ჩვენი დღის წესრიგის ბოლო საკითხს მივადექით.
ეს პრაღის დეკლარაციას უკავშირდება. სტეფან, რა დგას ამის უკან?
გასულ წელს მრავალრიცხოვანი მონაწილეების წინადადებების გათვალისწინებით, გადავწყვიტეთ, რომ თუ აქ
ძალებს გავაერთიანებდით და ჩვენს ძალისხმევას მოვუწესრიგებდით, ეს ოფიციალურადაც უნდა გაგვეკეთებინა.
და სწორედ ამიტომ შევიმუშავეთ მშვიდობისთვის "პრაღის დეკლარაცია", რომლითაც ასევე გვსურს, რომ
ვაკისროთ საკუთარ თავს მშვიდობის დაცვის ვალდებულება.
ახლა კი გადავიდეთ ამ საბოლოო კულმინაციაზე.
და ამისთვის, გვსურს სცენაზე მოვიწვიოთ ქალბატონი, რომელიც რამდენიმე სიტყვას იტყვის ამ პრაღის დეკლარაციის შესახებ.
თქვენ ყველამ იცით ის, თქვენ ყველამ აფასებთ მას, დიახ, თქვენ ყველას გიყვართ ის. თბილი მისალოცი ბეატე ბაჰნერს.
მსოფლიო არეულობაშია, რადგან ის წლების განმავლობაში ერთი შოკური მდგომარეობიდან მეორეში ჩავარდა.
ბოლო წლების ყველაზე სასტიკი შოკი იყო უსინდისო კორონავირუსის კარტელის მიერ მოწყობილი აღმაშფოთებელი კორონავირუსის სპექტაკლი.
მას მიზანმიმართულად გაავრცელა შიში და ტერორი მოსახლეობაში, დაამყარა ტოტალიტარული ვაქცინაციისა და ჯანმრთელობის კონტროლის
ახალი სისტემა და გერმანიას ჯამში 440 მილიარდი ევრო დაუჯდა.
წლების განმავლობაში ჩვენთვის სავარაუდო კლიმატური კატასტროფის შოკი დაგვაყენეს.
ეს ასევე იწვევს ფუნდამენტურ გაურკვევლობას, განსაკუთრებით ახალგაზრდებისთვის, და ამავდროულად, ბიზნესსა და
მოქალაქეებზე მასიურ ფინანსურ ტვირთს აკისრებს, რითაც კიდევ ერთხელ სარგებელს ნახულობს უხილავი, საეჭვო კლიმატური კარტელი.
კორონავირუსის დრამას მალევე მოჰყვა ომის საფრთხის შოკი.
ამას თან ახლავს წარმოუდგენელი ომის პროპაგანდისტული კამპანია, რომელიც რუსეთისა და მისი
ხელმძღვანელობის ცალმხრივ და პრიმიტიულ დემონიზაციას ახდენს.
კიდევ ერთხელ, ეს გერმანიისთვის დამანგრეველი ხარჯია.
რადგან ნატოსა და მის უკან მდგომი საომარი კარტელის არც კი შერცხვენია იმის მოთხოვნა, რომ მისმა წევრებმა
თავიანთი მთლიანი შიდა პროდუქტის შოკისმომგვრელი 5%-ი თავდაცვასა და შეიარაღებაზე გამოყონ.
დარიცხულ პროცენტებთან ერთად, ეს შეჭამს მთლიან გერმანიის წლიურ ბიუჯეტს და სხვა არაფერზე ფული აღარ დარჩება.
ეს საბოლოოდ ფინანსურად გაწურავს და გაანადგურებს ევროპულ ერებსა და მათ მოქალაქეებს, რადგან ეს შეუძლებელი ტვირთი
გამოიწვევს ჩვენი ქვეყნების სწრაფ ეკონომიკურ და სოციალურ კოლაფსს და მოსახლეობის დიდი ნაწილის სწრაფ გაღატაკებას.
სავალდებულო სამხედრო სამსახური უნდა აღდგეს.
ეს ნიშნავს, რომ სიცოცხლეს და, შესაბამისად, მომავალს საფრთხეში იგდებენ არა მხოლოდ პროფესიონალი ჯარისკაცები,
არამედ გერმანელი კაცებიც, სრულიად უაზრო და უიმედო ომში.
ეს განვითარება თითქმის წარმოუდგენელია.
და მაინც, უმრავლესობა, ყოველ შემთხვევაში გერმანელებს შორის, ამ ყველაფერს კვლავ მხარს უჭერს.
110 წლის განმავლობაში მესამედ, გერმანელების უმრავლესობა არ ეწინააღმდეგება პოლიტიკოსებისა და მედიის ომის მოწოდებებს.
პირიქით, გერმანელების უმრავლესობამ კიდევ ერთხელ ხმა მისცა პარტიებს, რომლებიც მათ თვალწინ კატასტროფისკენ მიიყვანენ.
კიდევ ერთხელ, გერმანელების უმრავლესობას არ ესმის, თუ როგორ იყენებენ მათ უსინდისო პროპაგანდა უცხოური
ძალებისა და მილიარდერი მომგებიანების ინტერესების სამსახურში, და როგორ აგდებენ მათ ზვიგენებს საჯიჯგნელად.
იპოკრიზულობის თვალსაზრისით, ალბათ, ვერაფერი შეედრება "გახსენების დღის" დადგმას, რომელიც ნოემბერში კვლავ აღინიშნა ორივე მსოფლიო
ომისა და ტოტალიტარიზმის მსხვერპლთა ხსოვნის პატივსაცემად, ფრიდრიხ მერცის, იულია
კლოკნერის, შტეფან ჰარბართისა და სხვების მონაწილეობით.
იქ წაიკითხეს შემდეგი სამახსოვრო ტექსტი:
დღეს ვიხსენებთ ძალადობისა და ომის მსხვერპლებს, ყველა ერის ბავშვებს, ქალებსა და კაცებს.
ჩვენ პატივს მივაგებთ მსოფლიო ომებში დაღუპულ ჯარისკაცებს, ადამიანებს, რომლებმაც სიცოცხლე დაკარგეს ომის
დროს ან მას შემდეგ, ტყვეობაში, როგორც იძულებით გადაადგილებულმა პირებმა და ლტოლვილებმა.
ჩვენ ვიხსენებთ მათ, ვინც დევნილ იქნა და მოკლეს იმის გამო, რომ სხვა ხალხს ეკუთვნოდნენ, სხვა რასად ითვლებოდნენ, უმცირესობის
ნაწილი იყვნენ, მაგალითად, მათი გენდერის ან სექსუალური იდენტობის გამო, ან რომელთა სიცოცხლესაც ავადმყოფობის ან
შეზღუდული შესაძლებლობის გამო უცხოვრებლად მიიჩნევდნენ.
ჩვენ ვიხსენებთ მათ, ვინც სიცოცხლე დაკარგა ტირანიასთან წინააღმდეგობის გამო, და მათ, ვინც მოკვდა,
რადგან მტკიცედ იცავდა თავის რწმენასა და სარწმუნოებას.
ჩვენ ვიგლოვთ ჩვენი დროის ომებისა და სამოქალაქო ომების მსხვერპლებს, ტერორიზმისა და პოლიტიკური დევნის მსხვერპლებს, ასევე
გერმანიის შეიარაღებული ძალების, პოლიციის ოფიცრებსა და სხვა საგანგებო სამსახურების
თანამშრომლებს, რომლებმაც უცხოეთში დაიღუპნენ.
დღეს ჩვენ ასევე ვიხსენებთ მათ, ვინც ჩვენს ქვეყანაში სიძულვილისა და ძალადობის მსხვერპლნი გახდნენ.
ჩვენ პატივს მივაგებთ ჩვენს ქვეყანაში ტერორიზმისა და ექსტრემიზმის, ანტისემიტიზმისა და რასიზმის მსხვერპლებს.
ჩვენ ვგლოვობთ ყველა მწუხარესთან ერთად, მიცვალებულთათვის და ვუზიარებთ მათ ტკივილს.
მაგრამ ჩვენი ცხოვრება მონიშნულია ადამიანებს შორის შერიგების იმედით და ჩვენი პასუხისმგებლობაა, ხელი შევუწყოთ მშვიდობას
ადამიანებს შორის, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე მთელ მსოფლიოში.
კანცლერო მერც, ბუნდესტაგის პრეზიდენტო კლოკნერ, როგორ ერგება ეს ღირსეული და ღრმა სიტყვები თქვენს ომის გამჩაღებლობას
და სკოლებში ბუნდესვერისა და ომის შეუძლებელ პროპაგანდას?
როგორ ერგება მიცვალებულთა ეს პატივისცემა იმ ათწლეულის ახალ მოდურ სიტყვას, რომელსაც თქვენ ყველა
გამუდმებით იმეორებთ — სავარაუდო სამხედრო შესაძლებლობას?
ნუთუ მართლა დაივიწყეს ყველა ჩვენი მშობელი და ბებია-ბაბუა, რომლებსაც მოუწიათ ბოლო ომის საშინელებების ხილვა და რომლებიც
არასდროს დაუჭერდნენ მხარს თქვენს წარმოუდგენელ ომის ფანტაზიებს?
ნუთუ მართლა დაივიწყეს, თუ რაოდენ სასიკვდილო იყო ნაცისტური გერმანიის ქმედებები საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ მეორე
მსოფლიო ომის დროს, რასაც უთვალავი მილიონი ადამიანის, უმეტესად მშვიდობიანი მოქალაქის, სიცოცხლე ემსხვერპლა?
ნუთუ მართლა დაივიწყეს გერმანიის გაერთიანება, რომელიც რუსებისა და რუსი ხალხის თანხმობის გარეშე შეუძლებელი იქნებოდა?
განა დავიწყებულია ის ფაქტი, რომ გაერო ზუსტად 80 წლის წინ, მეორე მსოფლიო ომის დასრულებიდან მალევე დაარსდა?
დაივიწყეთ გაეროს მიზანი, რომელიც, თითქმის ყველა სახელმწიფოს გლობალური ასოციაციის
სახით, მიზნად ისახავს მსოფლიო მშვიდობას, კერძოდ:
ჩვენ, გაერთიანებული ერების ხალხები, მიზნად დავისახეთ, მომავალი თაობები დავიცვათ ომის საშინელებისგან, რომელმაც ჩვენი სიცოცხლის
განმავლობაში ორჯერ მოუტანა კაცობრიობას უთვალავი მწუხარება, და გადავწყვიტეთ, ამ
მიზნების მისაღწევად ჩვენი ძალისხმევა გავაერთიანოთ.
ბატონო კანცლერო, ბუნდესტაგის პრეზიდენტო, მინდა თავაზიანად აღვნიშნო, რომ ომის პროპაგანდა აკრძალულია სამოქალაქო და
პოლიტიკური უფლებების შესახებ საერთაშორისო პაქტის 20-ე მუხლით, ისევე როგორც მტრობისა და ძალადობისკენ ნებისმიერი წაქეზება.
ასევე მინდა შეგახსენოთ, რომ ეს პაქტი 1973 წლიდან გერმანიის კანონმდებლობის ნაწილია.
როგორც კარგად იცით, გერმანიის ძირითადი კანონის 26-ე მუხლის თანახმად, აგრესიული ომისთვის მზადებაც კი არაკონსტიტუციურია და,
მეტიც, საერთაშორისო სისხლის სამართლის აქტის 13-ე მუხლით ის სერიოზულ სისხლის სამართლის დანაშაულს
წარმოადგენს, რომელიც სამუდამო პატიმრობით ისჯება.
სისხლის სამართლის კოდექსის 80ა მუხლი უკვე ითვალისწინებს მკაცრ სასჯელს აგრესიის წაქეზებისთვის.
ნუთუ ისინი ნამდვილად დაივიწყეს, ან თუნდაც განზრახ გადააგდეს გემის ფარდულზე გიგანტური სამხედრო მანქანისა და სამხედრო ინდუსტრიის
სასარგებლოდ – სამართლის, გონიერების, საღი აზრის, ეთიკისა და მორალის კრიტერიუმები, როგორც სამართლიანი,
მშვიდობიანი და თავისუფალი ცხოვრებისა და ძმური თანაარსებობის შეუცვლელი საფუძველი აქ, ჩვენს პლანეტაზე?
ყოველ შემთხვევაში, ჩვენ და მილიონობით თანამოქალაქეს გერმანიაში, ავსტრიასა და მთელ ევროპაში
კარგად გვახსოვს, რა არის სწორი, ეთიკური და მორალური.
და ჩვენ ასევე გვახსოვს გასული საუკუნის დიდი გამაფრთხილებელი და გამგონებელი ხმები, როგორებიც იყვნენ ექიმი, თეოლოგი,
მუსიკოსი და ჰუმანისტი ალბერტ შვეიცერი, რომელსაც სრულიად დამსახურებულად მიენიჭა ნობელის პრემია მშვიდობისთვის.
ალბერტ შვაიცერმა თავისი ცხოვრების სიბრძნე ასე შეაჯამა:
მე იმას, რასაც სიცოცხლისადმი პატივისცემას ვუწოდებ, მივიჩნევ უმაღლეს ხედვად, რომელიც ჩემი ცხოვრების მიმართულებას განსაზღვრავს.
ამით ვგულისხმობ, რომ ყოველი სიცოცხლე არის რაღაც იდუმალი და თავისი არსით ღირებული, რომლის მიმართაც ჩვენ, როგორც მოაზროვნე
არსებებმა, თანაგრძნობითა და ემპათიით უნდა ვიყოთ განწყობილნი.
ისინი, ვინც ამ გააზრებული მოწიწებით სავსენი არიან სიცოცხლისადმი, იციან, რომ სიკეთე სიცოცხლის შენარჩუნებასა და
ხელშეწყობაშია, ხოლო ბოროტება — მის დაზიანებასა და განადგურებაში, როგორც ფიზიკურ, ისე სულიერ.
დიდი პაციფისტისთვის, ალბერტ შვაიცერისთვის, რომლის 150-ე დაბადების დღე და გარდაცვალებიდან 60 წლისთავი 2025 წელს
თითქმის ყველა მედიასაშუალებამ უგულებელყო, ეთიკა ყველა ცოცხალი არსებისადმი უსაზღვრო პასუხისმგებლობაა.
ამ ეთიკას ასევე იცავს პრაღის დეკლარაცია 2025, რომელსაც ახლა, პრაღაში გამართული ამ მეორე ძლიერი ალტერნატიული
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის დასასრულს, მინდა წაგიკითხოთ და რომელსაც შემდეგ აქ შეკრებილები ერთად მოვაწერთ ხელს.
პრაღის დეკლარაცია 2025: ყველაფერი მშვიდობისთვის.
კორონავირუსის პანდემიის დროს ჩვენ ვიხილეთ სამოქალაქო და ადამიანის უფლებების შეზღუდვა, ფიზიკური ხელშეუხებლობის უგულებელყოფა,
პირადი თავისუფლების შეკვეცა და საარსებო წყაროების განადგურება.
ევროპაში ომი ამ ტანჯვას მრავალჯერ აღემატებოდა.
ჩვენი ადამიანური ღირსების, თვითგამორკვევისა და თავისუფლების შესანარჩუნებლად, უმთავრესი და გადაუდებელი ამოცანაა ომის
თავიდან აცილება, როგორც შიდა, ისე გარე საფრთხეების წინააღმდეგ.
ჩვენ ვხედავთ, როგორ უხეშდება ენა, სიმართლე იღუნება და ძალადობა პოლიტიკური ინტერესების მისაღწევ საშუალებად გამართლებულდება.
და ჩვენ ვიცით, რომ მრავალთა დუმილის გარეშე ომი ვერ დაიწყება, ხოლო მშვიდობა — ინდივიდების სიმამაცის გარეშე.
2026 წელი უნდა გახდეს წელი, როდესაც ჩვენ, როგორც მოქალაქეები, მშობლები, მეგობრები და მეზობლები,
დავდგებით არა ვინმეს წინააღმდეგ, არამედ მშვიდობისთვის.
ჩვენ, ამ დეკლარაციის ხელმომწერები, ამიტომ, სრული პასუხისმგებლობით ისტორიის წინაშე, საზეიმოდ ვაცხადებთ, რომ უპირობოდ ვუპირისპირდებით
ევროპაში ომს, უარვყოფთ ძალადობას პოლიტიკური ან ჰუმანური მიზნების მისაღწევად და 2026 წელს აქტიურად
წავახალისებთ ძლიერი სამშვიდობო მოძრაობის ჩამოყალიბებას.
მშვიდობა ჩვენში იწყება, მაგრამ ჩვენთან არ რჩება. ის იზრდება, როდესაც მას ვცხოვრობთ.
სწორედ ამიტომ ვამბობთ დღეს ერთად: არასდროს ომი, არასდროს სიჩუმე – ყველაფერი მშვიდობისთვის!
ყველაფერი მშვიდობისთვის.
მშვიდობისთვის
ყველაფერი მშვიდობისთვის.
ქალბატონებო და ბატონებო, ძვირფასო მეგობრებო, დღეს, აქ, ამ განსაკუთრებულ ადგილას და ამ მნიშვნელოვან
მომენტში, ჩემთვის არაფერია იმაზე სასიამოვნო, ვიდრე თქვენთან ერთად ძლიერი სიგნალის გაგზავნა.
იმედის, პასუხისმგებლობისა და უფრო მშვიდობიანი სამყაროს შექმნისადმი მტკიცე გადაწყვეტილების ნიშანი.
დიდი სიამოვნებითა და ღრმა მადლიერებით ვიხსენებ ინტენსიურ დისკუსიებს, შთამაგონებელ წვლილსა და
მრავალფეროვან პერსპექტივებს, რომლებიც ამ მეორე ალტერნატიულ მსოფლიო ეკონომიკურ ფორუმს ახასიათებდა.
დღეს ჩვენ ყველანი ერთმანეთთან ცოტათი დავუახლოვდით, დავძლიეთ საზღვრები, იდეოლოგიები, პირადი განსხვავებები და გავერთიანდით
საერთო რწმენით, რომ მშვიდობა არ არის მდგომარეობა, რომელიც ბოძებულია ჩვენთვის, არამედ ეს არის
ამოცანა, რომელიც აქტიურად უნდა ჩამოვაყალიბოთ.
სწორედ ამიტომ, განსაკუთრებით ვამაყობ, რომ ჩვენ ახლა ერთობლივად ვაწერთ ხელს პრაღის დეკლარაციას 2025 "ყველაფერი მშვიდობისთვის".
ეს დეკლარაცია ბევრად მეტია, ვიდრე დოკუმენტი. ეს პირობაა!
პირება საკუთარი თავის, ჩვენი თანამემამულეებისა და მომავალი თაობების წინაშე.
პირება, რომელიც გვავალდებულებს, განვაგრძოთ ფიქრი, მოქმედება და არასდროს დავნებდეთ, როდესაც
საქმე ეხება მშვიდობის დაცვასა და განმტკიცებას.
მოდით, ეს მომენტი ერთად მოვხატოთ – თვალსაჩინოდ, ძლიერად და ერთიანი.
უკრაინა-რუსეთი, ისრაელი-გაზა, აშშ-ირანი. მესამე მსოფლიო ომის ზღვარზე ვართ?
ომში სიმართლე პირველი მსხვერპლია და მასთან ერთად — ნამდვილი ისტორიოგრაფია.
მაშინ, როცა ევროპის მთავრობები იარაღსა და შეიარაღებაში შეუზღუდავ თანხებს აბანდებენ, Kla.TV-მ 25 000-ზე მეტ გადაცემაში
ამხილა ომის გამჩაღებლები და მათი ღალატის შემცველი მეთოდები.
დაიცავით ნამდვილი ისტორიოგრაფია, სანამ ის კვლავ გაყალბდება.
როგორ? დააჭირეთ ბმულს ვიდეოს აღწერაში www.kla.tv/2plus ახლავე და მიიღეთ თქვენი უფასო ისტორიული არქივი,
რომლის ღირებულებაც მილიარდ შვეიცარიულ ფრანკს შეადგენს!
შეავსეთ ფორმა ახლავე და მიიღეთ ექსკლუზიური უფასო მყარი დისკი საჩუქრად, პირდაპირ თქვენი რეგიონის
Kla.TV-ის თანამშრომლისგან! მართლა უფასოა? რა თქმა უნდა!
ერთადერთი "ფასი" ისაა, რომ დაგვეხმარებით ამ უნიკალური ისტორიული არქივის კოპირებაში და უფასოდ გადასცემთ ორ
სხვა კონტაქტს. შემოგვიერთდით ამ სამყაროს გადარჩენაში!