Seksa atakoj inter infanoj en infanvartejoj pliiĝas.
Jen estis la titolo en Bild en decembro 2024: Registritaj atakoj en Norda Rejn-Vestfalio:
Novaj ŝokaj ciferoj pri perforto en infanvartejoj:
Preskaŭ 2 000 kazoj de korpa damaĝo ++ Seksa atakoj pli ol duobliĝis
La gazeto NW Nachrichten raportis la 13an de septembro ĉi-jare: Signife pli da perforto en infanĝardenoj de
Norda Rejn-Vestfalio – fizika atako kaj seksa misuzo
Ekde 2022, la nombro de raportitaj kazoj pli ol duobliĝis.
En Nordrejn-Vestfalio, kazoj de seksa perforto faritaj de infanoj preskaŭ triobliĝis.
Jen nur du reprezentaj titoloj el la federacia ŝtato Norda Rejn-Vestfalio.
Ĉi tiu danĝera evoluo ne estas koincido:
Ekde aŭgusto 2024, ĉiu infanĝardeno estas devigita prezenti tielnominatan "koncepton pri protekto kontraŭ perforto".
Multaj institucioj ankaŭ integras konceptojn pri seksa edukado en ĉi tiu kunteksto.
"Ĉambroj por korpa esplorado", "komfortaj anguloj" kaj similaj instalaĵoj ne estas maloftaj.
La tendencoj, kiuj estas merkatataj kiel eduke valoraj, devenas de la normoj de la Monda
Organizaĵo pri Sano por seksa edukado en Eŭropo.
La enhavo de ĉi tiuj normoj estas tre maltrankviliga.
Por infanoj de 0 ĝis 4 jaroj, oni rekomendas la jenon: "Plezuro kaj deziro tuŝi sian propran korpon, frua infana masturbado" aŭ
"voluptaj spertoj, fizika intimeco kiel parto de la homa vivo".
- Kun tio ligo estas la akiro de seksaj kapabloj per tiel nomataj "kuracistaj ludoj".
Kvar- ĝis sesjaruloj devus "paroli pri seksaj temoj"!
Tio ankaŭ estis diskutita ĉi tie kaj tie en la publikaj amaskomunikiloj, sed sen malkaŝi la tre
problemecan agendon de pedofila infiltrado malantaŭ ĝi.
Franca socia sciencisto Thibault Kerlirzin de la infanprotekta organizo Mamans Louves ekzamenis fontojn por la
sciencaj rekomendoj de la WHO-normoj kaj trovis aŭtorojn el lobigrupoj, kiuj malkaŝe subtenas pedofilion.
Inter ili estas homoj, kiuj publikigis en pedofilaj revuoj kaj estas profunde enradikiĝintaj en tiuj cirkloj.
La edukada broŝuro "Die schleichende Pädophilisierung" (La ŝtelanta pedofiliĝo) de la
infanprotekta organizo Demo für alle deklaras:
Seksigitaj infanoj estas Eldorado por pedofiloj.
Tamen seksigo kaŝiĝas ne nur en mallumaj anguloj de la interreto, sed ankaŭ en ŝajne
protektitaj spacoj kiel lernejoj kaj infanĝardenoj.
"Tatort Kita" estas alvoko al ĉiuj gepatroj, edukistoj, dungitoj de la junulara bonfarta oficejo kaj la resto de
la justica sistemo por ĉesigi ĉi tiun ŝtate sponsoritan endanĝerigon de la bonfarto de infanoj.
Por protekti niajn infanojn: Bonvolu diskonigi ĉi tiun gravan mesaĝon!
Grandan dankon unue al la agallianco DemoFürAlle!
TRAJLERO
"Nu, la termino 'koncepto pri seksa edukado' neniam estis menciita."
Ĉi tiuj estas maltrankviligaj raportoj.
"Ĉi tiu: 'Ŝtata Oficejo pri Junulara Bonfarto haltigas planitan spacon por fizika esplorado en infanĝardeno'"
Kaj la nombro kreskas.
"Tiam mi komencis demandi min, ĉu la koncepto vere estis tiel bona."
Kio okazas en niaj infanvartejoj?
"Homoj estas seksaj estaĵoj ekde la komenco."
"Doktroludoj estas parto de normala infana disvolviĝo. Ĉu ili ĝuas la tuŝadon aŭ la ludon aŭ ne."
En ĉi tiu filmo ni montros, kiel tre problema tendenco en seksa edukado ekregis en influaj organizoj.
"Jen tiu infama matrico."
"Ŝi malkaŝis aferojn, kiujn ĉiuj gepatroj kaj ĉiuj politikaj gvidantoj bezonas scii."
Ilia celo: nova dimensio de seksigo de infanoj.
Sed kian efikon tio havas sur la plej junaj infanoj?
"Tiam en tiuj komfortaj anguloj okazas ĉiuspecaj aferoj, kiujn ni eĉ ne povus imagi en niaj plej teruraj
koŝmaroj, aferoj, kiujn infanoj faras unu al la alia."
"Tio jam estas misuzo."
"Jes!"
"Fakte, mi koleras kontraŭ mi mem, ke mi ne tuj parolis ĉe tiu gepatrorenkontiĝo kaj
diris: 'Ne, mi ne volas tion por mia infano.'"
Aferoj, kiuj fakte pli koncernas publikajn prokurorojn kaj junularajn bonfartajn
oficejojn, devas fariĝi la normo en infanvartejoj.
Krimloko: infanĝardeno. La vekiĝisma atako kontraŭ niaj infanoj.
Estas tendenco, kiu daŭras jam de jardekoj: la seksigo de okcidentaj socioj.
Pli kaj pli, pli rapide kaj pli rapide, pli kaj pli ribelema, kaj ĉiam pli celita al infanoj.
Ŝi fakte devis hodiaŭ legi por infanoj en la municipa biblioteko de Bargteheide: "Drag-reĝino Veuve Noire".
"Sed tio estas, kompreneble, alia signo pri tio, kiom grava estas ĉi tiu speco de eduka laboro, kiun ni ankaŭ faras."
Ĉar nur kiam ni aktive engaĝiĝas kun infanĝardenoj, lernejoj kaj profesiaj kolegioj, ni povas vere sukcesi en edukado de homoj.
Esplori? Per kio?
"En junio, ŝi volas teamiĝi kun draga reĝo Eric Bigclit..."
Munkeno, similaj bildoj, sama temo:
"... organizi legadon por infanoj de 4 jaroj kaj pli aĝaj."
La tendenco al ĉiam pli frua seksigo ne estas germana fenomeno.
Torrevieja, Hispanio: Malgrandaj infanoj dancas en prostituitaj kostumoj ĉe geja parado.
Pedofilio en la malferma strato.
Ĉu infanoj eĉ apartenas al paradoj de geja fiereco?
Ŝajne tiel en Vroclavo, Pollando.
En Londono, la Pride-parado nun havas sian propran familian kaj infanan areon.
La brita edukada eldonisto Twinkl tiel glorificas la ĉielarkan agendon ("egalaj rajtoj por ĉiuj").
Kaj tio kaŭzis sufiĉe grandan tumulton en Usono:
"Ni venos por viaj infanoj," skandis partoprenantoj en parado de geja fiereco en Novjorko.
Ĉio estis nur miskompreno, certigis la iniciatintoj al ĉiuj.
La slogano estis prenita el kunteksto.
Ĉu vere?
Frankfurto ĉe Majno, julio 2025:
Estas la Tago de Christopher Street, aŭ pli ĝuste Tagoj.
Tio, kio komenciĝis kiel parado de geja fiero, nun fariĝis kvar-taga evento ĉe la bordo de la rivero
Main, kaj infanoj ankaŭ estas ĉi tie eksplicite bonvenaj.
La tiel nomata CSD Mile reklamas sian propran junularan kaj familian areon.
Perfekta por ke infanoj lasu sian kreemon senbride flui, laŭ la organizantoj.
'Fine, spaco por niaj malgrandaj gastoj,' ili skribas en Instagramo.
Ergo: Karuseloj kaj saltkasteloj apud fetisbudoj.
Ĉielarkaj unikornoj renkontas ĉielarkan ideologion.
Gejoj en ledaj vestaĵoj apud malgrandaj infanoj – kvazaŭ tio estus tute natura ĉe evento
dediĉita al la kompleta seksigo de plenkreskuloj.
Ne estas kritiko, ĉiuj partoprenas.
Sed dum nur kelkaj gepatroj libervole kondukas siajn infanojn ĉi tien, ekzistas aliaj lokoj,
kien ĉiuj gepatroj devas konduki siajn infanojn.
En multaj lokoj seksigo jam estas kutima en lernejoj.
Sed tio ne estas ĉio.
Nun ĝi ankaŭ komenciĝas en infanvartejoj.
Kian efikon tio havas sur infanoj?
Kiuj estas la implikitaj riskoj kaj kio pri la interesoj de la gepatroj?
Por ĉi tiu filmo ni pasigis monatojn esplorante, renkontiĝante kun fakuloj, analizante
retojn kaj malkovris kelkajn alarmajn foninformojn.
Jen ni prezentas la rezulton.
Aferoj, kiujn ĉiuj gepatroj devus scii – kaj ĉiuj politikistoj ĉiuokaze.
"Tio estas temo, kiu klare koncernas pli kaj pli da gepatroj: la frua seksigo de iliaj infanoj, nun eĉ en infanĝardenoj."
"Jes, tio estas tute freneza."
Ĉiaspecaj gazetoj raportas pri ĝi.
Jen: La Ŝtata Oficejo pri Junulara Bonfarto haltigas planitan spacon por fizika esplorado en la infanĝardeno.
Tio estis en Hanovero.
Ni havas ĉi tion ĉi tie en Braŭnsvergo: ludi kuraciston en infanĝardeno.
Vi havas ĉi tie: Infanĝardeno konsideras spacon por seksludoj.
En Kerpen: Masturbado kaj kuracistaj ludoj.
Do ĉie, kaj vi eĉ havas ĝin en katolikaj infanvartejoj.
Katolika infanĝardeno nuligas skandalajn eventojn kun kuracista ludo – en Kolonjo.
Kaj Svislando ankaŭ havas ĝin: ĉambroj por ludi kuraciston estas normalaj en svisaj infanĝardenoj.
"Ĉi tio ankaŭ estas io, kion ni spertis kun la 'Iniciato de Gepatraj Agadoj'."
Ni ricevas ĉiam pli da leteroj de maltrankvilaj gepatroj, kiuj kontaktas nin por diri, ke ĉi tiu tipo de
seksa edukado aŭ instruado fariĝas troa en infanĝardenoj.
Ĝi varias de montrado de libroj ĝis atakoj inter samuloj aŭ infanoj.
Estas kelkaj aferoj, kiuj atentigas vin kaj estas vere tre, tre maltrankviligaj.
Tio estas maltrankviliga novaĵo.
Ĉio ĉi estas ekstreme streĉa kaj ekstreme persona por la tuŝitaj , tial ne multaj homoj volas paroli pri tio antaŭ la kamerao .
Kerstin Kramer aranĝis renkontiĝon kun kelkaj gepatroj, kiuj konsentis fari ĝuste tion.
Laŭ ilia peto, ni ne malkaŝos la loĝlokon aŭ la identecon de la koncernatoj.
Ĉio, kion ni povas diri, estas, ke nia vojaĝo kondukas nin al malgranda urbo ie en Bavario.
Kaj la rakonto komenciĝas sufiĉe ne-spektakle per konversacio inter du patrinoj en infanĝardeno.
"Kaj ŝi rakontis al mi pri siaj filoj, kiuj hejme koraĝe ridis pri nia filino, aŭ pli ĝuste pri la spertoj, kiujn ili dividis."
Kaj la filoj diris, ke nia filino metis sian fingron en sian postaĵon, kion ili faras la tutan tagon hejme.
Sed la filino de la koncerna patrino rememoras ĝin tute alimaniere.
"Tiam mi rekte demandis ŝin pri tio. Kio ĝi estis?"
Ĉu tio, kion Panjo diris al mi, vere estas vera?
Jes, Panjo, tio estas vera, sed ĝi tute ne estis tiel, kiel ŝi diris al vi.
Tute ne estis tiel, kiam la knaboj forprenis miajn pantalonojn.
Pardonu, kio estas ĝi?
Kaj tiam ŝi diris, ke tiuj knaboj mallevis ŝiajn pantalonojn, laŭdire plurfoje, ne nur unufoje, kaj ke tio okazis regule.
Jes, ili kontaktis nin, kaj mi jam antaŭe parolis kun ŝi telefone, kaj tiam ŝi diris al mi dum la konversacio,
ke ŝia filino estis plurfoje sekse atakita de du knaboj.
Do ni ĉi tie parolas pri infanoj.
La krimsceeno: ekologia arbara plantejo.
Interalie, en la malfermita spaco estis tubo, en kiun la infanoj povis rampi.
"Estas unu ekstere sur la tereno, tubo, tunelo, kie vi povas kaŝiĝi."
Kio ne povas esti vidata de ekstere.
"Se vi ne rigardas ĝin rekte."
Jen kie la atakoj ŝajne okazis.
Jes, kaj poste evidentiĝis, ke la knaboj devigis kaj perfortis ŝin forigi siajn
pantalonojn antaŭ ili kaj meti aĵojn en ŝian postaĵon.
Eblas, ke la knaboj ankaŭ metis siajn fingrojn en ŝian postaĵon.
Konsiderante la aĝon de la infanoj, precize kio okazis restas neklara.
Sed estas evidente, ke io okazis, kaj io serioza krome.
"Fakte, nia filino havis vundojn en sia genitala areo dum tiu tempo."
Kaj mi fakte iris al la pediatro por demandi: Kio ĝi estas? Kion mi faru? Kiel ĝi estas?
Ŝi rigardis ĝin, ŝi rimarkis ĝin, ŝi ne povis diri ion ajn.
Kaj ŝi ankaŭ diris, ke se la infano ne parolas pri tio, mi ne devus insisti pri la afero, por ne
pligravigi iun ajn traŭmaton, kiun ŝi eble spertis.
Tamen, kio estas eĉ pli rimarkinda, estas kiel la institucio reagis al la okazaĵo.
"Ĉio ĉi estas nur rakonto, kiun mia filino ĉiuokaze elpensis."
Kaj se ili havas demandojn pri sekseco, ni klarigos tion.
Kio ankaŭ igis min scivoli estis, ke kiel patrino – aŭ kiel patro – ni volas fari tion mem
kaj ne nepre volas ricevi ĝin de la institucio.
Kaj mi ankaŭ menciis al ŝi, ke mi ŝatus vidi la koncepton de protekto.
Jes, jes, ni havas unu – ni ankaŭ bezonas ĝin.
Sed ĝi neniam estis donita al mi.
Ili ne volis, ke mi rigardu tien.
Kaj poste tio aperis, post kiam la patrino ankaŭ provis paroli kun la administrado de la infanĝardeno.
Kaj ĉio estis transdonita al la infano.
Laŭ la principo, ke ĉio estas nur imago.
Sed poste evidentiĝis, ke alia infano spertis la saman aferon – kun la samaj knaboj.
"Kaj ni povas ĝoji, ke ni eksciis relative frue, ĉar tiam ni povis tuj reagi."
Nu, mi diras 'ni', sed vi reagis, jes, vi majstris ĝin.
Ni povis tuj agi por protekti nian infanon.
En ĉi tiu alia familio, ili eksciis tre malfrue.
La filino nun frekventas alian infanĝardenon.
Ĉu la infano estis traumatizita de la eventoj, tio nur klariĝos en la malproksima estonteco.
Unu afero estas certa: kiom ajn malfacile estu detale rekonstrui tion, kio vere okazas en tiaj "karesaj
kavernoj" en infanvartejoj, la konsekvencoj povas esti seriozaj.
Kaj tio estas sen iuj kuracistaj ludoj aŭ io simila.
"Ankaŭ ne estis esplorejo en la vera senco de la vorto."
La infanoj estis simple lasitaj solaj.
Sed ĝuste tio estas la punkto.
Ĉi tio estas ĝuste tio, kio estas prezentita en la konceptoj pri seksa edukado de infanvartejoj.
Oni akceptas, ke infanoj esploros unu la alian sen superrigardo, tuŝos la genitaliojn de unu la
alia, kaj enmetos objektojn en siajn orificojn.
Neniu rimarkas.
Kaj la infanoj ankaŭ estas en aĝo, kiam ili ne nepre komunikas tion tiel malkaŝe.
"Ĉu tio estas koincido?"
Kion fakte diras fakuloj, kiuj konas infanan psikologion kaj misuzon, pri tio?
Ni havas interesan kontakton en Neubrandenburg. Ili estas geedza paro.
Ili ambaŭ estas psikoterapiistoj por infanoj kaj adoleskantoj, do ni vidu, kion ili diras pri tio.
Do ni denove iros sur turneon. Ĉi-foje al Neubrandenburg.
Anja kaj Roman Göbeke bonvenigas nin al sia praktikejo.
Normale, ili ĉi tie prizorgas siajn pacientojn.
Psikoterapiistoj kaj kondutaj terapiistoj helpas infanojn kaj adoleskantojn superi traŭmaton aŭ angorajn malordojn, ekzemple.
"Do, kondutoterapio okazas ĉi tie en ĉi tiu ĉambro."
Antaŭ tio, Roman Göbeke laboris en infanĝardenoj dum pluraj jaroj.
Profesie, lia laboro ĉiam temis pri la bonfarto de infanoj.
"Gepatroj estas nature parto de ĉi tio."
Tiuj jam estas konsiderataj en la apliko, kaj estas ĉi tiuj referencaj personhoroj.
Tio signifas, ke ni bezonas spacon por infanoj kaj gepatroj.
Sed la plej junaj estas la fokuso ĉi tie.
Ĉi tio ankaŭ validas por la laborareo de Anja Göbeke.
"Do, ĉi tio estas la ĉambro por profundpsikologio kaj ludterapio."
Ĝi estas iom pli granda ol la alia ĉambro, ĉar mi ankaŭ bezonas sufiĉe da ludiloj ĉi tie.
Mallonge: vi ambaŭ konas infanojn kaj ilian psikon.
Ili ankaŭ regule traktas viktimojn de misuzo.
Ni volas scii, kion Anja kaj Roman Göbeke diras pri la tendenco al ĉiam pli frua seksigo.
"Mi pensas, ke sekseco estas io, kio devus esti integrita en la emociecon de plenkreskuloj kaj en maturajn rilatojn."
Do ĉi tio ne estas io, kion oni povas rigardi izolite, sed devus esti vere integrita.
Kaj ankaŭ devus esti, ke la infanoj jam kompletigis sian genran identigon.
Jes, nu, tio estus plej frue iam dum pubereco.
Do vi ankoraŭ tre serĉas vian identecon, inkluzive de via genra identeco.
Kaj tio devus esti kompletigita antaŭ ol iuj seksaj agoj efektive okazas.
Io ajn alia estus antaŭtempa, ĉar infanoj estus superfortitaj de ĝi.
Kaj ĉar sekseco tiam estus io izolita en ĉi tiu kunteksto kaj ankoraŭ ne integrita.
"Nu, mi ĉiam spertis infanojn tiel kaj ankaŭ observis, ke ili jam interesiĝas pri la
fakto, ke ekzistas du malsamaj specoj de homoj."
Sed tio limiĝas al observado kaj percepto: ekzistas homoj, kiuj aspektas malsame kaj estas de alia sekso ol mi.
Kaj tio preskaŭ difinas la amplekson de la scivolemo de infano.
"Kiam, laŭ vi, infanoj komencas evoluigi senton de honto?"
Kaj kio okazas, kiam ĝi estas perturbita, hontigita aŭ subpremita?
"Nu, unue, mi povas observi tre klaran konduton ĉe infanoj kiam ili iras al la necesejo."
La infanoj regule postulas, ke la necesejo estu ŝlosebla.
Tio signifas, ke ili havas naturan impulson distanciĝi de tiu loko.
Do mi jam povas observi, ke en tiu aĝo – la aĝo de infanĝardeno kutime komenciĝas je la aĝo de tri jaroj – sento
de honto kaj bezono starigi limojn, percepti fizikajn limojn kiel sekurajn, estas tre klare ĉeestanta.
"Estas ankaŭ la kazo, ke se infano evoluigis bonan alligitecon, ĝi povas distingi inter fremduloj kaj konataj homoj."
Tio estas signo de bona ligo.
Kaj tiam infanoj ankaŭ iĝas timidaj ĉirkaŭ fremduloj je certa aĝo, ĉirkaŭ ok monatoj.
Tio estas bona signo, ĉar ĝi montras, ke ĝi povas distingi inter fremduloj kaj konataj homoj.
Kaj, kompreneble, kiam infano kapablas distingi inter fremduloj kaj konataj homoj, ĝi eble ne volas esti tuŝata de fremduloj.
Ĝi volas konservi certan distancon kaj certe ne volas esti tuŝata en siaj privataj areoj.
Jes, tio estas io, kion infano normale rifuzus, se ĝi disvolviĝis sanmaniere.
Kaj malordoj de alligo, ekzemple, estas precize karakterizitaj per tio, ke infanoj ne kapablas fari tion.
Do ili simple ne povas distingi inter fremduloj kaj konataj homoj kaj kondutus preskaŭ
kvazaŭ ili havus difektitan senton de distanco.
"Kaj kontaktu iun ajn, kiun vi ŝatas."
"Kontakti aŭ eĉ akompani iun ajn kaj eble ne montri tiun timon, sed tio estas ĝuste signo de
malsukcesa evoluo kaj ke ne formiĝis sana ligo."
"Ĉi tio estas, kompreneble, tute kontraŭe al tio, kio ĉiam estas asertata en ĉi tiuj konceptoj pri sekseco."
Ĉiam estas tiel granda fokuso sur la tiel nomata edukado.
Sed neniam estas mencio pri engaĝiĝo.
"Ankaŭ konvenas, ke ĉiam estas la samaj fakuloj, kiuj ricevas voĉon."
Ekzemple, inter ili estas Uwe Sielert, Jörg Maiwald kaj Stefan Timmermanns. Malmulte oni aŭdas pri aliaj.
"Estas multaj aliaj voĉoj tie ekstere."
Ekzemple, profesoro Christian Schubert, kiu estas kuracisto kaj psikologo ĉe la Universitata Hospitalo en Insbruko.
"Nia sekva haltejo: Insbruko en Aŭstrio."
Ĉi tie ni renkontas scienciston, universitatprofesoro kaj psikologo, kiu ankaŭ estas konsiderata
kritikanto de diversaj aspektoj de moderna medicino, kiujn li vidas kiel nedeziratajn evoluojn.
Preni holisman vidpunkton pri korpo, menso kaj animo estas lia ĉefa tezo, kiun li ankaŭ antaŭenigas en ĉi tiu nefikcia libro.
Unue, ni volas scii: ĉu li estus pensinta, ke ĉi tiu evoluo, kiu nun estas evidenta en
infanĝardenoj, estus ebla ĉe la komenco de sia kariero?
"Jes, sed ĉu vi estus pensinta, ke ni tiam parolus pri komfortaj anguloj kaj ĉambroj por memesplorado en infanĝardenoj?"
Do kie infanoj devus malkovri sian seksan deziron?
"Ne, certe ne!"
Almenaŭ ili ne devus malkovri sian seksan deziron; tio estas tre malproksima de tio, kion mi povus imagi.
"Mi havas ĉi tie citaĵon de profesoro Jörg Maiwald, kiu estas honora profesoro pri infanrajtoj kaj infanprotekto,
kaj li skribas en la gazeto 'Kindheit' (Infanaĝo):
La ideo, ke infanoj povas kreski senŝarĝaj de seksaj sentoj, pensoj kaj agoj, estas fantazio, kiu estas tre for de la
realo, ne faras al ili justecon kaj eĉ povas damaĝi ilin.
"Jes, mi havas klaran pozicion pri tio."
Mi supozas, mi volas diri — mi estas influita de psikoanalizo, tion oni devas diri — do mi estas psikodinamika psikoterapiisto,
medicina psikoterapiisto — kiu, kompreneble, ankaŭ estas malfermita al psikoanalizaj
konsideroj pri la psikoseksuala evoluo de infano.
Kompreneble tie io disvolviĝas, pri tio ne estas dubo.
Sed por mi, aliaj aspektoj simple estas pli gravaj kiam temas pri infana disvolviĝo.
Kaj temas pri ligado, pri sekura ligado, pri sana, varma kaj sekura hejmo.
Tio estas la plej grava afero, ĝi estas fundamento, kiun infano bezonas, kiun ĉiu persono
bezonas, kaj tion mi atendas de sana evoluo.
Mi estas klara kritikanto de ĉi tiu ofensivo de seksigo, kiu estas efektivigata.
Kie oni supozas, ke seksa energio ekzistas en infanoj – eĉ tre frue post naskiĝo.
Kaj ke vi tre frue certigu, ke ĉi tiu seksa energio povas adekvate disvolviĝi.
"Seksa energio estas unu el tiuj kernaj rakontoj, kiuj dum jardekoj estis disĵetataj
kiel parto de ĉi tiu ofensivo de seksigo."
"Jes, tio estas ĝusta, mi ankaŭ rimarkis tion, ekzemple ĉe Uwe Sielert, la 'guruo pri seksa edukado'."
En sia "Enkonduko al seksa edukado", li jam nomas libidon vivenergio, kiu igas onin rezistema kontraŭ frustriĝo.
Aŭ en prelego donita de Stefan Timmermanns en 2013.
Li ankaŭ parolas pri seksa vivenergio, kiun infanoj jam havas.
"Homoj estas seksaj estaĵoj ekde la komenco."
Seksa edukado havas pozitivan efikon al infanoj, ĉar sekseco estas vivforto.
"D-ro Stefan Timmermanns, unu el la plej konataj reprezentantoj de ĉi tiu branĉo de seksa edukado."
Lia prelego antaŭ pli ol dek jaroj ŝajnas esti modelo por tio, kio nun eniras pli kaj pli da infanvartejoj.
En ĉi tiu tekstpanelo, Timmermans listigis la argumentojn por tio, kion li nomas seks-pozitiva edukado.
Ekzemple: 'Malkovri siajn proprajn limojn kiel bazon por respekti aliajn'.
Sed ĉu tio ne signifas, ke vi devas intence transiri ĉi tiujn limojn por malkovri ilin?
Aŭskultu kaj miru!
Esplori sin mem kaj aliajn estas gravaj lernaj spertoj por infanoj, kaj hodiaŭaj infanoj pli
verŝajne havas tiujn spertojn en infanĝardeno ol hejme.
Statistike parolante, hejme estas maksimume unu alia gefrato, kaj ĝuste temas pri tiu ekvilibrigo aŭ testado de limoj, pri
akceptado de limoj — mi ne volas, ke oni tuŝu min tie, mi ne ŝatas tion, aŭ mi ŝatas tion, mi pensas, ke tio estas agrabla.
Ili povas tion pli bone lerni en pli granda grupo de infanoj ol se ili hejme havus nur unu fraton aŭ fratinon, kaj ĉiam la saman.
Mallonge, ĉar gepatroj ne permesus al siaj infanoj esplori la modestecajn limojn de siaj
gefratoj, tio devus okazi en infanvartejoj.
Ĉio por antaŭenigi supozatan seksan energion.
Se la seksa evoluo de infano estas subtenata kaj kuraĝigata, tio utilas al ĝia persona evoluo, ekzemple
en la formado de ĝia propra individua genra identeco.
Sed ĉu tio vere necesas por la evoluo de junaj infanoj?
Nu, mi ne vidas iun bezonon por tio en la strikta senco.
Do, por mi, estas fundamentale pridubinda altiri la atenton de infanoj al la genitala areo.
Ĉar ili nun havas tiom da eblecoj sperti plezuron. Kaj kial mi devus erotikigi tion?
Do tio ne havas sencon en tiu stadio de evoluo, ĉar ĝi ankaŭ ne estas produktiva.
Nu, mi havas ĝin, mi ne havas por ĝi neŭrobiologian ekvivalenton.
Mi ne havas hormonalan aŭ endokrinan disvolviĝon, kiu respondas al tio.
Kaj tial mi ne havas intrapsikan kadron, en kiu mi povas integri seksecon por akiri plezuron.
Do estas racie, ke ĉi tiu seksigo metas troajn postulojn sur la psikon de la infano.
Mi ne pensas, ke ĝi estas necesa por evoluo.
Mi volas diri, se vi rigardas psikoanalizon, tiam la infano, la bebo, la infaneto komence estas en buŝa fazo.
Tiam li eniras, la infano eniras analan fazon.
Ĝi temas pri neceseja trejnado kaj tiel plu, la defia fazo kaj tiel plu, ĝi apartenas al tiu kategorio.
Kaj la genitala fazo venas ĉe la plej fino, en adoleskantoj.
Kaj intere ankoraŭ estas latentfazo.
Kaj ĉiuj certe konas tion: dum la latenta fazo, knabinoj kaj knaboj ĉiam estas nomataj "vi knaboj" kaj "vi knabinoj".
Ili tute ne interesiĝas pri seksa kontakto en ĉi tiu aĝo, tute male.
Ili forte malakceptas tion.
Knabinoj preferas esti inter knabinoj kaj knaboj inter knaboj, jes.
Nu, mi kredas, ke ekzistas tia afero kiel organika evoluo en homoj.
Kaj mi pensas, ke eble vere ekzistas speco de sekseco, kiu estas tre malproksima de
tio, kiel ni kiel plenkreskuloj vidas seksecon.
Do, mi dirus, ke mi estas tre, tre kritika pri plenkreskuloj, kiuj mem decidas juĝi la seksecon de infanoj.
Tie ĝi komenciĝas por mi.
Sed tio estas ĝuste tio, kio okazas.
Pli kaj pli seksigita plenkreskula socio projekteas sian perspektivon sur la konduton de junaj infanoj.
Tio ankaŭ estis la kazo kun Timmermans en lia prelego de 2013:
Ĉar sekseco estas vivenergio, vivenergio, vivenergio.
Tiam komenciĝis nia rakonto.
Ekde 2014 ni eliris sur la stratojn por protesti kontraŭ edukplanoj, kiuj enkondukis
la ofendon de seksigo, precipe en lernejoj.
En 2016, Junge Freiheit faris intervjuon kun seksologo Jakob Pastöter, tiam kaj nun prezidanto de la
Germana Societo por Socia Scienca Esploro pri Sekseco, ĉe la flanko de nia simpozio en Stuttgart.
Eĉ tiam li lamentis:
Unuflanke, estas vere, ke la DGSS jam de ĉirkaŭ 15 jaroj kontraŭas la enhavon de tio,
kion mi nomas "ŝtate subtenata seksa edukado".
Ĉi tio rilatas al la fakto, ke dum ĉirkaŭ 15 jaroj, verŝajne eĉ pli longe, estas klare, ke tiuj, kiuj okupiĝas pri seksa edukado,
kiuj unuflanke ricevas financadon de la ŝtato sed aliflanke ankaŭ havas siajn publikaĵojn distribuotajn de la
ŝtato, havas tre unuflankan vidpunkton pri seksa edukado.
La rezulto aspektas tiel, ekzemple:
"Sina kaj Tim ludas kuraciston", publikigita de Zartbitter e.V., sponsorita de la Urbo Kolonjo kaj la Ŝtato Norda Rejn-Vestfalio.
Unu el multaj organizoj antaŭenigantaj seksigon en infanĝardenoj.
Mi multe pli ŝatus ludi kuraciston.
Ho ne.
Doktoro, venu, Tim, vi povas esti la patrino kaj ankaŭ havi la bebon.
Ho, ĝuste, hm, do Doktoro.
Ludoj kun kuracistoj estas parto de normala infana disvolviĝo.
Kun aĝ-taŭga scivolemo kaj senpartieco, eĉ tre junaj knabinoj kaj knaboj ekzamenas siajn genitalojn.
Ili ĝuas tuŝi kaj froti ilin kaj interŝanĝi tenerajn tuŝojn kun aliaj infanoj.
Prenu vian temperaturon.
Doktorludoj estas parto de normala infana disvolviĝo.
Ĉu ili ĝuas la tuŝon aŭ la ludon aŭ ne.
Esplorante unu la alian, ĝuante esti nudaj, la deziro spekti kaj esti spektata antaŭ aliaj.
Sed ankaŭ infana masturbado, kiu kaŭzas multan necertecon inter plenkreskuloj.
temas pri amo kaj sentoj kaj karesado kaj kisado kaj koramikinoj kaj ludado de kuracisto kaj kiel ni
povas trankviligi familiojn, kiuj maltrankviliĝas.
Kaj tio ne estas ĉio.
La spuro de ĉi tiu tagordo kondukas nin eĉ pli malproksimen, al la plej alta nivelo.
Tio estas ĝuste tio, kio estas deklarita en la WHO-normoj pri seksa edukado en Eŭropo.
Jes, ekzistas tiu fifama matrico, kaj por infanoj de nula ĝis kvarjara aĝo, sub la titolo "scio,
plezuro kaj deziro", ĝi diras tuŝi sian propran korpon.
Masturbado en frua infanaĝo aŭ plezuraj spertoj de fizika intimeco kiel parto de la homa vivo.
Koncerne kapablojn, tio signifas esprimi siajn proprajn bezonojn, dezirojn kaj limojn, ekzemple en la "doktora ludo".
Kaj kvar- ĝis sesjaruloj tiam rajtas pritrakti seksajn temojn.
Ili devus paroli pri seksaj temoj.
Jen la politika kerno de la ofensive pri seksigo, publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano en proksima kunlaboro
kun la Federacia Centro por Sanedukado, aŭ mallonge BZgA.
Organizaĵoj, kiuj eble ŝajnas fidindaj al multaj civitanoj, sed ĉi tiu aĝmatrico ne ŝajnas fidinda.
Kiel medicina profesiulo, mi povas diri sufiĉe klare, ke mi havas problemon kun diagnozaj sistemoj, kiuj estas aplikataj senkritike
sen atenta rigardo, kun skematigoj, kun ŝablonoj, kun reguloj.
Kvazaŭ ĉiuj estus samaj.
Kvazaŭ ekzistus certaj ŝablonoj, aĝaj strukturoj. Vi menciis Matrix de la WHO.
Do kie, tiel diri, oni traktas certajn aĝgrupojn.
Ekde tiam, estas bone fari tion.
Ne, ĉi tiu estaĵo estas tre individua, tre kompleksa, vivas en tre specifa psikosocia kunteksto kaj, laŭ sia organika evoluo,
iam, se oni observas kaj sufiĉe senteme atentas, faros demandojn.
Kaj mi atendos same longe kun mia infano kaj ne elpensos ion anticipe por trudi ĝin al li.
Sed tio estas ĝuste tio, kio okazas ĉi tie.
La trudado de tre pridubinda ŝablono, , sen ajna scienca pruvo, tra tuta kontinento.
Kaj tio ne validas nur por Germanio, sed por la tuta Eŭropo.
En Francio ekzistas organizo nomata "Mamans Louves" (Patrinoj Lupinoj), kiu ankaŭ esploris la normojn de la Monda Organizaĵo
pri Sano kaj mendis studon, kiu montris spektaklajn rezultojn.
Nia najbaro Francio ankaŭ konas la problemon de ĉiam pli frua seksigo.
Ankaŭ tie, pelataj antaŭen de progresemaj fortoj.
Regine Schäfer aranĝis videointervjuon kun Christelle Comet, kiu apartenas al la organizo "Mamans
Louves", kio tradukiĝas kiel "Lupinaj Patrinoj".
Vi profunde studis la normojn de la Monda Organizaĵo pri Sano por Eŭropo.
Konsiderante la mankojn, kiujn ni observis je nacia nivelo, ni volis scii, kia tiel nomata scienca
literaturo formas la bazon por tio, kio devas esti efektivigita en niaj lernejoj tra la tuta lando.
La rezulto estas ĉi tiu sesdek-paĝa studo, kiu estis publikigita en 2024.
Ŝi malkaŝis aferojn, kiujn ĉiuj gepatroj kaj ĉiuj politikaj gvidantoj devas scii, almenaŭ tiuj, por
kiuj la bonfarto de infanoj estas ĉefa prioritato.
Kaj tio estas tio, kio gravas al ni: respekto al la bonfarto de la infano kaj la gepatra rajto kreskigi siajn infanojn.
Thibault Kerlirzin, la aŭtoro de la studo, klarigas precize kion tio signifas.
Evidentiĝis, ke la normoj de la Monda Organizaĵo pri Sano estis ellaboritaj de grupo de fakuloj, kiuj estis tre partiecaj.
Tio estas ĉar preskaŭ ĉiuj el ĉi tiuj fakuloj apartenas al strukturoj, kiuj estas filiigitaj
kun la Internacia Federacio de Planta Gepatrado.
Ili do ŝajnas esti aktivuloj anstataŭ sciencistoj.
Kaj tio levas la demandon, kial.
Kiu havas intereson en ĉi tiu evoluo?
Thibault trovis maltrankviligan parton de la respondo en la bibliografio de la WHO-normoj.
La bibliografio havas plurajn apendicojn, kaj mi jam trovis tri defendantojn de pedokriminaleco en Apendico A.
Tamen la kerno kaj samtempe la malforta punkto de la dokumento troveblas en la scienca
literaturo pri la psikoseksuala evoluo de infanoj.
Inter la proksimume 50 referencoj mi trovis 15, kiuj povas esti klasifikitaj kiel aŭ defendantoj aŭ
subtenantoj de frua seksa edukado aŭ eĉ de pedofilia krimo.
Vi vidos, ke tio inkluzivas homojn, kiuj apartenis al lobigrupoj, kiuj malkaŝe subtenas pedofilion.
Ili nomas ĝin intergeneraciaj rilatoj.
Inter ili estas homoj, kiuj publikigis en malkaŝe pedofilaj revuoj.
La konektoj estas montrataj en ĉi tiu animacio en la retejo Mamans Louves.
Por tiu celo, Thibault dividis la fakulojn de la Monda Organizaĵo pri Sano en tri grupojn:
Verda por sen danĝero, flava por pridubinda, ruĝa por cirkloj kiuj klare rekomendas tre fruan
seksan kontakton kun infanoj aŭ eĉ pedofilian krimon.
Germana ligo al pedofiliaj cirkloj — Gunter Schmidt.
Ekzemple, li kunlaboris kun certa Volkmar Sigusch.
Kaj Sigusch asertis, ke infana sekseco estis ne nur fonto de plezuro, sed ankaŭ neceso.
Li laboris por la revuo Archives of Sexual Behaviour, kiu ankoraŭ ekzistas hodiaŭ kaj estis fondita de Richard Green.
Richard Green estis defendanto de pedofilio kaj li estis amiko de Thomas O'Carroll.
Li, siavice, estis la fondinto kaj prezidanto de organizo nomata Paedophile Information Exchange
— platformo por pedofiloj interŝanĝi informojn.
Ĉi tiu grupo estis tre kontestata kaj postulis la leĝigon de seksa kontakto inter plenkreskuloj kaj infanoj.
Kiel pedofiloj infiltris la maldekstron kaj kaperis la batalon por civitanaj rajtoj, raportis la brita The Guardian en 2014 pri
la agadoj de la Pedofila Informinterŝanĝo en la 1970-aj jaroj.
Eĉ en la germana maldekstro, precipe en la movado de 1968, tiutempe estis klopodoj leĝigi pedofilion.
Konataj ekzemploj: la politikisto de la Verda Partio Daniel Cohn-Bendit, la federacia laborgrupo de la Verda Partio "Gejoj,
pederoj kaj transseksuloj" aŭ la germana studo kaj laborgrupo "Pedofilio", kies kuratora
estraro mallonge inkluzivis Helmut Kentler.
Li, siavice, estas konsiderata la fonda patro de ĉi tiu ĝuste branĉo de seksa edukado.
Ni detale traktis liajn pedofiliajn agadojn en nia dokumenta filmo "KentlerGate".
En ĉi tiu lando Kentler estis sekvita de Uwe Sielert, Volker Siegusch kaj Gunter Schmidt.
En sia antaŭparolo al la libro Male Intergenerational Intimacy in the early 1990s, ekzemple, Letzter skribis:
Estas sukcesaj pedofiliaj rilatoj, kiuj helpas kaj kuraĝigas la infanon.
Li daŭrigis: "La minaco leĝe puni ĉiujn pedofiliajn agojn estas maljusta kaj devus esti abolita, ĉar ĝi
implikas diskriminacion kaj persekuton de malplimulto."
Ernst Bornemann esprimis sin same klare en sia libro Das Geschlechtsleben des Kindes
(La seksa vivo de infanoj), en kiu li asertis:
Pedoseksaj neperfortaj seksaj agoj ne nepre havas negativajn konsekvencojn por la infano.
Li ankaŭ aperas en la normoj de la Monda Organizaĵo pri Sano kiel referenco, nome kun sia libro:
Infanaĝaj Vizaĝoj de Maturiĝo, en kiu li traktis la supozatan seksecon de okjaruloj.
La kerna mesaĝo de la libro estas, ke homoj estas seksaj estaĵoj ekde la momento de koncipiĝo.
Ĉi tio manifestiĝas ĉe infanoj en multaj manieroj — en iliaj ludoj, ilia riĉa imago, ilia bezono de tuŝo kaj ilia masturbado.
Ĝuste tio fariĝas la bazo por ĉiam pli da konceptoj pri infanvartejoj per la BZGA kaj la WHO.
Ernst Bornemann kaj Gunter Schmidt — du el pluraj ekzemploj, kiuj montras, ke la normoj de la Monda Organizaĵo pri Sano ne nur
baziĝas sur tre unuflanka vidpunkto de fakuloj, sed ankaŭ estas kelkfoje profunde enradikiĝintaj en pedofiliaj cirkloj.
Kaj tio devus esti la bazo por kreskigi niajn infanojn?
Jes, nu, ĉi tiuj pedofiliaj implikiĝoj tute ne surprizas nin, ĉar la praulo de la tuta sekseduka
programo, kiu estas promociata, estis Helmut Kentler.
Kaj Helmut Kentler estis aktivulo por pedofilio kaj li fakte ankaŭ estis misuzanto.
Li poste estis kondamnita pro infanmisuzo, kaj lia lernanto estis Uwe Silert.
Kaj Uwe Silert, siavice, ludis ŝlosilan rolon en la formado de la normoj de la Monda Organizaĵo pri Sano
por seksa edukado en Eŭropo per sia laboro ĉe la BZGA.
Ĝuste, kaj ĉi tiuj siavice rekte influas la edukajn planojn de la individuaj federaciaj ŝtatoj ĉi tie en Germanio.
Preskaŭ ĉiu federacia ŝtato, kun la escepto de Bremeno, havas tiel nomatan edukplanon — orientigan planon, kiu
rekte specifas, kiel seksedukado devus esti efektivigita en infanvartejoj kaj kion ĝi devus inkluzivi.
Kaj la berlina eduka plano inkluzivas ĝuste ĉi tiujn aferojn, kiujn ni poste trovas en la konceptoj pri seksedukado, nome:
Iom poste infanoj malkovras siajn proprajn genitaliojn kaj intense esploras ilin.
"Seksa scivolemo estas same parto de sana mensa kaj fizika evoluo kiel ĝui plezurajn
sensaciojn en sia propra korpo," diras Berlin.
Aŭ en Nordrejn-Vestfalio, tio signifas:
La interŝanĝo de afekcio, tuŝado unu de la alia, kaj la neformala kaj scivolema esplorado de la korpo estas necesaj
por establi senton de memidenteco kaj konscii pri sia genro.
Tio kutime okazas intuicie kaj nature per ludo. Infanĝardenaj infanoj!
Tio estas la teorio. Sed kion tiaj konceptoj signifas en praktikaj terminoj por la tuŝatoj?
Du patrinoj, kiuj ambaŭ deziras resti anonimaj, priskribas kiel ĉio ĉi okazis en ilia infanĝardeno.
La unua kazo okazas en instalaĵo administrata de la organizo Volkssolidarität en Saksio-Anhalto.
Mi unue aŭdis pri koncepto de seksa edukado de alternativaj amaskomunikiloj.
Pli temis pri la fakto, ke tiaj konceptoj ekzistas en la profunda sudo de Germanio, kaj mi fakte estis surprizita aŭ
ŝokita, ke tia afero ekzistas, sed mi ĉiam pensis al mi mem:
Ho, kio nin koncernas — en ĉi tiu vilaĝa infanĝardeno — nu, tio neniam okazos, aŭ almenaŭ ĝi ne atingos tiun punkton.
Sed tute ne. Iun tagon oni anoncas novajn konceptojn por la infanĉambro dum gepatrorenkontiĝo — sen klarigi ilin.
Pli detalaj informoj troveblas sur informtabulo.
Iam mi estis ĉe ĉi tiu informtabulo kaj legis pri ĉi tiu koncepto de seksa edukado kune kun spacaj
konceptoj kaj perfortaj konceptoj, ke ĝi ekzistas.
Mi vigliĝis kaj petis la konsilion de niaj gepatroj esplori la aferon.
Kaj tion ili faris.
Kaj nur tiel la enhavo de la koncepto fariĝos konata — nome, ĝuste tio, kion rekomendas la WHO kaj la BZGA.
Kaj memoru, ke ŝajne ĉio ĉi devis esti enkondukita sekrete, sen la scio de la gepatroj.
Nu, la termino 'koncepto pri seksa edukado' neniam estis menciita.
Mi nur legis tion sur ĉi tiu forumo — en tre malgrandaj literoj en krampoj.
Mi opinias, ke tiel grava temo estus merinta cirkulan retpoŝton, aŭ gepatran vesperon, aŭ eĉ informan leteron aŭ ion similan.
Ĉar tio estas grava afero.
Almenaŭ la dua kazo estis pli travidebla.
Ĉi tio okazas en infanĝardeno en Malsupra Saksio.
Ni havis regulajn gepatrajn vesperojn kaj ĉiam estis enkondukitaj al io nova.
Kaj tiam — tiun vesperon la administracio de la infanĝardeno kaj la instruistoj diris al ni, ke ekzistas nova koncepto kaj
ke infanoj devas esti multe pli malfermitaj pri sia sekseco.
Kaj tial ili starigus angulon en la infanĉambro, kie la infanoj povus esti memstaraj —
kaj kie, esence, preskaŭ ĉio estis permesita.
Do la tiel nomataj kuracistaj ludoj — oni ankaŭ tie ne multe intervenus.
Tamen oni dirus al la infanoj, kie estas la limoj.
Tiam oni diris, ke jes, vi povus esti nudaj, vi povus tuŝi unu la alian kaj jes — esplori vin mem
kaj aliajn — ambaŭ knabojn kaj knabinojn — kune.
Kaj jes, sed mi iel pensis, ke ni edukis nian infanon alimaniere.
Tio tute ne ĉesos.
Sed aferoj rezultis alimaniere.
Do mi alvenis matene — mi kondukis nian plej junan filon al infanĝardeno kaj poste instruisto
demandis min, ĉu mi povus veni por babilado posttagmeze.
Okazis incidento.
Kaj poste mi iros al la intervjuo ĉi-posttagmeze.
La estro de la infanĝardeno kaj infanĝardena instruisto sidis tie.
Kaj kion ili diris al vi, ke okazis tie?
Jes, kaj tiam ili diris, ke nia filo ne sekvis la regulojn.
Verŝajne tio ne okazis en ĉi tiu aparta angulo, sed en la banĉambro.
Li ne estus akceptinta la "ne" de alia infano kaj estus tuŝinta ilin.
Sed tio ne estus dezirinda.
Kaj tiam mi unue estis tute perpleksa kaj pensis: ĉu tio vere povas esti vera?
Kaj tiam mi simple diris, ke mi parolos kun mia filo.
Nu, li ne diris al mi ion ajn pri tio.
Kaj tiam vi diskutis ĝin kun via filo?
Precize.
Mi tuj kunprenis lin — jam estis tempo por preni lin.
Tiam ni kviete sidis hejme kaj mi simple demandis lin: Diru al mi, kio okazis tie?
Kaj tiam li iel fariĝis tre, tre malgranda, rigardis malsupren kaj diris: Panjo, mi tute nenion faris.
Mi tiam diris al li, pri kio li estis akuzita.
Li diras: Jes, mi scias, sed mi ne tuŝis la alian infanon.
Tute nenio estis.
Sed nun estis la vorto de unu persono kontraŭ tiu de alia.
Mia filo subite fariĝis krimulo.
Oni asertas, ke li tuŝis infanon, kaj la infano ne volis tion.
Kaj tio iel restis nesolvita — ĝi ne povis esti klarigita.
Kaj tio estas fundamenta problemo.
Tio ankaŭ evidentas en suspektataj kazoj de misuzo fare de plenkreskuloj, kiel
priskribite en ĉi tiu raporto de Hessischer Rundfunk.
Pedofilo, kiu laboras kun junaj infanoj, havas tre malaltan riskon esti malkovrita, laŭ
advokato de viktimoj Ulrich Warnke de la Blanka Ringo.
Tio estas ĉar en la justica sistemo ekzistas vasta supozo, ke deklaroj faritaj de infanoj sub la
aĝo de kvar jaroj ne estas validaj en tribunalo.
La rezonado: infanoj ne povas memori aferojn sammaniere kiel plenkreskuloj, kaj iliaj deklaroj povus esti
influitaj de iliaj gepatroj kaj aliaj plenkreskuloj.
Ĉi tio estas cirkonstanco, kiu, konsiderante la malkaŝitajn pedofiliajn ligojn de
WHO-ekspertoj, postulas pli ol nur momentan pripenson.
Do iliaj deklaroj ne validas en tribunalo.
Kaj la problemo ankaŭ estas, ke kie ni havas misuzon inter infanoj, finfine temas pri
la vorto de unu persono kontraŭ tiu de alia.
Unu patrino priskribis ĝin tre vive.
Ŝia filo estas la supozata farinto, en citiloj, kaj kompreneble ŝi kredas sian infanon.
Tiaj konceptoj ankaŭ ŝajnas instigi seksajn atakojn inter infanoj, kiuj poste eĉ ne povas esti esploritaj.
Kaj li memoras, kvankam tio okazis antaŭ multaj jaroj, li fakte memoras ĝin ĝis hodiaŭ kaj hontas pri la
tuta afero, kvankam li asertas, ke li ne faris ĝin.
Ĉu junaj infanoj entute povas esti krimuloj, aŭ ĉu la termino mem estas netaŭga en ĉi tiu kunteksto?
Ĉu ambaŭ infanoj ne estas viktimoj de malfavoraj cirkonstancoj, pri kiuj plenkreskuloj respondecas?
Nu, mondo estas kreata.
Infanoj estas artefarite transportitaj en ion kaj al ili estas truditaj, kie ili poste finiĝas en tio, kion mi
priskribus kiel artefaritan seksecon, t.e. tian, kiu ne evoluis organike, kiel kutime estus la kazo.
Kiel mi diris, denove, surbaze de bona ligo kaj sana evoluo, sana sekseco fine organike evoluos.
Tio estas la vojo.
Ĉi tie interfero okazas tre, tre frue en homa vivo, kiu tute ne rilatas al sekseco en ĉi tiu formo.
Kaj tiam, kompreneble, ĝi ankaŭ povas evolui en maniero, kiu ne estas sana kaj kiu finfine eble ne povos akcepti limojn.
Kaj tiam eble ankaŭ honto, abomeno kaj la natura imunsistemo ne disvolviĝos ĝuste. Kaj
tio, kompreneble, malfermas la pordon al misuzo.
Do finfine mi bone povus imagi, ke tio fakte kondukas al la tute kontraŭa rezulto de tio, kion esperas tiuj, kiuj nun kredas, ke
oni devus kuraĝigi infanan seksecon ekde frua aĝo, por ke ili povu frue starigi limojn.
Mi dirus, ke fakte okazas ĝuste la kontraŭo.
Kaj tio nun estas eĉ statistike evidenta, almenaŭ en Norda Rejn-Vestfalio.
Evidentiĝis, ke la nombro de seksaj atakoj inter infanoj en infanvartejoj draste pliiĝis en la lastaj jaroj.
La aktualaj polico-krimstatistikoj ankaŭ montras grandegan pliiĝon, dum la ciferoj pri bagatelŝtelo,
ekzemple, kiuj estas pli tipa konduto por infanoj, restis proksimume la samaj tra la jaroj.
Nu, kiam infanoj spertas tian misuzon, mi devas supozi, ke ili estas emocie superfortitaj
kaj, en la plej malbona kazo, traumatizitaj.
Kaj se vi konas ĉi tiujn ligojn el traumatologio, tiam ni parolas pri forta bezono de ripetado,
t.e. forta bezono reenakti la ekigajn eventojn.
Vi devas imagi ĝin kiel ĉenreagon.
Se mi havas certan nombron da infanoj, kiuj povus esti priskribitaj kiel trafitaj, kaj ili ne ricevas
terapian subtenon aŭ tiu traŭmato ne estas solvita.
Tiam ili transdonos ĉi tiujn traumajn spertojn al aliaj infanoj.
Kaj tio klarigas, almenaŭ iagrade, ĉi tiun statistikan evoluon.
Tion ankaŭ subtenas la amaskomunikiloj.
Mi volas diri, se vi rememoras, antaŭe enhavo rilata al sekseco apartenis al la vespera programo.
Sed hodiaŭ infanoj havas facilan aliron al ĝi.
Kaj tio praktike tute ne estas problemo por infanoj spekti tiajn scenojn en filmoj aŭ komputilaj ludoj aŭ kio ajn.
Kaj tio estas, kompreneble, problema, kiam edukaj konceptoj sekvas la saman vojon kaj sekseco
estas aktive promociata al infanoj ĉe ĉiu paŝo.
Tio tute ne rilatas al la libera volo de la infano.
Kiam vi vidas ĝin denove kaj denove en la amaskomunikiloj, kiam vi aŭdas ĝin denove kaj denove, kaj ĝi ankaŭ estas
dirata en infanĝardeno, ekzemple: "Nu, esploru vin mem."
Kaj kiam vi fariĝas sekse aktiva, tio ne plu estas io, kion la infano mem decidas. Anstataŭe, oni decidas tion por la infano.
Ĝi devus fari tion.
Tio estas la direkto, en kiu ni iras.
Kaj tiam mi havas grupan premon, kiun la infano malfacile povas rezisti.
Kaj kiam vi al tio aldonas fremdulojn, kiuj finfine nenion havas komunan kun psiko-neŭrotika evoluo, psikologio, psikoterapio aŭ
psikodiagnostiko, kiel ekzemple infanĝardenaj flegistoj, kiuj ne estas trejnitaj en ĉi tiu kunteksto por reagi
senteme, kiuj infanoj estas senditaj al tiuj komfortaj anguloj, kaj de kie ili fakte venas?
Kion ili fakte spertis hejme?
Ĉu eble la knabo, aŭ eĉ la knabino, frue hejme alfrontis nesanan seksecon, kaj eble eĉ spertis misuzon?
Do mi lasas du infanojn kune, kiuj jam evoluigas personecojn, kiuj jam havis siajn unuajn konfliktspertojn kaj kiuj ankaŭ eble
evoluos al konfliktaj personecoj, tio estas personecoj, kiuj estas pli facile misuzataj. Alia, kiu estas pli facile misuzata.
Kaj kiam du el ili kuniĝas — mi parolas pri potenco, mi parolas pri misuzo — tiam en tiuj komfortaj anguletoj okazas
multaj aferoj, kiujn ni eĉ ne povus imagi en niaj plej teruraj koŝmaroj, aferoj, kiujn infanoj faras unu al la alia.
Tamen ĉi tiuj konceptoj estas pravigitaj surbaze de preventado de misuzo, de ĉiuj aferoj.
Kompreneble, seksa edukado ankaŭ temas pri certigi, ke infanoj en danĝeraj situacioj povas serĉi helpon,
turni sin al iu kaj havi la lingvaĵon por fari tion.
La AWO, unu el la plej grandaj provizantoj de infanprizorgo en Germanio, eĉ publikigis sian version de la WHO-agendo
en broŝuro titolita "Protektaj konceptoj kontraŭ seksa misuzo de infanoj kaj junuloj en institucioj kaj servoj".
Kaj en ĝi ni legas tion, kio estas tro konata al ni, de Kentler ĝis Timmermanns .
Kaj ili estas ĉiam pli multaj.
Jes, ĉi tie en koncepto pri infanĝardeno el Malsupra Saksio, ekzemple, estas skribite:
Ludoj de korpa esplorado, ofte nomataj kuracistaj ludoj, estas unu el la plej oftaj kaj
plej konataj formoj de esprimo de infana sekseco.
Por eviti transgresojn de limoj, estas grave, ke gepatroj, edukaj asistantoj kaj profesiuloj en institucioj ripete diskutu
kun infanoj la jenajn regulojn pri ludoj de fizika esplorado.
1. Volontula partopreno — ĉu ĉiuj partoprenantoj volas ludi la ludon?
2. Vi povas ĉesigi ĝin iam ajn. Ne signifas ne!
3. Neniu estos vundita.
4. Nenio estas enmetata en korpajn aperturojn.
5. Simila aĝo: La aĝdiferenco ne estu tro granda, por ke ne estu potenca malekvilibro.
6. Oni povas serĉi helpon iam ajn. Serĉi helpon ne estas petolema plendado.
Nu, tiuj estas tipaj reguloj, kaj kiam mi imagas konstante diri tiajn regulojn al infanoj, ĝuste tio donas al ili la ideon unue.
Jes, certe! Kiam vi enkondukas ĉi tiujn konceptojn, vi unue igas la infanojn vidi, ke tiaj
aferoj ekzistas, kaj poste instigas ilin esplori plu.
Kaj tio estas esence tute nenecesa por la infanoj.
Se ĝi ne evoluas per si mem, sed nur per ĉi tiu impulso.
La ironio de la tuta afero estas, ke, esence, neniu el ĉi tiuj konceptoj pri seksa edukado estus deviga por infanĝardenoj.
Ĝi ĉiam sonas tiel, sed tute ne estas tiel.
La sola afero, kiun ili devis fari, estis provizi koncepton pri protekto kontraŭ perforto per ĉi tiu
Leĝo pri Povigo de Infanoj kaj Junuloj 2021-2024.
Ĉiu infanĝardeno devas havi ĉi tion por akiri aŭ konservi operacian licencon.
Kaj kiel parto de ĉi tiu koncepto pri protekto kontraŭ perforto, ili nun ĉiuj efektivigas ĉi tiujn konceptojn pri seksa edukado.
Kaj ĉio miksiĝas.
La preventaj konceptoj celas certigi, ke plenkreskuloj ne misuzas infanojn, kaj preventi la seksan misuzon de
infanoj fare de plenkreskuloj en publikaj institucioj.
Samtempe, oni diras, ke por malhelpi infanabuzon, ni evoluigas konceptojn pri seksa edukado, tiel ke infanoj povu nomi aferojn.
Sed tio tute ne influas la infanojn.
Vi devas alparoli plenkreskulojn por malhelpi seksan misuzon.
Nu, mi opinias, ke en situacio, kie infano devas diri NE por eviti esti submetita al abusa
konduto de aliaj infanoj, tio jam estas misuzo.
Jes, tio estis konsiderita.
Kiam ni ludas, ni ne vundas aliajn. Ne, ne.
Se vi diras STOP... - Jes, mi scias. - ...tiam ni haltos, tio estas en ordo.
… Ĉu infanoj eĉ povas diri ne, aŭ ĉu oni ĉi tie ankaŭ projekteas plenkreskan konduton sur junajn infanojn?
"Mi simple dirus, ke ĝi ne funkcias."
Kompreneble, vi devus diri al infanoj, ke iliaj korpoj apartenas al ili kaj ke neniu
rajtas tuŝi ilin, se ili ne volas esti tuŝataj.
Ĉi tion oni devas kaj devus komuniki al infanoj.
Oni simple ne devas atendi, ke ili povos tion fari.
Ne en tiu aĝo, ne en infanĝardena aĝo, ili certe ne povas fari tion.
Ili povas fari tion poste dum siaj adoleskaj jaroj – kaj multaj el ili ankoraŭ ne povas
fari tion, jes. Do vi ankaŭ devas lerni diri NE.
Sed vi ne povas atendi, ke infanoj de infanĝardena aĝo povu fari tion.
Tio estas la komenco de la lernado, ke mi povas starigi limojn – sed mi povos fari tion nur multe, multe poste, certe.
Jes, ni estu klaraj:
Nicho de seksa edukado kun evidentaj ligoj al pedofilio estis transprenita de influaj organizoj, kiuj uzas ĝin por trudi de
supre tre problemigan agendon, kun la celo fari aferojn, kiuj literale koncernas prokurorojn kaj junularajn
prizorgajn oficejojn, parto de la ĉiutaga vivo en infanĝardenoj.
"La Ŝtata Oficejo pri Junulara Bonfarto en Malsupra Saksio fermis 'ĉambron por korpa esplorado' en infanĝardeno
administrata de la Asocio de Laborista Bonfarto en Hanovero."
La eduka koncepto estis klasifikita de la Ministerio pri Edukado kaj Kulturaj Aferoj kiel endanĝeriganta la bonfarton de infanoj.
En 2023 okazis granda ekscito, kvazaŭ ĉio estus tiel surpriza.
Sed fakte, tio estas ĝuste tio, kio okazas en ĉiuj niaj infanĝardenoj.
Kaj kelkaj maldekstraj amaskomunikiloj jam delonge subtenas ĉi tiun agendon.
Tamen, la "woke-epoko" nun minacas superregi en la amaskomunikiloj, kiel videblas en ĉi
tiu regiona raporto de SAT el aprilo 2025:
"Doktorgamoj aŭ fizika esplorado en infanĝardeno, masturbado..."
Denove Malsupra Saksio, same kiel en Hanovero.
Sed anstataŭ malpermesi ĝin, la kultura ministro nun defendas la koncepton per ĉiuj
duonveroj kaj malveroj, kiujn ni ĉi tie malkovris.
"Ĉiu institucio estas devigata difini en siaj konceptoj kiel ĝi traktas la infanan disvolviĝon kaj tiel ankaŭ la malkovron de
siaj propraj korpoj, ĉar tio estas decida por finfine protekti infanojn kontraŭ misuzo - kaj tiuj baziĝas sur edukaj
kaj sciencaj normoj kaj tial estas zorge kontrolataj kaj reviziataj de la Ŝtata Oficejo pri Junulara Bonfarto."
"Se vi prenas nur unu pasagon el kunteksto, diru tiujn respondecajn en Bramsche,
ĝi povas rapide konduki al miskomprenoj."
Miskomprenoj? Tute ne!
Ĝi estas ŝtate subtenata endanĝerigo de infanoj, promociita de maldekstraj ideologoj en la amaskomunikiloj kaj politiko.
Krom mitoj kiel preventado de misuzo kaj scienca rigoreco, ekzistas alia faktoro en ludo: jura influo.
Tio ankaŭ observiĝas en Timmermann 2013: la supozataj rajtoj de infanoj.
"Kompreneble, tio ankaŭ inkluzivas la rajton al pozitiva kaj individua evoluo de la sekseco por infanoj..."
Mallonge: ĉar infanoj havas rajton al seksa edukado, kiun iliaj gepatroj konstante neas al ili, la ŝtato
devas interveni por devigi ĉi tiun supozatan rajton.
Kaj tial, el la perspektivo de ĉi tiu ideologio, tio estas la idealo: infana kontraŭ plenkreska sekseco.
Tiuj, kiuj neas al infanoj ilian infanaĝon kaj reinterpretas ilin kiel seksajn estaĵojn, eble bonvenigos ĉi tiun evoluon,
sed devas demandi sin, ĉu povas esti koincido, ke ĝi originis en lokoj, kie infanoj estas nenio alia ol tio:
Objektoj de seksa deziro por pedofilaj plenkreskuloj.
Kaj tamen, enplektita en la ĉiea "diverseca furoro", ĝi estas senhonte antaŭenpuŝata – kun tia forto, ke eĉ ĉe la konservativa
flanko preskaŭ neniu politikisto kuraĝas malkonsenti.
"Ni distribuis ĉi tiun studon al ĉiuj membroj de la Eŭropa Parlamento."
Ni havis liston de 700 homoj, kaj bedaŭrinde nur tri el tiuj 700 homoj respondis.
Ĝis nun oni ne faris ion ajn por pridubi la kredindecon de ĉi tiu dokumento.
Ĉi tio montras, kiom multe politikistoj interesiĝas pri infanprotekto nuntempe.
Multaj temoj estas diskutataj, sed malofte ili koncernas infanojn.
"Konsiderante ke kaj la eksperta grupo kaj la uzataj fontoj estas partiecaj, mi kredas, ke daŭrigi ĉi tiun tipon de
seksa edukado servas por tute dividi infanojn en ilia esenco."
Kaj se oni ekde la komenco kutimigas infanojn al seksaj rilatoj, aŭ al rigardi seksecon kiel ion konsumendan kiel dolĉaĵojn, t.e.
kiel konsumvaron, kaj se ili kutimas konstante ŝanĝi partnerojn, tiam leviĝas la demando, kiam tiu persono decidos,
ekzemple, fondi familion kaj eniri en stabilajn rilatojn?
Tiel ĝuste sentas multaj gepatroj. Tio estas ĝuste kial ekzistas rezisto, kaj ĝi indas.
La patrino el Saksio-Anhalto, kune kun aliaj gepatroj, sukcesis provizore malhelpi la
enkondukon de la koncepto en ŝia infanĝardeno.
"Ĝenerale parolante, ĝenis min la fakto, ke entute ekzistas koncepto pri seksa edukado, ĉar por mi la terminoj sekseco
kaj infanaĝo ne kongruas. Ili estas reciproke ekskludaj."
La patrino el Malsupra Saksio, aliflanke, bedaŭras, ke ŝi ne tuj protestis kontraŭ ĝi.
"Fakte, mi koleras kontraŭ mi mem, ke mi ne tuj parolis ĉe tiu gepatrorenkontiĝo kaj
diris: Ne, mi ne volas tion por mia infano!"
Mi konsilus al ĉiuj multe pli atente rigardi la koncepton de la infanĝardeno, al kiu mi sendas mian
infanon, por certigi, ke oni bone prizorgas lin.
Kaj kiam aperas tia seksigita eduka koncepto, mi konsilus al ĉiuj diri NE.
Kaj se la infanĝardeno ne ĉesos tion, mi fakte konsilus al vi forpreni vian infanon de tie kaj sendi lin aŭ ŝin aliloken!
Ĉar mi kredas – kaj mi povas vidi tion ĉe mia filo post tiom da jaroj – ke li ne forgesis.
Kaj mi ne scias, kiom multe li eble suferos pro ĉi tiu unua seksa sperto kiam li atingos puberecon.
Mi ankoraŭ ne povas diri.
"Se oni imagas, ke tio okazas regule kaj normale dum pubereco, tiam oni ankaŭ devus povi pruvi, kial, sub
certaj supozoj, ĝi estas tro malfrue kaj eble eĉ antaŭenigas malfavorajn evoluajn procezojn."
Sed ne ekzistas pruvo pri tio.
Do kial mi devus stimuli seksajn impulsojn en infanaĝo, se infanoj ne bezonas tion por sana evoluo?
Do se tio mankas, neniu ankoraŭ pruvis, ke infanoj evoluos nenormale aŭ rimarkeble.
Tamen ni vidis pliiĝon de seksaj atakoj ekde kiam tiaj metodoj fariĝis oftaj, kaj ĉi tiu ligo estas evidenta.
Sed mi ne povas pruvi la inverson de ĉi tio.
"Konkludo: Ĉi tiuj konceptoj vere donas gvidon pri kiel fari atakojn kaj antaŭenigi veran seksigon – ekde tre juna aĝo."
Krome estas la fundamenta respondeco de la gepatroj instrui siajn infanojn pri ĉi tiuj aferoj kaj
respondi al ajnaj demandoj, kiujn ili eble havas en tiu aĝo.
Ne estas konvene, ke infanoj konstante pensu pri sekseco sen esti demanditaj.
"Jes, kaj temas ankaŭ pri tio, ke gepatroj estu vere atentemaj."
Gepatroj vere bezonas resti ĝisdataj pri tio kaj ricevi ĝian demonstradon.
"Ĉi tiuj konceptoj pri seksa edukado en infanvartejoj devas esti aboliciitaj."
Tio ne havas lokon en infanĝardeno. Infanoj ne bezonas tion.
Infanoj bezonas ligon, ne seksan edukadon. Tio estas frenezo!
Ankaŭ engaĝiĝu.
Kunhavigu ĉi tiun filmon, informu viajn amikojn kaj familion, disvastigu informan materialon.
Montru al aliaj, kio okazas.
Ĉar tio estas malĝusta vojo, kiun nia socio ne povas sufiĉe rapide forlasi.
Kaj finfine, estas al ni, la gepatroj.
Ni estas la lasta bastiono kontraŭ la seksigo kaj la woke-atako kontraŭ niaj infanoj ĉe: "Krimloka Infanvartejo"
(La vekisma atako kontraŭ niaj infanoj) Filma projekto de "Demo für alle" (Demo por ĉiuj).
Se vi ŝatus subteni nian laboron, ni estus dankemaj pro via donaco.
Kaj ne forgesu aboni nian kanalon kaj nian novaĵleteron.