Anders as in lande soos Switserland of Duitsland, waar inentings dekades lank vrywillig was, het alle state in die VSA
tot minstens 2020 sekere verpligte inentings vir kinders gehad.
Volgens mediaberigte skakel Florida nou die inentingsvereistes vir kinders in openbare skole af.
"Elkeen van hulle is verkeerd en druip van minagting en slawerny," het Joseph Lapado, hoof van die plaaslike
gesondheidsowerheid, volgens 'n artikel in die NZZ gesê .
Die inisiatief in Florida is deel van 'n algemene beleidsverskuiwing onder Gesondheidssekretaris Robert F. Kennedy
Junior, wat toenemend die voordele van entstowwe bevraagteken.
Die WGO, aan die ander kant, waarsku vir 'n toenemende risiko op plaaslike masels- en kinkhoestuitbrake, na
bewering as gevolg van 'n effense afname in inentingsyfers, ook in Duitsland en Switserland.
Om te verhoed dat siekte-uitbrake direk van die VSA na Europa versprei, moet die entingsyfers hier
hoog bly. Hierdie paniekmakery is niks nuuts nie.
Meer as tien jaar gelede het die nuustydskrif Der Spiegel byvoorbeeld geskryf: "Masels was een van die
mees gevreesde en dodelikste siektes in die wêreld."
Toe het die inenting gekom, en die terreur van die veronderstelde kindersiekte is vergeet.
Nou versprei die virusse weer in Duitsland – as 'n laat gevolg van entmoegheid en misleiding.
Volgens die artikel uit die NZZ wat aan die begin aangehaal is, "is die beste manier om ongegronde
anti-inentingsidees te bestry deur eerlike onderwys."
Kla.TV het in talle programme getoon dat die sogenaamde hoofstroommedia – wat die NZZ insluit – byna nooit
eerlike inligting verskaf nie, veral nie oor entstowwe nie.
Kla.TV is gestig omdat hierdie media-uitlate toenemend versuim om hul plig na te kom om onafhanklike verslaggewing te verskaf.
En om hierdie rede het Kla.TV die kwessies vir jou ondersoek:
Is dit waar dat maselinentings reeds miljoene mense wêreldwyd van ernstige siekte en dood gered het?
Is dit regtig danksy inentings dat aansteeklike siektes soos masels vandag nie meer gevaarlik is nie?
Kom ons kyk na die sterftesyfers van masels oor die afgelope 130 jaar.
Op die CDC webwerf wys historiese dokumente sterftesyfer vir verskeie oorsake van dood sedert 1880.
Op daardie tydstip was die sterftesyfer vir masels 41,4 sterftes per 100 000 inwoners.
Die data verwys na Pruise in daardie tyd.
In 1890 het die sterftesyfer effens gedaal tot 40,6 sterftes per 100 000 inwoners.
Tien jaar later het die sterftesyfer tussen 23 en 31 sterftes per 100 000 inwoners gewissel.
In absolute terme was dit meer as 10 000 maseldoodgevalle elke jaar. Kom ons wend ons tot meer onlangse syfers.
Die "bga-publikasies" uit 1994 verwys na die maseldoodsyfers vir die jare 1924 tot 1938 in die Duitse Ryk.
In 1925 het 11 uit elke 100 000 mense aan masels gesterf, in 1930 slegs 4,6, en in 1935 slegs 2,5 uit elke 100 000 inwoners.
Data vir die gebied van die Federale Republiek van Duitsland is beskikbaar vanaf 1950 af. In daardie jaar
het nog 0,8 uit elke 100 000 mense aan masels gesterf.
In 1960 was dit slegs 0,29, en in 1970 slegs 0,13.
0,13 per 100 000 is minder as een driehonderdste van die sterftesyfer in 1880, wat
destyds meer as 40 per 100 000 inwoners was.
Of, om dit anders te stel: in 1970 het nie ver buite 10 000 mense aan masels in Duitsland gesterf nie, maar slegs 79.
Met ander woorde, die sterftesyfer weens masels in Duitsland het tussen 1880 en 1970 met
ongeveer 99,7 persent gedaal – sonder enige entings!
Dit was eers in die vroeë 1970's dat die eerste maseldentings in Duitsland toegedien is.
Die stelling wat aan die begin van hierdie artikel uit Der Spiegel aangehaal word, wat beweer dat enting verantwoordelik
is vir die afname in masels, is dus duidelik 'n leuen.
Teen 1962 het masels blykbaar so onskadelik geword dat die destydse vise-president van die Federale Gesondheidsamp
en president van die Robert Koch-instituut, prof. Georg Henneberg, in die Federale Gesondheidsbulletin geskryf het:
Enting teen masels is tans nie raadsaam nie, omdat masels slegs in seldsame gevalle gevaarlik is wat terapeuties behandel
kan word. Massale profylakse is dus nie geregverdig nie.
Nietemin het Duitsland in die vroeë 1970's begin ent teen masels.
Prof. Henneberg, nou 'n lid van STIKO, wou hom blykbaar van sy beoordeling distansieer en het, saam met die
ander STIKO-lede, die inentingsaanbeveling goedgekeur.
Die outeur van hierdie program het by die Federale Ministerie van Gesondheid (BMG) navraag gedoen.
"Watter inligting het die Federale Ministerie van Gesondheid oor die redes vir die 99 persent afname in maseldoodsgevalle
– selfs voor die bekendstelling van die maselsentings?"
Die BMG verklaar: "Dit is slegs deur grootskaalse inentingsprogramme dat wêreldwyd beduidende
vordering gemaak is in die stryd teen masels."
Volgens die WGO het die aantal maseldoodgevalle tussen 2000 en 2016 met 84 persent gedaal, van 550 000 tot 89 780.
Gedurende dieselfde tydperk het maselinentings ongeveer 20,4 miljoen sterftes verhoed.
Deur dit te doen het die BMG die gewone propaganda van die farmaseutiese bedryf herhaal, maar nie die gestelde vraag
beantwoord nie. Die skrywer van die program het daarom verder aangedring, waarop die
Federale Ministerie van Gesondheid toeggee het:
"Dit is waar dat die sterftesyfer van talle aansteeklike siektes aansienlik gedaal het, selfs voor die bekendstelling van
grootskaalse inentingsprogramme, hoofsaaklik as gevolg van verbeterde lewenstandaarde en die gepaardgaande beter
voedingsituasie, verbeterde higiëne (veral drinkwatervoorsiening en rioolafvoer), gerigte infeksiebeheersmaatreëls soos isolasie
en kwarantyn in die geval van 'n uitbraak, en die gebruik van medisyne, het reeds aansienlik afgeneem voor
die bekendstelling van grootskaalse inentingsprogramme.
Gevolglik het die las van aansteeklike siektes wêreldwyd, in geïndustrialiseerde lande en ook in Duitsland,
afgeneem. Dit geld ook vir die maselsituasie in Duitsland.
Dit is dus duidelik dat selfs voor die bekendstelling van die maselinenteling masels nie meer 'n bedreiging ingehou het
nie, hoofsaaklik as gevolg van verbeterde lewensomstandighede.
Dit geld nie net vir Duitsland nie, maar vir alle ryk geïndustrialiseerde lande.
Die skrywer en inentingskritikus Wolfram Klingele bewys dit in detail in sy vyfdelige boekreeks "Inenting – Die
Feite" deur gebruik te maak van talle amptelike statistieke.
As maselinententings enige positiewe uitwerking gehad het, sou die sukses van maselinententingsprogramme
ook in die sterftesyferstatistieke weerspieël moes word.
Hier kan jy 'n diagram sien uit die publikasie "Vaksinasieprevalensie en immuunbeskerming teen masels, pampels,
rubella en TBE by vierdejaarsleerlinge in Baden-Württemberg 2008/09" deur die Staatsgesondheidsamp van Baden-Württemberg.
Dit wys die uiterste afname in die maseldoodsyfer van 1950 tot die aanvang van inentings in
die vroeë 1970's – en 'n verdere afname tot 1989.
Oordeel self. Sien jy 'n versnelde agteruitgang met die bekendstelling van inentings in 1973?
Ons sluit af met 'n aanhaling van prokureur en fisikus Clifford Miller, wat die dikwels herhaalde bewering dat inentings alleen
infektiewe siektes soos masels in geïndustrialiseerde lande verminder het, blootstel as 'n
briljante propagandatrik van farmaseutiese maatskappye:
"Vanweë hierdie soort oordrywing van syfers, wat herhaaldelik voorgekom het, het dit vir my al hoe duideliker geword dat
farmaseutiese maatskappye in die naoorlogse tydperk van die 1950's en 1960's eenvoudig net na die vinnig
dalende siektekoerse in die Westerse wêreld gekyk het.
Dit was 'n winsgewende sake-geleentheid om massavaksinasieprogramme in te stel. Hulle kon net wen.
Siekte-statistieke uit twee eeue het getoon dat die voorkomsyfers dramaties gedaal het en dat
hierdie afname ná 1940 op 'n lae vlak voortgeduur het.
Dit was soos om voetbal bergaf te speel, met 'n sterk agterwind – teen 'n span met net een been.
Hulle (die farmaseutiese maatskappye) moes besef het dat hul entstowwe as die wêreld se redders teen siekte besing sou word.
Hulle moes ook besef het dat, tensy iemand baie vinnig optrede sou neem, hierdie geleentheid verlore sou gaan, omdat teen
die einde van die 20ste eeu morbiditeits- en mortaliteitsyfers selfs verder tot baie lae vlakke sou gedaal het.
Dit is hoog tyd dat hierdie propagandatrik van die farmaseutiese bedryf – toegedraai deur politici en die media – ontbloot
word en nie net in die VSA nie, maar wêreldwyd bekend raak!
Daarom, konfronteer jou dokter, owerhede, kantore, kollegas, vriende en kennisse met hierdie feite.
En skryf byvoorbeeld 'n brief aan die redakteur as 'n artikel weer eens beweer dat inentings
aansteeklike siektes soos masels verminder het.