چیزی که باید به‌سادگی درک کنید این است که برای من کاملاً طبیعی است که در شبکه‌های اجتماعی سانسور شوم و دسترسی‌ام محدود باشد.
آزادی بیان تا آزادی دسترسی فاصله زیادی دارد؛ این از دیرباز هنجار بوده است.
ما به یک نظام پولی عادلانه برای آینده‌ای آزاد نیاز داریم.
نظام پولی مسلط، که همه آن را با نام «پول فیات» می‌شناسیم، خود را مانند یک هشت‌پاى جهانی نشان می‌دهد که به
باور ما تقریباً همه دولت‌ها در واقع در چنگال آن اسیرند.
زنجیره‌ها توسط عده‌ای معدود کشیده می‌شوند و این استادان واقعی پول طبیعتاً قدرت را نیز در دست دارند.
امروزه پول از هیچ و تنها با فشردن یک دکمه خلق می‌شود، و نه تنها پشتوانه‌ای ندارد، بلکه سیستم ما نیز زیر بار بهرهٔ مرکب قرار دارد.
نتیجهٔ این امر، البته، حرص و طمع بی‌مهار برای بیشتر و بیشتر است، و سپس، هرگاه این سیستم به پایان از پیش برنامه‌ریزی‌شدهٔ خود
می‌رسد، نیاز است که هر چند دهه یک‌بار راه‌اندازی مجدد شود، که همان چیزی است که ما در حال حاضر تجربه می‌کنیم، یا بهتر است
بگوییم مجبور به تجربهٔ آن هستیم، تحت عنوان «بازنشانی بزرگ».
بسیاری از مردم به‌طور طبیعی این نظام پولی را ریشهٔ همهٔ شرّها می‌دانند، چه تورم باشد، چه تنگدستی، گرسنگی یا
جنگ. اگر همه چیز برای رشد مداوم طراحی نشده بود، بسیاری از بحران‌های زمان ما ضروری نبودند.
سال گذشته در پنل نظام پولی خود راه‌حل‌های ممکن را مورد بحث قرار دادیم و در واقع همه با هم موافق بودند.
از یک سو، دولت باید لاغرتر شود، از پدرسالاری فاصله بگیرد و بر وظایف اصلی خود تمرکز کند. از سوی دیگر،
نظام پولی باید عادلانه‌تر و البته منصفانه‌تر شود.
مهم‌تر از همه، باید پوشش روشنی وجود داشته باشد تا پول نتواند به سادگی و به صورت تورم‌زا
به چاپ برسد، همان‌طور که در حال حاضر چنین است.
خب، امسال می‌خواهیم حتی دقیق‌تر باشیم، چون تنها کسانی که می‌توانند خط پایان روشنی را ببینند،
می‌توانند مسیر رسیدن به آن را به خوبی طی کنند.
و ما مشتاقیم ببینیم آیا می‌توانیم در میان گروه کارشناسان اقتصادی‌مان در این موضوع به یک زمینه‌ی مشترک برسیم.
۱۲۳۴۳۲۱ خب، این پولی است که در واقع بدون بهره کار می‌کند، چون بهره مشکلی است که امروزه دیگر به‌عنوان یک مشکل به آن
نگاه نمی‌شود. بهره مشکل‌ساز است چون به‌صورت نمایی رشد می‌کند.
همه از دوران مدرسه با بهره مرکب آشنا هستند؛ این یک تابع نمایی است.
پس آرام شروع می‌شود، شیب تندتر و تندتر می‌شود تا بی‌نهایت ادامه پیدا کند.
و این بهرهٔ مرکب در نظام پولی، کل اقتصاد را مجبور می‌کند تا به‌صورت نمایی، یعنی با سرعتی همواره رو به افزایش، رشد کند.
به همین دلیل ما به رشد اقتصادی مداوم نیاز داریم.
بنابراین، برای پایدار ماندن نظام ما، به رشد اقتصادی حداقل ۳٪ در هر سال نیاز است، در غیر این صورت دیر یا زود فرو خواهد پاشید.
و این به این دلیل است که ما دائماً مجبوریم این نرخ‌های بهره را دنبال کنیم.
بنابراین این نرخ‌های بهره باعث می‌شوند دارایی‌های مالی به‌طور فزاینده‌ای متورم شوند.
آنها همچنین باعث می‌شوند فقرا فقیرتر و ثروتمندان ثروتمندتر شوند.
یک فرد ثروتمند به سادگی پول زیادی دارد که آن را با بهره قرض می‌دهد و در نتیجه ثروتمندتر
می‌شود، و سایر مردم مجبورند هزینه آن را بپردازند.
و بدین ترتیب، از طریق بهره، پول به‌طور خودکار از توده‌ها به دست تعداد کمتری منتقل می‌شود. این مشکل اساسی نظام پولی است.
۱۲۳۴۳۲۱ نه، ما اثرات وحشتناک تورم را در طول تاریخ دیده‌ایم.
دههٔ ۱۹۲۰ ذکر شده است و بی‌شک درست است که هر جنگ و هر زوال بزرگ یک امپراتوری همواره بر ناپایداری پول استوار است.
این بدان معناست که هرگاه پول بی‌ثبات می‌شد، جنگ‌ها درمی‌گرفت و امپراتوری‌ها رو به زوال می‌رفتند، زیرا
مردم می‌خواستند توجه را از این کلاهبرداری منحرف کنند.
تو مجبور بودی توجه را از آن کلاهبرداری منحرف کنی. اگر دیگر نتوانم پرداخت کنم، یا باید اعتراف کنم و به بشریت بگویم که من به تو خیانت
کرده‌ام – کاری که سیاستمداران به‌شدت از انجامش خودداری می‌کنند – یا باید حادثه‌ای بدتر بسازی و بعد بگویی خب،
این هم از این اتفاق افتاد. همه می‌دانند… این من نبودم.
و در واقع این همان مشکل است؛ به همین دلیل می‌گوییم که دیگر نباید اجازه دهیم این تورم ادامه یابد.
من شما را تشویق می‌کنم که بین عرضه پول، رشد عرضه پول و تورم تمایز روشنی قائل شوید.
و اگر این را در چارچوب درآمدهای مردم قرار دهیم، می‌بینیم که یک کارگر معمولی در آلمان امروز برای به‌دست آوردن
یک اونس طلا باید هفت برابر بیشتر از سال ۱۹۹۹ کار کند.
و دقیقاً همین چیزی است که آیک هَمِر قبلاً شرح داده است. این همان اثر کانتیلون است که بر اساس آن دریافت‌کنندگان
اولیهٔ پول تازه‌آفرینده سود می‌برند، زیرا می‌توانند با قیمت‌های مطلوبی که هنوز حاکم است خرید کنند.
سپس پول بیشتری وارد بازار می‌شود، این بر تقاضا تأثیر می‌گذارد، قیمت‌ها افزایش می‌یابند و در نهایت
درآمدهای بازنشستگان، کارمندان و غیره ابتدا افزایش می‌یابد.
و این دقیقاً همان اثر بازتوزیعی است که محقق می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ آیا الان به استاندارد طلا نیاز داریم یا نه؟ خوب است، بد است یا هر چیز دیگری؟
این بحث ما را به جایی نمی‌رساند. این بحث تنها شکاف میان کارشناسان را عمیق‌تر می‌کند. در عوض، ما صرفاً نیاز داریم سیستمی پولی ایجاد
کنیم که بار دیگر ارتباط واقعی با عملکرد حقیقی مردم داشته باشد.
و سؤال این است که چگونه باید آن را اکنون انجام دهیم یا در چه جهتی می‌خواهیم آن را تغییر
دهیم؟ ما باید مردم را نیز در این زمینه همراه کنیم.
پس اگر نظریه‌پردازان اقتصادی هم بر این توافق کنند که این ممکن است مسیر درست و معمول پیش‌رو باشد، ما هم باید
مردم را همراه کنیم! و مردم در واقعیت چه تجربه‌ای دارند؟
آنها صرفاً در حال تجربه افت سطح زندگی خود هستند، با افزایش قیمت‌ها مواجه‌اند و بار بدهی‌شان هرچه بیشتر سنگین و ستمگرانه می‌شود.
در ابتدای امسال، پروفسور رافله‌هوشن عددی را نقل کرد که واقعاً مرا شگفت‌زده کرد.
به گفته پروفسور رافله‌هوشن، بدهی ملی واقعی آلمان ۱۷.۳ تریلیون یورو است که چندین برابر بدهی ملی رسمی است.
البته بدهی ملی غیررسمی، حقوق بازنشستگی کارمندان دولت که از محل صندوق‌های سرمایه‌ای تأمین نمی‌شوند، مانده‌های
تارگت۲، بودجه‌های سایه‌ای مانند ESM، ESF و هر آنچه بسته‌های نجات نامیده می‌شوند نیز وجود دارد.
حالا هنوز دارایی‌های ویژهٔ زیادی داریم.
پس سیستمی که الان داریم – فکر می‌کنم همه موافقیم – به هر حال از هم می‌پاشد و نابود می‌شود.
زیرا برای اینکه حتی به شانس بازپرداخت بدهی نزدیک شویم، نیاز داریم که رشد اقتصادی جهانی در تمام
کشورها طی ۵۰ سال آینده بین ۱۰ تا ۱۵ درصد باشد.
و این هم برنامه دولت‌ها نیست که در مقطعی بدهی ملی را بازپرداخت کنند؛ بلکه برعکس است.
و اگر اکنون در مسیر تغییر واحد پول، اصلاح نظام پولی و امثال آن هستیم که من آن را بسیار واقعی می‌دانم، پس باید از نظر
تاریخی در نظر داشته باشیم که آنچه همه فکر می‌کنند، درست نیست:
امیدوارم به‌زودی اصلاحات ارزی انجام شود، آن‌وقت از شرّ بدهی‌هایم خلاص می‌شوم.
در واقع کاملاً برعکس است. ما قوانین تجدید ارزیابی بدهی را داریم، یعنی مسئله سودهای ناشی از سفته‌بازی در وام
مسکن و مسئله مالیات بر سودهای ناشی از سفته‌بازی اعتباری.
این حدود ۵۰ درصد است زیرا دارایی‌ها به شیوه‌ای متفاوت از ارزش‌های صرفاً پولی تبدیل می‌شوند.
و البته این موضوع در مورد دولت و بانک‌ها صدق نمی‌کند، اما به این شکل در مورد شرکت‌ها و ما شهروندان اعمال می‌شود.
این قوانین هنوز پابرجاست و این‌ها در واقع مسائل کلیدی من در حوزه نظام‌های پولی هستند که اکنون باید به آن‌ها نیز بپردازیم.
و اینکه آیا در آن صورت به ارزی با استاندارد طلا یا بدون آن دست خواهیم یافت… شاید ما همچنین استاندارد طلای
انعطاف‌پذیر را معرفی کنیم، به این معنی که تنها درصد معینی از کل عرضه پول جهانی توسط دارایی‌های ملموس پشتیبانی می‌شود.
چه طلا باشد، چه نقره یا چیز دیگری هنوز مشخص نیست، اما من قویاً معتقدم که ما به نوعی پیوند الزام‌آور با عملکرد
اقتصادی واقعی نیاز داریم و همچنین باید از نظام اقتصادی کنونی خود که صرفاً بر رشد استوار است فاصله بگیریم.
۱۲۳۴۳۲۱ شاید بتوان این را نیز در یک زمینهٔ تاریخی نشان داد.
از نظر من، و این در زمینهٔ مالی واقعاً فقط سطحی است، قدرت‌های خاصی در پس‌صحنه وجود دارند که در مقطعی این سیستم را طراحی کرده‌اند.
این ما را به جزیره جکیل در سال ۱۹۱۳ می‌برد، زمانی که تصمیم به تأسیس فدرال رزرو در نوعی کودتا توسط دولت وقت اتخاذ شد
– همه نمایندگان مجلس و سناتورها در تعطیلات کریسمس بودند. سپس کل ماجرا تنها با چند نفر منتخب به پیش برده شد.
علاوه بر این، این ایده هم مطرح است که چند منتقد این سیستم در کشتی تایتانیک وجود داشتند و
آن‌ها نیز به همین شکل از میان برداشته شدند.
آیا این قدرت‌های پشت‌صحنه که فعلاً نمی‌توانم نامشان را ببرم عمداً این سیستم را طوری طراحی کرده‌اند که ما عملاً در دیدگاه‌های
مختلف‌مان تقسیم شویم و در نتیجه حاکمان واقعی نامرئی باقی بمانند؟
شاید بتوانید کمی این ایده را دنبال کنید.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، بله، اول از همه، من نوعی بی‌قراری احساس می‌کنم چون از نظر مالی و اقتصادی اینجا
به‌هم‌ریختگی زیادی ایجاد شده که شاید لازم باشد کمی مرتب شود.
خیلی چیزها با هم جمع شده‌اند – تورم، انقباض، رشد اقتصادی، بحران‌ها – همه‌چیز در یک کاسه ریخته شده انگار فقط یک علت وجود
دارد، تورم یا انقباض یا چیزی شبیه آن، اما در واقع این‌طور نیست.
در عوض، آنچه باید بپذیریم این است که هرگاه مداخلهٔ دست‌کاری‌کننده رخ دهد، یک طرف سود
می‌برد و طرف دیگر زیان می‌بیند. این منطقی است.
اگر من ارزش پولی را برای فرد خاصی افزایش دهم (کاهش قیمت‌ها)، آنگاه فرد دیگری که پول قرض گرفته و باید ارزش
واقعی بالاتری را بازپرداخت کند، با مشکل مواجه می‌شود.
اکنون به موضوع جزیره جکیل و سایر امور می‌رسیم.
از دیدگاه شهروندان، دقیقاً همین چیزی است که نباید اتفاق بیفتد.
یعنی یک گروه کوچک، یک کارتل، گرد هم می‌آیند و می‌گویند ما اجازهٔ خلق پول را دریافت خواهیم کرد و تنها ما این اجازه را خواهیم
داشت، و دولت نه‌تنها به ما این اجازه را می‌دهد، بلکه همهٔ دیگران را مجبور می‌کند تا بپذیرند که تنها ما می‌توانیم پول خلق کنیم.
مثل وقتی که در یک مهمانی یک جعبه کوپن دارم، می‌توانم تصمیم بگیرم چه کسی کدام کوپن‌ها را دریافت کند.
دوستان و آشنای من کوپن‌ها را مجانی می‌گیرند، آن‌ها این‌طور گیرشان می‌آید و بقیه کمی بیشتر برایشان پول می‌دهند، و وقتی در نهایت الکل
یا هر چیز دیگری تمام می‌شود، من به بقیه کوپن‌های زیادی برای چیز دیگری می‌دهم، چون می‌دانم که دیگر هیچ‌چیزی با
آن‌ها گیرشان نمی‌آید چون الکل یا مهمانی عملاً تمام شده است.
و این همان آشفتگی است. این بانکدارانی بودند که در جزیره جکیل گرد هم آمدند و این امکان را ایجاد کردند.
و آنها همچنین گفتند که از آنجا که ما تنها کسانی هستیم که پول داریم و اکنون دولت را تشویق می‌کنیم که پول ما را صرفاً برای
اهداف اقتصادی به کار گیرد و عملاً طلا را از گردش خارج کند، دولت همیشه ما را نجات خواهد داد و همواره به ما وابسته خواهد بود.
و این است آشفتگی واقعی. آنچه در اینجا رخ داد این بود که آفرینندگان پول، همان بانکدارانی که در آنجا گرد هم
آمدند، از هرگونه ریسک پاسخگویی در قبال آن رها شدند.
و سپس در سال ۱۹۷۱ نیکسون برای ایالات متحده ورشکستگی اعلام کرد و گفت: «بشنوید، ما شما را سر کار گذاشته‌ایم، نمی‌توانیم تحویل دهیم،
ما پول بیشتری از آنچه داریم یا باید داشته‌ایم خلق کرده‌ایم و نمی‌توانیم طلا را تحویل دهیم،
بنابراین فعلاً دلار را به‌طور موقت از طلا جدا می‌کنم.»
او فقط همین کار را کرد؛ ورشکستگی خود را اعلام کرد.
و از این ورشکستگی، مردم گفتند – حالا دیگر هیچ قیدی ندارم، حالا این کارتل خصوصی بانکداران در نیویورک می‌تواند هرچقدر
که بخواهد پول دربیاورد، دیگر هیچ ریسکی برایشان وجود ندارد. چون برایش هیچ چیزی لازم نیست بدهند، هیچ چیز!
شما می‌توانید به چاپ رسیدها ادامه دهید، مانند چاپ رسید در صندوق فروش...
این یعنی اگر مردم حالا بخواهند به خانه بروند و در جعبه‌ی واچر بگویند… حالا یوروها یا دلارهایی را که به شما دادیم پس بدهید، شما
می‌گویید نه، نه، اینجا نوشته شده که فقط واچرها را پس می‌گیرید.
می‌توانید رسیدتان را با خود ببرید و من یکی جدید به شما می‌دهم.
او به شوخی می‌گوید: «آیا می‌دانم سال آینده مهمانی دیگری خواهد بود؟ ببینیم، نمی‌دانیم، می‌توانی آن را با خودت ببری.»
و این در واقع همان آشفتگی است! و طلا در واقع در برابر آن محافظت می‌کند. چیزهای دیگری هم هستند که می‌توانند در برابر آن محافظت
کنند. اما طلا در طول تاریخ همواره به‌ویژه قابل‌اعتماد بوده است.
و طلا در طول تاریخ هرگز اعتماد را ناامید نکرده است.
و این صرفاً یک استدلال تبلیغاتی است که طلا می‌تواند دوباره برای بازگرداندن این اعتماد اولیه به ارز به کار رود.
آن همین‌الان با ارزهای فعلی نابود شد.
ما باید از این واقعیت انتقاد کنیم که مردم بر مردم دیگر حکومت می‌کنند. این مسئلهٔ واقعی است.
و آنچه می‌توانیم درباره مشروعیت ظاهری فدرال رزرو آمریکا بگوییم، شیوه‌ای است که قانون در دنیای امروز اجرا می‌شود.
که ما یک نظام حقوقی باشکوه داریم.
بله، این قانون صرفاً توسط یک باند خاص وضع شده است که سپس می‌گویند گرمایش اکنون اجباری است.
و البته اگر سیستم گرمایشی‌ام دیگر مناسب نباشد، خوشحال نمی‌شوم.
بله، و دقیقاً همان‌طور بود. یورو بدون اینکه فرصتی برای اعتراض داشته باشیم بر ما تحمیل شد. به عبارت دیگر،
این یک قانون تحمیلی است. و قانون تحمیلی ناعادلانه است.
قانون بین طرفین قرارداد توافق می‌شود و این توافق‌ها یا قراردادها شامل این واقعیت است که همه جوانب در نظر گرفته می‌شوند، که فرد
داوطلبانه موافقت می‌کند و نه، چنان‌که در گذشته رخ داده و امروز نیز اجازه داده‌ایم، که قانون توسط یک باند بر مردم تحمیل شود.
۱۲۳۴۳۲۱ پس چه کسی پول بهتر و عادلانه‌تر آینده را منتشر خواهد کرد؟ احتمالاً بانک مرکزی
اروپا نخواهد بود، مگر نه؟ اریش، تو چه فکر می‌کنی؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، مطلقاً نه، چون حتی در نظام پولی کنونی بدون استاندارد طلا، ما به تعداد کمی از افراد قدرتمند وابسته
هستیم که من آن‌ها را NWOlites می‌نامم – نه فقط نخبگان، بلکه نظم نوین جهانی و نخبگان، قدرت‌های پشت‌صحنه.
امروزه نولایت‌ها کنترل خلق پول را در دست دارند و همچنین جهت‌گیری ژئوپلیتیک، گروه سوم و
سیاست صدور مجوز بانک‌های مرکزی را تعیین می‌کنند.
این‌ها بانک‌های مرکزی مستقل نیستند؛ همه‌شان خصوصی‌اند. این موضوع به بانک انگلستان بازمی‌گردد، فکر می‌کنم در
سال ۱۷۹۲، زمانی که دولت بریتانیا قدرت ضرب سکه و انتشار پول خود را به افراد خصوصی واگذار کرد.
پس این موضوع به زمان بسیار دورتری بازمی‌گردد. و چه به ECB نیاز داشته باشیم یا به FED، ما
صرفاً به سیستم‌های جبران‌پذیری پایدار نیاز داریم.
ما به سادگی آن را سیستم مالی یا سیستم پولی یا سیستم ارزی می‌نامیم؛ ما صرفاً به یک واحد پولی یا اصل تعدیل عملکرد نیاز داریم.
شما می‌توانید این کار را اکنون با پول بدون پشتوانه و با پول با پشتوانه انجام دهید، اما در مورد
دولت‌های با پشتوانه طلا، برای بازگشت مختصر به این موضوع،
به یاد دارم امپراتوری روم را، جایی که با یک اونس طلا یک دست لباس مردانهٔ سفارشی گرفتم؛ یعنی یک تونیک،
صندل‌های چرمی، تاج برگ زیتون و یک پاپیون قرمز که همراهش بود.
و امروز، با یک اونس طلا می‌توانم یک کت‌وشلوار مردانهٔ عالی و سفارشی همراه با کفش‌های مناسب هم تهیه کنم.
پس طلا همیشه ارزش یکسانی دارد؛ تنها ارزها هستند که ارزششان افزایش یا کاهش می‌یابد.
بنابراین این تصور که طلا اکنون دو برابر، ده برابر یا حتی صد برابر خواهد شد، یا اینکه نقره و سایر
فلزات نیز همین‌طور عمل خواهند کرد، یک توهم کامل است.
در واقع همین ارزهای فیات هستند که در سال‌های اخیر ارزش قابل‌توجهی را از دست داده‌اند و من معتقدم اگر دولتی واقعی داشتیم که
خیرخواه مردمش باشد، می‌توانست، به نظر من، حتی با استفاده از یک سیستم مناسب، عادلانه و برابر، آن پول را خرج کند.
این قطعاً یکی از احتمال‌هاست، اما از سوی دیگر، بشریت، همان‌طور که شما می‌گویید، آن‌قدر خلاق است که
همیشه راه‌حل پیدا می‌کند و راه‌حل‌ها وجود دارند.
پس، با توجه به سؤال شما، رابرت، چه کسی پول را به‌درستی خرج می‌کند؟ یا ما آن را برای چه کاری استفاده می‌کنیم؟
نمونه‌هایی از این وجود دارد. بگذارید سیستم‌ها با یکدیگر رقابت کنند و مردم تصمیم بگیرند.
۱۲۳۴۳۲۱ و این ما را به سیستمی می‌رساند که به باور من در شرف اجرا است.
ما در سیستم مالی با مشکلات فوری مواجه هستیم.
ما عدم تعادل‌هایی داریم که به‌وجود آمده‌اند چون مردم فریب خورده‌اند، چون مردم باور داشتند
می‌توانند وام‌ها را توزیع کنند یا بدون ریسک پول خلق کنند.
آنها می‌توانستند وام‌هایی به اوکراین توزیع کنند و هیچ‌کس نمی‌پرسید که این پول چگونه بازپرداخت
خواهد شد؛ آنها صرفاً پول بیشتری خلق می‌کردند.
و اکنون ممکن است این وجوه باید مستهلک شوند، زیرا بدهکاری که پول را دریافت کرده است، صرفاً
می‌گوید: «دیگر نمی‌توانم آن را بازپرداخت کنم.»
این در حال حاضر سالانه برای بیش از ۲۰٬۰۰۰ شرکت در آلمان اتفاق می‌افتد.
مقادیر کم، مقادیر زیاد، ما نمی‌دانیم، اما این باعث ایجاد فاصله‌ها می‌شود.
و اکنون در ترازنامه بانک با مشکلی مواجهیم، زیرا آن‌ها امیدوار بودند که پول بازگردد: کارآفرین XYZ که اکنون ورشکسته است، یا
بدهکاری که به ورشکستگی شخصی رفته، یا اوکراین که آن را پس نمی‌دهد، شاید به‌زودی فرانسه که آن هم قادر به بازپرداخت
نیست، و غیره و غیره… ترازنامه بانک آن‌ها دیگر صحیح نیست.
یا اینکه خودشان دیگر هیچ سهامی ندارند که در سمت بدهی‌ها قرار می‌گیرد، زیرا اگر آن‌ها صرفاً دارایی‌هایشان را در سمت دارایی‌ها
از دست بدهند – چون پولی که هنوز امیدوارند از طرف مقابل دریافت کنند برای آن‌ها یک دارایی است، اما
برای بانک – باید در این مورد اقدامی انجام دهند.
همین امر در مورد بانک‌های مرکزی نیز صدق می‌کند و بانک‌های مرکزی می‌توانند به‌سادگی و با ظرافت خود را از این
وضعیت نجات دهند، تنها با تجدید ارزیابی تنها قلم قابل ارزیابی در ترازنامه‌هایشان، یعنی طلا.
۱۲۳۴۳۲۱ چه پیشنهادی دارید؟ چشم‌انداز ایده‌آل شما از یک نظام پولی در آینده که به صلح و اقدام منجر شود، چیست؟
هر کسی می‌تواند فیلم «معجزه وُرگل» را تماشا کند. این فیلم واقعاً زیباست و بسیار اصیل هم هست.
من داستان وُرگل را می‌دانم و بسیار واقعی است که چگونه یک سیستم بدون بهره ناگهان یک جامعه
کوچک در وُرگل را از بحران اقتصادی جهانی نجات داد.
سپس صدها جامعهٔ دیگر خواستند به آن بپیوندند، تا اینکه کل ماجرا به‌زور متوقف شد.
در نهایت، همه‌چیز به نرخ‌های بهره بستگی دارد. یک سیستم بهره همیشه به جنگ می‌انجامد.
پروفسور گوستاو رولاند ۱۵۰ سال پیش در کتاب خود «نظام اقتصاد سیاسی» دربارهٔ این موضوع نوشت.
او نوشت که جنگ راهی است که ثروتمندان پول به دست می‌آورند.
او همچنین می‌نویسد که تا زمانی که سرمایه‌داری مبتنی بر سود وجود داشته باشد، همیشه جنگ خواهد بود.
به‌سادگی به این دلیل که نرخ‌های بهره به‌طور خودکار به بدهی سرسام‌آور نمایی منجر می‌شوند و
در نهایت این امر به جنگ میان کشورها می‌انجامد.
با استاندارد طلا اوضاع حتی بدتر می‌شود، چون در نهایت همه‌چیز به طلا برمی‌گردد.
۱۲۳۴۳۲۱ نه با عرضهٔ پول ثابت، چون در آن صورت نمی‌توانست به صورت نمایی رشد کند...
عرضهٔ پول نمی‌تواند ثابت بماند زیرا اقتصاد در حال رشد است و عرضهٔ پول باید متناسب با اقتصاد تنظیم شود.
دقیقاً همین است که به بحران منجر می‌شود. دقیقاً همین است که به بحران منجر می‌شود. این مشکل است.
ما همین حالا از مثال اسکاتلند و بریتانیای کبیر دیدیم که این‌طور نیست.
۱۲۳۴۳۲۱ اما نمونه‌های فراوانی وجود دارد که این امر به بحران و جنگ منجر شده است.
به‌ویژه با توجه به بحران اقتصادی جهانی و جنگ جهانی دوم – تصادفی نیست که این رویدادها به این سرعت پشت سر هم رخ دادند.
پس ایالات متحده تا سال ۱۹۳۹ در یک بحران اقتصادی جهانی بود. تنها از طریق تسلیح در جنگ جهانی دوم بود که از آن بحران خارج
شد؛ در غیر این صورت، امروز هم در یک بحران اقتصادی جهانی می‌بود.
شما نمی‌توانید بدون جنگ از چنین بحران انقباضی‌ای خلاص شوید.
و بنابراین، اوضاع همچنان مثل همیشه ادامه خواهد یافت.
کاهش قیمت‌ها رخ خواهد داد و سپس جنگ بزرگ خواهد آمد – همه چیز نابود خواهد شد و سپس بازسازی خواهد شد.
این دوباره اتفاق خواهد افتاد. من جنگ جهانی سوم را می‌بینم، درست همان‌طور که جنگ جهانی دوم آمد.
روند دقیقاً همان است که امروز داریم.
اکنون یک حباب سفته‌بازی عظیم در حال شکل‌گیری است.
مردم به طمع وادار می‌شوند: باید سهام بخرید و سرمایه‌گذاری کنید و پول باید کار کند و همه شما
ثروتمند خواهید شد، یا دست‌کم چنین وعده‌ای می‌دهند.
و اگر مانند سال ۱۹۲۹ منفجر شود، دقیقاً همان توالی رویدادهایی را خواهیم داشت که آن زمان داشتیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ شاید بتوانید با خلاصه‌ای کوتاه از تصویری که از یک اروپا بهتر در ذهن دارید، شروع کنید؟
۱۲۳۴۳۲۱ با کمال میل، آقای مگنت. اول از همه، از دعوت شما بسیار سپاسگزارم – خوشحالم که اینجا هستم.
برای من افتخار بزرگی است که اینجا باشم در آنچه به باور من دومین مجمع جایگزین، اجلاس جهانی اقتصاد جایگزین است.
آلمان باید به‌عنوان بخشی از اتحادیه‌ای از دولت‌های اروپایی و مستقل تلقی شود.
ما از یک الگو دفاع می‌کنیم. ما از الگوی دولت‌های ملی مستقل و حاکم، یعنی از آنچه به اصطلاح
«اروپای میهن‌ها» نامیده می‌شود، دفاع می‌کنیم.
و ما کاملاً طرفدار اصلاحات هستیم، به‌ویژه برای از هم گسیختن این هیولای بوروکراتیک که شخصاً برایم بسیار بیشتر
یادآور بازمانده‌های اتحاد جماهیر شوروی است، و برای بازگرداندن اتحادیه اروپا به ماهیت اصلی‌اش.
و این تنها با کاهش دامنه اختیارات، و با ریشه‌کن کردن ده‌ها هزار بوروکرات و کارمند دولت که بر مردم ستم می‌کنند و بر کسب‌وکارها
و مصرف‌کنندگان خصوصی ممنوعیت تحمیل می‌کنند، امکان‌پذیر است.
این کاملاً برخلاف ایدهٔ رقابت آزاد، کارآفرینی آزاد و همچنین آزادی‌های مدنی است. اما شاید در عرض چند لحظه به آن برسیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ این دولت تحت رهبری این صدراعظم هولناک، فردریش مرس، که من او را کاملاً نالایق می‌دانم، یک شخصیت کاملاً نالایق
که همچنان به این کشور آسیب می‌رساند، در چه جایگاهی قرار دارد؟
اصلاً این‌قدر پیچیده نیست.
قیمت‌های انرژی ما بسیار بالا است. ما در همه جا در رقابت بین‌المللی شکست می‌خوریم.
ستون فقرات ما صنعت خودروسازی و موتور احتراکی است.
باز هم داریم ممنوعیت موتور احتراقی را در سطح اتحادیه اروپا مطرح می‌کنیم. اما دولت آلمان از آن
حمایت می‌کند، پس اصلاً هیچ اقدامی انجام نمی‌شود!
سپس قانون مقررات انرژی ساختمان را داریم. ما هم فکر می‌کنیم این عالی است.
و اگر CSU سپس شروع به منفجر کردن نیروگاه‌های هسته‌ای در باواریا کند.
باید آن را تصور کنی، مثل یک طوفان وحشی است.
این یک طوفان ماشینی، یک طوفان فناوری در کشور ماست.
از نظر تاریخی، این مرا به یاد کارزار تنها مائو زدونگ در چین کمونیستی می‌اندازد.
قبلاً کسی بود به نام مائو که می‌گفت: «حالا این‌طور انجام می‌شود»، و بعد همه دنبالش می‌دویدند و آن را انجام می‌دادند.
کلمه کلیدی: جهش بزرگ به جلو. امروز در آلمان چه چیزی متفاوت است، چه اقداماتی در آنجا انجام می‌شود؟
میلیاردها دارایی ثابت پس از استهلاک به‌سادگی منفجر می‌شوند و به‌طور غیرقابل بازگشت نابود می‌گردند.
نیروگاه‌های هسته‌ای فعال که اتفاقاً ردپای کربن-خنثی دارند، در حال تخریب هستند و کشوری مانند آلمان، یک کشور صنعتی،
به تأمین برق متغیر با قیمت‌های سرسام‌آور انرژی چنگ زده است.
این ضعف انرژی‌های تجدیدپذیر قبلاً با گاز ارزان روسیه جبران می‌شد.
پس این مرا دوباره به پرسش اروپا بازمی‌گرداند.
چه چیزی واقعاً بر سر رهبران اروپایی آمده است که تا این حد مداخله کرده و با روسیه مخالفت می‌کنند، به‌طوری‌که منافع
ملی ما دیگر اصلاً نمایندگی نمی‌شوند، بلکه آسیب می‌بینند؟
زیرا دو نکته هست که باید درک کنیم. اول اینکه بدون روسیه نمی‌توانیم در اروپا جنگ راه بیندازیم، و دوم اینکه اقتصاد ما بدون
گاز طبیعی روسیه رقابتی نیست – این یک محاسبه بسیار ساده است.
۱۲۳۴۳۲۱ دیجیتالی‌سازی می‌تواند فرصتی برای قدرتمندان باشد. حداقل امروز اینجا بحث شد که پول دیجیتال بانک مرکزی،
متصل به هویت دیجیتال، شکلی از سرکوب علیه شهروندان و همچنین علیه گروه‌های مخالف خواهد بود.
البته که هست، و به همین دلیل مردم آن را می‌خواهند. منظورم این است که همه‌چیز به هم متصل است.
خب، من کاملاً قانع هستم که آنچه در دوران اقدامات مربوط به ویروس کرونا دیدیم، سیاسی بود؛ یک
آزمونه و یک اجرای آزمایشی برای چیزی بزرگ‌تر بود.
این سیستم‌ها با دقت بسیار آزمایش شدند تا مشخص شود تا چه حد می‌توان اقدامات سرکوبگرانه را برای محدود کردن حقوق
مدنی به کار گرفت و مردم تا چه اندازه از طریق دستکاری، تحریک و تبلیغات در رسانه‌ها با آن همراهی خواهند کرد.
تمام این ماجرا توسط مجموعه سیاسی–رسانه‌ای طراحی شده تا با یکی از بزرگ‌ترین دروغ‌های تاریخ، مردم را نابود کنند.
این دقیقاً همان سازوکار ترس از تغییرات اقلیمی است.
خب، حالا این هم شد، اوه، حالا باید شهروندان را زیر نظر بگیریم! این مستقیم می‌رود به سمت یک دولت نظارتی. چرا؟
بله، شما نمی‌خواهید هیچ شهروند ناخوشایندی داشته باشید! شما می‌خواهید همه‌چیز شبیه رمان «۱۹۸۴» جورج اورول
باشد – که کاملاً واضح است – جایی که یک دشمن خارجی خیالی خلق می‌شود و مردم زیر نظر گرفته می‌شوند.
آلدوس هاکسلی هم بسیار، بسیار جالب است، و همین‌طور ری بردبری با کتابش «فارنهایت ۴۵۱» – کتاب‌های شگفت‌انگیزی که
تصویری دیستوپیایی از آینده ارائه می‌دهند، تصویری که به نظرم با تمام سرعت به سمتش در حرکتیم.
فون در لیهن شب‌ها خواب می‌بیند که می‌تواند پیام‌های ما را بخواند، بنابراین پیام‌های من در هر صورت خوانده می‌شوند و فکر می‌کنم
پیام‌های شما هم همین‌طور. کمی ناراحت‌کننده است، اما چقدر خوب می‌شد اگر هیچ‌کدام از ما دیگر نمی‌توانستیم با پول نقد پرداخت کنیم
– راستش را بخواهید، هیچ‌کدام از شما اینجا هم دیگر نمی‌توانستید با پول نقد پرداخت کنید –
چون در این صورت می‌شد شما را زیر نظر گرفت.
و حالا اصل مطلب این است: اگر با ساز قدرتمندان نرقصید، اگر در دوران همه‌گیری ویروس کرونا می‌گفتید «هی، من واکسن نمی‌زنم»، فکر
می‌کنید چه اتفاقی می‌افتاد اگر آنها از قبل ابزار این کار را داشتند، کسی مثل سودر در بایرن، یا کسی
مثل لاوترباخ، چه کار می‌کردند با افراد واکسن‌نزده...
حساب‌ها مسدود شدند، آن وقت می‌توانستید زیر پل بخوابید، زیرا یورو دیجیتال چیزی جز وسیله‌ای برای سرکوب سیاسی نیست.
اگر مخالف باشید، ممکن است مسدود شوید و دارایی‌هایتان از شما گرفته شود؛ اگر دارایی‌ها صرفاً به‌صورت
الکترونیکی وجود داشته باشند، به‌سادگی می‌توانند مصادره شوند.
در نهایت همه‌چیز همین است! ما همین الان شنیدیم که پنل دیگر دربارهٔ املاک صحبت می‌کرد؛ دیگر املاک غربی وجود ندارد.
یکی می‌گوید می‌خواهد ملک بخرد، دیگری از آن منصرفش می‌کند.
من همچنین با مورد دوم موافقم، جایی که کاملاً واضح می‌گویم هر کسی که اکنون ملکی بخرد، مشمول وام‌های اجباری می‌شود.
ما دیدیم که در آلمان با قانون تساوی بار در دههٔ ۱۹۵۰ این اتفاق چقدر سریع رخ داد.
روی آن یک رهن اجباری وجود خواهد داشت، بنابراین می‌توانید آن را هم تسویه کنید، و این تمام وجوه است.
سپس ممنوعیت طلا اعمال خواهد شد، زیرا ممنوعیت طلا پیش‌درآمدی بر کنترل‌های سرمایه‌ای است.
اگر یورو به سقوط ادامه دهد، و قطعاً ادامه خواهد داد. یورو تنها به لطف خریدهای حمایتی بانک‌های مرکزی، به‌ویژه
بانک‌های مرکزی خارجی، که ارزهای قدرتمند خود را در برابر یورو می‌فروشند، زنده مانده است.
آن‌ها هنوز مجبورند این آشغال‌ها را بگیرند، تمام این ارز ضعیف. و بعد ممنوعیت‌های طلا می‌آیند.
یعنی ما این را در آستانهٔ جنگ جهانی اول و در جریان جنگ جهانی اول با اوراق قرضهٔ جنگی و معاوضه با طلا دیدیم.
اما بعد از آن دیگر نتوانستند این کار را انجام دهند، بنابراین دیگر قابل مبادله نبود و این به این واقعیت مربوط
می‌شود که مردم دیگر نمی‌توانند از ارزهای ملی خارج شوند.
و به همین دلیل است که مردم یورو دیجیتال را می‌خواهند.
ما می‌دانیم که این یک ارز بی‌ارزش است، پول فیات است، فقط الکترونیکی است و آنها می‌خواهند بر مردم
فشار بیاورند تا دیگر نتوانند نظرات خود را بیان کنند.
سپس حساب‌هایشان مسدود خواهد شد. و از سوی دیگر، دیگر قادر نخواهند بود از این ارز، از این پول فیات خارج شوند.
این طیف بین چپ و راست در واقع دیگر مسئله نیست، یا دست‌کم مسئلهٔ امروز نیست.
مسئلهٔ زمان ما در واقع تنش میان آزادی و سرکوب دولتی است.
واقعاً همین است! برای من شخصاً.
و من همیشه می‌دانم بعد چه خواهد آمد، اوه بله، منظورم این است که چرا AfD است، چرا آنها این حرف‌ها
را می‌زنند، ما اینجا جناح راست هستیم و این حرف‌ها.
بله، من هم یک محافظه‌کار جناح راست هستم، اما همیشه باید اولویت‌ها را مشخص کرد.
و اولویت شخصی من این است که برای تضمین ایستادگی در برابر دولتی ستمگر، به منظور حفظ آزادی‌های مدنی‌مان تلاش کنم.
این دقیقاً همان چیزی بود که مرا به ورود به سیاست ترغیب کرد.
این همان دلیلی است که امروز اینجا نشسته‌ام.
من تا پایان عمرم این را هرگز فراموش نخواهم کرد.
و همه کسانی که بی‌پروا از واژه «جنگ» استفاده می‌کنند، باید به چنین خط مقدمى بروند.
آنها باید ببینند در آنجا برای کسانی که مستقیماً در خط مقدم هستند و کسانی که در عقب هستند چه اتفاقی می‌افتد.
این غیرقابل تصور است و حتی فکر کردن به راه‌اندازی دوباره چنین چیزی بسیار بی‌مسئولیت است. ۱۲۳۴۳۲۱
وقتی این تصویر از یک اروپاى ایده‌آل را ترسیم می‌کنید، از کجا شروع می‌کنید؟
اتحادیه اروپا باید از بین برود. این خواست مطلق من است.
در طول سال‌ها، از طریق معاهدات و بحران‌ها، اتحادیه اروپا خود را به‌عنوان یک قدرت اشغالگر در اروپا تثبیت کرده و به نظر من این قاره
را به‌طور بی‌رحمانه و اقتدارگرایانه اشغال کرده، فرهنگ‌های آن را خفه می‌کند، آزادی را سرکوب می‌کند، آزادی بیان را سانسور
می‌کند – و این قاره را بازمی‌گرداند به همان جایی که اتحادیه اروپا در واقع می‌خواست از آن نجات دهد، یعنی ویرانه‌های جنگ.
و دقیقاً همین‌جا است که اتحادیه اروپا بار دیگر اروپا را به پیش می‌برد. و این اتحادیه اروپا باید منحل شود.
این یک مفهوم انتزاعی است که دیگر هیچ ارتباطی با اروپا ندارد.
این گروه منزوی از بوروکرات‌هاست که احتمالاً دیگر نمی‌دانند در اروپا چه می‌گذرد، جز در بروکسل، در انکلوهای خود، در حباب‌هایشان.
این اولین مطالبهٔ من خواهد بود و من در آن کوتاه نخواهم آمد.
چون نمی‌توانید این اتحادیه اروپا را اصلاح کنید؛ در این صورت باید سیستم را به‌طور کامل از هم بپاشید.
نتیجه‌اش چه خواهد شد سؤال بزرگی است، اما اوضاع فقط می‌تواند بهتر شود.
و کشورهای اروپایی دهه‌هاست که در برابر دستورات این اتحادیه اروپا تسلیم شده‌اند.
و من سیاستمدارانمان را به خیانت، به خیانت به شهروندان اروپا متهم می‌کنم، زیرا آن‌ها ما را
فروخته‌اند و به هر علتی خیانت کرده‌اند. ۱۲۳۴۳۲۱
اروپا در واقع در حال حاضر دژ شر است.
این همان جایی است که همه شرها از آن سرچشمه می‌گیرند. اروپا قابل اصلاح نیست.
این اروپایی که امروز می‌بینیم، قطعاً باید به‌طور کامل ناپدید شود.
در این زمینه، من از اروپا، این هیولای بوروکراتیک، این ساختار پدرسالار خودارجاعی، که آن را پروژه‌ای
امپریالیستی از سوی ایالات متحده می‌دانم که بر کشورهای اروپا تحمیل شده است، طرفدار پرشوری نیستم.
خوب برنامه‌ریزی شده، فوق‌العاده آماده – کمی بعد، وقتی فرصت پیدا کنم، در این‌باره بیشتر خواهم گفت.
پس من یک اروپایی پرشور نیستم. واقعاً نیستم، تو هم نمی‌توانی باشی.
واقعاً هیچ نکتهٔ مثبتی دربارهٔ این پارلمانتاریسم شبه‌نما که در برابر چشمان ما به نمایش گذاشته می‌شود، نمی‌توان گفت.
این مرحله‌ای از نیستی است.
اگر به سخنرانی‌ها نگاه کنید، نمایندگان دو یا سه دقیقه فرصت دارند و بعد میکروفونشان قطع می‌شود، به‌ویژه اگر حرفی بزنند
که با نظر خانم فون درلاین، که در این میان ذهنش درگیر طرح‌های اطلاعاتی اتحادیه اروپا است، سازگار نباشد.
می‌توانی همه‌چیز را در او ببینی، می‌توانی در چشمانش بخوانی، افکار تمامیت‌خواهی که در ذهنش می‌گذرد.
این نمی‌تواند اروپای مورد نظر هیچ‌کس باشد، قطعاً نه من.
نمی‌توانم تصور کنم چه نوع آدم‌هایی چنین اروپایی را بخواهند، جز کسانی که صرفاً به قدرت و جاه‌طلبی‌های امپریالیستی
علاقه‌مندند، در آماده‌سازی برای جنگ‌های جدید یا دست‌کم در فراهم‌آوردن نوعی توان نظامی. این اروپا مال من نیست.
من می‌توانم به راحتی برای خودم به این سؤال پاسخ دهم: تمام نهادهای اتحادیه اروپا را فوراً، به‌طور کامل و بدون جایگزین تعطیل کنید.
تمام مقامات اروپایی برکنار شدند، به‌طور کامل و بدون جایگزین. ما اصلاً به این بوروکراسی نیازی نداریم.
و من معتقدم که ما اینجا روی این تریبون مرتکب اشتباه می‌شویم – و این یک انتقاد کلی است که می‌خواهم متوجه خودمان کنم – و آن
هم گرفتار تبلیغاتی شدن است که قبلاً به آن اشاره کردم، با این فرض که این اروپا، این اتحادیه اروپا، قابل اصلاح است.
اتحادیه اروپا به همان اندازه اصلاح‌ناپذیر است که هتلی کاملاً اشغال‌شده که نیاز به بازسازی دارد.
این امکان‌پذیر نیست؛ ما اینجا نمی‌توانیم هیچ‌چیز را اصلاح کنیم.
ما فقط می‌توانیم آن را لغو کنیم و واقعاً بدون جایگزین لغو کنیم!
شهروندان به هیچ‌یک از این‌ها نیازی ندارند، زیرا هیچ‌یک از آن‌ها به زندگی، آزادی یا مالکیت کمک نمی‌کند.
این‌ها ارزش‌هایی هستند که در معرض خطر قرار خواهند گرفت.
اتحادیه اروپا هیچ چیز را به میزان قابل‌توجهی بهبود نداده، بلکه همه چیز را دشوارتر کرده است.
ژرژ، تو درست کنار مارتین سلنر نشسته‌ای.
وقتی اینجا کنار او روی سکو می‌نشینی و قرار است دربارهٔ بازگرداندن مهاجران با او صحبت کنی، آیا از مارتین
نمی‌ترسی، کسی که متهم است می‌خواهد فوراً همهٔ افرادی را که رنگ پوست‌شان متفاوت است بازگرداند؟
خب، اینجا در پراگ، در جمهوری چک، قطعاً نه، چون در حال حاضر هر دوی ما در آنجا خارجی هستیم. بنابراین او نمی‌تواند مرا اخراج کند.
(...) به‌ویژه وقتی صحبت از موضوعاتی مانند سیاست، سیاست پناهندگی، بازگشت داوطلبانه و ادغام می‌شود، من معتقدم که مارتین
سلنر سال‌هاست به‌طور ناعادلانه مورد رفتار قرار گرفته است.
بله، هر کسی که تا حدی مطالعهٔ کافی داشته باشد و با دقت گوش دهد… و این جوان هم، باید گفت، بسیار جذاب و خوش‌تیپ
است، پس او نه تنها خوش‌بیان است، بلکه خوش‌تیپ هم هست – نه، اما ایده‌ها و افکارش روشن هستند.
مارتین، شما کتابی دربارهٔ بازگشت مهاجران نوشته‌اید که اغلب نقل‌قول می‌شود و مکرراً مورد بحث قرار می‌گیرد.
نظریه‌های شما بحث‌های داغی را برانگیخته است.
آنها همچنین موضوع بحث در روند ممنوعیت «کامپکت» بودند.
صحبت درباره بازگرداندن خارجی‌ها این روزها تقریباً مثل راه رفتن روی طناب دار است.
پس استدلال‌های اصلی شما چیست؟ در اینجا خلاصه‌ای کوتاه آمده است. ۱۲۳۴۳۲۱
می‌توانم ساعت‌ها درباره‌اش صحبت کنم، می‌توانم یک کتاب کامل درباره‌اش بنویسم، و در واقع یکی نوشته‌ام که به لطف کورکتیو و شهر
پوتسدام به پرفروش‌ترین کتاب تبدیل شد – پس در شیطانی‌سازی‌شان، در تلاش‌شان برای حذف این واژه، خودشان آن را بزرگ کردند.
امروزه ترامپ از آن استفاده می‌کند، ماسک از آن استفاده می‌کند، از چگا در پرتغال تا لیگای ایتالیا. و اصول بنیادین آن چیست؟
اساساً این صرفاً بازگشت به وضعیت عادی در سیاست مهاجرت است. این به معنای بازگشت مهاجران است.
چون ما حتی از آنچه از سال ۲۰۱۵ به بعد رخ داده است بی‌خبر هستیم.
جناح چپ برای ما بحثی کاملاً مضحک را مطرح کرده است، یعنی: آیا مهاجرت غیرقانونی غیرقانونی است؟
البته که غیرقانونی است. با مهاجرت غیرقانونی چه می‌شود؟
البته او باید به خانه بازگردد. تمام، این کاملاً واضح است.
بحث کردن در مورد این موضوع به مدت ده سال کاملاً مضحک است. و مهاجرت معکوس این بحث را عادی‌سازی می‌کند.
پایان تهاجم، پایان جنون پناهندگی، اروپای دژمانند.
من موافق ایجاد مناطق و مراکز پذیرش در شمال آفریقا هستم که مردم بتوانند در کرامت و امنیت
زندگی کنند، حرفه بیاموزند، اما به اروپا نیایند.
مهاجرت جایگزین قانونی یا غیرقانونی باید متوقف شود.
ما به یک فرهنگ پذیرا برای فرزندان و خانواده‌های خود نیاز داریم.
و همچنین باید بر جوامع موازی فشار وارد شود تا خود را وفق دهند. اسلام‌سازی را متوقف کنید.
این اصل پشت پیشنهاد مهاجرت معکوس من است که مبتنی بر مشارکت داوطلبانه، ارائه پیشنهاد
به جای اجبار و همراه با کمک‌های محلی است.
ما قبلاً بحث کردیم که نیاز به فرصت‌های محلی وجود دارد.
و اگر همهٔ پزشکان را از سوریه و نیجریه خارج کنیم، مردم به‌طور طبیعی به سراغ ما خواهند آمد.
ما باید به‌صورت محلی فرصت‌هایی ایجاد کنیم و کمک‌های لازم را ارائه دهیم، اما باید روشن
کنیم که هیچ راهی برای ورود به اروپا وجود ندارد.
و سپس، نه در دو سال، نه در سه سال، بلکه در پانزده، بیست، سی سال آینده، آلمان آلمانی‌تر از امروز
خواهد بود. و این، به اختصار، مهاجرت معکوس است. ۱۲۳۴۳۲۱
ما به سادگی در خیابان‌های برلین به راه افتادیم.
یک تخته یادداشت قشنگ برداشتم، رفتم پیش رهگذران و گفتم: «آیا در خانه‌تان از یک مهاجر پذیرایی می‌کنید؟»
انبارها پر هستند، آپارتمان‌ها پر هستند.
شاید برای جامعه کاری انجام دهید و این مهاجران را بپذیرید؟ – بله، بله، ما قطعاً این کار را انجام می‌دهیم!
و بعد فروز خان را از گوشه بیرون آوردم و گفتم: «او همان‌جاست. می‌توانی همین حالا او را با خودت ببری!»
و بعد: «نه، نه، نه، ما هیچ جایی نداریم!»
البته ما می‌خواستیم با استفاده از طنز توجه را به این نکته جلب کنیم که آلمان و جامعه همیشه می‌گویند «ما جا داریم،
ما جا داریم، می‌توانیم همه را بپذیریم.» نه، ما جا نداریم.
و بدیهی است که این کل سیاست مهاجرت شکست خورده است.
و با این حال بارها و بارها گفته می‌شود که ما می‌توانیم هر کسی را بپذیریم، آنها خودشان ادغام خواهند شد.
نه، همه اینجا ادغام نخواهند شد. و ما می‌خواستیم به این موضوع توجه کنیم.
و دیدن واکنش مردم بسیار جالب بوده است.
خب، اول از همه، بله، قطعاً من قبولم.
و سپس فروز بالاخره می‌رسد، در حالی که یک کت شیک و یک کلاه باحال به تن دارد: «سلام، من اینجام!»
و سپس خیلی سریع کسی گفت: «نه، این امکان‌پذیر نیست، این امکان‌پذیر نیست!» ۱۲۳۴۳۲۱
به نظر شما خطر اینکه اسلام‌گرایی در آلمان یا اتریش به حملات تروریستی بیشتری منجر شود، چقدر است؟
بله، خب، ما می‌توانیم ببینیم که در سال‌های اخیر دیگر آن حملات بزرگ‌مقیاسی که قبلاً داشتیم یا حتی بسیاری از تلاش‌ها را نداریم،
بلکه این حملات عمدتاً به حملات چاقویی منتقل شده است، جایی که رسانه‌ها طبیعتاً سعی می‌کنند آن را طوری جلوه دهند که
گویی یک فرد روانی است، گویی هیچ ایدئولوژی‌ای پشت آن نیست.
و بسیار، بسیار مهم است که تأکید کنیم و توجه را به این جلب کنیم که چرا این افراد این کار را انجام می‌دهند.
این یک جنبه بسیار مهم است، زیرا رسانه‌ها به ویژه در تلاشند تا این موضوع را پنهان کنند و به مردم اطمینان دهند تا ما از پیشینه آن
مطلع نشویم، اینکه این صرفاً یک ایدئولوژی است، یعنی اسلام سیاسی، اسلام‌گرایی، ایدئولوژی‌ای که هدفش اسلام‌سازی نه تنها آلمان و
اتریش، بلکه کل اروپا است، و اینکه این دستورکار با استفاده از روش‌های گوناگون، از جمله
تروریسم، به طور جدی در سطوح مختلف پیگیری می‌شود.
و منظورم این است – به هر حال در کریسمس خواهیم دید – ما همین حالا شاهد افزایش همه تدابیر امنیتی هستیم و این تصویر غم‌انگیز از
بازارهای کریسمس که باید به‌شدت محافظت شوند تا شهروندان عادی بتوانند تا حدی احساس امنیت کنند –
چون، البته، چیزی به نام امنیت واقعی وجود ندارد.
من می‌گویم که باید دست از ترویج این دستورکار ورود به کشور بدون مدارک سفر یا ویزا برداریم.
ما قراره دیگه با مردم دست‌کاری نکنیم، چون حتی وقتی کسی که به‌وضوح رنگ‌دانه زیادی داره با کسی
که رنگ‌دانه‌اش خیلی کمه صحبت می‌کنه... ۱۲۳۴۳۲۱
… خب، من اون‌قدر کم‌رنگ نیستم … ۱۲۳۴۳۲۱
درست است، درست است، باید کاملاً واضح بگویم، این مهاجران چگونه راهشان را به آلمان و اروپا پیدا می‌کنند؟
بله، آن‌ها در مرزهای ما با تانک‌ها صف نکشیده‌اند و نمی‌گویند: «مرز را باز کنید وگرنه شلیک خواهیم کرد.»
بله، این افراد عمداً به اروپا و آلمان راه داده شدند؛ آن‌ها اغوا شدند.
من فقط دو هفته پیش در جمهوری دموکراتیک کنگو بودم، و در آنجا شبکه‌های قاچاق هم وجود دارند که دقیقاً می‌دانند در آلمان چه
مقدار کمک‌هزینه کودک وجود دارد، چه انتظاری باید داشت و غیره.
خب، من یک راه‌حل بسیار ساده برای کل بحران پناهندگی و مهاجرت دارم.
من معتقدم اگر مراکز پناهندگی مستقیماً در کنار ویلاهای سیاستمداران ساخته می‌شدند، همه چیز خیلی زود تمام می‌شد.
این مسئله خیلی سریع حل می‌شد، اما شوخی کنار.
این صرفاً اولین گام است، معکوس کردن عوامل رانش و جاذبه.
کاملاً درست است، همان‌طور که گفتید، همه مشوق‌ها برای آمدن مردم به اینجا باید متوقف شوند. یعنی، ما کجاییم، لطفاً؟
مردم از بنگلادش به لیبی می‌آیند و به قاچاقچیان پول می‌دهند تا به اروپا برسند – این هیچ ربطی به فرار از کشورشان ندارد،
مهاجرت اقتصادی است چون ما اینجا مشوق‌هایی ارائه می‌دهیم. البته همهٔ آن‌ها باید فوراً کشور را ترک کنند.
مهاجران غیرقانونی که به طور غیرقانونی به اینجا می‌آیند نیز باید بروند.
و این البته شامل همه کسانی می‌شود که به‌طور غیرقانونی وارد کشور شده‌اند. هر کسی که بتواند به‌طور
غیرقانونی وارد شود، می‌تواند به‌طور قانونی نیز خارج شود.
من هم این را به‌ویژه خنده‌دار می‌دانم – جوامع چپ‌گرا: «در مورد مهاجرت گسترده کاری از دست ما برنمی‌آید، باید مرزها را باز کنیم.»
البته، این یعنی میلیون‌ها نفر به اینجا خواهند آمد.
اما برای هر فردی که قرار است اخراج شود، این کار گویی صعود به اورست است.
راه‌حل‌های ساده و واضح لازم است. ۱۲۳۴۳۲۱
ما هنوز در این فرقهٔ گناه پس از ۱۹۴۵ زندگی می‌کنیم. بله. ما آلمانی‌ها مقصریم.
ما باید مردم را بپذیریم زیرا این وظیفه ماست.
ما چنین تعهدی نداریم! ما هم مجبور نیستیم هیچ‌کس را بپذیریم.
ما می‌توانیم افرادی را که نیازمندند، ادغام می‌شوند و از یافتن خانه‌ای دوم در اینجا
سپاسگزارند، بپذیریم. و در عوض، آن‌ها به ما نشان می‌دهند:
از اینکه مرا خوش‌آمد گفتید سپاسگزارم، خودم را اینجا وفق خواهم داد!
و اگر خودت، مثل من برای مثال، سابقه خانوادگی‌ای داشته باشی، شامل مهاجرانی که به آلمان آمدند، اینجا زبان یاد گرفتند، مجبور بودند
کار کنند، هیچ‌چیز را مفت و مجانی دریافت نکردند… به آن‌ها یک آپارتمان خیلی کوچک داده شد که شش نفرشان در یک اتاق می‌خوابیدند.
آنها با تلاش خود به جایگاه بالاتری رسیدند و همچنان به این کشور عشق می‌ورزیدند و به آن
احترام می‌گذاشتند. و این امروز اتفاق نمی‌افتد.
و من فقط می‌توانم بگویم که این ناشی از فرهنگ گناه است و ما باید از آن فاصله بگیریم.
وظیفه ما نیست که همهٔ اینجا را بپذیریم و قطعاً نجات دنیا هم کار ما نیست.
و اولین انگیزه‌ی ما این است که بگوییم اگر برای این موضوع سپاسگزار باشید و نشان دهید که در حال همگرایی
هستید، ما با کمال میل شما را می‌پذیریم. و این امر خوبی است.
اما به سادگی تعداد زیادی از مردم هستند که اینجا ادغام نمی‌شوند.
و من آن را یک تراژدی بسیار بسیار بزرگ می‌دانم. ۱۲۳۴۳۲۱
و من، «بمب‌گذار سیاه‌پوست» از کنگو، «یوزپلنگ»، بله، می‌خواهم شجاعتم را به مردم آلمان منتقل
کنم و به آن‌ها بگویم نترسید. ترس همراه بدی است.
من به‌عنوان یک کودک پناهنده از جمهوری دموکراتیک کنگو به اروپا آمدم، راه خود را پیدا کردم و یاد گرفتم
کشور شما را دوست داشته باشم. فرزندانم آلمانی هستند.
من اکنون آماده‌ام تا دست در دست شما این مأموریت را به انجام برسانم.
و این همان چیزی است که می‌خواهم سال آینده برایش کمپین راه بیندازم.
خیلی خوب، استفان مگنت، میزبان این رویداد عظیم – دومین اجلاس جهانی جایگزین اکنون در پراگ برگزار شده است.
نشست‌ها به پایان رسید، بحث‌های فراوانی برگزار شد و تعداد شگفت‌انگیزی از ارتباطات
بسیار بسیار ارزشمند و خوب در اینجا ایجاد شد.
حالت چطور است؟ از نتیجه راضی هستی؟ ۱۲۳۴۳۲۱
من بیش از حد راضی هستم، چون همه‌چیز به‌طرز فوق‌العاده‌ای خوب پیش رفت.
هیچ حادثهٔ عمده‌ای رخ نداد و هیچ اقدام مختل‌کننده‌ای صورت نگرفت.
تمام سخنرانان آمدند، سخنرانی‌های خود را ایراد کردند و با یکدیگر به‌طور مسالمت‌آمیز و دوستانه کنار آمدند.
البته روی صحنه جنجال بود، که دقیقاً همان چیزی است که می‌خواهیم. این خوب است – بهتر از سال اول بود.
و من بسیار خیالم راحت است که ما این کار را به بهترین شکل ممکن انجام دادیم.
و من بسیار خاضع و سپاسگزارم که ما این‌همه مشارکت‌کنندهٔ عالی و شریک رسانه‌ای برجسته داریم که با تنوع و تعهد گزارش می‌دهند.
من واقعاً خیلی خوشحالم که اینجا دور هم جمع شده‌ایم و این را برای بار دوم به‌خوبی اجرا کرده‌ایم. ۱۲۳۴۳۲۱
عالی است، خیلی خوب. استفان، در شعار شما سؤالی مطرح بود: «از انتقاد تا قدرت.»
می‌توانید کلمه «قدرت» را کمی تعریف کنید تا بفهمیم منظور شما از چه نوع قدرتی است؟
بله، من همچنین در سخنان پایانی‌ام گفتم که این موضوع دربارهٔ گردآوری ارادهٔ ماست.
اینکه وقتی تصمیم می‌گیریم به دنبال هدفی باشیم و بخواهیم یک آرمان مشترک را پیش ببریم، می‌توانیم قدرت را
پرورش دهیم. و این همان چیزی است که برای ما اهمیت دارد.
موضوع بر سر صحبت کردن در قالب راه‌حل‌ها و ایده‌های ملموس و تعیین اهدافی است که بتوانیم با هم برای رسیدن به آن‌ها تلاش کنیم.
و یک ارادهٔ مشترک و سازمان‌یافته می‌تواند کوه‌ها را جابه‌جا کند.
ما این را در مورد کووید-۱۹ دیدیم، که در آن صدها هزار، و در نهایت میلیون‌ها نفر گفتند: ما نمی‌خواهیم مجبور به
ژن‌درمانی شویم، ما نمی‌خواهیم واکسن را تزریق کنیم، ما تمامیت جسمانی می‌خواهیم، ما آزادی می‌خواهیم.
و این امر باعث شد اعتراض گسترش یابد و قدرتمند شود، و نافرمانی مدنی در همه‌جا رخ دهد.
و اکنون ما می‌خواهیم در اروپا هیچ جنگی نباشد.
ما نمی‌خواهیم برای اورسولا فون در لاین یا ینس اشپان یا هرچه اسم این عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی است، مورد بهره‌کشی قرار بگیریم.
ما نمی‌خواهیم فریب پرچم ستاره‌آبی اتحادیه اروپا را بخوریم؛ بلکه، همانند دوران ویروس کرونا، می‌خواهیم در خودتعیینی و آزادی
زندگی کنیم و اجازه ندهیم این سیاستمداران ما را به جنگ بکشانند.
این همان ارادهٔ مشترکی است که می‌خواستیم در اینجا بیان کنیم.
و فکر می‌کنم این موفقیت‌آمیز به دست آمده است و همچنین به بینندگان در خانه نشان می‌دهد که ما با هم موافقیم.
ما جنگ نمی‌خواهیم؛ اکنون برای جلوگیری از آن در سال آینده با هم متحد می‌شویم.
بسیار خوب. و شما همچنین افراد گوناگونی را برای بحث در مورد این موضوع گرد هم آورده‌اید.
چگونه می‌توان از یک جنگ احتمالی در اروپا جلوگیری کرد؟
آیا احساس می‌کنید که گام‌های ملموس بعدی برای شما به‌عنوان کارشناسان از حوزه‌های گوناگون مشخص شده است؟
ما واقعاً چیزهای زیادی از آن برداشتیم.
و در واقع، یکی از نتایج روشن شبیه‌سازی و میزگرد این بود که جنگ باید، البته، همان‌طور که هست نامیده شود.
این یک جنایت است، زشت است، بی‌رحمانه است، خونین است.
باید تصاویر را نشان دهی، باید احساسات را نشان دهی.
جنگ انتزاعی نیست؛ این جنگ در جایی در غزه یا جایی در سوریه رخ نمی‌دهد.
نه، او به سراغ ما می‌آید و ما باید برایش بمیریم، باید برایش خون بریزیم.
ما قرار است جگر و بازوهایمان را هم در خط مقدم و هم در خانه از دست بدهیم.
وقتی سلاح‌های سنگین کشتار جمعی فرود آیند، بر سرزمین ما تأثیر خواهد گذاشت.
سپس این موضوع بر سالمندان نیز تأثیر خواهد گذاشت، کسانی که می‌گویند: «به هر حال دیگر لازم نیست به جبهه بروم.»
اما شما نوه‌هایتان را از دست می‌دهید، زیرا دختران نیز در راستای برابری باید به خدمت فراخوانده شوند.
و جنگ به خانه‌های ما هم می‌آید؛ همیشه همین‌طور بوده است.
در سال ۱۹۴۵ نیز سالمندان به‌خاطر بمباران‌ها، اخراج‌ها و بی‌حرمتی‌ها رنج کشیدند.
پس این بر همه تأثیر خواهد گذاشت. جنگ زشت است، ما به یک جنگ خونین دیگر در اروپا نیازی نداریم. ۱۲۳۴۳۲۱
پس می‌بینید که این موضوع برای شما بسیار نزدیک به قلبتان است و بسیار مهم است که این را به بینندگان و
همچنین به همه کسانی که اینجا گرد هم آورده‌اید منتقل کنید.
کار عالی بود. از طرف ما نیز بار دیگر بابت این رویداد تبریک می‌گوییم.
ما از گزارش این موضوع بسیار خوشحالیم و همچنین پنل‌ها را خلاصه خواهیم کرد.
شاید برای بیننده، وقتی می‌بیند که کارشناسانی وجود دارند، افرادی که نفوذ دارند.
شما واقعاً همه را گرد هم آوردید، از تأثیرگذاران تا نامزدهای صدراعظمی.
عالی است. باید یه روز سر یه آبجو بهم بگی چطور این کار رو انجام دادی. اما واقعاً آفرین.
سؤال این است که حالا چه می‌گویید به بیننده؟ اگر قرار بود مستقیماً با اتاقی که آن‌ها همین حالا
در آن نشسته‌اند و شما را تماشا می‌کنند صحبت کنید.
هر فرد شخصاً چه کاری می‌تواند انجام دهد تا از وقوع یک جنگ احتمالی جلوگیری کند؟
بله، من کاملاً معتقدم که ما تنها محرک را فراهم می‌کنیم.
ما می‌خواهیم نشان دهیم که بسیاری از چهره‌هایی که از دوران همه‌گیری ویروس کرونا و دیگر برنامه‌ها برای مخاطبان آشنا
هستند، از طیف گسترده‌ای از محصولات رسانه‌ای - که مردم به آن‌ها اعتماد دارند - دست به دست هم داده‌اند تا علیه این جنگ متحد شوند.
ما انجامش می‌دهیم. ما پیشگامیم. ما مسئولیت را بر عهده می‌گیریم.
ما فرصت‌های متنوع و گسترده‌ای را فراهم خواهیم کرد که در آن‌ها بینندگان نیز می‌توانند مشارکت کنند،
برخی از این فرصت‌ها آستانه‌ی پایینی خواهند داشت.
ما کاملاً آگاهیم که همه نمی‌توانند یک کانال تلویزیونی مانند Kla.TV یا AUF1 راه‌اندازی کنند.
هر کسی نمی‌تواند تظاهرات عظیمی با صدها هزار نفر سازماندهی کند یا وکیلی باشد که اطلاعیه‌های حقوقی هوشمندانه می‌نویسد.
اما همه می‌توانند کاری انجام دهند. همه می‌توانند تراکت پخش کنند. بله، همه می‌توانند برچسب بچسبانند.
همه می‌توانند به‌وضوح بیان کنند که اکنون چه چیزی در میان است، چه در میان خویشاوندان و
خانواده، چه در محل کار یا پشت میز همیشگی‌شان.
بله، قدرتمندان می‌خواهند با متوسل شدن به جنگ، جنایات خود را پنهان کنند.
و آنها می‌خواهند مثل همیشه از ما بهره‌کشی کنند.
ما اکنون مهره‌های روی تخت شطرنج هستیم.
آنها باید به‌سادگی با شمشیر کشته شوند. و ما باید بگوییم: نه!
و هر تماشاگر باید از خود بپرسد: چه کاری می‌توانم انجام دهم؟ آیا می‌خواهم در صف اول بایستم؟
احتمالاً نه. بله، افراد زیادی آن را نمی‌خواهند.
پس شاید بتوانم درباره‌اش با دوستانم صحبت کنم. بله، شاید من هم آن را نخواهم؟
سپس شبانه مخفیانه تراکت پخش می‌کنم یا برچسبی را جایی می‌زنم.
وقتی کلیسا برگرده و بگه واکسیناسیون آزادیه، جنگ آزادیه، اون وقت من یه برچسب می‌زنم روی در
کلیسا که روش نوشته: نه به جنگ! آره به صلح! – هر چی.
یا می‌توانم اهدا کنم. می‌توانم حمایت کنم.
من می‌توانم یک ضریب‌دهنده باشم. می‌توانم برنامه‌ها را دانلود کرده و دوباره بارگذاری‌شان کنم تا از سانسور اجتماعی فرار کنم.
هزاران امکان وجود دارد. هر کس باید در نظر بگیرد که چه چیزی می‌تواند ارائه دهد.
اگر ما در سال آینده، یعنی ۲۰۲۶، فقط تماشاچی باشیم و هیچ اقدامی نکنیم، در حالی که هنوز می‌توان کاری انجام داد، زیرا
پس از آن آنها افسار را سفت خواهند کرد و دیگر فرصت‌های زیادی برای مقاومت مسالمت‌آمیز باقی نخواهد ماند.
کسانی که اکنون هیچ کاری نکنند، بعدها مجبور خواهند شد با این سؤال روبه‌رو شوند که چرا وقتی دیگر امکانش نیست، هیچ کاری نکردند.
اکنون زمان اقدام است! فعال بودن یعنی فعال بودن، و اکنون همه باید به نوعی برای صلح فعال باشند. ۱۲۳۴۳۲۱
این اظهارنظر واقعاً قابل‌توجهی است! از شما برای این مصاحبه و کل رویداد بسیار سپاسگزاریم. ما برای شما آرزوی موفقیت داریم
و در تمام طول برنامه پشتیبان شما خواهیم بود تا اطمینان حاصل کنیم که این صلح به‌راستی حفظ شود. متشکریم. ۱۲۳۴۳۲۱
زنده از دومین اجلاس A-WEF. اکنون الیاس ساسک به‌صورت زنده در کنار ماست.
و ایلیاس، تو دیروز همین‌جا بودی، زودتر رسیدی.
شما در آنجا در یک گروه نسبتاً کوچک‌تر، در یک حلقه بسته که ما هم به آن دسترسی نداشتیم، مسائل بسیار مهمی را مورد بحث قرار دادید…
آیا می‌توانیم از شما بپرسیم که آنجا چه موضوعاتی را مطرح کردید؟
آیا مثالی دارید؟ می‌توانید چیزی را به ما بگویید که ممکن است دیروز تصمیم گرفته شده باشد؟
ما بسیار مشتاقیم بدانیم. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، بحث‌های دیروز بسیار جالب بودند.
و ما همچنین مطمئن بودیم که در یک نکته اتفاق نظر داریم:
یکی از بزرگ‌ترین تهدیدها در حال حاضر، چه برای جنبش آزادی‌خواهی، چه برای فضای آموزشی موجود و چه برای رسانه‌های آزاد چیست؟
و ما توافق کردیم که این به‌وضوح سایه‌بان است؛ الگوریتم‌های هوش مصنوعی به‌سادگی هر چیزی را که در اینترنت منتشر
می‌کنیم در رتبه‌بندی‌هایشان تجزیه می‌کنند و دیگر آن را نمایش نمی‌دهند و به‌طور مصنوعی دامنه‌اش را محدود می‌کنند.
و در برابر این معضل – همان‌طور که همه دیده‌ایم – تنها چیزی که اهمیت دارد این است که دست به دست هم دهیم، با هم کار
کنیم، خودمحوری‌مان را کنار بگذاریم و با هم از این حباب عبور کنیم یا با هم از این ممنوعیت‌های پنهان عبور کنیم.
و برایم بسیار جالب بود که چگونه ما نیز، برای مثال در کمپین‌های مشترک، توافق کردیم برنامه‌های بسیار بیشتری را
در قالب A4 به‌صورت متن آماده کنیم تا مردم بتوانند آن‌ها را چاپ کنند و خودشان توزیع‌کننده شوند.
پس می‌بینیم که حلقه بسته می‌شود، ما به آنالوگ، به آفلاین بازمی‌گردیم.
حالا ما با Kla.TV آفلاین خیلی جلوتر هستیم.
کاری که ما سال‌هاست با S&G انجام می‌دهیم، یعنی چاپ کردن مطالب به‌صورت خودمان، توزیع آن‌ها و
ایجاد شبکه‌های توزیع، نیز بسیار بسیار محبوب است.
و من معتقدم که این در سال‌های آینده به‌طور قابل‌توجهی توسعه خواهد یافت و یک کمپین یا راه‌حل فوق‌العاده برای مقابله با این ممنوعیت
پنهانی است، زیرا به‌سادگی دامنه دسترسی دیجیتال را محدود می‌کند.
بسیار چشمگیر است! هر کسی که شما را می‌شناسد می‌داند که در حال حاضر همه چیز را در بخش فناوری اطلاعات
Kla.TV مدیریت می‌کنید و آن را راه‌اندازی کرده‌اید.
شما سال بسیار فشرده‌ای را پشت سر گذاشته‌اید، با تحولات جدید فراوان – شما همین الان اشاره کردید، Kla.TV
آفلاین، سیستم راه‌اندازی شده و در حال کار است، که این خود نقطه‌ای برای شبکه‌سازی مستقل از اینترنت است.
آیا این کار می‌کند؟ آیا تا به حال بازخوردی برای بینندگان داشته‌اید؟ ۱۲۳۴۳۲۱
بله، باورنکردنی است. ما اخیراً گزارشی تهیه کردیم و شمارشگر را ارزیابی کردیم و اکنون بیش از ۴۰ کشور در آن شرکت دارند.
باورنکردنی است که این چقدر در حال پویا شدن است، و همین‌جا امشب هم چندین بار درباره‌ی این پروژه از من سؤال شد.
خوشبختانه ما در خط مقدم افزایش آگاهی هستیم و برخی در نظر دارند پروژه‌های مشابهی را ارائه دهند.
و همهٔ این‌ها توسعه خواهد یافت، اما همان‌طور که می‌گویند، آفلاین جدیدترین ارگانیک است.
این پیروز خواهد شد یا باید پیروز شود.
و از گفتگوها می‌شد فهمید که ملاقات حضوری کاملاً با جلسات مجازی سال گذشته متفاوت بود.
فضای گرمی حکم‌فرما بود، درک متقابل و این آگاهی که تنها با هم می‌توانیم از این دوران عبور کنیم. ۱۲۳۴۳۲۱
خیلی خوب! بله، این تنها راه انجام آن است و قطعاً برای همه آسان نبود که باور کنند هر آنچه برای این کار فراهم کرده‌اید هنوز هم
به‌صورت آفلاین با تمام محصولات در حال اجراست و همچنان رایگان است.
یا بازخوردها چگونه بودند؟ می‌بینم افرادی را که نمی‌توانند باور کنند، نمی‌توانند آن را تصور کنند. ۱۲۳۴۳۲۱
بله، اگر ندانید، اگر ندانید چگونه با هم کار می‌کنیم و چه چیزی ما را انگیزه می‌دهد، تعهد ما را –
اگر این را ندانید، تصور آن بسیار بسیار دشوار است.
من گفتم که ما هارددیسک را به عنوان انگیزه به دیگران می‌دهیم و از آن‌ها می‌خواهیم آن را به دو نفر دیگر منتقل کنند.
این غیرقابل تصور است، برای ما هم غیرقابل تصور است.
تنها یک راه وجود دارد: باید بیایید و ما را ببینید، به‌صورت محلی با ما شبکه‌سازی کنید و با ما آشنا شوید.
و دنیایی کاملاً جدید گشوده می‌شود!
و وقتی این چیزها را به مردم می‌گویید، من همدردی زیادی با آنها دارم، چون انگار از سیاره‌ای دیگر آمده‌اند.
اما مردم حتماً باید ما را بشناسند و سری به ما بزنند.
و این دنیای جدید بدون پول واقعاً وجود دارد؛ دنیایی که در آن پول محور نیست، بلکه مردم با تمام وجود متعهدند
آن را به همسایگان خود منتقل کنند و در کنارشان باشند.
و من از هر پیشرفتی در این جهت که در عرصهٔ آموزش آزاد در حال رخ دادن است و رخ خواهد داد، خوشحالم. ۱۲۳۴۳۲۱
این منحصر به فرد است. راستش را بخواهید، من هنوز حتی در «Welt mit Geld» محصولاتی از این دست
پیدا نکرده‌ام – که آن‌ها چنین چیزی را ارائه دهند.
شما بارها این محصولات را به دیگران نیز ارائه می‌دهید و همچنین کمک می‌کنید تا کل جنبش آگاهی از آن‌ها بهره‌مند شود.
واقعاً عالی است.
از تمام تلاش‌ها، تعهد و زمانی که صرف کردید، بسیار سپاسگزارم.
می‌دانم که همه‌جا خواهان تو هستند و با کمال میل دوباره در عرض چند لحظه رهایت خواهم کرد. ۱۲۳۴۳۲۱
متشکرم، و اگر بتوانم به هر نحوی کمک کنم و با هم کار کنیم تا تغییری ایجاد شود، آنگاه هر تلاشی ارزشش را خواهد داشت! ۱۲۳۴۳۲۱
عالیه، الیاس، هی! ۱۲۳۴۳۲۱
«در همه جوامع سلول‌های مقاومت وجود دارند.»
اگر وجود نداشته باشد، پس غیرقابل اجراست.
با تیم منطقه‌ای Kla.TV خود در ارتباط باشید: www.kla.tv/vernetzung