Мы перайшлі да апошняга пункта нашага парадку дня.
Гэта звязана з Пражскай дэкларацыяй. Стэфан, што за гэтым стаіць?
З улікам прапаноў, атрыманых ад самых розных удзельнікаў у мінулым годзе, мы вырашылі, што, калі мы тут
аб'яднаем намаганні, то варта зрабіць гэта і афіцыйна.
І таму мы распрацавалі «Празенскую дэкларацыю» міру, у якой мы таксама хочам абавязацца выступаць у абарону міру.
А цяпер мы пяройдзем да гэтага канчатковага крэшу.
І для гэтага мы хацелі б запрасіць на сцэну даму, якая скажа некалькі слоў пра гэту Пражскую дэкларацыю.
Вы ўсе яе ведаеце, вы ўсе яе цэніце, так, вы ўсе яе любіце. Сардэчна вітаем Беатэ Бахнер.
Свет у смуце, бо гадамі яго кідалі з аднаго шокавага стану ў іншы.
Самым жорсткім ударам апошніх гадоў быў абуральны пастаноўкавы паказ каранавіруса безгаловым картэлем.
Яно наўмысна распаўсюджвала страх і тэрор сярод насельніцтва, стварыла новую сістэму таталітарнай
вакцынацыі і кантролю за здароўем, і абышлося Германіі ў агульнай складанасці ў 440 мільярдаў еўра.
Гадамі мы сутыкаліся з шокам меркаванай кліматычнай катастрофы.
Гэта таксама выклікае фундаментальную нявызначанасць, асабліва для моладзі, і адначасова стварае велізарную
фінансавую нагрузку для бізнесу і грамадзян, што зноў ідзе на карысць нябачнаму, сумнеўнаму кліматычнаму картэлю.
За драмай з каранавірусам хутка рушыў услед шок ад пагрозы вайны.
Гэта суправаджаецца неверагоднай ваеннай прапагандысцкай кампаніяй з аднабаковай і
прымітыўнай дэманізацыяй Расіі і яе кіраўніцтва.
І зноў, гэта азначае разбуральныя выдаткі для Германіі.
Бо НАТА і ваенны картэль, які стаіць за ім, не сорачаць патрабаваць, каб яго члены выдзялялі ашаламляльныя 5%
свайго валавога ўнутранага прадукту на абарону і ўзбраенне.
Разам з нарастаючымі працэнтамі гэта з'есць увесь нямецкі гадавы бюджэт, не пакінуўшы грошай ні на што іншае.
У выніку гэта фінансава дацісне і знішчыць еўрапейскія нацыі і іх грамадзян, бо гэтыя неўстойлівыя выдаткі прывядуць да
хуткага эканамічнага і сацыяльнага калапсу ў нашых краінах і хуткага абяздомлення значных слаёў насельніцтва.
Абавязковая ваенная служба павінна быць адноўлена.
Гэта азначае, што не толькі прафесійныя салдаты, але і нямецкія мужчыны рызыкуюць сваімі жыццямі, а значыць, і
сваёй будучыняй у цалкам бессэнсоўнай і безнадзейнай вайне.
Гэтае развіццё падзей амаль неўяўляльнае.
І ўсё ж большасць, прынамсі сярод немцаў, зноў падтрымлівае ўсё гэта.
У трэці раз за 110 гадоў большасць немцаў не выступае супраць ваяўнічых заклікаў палітыкаў і СМІ.
Наадварот, большасць немцаў зноў прагаласавала за партыі, якія вядуць іх да катастрофы, добра ведаючы, што робяць.
Зноў большасць немцаў не разумее, як іх выкарыстоўвае беспрынцыповая прапаганда ў інтарэсах замежных дзяржаў і
мільярдэраў-нажывальнікаў, і як іх кідаюць акулам на разарванне.
Цяжка перасягнуць у крывадушнасці пастаноўку Дня памяці, які зноў адзначаўся ў лістападзе ў памяць ахвяр абедзвюх
сусветных войнаў і тыраніі, пры ўдзеле Фрыдрыха Мерца, Юліі Клёкнер, Штэфана Харбарта і іншых.
Там была зачытана наступная памятная грамата:
Сёння мы ўспамінаем ахвяр гвалту і вайны, дзяцей, жанчын і мужчын усіх народаў.
Мы ўшаноўваем памяць салдат, якія загінулі ў сусветных войнах, і людзей, якія страцілі жыццё падчас ваенных дзеянняў або
пазней у палоне, у якасці асоб, перамешчаных вайной, і бежанцаў.
Мы памятаем тых, хто зазнаў пераслед і быў забіты за тое, што належаў да іншага народа, лічыўся прадстаўніком іншай расы, быў
часткай меншасці, напрыклад, з-за свайго гендарнага або сексуальнага ідэнтытэту, або чыё жыццё
палічылі невартым жыцця з-за хваробы ці інваліднасці.
Мы памятаем тых, хто загінуў, змагаючыся з тыранствам, і тых, хто памер у вернасці сваім перакананням ці сваёй веры.
Мы смуткуем па ахвярах войнаў і грамадзянскіх войнаў нашага часу, ахвярах тэрарызму і палітычных пераследаў, а таксама па
салдат Нямецкіх узброеных сіл, паліцэйскіх і супрацоўніках іншых службаў надзвычайнай дапамогі, якія загінулі за мяжой.
Сёння мы таксама ўспамінаем тых, хто стаў ахвярай нянавісці і гвалту ў нашай краіне.
Мы ўшаноўваем памяць ахвяр тэрарызму і экстрэмізму, антысемітызму і расізму ў нашай краіне.
Мы смуткуем разам з усімі, хто пакутуе, сумуючы па нябожчыках, і дзелім іх боль.
Але нашым жыццём праходзіць надзея на прымірэнне паміж людзьмі, і наш абавязак — садзейнічаць
міру сярод людзей на радзіме і ва ўсім свеце.
Канцлер Мерц, Старшыня Бундэстага Клёкнер, як гэтыя годнасныя і глыбокія словы сумяшчаюцца з вашым ваяўніцтвам
і невымоўнай прапагандай Бундэсвера і вайны ў школах?
Як гэта ўшанаванне памяці памерлых стасуецца з новым модным слоўцам гэтага дзесяцігоддзя, якое вы ўсе
ўвесь час паўтараеце, — так званым ваенным патэнцыялам?
Ці сапраўды былі забытыя ўсе нашы бацькі і дзядулі, якія мусілі на ўласныя вочы ўбачыць жахі апошняй вайны і якія
ніколі б не падтрымалі вашыя неўяўныя ваенныя фантазіі?
Хіба сапраўды забылася, як забойча дзейнічалі нацысцкія немцы супраць Савецкага Саюза падчас Другой сусветнай
вайны, што забрала жыцці незлічоных мільёнаў людзей, большасць з якіх былі мірнымі жыхарамі?
Ці сапраўды забытае аб'яднанне Германіі, якое было б немагчымым без згоды рускіх і рускага народа?
Ці ўжо забылі, што ААН была заснавана роўна 80 гадоў таму, неўзабаве пасля заканчэння Другой сусветнай вайны?
Забудзьце пра мэту ААН, якая, як сусветная асацыяцыя амаль усіх дзяржаў, імкнецца да свету ва ўсім свеце, наступным чынам:
Мы, народы Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, поўныя рашучасці ўратаваць будучыя пакаленні ад чумы вайны, якая двойчы
за нашае жыццё прынесла чалавецтву невымоўны смутак, вырашылі аб'яднаць намаганні для дасягнення гэтых мэт.
Сэр Канцлер, Мадам Старшыня Бундэстага, я хацеў бы ветліва адзначыць, што ваенная прапаганда забаронена згодна з
Артыкулам 20 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах, як і любая заклічнасць да варожасці і гвалту.
Я таксама хацеў бы нагадаць вам, што гэты пакт з'яўляецца нямецкім заканадаўствам з 1973 года.
Як вам добра вядома, нават падрыхтоўка да вайны агрэсіі з'яўляецца неканстытуцыйнай згодна з Артыкулам 26 Асноўнага
закона Германіі і, больш за тое, з'яўляецца цяжкім злачынствам згодна з Раздзелам 13 Закона аб міжнародным
крымінальным праве, якое караецца пажыццёвым зняволеннем.
Артыкул 80а Крымінальнага кодэкса ўжо прадугледжвае суровыя пакаранні за падбухторванне да агрэсіі.
Ці сапраўды іх забыліся, ці ж яны былі наўмысна адкінутыя дзеля гіганцкай ваеннай машыны і ваеннай прамысловасці — крытэрыяў
права, розуму, здаровага сэнсу, этыкі і маралі як неад'емнай асновы справядлівага, мірнага і свабоднага
жыцця і брацкага суіснавання тут, на нашай планеце?
У любым выпадку, мы, тут, і мільёны суайчыннікаў у Германіі, Аўстрыі і па ўсёй Еўропе, вельмі добра
памятаем, што з'яўляецца правільным, этычным і маральным.
І мы таксама памятаем выдатныя галасы перасцярогі і настаўленняў з мінулага стагоддзя, такія як урач, тэолаг,
музыкант і гуманіст Альберт Швейцэр, які не без падставы атрымаў Нобелеўскую прэмію міру.
Альберт Швейцэр падсумаваў мудрасць свайго жыцця наступным чынам:
Тое, што я называю пашанай да жыцця, я лічу найвышэйшым разуменнем, якое вызначае кірунак майго жыцця.
Я маю на ўвазе, што ўсё жыццё — гэта нешта таямнічае і каштоўнае само па сабе, да чаго мы павінны ставіцца з спагадай і эмпатыяй,
у той ступені, у якой мы становімся разумнымі істотамі.
Тыя, каго ахоплівае гэтае прадуманае пашанаванне жыцця, ведаюць, што дабро заключаецца ў захаванні і
прасоўванні жыцця, а зло — у нанясенні шкоды і знішчэнні жыцця, як фізічнага, так і духоўнага.
Для вялікага пацыфіста Альберта Швейцэра, 150-годдзе з дня нараджэння і 60-годдзе са дня смерці якога ў
2025 годзе праігнаравалі амаль усе СМІ, этыка — гэта неабмежаваная адказнасць за ўсё жывое.
Гэтай этыцы таксама прытрымліваецца Пражская дэкларацыя 2025, якую я хацеў бы прачытаць вам на заканчэнне гэтага
другога моцнага альтэрнатыўнага Сусветнага эканамічнага форуму тут, у Празе, і якую мы ўсе потым разам падпішам.
Празненская дэкларацыя 2025: УСЁ ДЛЯ МІРУ.
Падчас пандэміі каранавіруса мы сталі сведкамі прыпынення грамадзянскіх і чалавечых правоў, неўлічэння
фізічнай недатыкальнасці, абмежавання асабістых свабод і разбурэння сродкаў да існавання.
Вайна ў Еўропе перавысіла б гэтыя пакуты ў шмат разоў.
Каб захаваць нашу чалавечую годнасць, нашу самавызначэнне і нашу свабоду, найбольш неадкладнай задачай
з'яўляецца прадухіленне вайны як унутры краіны, так і за мяжой.
Мы назіраем, як мова становіцца ўсё больш грубай, праўда скажаецца, а гвалт
апраўдваецца як сродак дасягнення палітычных інтарэсаў.
І мы ведаем, што без маўчання многіх не можа ўзнікнуць вайна, і без мужнасці асобных не можа быць міру.
2026 год павінен стаць годам, калі мы, як грамадзяне, бацькі, сябры і суседзі, паўстанем не супраць кагосьці, а за мір.
Мы, падпісанты гэтай дэкларацыі, таму з поўнай адказнасцю перад гісторыяй урачыста заяўляем, што мы безумоўна выступаем супраць
вайны ў Еўропе, адмаўляемся ад гвалту як сродку дасягнення палітычных ці чалавечых мэт і будзем актыўна весці
кампанію за стварэнне магутнага руху за мір у 2026 годзе.
Мір пачынаецца ўнутры нас, але ён не застаецца з намі. Ён расце, калі мы яго жывём.
Вось чаму мы сёння разам кажам: Ніколі зноў вайны, ніколі зноў маўчання – усё дзеля міру!
Усё дзеля міру.
Дамы і спадары, дарагія сябры, сёння, тут, у гэтым асаблівым месцы і ў гэты значны момант, для мяне няма нічога больш
задавальняючага, чым адправіць моцны сігнал разам з усімі вамі.
Знак надзеі, адказнасці і рашучай волі стварыць больш мірны свет.
З вялікім задавальненнем і глыбокай удзячнасцю я ўспамінаю інтэнсіўныя дыскусіі, натхняльныя ўнёскі і
разнастайныя погляды, якія характарызавалі гэты другі альтэрнатыўны Сусветны эканамічны форум.
Сёння мы ўсе крыху наблізіліся адно да аднаго, пераадолеўшы межы, ідэалогіі, асабістыя разыходжанні, аб'яднаныя
агульным перакананнем, што мір — гэта не стан, які нам дадзены, а задача, якую мы павінны актыўна фармаваць.
Вось чаму я вельмі ганаруся, што мы цяпер разам падпісваем Пражскую дэкларацыю 2025 «УСЁ ДЛЯ МІРУ».
Гэтая дэкларацыя — нашмат больш, чым дакумент. Гэта абяцанне!
Абяцанне сабе, іншым людзям, будучым пакаленням.
Абяцанне, якое абавязвае нас працягваць думаць, працягваць дзейнічаць і ніколі не здавацца,
калі гаворка ідзе пра абарону і забеспячэнне міру.
Давайце разам сфарміруем гэты момант – бачна, моцна і з'яднана.
Украіна-Расія, Ізраіль-Газа, ЗША-Іран. Ці знаходзімся мы на парозе Трэцяй сусветнай вайны?
У вайне праўда — першая ахвяра, а разам з ёй — і сапраўдная гістарыяграфія.
Пакуль еўрапейскія ўрады інвестуюць неабмежаваныя сродкі ў зброю і ўзбраенне, Kla.TV выкрыла
ваяўнікоў і іх падступныя метады ў больш чым 25 000 эфірах.
Захавайце сапраўдную гістарыяграфію, пакуль яе зноў не sfальсіфікавалі.
Як? Націсніце на спасылку ў апісанні відэа www.kla.tv/2plus зараз і атрымайце свой БЯСПЛАТНЫ
архіў гісторыі коштам мільярд швейцарскіх франкаў!
Запоўніце форму зараз, і вы атрымаеце ў падарунак эксклюзіўны БЯСПЛАТНЫ цвёрды дыск непасрэдна ад вашага рэгіянальнага
супрацоўніка Kla.TV! Сапраўды бясплатна? Абсалютна!
Адзіная «цана» — вы дапамагаеце скапіяваць гэты ўнікальны гістарычны архіў і бясплатна перадаць яго двум іншым
кантактам. Далучайцеся да нас, каб выратаваць гэты свет!