מיר האָבן דערגרייכט דעם לעצטן פּונקט אויף אונדזער אַגענדע.
עס איז פֿאַרבונדן מיט דער פּראַגער דעקלאַראַציע. סטפֿאַן, וואָס ליגט דערפֿון?
לויט די פֿאָרשלאָגן פֿון אַ ברייטער ריי באַטייליקטע פֿאַראַיאָר, האָבן מיר באַשלאָסן, אַז אויב מיר זאָלן דאָ
פֿאַראייניקן אונדזערע כּוחות און אָרגאַניזירן אונדזערע באַמיִונגען, זאָלן מיר דאָס אויך טאָן אָפֿיציעל.
און דערפֿאַר האָבן מיר אויסגעאַרבעט אַ "פּראָגער דעקלאַראַציע" פֿאַר שלום, אין וועלכער מיר
ווילן זיך אויך פֿאַרפֿליכטן אויפֿצושטיין פֿאַר שלום.
און איצט וועלן מיר פאָרזעצן צו דעם לעצטן קלימאַקס.
און פֿאַר דעם ווילן מיר אַרײַנלאַדן אַ דאַמע אויף דער בינע, וואָס וועט זאָגן אַ פּאָר ווערטער וועגן דער פּראַגער דעקלאַראַציע.
איר אַלע ווייסט זי, איר אַלע שאַצט זי, יאָ, איר אַלע ליבט זי. אַ וואַרעם באַגריסונג צו ביאַטע באַהנער.
די וועלט איז אין טורמאָל, ווײַל זי איז שוין יאָרן לאַנג געוואָרפֿן געוואָרן פֿון איין שאָק־צושטאַנד צום צווייטן.
דער ברוטאַלסטער שאָק פֿון די לעצטע יאָרן איז געווען די אומגעהויערע קאָראָנאַווירוס־אינסצענירונג
דורך אַן אומבאַוווּסטזיניקן קאָראָנאַווירוס־קאַרטעל.
עס האָט באַוווּסט פֿאַרשפּרייט מורא און טעראָר צווישן דער באַפעלקערונג, האָט אויפֿגעשטעלט אַ נײַע סיסטעם פֿון
טאָטאַליטאַרישער וואַקסינאַציע און געזונטהייט־קאָנטראָל, און האָט דייטשלאַנד געקאָסטן אַ גאַנץ סך פֿון 440 ביליאָן אייראָ.
פֿאַר יאָרן זײַנען מיר געשטאָסן געוואָרן מיטן שאָק פֿון דער אָנגעזאָגטער קלימאַט־קאַטאַסטראָפֿע.
דאָס ברענגט אויך גרונטלעכע אומזיכערקייט, בעיקר פֿאַר יונגע מענטשן, און גלײַך־צײַטיק פירט עס צו ריזיקע
פינאַנציעלע לאַסטן אויף געשעפֿטן און בירגער, וואָס ווידער בענעפֿיטירן אַ אומזעענעם, צווייפֿלדיקן קלימאַט־קאַרטעל.
די קאָראָנאַווירוס־דראַמע איז שנעל געפֿאָלגט געוואָרן פֿונעם שאָק פֿון דער מלחמה־דראָעניש.
דאָס ווערט באַגלייט דורך אַן אומגלויבלעכע מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע־קאַמפּאַניע מיט איין־זייטיקער און
פּרימיטיווער דעמאָניזאַציע פֿון רוסלאַנד און איר פֿירערשאַפֿט.
ווידער אַמאָל, דאָס מיינט חורבןדיקע הוצאות פֿאַר דײַטשלאַנד.
פֿאַר נאַטאָ און דעם מלחמה־קאַרטעל הינטער אים, זיי שעמען זיך נישט צו פֿאָדערן אַז אירע מיטגלידער זאָלן אָפּגעבן
אַ שוידערלעכע 5% פֿון זייער ברוטאָ אינלענדישן פּראָדוקט פֿאַר פֿאַרטיידיקונג און באַוואָפֿענונג.
צוזאַמען מיטן אָנגעקומענעם אינטערעס וועט דאָס אויסנוצן דעם גאַנצן דײַטשן יערלעכן בודזשעט, און עס
וועט נישט בלײַבן קיין געלט פֿאַר עפּעס אַנדערש.
דאָס וועט לעסאָף פינאַנציעל אויספּרעסן און פֿאַרניכטן די אייראָפּעיִשע לענדער און זייערע בירגער, ווײַל די אומשטיצבאַרע
קאָסטן וועלן פֿירן צו אַ שנעלן עקאָנאָמישן און געזעלשאַפֿטלעכן צוזאַמענברוך פֿון אונדזערע לענדער און צו אַ
שנעלער אָרעמקייט פֿון גרויסע טיילן פֿון דער באַפֿעלקערונג.
פֿאַרפֿליכטענער מיליטערישער דינסט זאָל ווידער אַרײַנגעפֿירט ווערן.
דאָס מיינט אַז נישט נאָר פּראָפֿעסיאָנעלע זאָלדאַטן, נאָר אויך דייטשע מענער ריזיקירן זייער לעבן און דערמיט זייער
צוקונפֿט אין אַ גאָר אומזיןדיקן און האָפֿענונגסלאָזן קריג.
די אַנטוויקלונג איז כּמעט אומפֿאַרשטענדלעך.
און נאָך אַזוי שטיצט די מערהייט, לפחות אין דײַטשלאַנד, ווידער אַלעס דאָס.
פֿאַרן דריטן מאָל אין 110 יאָר שטייען די מערהייט דײַטשן נישט קעגן די קריגסרופֿן פֿון פּאָליטיקער און די מעדיע.
אינעם קעגנשטעל האָבן ווידער אַמאָל די מערהייט דײַטשן געשטימט פֿאַר די פּאַרטייען וואָס פֿירן זיי מיט עפענע אויגן
און לויט זייער אייגענער אָנערקענונג אין קאַטאַסטראָפֿע.
ווידער אַמאָל פֿאַרשטייען די מערהייט דײַטשן נישט, ווי זיי ווערן אויסגענוצט דורך אומעטישע פּראָפּאַגאַנדע צו דינען די
אינטערעסן פֿון אויסלענדישע מאַכטן און ביליאָנער־פּראָפֿיטירער, און ווי מען וואַרפֿט זיי צו די שאַרקן צו ווערן אויפגעגעסן.
שווער צו שלאָגן אין היפּאָקריזיע איז די אויפֿפֿירונג פֿון דער געדענק־טאָג, וואָס איז ווידער געפֿײַערט געוואָרן אין נאוועמבער
צו דערמאָנען די קרבנות פֿון ביידע וועלט־מלחמות און טיראַניע, מיט פֿרידריך מערץ, יוליע קלאָקנער, שטפֿאַן האַרבאַרט און אַנדערע.
דער פֿאָלגנדיקער גedenk־שרײַב איז דאָרט געלייענט געוואָרן:
הײַנט געדענקען מיר די קרבנות פֿון גוואַלד און מלחמה, קינדער, פֿרויען און מענער פֿון אַלע פֿעלקער.
מיר געדענקען די זאָלדאַטן וואָס זענען אומגעקומען אין די וועלט־מלחמות, די מענטשן וואָס האָבן פאַרלוירן
זייער לעבן דורך מלחמה־אַקטן אָדער שפּעטער אין געפאַנגענשאַפֿט ווי אַנטלויפֿטע און פליטים.
מיר געדענקען די וואָס זענען פֿאַרפֿאָלגט און געשאָסן געוואָרן, ווײַל זיי האָבן געהערט צו אַ אַנדערן פֿאָלק, ווערן באַטראַכט ווי
אַ אַנדערע ראַסע, זענען געווען טייל פֿון אַ מינאָריטעט, למשל צוליב זייער געשלעכט אָדער זייער סעקסועלער
אידענטיטעט, אָדער וועמענס לעבן איז געהאַלטן געוואָרן אומווירדיק צו לעבן צוליב אַ קראַנקייט אָדער אַ דיסאַביליטעט.
מיר געדענקען די וואָס האָבן פֿאַרלוירן זייער לעבן ווײַל זיי האָבן זיך געשטעלט קעגן טיראַניע, און די וואָס זענען
געשטאָרבן ווײַל זיי האָבן זיך פֿעסט געהאַלטן צו זייערע איבערצײַגונגען אָדער זייער אמונה.
מיר טרויערן די קרבנות פֿון די מלחמות און בירגער־מלחמות פֿון אונדזער צײַט, די קרבנות פֿון טעראָריזם און פּאָליטישער
פֿאַרפֿאָלגונג, און די סאָלדאַטן פֿון די דײַטשישע באַוואָפֿנטע קראַפֿטן, פּאָליציי־אָפֿיצירן און
אַנדערע עמערדזשענסי־סערוויס־פּערסאָנעל וואָס האָבן פֿאַרלוירן זייער לעבן אין אויסלאַנד.
הײַנט געדענקען מיר אויך די וואָס זענען געוואָרן קרבנות פֿון האַס און גוואַלד אין אונדזער לאַנד.
מיר געדענקען די קרבנות פֿון טעראָריזם און עקסטרעמיזם, אַנטיסעמיטיזם און ראַסיזם אין אונדזער לאַנד.
מיר טרויערן מיט אַלע וואָס ליידן, פֿאַר די טויטע, און טיילן זייער ווייטאָג.
אָבער אונדזערע לעבן זענען געצייכנט דורך די האָפֿענונג אויף פֿאַרברענגונג צווישן מענטשן, און אונדזער אחריות איז צו פֿאַרבעסערן
שלום צווישן מענטשן אין דער היים און איבער דער גאַנצער וועלט.
טשאַנסלער מערז, פּרעזידענט פֿון דעם בונדעסטאַג קלאָקנער, ווי פּאַסן די דאָזיקע כּבֿודיקע און טיפֿזיניקע ווערטער
צו אײַער מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע און די אומבאַשרײַבלעכע בונדעסװער און מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע אין די שולן?
ווי פּאַסט די דאָזיקע אָנדענקונג פֿון די טויטע צו דעם נײַעם באַמאָדעטן וואָרט פֿונעם יאָרצענדליק, וואָס איר אַלע האַלט
אין איין איבערחזרן, די אַזוי-גערופענע מיליטערישע פֿעיִקייט?
צי זענען זיי טאַקע פֿאַרגעסן, אַלע אונדזערע עלטערן און זיידע־באָבעס וואָס האָבן געמוזט זײַן עדות צו די שרעקן
פֿון דער לעצטער מלחמה און וואָס וואָלטן קיינמאָל נישט געשטיצט אײַער אומפֿאַרשטענדלעכע מלחמה־פֿאַנטאַזיעס?
צי איז טאַקע פֿאַרגעסן געוואָרן, ווי מאָרדדיק די נאַצי־דײַטשן האָבן זיך אויפֿגעפֿירט קעגן דער סאָוועטישער פֿאַראייניקונג
בעת דער צווייטער וועלט־מלחמה, וואָס האָט געקאָסט די לעבנס פֿון אומצאָליקע מיליאָנען מענטשן, דער רובֿ פֿון זיי ציווילע?
צי איז טאַקע פֿאַרגעסן די ווידעראַייניקייט פֿון דײַטשלאַנד, וואָס וואָלט נישט געווען מעגלעך אָן
דער צוזימונג פֿון די רוסן און דעם רוסישן פֿאָלק?
צי איז די גרינדונג פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציעס פּונקט 80 יאָר צוריק, קורץ נאָך דעם סוף
פֿון דער צווייטער וועלט־מלחמה, שוין פֿאַרגעסן?
פֿאַרגעסט דעם ציל פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציעס, וואָס, ווי אַ גלאבאלע פֿאַרבאַנד פֿון כּמעט
אַלע לענדער, איז מחויב צו וועלט־שלום, ווי פאלגנד:
מיר, די פֿעלקער פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציעס, באַשלאָסן צו ראַטעווען די צוקונפֿטיקע דורות פֿון דער מפּחֿית פֿון מלחמה, וואָס
צוויי מאָל אין אונדזער לעבן האָט געבראַכט אומצאָליקן טרויער צום מענטשלעכן מין, האָבן באַשלאָסן
צוזאַמען אַרבעטן צו דערגרייכן די דאָזיקע צילן.
הער קאַנצלער, פֿרוי פּרעזידענט פֿון דער בונדעסטאַג, איך וויל אײַך פּאָליטלעך אָנצוּווײַזן אַז מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע איז פֿאַרבאָטן
לויט אַרטיקל 20 פֿון דער אינטערנאַציאָנאַלע קאָווענאַנט וועגן בירגערלעכע און פּאָליטישע רעכטן,
ווי אויך יעדער אויפֿרוף צו פײַנטשאַפֿט און גוואַלד.
איך וויל אײַך אויך דערמאָנען, אַז דער פּאַקט איז געווען דײַטש געזעץ זינט 1973.
ווי איר גוט ווייסט, אפילו די צוגרייטונג צו אַ אַגרעסיווער מלחמה איז אומקאָנסטיטוציאָנעל לויט אַרטיקל 26 פֿון דער דײַטשער
גרונטגעזעץ און דערצו איז דאָס אַ ערנסטער קרימינעלער עבירה לויט סעקציע 13 פֿון דעם געזעץ וועגן אינטערנאַציאָנאַלן
קרימינעלן געזעץ, וואָס איז באַשטראָפֿט מיט לעבנסלאַנגער טורמע.
סעקציע 80a פֿון דעם קרימינעל־קאָדעקס לייגט שוין שווערע שטראפֿן אויף אויפֿרויסונג צו אַגרעסיע.
צי זענען זיי טאַקע פֿאַרגעסן געוואָרן, אָדער אפילו בכיוון אַרויסגעוואָרפֿן געוואָרן אין באַפֿאַוור פֿון אַ ריזיקער
מלחמה־מאַשין און מלחמה־אינדוסטריע – די קריטעריעס פֿון געזעץ, שכל, געזונדן זינען, עטיק און מאָראַל ווי דער אומפֿאַרמיטלעכער
יסוד פֿאַר אַ גערעכטן, פרידלעכן און פֿרײַעם לעבן און ברודערלעכן צוזאַמענלעבן דאָ אויף אונדזער פּלאַנעט?
אין יעדן פאַל, מיר דאָ און מיליאָנען מיטבירגער אין דײַטשלאַנד, עסטרײַך און איבער גאַנץ אייראָפּע
געדענקען זייער גוט וואָס איז ריכטיק, עטיש און מאָראַליש.
און מיר געדענקען אויך די גרויסע שטימען פֿון וואָרענונג און אָנמאָנונג פֿון דער לעצטער יאָרהונדערט, אַזאַ ווי דער
דאָקטער, טעאָלאָג, מוזיקער און הומאַניסט אַלבערט שװײַצער, וואָס האָט פֿאַר גוטן גרונד באקומען דעם נאָבעל־שלום־פּרײַז.
אַלבערט שוואַיץ האָט זײַן לעבנס־חכמה אַזוי צוזאַמענגעפֿאַסט:
איך האַלט פֿאַר דעם העכסטן איינזיכט וואָס פֿירט די ריכטונג פֿון מײַן לעבן דאָס וואָס איך רוף כּבֿוד פֿאַרן לעבן.
מיט דעם מיינ איך, אַז אַלע לעבן איז עפּעס מיסטעריעז און פֿון זיך אַליין ווערטפֿול, צו וועלכן מיר זאָלן זיך באַציִען מיט
רחמנות און עמפּאַטיע, ביז מיר ווערן טראַכטנדיקע באַשעפֿענישן.
די וואָס ווערן באַהערשט פֿון דעם געדאַנקפֿולן כּבֿוד פֿאַרן לעבן, ווייסן אַז גוטסקייט ליגט אין דעם אויפֿהיטן און
פֿאַרשפּרייטן לעבן, און בייז אין דעם שעדיקן און פֿאַרניכטן לעבן, ביידע פֿיזיש און גײַסטיק.
פֿאַר דעם גרויסן פּאַסיפיסט אַלבערט שװײַצער, וועמענס 150סטער געבורטסטאָג און 60סטער יאָרטאָג פֿון זײַן טויט זענען אין
2025 כּמעט אַלע מעדיע־אויסגאַבעס איגנאָרירט געוואָרן, איז עטיק די אומבאַגרענעצטע אחריות פֿאַר אַלע לעבעדיקע זאַכן.
די עטיק ווערט אויך נאָכגעגאַנגען דורך דער פּראַגער דעקלאַראַציע 2025, וואָס איך וועל איצט לייענען פֿאַר אײַך בײַם סוף פֿון דעם
צווייטן שטאַרקן אַלטערנאַטיוון וועלט־עקאָנאָמישן פֿאָרום דאָ אין פּראַג, און וואָס מיר אַלע,
וואָס זײַנען דאָ, וועלן דאַן צוזאַמען אונטערשרײַבן.
פּראַג דעקלאַראַציע 2025: אַלץ פֿאַר שלום.
בעת דער קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע, האָבן מיר געזען ווי בירגערלעכע און מענטשנרעכט ווערן אָפּגעשטעלט, די
פֿיזישע אינטעגריטעט ווערט איגנאָרירט, פּערזענלעכע פֿרײַהייטן ווערן באַגרענעצט און פּרנסה ווערט חרובֿ געמאַכט.
אַ מלחמה אין אייראָפּע וואָלט גורם געווען פיל מער ליידן.
כּדי צו באַשיצן אונדזער מענטשלעכע כּבֿוד, אונדזער זעלבסטבאַשטימונג און אונדזער פֿרײַהייט, איז די דרינגלעכסטע אויפֿגאַבע
צו פֿאַרמיידן קריג ביידע אין דער היים און אין אויסלאַנד.
מיר זעען ווי די שפּראַך ווערט גראָבער, די אמת ווערט פאַרקרימט און גוואַלד ווערט רעכטפֿערטיקט
ווי אַ מיטל צו נאָכגיין פּאָליטישע אינטערעסן.
און מיר ווייסן אַז קיין מלחמה קען נישט אויפֿשטיין אָן דער שטילקייט פֿון די פילע, און קיין שלום אָן דער מוט פֿון יחידים.
2026 זאָל זײַן דאָס יאָר, אין וועלכן מיר, ווי בירגער, עלטערן, פֿרײַנד און שכנים, שטייען אויף, נישט קעגן עמעצן, נאָר פֿאַר שלום.
מיר, די אונטערשרײַבער פֿון דער דאָזיקער דעקלאַראַציע, דערקלערן דעריבער פֿאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר דער געשיכטע, אַז מיר זענען אָן
קיין באַדינגונגען קעגן אַ מלחמה אין אייראָפּע, אַז מיר וואַרפֿן אָפּ גוואַלד ווי אַ מיטל צו דערגרייכן פּאָליטישע
אָדער מענטשלעכע צילן, און אַז מיר וועלן אַקטיוו קעמפֿן פֿאַר אַ שטאַרקער פֿרידן־באַוועגונג אין יאָר 2026.
שלום הייבט זיך אָן אין אונדז, אָבער עס בלײַבט נישט מיט אונדז. עס וואַקסט ווען מיר לעבן עס.
דערפֿאַר זאָגן מיר הײַנט צוזאַמען: קיינמאָל מער מלחמה, קיינמאָל מער שטילקייט – אַלץ פֿאַר שלום!
אַלץ פֿאַר שלום.
אַלט פֿאַר שלום.
אַלץ פֿאַר שלום.
אַלץ איז געוואָרן שוואַרץ. ?
אַלע פֿאַר שלום
אַלץ פֿאַר שלום.
דאַמען און הערן, טײַערע פֿרײַנד, הײַנט, דאָ, אין דעם באַזונדערן אָרט און אין דעם באַטײַטיקן מאָמענט, איז פֿאַר
מיר גאָרנישט מער צופֿרידנשטעלנדיק ווי צו שיקן אַ שטאַרקן אָנזאָג צוזאַמען מיט אײַך אַלעמען.
אַ צייכן פֿון האָפֿענונג, פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט און באַשלאָסנקייט צו שאַפֿן אַ מער פֿרידלעכע וועלט.
מיט גרויס פֿרייד און טיפֿער דאַנקבאַרקייט קוק איך צוריק אויף די אינטענסיווע דיסקוסיעס, די אינספּירירנדיקע בײַשטײַערונגען
און די פֿאַרשיידענע פּערספּעקטיוון וואָס האָבן כאַראַקטעריזירט דעם צווייטן אַלטערנאַטיוון וועלט־עקאָנאָמישן פֿאָרום.
הײַנט האָבן מיר אַלע זיך אַ ביסל נעענטער צוזאַמען גערוקט, איבער גרעניצן, איבער אידעאָלאָגיעס, איבער פּערזענלעכע חילוקים,
פֿאַראייניקט דורך דעם געמיינזאַמען איבערצײַגונג אַז שלום איז נישט אַ מצב וואָס ווערט אונדז געגעבן,
נאָר אַ אויפֿגאַבע וואָס מיר מוזן אַקטיוו פאָרמען.
דערפֿאַר בין איך זייער שטאָלץ, אַז מיר איצט צוזאַמען אונטערשרײַבן די פּראַגער דעקלאַראַציע 2025 – אַלע פֿאַר שלום.
די דערקלערונג איז פיל מער ווי אַ דאָקומענט. זי איז אַ הבטחה!
אַ הבטחה צו זיך אַליין, צו אונדזערע מיטמענטשן, צו די צוקונפֿטיקע דורות.
אַ הבטחה וואָס פֿאַרפֿליכטעט אונדז ווײַטער צו טראַכטן, ווײַטער צו האַנדלען און קיינמאָל נישט
אויפֿצוגעבן ווען עס קומט צו פֿאַרטיידיקן און דערמעגלעכן שלום.
לאָמיר דעם מאָמענט צוזאַמען פֿאָרמען – זעבאַר, שטאַרק און פֿאַראייניקט.
ראַטעווען אמתדיקע געשיכטע – מיטן פֿרײַען Kla.TV־אַרכיוו אוקראַיִנע־רוסלאַנד, ישראל־גאַזאַ, USA־איראַן.
צי זײַנען מיר אויפֿן ברעג פֿון דריטער וועלט־מלחמה?
אין אַ מלחמה איז דער אמת דער ערשטער קרבן, און מיט אים די אמתע היסטאָריאָגראַפֿיע.
בשעת די אייראפעישע רעגירונגען אינוועסטירן אומבאַגרענעצטע סומעס אין וואָפן און אַרמאַמענטן, האָט Kla.TV אַנטפּלעקט קריגספֿירער
און זייערע פּערפֿידיעזע מעטאָדן אין איבער 25,000 בראָדקאַסטן.
זיכערט אמתדיקע היסטאָריאָגראַפֿיע איידער זי ווערט ווידער פאַלש געמאכט.
ווי? קליקט איצט אויף דעם לינק אין דער ווידעא־באַשרײַבונג www.kla.tv/2plus און זיכערט אײַער פֿרײַען
געשיכטע־אַרכיוו, ווערט אַ ביליאָן שווייצער פראַנקען!
פֿילט אויס דעם פֿאָרמולאַר איצט און איר וועט באַקומען אַן אויסשליסלעך אומזיסטן האַרד־דיסק גלײַך פֿון אײַער רעגיאָנאַלן
Kla.TV־אָנגעשטעלטן ווי אַ מתּנה! טאַקע אומזיסט? אַבסאָלוט!
דער איינציקער "פּרײַז" איז אַז איר העלפֿט קאָפּירן דעם איינציקן היסטאָרישן אַרכיוו און איבערגעבן אים אומזיסט צו צוויי אַנדערע
קאָנטאַקטן. שליסט זיך אָן צו אונדז אין ראַטעווען די וועלט!