אַנדערש ווי לענדער ווי שווייץ אָדער דײַטשלאַנד, וווּ וואַקסינאַציעס זענען געווען פֿרײַוויליק במשך דעקאַדעס, לכל־הפּחות
ביז 2020, האָבן אַלע שטאַטן אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן געהאַט געוויסע פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינאַציעס פֿאַר קינדער.
לויט מידיאַ־באריכטן, פֿלאָרידאַ אָפּשאַפֿט איצט די וואַקסינאַציע־פֿאָדערונגען פֿאַר קינדער אין ציבור־שולן.
"יעדער איינציקער פֿון זיי איז פֿאַלש און טריפֿט פֿון פֿאַראַכטונג און שקלאַפֿערײַ," האָט געזאָגט יוסף לאַפּאַדאָ, דער הויפּט פֿון
דער אָרטיקער געזונט־אויטאָריטעט, לויט אַן אַרטיקל אין דער NZZ .
די איניציאַטיוו אין פלאָרידאַ איז אַ טייל פֿון אַ אַלגעמיינער פּאָליטיק־שיפט אונטערן געזונטהייט־סעקרעטאַר
ראָבערט פֿ. קענעדי דזשוניאָר, וואָס ער שטענדיק מער פֿרעגט די נוץ פֿון וואַקסינאַציעס.
די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע (WHO), אויף דער אַנדערער זײַט, וואָרנט פֿאַר אַ וואַקסנדיקער ריזיקע פֿון לאָקאַלע אויסברוכן פֿון
די מעזעלן און קאָכלושט, לויט דער טענה צוליב אַ ביסל נידעריקערע וואַקסינאַציע־ראַטעס, אַרײַנגערעכנט אין דײַטשלאַנד און שווייץ.
צו פאַרמיידן אַז אויסברוכן פֿון קראַנקייטן גלײַך פֿון די פֿאַראייניקטע שטאַטן זיך פֿאַרשפּרייטן קיין
אייראָפּע, מוזן די וואַקסינאַציע־ראַטעס דאָ בלײַבן הויך. דאָס שרעק־מאַכן איז גאָרנישט נײַ.
מער ווי צען יאָר צוריק, למשל, האָט דער נייעס־מאַגאַזין דער שפּיגל געשריבן: "משפּאָלע איז געווען איינע פֿון די
מערסט מוראדיקע און טויטלעכע קראַנקייטן אין דער וועלט."
דאַן איז געקומען די וואַקסינאַציע, און דער שרעק פֿון דער געמיינטער קינדערקרענק איז פֿאַרגעסן געוואָרן.
איצט פֿאַרשפּרייטן זיך די ווירוסן ווידער אין דײַטשלאַנד – ווי אַ שפּעטע קאָנסעקווענץ פֿון וואַקצין־מידקייט און מיסאינפֿאָרמאַציע.
לויט דעם אַרטיקל פֿון דער NZZ, וואָס איז ציטירט געוואָרן אין אָנהייב, "דער בעסטער וועג צו באַקעמפן אומבאַגרינדעטע
אַנטי־וואַקסינאַציע־אידעעס איז דורך ערלעכע בילדונג."
Kla.TV האָט אין פילע פּראָגראַמען געוויזן אַז די אַזוי גערופענע הויפּטשטראם־מעדיע – וואָס אַרײַננעמט די NZZ – כּמעט קיינמאָל
ניט צושטעלן ערלעכע אינפֿאָרמאַציע, בפרט וועגן וואַקסינאַציעס.
Kla.TV איז געגרינדעט געוואָרן, ווײַל די מעדיע־אויסגאַבעס פֿאַרפֿעלן אַלץ מער אין זייער
פֿליכט צו צושטעלן אומאָפּהענגיקע באַריכטונג.
און דערפֿאַר האָט Kla.TV פֿאַר אײַך אויסגעפֿאָרשט די ענינים:
איז עס אמת אַז די מילצן־וואַקסינאַציעס האָבן שוין געראַטעוועט מיליאָנען מענטשן איבער דער
גאַנצער וועלט פֿון ערנסטע קראַנקייטן און טויט?
צי איז עס טאַקע אַ דאַנק די וואַקסינאַציעס אַז אָנשטעקיקע קראַנקייטן ווי די מאַסערן הײַנט מער נישט געפֿערלעך זענען?
לאָמיר אַ קוק טאָן אויף די שטאַרבנס־ראַטעס פֿון די מעסלען אין די לעצטע 130 יאָר.
אויף דער וועבזײַט פֿון די CDC ווײַזן היסטאָרישע דאָקומענטן די טויט־ראַטעס פֿאַר פֿאַרשיידענע טויט־גרוּנדן זינט 1880.
אין יענער צײַט איז די שטאַרבקייט־ראַטע פֿון די מעזעלן געווען 41.4 טויטן אויף 100,000 איינוואוינער.
די דאַטן באַצייכענען פּרעסן אין יענער צײַט.
אין 1890 איז די שטאַרבקייט־ראַטע אַ ביסל אַראָפּגעגאַנגען צו 40.6 טויטן פּער 100,000 איינוואוינער.
צען יאָר שפּעטער האָט די שטאַרבנס־ראַטע געשוואַנקט צווישן 23 און 31 טויטן אויף 100,000 איינוואוינער.
אין אַבסאָלוטער צאָל איז דאָס געווען איבער 10,000 טויטן פֿון מעזעלן יעדן יאָר. לאָמיר זיך ווענדן צו מער לעצטע ציפֿערן.
די "BGA־פּובליקאַציעס" פֿון 1994 ציטירן די שטאַרבנס־ראַטעס פֿון מאַסערן פֿאַר די יאָרן 1924 ביז 1938 אין דעם דײַטשן רײַך.
אין 1925 זענען 11 פֿון יעדן 100,000 מענטשן געשטאָרבן פֿון מאַסלען, אין 1930 נאָר 4.6, און אין
1935 נאָר 2.5 פֿון יעדן 100,000 איינוואוינער.
דאַטן פֿאַר דער טעריטאָריע פֿון דער פֿעדעראַלער רעפּובליק פֿון דײַטשלאַנד זענען בנימצא פֿון 1950 אָן. אין יענעם יאָר
זענען נאָך 0.8 פֿון יעדער 100,000 מענטשן געשטאָרבן פֿון מילצן.
אין 1960 איז עס געווען נאָר 0.29, און אין 1970 נאָר 0.13.
0.13 אויף 100,000 איז ווייניקער ווי איין דריי-הונדערטל פֿון דער שטאַרבקייט-ראַטע אין 1880, וואָס איז
געווען איבער 40 אויף 100,000 איינוואוינער אין יענער צײַט.
אָדער, צו עס אַנדערש אויסצודריקן: אין 1970 זענען אין דײַטשלאַנד ניט ווייט איבער 10,000
מענטשן געשטאָרבן פֿון מעזעלן, אָבער נאָר 79.
אין אַנדערע ווערטער, די שטאַרבקייט פֿון מעסלעס אין דײַטשלאַנד איז אַראָפּגעגאַנגען בײַ בערך 99.7 פּראָצענט
צווישן 1880 און 1970 – אָן קיין וואַקסינאַציעס בכלל!
עס איז נישט געווען ביז די ערשטע 1970ער יאָרן, אַז די ערשטע מאַסלען־וואַקסינאַציעס זענען אין דײַטשלאַנד דורכגעפֿירט געוואָרן.
די דערקלערונג, וואָס איז ציטירט געוואָרן אין אָנהייב פֿון דעם אַרטיקל פֿון דער שפּיגל, וואָס טענהט אַז
וואַקסינאַציע איז פֿאַראַנטוואָרטלעך פֿאַרן אַראָפּגאַנג פֿון די מעזעלן, איז דעריבער קלאָר אַ ליגנט.
ביז 1962 האָט מען מסתּמא געמיינט אַז די מעזעלן זײַנען געוואָרן אַזוי אומשעדלעך, אַז דער דעמאָלטיקער וויצע־פּרעזידענט פֿון דער
פֿעדעראַלער געזונטהייט־אָפֿיס און פּרעזידענט פֿון דעם ראָבערט־קאָך־אינסטיטוט, פּראָפֿעסאָר געאָרג
העננבערג, האָט געשריבן אין דער פֿעדעראַלער געזונטהייט־צאַװיט:
וואַקסינאַציע קעגן מעזעלן איז דערווייַל נישט צו רעקאָמענדירן, ווײַל מעזעלן איז נאָר געפֿערלעך אין זעלטענע
פאַלן וואָס מע קען באַהאַנדלען מיט טעראַפּיע. דעריבער איז מאַס־פּראָפֿילאַקסיס נישט גערעכטפֿערטיקט.
אָבער, דייטשלאַנד האָט אין די ערשטע 1970ער יאָרן אָנגעהויבן צו וואַקסינירן קעגן מעזעלן.
פּראָפֿעסאָר הענעבערג, איצט אַ מיטגליד פֿון סטייקאָ, האָט מסתּמא געוואָלט זיך אָפּשטעלן פֿון זײַן אָפּשאַצונג און,
צוזאַמען מיט די אַנדערע מיטגלידער פֿון סטייקאָ, האָט ער געשטיצט די רעקאָמענדאַציע צו וואַקסינירן.
דער מחבר פֿון דעם פּראָגראַם האָט זיך אָנגעפרעגט בײַם פֿעדעראַלן מיניסטעריום פֿאַר געזונטהייט (BMG).
"וואָס פֿאַר אינפֿאָרמאַציע האָט דער פֿעדעראַלער מיניסטעריום פֿאַר געזונטהייט וועגן די סיבות פֿאַר דער 99
פּראָצענטיקער אַראָפּגאַנג אין די מעזעל־טויטן – אפילו איידער די איינפֿירונג פֿון דער מעזעל־וואַקסינאַציע?"
די BMG זאגט: "עס איז נאָר דורך גרויסע וואַקסינאַציע־פּראָגראַמען אַז מען האָט געמאכט באַטײַטנדיקן
פאָרשריט וועלטווייט אין דער קעמף קעגן די מעזעלן."
לויט דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע (WHO) איז די צאָל טויטע פֿון די פּאָקס געפֿאַלן בײַ 84
פּראָצענט צווישן 2000 און 2016, פֿון 550,000 צו 89,780.
אין דער זעלבער צײַט האָבן די מעזעל־וואַקסינאַציעס פֿאַרמיידט בערך 20.4 מיליאָן טויטן.
אין דעם האָט דער BMG ווידערהאָלט די געוויינטלעכע פּראָפּאַגאַנדע פֿון דער פֿאַרמאַסיוטישער אינדוסטריע, אָבער האָט נישט געענטפֿערט
אויף די געשטעלטע פֿראַגע. דער מחבר פֿון דער פּראָגראַם האָט דעריבער ווייטער געדריקט, און דער
פֿעדעראַלער מיניסטעריום פֿאַר געזונט האָט דערקענט:
"עס איז אמת, אַז די שטאַרבקייט־ראַטע פֿון צאָלרײַכע אָנשטעקיקע קראַנקייטן איז שטאַרק געפֿאַלן, אַפֿילו פֿאַר דער אײַנפֿירונג
פֿון ברייט־פֿאַרצײַטיקטע וואַקסינאַציע־פּראָגראַמען, דער עיקר צוליב פֿאַרבעסערטע לעבנס־סטאַנדאַרדן און דער דערמיט פֿאַרבונדענער
בעסערער דערנערונג־לאַגע, פֿאַרבעסערטע היגיענע (בפֿרט די פֿאַרזאָרגונג מיט טרינקוואַסער און די באַזײַטיקונג פֿון
אָפּפֿאַל־וואַסער), צילגעריכטעטע קאָנטראָל־מיטלען קעגן אינפֿעקציעס, ווי איזאָלאַציע און קאַראַנטין אין פֿאַל פֿון אַן
אויסברוך, און די באַניצונג פֿון מעדיקאַמענטן, זענען שוין באַדײַטנדיק געפֿאַלן נאָך פֿאַר דער אײַנפֿירונג
פֿון וואַקסינאַציע־פּראָגראַמען אין גרויסן מאָסשטאַב.
דעריבער איז די לאַסט פֿון אָנשטעקיקע קראַנקייטן געפֿאַלן וועלטווײַט, אין אינדוסטריעלע לענדער און אויך אין דײַטשלאַנד.
דאָס געלט אויך פֿאַר די סיטואַציע מיט די מעזעלן אין דײַטשלאַנד.
דערפֿאַר איז קלאָר אַז אפילו איידער די איינפֿירונג פֿון דער מעסלעס־וואַקסינאַציע, האָט מעסלעס ניט מער געשטעלט
קיין סכנה, בעיקר צוליב פֿאַרבעסערטע לעבנס־באַדינגונגען.
דאָס געלט נישט נאָר פֿאַר דײַטשלאַנד, נאָר פֿאַר אַלע רײַכע אינדוסטריעלע לענדער.
דער מחבר און וואַקסינאַציע־קריטיקער וולפראַם קלינגעלע באַווייזט דאָס אין דעטאַל אין זײַן פֿינף־באַנדער בוך־סעריע
"וואַקסינאַציע – די פאַקטן", מיט אַ סך אָפֿיציעלע סטאַטיסטיק.
אויב די מעסלעס־וואַקסינאַציעס האָבן געהאַט קיין פּאָזיטיווע ווירקונג, מוז דער הצלחה פֿון די מעסלעס־וואַקסינאַציע־פּראָגראַמען
זיך אויך אָפּשפּיגלען אין די טויט־סטאַטיסטיק.
דאָ קען מען זען אַ דיאַגראַם פֿון דער פּובליקאַציע "וואַקסינאַציע־פּרעװאַלענץ און אימיון־שוץ קעגן מעזעלן, מאַמפּס,
רובעלאַ און TBE בײַ פֿערט־יאָר־שולערס אין באַדן־ווירטסבערג 2008/09" פֿון דער
שטאַטלעכער געזונטהייט־אָפֿיס פֿון באַדן־ווירטסבערג.
עס ווײַזט דעם עקסטרעם אָפּנידערונג אין דער שטאַרבקייט־ראַטע פֿון מילעצן פֿון 1950 ביז דעם אָנהייב פֿון וואַקסינאַציע אין די
ערשטע 1970ער יאָרן – און אַ ווייטערדיקן אָפּנידערונג ביז 1989.
שטעלט אַליין אַ באַשלוס. צי זעט איר אַ פֿאַרגיכערטן אַראָפּגאַנג מיט דער אַרײַנפֿירונג פֿון וואַקסינאַציעס אין 1973?
מיר שליסן אָפּ מיט אַ ציטאַט פֿון אַדוואָקאַט און פֿיזיקער קליפֿאָרד מילער, וועלכער אַנטפּלעקט די אָפֿט-איבערגעחזרטע טענה,
אַז וואַקסינאַציעס אַליין האָבן רעדוצירט אָנשטעקיקע קראַנקייטן ווי די קינדער-רויטעך אין אינדוסטריעלע לענדער, ווי אַ
בריליאַנטן פּראָפּאַגאַנדע-טריק פֿון פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס:
"צוליב אַזאַ מין איבערטרײַבונג פֿון ציפֿערן, וואָס האָט זיך איבער און איבער געשען, איז מיר געוואָרן אַלץ מער קלאָר, אַז די
פֿאַרמאַסיוטישע פֿירמעס אין דער נאָך־מלחמה־צײַט פֿון די 1950ער און 1960ער יאָרן האָבן פשוט געקוקט אויף די
שנעל פֿאַלנדיקע קראַנקייט־ראַטן אין דער מערבֿדיקער וועלט.
דאָס איז געווען אַ לוקראַטיווע געשעפֿט־געלעגנהייט צו אַרײַנפֿירן מאַסן־וואַקסינאַציע־פּראָגראַמען.
זיי האָבן בלויז געקענט געווינען.
די סטאַטיסטיק פֿון קראַנקייטן פֿון צוויי יאָרהונדערטער האָט געוויזן אַז די אינצידענץ־ראַטעס זענען
דראַמאַטיש געפֿאַלן, און אַז דער אַראָפּגאַנג האָט זיך נאָך 1940 אויף אַ נידעריקער מדרגה פאָרגעזעצט.
עס איז געווען ווי צו שפּילן פֿוסבאָל אַראָפּ די בערג, מיט אַ שטאַרק הינטער־ווינט – קעגן אַ מאַנשאַפֿט מיט נאָר איין פֿוס.
זיי (די פֿאַרמאַסעווטישע פֿירמעס) מוזן האָבן פֿאַרשטאַנען אַז זייערע וואַקסינען וועלן ווערן
באַגריסט ווי די ראַטערס פֿון דער וועלט קעגן קראַנקייטן.
זיי האָבן אויך געמוזט פֿאַרשטיין אַז אויב עמעצער וואָלט נישט גענומען אַ געשווינדיקע אַקציע, וואָלט די געלעגנהייט פאַרלוירן
געוואָרן, ווײַל ביזן סוף פונעם 20סטן יאָרהונדערט וואָלטן די קראַנקייט־ און טויט־ראַטן נאָך ווייטער אַראָפּגעגאַנגען צו זייער
נידעריקע לעוועלן. [איבערזעצונג דורך וואָלפראַם קלינגעלע (וואַקסינאַציע: די פאַקטן. באַנד 3, ז. 412
און ווײַטער); אָריגינאַל אויף ענגליש בײַ http://www.whale.to/vaccine/miller45.html
עס איז שוין הויך צײַט אַז דער פּראָפּאַגאַנדע־טריק פֿון דער פֿאַרמאַצעווטישער אינדוסטריע – באַדעקט דורך פּאָליטיקער
און די מעדיע – זאָל ווערן אַנטפּלעקט און באַקאַנט ניט נאָר אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן, נאָר אויך וועלטווייט!
דעריבער, שטעלט אייער דאָקטער, די אויטאריטעטן, די ביוראָען, די קאָלעגעס, די פֿרײַנד און די באַקאַנטע מיט די פאקטן.
און שרײַב אַ בריוו צום רעדאַקטאָר, למשל, אויב אַ אַרטיקל ווידער באַשטעטיקט אַז וואַקסינאַציעס האָבן
רעדוצירט אָנשטעקיקע קראַנקייטן ווי למשל מאַסלען.