Мо ба охирин банди рӯзномаи худ расидем.
Ин ба Эъломияи Прага марбут аст. Стефан, дар паси он чӣ аст?
Бар асоси пешниҳодҳои гуногуни иштирокчиён дар соли гузашта, мо қарор додем, ки агар дар ин ҷо нерӯҳоямонро
муттаҳид карда, кӯшишҳоямонро ташкил кунем, пас бояд ин корро расман низ анҷом диҳем.
Ва ҳамин аст, ки мо «Эъломияи Прага»-ро барои сулҳ таҳия кардем, ки дар он мо низ мехоҳем
ӯҳдадор шавем, ки барои сулҳ истодагарӣ кунем.
Ва ҳоло мо ба ин авҷи ниҳоӣ меравем.
Ва барои ин мо мехоҳем як хонумро ба саҳна даъват кунем, ки чанд сухан дар бораи ин Эъломияи Прага бигӯяд.
Шумо ҳама ӯро мешиносед, шумо ҳама ӯро қадр мекунед, ҳа, шумо ҳама ӯро дӯст медоред. Хуш омадед, Биате Бахнер.
Ҷаҳон дар нооромӣ қарор дорад, зеро солҳо боз аз як ҳолати шок ба ҳолати дигар афтода истодааст.
Хатарноктарин зарбаи солҳои охир саҳнасозии даҳшатноки коронавирус аз ҷониби як картели беинсоф буд.
Он бо нияти махсус тарсу ваҳшатро дар байни аҳолӣ паҳн кард, низоми нави ваксинагузории тоталитарӣ ва
назорати тандурустиро ҷорӣ намуд ва барои Олмон дар маҷмӯъ 440 миллиард евро харҷ овард.
Солҳо боз мо бо зарбаи шокии фалокати эҳтимолии иқлим рӯбарӯ ҳастем.
Инчунин ин боис ба ноустувории асосӣ мегардад, махсусан барои ҷавонон, ва ҳамзамон бори молиявии калонро бар дӯши
ширкатҳо ва шаҳрвандон мегузорад, ки бори дигар ба манфиати як картели ноаён ва шубҳанок дар соҳаи иқлим хизмат мекунад.
Баъд аз драмаи коронавирус фавран зарбаи таҳдиди ҷанг фаро расид.
Ин бо як маъракаи таблиғотии ҷангии ғайримумкин бо яктарафа ва примитивӣ бадномсозии Русия ва роҳбарияш ҳамроҳ аст.
Бори дигар, ин барои Олмон хароҷоти харобиовар аст.
НАТО ва картели ҷангӣ, ки дар паси он қарор дорад, аз талаб кардани он ки аъзояш 5%-и ҳайратангези маҷмӯи маҳсулоти
дохилиро ба дифоъ ва силоҳсозӣ ҷудо кунанд, шарм намекунанд.
Бо фоизи ба дастомада ин тамоми буҷети солонаи Олмонро мехӯрад ва барои ҳеҷ чизи дигар пул намемонад.
Дар ниҳоят ин боиси фишор ва нобудсозии молиявии кишварҳои Аврупо ва шаҳрвандонашон хоҳад шуд, зеро ин хароҷоти ноустувор
ба суқути босуръати иқтисодӣ ва иҷтимоии кишварҳои мо ва фақршавии босуръати қисматҳои калони аҳолӣ меанҷомад.
Хизматрасонии ҳатмии ҳарбӣ бояд дубора ҷорӣ карда шавад.
Ин маънои онро дорад, ки на танҳо сарбозони касбӣ, балки мардони олмонӣ низ ҷони худро ва, бинобар ин, ояндаи худро
дар як ҷанги комилан бемаънӣ ва беумед дар хатар мегузоранд.
Ин рушд қариб ғайримумкин аст.
Вале бо вуҷуди ин, аксарият, ҳадди ақал миёни олмонҳо, боз ҳамаи инро дастгирӣ мекунанд.
Барои сеюмин бор дар тӯли 110 сол, аксари олмонҳо нисбати нидоҳои ҷангии сиёсатмадорон ва ВАО муқобилат намекунанд.
Баръакс, боз як бор аксарият олмонҳо бо чашмони пурра кушода ба ҳизбҳое раъй доданд, ки онҳоро ба фалокат мебаранд.
Бори дигар аксарият олмонҳо намефаҳманд, ки чӣ гуна пропагандаи беинсоф онҳоро барои хидмат ба манфиатҳои
қудратҳои хориҷӣ ва миллиардерҳои фоидаҷӯ истифода бурда, ба гургҳо мепартояд, то хӯрда шаванд.
Дар мавриди риёкорӣ ҳеҷ чиз ба саҳнагузории Рӯзи ёдбуд баробар намешавад, ки он бори дигар дар моҳи ноябр дар хотираи
қурбониёни ҳарду ҷанги ҷаҳонӣ ва зулм бо ҳузури Фридрих Мерц, Юлия Клокнер, Штефан Харбарт ва дигарон таҷлил шуд.
Ёддошти зерин дар он ҷо хонда шуд:
Имрӯз мо қурбониёни хушунат ва ҷанг, кӯдакон, занон ва мардони ҳамаи миллатҳоро ёд мекунем.
Мо сарбозонеро, ки дар ҷангҳои ҷаҳонӣ ҷон бохтанд, ва онҳое, ки дар натиҷаи амалиёти ҷангӣ ё баъдтар дар асирӣ ҳамчун шахсони
беҷойшуда ва паноҳҷӯён ҷони худро аз даст доданд, ёд мекунем.
Мо онҳоеро ёд мекунем, ки ба хотири мансуб будан ба халқи дигар, ба хотири он ки онҳоро аз нажодҳои гуногун мешумурданд, ба хотири
узвият дар ақаллият — масалан, аз рӯи ҷинс ё ҳувияти ҷинсӣ — ё ба хотири беморӣ ё маъюбӣ
ҳаётҳояшон носазовор дониста шуда, таъқиб ва кушта шуданд.
Мо онҳоеро, ки барои муқовимат ба зулм ҷони худро аз даст доданд, ва онҳоеро, ки барои пойфишорӣ
ба эътиқодоти худ ё дини худ мурданд, ёд мекунем.
Мо қурбониёни ҷангҳо ва ҷангҳои шаҳрвандии замони худро, қурбониёни терроризм ва таъқиби сиёсӣ, инчунин сарбозони Қувваҳои
Мусаллаҳи Олмон, афсарони пулис ва дигар кормандони хадамоти ҳолатҳои фавқулоддаеро, ки дар
хориҷа ҷони худро аз даст додаанд, таҷлил мекунем.
Имрӯз мо инчунин онҳое, ки дар кишвари мо қурбони нафрат ва хушунат шудаанд, ёд мекунем.
Мо қурбониёни терроризм ва экстремизм, антисемитизм ва нажодпарастиро дар кишварамон ёд мекунем.
Мо бо ҳамаи онҳое, ки ранҷ мекашанд, барои мурдагон мотам мегирем ва дарди онҳоро бо онҳо тақсим мекунем.
Аммо ҳаёти мо бо умеди оштии байни мардум нишондод шудааст ва масъулияти мост, ки дар дохили
кишвар ва дар саросари ҷаҳон сулҳро тарғиб кунем.
Канцлер Мерц, президенти Бундестаг Клоэкнер, ин суханҳои муътабар ва амиқ чӣ гуна бо ҷангҷӯӣ ва пропагандаи беандозаи
Бундесвер ва таблиғи ҷанг дар мактабҳо мувофиқат мекунанд?
Ин ёдбуди мурдагон чӣ гуна бо калимаи нави маъруфи ин даҳсола, ки шумо ҳама такрор мекунед —
«қобилияти эҳтимолии низомӣ» — мувофиқат мекунад?
Оё воқеан ҳамаи волидон ва бобову бибиҳои мо, ки маҷбур шуданд даҳшатҳои ҷанги гузаштаро бубинанд ва ҳеҷ гоҳ
фантазияҳои ҷангии шуморо, ки ғайримумкин ба назар мерасанд, дастгирӣ намекарданд, фаромӯш шудаанд?
Оё воқеан фаромӯш шудааст, ки немисҳои нацистӣ дар Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ нисбат ба Иттиҳоди Шӯравӣ бо кадом дараҷаи
қатлнокии шадид амал карданд, ки дар натиҷаи он миллионҳо нафар, аксари онҳо шаҳрвандони осоишта, ҷони худро аз даст доданд?
Оё воқеан фаромӯш шудааст, ки муттаҳидшавии Олмон бидуни ризоияти русҳо ва мардуми Русия ғайриимкон мебуд?
Оё таъсиси Созмони Милали Муттаҳид дақиқан 80 сол пеш, каме пас аз поёни Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ, аллакай фаромӯш шудааст?
Ҳадафи Созмони Милали Муттаҳидро, ки ҳамчун иттиҳоди ҷаҳонии қариб ҳамаи давлатҳост ва ба сулҳи ҷаҳонӣ содиқ аст, фаромӯш кунед:
Мо, халқҳои Созмони Милали Муттаҳид, ки қатъӣ ҳастем наслҳои ояндаро аз вабои ҷанг, ки ду бор дар умри мо башариятро
бо ғаму андӯҳи беандоза рӯбарӯ кард, наҷот диҳем, қарор додем, ки барои расидан ба ин ҳадафҳо бо ҳам кор кунем.
Ҷаноби канцлер, хонум президенти Бундестаг, ман мехоҳам бо эҳтиром ишора кунам, ки пропагандаи ҷангӣ тибқи моддаи
20-и Паймони байналмилалии ҳуқуқҳои шаҳрвандӣ ва сиёсӣ манъ аст, инчунин ҳар гуна ташвиқ ба душманӣ ва хушунат.
Ман инчунин мехоҳам ба шумо хотиррасон кунам, ки ин пакт аз соли 1973 қонуни Олмон аст.
Чуноне ки шумо хуб медонед, ҳатто омодагӣ ба ҷанги таҷовузӣ тибқи моддаи 26-и Қонуни асосии Олмон ғайриконститутсионӣ аст ва,
инчунин, тибқи банди 13-и Қонуни байналмилалии ҷиноятӣ ҷинояти сангин ба шумор рафта, бо ҳабси абад ҷазо дода мешавад.
Моддаи 80а-и Кодекси ҷиноятӣ аллакай барои ташвиқ ба ҳамла ҷазоҳои сангин муқаррар мекунад.
Оё онҳо воқеан фаромӯш шудаанд ё бо нияти пешакӣ партофта шудаанд, ба нафъи як мошини бузурги ҷангӣ ва саноати ҷангӣ –
меъёрҳои қонун, ақл, ҳисси умумӣ, ахлоқ ва одоб ҳамчун пояи зарурӣ барои зиндагии одилона,
осоишта ва озод ва ҳамзистии бародарона дар ин сайёра?
Дар ҳар сурат, мо дар инҷо ва миллионҳо ҳамватанони мо дар Олмон, Австрия ва саросари Аврупо хеле
хуб дар ёд дорем, ки чӣ дуруст, ахлоқӣ ва одобӣ аст.
Ва мо инчунин овозҳои бузурги ҳушдордиҳандаи асри гузаштаро ба ёд меорем, ба монанди табиб, теолог, мусиқидон ва инсоншинос
Альберт Швайцер, ки бо ҳақ ба Ҷоизаи сулҳи Нобел сарфароз гардид.
Альберт Швайцер ҳикмати ҳаёти худро чунин ҷамъбаст кард:
Ман он чизеро, ки онро эҳтиром ба ҳаёт меномам, ҳамчун фаҳмиши ниҳоӣ мешуморам, ки самти ҳаёти маро роҳнамоӣ мекунад.
Бо ин ман мехоҳам бигӯям, ки ҳама ҳаёт чизе пурразият ва аслан арзишманд аст, нисбати он бояд бо ҳамдардӣ
ва ҳамдаркии амиқ муносибат кунем, то ҳадде ки мо ба мавҷудоти андешаманд табдил ёбем.
Касоне, ки бо ин эҳтироми боандеша ба ҳаёт фаро гирифта шудаанд, медонанд, ки некӣ дар ҳифз ва пешбурди ҳаёт аст ва бадӣ дар
осеб расонидан ва нобуд сохтани ҳаёт, ҳам ҷисмонӣ ва ҳам рӯҳонӣ.
Барои бузургтарин сулҳҷӯи Альберт Швайцер, ки дар соли 2025 қариб ҳамаи васоити ахбори омма 150-солагии таваллуди ӯ ва
60-солагии даргузашти ӯро нодида гирифтанд, ахлоқ масъулияти беандоза нисбат ба ҳамаи мавҷудоти зинда аст.
Ин ахлоқ инчунин дар Эъломияи Прага 2025 риоя мешавад, ки ман ҳоло мехоҳам онро дар анҷоми ин дуюмин Форуми иқтисодии
ҷаҳонии алтернативии пурқувват дар Прага ба шумо бихонам ва ки ҳамаи мо, ки дар инҷо ҳузур дорем, онро якҷоя имзо хоҳем кард.
Эъломияи Прага 2025: ҲАМАЧИЗ БАРОИ СУЛҲ.
Дар давраи пандемияи коронавирус мо шоҳид шудем, ки ҳуқуқҳои шаҳрвандӣ ва инсонӣ лағв шуданд, дахлнопазирии
ҷисмонӣ нодида гирифта шуд, озодиҳои шахсӣ маҳдуд шуданд ва манбаъҳои рӯзгори мардум нобуд гардиданд.
Ҷанг дар Аврупо ин азобро чандин маротиба зиёдтар хоҳад кард.
Барои ҳифзи шаъну шарафи инсонӣ, худидоракунӣ ва озодии худ, муҳимтарин вазифаи ҳозира пешгирӣ
кардани ҷанг, ҳам дар дохил ва ҳам дар хориҷ аст.
Мо мебинем, ки забон беадобтар мешавад, ҳақиқат таҳриф мешавад ва хушунат ҳамчун воситаи
расидан ба манфиатҳои сиёсӣ ҳаққонӣ дониста мешавад.
Ва мо медонем, ки бе хомӯшии бисёриҳо ҳеҷ ҷанг сар намешавад ва бе шуҷоати инфиродӣ ҳеҷ сулҳ ба даст намеояд.
2026 бояд соли он бошад, ки мо, ҳамчун шаҳрвандон, волидон, дӯстон ва ҳамсоягон, на бар
зидди касе, балки барои сулҳ истодагарӣ кунем.
Мо, имзокунандагони ин эъломия, бинобар ин бо масъулияти пурра дар назди таърих боэҳтиром эълон мекунем, ки бе шарт бо ҷанг дар
Аврупо мухолифем, зӯровариро ҳамчун воситаи расидан ба ҳадафҳои сиёсӣ ё инсонӣ рад мекунем ва дар соли 2026 фаъолона
барои ташкили як ҳаракати пурқудрати сулҳ мубориза хоҳем бурд.
Субҳ дар даруни мо оғоз меёбад, аммо он бо мо намемонад. Он вақте рушд мекунад, ки мо онро зиндагӣ кунем.
Аз ин сабаб мо имрӯз якҷоя мегӯем: дигар ҳеҷ гоҳ ҷанг набошад, дигар ҳеҷ гоҳ хомӯшӣ набошад – ҳама чиз барои сулҳ!
Ҳама барои сулҳ.
Хонумону ҷанобон, дӯстони азиз, имрӯз дар ин ҷо, дар ин макони махсус ва дар ин лаҳзаи муҳим, барои ман чизе пурсазовортар
аз он нест, ки бо ҳамаи шумо як паёми қавиро ирсол кунам.
Нишонаи умед, масъулият ва иродаи қатъӣ барои эҷоди ҷаҳони оромтар.
Бо хушҳолии зиёд ва сипоси амиқ баҳсҳои пуршиддат, саҳмҳои илҳомбахш ва назариҳои гуногунро, ки ин дуюмин форуми
алтернативии ҷаҳонии иқтисодиро хос мекарданд, ба ёд меорам.
Имрӯз мо ҳама каме ба ҳам наздиктар шудаем, сарҳадҳоро убур карда, идеологияҳоро убур карда, фарқиятҳои шахсиро убур карда,
бо эътиқоди муштарак муттаҳид шудаем, ки сулҳ ҳолате нест, ки ба мо дода шудааст, балки
вазифаест, ки мо бояд онро фаъолона шакл диҳем.
Аз ин рӯ ман хеле ифтихор дорам, ки мо ҳоло якҷоя Декларатсияи Прага 2025 «Ҳама барои сулҳ»-ро имзо мекунем.
Ин эъломия аз як ҳуҷҷат хеле бештар аст. Ин як ваъда аст!
Ваъда ба худ, ба ҳамдигар ва ба наслҳои оянда.
Ваъдае, ки моро водор месозад, ки дар ҳимоя ва таъмини сулҳ ҳамеша фикр кунем, амал кунем ва ҳеҷ гоҳ таслим нашавем.
Биёед ин лаҳзаро якҷоя шакл диҳем – намоён, пурқудрат ва муттаҳид.
Украина-Русия, Исроил-Ғазо, ИМА-Эрон. Оё мо дар остонаи Ҷанги сеюми ҷаҳонӣ ҳастем?
Дар ҷанг ҳақиқат аввалин қурбонӣ мешавад ва бо он таърихнигории ҳақиқӣ низ.
Дар ҳоле ки ҳукуматҳои Аврупо бе маҳдудият дар силоҳ ва таҷҳизоти ҳарбӣ сармоягузорӣ мекунанд, Kla.TV дар беш аз 25 000
пахш ҷангҷӯён ва усулҳои хиёнокоронаи онҳоро ошкор кардааст.
Таъмини ҳақиқии таърихнигориро пеш аз он ки боз як бор сохтакорӣ шавад.
Чӣ тавр? Ҳоло дар тавсифи видео пайвандро www.kla.tv/2plus пахш кунед ва бойгонии таърихии ройгони худро, ки арзиши он
ба як миллиард франки Швейтсария баробар аст, ба даст оред!
Ҳоло шаклро пур кунед ва шумо ҳамчун тӯҳфа диски сахти истисноии ройгонро бевосита аз корманди
минтақавии Kla.TV-и худ хоҳед гирифт! Воқеан ройгон? Албатта!
Ягона «нарх» ин аст, ки шумо ба нусхабардории ин бойгонии беназири таърихӣ кӯмак карда, онро бепул ба ду нафари
дигар ирсол кунед. Ба мо дар наҷоти ин ҷаҳон ҳамроҳ шавед!