Baada ya siku mbili za kuvutia hapa kwenye Mkutano Mbadala wa WEF mjini Prague, Kla.TV sasa inawasilisha muhtasari wa nyakati
muhimu zaidi na kauli za kusisimua zaidi. Endelea kufuatilia.
Niliielewa vibaya kifupisho A-WEF.
Siku zote nilidhani ilikuwa mbadala wa Mkutano wa Uchumi Duniani wa George Soros.
Sawa, tayari nimeandaa ukaribisho wa hotuba yangu.
Marafiki zangu wapendwa, wasio marafiki wangu wanaoheshimika wa George Soros.
Ni jambo jema na la kupendeza kwetu kwamba mmechagua Prague, mahali nilipozaliwa, mji niliotumia
maisha yangu yote, kama mahali pa mkutano wenu.
Kwa upande mmoja, inaonyesha kwamba Prague inafaa kwa tukio hili kwa wakati huu, ambalo ni
ishara ya uhuru kiasi ambao bado upo nchini mwetu.
Kwa upande mwingine, inaonyesha kitu kingine, ukosefu wa uhuru nchini Ujerumani, ambalo naliona kuwa hatari sana.
Hii inasumbua, sio tu kwa Wajerumani, bali pia kwetu sisi katika Jamhuri ya Czech.
Kwetu, Ujerumani daima imekuwa jirani yetu muhimu zaidi, yenye umuhimu mkubwa zaidi na
jirani yetu kubwa zaidi katika historia yote.
Hata kama si mara zote mwenye urafiki.
Kwa upande huu, naona wazo lako la kusaini tamko la pamoja lenye kichwa "Kila Kitu kwa Amani" hapa Prague leo kuwa jambo chanya –
hasa kutokana na matukio ya mwaka huu nchini Ujerumani kufuatia uchaguzi na, kwa maoni
yangu, Friedrich Merz na chochezi zake za vita.
Tukio la leo linapaswa kutupatia mawazo mapya na madhubuti ambayo tunaweza kuyatekeleza katika shughuli zetu za kisiasa.
Nawatakia mijadala chanya na yenye kujenga, na asante tena kwa mwaliko wenu na kwa
umakini wenu kwa maoni yangu leo. Asante sana.
Wakati wale wanaounga mkono utandawazi wanapiga propaganda ya vita, wakizungumzia kuchukua mali na kuharibu
uhuru wa kujieleza, tunataka kufanya juhudi maalum siku hii kulinda demokrasia, uhuru na amani.
Na ninyi, watazamaji wapendwa nyumbani kwenye skrini zenu na ninyi hapa katika kituo cha mikutano, mnajua
kwamba uhuru na demokrasia si michezo ya watazamaji.
Uhuru lazima ulindwe, upiganiwe, na hilo ndilo tutakalofanya pamoja hapa wikendi hii.
Wanawake na wanaume mliopo hapa ukumbini, watazamaji wapendwa nyumbani mbele ya skrini zenu.
Jamii yetu ilikusanyika pamoja wakati wa hali ya hatari ya virusi vya korona.
Tukiwa chini ya shinikizo, tulitambua lengo moja la pamoja, tukitoka pande tofauti
sana, na tukawa umoja kwa ajili ya lengo hili.
Corona imetuonyesha thamani ya haki zetu za kibinadamu na kiraia zilizohakikishwa linapokuja suala la kusukuma ajenda: ni sifuri.
Hata hivyo, janga la virusi vya korona pia limeonyesha jinsi tulivyo imara tunaposhirikiana.
Na sasa, mwishoni mwa mwaka 2025, tunakabiliwa na changamoto mpya kabisa.
Kwa sababu barani Ulaya, barani Ulaya kutakuwa na vita nyingine. Angalau, ndivyo tunavyoambiwa.
Ursula von der Leyen anazungumza waziwazi kuhusu uchumi wa vita.
Wabriteni chini ya Keir Starmer wanakusudia kuwa taifa lenye jeshi lililo tayari kupigana na lenye magari ya kivita.
Na Waziri wa Ulinzi wa Ujerumani, Boris Pistorius, anataka kuwa tayari kwa vita ifikapo mwaka 2029.
Maelezo rasmi yalifanya mgeuko kamili.
Ghafla, vita na ghasia, silaha na mizinga ni tena dhihirisho la mapenzi ya kisiasa.
Hata maneno ambayo yamekashifiwa kwa miongo kadhaa, kama vile 'nchi ya baba', sasa yanatumika tena,
ikiwa ulisikia hotuba ya Jens Spahn mwezi Novemba.
Tunapaswa kupigana kwa ajili ya nchi yetu, anasema.
Na ndiyo sababu unakuwa na afaa kwa huduma ya kijeshi, ndiyo sababu unajiunga na vikosi vya kijeshi.
Ndiyo, labda kwa ajili ya nchi mama. Lakini, Bwana Jens Spahn, wewe si nchi mama.
Na hatutaenda vita kwa ajili ya Spahn na von der Leyen.
Na hatutaki kudanganywa na bendera yenye nyota nyingi ya Umoja wa Ulaya au kuona nchi yetu ikichomwa moto.
Tunasema hapana kwa vita kwa azimio lote na bila maelewano.
Na ndiyo maana tunaweka wakfu mpango wa mwaka huu wa Mkutano Mbadala wa Pili wa WEF kwa kuzingatia swali:
Tunawezaje kuzuia vita kuvuka barani Ulaya?
Hilo ndilo jopo la kwanza la leo linahusu: Fikiria amani, ishi kwa afya.
Wageni wetu katika raundi hii ni madaktari wote, wataalamu wa tiba wenye shauku, na wote
wanapendelea mbinu ya tiba ya jumla zaidi ya yote.
Kwa sababu wao, kama sisi sote, wanatambua kikamilifu kwamba mwili, akili, nafsi na dalili za
kimwili vyote vimeunganishwa kwa njia isiyotenganika.
Sote tumesikia kuhusu hili, lakini lina maana gani kwa vitendo kwa mtindo wetu wa maisha, hasa tukizingatia miaka na miezi ngumu
inayokuja, ambayo tunaona bila shaka italeta changamoto kubwa?
Basi tunawezaje kweli kubaki na afya njema katika nyakati hizi ngumu?
Afya si hali, bali ni mchakato endelevu wa kuunda muafaka kimwili, kihisia na kiakili.
Kiwango cha kimwili, tunapata mshikamano kupitia lishe bora na mazoezi ya kawaida.
Tunaiumba kihisia kwa kutambua na kutatua migogoro, na tunaitambua kiakili kwa kujua sisi ni nani.
Tiba ya kawaida huona mwili tu; haioni ngazi nyingine.
Na kwa kuwa anaona mwili tu, anaweza kuutibu kwa njia za kimwili tu na kuacha mengine kando.
Na hiyo inafanya tiba ya kawaida kuwa na upungufu mkubwa.
Siko dhidi ya tiba ya kawaida; tunaihitaji, lakini ina mapungufu yake na inahitaji kupanuliwa kwa kiasi kikubwa.
Mbinu yako inatofautiana vipi na ile ya daktari wa kawaida?
Uhusiano ni kwamba wanadamu lazima daima waangaliwe kama viumbe kamili, na mwelekeo katika miongo ya hivi karibuni umekuwa
kuelekea tiba maalum zaidi na zaidi, na matawi madogo zaidi ya utaalamu ambayo, yanapochunguzwa kwa
pamoja, hayawezi kweli kumchukua mwanadamu mzima.
Na mimi, bila shaka, niliona hili wazi kabisa kwa sababu nilitumia maisha yangu ya kitaaluma kama daktari wa kiufundi.
Na tiba ya kiufundi, bila shaka, haitoi picha kutoka kwa roho au akili, bali kutoka ndani ya mwili, na inaamini
kwamba hii pekee itaiwezesha kupata chanzo cha ugonjwa – jambo ambalo, bila shaka, ni haiwezekani kabisa.
Kisha fikiria ni nini hasa chombo chetu muhimu zaidi kwa afya?
Ni usingizi. Na usingizi si tatizo la kimwili, wala si suluhisho la kimwili linalotolewa na mwili wetu,
bali ni usingizi wenye afya na utulivu unaoanza akilini.
Na pale kitu kinapokwenda vibaya kichwani mwetu, katika roho yetu, katika nafsi yetu, basi hakuna usingizi mtulivu, na
hufanywa kwa nguvu kwa aina fulani ya dawa za kisaikolojia.
Hata hivyo, hii si chombo kinachoweza kuhakikisha au kurejesha afya kwa kulala masaa kadhaa kila siku.
Mmoja kati ya wawili miongoni mwetu sasa anafariki kutokana na uingiliaji wa matibabu.
Na ukipuuza hilo, na kwa kweli linapuuzwa katika vitabu vyote kuhusu kuishi kwa muda mrefu –
linahusu ulaji wenye afya, hewa safi – yote ni muhimu.
Lakini ukipuuza umuhimu wa dawa, ambazo ni muhimu ili kudumisha afya kwa muda mrefu, basi kula vyakula
vya afya na virutubisho vya lishe havina faida kabisa.
Jambo ni kwamba, ukimuuliza watu wazee walio na zaidi ya miaka mia moja, watasema kwamba
wamekula vitu tofauti sana katika maisha yao yote.
Waliishi pia maisha tofauti sana, wakitumia muda mwingi nje na kupata mazoezi ya kutosha, lakini wote watakubaliana kwamba
walikuwa na mawasiliano kidogo sana na matibabu ya kiafya.
Mwili, akili, na roho – kama nilivyosema, hizi mara chache huwa mada kuu katika tiba ya kisasa ya kawaida.
Nilisoma sentensi moja: Mgonjwa aliyepona ni mteja aliyepotea. Kwa maneno mengine, mgonjwa aliyepona ni mteja aliyepotea.
Je, hiyo ndiyo msingi mkuu wa mfumo wetu wa shule za kisasa?
Ndiyo, ni kweli. Na kile unachorejelea, na ambacho pia kimewahi kutajwa hapo awali, ni
kwamba tunafanya kazi ndani ya mfumo wa afya.
Hatuko peke yetu linapokuja suala la afya, madaktari na kadhalika.
Hiyo ni dhana ya kijamii tunayobeba nasi tunapoenda nyumbani kwa watu wengine.
Na hapo ndipo inapokuwa hatari tunapojikabidhi mikononi mwa wengine, kwa mfano madaktari. Hii pia imethibitishwa kisayansi.
Mzungumzaji wa awali alikuwa sahihi aliposema kwamba madaktari pia ni chanzo cha vifo, kama vile dawa nyingi na madhara yake.
Na ndio, sasa pia tumeona kwa virusi vya korona kwamba uingiliaji kati, hasa kwa watu wenye afya – na kisha magonjwa
makali, unapowalazimishia watu wote matibabu moja – kwamba haifanyi kazi, kwamba si sahihi na kwamba ni hatari.
Nakumbuka rafiki yangu alinieleza miaka mingi iliyopita, wakati mwanawe wa kwanza alipozaliwa, au wakati wa ujauzito,
alisema, 'Kwa ajili ya Mungu, sikuwa na wazo kwamba kupata ujauzito ndilo jambo baya zaidi linaloweza kumtokea mtu.'
Ni hali gani za hofu zinazowasilishwa kwa wazazi wachanga na wazazi wajawazito?
Kama daktari, unawezaje kupunguza hofu za watu katika hali hii maalum na kuwaongoza
katika mwelekeo sahihi? Je, una fomula ya siri?
Ndiyo, labda si mapishi ya siri, lakini nadhani daktari yeyote anayejua wajibu wake hapaswi kufanya kazi kwa hofu.
Na ujauzito ni, bila shaka, hatua kabisa ya kawaida maishani na si ugonjwa kabisa.
Na pia naona kwamba, kwa bahati mbaya, katika ginekolojia na pia katika huduma za ujauzito, kuangazia hili kunasisitizwa, hivyo
wazazi wanapofika na utambuzi wa ujauzito, wanaonyeshwa vipimo vyote vinavyopatikana ili kubaini kama mtoto ana
sindromu ya Down au trisomi nyingine yoyote au mambo kama hayo.
Unapoanza, unaanza na kipimo hasi mara moja, kisha hufanywa vipimo elfu moja, kwa sababu inaweza kuwa kwamba mwanamke
mjamzito ana aina fulani ya kisukari kilichofichika na kadhalika.
Na kile ambacho kwa kweli ni kawaida, kawaida, kimewekwa kando.
Kwa hivyo, nadhani jambo muhimu zaidi si kuwatisha wanawake wajawazito, bali kuwaonyesha kwamba kwa
kawaida kila kitu kiko sawa na kinaendelea vizuri.
Na pia nadhani ni vizuri kwamba wanawake wengi wajawazito, kama ninavyoona sasa, wanachagua aina tofauti kabisa ya kujifungua.
Tangu Corona, watu wamekuwa wakifikiria kuhusu hili. Idara ya uzazi haikujipamba kwa heshima wakati wa Corona ilipopendekeza
hata wanawake wajawazito wavae barakoa wakati wa kujifungua.
Nilipata kuwa mbaya sana, ya kuchukiza kabisa.
Mwanamke anahitaji karibu kila molekuli ya oksijeni kwa ajili yake mwenyewe na mtoto anayetarajia kujifungua.
Na kisha anapaswa kuvaa barakoa! Hivyo basi wanawake wameanguka kweli.
Na hilo kwa kweli limeiweka katika mwangaza mbaya sana fani hii ya tiba ya kawaida, yaani uzazi, kiasi kwamba watu wengi,
sasa kutokana na virusi vya korona, wamekuwa wakifikiria jinsi tunavyoweza kuishughulikia ujauzito na uzazi kwa njia tofauti.
Na wengi sasa pia wanaweka imani yao kwa wauguzi wa uzazi, jambo ambalo mimi binafsi nadhani ni zuri sana.
Wao ni waangalifu zaidi kidogo katika uchunguzi wao.
Umbali haufuatwi tena kwa ukali.
Wagonjwa wako mtulivu zaidi, wako na amani na nafsi zao, na kama daktari, naweza tu kuunga mkono hilo.
Ninaona watu wengi ambao sasa wanajaribu kujifungua nyumbani, wakiwa na mkunga au katika kituo cha kujifungulia cha mkunga,
na mimi ni mmoja wa madaktari ambao hawawahi kusema chochote dhidi yake, bali wanawahimiza wagonjwa wao kufanya hivyo.
Nadhani kama sote tungefuata kanuni hizi, ambazo Yesu pia alizianzisha, kwa mfano kwamba unapaswa
kuwatendea wengine kama unavyotaka watendee wewe, basi...
Hiyo ni takriban kile alichosema katika Mahubiri Mlimani.
Wafanyie wengine kama mnavyotaka wafanyie ninyi.
Na tayari ni amri tangu mwanzo: usiuue.
Ninaamini kwamba hili pia ni la asili kwa wanadamu.
Ninaamini kwamba kila mwanadamu anatamani amani.
Tunahitaji tu kurudi kwenye hoja. Na huenda tukahitaji kuwa jasiri zaidi katika kuonyesha tamaa hii ya amani, na kutoiruhusu
wanasiasa wetu kuzungumzia na kufikiria kuwa tayari kwa vita.
Nani anataka hilo? Nani anafaidika nalo kwa njia yoyote? Lazima tuchukue msimamo thabiti na tuongee dhidi yake.
Jana katika kikundi chetu, tulipoanza kufikiria tunachoweza kufanya kukuza amani, tulipata wazo kwamba kwa
kweli ni wanawake wanaoitwa hapa, au tuseme wanawake ndio wanaoshughulikia masuala ya afya nyumbani.
Mama ni walinzi wa afya, mama ni walinzi wa maisha.
Na nadhani itakuwa wazo zuri kwa wanawake kusema kwa makusudi kwamba hatutaki watoto wetu wawe kafara uwanjani.
Wanaweza kukusanyika pamoja na kuunda aina fulani ya kikundi: "Wanawake, Akina mama, Akina bibi kwa ajili ya amani".
Nadhani ingekuwa jambo zuri ikiwa hilo lingewezekana kote Ulaya, kote duniani.
Wanasiasa, ambao kimsingi wanadhibitiwa na eliti zenye nguvu, na mafia ya pesa, kama tutakavyosema, na ambao wamepewa
jukumu la kuendesha vita kwa gharama yoyote ile, wanapaswa kupingwa vikali. Sisemi hili nikimaanisha sisi wanadamu.
Ikiwa sote tutafanya hivi na watu wengi watafanya hivyo, basi naweza kufikiria kwamba
uhamasishaji wao wa vita hautafanikiwa kama wanavyodhani.
Heiko, umeandika kitabu. Katika kitabu chako kipya kabisa, "Game Over – Sehemu ya 2", uliandika,
miongoni mwa mambo mengine: Wewe ni kile unachokula.
Uliotahadharisha kuhusu shambulio dhidi ya microbiomu yetu.
Unafikiri tunapaswa kula nini au kuto kula nini ili tuwe na afya njema?
Ndiyo, labda ufafanuzi mfupi. Mikrobiomu ni nini?
Hii kwa kweli ni jamii ya viumbe vidogo vinavyonufaisha na kusaidia mwilini mwa
binadamu: hasa bakteria na hasa katika utumbo.
Hivyo basi, hawa ni wasaidizi wadogo tunaoishi nao kwa ushirikiano, yaani, katika jamii nzuri, jamii ya uhai.
Bila wao, hatungeweza kuishi. Wanavunja chakula chetu na kutusaidia katika mchakato huo.
Tuna karibu kilo mbili za viumbe vya kigeni ndani yetu tunavyoishi navyo. Hiyo, kwa kusema, ni microbiome.
Na kisha shambulio linaanzishwa kweli.
Mikrobiomu hii, ambayo ni tajiri sana kwa utofauti na yenye afya – utofauti ni afya – kuinyonya peke yake, kuifanya iwe sawa.
Kwa hivyo, jambo bora unaloweza kufanya kuhusu hili, na jinsi tunavyopaswa kula, ni kuwa na lishe mbalimbali yenye rangi
nyingi. Sio tu vitu vya kawaida kutoka supermarket, chakula kilekile mara kwa mara, na si kila
mara ni kile unachokiapaa nacho, bali ni utofauti.
Tunawezaje kukuza ufahamu mzuri miongoni mwa watu kwamba hawapaswi kukubali kila kitu
kinachosambazwa mara moja, bali wawe wachunguzi wenyewe?
Tunawezaje kuwahimiza watu wawe na ufahamu wa kina wa afya zao?
Ndiyo, kuna dhana ambayo imekuwepo katika tiba kwa muda mrefu sana, lakini huwa inanyimwa kwa
kiasi fulani. Hiyo ndiyo inayoitwa daktari wa ndani.
Ikiwa daktari tayari anaonekana vyema na umma, basi kila mtu anapaswa pia kujua kwamba ana daktari wake
binafsi, kocha wake binafsi, akiwa pamoja naye siku saba kwa wiki, kila siku kuanzia asubuhi hadi usiku.
Anamtunza, na anamtunza vizuri zaidi kuliko daktari mwingine yeyote, kwa sababu yuko ndani yake na kwa sababu anaunganisha
mwili na akili na pia hutambua maelezo madogo yasiyoweza kugunduliwa kwa matokeo ya maabara na mbinu za upigaji picha.
Ninaamini kile kilichokuwa wazi tangu mwanzo sasa kimethibitishwa na tafiti 250 za kisayansi: kwamba nia ya kusababisha
madhara ilipangwa tangu mwanzo katika ajenda hii yote ya korona.
Naam, sasa hilo ni dhahiri sana!
Tunawezaje kuwasilisha ujumbe kwa watu? Hilo ni swali muhimu sana. Vyombo vya habari bila shaka vina jukumu la kucheza hapa.
Kile ambacho sasa tungependa kuona kwa upande wa kukabiliana na janga la korona, kwa
maoni yangu, kinafanyika kwa kiwango kidogo tu.
Kwa hivyo bado tuko mbali sana na kile kinachofaa ...
Hata inalaaniwa. Hata inalaaniwa kwamba mtu anadai tathmini upya.
Ndiyo, bila shaka, kila kitu bado kinanyamazishwa kwa sababu, kiasili, watu walio madarakani bado ni wale
waliokuwa wafuasi, wale waliokuwa nyuma ya jambo zima na ambao, angalau, walitekeleza mambo haya hapa.
Na, bila shaka, wanakataa matendo yao hasi kuchunguzwa.
Kwa sababu hii, naamini kwamba kile kinachohitaji kuzimwa kwa sasa kinafanywa tu.
Lakini ningependa kujibu mzungumzaji aliyepita.
Habari njema kuhusu haya yote ni kwamba sasa tunaweza kutambua kuwa tunahitaji haraka dawa mpya.
Tunaona kwamba hatufanyi maendeleo yoyote na mfumo, kwamba hatuwezi kuamini madaktari.
Na nilisikia hivi karibuni kwamba moja ya kauli mbiu za Chama cha Madaktari cha Austria ilikuwa:
Afya huanza na daktari wako.
Na hilo ni kosa kabisa, kama mzungumzaji wa awali, Gerd Reuther, alivyosema tu.
Tuna mfumo mzuri wa kujidhibiti na kujiponya wenyewe ndani yetu. Na ni muhimu kutambua hili.
Na afya huanza na kila mtu binafsi.
Nadhani kile tulichopaswa kujifunza kutokana na virusi vya korona ni kwamba tunahitaji tena kuchukua jukumu la afya zetu
wenyewe. Kwamba hatupaswi kuweka imani nyingi sana kwa vyeo au makoti meupe, bali kwanza kabisa kwetu wenyewe na nguvu zetu.
Na naamini kwamba mojawapo ya kanuni muhimu zaidi za kuishi katika tiba ni: kadri
inavyohitajika, kidogo iwezekanavyo. Kidogo ni zaidi.
Na msemo muhimu, primum non nocere, unaomaanisha kwanza usidhuru, yaani usichukue hatua yoyote inayoleta madhara zaidi
kuliko faida – ukishikamana na hilo, unaweza kufanikiwa sana.
Naona aibu kubwa. Watu hawataki kukiri kwamba madaktari wengi wamekuwa kwenye njia potofu kwa
kudanganywa na propaganda hii ya virusi vya korona na chanjo.
Na pia naona aibu katika hilo, kwa sababu wengi wamejipatia utajiri kwa kutumia pesa
za ziada za bajeti, na wengi wameunga mkono.
Sio madaktari pekee, bali pia hospitali, bila shaka, pamoja na wengine wengi waliokuwa wakipata pesa kutokana na barakoa,
vituo vya upimaji na kadhalika. Wanasiasa pia, kwa njia.
Kwa bahati mbaya, ufisadi wa kisiasa si kosa la jinai nchini Ujerumani.
Bado hawajaiandika hilo katika sheria.
Sote tuko hapa ambao tumepinga hadithi rasmi ya serikali, tumeikanusha, na kadhalika.
Ndiyo maana tulishambulia – nilipatikana na hatia na BGA.
Fikiria kupewa hukumu ya kifungo cha gereza iliyosimamishwa kwa mwaka mmoja na miezi kumi kwa kuandika cheti cha matibabu.
Unapaswa kulichukua hilo. Nimekuwa nikifanya kazi hii kwa miaka 55 na nimetoa vyeti 80,000. Na ghafla ni kosa.
Kisha unaweza pia kumzuia mfundi viatu asifunge soli kwenye viatu na kufanya hivyo kuwa kosa
linaloadhibiwa. Hivyo basi ni sarakasi ya kipuuzi.
Na tunapaswa tu kuvumilia na kuendelea kusema, kwa amani, bila ghasia: Hapana, hilo lilikuwa
jambo sahihi kufanya, na ndivyo itakavyokuwa.
Sisi tuliokaa hapa tumejiandaa kukubali hasara, hivyo kuwahimiza watu wengine pia wasimame na kujiunga na upinzani.
Na nina hakika kabisa kwamba itakua kwa kasi kubwa mno na kwamba tamasha hili lote litaanguka hivi karibuni.
Sasa nawatangaza ninyi, kwa mamlaka ya ofisi yangu, kuwa Mawaziri wa Afya, ninyi nyote mliokaa hapo.
Wana bajeti ya pauni bilioni moja, nguvu zisizo na kikomo, na wanaweza kimsingi kuanzisha mambo ambayo
hayajawahi kuwepo hapo awali. Kwa hivyo, wana uhuru wa kuamua.
Bwana Reuther, hatua yako ya kwanza katika suala la ustahimilivu kwa ajili ya siku zijazo
itakuwa nini? Pia hofu hii ya vita inayotuzunguka.
Ungefanya nini kama hatua ya kwanza? Mbali na kumwondoa Lauterbach, yaani. Kisiasa, kisiasa.
Naam, ningerejesha pesa nyingi mara moja.
Rahisi tu, kwa sababu jamii inayodhani inahitaji mfumo wa afya ni jamii mgonjwa.
Jamii yenye afya haihitaji mfumo.
Basi, kama ningekuwa waziri wa afya, ningebadilisha motisha. Motisha unatokana na dawa.
Sote tumesoma pathogenesis, utafiti wa magonjwa. Na motisha ni ugonjwa.
Kadri ninavyowatibu wagonjwa wengi, ndivyo ninavyopata pesa nyingi zaidi.
Hii lazima ihamishwe kutoka kwenye pathogenesis hadi salutogenesis.
Swali si nini kinakufanya uwe mgonjwa, bali nini kinakufanya uwe na afya, na nini kinakudumisha ukiwa na afya.
Na motisha lazima iwe katika mwelekeo huu.
Nahitaji kupata pesa nyingi ikiwa nina wagonjwa wengi wenye afya njema.
Kama ilivyokuwa zamani nchini China, ambapo madaktari walipata malipo tu ikiwa mgonjwa alikuwa na
afya njema na hawakuipata ikiwa walikuwa wagonjwa.
Kisha angeweza kweli kujitahidi.
Kuwa tayari kwa vita, kuongeza silaha, kuanzisha utumwa wa kijeshi na kutangaza hali ya hatari – ndivyo
tunavyosikia kutoka kwa wanasiasa kote Umoja wa Ulaya.
Ni vita ambavyo vimetangazwa. Mnamo mwaka 2029, vita mseto inatarajiwa kuwa vita ya moto.
Hii ni utabiri wa Jeshi la Ujerumani, NATO na pia Waziri wa Ulinzi wa Ujerumani.
Ingawa hali ya hatari ya virusi vya korona iliikumba umma ghafla bila kutarajiwa, wakati huu ni hali ya hatari ambayo
imetangazwa mapema na imekuwa na muda unaofaa wa maandalizi.
Kwa Umoja wa Ulaya, ambao kwa miaka mingi umekuwa ukizingatia masuala ya 'woke', jinsia na usawa wa hali ya
hewa, sasa ghafla unasukumwa kwenye mzozo wa silaha.
Na hata kwa haraka yote, itachukua miaka kadhaa, na nguo ya chuma lazima kwanza ijengwe.
Lakini wale waliotoka usingizini watajibu vipi?
Vipi harakati ya uhuru, ambayo imekuwa nyeti zaidi wakati wa janga la virusi vya korona,
inavyokabiliana na tishio hili lililotabiriwa?
Tukipuuzilia mbali serikali, ambayo inatumai kunufaika na vita, idadi ya watu kwa sasa imegawanyika katika makundi yafuatayo:
wale wanaoona vita dhidi ya Putin kuwa sababu ya haki, kwa kuwa wanadhani wao wenyewe hawataumia wala kufa katika vita hivyo.
Wale wanaoendelea kupinga vita bila masharti, lakini kwao vita ni dhana isiyo halisi na iliyo mbali sana, na kwa hivyo wanabaki
wanyamavu. Na kisha kuna wale walioitambua hatari na muda mfupi wa maandalizi wa miaka michache tu na tayari
wanapiga kampeni kwa bidii dhidi yake, wakijaribu kwa nguvu zote kuamsha wananchi wenzao.
Kundi la mwisho ni dogo zaidi, lakini huenda likawa kundi muhimu zaidi.
Mabadiliko yanaweza kuja tu kutoka kwa wenye kuchukua hatua, lakini tu ikiwa watafanikiwa
kuwafanya wasiochukua hatua kuwa nyuma yao.
Basi tusubiri hadi mwaka 2029, hadi mabomu ya kwanza yaanguke na wafu wajaze mitaa?
Je, tusubiri, tumefungwa kama sungura mbele ya nyoka? Au tutumie muda na tufanye kitu?
Na tunapofanya kitu, swali muhimu ni: tunafanya nini hasa?
Basi itatubidi tuwe na ujasiri zaidi, nguvu zaidi na labda hata ustahimilivu zaidi kuliko tulivyokuwa wakati wa janga la
virusi vya korona, kwa sababu hatari ni kubwa zaidi, kiuchumi, kwa jamii kwa ujumla, lakini pia kwa wapendwa wetu.
Na nadhani kwamba kuongeza ufahamu kuhusu hili na kisha kulitafsiri kuwa hatua, hatua za
ujasiri, lazima iwe kila kitu na mwisho kabisa.
Uliniambia katika mahojiano ya awali kwamba sasa kimsingi umeachana kabisa na hofu.
Kwa miaka mingi, umekuwa mwalimu asiyechoka na mtetezi dhidi ya vita na kwa ajili ya amani.
Ikiwa ni kama wazungumzaji wawili waliotangulia walisema, unafikiri bado inawezekana kuamsha watu kwa wakati huu, au kila
mtu aliyegundua hatari anapaswa kujenga Safina ya Nuhu na kutafuta usalama kutokana na mafuriko
yanayokuja, au, kama mtu mwingine alivyosema, ajifunze Kirusi au ajaze tanki lake la petroli na kukimbia?
Kwanza kabisa, asante sana kwa mwaliko. Swali ni nini tunachoweza kujifunza kutoka kwa wapinzani wetu, na naamini kwamba
tunachoweza kujifunza kutoka kwa wapinzani wetu – kama tulivyoona na virusi vya korona – ni kwamba mara tu
tunapojaribu kuwafikia watu kiakili kwa hoja... Lakini kwa idadi ya watu ambao wameogopeshwa, tunashindwa.
Tiba bora zaidi ya korona wakati huo ilikuwa ni jeneza kutoka Bergamo.
Hiyo ilifanya kazi; watu wanaweza kufikiria hivyo.
Kisha unaleta takwimu na kusema, "sikilizeni, hili linawaathiri," unaonyesha tu watu walio kwenye mashine za
kupumua, bila kujali wanatoka wapi – watu walio katika hali hii ya hofu watashika nyasi ya kwanza.
Hiyo pia ndiyo wazo lililopo nyuma ya utafiti wa kijamii, kwamba hofu inazuia sana fikra.
Kwa hivyo tunapaswa kujiuliza swali: waziwazi, hakuna anayependelea vita, hilo ni dhahiri, lakini tishio ni kwamba
Putin, akitenda peke yake, atatuua sote. Tunashughulikiaje hilo?
Na naamini tu kwamba tunapaswa kutambua kwamba tunahitaji kuwasiliana kupitia hisia.
Unaweza kurejelea Edward Bernays au Gustave Le Bon, Saikolojia ya Umati.
Kama hilo halingefanya kazi, hakungekuwa na matangazo.
Tunaweza pia kufanya hivyo, kwa sababu ni athari tunayoweza pia kuanzisha.
Ndiyo maana naamini tunapaswa kuwapa wapinzani wetu kile wanachotaka kwa kusema kwamba
tunapenda kile wanachotaka kutuuzia na kusisitiza tena.
Hii itawakasirisha baadhi ya watu, lakini ndiyo nia.
Unaweza kuunda kampeni bandia ya Bundeswehr, ambayo pia unaweza kuiweka mbele ya kambi ya wanajeshi, ikionyesha watoto
wakiwa wamevaa sare za wanajeshi na wakiwa na silaha halisi, kwa mfano, na kauli mbiu: "Mazoezi hufanya mkamilifu."
Au wanajeshi wa Bundeswehr: "Sasa wamekuwa wahalifu wa vita."
Hadithi kama hizo. Unaweza pia kurekebisha kampeni iliyofanyika wakati wa janga la korona.
Watengenezaji wengi wa chapa wamebadilisha nembo zao.
Nakumbuka McDonald's: Chanja, naipenda.
Na ghafla tu, McDonald's kwa rangi za kujificha: Kill, naipenda.
Hata makanisa: chanjo ni upendo. Badilisha msalaba na makombora mawili, kila mtu akiwa amevaa
sare wakati wa komuuni: sasa wauae. Vita ni nzuri.
Au matangazo ya Hornbach: wanajeshi wakichimba makaburi ya pamoja – kisha uifanye kuwa mradi wako.
Hakika ni sehemu yake. Ninaamini kwamba watu wengi hawajui kabisa maana ya vita.
Watu wengi, hasa vijana, sasa wanajua vita tu kupitia televisheni.
Na kisha kuna mashujaa wa vita na filamu kubwa za vita, nani anayempata msichana baadaye au chochote.
Kwa hivyo vita inaonyeshwa huko kwa njia tofauti kabisa.
Na naamini kabisa kwamba ni muhimu sana kuwakumbusha watu kuhusu asili halisi, asili ya kikatili
ya vita, na kwamba hili linapaswa kuwavuruga pia.
Lakini hilo peke yake haliwezi kuwa suluhisho, kwa sababu hilo ndilo hasa tatizo nililotaja hapo awali:
ukimshangaza mtu tu na kumfanya ahisi vibaya zaidi kuliko anavyojisikia tayari, basi atajinyonga.
Kweli kabisa, ikiwa hana njia ya kutoa hisia zake, hana mtu wa kuzungumza naye, hana jamii, hana mtu ambaye anaweza kumwambia,
"Tufanye pamoja njia za kutoka na suluhisho," basi unamwacha peke yake na nyakati hizi za mshtuko na picha za mshtuko, na hofu
hii unayomwingiza tena, na nadhani anajisikia hana nguvu zaidi.
Bila shaka, tumejifunza kuhusu matukio mengi ya kisaikolojia wakati wa janga la virusi
vya korona, huku Le Bon na wengine wakitajwa.
Sote tulijiuliza nini kilichotokea hasa.
Na kwa upande huu, naamini tumekuwa werevu zaidi kidogo kuhusu jinsi tunavyoweza kujibu
uvamizi ujao wa serikali, ili tusitumiwe vibaya tena.
Na kilichonishangaza zaidi ni kwamba hata wale wanaodaiwa kusimama upande wa kulia wanasukumwa sana na hofu.
Baadhi ya watu waliogopa kupata chanjo ya COVID-19, wengine waliogopa uhuru wao. Mwisho wa siku, yote yalikuwa ni hofu tu.
Na sasa ni kitu kile kile tena: wengine wanaogopa vita kwamba vitafika, wengine wanaogopa Warusi.
Na hivyo basi kuna hofu tofauti tena pande zote mbili.
Na kila mara nagundua kuwa hofu ni mwongozo duni.
Hiyo inamaanisha kwamba kwanza ningependa kuwahimiza watu wasiwe dhidi ya kitu, bali wawe kwa ajili ya kitu.
Na hiyo inamaanisha kwamba kupambana na umaskini ni neno la kipuuzi, kwa sababu unapaswa
kufanya nini? Je, unapaswa kupigana na watu maskini?
Basi ingekuwa bora zaidi kuzingatia utajiri badala ya kupambana na umaskini.
Na ikiwa unataka amani, basi usifanye kazi ya vita, bali ya amani.
Na kisha mtu anapaswa kuangalia ni nini hasa kinachofanya iwe maalum na heshima ya binadamu inatoka wapi hasa.
Tumeumbwa na Mungu; tuna hadhi ya kibinadamu.
Na heshima hii ya binadamu si dhana isiyo halisi; kila mwanadamu ni muhimu na mwenye thamani, mpinzani anayedaiwa
kuwa hivyo ni wa thamani sawa na mtu mwema anayedaiwa kuwa hivyo ambaye daima anasimama kando yangu.
Upingaji kwa dhamiri ni njia rahisi sana ya kutoa tamko, kuwachanganya viongozi wote wa
kijeshi, kuongeza takwimu na kufanya iwe wazi kwamba:
Sisi ni kutoka kundi lote la umri. Na kila mara tunazungumzia takriban vijana wa kiume 500,000
wanaoongezwa kila mwaka kama chakula kipya cha kanuni.
Ikiwa robo moja tu ya idadi ya watu ingesema, "Karibu mcheze vita, lakini mimi naondoka hapa. Mnaweza kuniweka
katika kiwanda cha kuhifadhi chakula ikiwa mnataka kucheza, lakini msitarajie kuwa mimi nitakuwa mstari wa mbele."
Hiyo ni kauli kubwa sana, na inaonyesha kwamba raia wanaweza kweli kuleta mabadiliko, kwa sababu kwa kawaida inaleta
athari – baada ya yote, vita bila wanajeshi ni vigumu kupigana.
Umesema vyombo vikuu vya habari, lakini sasa navita vyombo vya habari vya serikali.
Hii ni hali iliyofunikwa na hadithi ya kichawi ya taasisi ya nne, na simulizi kwamba uandishi wa habari ni huru, kwamba
unaweza kuwa wa kutoegemea upande wowote, na hadithi ya kichawi ya huduma ya matangazo inayomilikiwa na sisi sote.
Nimeandika tu kitabu kuhusu mada hii: Staatsfunk (Utangazaji wa Serikali).
Hii huenda haihitaji kusemwa, lakini serikali pia ina ushawishi juu ya vyombo vya habari vya makampuni.
Tuna milango inayozunguka inayopelekea wahariri wakuu kuwa wazungumzaji wa serikali na
wenzetu kuwa wazungumzaji wa Frank-Walter Steinmeier.
Tuna ruzuku, moja kwa moja au isiyo ya moja kwa moja. Tuna kampeni za matangazo, tuna huduma za siri ambazo zina
vituo vyao katika kila ofisi kuu ya uhariri, watu wao wanaohakikisha kwamba simulizi fulani zinasukumwa.
Tuna mashine za propaganda zinazotoa msamiati na wafanyakazi walio tayari na kusubiri mahojiano husika.
Kwa hivyo hatuna uandishi wa habari huru, ambayo inamaanisha hatupaswi kuamini kwamba tunapata habari hapa,
kwamba tunapata kitu hapa kinachoweza kukosoa siasa.
Basi watu wanahitaji nini, wangehitaji nini ili wasimame zaidi kupinga dhuluma na kupigania amani na uhuru?
Na hitimisho la awali kutokana na hili lingekuwa kwamba hatua za muda mrefu na hatua za papo hapo zinaweza kutolewa.
Kwa muda mrefu, hilo ni kama kujenga majumba hewani. Bila shaka, kwa muda mrefu, pia tungehitaji kushughulikia mfumo wa afya kwa
kiwango kikubwa na kuubadilisha upya, kama ilivyojadiliwa katika jopo lililopita, ili
uelekee katika mwelekeo wa afya na kuimarisha watu.
Katika saikolojia, umakini umekuwa hasa kwenye nafsi za watu, au kwenye ukweli kwamba kisaikolojia wamepungukiwa nguvu, hawana
mamlaka, hawajisikii kuwa na ufanisi, na wamebeba majeraha mengi ya ndani kutoka utotoni au shuleni, ambayo tayari
yawaambia wawe watulivu, wawe wema, wasisimame, wasipinge.
Kwa hivyo, hatua ya mwanzo ingekuwa kujenga upya tu nguvu za ndani za watu, kuimarisha nguvu zao za ndani, kuwakuza katika
mfumo wa shule na pia kuwapatia uwezo wa kujiamini, katika mfumo wa afya unaozingatia sana nafsi na kuheshimu
hali ya akili ya watu. Kisha jamii yenyewe ingekuwa imara zaidi na yenye ustahimilivu mkubwa.
Kila mtu ni sehemu moja tu, sehemu moja tu ya jamii.
Sasa ni hivi: watoto wengi wadogo waliojeruhiwa, waliogopa, na wanabishana miongoni mwao, wakati mwingine kama
katika chekechea, si kama katika jamii ya watu wazima.
Kwa hivyo, ungebidi uanze kwa nguvu sana. Hilo ndilo nililopata kuwa la kusisimua sana kuhusu yote hayo.
Lazima utake. Hawa ndio waliyoonyesha kwako kwamba wanataka.
Na kisha lazima wafanye hivyo kweli. Na kuna pengo kubwa kati ya hayo mawili.
Kwa hivyo, lazima uifanye iwe rahisi iwezekanavyo kwao.
Kwa hivyo lazima uwaambie, sawa, kuna tovuti, kwa mfano, jisajili, au tuna muundo mahali hapa, au njoo kwenye maandamano,
kwa mfano, kila Jumamosi ya kwanza ya mwezi mbele ya Ofisi Kuu ya Serikali ya Shirikisho huko Vienna, kama tunavyofanya.
Lakini itafanya kazi tu ikiwa tutafanya hatari ionekane na ihisiwe, kama Kayvan alivyosema kwa usahihi, na
kisha tuwaambie watu, "Sawa, sasa fanyeni kitu kuhusu hilo."
Na kisha tunaruhusu tuzuiliwe kwa sababu vyombo vya habari viko juu yetu na tunasema, nisaidieni,
nisaidieni, sasa jina langu linaharibiwa, sasa lazima niondoke.
Au ninajulikana sana katika mji wangu na sasa naacha.
Basi basi, asante sana, wewe ni mfuasi wa vita.
Tunahitaji kuwafahamisha watu wazi kwamba kile tunachofanya, hata kama inamaanisha
kuingia mitaani, pia si rahisi kwa mtu binafsi.
Na kwamba si furaha kwa maana ya msingi kwamba tunawavuruga wale ambao si tu walipanga Corona, si tu walipanga ajenda ya uhamiaji
ya 2015, si tu walipanga kuanguka kwa benki mwaka 2008, bali pia wanapanga Vita vya Tatu vya Dunia. Na haipaswi kuchezewa.
Na ukijaribu kuwagusa, lazima ujue mapema kwamba utalazimika kulipa gharama.
Na ukizingatia mzunguko huu wa mvutano kutoka "nini kiko mbele" hadi "naweza kuchangia vipi" na "niko tayari kulipa nini"
Ah, inachosha sana, ah, inaweza kuwa hatari, ah, jirani anaweza kunijia na kuniuliza ninachofanya kwenye maandamano au
ninachofanya kwenye ghasia, kisha lazima niandae hilo mapema, na kisha lazima tuwe wazi kwamba mapambano haya ya amani – na sasa,
bila shaka, inakuwa ya kuchekesha kupigania amani – dhamira hii ya amani – itazuiliwa na wale wanaounga mkono
utandawazi kwa kutumia kila njia walizonazo, kwa sababu wanataka Vita vya Tatu vya Dunia.
Kwa nini usiweke kibanda bandia chenye kiungo bandia ambapo unaweza kuchunguzwa?
Kwa hivyo kuna njia nyingi za kuamsha watu, lakini kwa kuwa na mtazamo chanya kidogo.
Nilijiuliza kwa nini mambo machache sana yamefanyika mitaani katika miaka ya hivi karibuni,
ingawa waelimishaji wengi pia hutoa mihadhara.
Na kisha nikagundua kwamba sisi, wale tunaotoa mawasilisho yenye PowerPoint nyingi na
kadhalika, hatimaye tunahudumia muundo wa shule.
Kuna watu wameketi hapa chini, na juu kuna mzungumzaji ambaye ni hodari katika kile
anachofanya, mzungumzaji hodari na aliyejitayarisha vyema.
Chini wako watu wanaopiga makofi, wanaosema yuko sahihi kabisa, lakini wanabaki wanyamame.
Na ndiyo maana nilisema, sawa, siwezi tena kutoa mihadhara kama hiyo, kwa sababu si kwamba watu hawajui.
Kwa hivyo si kwamba watu hawakujua kuhusu hilo.
Tuna Radio London ya kutosha. Lakini tunawafanyaje watu wachukue hatua?
Na tunapaswa kutambua kwamba sote tumepitia mifumo ya shule kuanzia chekechea hadi ... na tukajifunza
ratiba hii isiyoonekana ya majukumu huko, yaani utiifu.
Tumefunzwa sana sana na tunachukulia hii kuwa ustaarabu. Mimi daima nasema kwamba hii ni "ustaarabu mwingi mno".
Kwa hivyo tunatii, na kwa utii wetu mkubwa tunapokea zawadi. Na wale waliokuwa watii zaidi wanakuwa wanafunzi
wetu wa mfano, kuanzia Büx hadi Ursula von der Leyen.
Hawakuanguka tu kutoka kwenye miti, bali walitengenezwa hivyo.
Na ili tuwawezeshe watu warudi katika maisha yao halisi, kwa kuwa walikuwa kama watoto wa miaka mitatu au minne
wakipiga miguu chini, nikasema, sawa, nitawaleta watu jukwaani.
Nawapeleka watu jukwaani ambao hapo awali wameweka sentensi kwenye sanduku la kadi, aina fulani ya mantra, hofu.
Na kisha wanapanda jukwaani na kuzungumza kuhusu wao wenyewe mbele ya watu 2, 3, 4, 500.
Na kisha kizuizi cha aibu pia huondoka, kwa sababu watu wengi kisha huzungumzia mambo, kwa mfano wakati wa janga
la korona, jinsi walivyohisi aibu, jinsi walivyoharibiwa.
Na kisha wanashuhudia kwenye hadhira kwamba hakuna anayekuwa na nia mbaya kwa njia yoyote, bali badala yake kuna makofi
mengi ya kushangaza kwa sababu watu wanathubutu kufanya hivi.
Na kila mtu anaweza kujihusisha na hadithi hizi.
Tunahitaji wazo wazi la mahali tunapotaka kwenda, na wazo hili la mahali tunapotaka kwenda ni, tena, rahisi
sana: mpeni jirani yako upendo kama unavyojipenda mwenyewe!
Na ikiwa sisi kama jamii tutaweza kutendana kwa haki na kurejesha msingi huo, kwa sababu umepotea, basi tuna
nafasi ya kufikiria mustakabali tunaotaka kwa ajili yetu.
Kusema tu, ndiyo, sitaki kuwa mgonjwa, sitaki vita, na sitaki kuwa maskini, si maono, ni matumaini yasiyo wazi.
Na ndiyo maana ya yote, nadhani: kwanza, kujua kwa nini ninafanya haya yote, mahali ambapo kweli nataka kwenda, mimi binafsi na
kama jamii; pili, kutambua kwamba mimi mwenyewe nina uwezo na ninahitaji tu kufanya, bila kujali jinsi gani, kwa sababu hilo
halihitaji kuamuliwa awali – sisi wanadamu ni wabunifu sana.
Nenda kwenye supermarket au duka la dawa na uangalie vitu vyote ambavyo watu wamevibuni – duka la teknolojia, ni
kabisa kichaa kile ambacho sisi wanadamu tunaweza kufanya!
Na hatuwezi kufikiria chochote cha kufanya kuhusu kitu cha kawaida kama vita inayotumia mbinu za kizamani. Sio hata kama
kikatwa kwa karatasi; imechongwa kwa ukali na imekuwa kipande kimoja cha mbao kwa karne nyingi,
ambapo tunasikilizwa upuuzi uleule mara kwa mara.
Sasa imetosha kabisa!
Naam, ninaamini kabisa kwamba WEF mbadala inaweza na inapaswa kutumika vizuri hapa pia,
kwamba tunapaswa kuungana na kuunda muungano mpana.
Kadiri tunavyojenga madaraja mapana na kuunda muungano mpana, ndivyo inavyokuwa vigumu zaidi sasa
kumlenga au kumpata na kumshambulia mtu yeyote mahususi.
Na naamini kwamba tu tukifanikiwa kukabiliana na wachache hawa, ambao wamepangwa vizuri sana, kwa
tabasamu, basi upinzani pia utakuwa wa kufurahisha.
Vinginevyo, daima ni kama kuwa na kisu kati ya meno yako, na basi hakuna furaha.
Tunahitaji kuona jinsi upinzani dhidi ya kundi hili dogo unaweza kufanywa kuwa wa kufurahisha, ili kizazi
kijacho pia kijihusishe, kwa sababu hawana akili zaidi kuliko sisi, wamepangwa tu vizuri zaidi.
Na hapo ndipo tulipo tunapoanza kujenga miundo; ni imara zaidi kuliko kile mtu binafsi
anaweza kufanikisha. Na hiyo ndiyo siku zijazo.
Unawezaje kuepuka ukandamizaji unaokusubiri?
Kayvan alikamilisha kwa ufasaha sana. Ni kuhusu kukabiliana na mambo kwa upole kidogo na tabasamu usoni
mwako, sio kwa azma na hofu, bali kwa imani kwa Mungu.
Ni vivyo hivyo kwangu. Ninaikabili bila hofu yoyote. Ninajua tu kwamba nina kazi hii ya kufanya.
Lazima nifanye hivi. Najua jinsi upande mwingine unavyofanya kazi. Nimepata uzoefu wa haya yote kwa undani.
Ni akaunti ngapi zimefungwa kwangu na Hamburger Sparkasse, Apotheker- und Ärztebank?
Wanakuja kwako na kusema, Bwana Böning, hatuna chochote dhidi ya maoni yako ya kisiasa, lakini tafadhali tafuta benki nyingine.
Na wote wanayafanya mmoja baada ya mwingine. Kisha kuna Volksbank Lüneburger Heide, ambayo inasema kwaheri,
na Sparkasse Hamburg-Buxtehude, ambayo inasema, hapana, haitakuwa na mafanikio kwetu.
Kisha mtoa huduma ya malipo kama PayPal anakuja na kimsingi baada ya saa moja anasema, hapana, si pamoja nawe.
Au Stripe inapokea simu kutoka kwa mwanahabari wa ARD Ijumaa jioni—je, unajua ni aina gani ya mtu
huyo?—na ghafla akaunti yangu imefungiwa Jumamosi asubuhi.
Kwa hivyo, unachopaswa kuelewa ni kwamba ni kawaida kabisa kwangu kusitishwa kwenye
mitandao ya kijamii na kufikia kwangu kupunguzwa.
Uhuru wa kusema ni mbali sana na uhuru wa kufikia; hilo limekuwa kawaida kwa muda mrefu.
Tunahitaji mfumo wa fedha wa haki kwa mustakabali huru.
Mfumo wa fedha unaotawala, tunaoujua sote kama fedha za fiat, unaonyesha kuwa ni pweza wa kimataifa ambao, kwa
mtazamo wetu, karibu serikali zote ziko chini ya mamlaka yake.
Kamba zinavutwa na wachache waliochaguliwa, na hawa mabwana halisi wa pesa kwa asili pia wanashikilia mamlaka.
Pesa za leo zinatengenezwa hewani kwa kugusa kitufe tu, na si tu kwamba hazina msingi wowote,
bali pia mfumo wetu umebanwa na riba ya mfululizo.
Matokeo ya haya ni, bila shaka, tamaa isiyo na kiasi ya kutaka zaidi na zaidi, na kisha, kila wakati mfumo huu unapofikia mwisho
wake uliopangwa awali, unahitaji kuanzishwa upya kila baada ya miongo michache, jambo ambalo ndilo tunalokumbana nalo kwa sasa,
au tuseme tunalolazimika kukumbana nalo, kama vile 'Great Reset'.
Watu wengi kwa kawaida huona mfumo huu wa fedha kama chanzo kikuu cha uovu wote, iwe ni mfumuko wa bei, umaskini, njaa au
vita. Kama kila kitu kisingekuwa kimeelekezwa kwenye ukuaji wa kudumu, migogoro mingi ya wakati wetu isingehitajika.
Mwaka jana tulijadili suluhisho zinazowezekana kwenye jopo letu la mfumo wa fedha, na kila mtu alikubaliana.
Kwa upande mmoja, serikali lazima ipunguze gharama, iachie utunzaji wa kijamii na ikaze kazi zake za
msingi. Kwa upande mwingine, mfumo wa fedha lazima uwe na usawa zaidi na, bila shaka, haki zaidi.
Zaidi ya yote, lazima kuwe na udhibiti wazi ili pesa zisichapishwe tu kwa hiari kwa njia
ya kuongeza mfumuko wa bei, kama ilivyo sasa.
Vizuri, mwaka huu tunataka kuwa mahususi zaidi, kwa sababu ni wale tu wanaoweza kuona mstari wa
kumalizia wazi ndio wanaoweza kumudu njia ya kufika huko.
Na tunatamani sana kuona kama tunaweza kupata msimamo wa pamoja juu ya suala hili miongoni mwa kundi letu la wataalamu wa uchumi.
Naam, ni pesa ambayo kwa kweli hufanya kazi bila riba, kwa sababu riba ni tatizo ambalo leo halionekani tena kama tatizo.
Riba ni tatizo kwa sababu inakua kwa kasi ya eksponenshiali.
Kila mtu anajua kuhusu riba ya mchanganyiko kutoka shuleni; ni kazi ya eksponenshiali.
Hivyo inaanza polepole, inazidi kuwa na mwinuko zaidi na zaidi, hadi inaendelea milele.
Na riba hii ya mchanganyiko katika mfumo wa fedha inasukuma uchumi mzima katika maendeleo ya
eksponenshiali, yaani yanayoongezeka kasi kila wakati.
Ndiyo maana tunahitaji ukuaji wa kiuchumi endelevu.
Kwa hivyo, ili mfumo wetu uendelee kuwa thabiti, unahitaji angalau ukuaji wa kiuchumi wa 3% kila
mwaka, vinginevyo utaporomoka mapema au baadaye.
Na hiyo ni kwa sababu tunalazimika kila mara kuwafuata viwango hivi vya riba.
Hivyo viwango hivi vya riba husababisha mali za kifedha kupanda thamani zaidi na zaidi.
Pia husababisha maskini kuwa maskini zaidi na matajiri kuwa matajiri zaidi.
Mtu tajiri ana tu pesa nyingi, anazikopa kwa riba, anakuwa tajiri zaidi kutokana na riba, na
watu wengine wote lazima walipe gharama yake.
Na hivyo, kupitia riba, pesa huhamishwa kiotomatiki kutoka kwa umma hadi mikononi mwa wachache na
wachache. Hilo ndilo tatizo la msingi la mfumo wa fedha.
Hapana, tumeshuhudia athari mbaya za mfumuko wa bei katika historia yote.
Miaka ya 1920 imetajwa, na ni kweli kabisa kwamba kila vita, kila kuporomoka kubwa kwa himaya,
daima kunatokana na kutokuwa na utulivu wa pesa.
Hii inamaanisha kwamba kila mara fedha zilipokuwa zisizo imara, vita vilipuka na falme ziliporomoka, kwa
sababu watu walitaka kuelekeza umakini mbali na udanganyifu.
Ilibidi uhamishe umakini kutoka kwa udanganyifu. Ikiwa siwezi kulipa tena, basi lazima niwe wazi na niambie jamii kwamba
nimewadanganya – jambo ambalo wanasiasa hawataki kabisa kufanya – au utengeneze tukio baya zaidi kisha useme,
"ndivyo ilivyotokea tu." Kila mtu anajua… sikuwa mimi.
Na hiyo ndiyo hasa tatizo, ndiyo maana tunasema hatupaswi tena kuruhusu mfumuko huu wa bei.
Ningekushauri utofautishe wazi kati ya usambazaji wa fedha, ukuaji wa usambazaji wa fedha na mfumuko wa bei.
Na tukiiweka hili katika muktadha wa mapato ya watu, lazima tufikie hitimisho kwamba mfanyakazi wa kawaida nchini
Ujerumani leo anapaswa kufanya kazi mara saba zaidi ili apate aunsi moja ya dhahabu kuliko ilivyokuwa mwaka 1999.
Na hiyo ndiyo hasa kile ambacho Eike Hamer tayari ameelezea. Hii ndiyo inayoitwa athari ya Cantillon, ambapo wapokeaji
wa awali wa pesa mpya walizotengenezwa hupata faida kwa sababu wanaweza kununua kwa bei nzuri ambazo bado zipo.
Kisha pesa zaidi na zaidi huingia sokoni, ina athari kwenye mahitaji, bei zinapanda na, mwishowe, mapato ya
wapokeaji pensheni, wafanyakazi na kadhalika huongezeka kwanza.
Na hiyo ndiyo hasa athari ya usambazaji upya inayopatikana.
Je, tunahitaji kiwango cha dhahabu sasa au la? Je, ni kizuri, ni kibaya, au chochote?
Majadiliano haya hayatuletei chochote. Yanaongeza tu mgawanyiko kati ya wataalamu. Badala yake, tunahitaji tu kuunda mfumo wa
fedha ambao tena una uhusiano halisi na utendaji halisi wa watu.
Na swali ni, tunafanyaje ili tukamilishe sasa, au tunataka kuibadilisha kwa mwelekeo gani?
Tunapaswa pia kuwafanya watu waungane na hilo.
Kwa hivyo, hata kama wanatheori wa uchumi wanakubaliana kwamba huu unaweza kuwa njia sahihi ya kawaida ya
kusonga mbele, tunapaswa pia kuhamasisha watu kujiunga nasi! Na watu wanapata uzoefu gani kwa kweli?
Wanapitia tu kushuka kwa kiwango chao cha maisha, wanakabiliwa na kupanda kwa bei, na mzigo wa madeni unazidi kuwa mzito.
Mwanzoni mwa mwaka huu, naamini, Profesa Raffelhüschen alitaja takwimu iliyonishangaza kabisa.
Kulingana na Prof. Raffelhüschen, deni halisi la kitaifa la Ujerumani ni euro trilioni 17.3, ambalo
ni mara nyingi zaidi kuliko deni rasmi la kitaifa.
Bila shaka, pia kuna deni la kitaifa lisilo rasmi, pensheni za watumishi wa umma ambazo hazifunikwi na fedha za
mtaji, salio za TARGET2, bajeti za kivuli kama ESM, ESF na chochote kingine kinachoitwa vifurushi vya uokoaji.
Sasa bado tuna mali maalum nyingi.
Kwa hivyo mfumo tulionao sasa – nadhani sote tunakubaliana – utaporomoka na kuchoma kabisa.
Kwa sababu tungehitaji ukuaji wa uchumi wa dunia kwa asilimia 10 hadi 15 katika mataifa yote kwa
miaka 50 ijayo ili hata kufikia nafasi ya kulipa deni.
Na hiyo pia si mpango wa serikali kulipa deni la taifa wakati fulani; badala yake, ni kinyume chake.
Na ikiwa sasa tunaelekea kwenye mabadiliko ya sarafu, mageuzi ya sarafu na mambo kama hayo, ambayo nayachukulia
kuwa ya uhalisia sana, basi lazima tukumbuke kihistoria kwamba kile kila mtu anachofikiri si kweli:
Natumai kutakuwa na mageuzi ya sarafu hivi karibuni, basi nitaondokana na madeni yangu.
Kinapingana kabisa ni kweli. Tuna sheria za upya tathmini ya madeni, yaani suala la faida za ubashiri wa
rehani na suala la kodi ya ubashiri wa faida za mkopo.
Hiyo ni takriban asilimia 50, kwa sababu mali hubadilishwa kwa njia tofauti na thamani halisi za kifedha.
Na bila shaka hii haitumiki kwa serikali na benki, lakini inatumika kwa njia hii kwa makampuni na kwetu sisi kama raia.
Sheria bado ziko katika nguvu, na hizi ndizo masuala muhimu kwangu katika eneo la mifumo ya
fedha, ambayo sasa tunapaswa pia kushughulikia.
Na iwapo tutapata sarafu yenye au isiyo na kiwango cha dhahabu... Labda pia tutaanzisha kiwango cha dhahabu
kinachobadilika, ikimaanisha kwamba asilimia fulani tu ya usambazaji wa fedha duniani inaungwa mkono na mali halisi.
Iwe ni dhahabu, fedha au kitu kingine bado haijulikani, lakini naamini kabisa kwamba tunahitaji aina fulani ya kiungo
kinachounganisha utendaji halisi wa kiuchumi, na pia tunahitaji kuondoka kwenye mfumo wetu wa
kiuchumi wa sasa, ambao unategemea ukuaji pekee.
Labda hii pia inaweza kuonyeshwa katika muktadha wa kihistoria.
Kwa mtazamo wangu, na hii ni ya juu juu tu linapokuja suala la fedha, kuna nguvu fulani
nyuma ya pazia zilizounda mfumo huu wakati fulani.
Hiyo inatuleta Kisiwa cha Jekyll mwaka 1913, wakati uamuzi wa kuanzisha Benki Kuu ya Marekani ulipofanywa kwa aina ya mapinduzi
na serikali ya wakati huo – wabunge wote walikuwa likizo ya Krismasi na maseneta pia. Kisha yote
yalipitishwa kwa msaada wa wachache tu waliochaguliwa.
Kisha kuna pia wazo linaloenea kwamba kulikuwa na wachache waliotupinga mfumo huu kwenye
Titanic, na kwamba wao pia waliondolewa kwa njia hii.
Je, mamlaka hizi zilizofichwa nyuma ya pazia, ambazo siwezi kuzitaja kwa undani kwa sasa, zimepanga kimakusudi mfumo huu kwa
njia ambayo sisi tumeachwa tumeigawanyika kutokana na mitazamo hii tofauti, na hivyo kuficha wale wanaoshikilia mamlaka halisi?
Labda unaweza kuchukua wazo kidogo.
Ndiyo, ndiyo, kwanza kabisa, nahisi wasiwasi fulani kwa sababu, kwa mtazamo wa kifedha na kiuchumi, vurugu kubwa
imeundwa hapa, ambayo labda inahitaji kusuluhishwa kidogo.
Kwa hivyo mambo mengi yameunganishwa pamoja – mfumuko wa bei, kushuka kwa bei, ukuaji wa uchumi, migogoro – yote yamewekwa
kwenye chungu kimoja kana kwamba kuna chanzo kimoja tu, mfumuko wa bei au kushuka kwa bei au
kitu kama hicho, jambo ambalo kwa kweli si kweli.
Badala yake, tunapaswa kutambua kwamba kila inapofanyika uingiliaji wa hila, upande mmoja unapata
faida na mwingine unadhulumiwa. Hiyo ni ya kimantiki.
Ikiwa nitapandisha thamani ya fedha kwa mtu fulani, deflasi, basi mtu mwingine ambaye ameomba mkopo na
anapaswa kulipa thamani halisi kubwa zaidi atapata shida.
Sasa tunafika kwenye suala la Kisiwa cha Jekyll na kadhalika.
Hii ndiyo hasa kile ambacho hakipaswi kutokea kwa mtazamo wa raia.
Yaani, kikundi kidogo, cartel, hukusanyika na kusema, "Tutapata ruhusa, na sisi pekee ndio tutakayepata ruhusa ya kuunda pesa,"
na serikali sio tu inatupa ruhusa, bali pia inawalazimisha wengine wote kukubali kwamba sisi pekee tunaweza kuunda pesa.
Ni kama ninapokuwa na sanduku la vocha kwenye sherehe, naweza kuamua nani apate vocha gani.
Marafiki zangu na watu ninaowafahamu wanapata vocha bure, wanazipata tu hivyo, na wengine hulipa kidogo zaidi, na mwishowe
pombe au chochote kinapomalizika, nawapa wengine vocha nyingi za kitu kingine, nikijua hawataweza kuzitumia kwa
chochote kwa sababu pombe au sherehe tayari karibu imeisha.
Na hiyo ndiyo vurugu. Walikuwa wabanki waliokutana Kisiwa cha Jekyll ndio waliokuwa wameunda uwezekano huu.
Na pia walisema kwamba kwa kuwa sisi ndio pekee tunao pesa na sasa tunahimiza serikali kutumia pesa zetu tu kwa
madhumuni ya kiuchumi na kimsingi kuondoa dhahabu kwenye mzunguko, serikali itatuokoa daima na itategemea sisi daima.
Na hiyo ndiyo vurugu halisi. Kilichotokea hapa ni kwamba waumbaji wa fedha, wabanki waliokutana huko, waliachiwa
huru kutokana na hatari ya kulazimika kuchukua jukumu lolote.
Na kisha mwaka 1971, Nixon alitangaza kufilisika kwa Marekani na akasema, "sikilizeni, tumewadhulumu, hatuwezi kutimiza,
tumetengeneza pesa nyingi kuliko tulivyo na kuliko tulipaswa kuwa nazo, na hatuwezi kutoa dhahabu, kwa hivyo kwa
sasa nitasema kuwa dola itaachana na dhahabu kwa muda."
Hicho ndicho alichofanya tu, alitangaza kufilisika.
Na kutokana na kufilisika hili, watu walisema – sasa sina vifungo kabisa, sasa kundi hili la kibinafsi la wabanki huko New York
linaweza kutengeneza pesa nyingi kadri wanavyotaka, hawana tishio tena. Kwa sababu hawahitaji kutoa chochote kwa malipo, chochote!
Unaweza kuendelea kuchapisha risiti, kama kwenye kasha la risiti...
Hiyo inamaanisha, ikiwa watu sasa wanataka kurudi nyumbani na kusema, "katika sanduku la vocha… sasa nirudishie
euro au dola zangu nilizokupa," basi unasema, "hapana, hapana, imeandikwa hapa kwamba unapata tu vocha."
Unaweza kuchukua risiti yako, nami nitakupa mpya.
Anasema, kwa utani, je, najua kama kutakuwa na sherehe nyingine mwaka ujao? Tutaona, hatujui, unaweza kuchukua nawe.
Na hiyo ndiyo vurugu! Na dhahabu kwa kweli inalinda dhidi ya hilo. Kuna vitu vingine pia ambavyo vingelinda
dhidi yake. Lakini dhahabu imekuwa ikionyesha kuwa ya kuaminika hasa katika historia yote.
Na dhahabu haijawahi kukiangusha uaminifu katika historia yote.
Na hiyo ni hoja ya matangazo tu kwamba dhahabu pia inaweza kutumika tena ili kurejesha
imani ya msingi katika sarafu hii tangu mwanzo.
Hiyo imeharibiwa tu na sarafu za sasa.
Tunapaswa kukosoa ukweli kwamba watu wanatawala watu wengine. Hilo ndilo tatizo halisi.
Na kile tunachoweza kusema kuhusu uhalali unaoonekana wa Benki Kuu ya Marekani ni jinsi sheria inavyotekelezwa duniani leo.
Kwamba tuna mfumo wa kisheria wa kifahari.
Ndiyo, sheria hiyo imeundwa tu na kundi fulani ambalo kisha husema, sasa ni joto la lazima.
Na bila shaka sifurahi kuhusu hilo ikiwa mfumo wangu wa kupasha joto hautafaa tena.
Ndiyo, na ndivyo ilivyokuwa wakati huo. Euro ilitupangwa juu yetu bila sisi kupata fursa ya kupinga. Kwa maneno mengine, ni sheria
iliyowekwa kwa nguvu. Na sheria iliyowekwa kwa nguvu si ya haki.
Sheria inakubaliwa kati ya pande zinazosaini mkataba, na makubaliano au mikataba hii inajumuisha masharti kwamba pande
zote zinazingatiwa katika mikataba, kwamba ridhaa inatolewa kwa hiari na si, kama ilivyotokea zamani na kama tulivyoacha iwe
hivyo leo, kwamba sheria inawekwa kwa watu na kikundi kidogo.
Basi nani atatoa pesa bora na ya haki ya baadaye? Labda haitakuwa Benki Kuu ya Ulaya, sivyo? Erich, unafikiri nini?
Ndiyo, kabisa la, kwa sababu hata katika mfumo wa sasa wa kifedha bila kiwango cha dhahabu, tunategemea idadi ndogo ya watu wenye
nguvu, ambao nao nawaita NWOlites – si tu eliti, bali mpangilio mpya wa dunia na eliti, nguvu zilizofichika nyuma ya pazia.
NWOlites wanadhibiti uundaji wa fedha leo na pia huamua mwelekeo wa geopolitiki, Kundi la
Tatu, na sera ya utoaji leseni ya benki kuu.
Hizi si benki kuu huru; zote ni za kibinafsi. Hii inarejea Benki ya Uingereza, naamini mwaka 1792, wakati serikali ya Uingereza
ilipomkabidhi watu binafsi mamlaka ya kutoa sarafu yake mwenyewe.
Hivyo hii inarejea nyuma sana. Na iwe tunahitaji ECB au FED, tunahitaji tu mifumo thabiti ya fidia.
Tunaita tu mfumo wa kifedha au mfumo wa fedha au mfumo wa sarafu; tunahitaji tu sarafu au kanuni ya marekebisho ya utendaji.
Unaweza kufanya hivyo sasa kwa pesa zisizo na dhamana, na kwa pesa zenye dhamana, lakini kuhusu
suala la dola ya dhahabu, tukirudi nalo kwa ufupi,
Nakumbuka Milki ya Kirumi, ambapo nilipokea mavazi ya wanaume yaliyotengenezwa maalum kwa aunsi moja ya
dhahabu, yaani tuniki, sandali za ngozi, taji la laureli na utepe mwekundu wa kuambatana nayo.
Na leo, kwa aunsi moja ya dhahabu, naweza pia kupata suti nzuri ya wanaume iliyotengenezwa maalum pamoja na viatu vya heshima.
Hivyo dhahabu daima ina thamani ile ile; ni sarafu pekee zinazoongezeka au kupungua thamani.
Kwa hivyo wazo kwamba dhahabu sasa itaongezeka mara mbili, mara kumi au hata mara mia moja, au kwamba fedha na
metali nyingine zitafanya vivyo hivyo, ni udanganyifu kamili.
Ni sarafu za fiat hasa ambazo hatimaye zimepoteza thamani kubwa katika nyakati za hivi karibuni, na naamini kwamba kama tungekuwa
na serikali halisi inayojali ustawi wa watu wake, basi, kwa maoni yangu, ingeweza hata kutumia
pesa hizo kwa mfumo sahihi, wa haki na wa usawa.
Hiyo bila shaka ingekuwa uwezekano mmoja, lakini kwa upande mwingine, wanadamu, kama unavyosema, ni wabunifu sana kiasi
kwamba daima tunapata suluhisho, na kuna suluhisho huko nje.
Kwa hivyo, nikitazama mbele swali lako, Robert, nani anatumia pesa hizi ipasavyo? Au tunazitumia kwa nini?
Kuna mifano ya hili. Acha mifumo ishindane na wacha watu waamue.
Na hilo linatuletea kwenye mfumo ambao naamini unakaribia kutekelezwa.
Tuna matatizo ya papo hapo katika mfumo wa kifedha.
Tuna ukosefu wa usawa uliotokea kwa sababu watu wameudanganywa, kwa sababu watu waliamini
wangeweza kugawa mikopo au kuunda pesa bila hatari.
Wangeweza kugawa mikopo kwa Ukraine, na hakuna mtu angeuliza jinsi pesa hizo zingelipwa; wangetengeneza tu zaidi.
Na sasa inaweza kuwa kwamba fedha hizi zitabidi zifutwe kwa sababu mdaiwa aliyepokea pesa anasema tu, "Siwezi tena kulipa."
Hii kwa sasa inatokea kwa kampuni 20,000 kwa mwaka na zaidi, nchini Ujerumani pekee.
Kiasi kidogo, kiasi kikubwa, hatujui, lakini inasababisha mapengo.
Na sasa tuna tatizo kwenye mizania ya benki kwa sababu walitarajia pesa ingerejea, mjasiriamali XYZ ambaye sasa
amefilisika, mdaiwa aliyeingia katika kufilisika binafsi, au Ukraine ambayo haijalipa, labda Ufaransa hivi
karibuni ambayo pia haiwezi kulipa, na kadhalika... Mizania yao ya benki haiko sahihi tena.
Iwapo wao wenyewe hawana tena mtaji wowote, ambao kisha huwekwa upande wa madeni, kwa sababu ikiwa watapoteza tu mali upande wa
mali – kwa kuwa pesa ambazo bado wanatarajia kupokea kutoka kwa upande mwingine ni mali kwao,
lakini kwa benki – basi wanapaswa kuchukua hatua.
Hali hiyo inatumika pia kwa benki kuu, na benki kuu zinaweza kujiondoa kwa urahisi na kwa heshima katika hali hiyo
kwa kutathmini upya thamani ya kipengee pekee kinachoweza kutathminiwa kwenye mizania yao, ambacho ni dhahabu.
Ungependekeza nini, ni maono gani bora unayo kuhusu mfumo wa fedha katika siku zijazo ambao ungepelekea amani na hatua?
Kila mtu anaweza kutazama filamu "Muujiza wa Wörgl". Ni filamu nzuri sana, na pia halisi kabisa.
Ninafahamu hadithi ya Wörgl, na ni halisi kabisa jinsi mfumo usio na riba ulivyoleta ghafla jamii ndogo ya
Wörgl kutoka kwenye mgogoro wa kiuchumi wa kimataifa.
Mamia ya jamii nyingine kisha zilitaka kujiunga, hadi yote yalizuiliwa kwa nguvu.
Hivyo basi, mwishowe yote yanahusu viwango vya riba. Mfumo unaotoa riba daima husababisha vita.
Profesa Gustav Ruhland aliandika kuhusu hili miaka 150 iliyopita katika kitabu chake "Mfumo wa Uchumi wa Kisiasa".
Aliandika kwamba vita ni njia ambayo matajiri hufanya pesa.
Anaandika pia kwamba mradi tu tukiwa na ubepari unaotegemea maslahi, vita vitakuwepo daima.
Kwa urahisi kabisa, ni kwa sababu viwango vya riba hupelekea moja kwa moja mzigo mkubwa wa madeni unaokua kwa
kasi, na hatimaye hii husababisha vita, ambapo nchi hupigana.
Ni mbaya zaidi na kiwango cha dhahabu, kwa sababu mwishowe yote ni kuhusu dhahabu.
Sio na usambazaji wa pesa usiobadilika, kwa sababu basi haingeweza kuwa wa mfululizo...
Ugavi wa fedha hauwezi kubaki thabiti kwa sababu uchumi unakua na ugavi wa fedha lazima urekebishwe kulingana na uchumi.
Hiyo ndiyo hasa inayosababisha mgogoro. Hiyo ndiyo hasa inayosababisha mgogoro. Hiyo ndiyo tatizo.
Tumeona tu kutoka kwa mfano wa Scotland na Uingereza Kuu kwamba hii si hivyo.
Lakini kuna mifano mingi ambapo hii imesababisha mgogoro na vita.
Hasa kuhusiana na mgogoro wa kiuchumi wa kimataifa, uliofuatiwa na Vita vya Pili vya Dunia – si bahati tu
kwamba matukio haya yalifuata mfululizo kwa haraka sana.
Hivyo Marekani ilikuwa katika mgogoro wa kiuchumi duniani hadi mwaka 1939. Ni kwa kupitia ujenzi wa silaha katika Vita
vya Pili vya Dunia tu walipata kutoka humo; vinginevyo bado wangekuwa katika mgogoro wa kiuchumi duniani hadi leo.
Huwezi kutoka kwenye mgogoro wa kuporomoka kwa bei kama huo bila vita.
Na hivyo, mambo yataendelea kama yalivyokuwa daima.
Kutakuwa na kuporomoka kwa bei, kisha vita kuu itakuja – kila kitu kitaharibiwa na kisha kujengwa upya.
Itatokea tena. Naona Vita vya Tatu vya Dunia vinakuja, kama vile Vita vya Pili vya Dunia vilivyokuja.
Utaratibu ni sawa kabisa na ule tunao leo.
Sasa povu kubwa la kubahatisha linaundwa.
Watu wanashawishiwa kuwa na tamaa: lazima ununue hisa, lazima uwekeze, pesa lazima ifanye kazi,
na nyote mtakuwa matajiri, au ndivyo wanavyoahidi.
Na ikiwa itavunjika kama ilivyotokea mwaka 1929, basi tutakuwa na mfuatano uleule wa matukio kama tulivyokuwa nayo wakati huo.
Je, unaweza kuanza kwa muhtasari mfupi wa jinsi unavyoona Ulaya bora?
Kwa furaha, Bwana Magnet. Kwanza kabisa, asante sana kwa mwaliko – ninafurahi kuwa hapa.
Ni heshima kubwa kwangu kuwa hapa katika kile ninachoamini kuwa ni Jukwaa la Pili la Mbadala, WEF ya Pili ya Mbadala.
Ujerumani inapaswa kuonekana kama sehemu ya muungano wa mataifa huru ya Ulaya.
Tunasimamia mfano. Tunasimamia mfano wa mataifa huru na yenye mamlaka kamili, kwa maneno
mengine, kwa kile kinachoitwa Ulaya ya nchi mama.
Na tunasimama kwa mageuzi, kabisa kwa kuvunja kiumbe hiki cha urasimu, ambacho kibinafsi kinanikumbusha zaidi mabaki ya Umoja
wa Kisovieti, na kwa kurudisha Umoja wa Ulaya kwenye msingi wake.
Na hilo linaweza kufikiwa tu kwa kupunguza urasimu, kwa kuondoa maelfu kadhaa za maafisa wa urasimu na
watumishi wa umma wanaokandamiza watu na kuweka marufuku kwa biashara na watumiaji binafsi.
Hii ni kinyume kabisa na wazo la ushindani huru, biashara huru na pia uhuru wa kiraia. Lakini labda tutafika hapo baadaye.
Serikali hii inasimama wapi chini ya Waziri Mkuu wa Fedha wa kutisha Friedrich Merz, ambaye ninamchukulia kuwa hana uwezo
kabisa, mtu asiye na uwezo kabisa anayeendelea kuharibu nchi hii?
Sio ngumu kabisa.
Bei zetu za nishati ni juu mno. Tunashindwa na ushindani wa kimataifa kila mahali.
Msingi wetu ni sekta ya magari, injini ya mwako.
Tunaanza tena marufuku ya injini za mwako katika ngazi ya Umoja wa Ulaya. Lakini inasaidiwa na serikali
ya Ujerumani, kwa hivyo hakuna kinachofanywa kabisa!
Kisha tuna Kanuni ya Nishati ya Majengo. Tunadhani pia ni nzuri.
Na ikiwa CSU kisha itaanza kulipua vituo vya nguvu za nyuklia huko Bavaria.
Unapaswa kuifikiria, ni kama dhoruba kali.
Huu ni dhoruba ya mashine, dhoruba ya teknolojia katika nchi yetu.
Kihistoria, hii inanikumbusha kampeni pekee ya Mao Zedong katika Uchina ya kikomunisti.
Kulikuwa na mtu mmoja hapo awali, Mao, aliyesema, "Sasa hivi ndivyo itakavyofanyika," na
kisha kila mtu alifuata na kufanya vivyo hivyo pia.
Neno kuu: hatua kubwa ya mbele. Ni nini tofauti nchini Ujerumani leo, na nini kinafanywa huko?
Mali zisogezwayo zenye thamani ya mabilioni hupulizwa tu baada ya kupunguzwa thamani, zikiharibiwa kabisa na haziwezi kurejeshwa.
Vituo vya nguvu za nyuklia vinavyofanya kazi, ambavyo kwa bahati nzuri havitoi kaboni, vinavunjwa, na nchi kama
Ujerumani, taifa lililokua viwandani, inashikilia umeme unaobadilika-badilika huku bei za nishati zikipanda kwa kasi.
Udhaifu huu wa nishati mbadala ulikuwa ukifidiwa hapo awali na gesi ya Urusi ya bei nafuu.
Kwa hivyo, hilo linanirudisha kwenye swali la Ulaya.
Ni nini hasa kimewafanya viongozi wa Ulaya kuingilia kiasi hiki, kupinga Urusi kiasi hiki kwamba maslahi
yetu ya kitaifa hayawakilishiwi kabisa, bali yanadhurika?
Kwa sababu kuna mambo mawili tunayohitaji kuelewa. Hatuwezi kupigana vita Ulaya bila Urusi, hilo ni jambo moja,
na jambo lingine ni kwamba uchumi wetu hautashindani bila gesi asilia ya Urusi – ni hesabu rahisi sana.
Ubadilishaji wa kidijitali unaweza kuwa fursa kwa wale walio madarakani. Angalau, hilo lilijadiliwa hapa leo, kwamba pesa za
benki kuu za kidijitali, zilizounganishwa na utambulisho wa kidijitali, zitakuwa aina ya ukandamizaji
dhidi ya raia na pia dhidi ya makundi ya upinzani.
Bila shaka ni hivyo, na ndiyo sababu watu wanataka. Namaanisha, yote yameunganishwa.
Naam, nina hakika kabisa kwamba kile tulichokiona wakati wa hatua za virusi vya korona ni
siasa, kwamba ilikuwa jaribio la kitu kikubwa zaidi.
Mifumo ilijaribiwa kwa uangalifu mkubwa ili kuona hadi wapi hatua za ukandamizaji zingeweza kuchukuliwa kupunguza haki za
kiraia na hadi wapi watu wangeendana na hili kupitia udanganyifu, uchochezi na propaganda katika vyombo vya habari.
Yote imepangwa na muungano wa kisiasa na vyombo vya habari ili tu kuangamiza watu kwa moja ya uongo mkubwa kabisa kuwahi kutokea.
Ni mekanizimu ile ile kabisa kama ilivyo kwa hofu ya mabadiliko ya tabianchi.
Basi, sasa inakuja hivi: oh, sasa tunapaswa kufuatilia raia! Hiyo inaipeleka moja kwa moja kwenye dola ya ufuatiliaji. Kwa nini?
Ndiyo, hutaki kuwa na raia wasiofaa! Unataka iwe kama katika 1984 ya George Orwell – unaweza kuona wazi – ambapo
adui wa ndani, wa kufikirika, huundwa na watu hufuatiliwa.
Aldous Huxley pia ni wa kuvutia sana sana, kama Ray Bradbury, na kitabu chake Fahrenheit 451 – vitabu vya ajabu
vinavyochora picha ya dystopia ya siku zijazo, ambayo, ningesema, tunakimbilia kwa kasi kamili.
Von der Leyen huota usiku kwamba anaweza kusoma ujumbe wetu, kwa hivyo ujumbe wangu wote unasomwa, na nadhani yako pia. Ni kidogo
kusumbua, lakini ingekuwa vizuri sana kama hakuna hata mmoja wetu angeweza kulipa kwa pesa taslimu tena – kusema kweli,
hakuna hata mmoja wenu hapa angeweza kulipa kwa pesa taslimu tena – kwa sababu basi mngeweza kufuatiliwa.
Na sasa hili ndilo jambo: kama hutacheza kwa mdundo wa wale walio madarakani, kama ungesema wakati wa janga la virusi vya korona,
"Haya, sitapata chanjo," unafikiri nini kingetokea kama wangekuwa tayari na uwezo wa kufanya hivyo, mtu kama Söder huko Bavaria,
au mtu kama Lauterbach, wangefanya nini kwa wasiochanjwa...
Akaunti zimezuiwa, basi ungeweza kulala chini ya daraja, kwa sababu euro ya kidijitali si
kitu zaidi ya njia ya ukandamizaji wa kisiasa.
Ikiwa wewe ni mpinga serikali, unaweza kuzuiwa na mali zako zinaweza kuchukuliwa kutoka kwako;
zinaweza tu kukamatwa ikiwa zipo tu kielektroniki.
Hiyo ndiyo yote mwishowe! Tumesikia tu jopo lingine likizungumzia mali, hakuna tena mali ya Magharibi.
Mmoja anasema anataka kununua mali, mwingine anashauri asifanye hivyo.
Ninakubaliana pia na la mwisho, ambapo nasema wazi kabisa kwamba yeyote anayenunua mali sasa anapaswa kulipa rehani za lazima.
Tuliona jinsi hii inavyoweza kutokea haraka nchini Ujerumani kupitia Sheria ya Usawa wa Mizigo katika miaka ya 1950.
Kutakuwa na rehani ya lazima juu yake, hivyo unaweza kuilipa pia, na hizo ndizo tu fedha zote.
Kisha kutakuwa na marufuku ya dhahabu, kwani marufuku ya dhahabu ni ishara ya awali ya udhibiti wa mtaji.
Ikiwa euro itaendelea kushuka, na itashuka. Euro inakuwa hai tu kwa sababu ya ununuzi wa msaada unaofanywa na
benki kuu, hasa benki kuu za kigeni, ambazo zinauza sarafu zao wenyewe, sarafu imara, dhidi ya euro.
Bado wanapaswa kuchukua takataka hizi, sarafu hizi dhaifu zote. Na kisha huja marufuku ya dhahabu.
Yaani, tuliona hili katika maandalizi ya Vita vya Kwanza vya Dunia na wakati wa Vita vya Kwanza vya Dunia,
kupitia hati za deni za vita na ubadilishanaji kwa dhahabu.
Lakini baadaye hawakuweza tena kufanya hivyo, hivyo haikuweza tena kubadilishwa, na hilo linahusiana na
ukweli kwamba watu hawawezi tena kutoa fedha za kitaifa.
Na ndiyo maana watu wanataka euro ya kidijitali.
Tunajua ni sarafu isiyo na thamani, ni pesa za fiat, ni za kielektroniki tu, na wanataka kuweka
shinikizo kwa watu ili wasiweze tena kutoa maoni yao.
Basi akaunti zao zitazuiwa. Na kwa upande mwingine, hawatoweza tena kutoa fedha hii, fedha hii ya fiat.
Upana huu kati ya kushoto na kulia kwa kweli si tena suala, au angalau si suala la leo.
Suala la wakati wetu kwa kweli ni mvutano kati ya uhuru na ukandamizaji wa serikali.
Hiyo tu, kweli! Kwangu binafsi.
Na mimi daima najua kinachofuata, oh ndiyo, namaanisha, kwa nini ni AfD, kwa nini wanasema hivyo,
sisi ndio wa mrengo wa kulia hapa na yote hayo.
Ndiyo, mimi pia ni mhafidhina wa mrengo wa kulia, lakini lazima kila mara uweke vipaumbele.
Na kipaumbele changu binafsi ni kufanya kazi ili kuhakikisha tunapinga serikali inayotawala
kupita kiasi ili kulinda uhuru wetu wa kiraia.
Hicho ndicho hasa kilichonihamasisha kuingia katika siasa.
Hiyo ndiyo sababu nina keti hapa leo.
Sitawahi kusahau hili maisha yangu yote.
Na wote wanaotumia neno 'vita' bila kufikiria vyema wanapaswa kwenda kwenye mstari wa mbele kama huo.
Wanapaswa kuona kinachotokea huko kwa wale walioko mstari wa mbele moja kwa moja, na kwa wale walioko nyuma.
Hiyo haiwezi kufikirika, na ni kutojali kabisa hata kufikiria kuanzisha kitu kama hicho tena.
Unapochora picha hii ya Ulaya bora, ungeanza wapi kwanza?
Umoja wa Ulaya lazima uondoke. Hiyo ndiyo dai langu kamili.
Kwa miaka mingi, kupitia mikataba na migogoro, Umoja wa Ulaya umejijengea sifa ya kuwa nguvu inayotawala barani Ulaya na, kwa
maoni yangu, unatawala bara hili kwa njia ya kikatili na kidikteta, ukikandamiza tamaduni zake, ukikandamiza uhuru,
ukikandamiza uhuru wa kujieleza – na kurudisha bara hili mahali ambapo Umoja wa Ulaya
ulikuwa unataka kuliokoa, yaani magofu ya vita.
Na hapo hasa ndipo Umoja wa Ulaya unapoongoza tena Ulaya. Na Umoja huu wa Ulaya lazima ufutwe.
Ni dhana dhahania ambayo haihusiani tena na Ulaya.
Ni kundi la watumishi wa serikali waliojitenga ambao huenda hawajui tena kinachoendelea Ulaya, isipokuwa
Brussels, katika maeneo yao yaliyojitenga, katika povu zao.
Hiyo ingekuwa dai langu la kwanza, na singekubali maelewano.
Kwa sababu huwezi kurekebisha Umoja huu wa Ulaya; katika kesi hii, lazima uharibu kabisa mfumo huu.
Kitakachotokea ni swali kubwa, lakini inaweza tu kuwa bora zaidi.
Na mataifa ya Ulaya yamekubali maagizo ya Umoja huu wa Ulaya kwa miongo kadhaa.
Na ninawashtaki wanasiasa wetu kwa uhaini, kwa kuwauza na kuwahaini raia wa Ulaya, kwa maslahi yoyote.
Ulaya kwa kweli ni ngome ya uovu kwa sasa.
Hapa ndipo chanzo cha uovu wote. Ulaya haiwezi kurekebishwa.
Ulaya hii tunayoiona leo lazima itoweke kabisa.
Kwa upande huu, mimi si mfuasi mkali wa Ulaya, kiumbe hiki cha kiburokrasi, muundo huu wa kiutawala wa baba mwenye
mamlaka unaojirejelea wenyewe, ambao naona ni mradi wa kikoloni wa Marekani uliowekwa kwa nguvu kwa mataifa ya Ulaya.
Imeandaliwa vizuri, imetayarishwa kwa ustadi – nitasema kidogo zaidi kuhusu hilo baadaye, nitakapopata fursa.
Kwa hivyo mimi si Mwazungu mwenye shauku. Kweli si, huwezi kuwa.
Hakuna kabisa kitu kizuri kinachoweza kusemwa kuhusu uigaji huu wa ubunge unaoonyeshwa mbele ya macho yetu.
Hii ni hatua ya kutokuwepo chochote.
Ukizitazama hotuba, wabunge wanapewa dakika mbili au tatu, kisha kipaza sauti kinazimwa, hasa wakisema kitu kisichoendana
na maoni ya Bi von der Leyen, ambaye kwa wakati huo amejawa mawazo kuhusu mipango ya ujasusi ya Umoja wa Ulaya.
Unaweza kuona yote kwake, unaweza kusoma machoni mwake, mawazo ya udikteta yanayopita kichwani mwake.
Hii haiwezi kuwa Ulaya ambayo mtu yeyote anataka, hasa mimi.
Siwezi kufikiria ni watu wa aina gani wangependa Ulaya kama hiyo, isipokuwa wale wanaopendezwa tu na mamlaka na tamaa za kikoloni,
katika kujiandaa kwa vita vipya au angalau katika kujiandaa kwa aina fulani ya uwezo wa kijeshi. Hiyo si Ulaya yangu.
Ninaweza kujibu hilo kwa urahisi sana kwa upande wangu: funga mamlaka zote za Umoja wa Ulaya mara moja, kabisa na bila mbadala.
Maafisa wote wa Ulaya wamefukuzwa kazi, kabisa na bila mbadala. Hatuhitaji kabisa utawala huu.
Na naamini kwamba sisi hapa jukwaani tunafanya kosa – na hii ni ukosoaji wa jumla ningependa kuelekeza kwetu wenyewe – la
kuangukia katika propaganda niliyoitaja hapo awali kwa kudhani kwamba Ulaya hii, Umoja huu wa Ulaya, unaweza kurekebishwa.
Umoja wa Ulaya ni vigumu kuirekebisha kama hoteli iliyojaa kabisa inayohitaji ukarabati.
Hiyo haiwezekani; hatuwezi kufanya mageuzi yoyote hapa.
Tunaweza tu kuifuta na kuifuta kabisa bila mbadala!
Raia hawahitaji chochote kati ya haya, kwa sababu hakuna chochote kati ya haya kinachochangia maisha, uhuru au mali.
Hizi ndizo thamani zitakazokuwa hatarini.
Umoja wa Ulaya haujaboresha chochote kwa kiwango chochote kinachofaa, bali umefanya kila kitu kuwa ngumu zaidi.
Serge, umewekwa moja kwa moja kando ya Martin Sellner.
Unapokaa hapa pamoja naye kwenye podiamu na unatarajiwa kuzungumza naye kuhusu kurudishwa tena kwa
wahamiaji, je, huogopi Martin, anayeshtakiwa kutaka kurudisha mara moja watu wote wenye rangi tofauti za ngozi?
Hapa Prague, nchini Czechia, hakika hapana, kwa sababu sote wawili ni wageni huko kwa sasa. Kwa hivyo hawezi kunirudisha nchini.
(...) Hasa linapokuja mada kama siasa, sera za wakimbizi, kurudi tena na ujumuishaji, naamini kwamba Martin
Sellner amekuwa akitendewa isivyo haki kwa miaka mingi.
Ndiyo, yeyote aliyesoma vya kutosha na anasikiliza kwa makini... na kijana huyu pia ni mvutia sana, ni lazima kusema, ana sura
nzuri, kwa hivyo si tu kwamba anazungumza kwa uwazi, bali pia ana sura nzuri – hapana, lakini mawazo yake, fikra zake ni wazi.
Martin, umeandika kitabu kuhusu kurudi makwao ambacho kinanukuliwa mara nyingi na kujadiliwa mara kwa mara.
Nadharia zako zimesababisha mijadala ya moto.
Wao pia walikuwa mada ya mjadala katika taratibu za marufuku ya "Compact".
Kuzungumzia kurudisha wageni nyumbani siku hizi ni karibu kama kutembea kwenye kamba nyembamba ya kisheria.
Kwa hivyo, hoja zako kuu ni zipi? Hapa kuna muhtasari mfupi.
Ningeweza kuzungumza kuhusu hili kwa undani, ningeweza kuandika kitabu kizima juu yake, na kwa kweli nimeandika kimoja, ambacho,
shukrani kwa CORRECTIV na jiji la Potsdam, kilikuwa kitabu kinachouzwa sana – hivyo katika jitihada zao za
kunichafua jina na kuuondoa istilahi hii, wamefanikiwa sana.
Siku hizi, Trump anaitumia, Musk anaitumia, kuanzia Chega nchini Ureno hadi Lega nchini Italia. Na misingi mikuu ni ipi?
Kimsingi, ni kurudi tu katika hali ya kawaida katika sera ya uhamiaji. Hii inaashiria kurudi tena kwa wahamiaji.
Kwa sababu hata hatujui kilichotokea tangu mwaka 2015.
Upinzani wa kushoto umetuletea mjadala kabisa wa kipuuzi, yaani: Je, uhamiaji haramu ni haramu?
Bila shaka ni kinyume cha sheria. Nini hutokea kwa uhamiaji haramu?
Bila shaka lazima arudi nyumbani. Nukta, hilo ni wazi kabisa.
Kujadili hili kwa miaka kumi ni upuuzi kabisa. Na remigration inafanya mjadala huu kuwa wa kawaida.
Mwisho wa uvamizi, simamisha wazimu wa kimbari, Ulaya Ngome.
Ninaunga mkono kuanzisha maeneo ya mapokezi na vituo katika Afrika Kaskazini ambapo watu wanaweza kuishi kwa
heshima na usalama, kujifunza ufundi, lakini wasije Ulaya.
Uhamiaji wa kisheria na usio halali wa mbadala lazima usimamishwe.
Tunahitaji utamaduni wa ukaribisho kwa ajili ya watoto wetu wenyewe na familia zetu wenyewe.
Na pia kuna haja ya kuweka shinikizo kwa jamii sambamba ili ziweze kubadilika. Acha kueneza Uislamu.
Huu ndio kanuni iliyo nyuma ya pendekezo langu la uhamiaji upya, linalotegemea ushiriki wa hiari, ofa badala ya
kulazimishwa, na kwa kushirikiana na msaada wa wenyeji.
Tulijadili awali kwamba kuna haja ya kuwa na matarajio hapa nchini.
Na tukiondoa madaktari wote kutoka Syria na Nigeria, basi watu watakuja kwetu kwa kawaida.
Lazima tuunde fursa za ndani, tutoe msaada za ndani, lakini tuweke wazi kwamba hakuna njia ya kuingia Ulaya.
Na kisha, si katika miaka miwili, si katika miaka mitatu, bali katika miaka 15, 20, 30, Ujerumani itakuwa Kijerumani
zaidi kuliko ilivyo leo. Na hiyo, kwa kifupi, ni kurudi makwao.
Tulitoka tu mitaani Berlin.
Nilichukua kibodi nzuri, nikaenda kwa wapita njia na nikasema, "Je, ungechukua mhamiaji nyumbani kwako?"
Maghala yamejaa, nyumba za ghorofa zimejaa.
Je, mnaweza labda kufanya kitu kwa ajili ya jamii na kuwapokea wahamiaji hawa? – Ndiyo, ndiyo, bila shaka tutafanya hivyo!
Kisha nikamtoa Feroz Khan kutoka pembezoni na kusema, "Huyo ndiye. Unaweza kumchukua na kuondoka naye sasa hivi!"
Na kisha: "Hapana, hapana, hapana, hatuna nafasi yoyote!"
Bila shaka, tulitaka kutumia ucheshi kuvutia umakini kwenye ukweli kwamba Ujerumani na jamii kila mara husema, tuna nafasi,
tuna nafasi, tunaweza kuwakaribisha wote. Hapana, hatuna nafasi.
Na waziwazi, sera hii yote ya uhamiaji imeshindwa.
Na bado husemwa mara kwa mara kwamba tunaweza kuwakaribisha yeyote, watajumuika wenyewe.
Hapana, si kila mtu ataingia hapa. Na tulitaka kuvutia umakini juu ya hilo.
Na imekuwa ya kuvutia sana kuona jinsi watu walivyoreagiza.
Kwa hivyo, kwanza kabisa, ndiyo, bila shaka, nipo.
Na kisha Feroz anawasili kweli akiwa amevaa koti zuri na kofia poa: "Habari, niko hapa!"
Na kisha mtu mmoja alisema haraka sana, "Hapana, hilo halitafanya kazi, hilo halitafanya kazi!"
Unaona hatari ni kubwa kiasi gani kwamba kuenea kwa Uislamu nchini Ujerumani au Austria
kutasababisha mashambulizi zaidi ya kigaidi?
Ndio, tunaona kwamba katika miaka ya hivi karibuni hatuna tena mashambulizi makubwa kama tulivyokuwa navyo hapo awali, wala hata
majaribio mengi, bali yamegeukia hasa mashambulizi ya visu, ambapo vyombo vya habari kwa kawaida hujaribu
kuonyesha kana kwamba ni mtu mwenye magonjwa ya akili, kana kwamba hakuna itikadi iliyohusika.
Na ni muhimu sana sana kusisitiza na kuvutia umakini kwa nini watu hawa wanafanya hivi.
Hili ni suala muhimu sana, kwa sababu vyombo vya habari hasa vinajaribu kuficha hili, kuwapa watu uhakika ili tusijue chanzo
chake, kwamba huu ni itikadi tu, yaani Uislamu wa kisiasa, Uislamisti, itikadi inayolenga kueneza Uislamu si tu nchini
Ujerumani na Austria, bali pia kote Ulaya, na kwamba ajenda hii inatekelezwa kwa ukali katika ngazi
mbalimbali, kwa kutumia mbinu mbalimbali, ikiwemo ugaidi.
Na ninamaanisha – tutaiona Krismasi hata hivyo – tayari tunaona hatua zote za usalama zikiongezwa na picha hii ya kusikitisha ya
masoko ya Krismasi yakilazimika kulindwa kwa nguvu ili raia wa kawaida wajisikie salama kiasi –
kwa sababu, bila shaka, hakuna usalama halisi.
Ningesema kwamba tunapaswa kuacha kukuza ajenda hii ya kuingia nchini bila nyaraka za kusafiria au visa.
Tutaacha kuwachanganya watu, kwa sababu hata kama mimi ni mtu mwenye rangi nyeusi inayoonekana
sana nikiongea na mtu mwenye rangi nyepesi sana...
… Naam, ngozi yangu si nyepesi kiasi hicho …
Ni kweli, ni kweli, lazima niseme waziwazi, wahamiaji hawa wanapata vipi njia ya kwenda Ujerumani, Ulaya?
Ndiyo, hawako mpakani mwetu na tanke wakisema, fungua mpaka au tutapiga risasi.
Ndiyo, watu hawa waliruhusiwa kwa makusudi kuingia Ulaya, kuingia Ujerumani; walivutwa kuingia.
Nilikuwa Jamhuri ya Kidemokrasia ya Kongo wiki mbili tu zilizopita, na pia kuna mitandao ya usafirishaji
haramu huko zinazojua kabisa ni kiasi gani cha msaada wa watoto huko Ujerumani, nini cha kutarajia, na kadhalika.
Naam, nina suluhisho rahisi sana la kutatua mgogoro mzima wa hifadhi na uhamiaji.
Ninaamini ingekuwa kumalizika haraka ikiwa vituo vya hifadhi vingejengwa tu karibu kabisa na villa za wanasiasa.
Hilo lingetatuliwa haraka sana, lakini tukiacha utani kando.
Kuna hatua ya kwanza tu, kugeuza vigezo vya msukumo na mvuto.
Ni sawa kabisa, kama ulivyosema, motisha zote za kuwafanya watu waje hapa lazima zisitishwe. Namaanisha, tuko wapi, tafadhali?
Watu wanakuja Libya kutoka Bangladesh na kulipa wahalifu wa usafirishaji haramu ili kufika Ulaya – hili halina uhusiano wowote
na kukimbia nchi yao, ni uhamiaji wa kiuchumi kwa sababu tunatoa motisha hapa. Bila shaka, wote wanapaswa kuondoka mara moja.
Wahamiaji haramu wanaokuja hapa kinyume cha sheria lazima pia waondoke.
Na hiyo inamaanisha wote waliingia nchini kinyume cha sheria, bila shaka. Yeyote anayeweza kuingia
kinyume cha sheria anaweza pia kuondoka kisheria.
Pia naona hili linanifurahisha sana – jamii za mrengo wa kushoto: "Hakuna tunachoweza kufanya
kuhusu uhamiaji mkubwa, lazima tufungue mipaka."
Bila shaka, hiyo inamaanisha mamilioni watafika hapa.
Lakini kila mtu anayepaswa kufukuzwa nchini ni kama kupanda Mlima Everest.
Suluhisho rahisi na wazi zinahitajika.
Tangu mwaka 1945, tumekuwa tukiendelea kuishi katika utamaduni huu wa hatia. Ndiyo. Sisi, kama Wajerumani, tunawajibika.
Lazima tuwachukue watu kwa sababu tuna wajibu wa kufanya hivyo.
Hatuna wajibu huu! Hatuhitaji kumchukua mtu yeyote pia.
Tunaweza kuwakaribisha watu walio katika uhitaji, wanaojumuika, wanaoshukuru kupata nyumba ya
pili hapa. Na ambao, kwa upande wao, wanatuonyesha:
Asante kwa kunikaribisha, nitajumuika hapa!
Na ikiwa wewe mwenyewe, kama mimi kwa mfano, una historia ya familia, ikiwa ni pamoja na wahamiaji waliokuja Ujerumani,
waliojifunza lugha hapa, waliokuwa wakifanya kazi, ambao hawakuwahi kupewa chochote bure... Walipewa fleti ndogo
sana, ambapo sita kati yao walilala katika chumba kimoja.
Walipanda ngazi na bado walipenda na kuheshimu nchi hii. Na hilo halitokei leo.
Na naweza tu kusema kwamba inatokana na utamaduni huu wa hatia, na tunapaswa kuachana nao.
Sio kazi yetu kuwakaribisha kila mtu hapa, na hakika siyo kuokoa dunia.
Na motisha wetu wa kwanza ni kusema kwamba ikiwa utashukuru kwa hili, ukituonyesha kuwa unajumuika,
basi tutakukubali kwa furaha. Na hiyo ni jambo jema.
Lakini kuna tu idadi kubwa ya watu ambao hawaingii jamii hapa.
Na ninachukulia hilo kuwa ni janga kubwa sana sana.
Na mimi, "bomu nyeusi" kutoka Kongo, "Chui", ndiyo, nataka kueneza ujasiri wangu kwa watu wa
Ujerumani, kuwaambia, msiogope. Hofu ni rafiki mbaya.
Nilikuja Ulaya nikiwa mtoto mkimbizi kutoka Jamhuri ya Kidemokrasia ya Kongo, nikapata njia yangu, na
nikajifunza kupenda nchi yenu. Watoto wangu ni Wajerumani.
Sasa niko tayari kufanya kazi bega kwa bega na wewe kutekeleza dhamira hii.
Na hilo ndilo ninachotaka kupigania kampeni mwaka ujao.
Vizuri sana, Stefan Magnet, mwenyeji wa tukio hili, lazima tuseme, kubwa mno – WEF Mbadala ya pili sasa imefanyika hapa Prague.
Majukwaa yamekwisha, kulikuwa na mijadala mingi, na idadi ya ajabu ya mawasiliano mazuri
na yenye thamani sana yaliyotengenezwa hapa.
Unaendeleaje? Je, umeridhika na matokeo?
Nimeridhika zaidi, kwa sababu kila kitu kilienda vizuri sana.
Hakukuwa na matukio makubwa, hakukuwa na vitendo vya kuvuruga.
Wazungumzaji wote walikuja, wakatoa hotuba zao, na wakakaa kwa amani na kwa urafiki miongoni mwao.
Kulikuwa na utata jukwaani, bila shaka, ambalo ndilo tunalotaka. Hiyo ni nzuri – ilikuwa bora kuliko mwaka wa kwanza.
Na nimepata nafuu sana kwamba tumeweza kufanikiwa, kwa maana halisi kabisa ya neno.
Na ninajisikia unyenyekevu mkubwa na shukrani kwamba tuna wachangiaji wengi wazuri, washirika wazuri wa vyombo vya
habari wanaoripoti hapa kwa njia mbalimbali na kwa kujitolea.
Nina furaha sana kwamba tumekusanyika hapa na kwamba tumefanya hili vizuri kwa mara ya pili sasa.
Vizuri sana. Stefan, kauli mbiu yako ilijumuisha maneno: "Kutoka ukosoaji hadi nguvu."
Je, unaweza kufafanua kidogo neno 'nguvu', ili tuweze kuelewa ni aina gani ya nguvu unazozungumzia hapa?
Ndiyo, pia nilisema katika hotuba yangu ya kufunga kwamba ni kuhusu kuunganisha nia zetu.
Kwamba tunapokubaliana kufuata lengo, tunapotaka kusukuma mbele ajenda ya pamoja,
tunaweza kukuza NGUVU. Na hilo ndilo linalotuhusu.
Ni kuhusu kuzungumza kwa misingi ya suluhisho dhahiri na mawazo dhahiri, na kuweka malengo tunayoweza kuyafikia pamoja.
Na wosia ulioshirikiwa na uliopangwa unaweza kusogeza milima.
Tuliona hili na COVID-19, ambapo mamia ya maelfu, na hatimaye mamilioni ya watu walisema, hatutaki
kulazimishwa kupokea tiba ya vinasaba, hatutaki kuchanjwa, tunataka uadilifu wa kimwili, tunataka uhuru.
Na hilo lilisababisha maandamano kukuwa na kuwa na nguvu, huku uasi wa kiraia ukifanyika kila mahali.
Na sasa tunataka kusiwe na vita Ulaya.
Hatutaki kutumiwa kwa ajili ya Ursula von der Leyen au Jens Spahn au popote wale wajanja hawa wanavyoitwa.
Hatutaki kudanganywa na bendera ya nyota ya bluu ya Umoja wa Ulaya; badala yake, kama ilivyo kwa virusi vya
korona, tunataka kuishi kwa kujitawala na uhuru na hatutawaruhusu wanasiasa hawa kutusukuma kwenye vita.
Hiyo ndiyo nia ya pamoja tuliyotaka kuieleza hapa.
Na nadhani hilo limefanikiwa kwa mafanikio, na pia linaonyesha watazamaji nyumbani kwamba tunakubaliana.
Hatutaki vita; sasa tunaungana kuzuia vita mwaka ujao.
Sawa sana. Na pia umewakusanya watu mbalimbali ili kujadili mada hii.
Vipi vita inayoweza kutokea Ulaya inaweza kuzuilika?
Je, unahisi kwamba hatua maalum zinazofuata zimejitokeza kwako kama wataalamu kutoka nyanja mbalimbali?
Tulipata mambo mengi sana kutokana na hilo.
Na kwa kweli, matokeo moja dhahiri ya uigaji na mjadala wa jopo lilikuwa kwamba vita lazima, bila shaka, iitwe jinsi ilivyo.
Ni uhalifu, ni mbaya, ni kikatili, ni ya damu.
Unapaswa kuonyesha picha, unapaswa kuonyesha hisia.
Vita si dhahania; haifanyiki mahali fulani Gaza au mahali fulani Syria.
Hapana, anakuja kwetu na tunapaswa kufa kwa ajili yake, tunapaswa kumwagia damu kwa ajili yake.
Tunapaswa kupoteza matumbo na mikono yetu kwenye mstari wa mbele na pia nyumbani.
Wakati silaha nzito za maangamizi ya wingi zitakapodondoka, itagusa nchi yetu.
Kisha pia itaathiri wazee, ambao husema, "Si lazima tena kwenda mstari wa mbele."
Lakini mnapoteza wajukuu wa kiume na wa kike, kwa sababu binti pia wanapaswa kuchukuliwa kwa roho ya usawa.
Na vita huja pia nyumbani kwetu; imekuwa hivyo daima.
Mnamo 1945, wazee pia waliteseka kutokana na mabomu, kufukuzwa na uchafuzi wa maeneo matakatifu.
Hivyo itaathiri kila mtu. Vita ni mbaya, hatuhitaji vita nyingine ya damu barani Ulaya.
Kwa hivyo unaweza kuona kwamba mada hii iko karibu sana na moyo wako, na ni muhimu sana uiwafikishie
watazamaji, lakini pia kila mtu uliyemwalika hapa.
Kazi nzuri sana. Hongera tena kwa tukio hili kutoka kwetu pia.
Tunafurahi sana kuripoti hili na pia tutatoa muhtasari wa paneli.
Labda kwa mtazamaji, wanapoona kwamba kuna wataalamu, watu wenye ushawishi.
Uliwaleta watu wote pamoja, kuanzia watu wenye ushawishi hadi wagombea wa chansi.
Hiyo ni ya kushangaza. Utalazimika kuniambia jinsi ulivyofanya hilo ukiwa unakunywa bia siku moja. Lakini ni nzuri sana.
Swali sasa ni, ungewaambia nini mtazamaji? Kama ungeongea tu ndani ya chumba ambacho wako wakiketi sasa, wakikutazama.
Kila mtu binafsi anaweza kufanya nini kuzuia vita inayoweza kutokea?
Ndiyo, nina maoni wazi kabisa kwamba sisi tunatoa tu msukumo.
Tunataka kuonyesha kwamba watu wengi maarufu ambao watazamaji tayari wanawafahamu kutokana na janga la virusi vya korona na
vipindi vingine kutoka kwa bidhaa mbalimbali za vyombo vya habari – ambapo watu wana imani
– kwamba tunashirikiana kupambana na vita hii.
Tunafanya. Tunawaongoza. Tunawajibika.
Tutatoa fursa mbalimbali ambapo watazamaji pia wanaweza kushiriki, baadhi yao zikiwa rahisi kujiunga.
Tunafahamu kikamilifu kwamba si kila mtu anaweza kuanzisha kituo cha televisheni kama Kla.TV au AUF1.
Si kila mtu anaweza kuandaa maandamano makubwa yenye mamia ya maelfu ya watu au kuwa
mwanasheria anayeandika taarifa za kisheria za werevu.
Lakini kila mtu anaweza kufanya kitu. Kila mtu anaweza kusambaza vipeperushi. Ndiyo, kila mtu anaweza kubandika stika.
Kila mtu anaweza kusema waziwazi kile kilicho hatarini sasa miongoni mwa jamaa na familia
yake, kazini au kwenye meza ya mara kwa mara.
Ndiyo, wale walio madarakani wanataka kuficha uhalifu wao kwa kuanzisha vita.
Na wanataka kutunyonya, kama kawaida.
Sasa sisi ni vipande kwenye ubao wa chess.
Wanapaswa tu kuuawa kwa upanga. Na lazima tuseme: Hapana!
Na kila mtazamaji lazima ajiulize, ninaweza kufanya nini? Je, nataka kusimama mbele?
Labda sio. Ndiyo, si watu wengi wanaotaka hilo.
Basi labda naweza kujadili hilo na marafiki zangu. Ndiyo, labda sitaki kufanya hivyo pia?
Kisha husambaza vipeperushi kwa siri usiku au kubandika stika mahali fulani.
Wakati kanisa litakapokuja tena na kusema chanjo ni uhuru, vita ni uhuru, basi nitafunga stika kwenye mlango wa
kanisa ikisema: Hapana kwa vita! Ndiyo kwa amani! – chochote.
Au naweza kuchangia. Naweza kusaidia.
Ninaweza kuwa kizidisho. Ninaweza kupakua programu na kuzipakia tena ili kuepuka udhibiti wa mitandao ya kijamii.
Kuna uwezekano elfu moja. Kila mtu lazima afikirie kile anachoweza kuchangia.
Ikiwa tutasimama tu na tusifanye chochote mwaka ujao wa 2026, wakati bado itakuwa inawezekana kufanya kitu,
kwa sababu baadaye watakaza mshipa na basi hautakuwa na fursa nyingi za upinzani wa amani.
Wale wasiotenda chochote sasa, baadaye watalazimika kukabiliana na swali la kwa nini
hawakutenda chochote wakati haitakuwa tena inawezekana.
Sasa ni wakati wa kuchukua hatua! Ushawishi una maana ya kuwa hai, na kila mtu sasa
lazima awe hai kwa njia fulani kwa ajili ya amani.
Hiyo ni kauli kubwa sana! Asante sana kwa mahojiano haya na kwa tukio lote. Tunawatakia kila la heri na
tutawaunga mkono katika kipindi chote cha mpango ili kuhakikisha amani hii inahifadhiwa kweli. Asante.
Tuko moja kwa moja hapa katika A-WEF ya pili. Sasa tuna Elias Sasek hapa nasi moja kwa moja.
Na Elias, ulikuwa tayari hapa jana, ulifika mapema.
Mlijadili masuala muhimu sana huko katika kundi dogo kidogo, katika mzunguko uliofungwa ambao hatukuwa na
ufikiaji... Tunaweza kukuuliza mlijadili nini huko?
Je, una mfano? Unaweza kutuambia kitu ambacho huenda kiliamuliwa jana?
Tungependa sana kujua.
Ndiyo, majadiliano ya jana yalikuwa ya kuvutia sana.
Na pia tulihakikisha kukubaliana juu ya hoja moja:
Ni tishio gani mojawapo kubwa zaidi kwa sasa, ikiwemo kwa harakati za uhuru, mazingira ya
elimu tuliyonayo, na pia vyombo huru vya habari?
Na tulikubaliana kwamba hii ni wazi ni kuzuiwa kwa kivuli, kwamba algoriti za AI zinavunja tu kila kitu
tunachochapisha mtandaoni katika tathmini zao na hazisambazi tena, zikipunguza kwa bandia ufikiaji wake.
Na dhidi ya hatua hii – kama sote tulivyoona – kitu pekee kinachohesabika ni kuungana, kufanya kazi pamoja,
kuweka ubinafsi wetu kando na kuvunja pamoja kiputo hiki, au kuvunja pamoja uzuiaji huu wa kimyakimya.
Na nilipata kuvutia sana jinsi tulivyokubaliana pia, kwa mfano katika kampeni za pamoja, kuandaa programu nyingi
zaidi katika muundo wa A4 kama maandishi ili watu waweze kuzichapisha na kuwa wasambazaji wenyewe.
Kwa hivyo tunaona mduara unaziba, tunarudi kwenye mfumo wa analogi, kwenye mtandao wa nje.
Sasa tayari tuko mbele sana na Kla.TV Offline.
Kile ambacho tumekuwa tukifanya na S&G kwa miaka mingi, yaani kuchapisha vitu wenyewe, kuvisambaza na
kujenga mitandao ya usambazaji, pia ni maarufu sana sana.
Na naamini kwamba hii itaendelea kuendelezwa kwa kiasi kikubwa katika miaka ijayo na ni kampeni au suluhisho
nzuri sana ya kupambana na kufungiwa kwa siri, kwa sababu inazuia tu ufikiaji wa kidijitali.
Inavutia sana! Kila anayekujua anajua kwamba kwa sasa unashughulikia kila kitu katika
idara ya IT ya Kla.TV na kwamba pia uliianzisha.
Umekuwa na mwaka mwingine mkali sana, na maendeleo mengi mapya zaidi – umeitaja tu, Kla.TV Offline, mfumo umeanzishwa na unafanya
kazi, ambao pia ni njia ya kuunganisha bila kutegemea mtandao.
Je, hilo linafanya kazi? Je, tayari una maoni yoyote kwa watazamaji?
Ndio, ni ya kushangaza. Hivi karibuni tulifanya ripoti na kutathmini kaunta, na sasa kuna zaidi ya nchi 40 zinazoshiriki.
Ni ajabu jinsi inavyokuwa hai zaidi, na hapa jioni hii pia niliulizwa kuhusu mradi huu mara kadhaa.
Kwa bahati nzuri, tuko mstari wa mbele katika kuongeza ufahamu, na wengine wanazingatia kutoa miradi kama hiyo.
Na haya yote yataendelea, lakini kama wasemavyo, kuwa nje ya mtandao ndio kikaboni kipya.
Hii itashinda au lazima ishinde.
Na unaweza kuona kutokana na mazungumzo kwamba kukutana ana kwa ana kulikuwa tofauti kabisa na
mikutano ya mtandaoni tuliyokuwa nayo mwaka jana.
Kulikuwa na hali ya joto, uelewa wa pande zote na utambuzi kwamba tunaweza tu kupita kipindi hiki pamoja.
Nzuri sana! Ndiyo, ndiyo njia pekee ya kufanya hivyo, na hakika haikuwa rahisi kwa kila mtu kuamini kwamba kila
kitu ulichojenga kwa ajili ya hili bado kinaendeshwa bila mtandao pamoja na bidhaa zote na bado ni bure.
Au maoni yalikuwa vipi? Nimeona watu wasioweza kuamini, wasioweza kufikiria.
Ndiyo, ni vigumu sana sana kufikiria ikiwa hujui, ikiwa hujui jinsi tunavyofanya kazi pamoja na kile
kinachotuhamasisha, kujitolea kwetu – ikiwa hujui hayo.
Nilisema kwamba tunatoa diski kuu ili kuwachochea watu na kuwahimiza kuipasa kwa wengine wawili.
Hiyo haiwezi kufikirika, pia kwetu haiwezi kufikirika.
Hakuna budi ila hili: lazima uje kutuona, ujenge mtandao nasi hapa nchini, na utufahamu.
Na ulimwengu mpya kabisa unafunguka!
Na nina huruma kubwa kwa watu unapowaambia mambo haya, kwamba ni kama kitu kutoka sayari nyingine.
Lakini watu wanapaswa kabisa kututambua, wajitembelee.
Na kweli ipo, dunia hii mpya isiyo na pesa, ambapo pesa si lengo, bali watu wamejitolea kwa moyo
wote kuiwasilisha kwa majirani zao na kuwepo kwao.
Na ninafurahi kuhusu kila maendeleo katika mwelekeo huu yanayotokea na yatakayotokea katika uwanja wa elimu huru.
Hiyo ni ya kipekee. Kusema kweli, sijawahi hata kupata bidhaa kama hizi katika "Welt mit Geld" – kwamba wanatoa kitu kama hiki.
Unatoa bidhaa hizi mara kwa mara kwa kila mtu mwingine pia, na pia unasaidia kuhakikisha kwamba
harakati nzima ya uhamasishaji inaweza kufaidika nazo.
Hiyo ni kweli nzuri sana.
Asante sana kwa juhudi zako zote, kwa kujitolea kwako, na kwa muda uliotumia.
Najua uko na mahitaji kila mahali, na kwa furaha nitakuachilia tena mara moja.
Asante, na ikiwa naweza kusaidia kwa njia yoyote na tukaweze kufanya kazi pamoja kuleta
mabadiliko, basi kila juhudi itakuwa na maana!
Safi sana, Elias, hei!
"Kuna seli za upinzani katika jamii zote."
Ikiwa haipo, basi haiwezekani.
Wasiliana na timu yako ya kikanda ya Kla.TV: www.kla.tv/vernetzung