آزارهای جنسی میان کودکان در مراکز نگهداری روزانه در حال افزایش است.
این تیتر در بیلد در دسامبر ۲۰۲۴ بود: حملات ثبت‌شده در نوردراین-وستفالن: آمار تکان‌دهنده
جدید درباره خشونت در مراکز نگهداری روزانه:
تقریباً ۲۰۰۰ مورد آسیب بدنی ++ تجاوزهای جنسی بیش از دو برابر شدند
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ روزنامه NW Nachrichten در ۱۳ سپتامبر امسال گزارش داد: خشونت به‌طور قابل‌توجهی بیشتر در
مهدکودک‌های نوردراین-وستفالن – حملهٔ جسمانی و سوءاستفادهٔ جنسی
از سال ۲۰۲۲، تعداد موارد گزارش‌شده بیش از دو برابر شده است.
در نوردراین-وستفالن، موارد خشونت جنسی که توسط کودکان مرتکب شده است، تقریباً سه برابر شده است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ این‌ها تنها دو تیتر نمونه از ایالت فدرال نوردراین-وستفالن هستند.
این تحول خطرناک تصادفی نیست:
از اوت ۲۰۲۴، هر مهدکودک موظف شده است آنچه را که «مفهوم حفاظت در برابر خشونت» نامیده می‌شود، ارائه دهد.
بسیاری از مؤسسات نیز مفاهیم آموزش جنسی را در این زمینه ادغام می‌کنند.
اتاق‌های کاوش بدن، گوشه‌های دنج و امکانات مشابه چندان غیرمعمول نیستند.
روندهایی که به‌عنوان ارزشمند از نظر آموزشی عرضه می‌شوند، منشأ خود را از استانداردهای سازمان
جهانی بهداشت برای آموزش جنسی در اروپا می‌گیرند.
محتوای این استانداردها بسیار نگران‌کننده است.
برای کودکان سنین ۰ تا ۴ سال، موارد زیر توصیه می‌شود: «لذت و میل لمس بدن خود، خودارضایی در اوایل کودکی» یا
«تجربیات شهوانی، صمیمیت جسمانی به‌عنوان بخشی از زندگی انسان».
- مرتبط با این موضوع، کسب مهارت‌های جنسی از طریق آنچه به اصطلاح «بازی‌های دکتر» نامیده می‌شود.
کودکان ۴ تا ۶ ساله باید «درباره موضوعات جنسی صحبت کنند»!
این موضوع نیز در رسانه‌های عمومی اینجا و آنجا مطرح شد، اما بدون افشای دستورکار بسیار مسئله‌ساز نفوذ پدوفیل‌ها در پس آن.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ جامعه‌شناس فرانسوی تیبولت کرلرزین از سازمان حمایت از کودکان «مادران گرگینه» منابع توصیه‌های علمی
استانداردهای سازمان جهانی بهداشت را بررسی کرد و با نویسندگانی از گروه‌های لابی مواجه شد که آشکارا از پدوفیلیا حمایت می‌کنند.
در میان آن‌ها افرادی هستند که در مجلات مربوط به سوءاستفاده‌گران جنسی از کودکان مقاله منتشر
کرده‌اند و عمیقاً در این حلقه‌ها ریشه دوانده‌اند.
بروشور آموزشی «Die schleichende Pädophilisierung» (پدوفیلیزه‌سازی تدریجی) منتشرشده توسط
سازمان حمایت از کودکان «Demo für alle» بیان می‌کند:
کودکان جنسی‌شده بهشتِ پدوفیل‌ها هستند.
با این حال، جنسی‌سازی نه تنها در گوشه‌های تاریک اینترنت کمین کرده است، بلکه در فضاهای ظاهراً
محافظت‌شده‌ای مانند مدارس و مهدکودک‌ها نیز رخ می‌دهد.
«مکان حادثه مهدکودک» فراخوانی است به همه والدین، مربیان، کارکنان اداره رفاه جوانان و سایر اعضای نظام قضایی برای
متوقف کردن این به خطر انداختن رفاه کودکان با حمایت دولت.
برای حفاظت از فرزندانمان: لطفاً این پیام مهم را به اشتراک بگذارید!
یک تشکر بزرگ بالاتر از همه به ائتلاف عملیاتی «دمو فور آل»!
تریلر
«بنابراین اصطلاح "مفهوم آموزش جنسی" هرگز ذکر نشد.»
این‌ها گزارش‌های نگران‌کننده‌ای هستند.
«این یکی: «اداره رفاه جوانان ایالتی فضای برنامه‌ریزی‌شده برای کاوش جسمانی در مرکز نگهداری روزانه را متوقف می‌کند»»
و این عدد در حال رشد است.
«همین‌وقت بود که شروع کردم به این فکر که آیا این مفهوم واقعاً این‌قدر خوب است یا نه.»
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ در مهدکودک‌های ما چه می‌گذرد؟
«انسان‌ها از همان ابتدا موجوداتی جنسی هستند.»
«بازی‌های دکتر بخشی از رشد طبیعی دوران کودکی هستند. چه از لمس لذت ببرند چه از خود بازی.»
در این فیلم نشان خواهیم داد که چگونه یک روند بسیار مشکل‌ساز در آموزش جنسی در سازمان‌های تأثیرگذار رواج یافته است.
«آن ماتریس بدنام هست.»
«او چیزهایی را روشن کرده است که همه والدین و همه رهبران سیاسی باید بدانند.»
هدف آن‌ها: بُعد جدیدی از جنسی‌سازی کودکان.
اما این چه تأثیری بر کوچک‌ترین کودکان دارد؟
«سپس انواع و اقسام اتفاقات در این گوشه‌های دنج رخ می‌دهد که حتی در وحشتناک‌ترین کابوس‌هایمان هم
نمی‌توانستیم تصورشان کنیم، کارهایی که بچه‌ها به یکدیگر می‌کنند.»
«این در حال حاضر سوءاستفاده است.»
«بله!»
«در واقع، از خودم عصبانی‌ام که در آن جلسه والدین فوراً حرف نزدم و نگفتم: ‹نه، من این را برای فرزندم نمی‌خواهم›.»
مسائلی که در واقع بیشتر مربوط به دادستان‌های عمومی و ادارات رفاه جوانان هستند، قرار است در
مراکز نگهداری روزانه به روال عادی تبدیل شوند.
صحنه جرم: مهدکودک. حملهٔ بیدارگرایان به کودکان ما.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ این روندی است که دهه‌هاست ادامه دارد: جنسی‌سازی جوامع غربی.
بیشتر و بیشتر، سریع‌تر و سریع‌تر، سرکش‌تر و سرکش‌تر، و هرچه بیشتر هدف کودکان قرار می‌گیرد.
او در واقع قرار بود امروز در کتابخانهٔ شهرداری بارگتهاید برای کودکان قصه‌خوانی کند: «دراگ کوئین وو نوآر».
«اما این، البته، نشانهٔ دیگری است از اهمیت این نوع کار آموزشی که ما نیز انجام می‌دهیم.»
زیرا تنها زمانی که به‌طور فعال با مهدکودک‌ها، مدارس و کالج‌های فنی و حرفه‌ای در تعامل
باشیم، می‌توانیم در آموزش مردم واقعاً موفق شویم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ تحقیق؟ با چه چیزی؟
«در ماه ژوئن، او می‌خواهد با دراگ کینگ اریک بیگ‌کلیت تیم تشکیل دهد...»
مونیخ، تصاویر مشابه، موضوع یکسان:
«برگزاری یک جلسهٔ خواندن برای کودکان چهار ساله و بالاتر.»
روند به سوی جنسی‌سازی هرچه زودهنگام‌تر یک پدیده آلمانی نیست.
۱۲۳۴۳۲۱ تاره‌ویخا، اسپانیا: کودکان خردسال در یک رژه همجنس‌گرایان با لباس‌های تن‌فروشی می‌رقصند.
پدوفیلی در خیابان باز.
آیا اصلاً جای کودکان در رژه‌های افتخار همجنس‌گرایان است؟
ظاهراً در ورتسواف، لهستان چنین است.
در لندن، رژه پراید اکنون دارای بخش مخصوص خانواده و کودکان است.
ناشر آموزشی بریتانیایی Twinkl به این ترتیب برنامه رنگین‌کمانی («حقوق برابر برای همه») را ستایش می‌کند.
و این باعث ایجاد هیاهوی زیادی در ایالات متحده آمریکا شد:
شرکت‌کنندگان در رژه افتخار همجنسگرایان در نیویورک فریاد می‌زدند: «ما برای بچه‌هایتان می‌آییم.»
همه‌اش فقط یک سوءتفاهم بود، راه‌اندازان به همه اطمینان دادند.
شعار از بستر خود خارج شده بود.
واقعاً؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ فرانکفورت آم ماین، ژوئیه ۲۰۲۵:
امروز روز کریستوفر استریت است، یا بهتر بگوییم روزهای کریستوفر استریت.
آنچه در ابتدا به‌عنوان رژه‌ی افتخار همجنس‌گرایان آغاز شد، اکنون به رویدادی چهارروزه در کرانه‌های رودخانهٔ مین تبدیل شده
است و کودکان نیز صراحتاً در اینجا مورد استقبال قرار می‌گیرند.
آنچه به اصطلاح CSD مایل نامیده می‌شود، منطقه مخصوص جوانان و خانواده‌ها را تبلیغ می‌کند.
به گفته برگزارکنندگان، «عالی برای اینکه کودکان بتوانند خلاقیت خود را آزادانه به کار گیرند.»
«بالاخره، فضایی برای مهمانان کوچک‌مان»، آنها در اینستاگرام می‌نویسند.
نتیجه: چرخ‌وفلک‌ها و قلعه‌های بادی کنار غرفه‌های فتیش.
تک‌شاخ‌های رنگین‌کمانی با ایدئولوژی رنگین‌کمانی دیدار می‌کنند.
همجنسگرایان با لباس‌های چرمی در کنار کودکان خردسال – گویی این کاملاً طبیعی است در
رویدادی که بر جنسی‌سازی کامل بزرگسالان متمرکز است.
انتقادی وجود ندارد، همه مشارکت می‌کنند.
اما در حالی که تنها تعداد کمی از والدین داوطلبانه فرزندانشان را به اینجا می‌آورند، مکان‌های دیگری وجود
دارد که همه والدین باید فرزندانشان را به آنجا ببرند.
در بسیاری از مناطق، جنسی‌سازی در مدارس از پیش امری رایج است.
اما این همه ماجرا نیست.
حالا در مراکز نگهداری روزانه هم شروع شده است.
این چه تأثیری بر کودکان دارد؟
چه خطراتی در این میان وجود دارد و منافع والدین چه می‌شود؟
برای این فیلم، ماه‌ها تحقیق کردیم، با کارشناسان ملاقات کردیم، شبکه‌ها را تحلیل کردیم و به
برخی اطلاعات پس‌زمینه‌ای نگران‌کننده پی بردیم.
در اینجا نتیجه را ارائه می‌دهیم.
چیزهایی که همه والدین باید بدانند – و به هر حال همه سیاستمداران.
«این مسئله‌ای است که آشکارا والدین بیشتری را نگران می‌کند: جنسیتی‌سازی زودهنگام فرزندانشان، اکنون حتی در مهدکودک‌ها.»
«بله، این کاملاً دیوانه‌کننده است.»
روزنامه‌های گوناگون درباره‌ی آن گزارش می‌دهند.
اداره رفاه جوانان ایالتی فضای برنامه‌ریزی‌شده برای کاوش جسمانی در مهدکودک را متوقف کرد.
آن در هانوور بود.
ما اینجا در براونشویگ این را داریم: بازی دکتر در مهدکودک.
در اینجا: مهدکودک فضایی را برای بازی‌های جنسی در نظر می‌گیرد.
در کرپن: خودارضایی و بازی‌های دکتر.
پس همه‌جا هست، و حتی در مهدکودک‌های کاتولیک هم وجود دارد.
مهدکودک کاتولیک رویدادهای رسواکنندهٔ مربوط به بازی دکتر را در کلن لغو کرد.
در سوئیس هم همین‌طور است: اتاق‌هایی برای بازی دکتر در مهدکودک‌های سوئیسی امری عادی است.
«این هم چیزی است که ما با «ابتکار عمل والدین» تجربه کرده‌ایم.»
ما هر روز نامه‌های بیشتری از والدین نگران دریافت می‌کنیم که با ما تماس می‌گیرند و می‌گویند این نوع آموزش
جنسی یا آگاهی‌بخشی جنسی در مهدکودک‌ها در حال افراط است.
این موارد از نمایش کتاب‌ها تا وقوع حملات میان همسالان یا کودکان را در بر می‌گیرد.
چند چیز هست که توجه شما را جلب می‌کند و واقعاً بسیار بسیار نگران‌کننده است.
این خبر نگران‌کننده است.
تمام این ماجرا برای افراد درگیر فوق‌العاده استرس‌زا و بسیار شخصی است . به همین دلیل افراد
زیادی نمی‌خواهند جلوی دوربین درباره‌اش صحبت کنند .
کرستین کرامر قرار گذاشته است با چند والد ملاقات کند که موافقت کرده‌اند همین کار را انجام دهند.
به درخواست آنها، ما محل سکونت یا هویت افراد آسیب‌دیده را فاش نخواهیم کرد.
تمام چیزی که می‌توانیم بگوییم این است که سفر ما ما را به یک شهر کوچک در جایی در باواریا می‌برد.
و داستان به‌طرز نسبتاً بی‌حاشیه با گفت‌وگویی میان دو مادر در مهدکودک آغاز می‌شود.
«و او برایم از پسرانش گفت، که در خانه از ته دل دربارهٔ دخترمان می‌خندیدند، یا بهتر بگویم دربارهٔ تجربه‌هایی که با هم داشتند.»
و پسرها گفتند که دخترمان انگشتش را در مقعدش فرو برده است، کاری که آن‌ها تمام روز در خانه انجام می‌دهند.
اما دختر مادر مربوطه آن را کاملاً متفاوت به یاد می‌آورد.
«سپس مستقیماً از او درباره‌اش پرسیدم. چه بود؟»
آیا آنچه مامان به من گفت واقعاً درست است؟
بله مامان، درست است، اما اصلاً آن‌طور که او به تو گفت نبود.
وقتی پسرها شلوارم را درآوردند، اصلاً این‌طور نبود.
ببخشید، چه چیزی؟
و سپس او گفت که این پسرها شلوارش را پایین کشیده بودند، ظاهراً چندین بار، نه فقط یک بار، و این اتفاق به‌طور منظم رخ می‌داد.
بله، آنها با ما تماس گرفتند و من قبلاً تلفنی با او صحبت کرده بودم، و سپس او در طول گفتگو اشاره کرد که دخترش
چندین بار توسط دو پسر مورد آزار جنسی قرار گرفته بود.
پس ما اینجا داریم دربارهٔ کودکان صحبت می‌کنیم.
صحنهٔ جرم: یک مهدکودک جنگلی با رویکرد اکولوژیکی.
در میان چیزهای دیگر، در فضای باز یک لوله وجود داشت که بچه‌ها می‌توانستند داخل آن خزیده شوند.
«یکی بیرون در محوطه هست، یک لوله، یک تونل که می‌توانی در آن پنهان شوی.»
آنچه از بیرون دیده نمی‌شود.
«اگر مستقیم به آن نگاه نکنی.»
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ به نظر می‌رسد حملات در اینجا رخ داده باشد.
بله، و بعداً معلوم شد که پسرها او را مجبور کرده بودند تا شلوارش را جلوی آن‌ها درآورد و چیزهایی را در باسنش قرار دهند.
ممکن است که پسرها انگشتانشان را هم در باسن او فرو کرده باشند.
با توجه به سن کودکان، دقیقاً چه اتفاقی افتاده است هنوز نامشخص است.
اما واضح است که اتفاقی افتاده و اتفاقی جدی هم بوده است.
«در واقع، دختر ما در آن زمان در ناحیه تناسلی‌اش دچار آسیب شده بود.»
و من واقعاً پیش پزشک اطفال رفتم تا بپرسم: این چیست؟ چه کار باید بکنم؟ چطور است؟
او به آن نگاه کرد، متوجه آن شد، نتوانست چیزی بگوید.
او همچنین گفت که اگر کودک در این مورد صحبت نکند، نباید بیش از این کنجکاوی کنم تا هرگونه
ترومایی که ممکن است داشته باشد تشدید نشود.
با این حال، آنچه حتی شگفت‌انگیزتر است، نحوه واکنش این نهاد به این حادثه است.
«همه‌اش فقط داستانی است که دخترم سرهم کرده.»
و اگر در مورد جنسیت سوالی داشته باشند، آن را روشن خواهیم کرد.
آنچه مرا به تعجب واداشت این بود که به‌عنوان یک مادر – یا یک پدر – می‌خواهیم خودمان این کار را انجام
دهیم و لزوماً نمی‌خواهیم آن را از نهاد دریافت کنیم.
و همچنین به او گفتم که دوست دارم مفهوم حفاظت را ببینم.
بله، بله، ما یکی داریم – ما هم باید آن را داشته باشیم.
اما هرگز به من داده نشد.
آنها نمی‌خواستند من آنجا را نگاه کنم.
و بعداً معلوم شد، پس از آنکه مادر نیز تلاش کرد با مدیریت مهدکودک صحبت کند.
و همه چیز به کودک منتقل شد.
طبق اصل اینکه همه‌چیز فقط خیال است.
اما بعداً معلوم شد که کودک دیگری هم همان اتفاق را با همان پسرها تجربه کرده بود.
«و ما می‌توانیم خوشحال باشیم که نسبتاً زود متوجه شدیم، زیرا آنگاه توانستیم فوراً واکنش نشان دهیم.»
خب، من می‌گویم «ما»، اما تو واکنش نشان دادی، آره، تو در آن مهارت پیدا کردی.
ما توانستیم بلافاصله برای محافظت از فرزندمان اقدام کنیم.
در این خانوادهٔ دیگر، آنها خیلی دیر متوجه شدند.
دختر اکنون در مهدکودکی متفاوت شرکت می‌کند.
اینکه آیا کودک از این رویدادها آسیب روحی دیده است یا خیر، تنها در آینده‌ای دور روشن خواهد شد.
یک چیز مسلم است: هرچند بازسازی دقیق آنچه واقعاً در چنین «غارهای نوازش» در مراکز نگهداری روزانه رخ
می‌دهد دشوار باشد، پیامدهای آن می‌تواند جدی باشد.
و این بدون هیچ بازی دکتربازی یا چیزهایی از این قبیل است.
«اتاق کاوش نیز به معنای واقعی کلمه وجود نداشت.»
کودکان به سادگی تنها گذاشته شدند.
اما دقیقاً همین نکته است.
این دقیقاً همان چیزی است که در مفاهیم آموزش جنسی مراکز نگهداری روزانه تشریح شده است.
قبول می‌شود که کودکان بدون نظارت یکدیگر را کاوش می‌کنند، به اندام‌های تناسلی همدیگر دست
می‌زنند و اشیاء را در سوراخ‌های بدن خود وارد می‌کنند.
هیچ‌کس متوجه نمی‌شود.
و کودکان نیز در سنی هستند که لزوماً این را به‌طور آشکار بیان نمی‌کنند.
«آیا این یک تصادف است؟»
متخصصانی که با روان‌شناسی کودکان و سوءاستفاده آشنا هستند، در واقع دربارهٔ این موضوع چه می‌گویند؟
ما در نوبراندبرگ یک تماس جالب داریم. آن‌ها یک زوج متأهل هستند.
آن‌ها هر دو روان‌درمانگر کودک و نوجوان هستند، پس بیایید ببینیم در این باره چه می‌گویند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ پس دوباره قراره تور بریم. این بار به نیوبران‌دورف.
آنجا و رومن گوبکه ما را به مطب خود خوش‌آمد می‌گویند.
معمولاً آنها در اینجا از بیمارانشان مراقبت می‌کنند.
روان‌درمانگران و رفتاردرمانگران به کودکان و نوجوانان کمک می‌کنند تا بر تروما یا اختلالات اضطرابی غلبه کنند، برای مثال.
«پس، درمان رفتاری اینجا در این اتاق انجام می‌شود.»
پیش از آن، رومن گوبکه چندین سال در مهدکودک‌ها کار کرده بود.
او از نظر حرفه‌ای، کارش همواره در زمینه رفاه کودکان بوده است.
«والدین به‌طور طبیعی بخشی از این هستند.»
این موارد قبلاً در برنامه در نظر گرفته شده‌اند و این ساعات افراد مرجع وجود دارند.
این بدان معناست که ما به فضایی برای کودکان و والدین نیاز داریم.
اما در اینجا تمرکز بر کوچک‌ترین‌هاست.
این موضوع همچنین در حوزه کاری آنیا گوبکه نیز صدق می‌کند.
«خب، این اتاق روان‌شناسی عمقی و بازی‌درمانی است.»
این اتاق کمی بزرگ‌تر از اتاق دیگر است چون من اینجا هم به اسباب‌بازی‌های کافی نیاز دارم.
به طور خلاصه: شما هر دو کودکان و روانشان را می‌شناسید.
آنها همچنین به‌طور منظم قربانیان سوءاستفاده را درمان می‌کنند.
ما می‌خواهیم بدانیم آنیا و رومن گوبکه درباره روند جنسی‌سازی هرچه زودتر چه فکر می‌کنند.
«فکر می‌کنم جنسیت چیزی است که باید در احساسات بزرگ‌سالانه و روابط بالغ ادغام شود.»
پس این موضوع را نمی‌توان به‌طور جداگانه بررسی کرد، بلکه باید واقعاً یکپارچه شود.
و همچنین باید کودکان قبلاً شناسایی جنسیتی خود را تکمیل کرده باشند.
بله، خب، زودترین زمانش احتمالاً دوران بلوغ خواهد بود.
پس شما هنوز هم تا حد زیادی در جستجوی هویت خود، از جمله هویت جنسی‌تان هستید.
و این باید قبل از هرگونه عمل جنسی واقعی انجام شود.
هر چیز دیگری زودهنگام خواهد بود، زیرا کودکان از آن غرق خواهند شد.
و چون در این زمینه، جنسیت به چیزی جداشده تبدیل می‌شد و هنوز یکپارچه نشده بود.
«خب، من همیشه کودکان را این‌گونه تجربه کرده‌ام و همچنین مشاهده کرده‌ام که آن‌ها از قبل به این
واقعیت علاقه‌مند هستند که دو نوع آدم متفاوت وجود دارد.»
اما این محدود به مشاهده و ادراک است: افرادی هستند که ظاهر متفاوتی دارند و جنسیت‌شان با من متفاوت است.
و این تقریباً دامنهٔ کنجکاوی یک کودک را تعریف می‌کند.
«به نظر شما کودکان چه زمانی شروع به پرورش حس شرم می‌کنند؟»
و وقتی مختل، شرمنده یا سرکوب شود چه اتفاقی می‌افتد؟
«خب، اول اینکه وقتی بچه‌ها به دستشویی می‌روند، می‌توانم رفتارشان را خیلی واضح ببینم.»
بچه‌ها مرتباً درخواست می‌کنند که دستشویی قابل قفل باشد.
این بدان معناست که آن‌ها یک انگیزهٔ طبیعی برای فاصله گرفتن از آن مکان دارند.
پس من می‌توانم از همین حالا ببینم که در آن سن – سن مهدکودک که معمولاً از سه سالگی آغاز می‌شود – حس شرم و نیاز به تعیین
حدود، و درک مرزهای جسمانی به‌عنوان امن، به‌وضوح وجود دارد.
«همچنین اگر کودکی پیوند عاطفی خوبی برقرار کرده باشد، می‌تواند بین غریبه‌ها و افراد آشنا تمایز قائل شود.»
این نشانه‌ی یک رابطه‌ی خوب است.
و سپس کودکان نیز در سنی معین، حدود هشت‌ماهگی، در برابر غریبه‌ها خجالتی می‌شوند.
این نشانهٔ خوبی است، زیرا نشان می‌دهد که می‌تواند بین غریبه‌ها و افراد آشنا تمایز قائل شود.
و البته، وقتی کودک بتواند بین غریبه‌ها و افراد آشنا تمایز قائل شود، ممکن است نخواهد غریبه‌ها او را لمس کنند.
آن می‌خواهد فاصله‌ی مشخصی را حفظ کند و قطعاً نمی‌خواهد در نواحی خصوصی‌اش لمس شود.
بله، این چیزی است که یک کودک معمولاً اگر به طور سالم رشد کرده باشد، آن را رد می‌کند.
و اختلالات دلبستگی، برای مثال، دقیقاً با این واقعیت مشخص می‌شوند که کودکان قادر به انجام این کار نیستند.
بنابراین آن‌ها به‌سادگی نمی‌توانند بین غریبه‌ها و افراد آشنا تمایز قائل شوند و عملاً رفتاری «مفلوج در حفظ فاصله» خواهند داشت.
«و با هر کسی که دوست داری تماس بگیر.»
«برقراری ارتباط یا حتی همراه شدن با هر کسی و شاید نشان ندادن این ترس، اما دقیقاً نشانه‌ی یک رشد
ناموفق است و اینکه هیچ پیوند سالمی شکل نگرفته است.»
«این البته کاملاً با آنچه همواره در این مفاهیم جنسیتی ادعا می‌شود، در تضاد است.»
همیشه این همه تمرکز روی آنچه به‌اصطلاح آموزش نامیده می‌شود، وجود دارد.
اما هرگز هیچ اشاره‌ای به تعهد نمی‌شود.
«همچنین شایسته است که همیشه همان کارشناسان هستند که صدایشان شنیده می‌شود.»
برای مثال، این افراد عبارتند از اوه زیلرت، یورگ مايوالد و اشتفان تیمرمانس. از دیگران کمتر خبری است.
«صدای‌های زیادی دیگر هم هست.»
برای مثال، پروفسور کریستیان شوبرت، که پزشک و روان‌شناس در بیمارستان دانشگاهی اینسبروک است.
«مقصد بعدی ما: اینسبروک در اتریش.»
در اینجا با یک دانشمند، استاد دانشگاه و روان‌شناس آشنا می‌شویم که همچنین به‌عنوان منتقد جنبه‌های مختلف پزشکی مدرن شناخته
می‌شود؛ جنبه‌هایی که او آن‌ها را توسعه‌های نامطلوب می‌داند.
داشتن دیدگاه کل‌نگر نسبت به بدن، ذهن و روح، موضوع اصلی اوست که در این کتاب غیرداستانی نیز آن را ترویج می‌کند.
اول از همه می‌خواهیم بدانیم: آیا او در ابتدای دوران حرفه‌ای‌اش تصور می‌کرد این پیشرفت،
که اکنون در مهدکودک‌ها آشکار است، ممکن باشد؟
«بله، اما آیا فکر می‌کردید که بعداً درباره غارهای دنج و اتاق‌های خودکاوشی در مهدکودک‌ها صحبت خواهیم کرد؟»
پس کودکان باید کجا میل جنسی خود را کشف کنند؟
«نه، قطعاً نه!»
حداقل نباید به تمایلات جنسی‌شان پی ببرند؛ این خیلی با چیزی که می‌توانستم تصور کنم فاصله دارد.
«من اینجا یک نقل‌قول از پروفسور یورگ مایوالد دارم که استاد افتخاری حقوق کودکان و حمایت از کودکان
است، و او در روزنامهٔ "Kindheit" (کودکی) می‌نویسد:»
این تصور که کودکان می‌توانند بدون بار احساسات، افکار و رفتارهای جنسی بزرگ شوند، خیالی است که از واقعیت بسیار دور است،
به آن‌ها بی‌عدالتی می‌کند و حتی می‌تواند برایشان مضر باشد.
«بله، من در این مورد موضع روشنی دارم.»
فرض می‌کنم، یعنی — باید گفت که من تحت تأثیر روانکاوی هستم — بنابراین من یک روان‌درمانگر روان‌پویشی و یک
روان‌درمانگر پزشکی هستم — که البته به ملاحظات روانکاوانه دربارهٔ رشد روان‌جنسی کودک نیز گشوده است.
البته آنجا چیزی در حال شکل‌گیری است، در این شکی نیست.
اما برای من، جنبه‌های دیگر وقتی صحبت از رشد کودک می‌شود، به سادگی مهم‌تر هستند.
و این درباره پیوند است، درباره پیوند امن است، درباره خانه‌ای سالم، صمیمی و امن است.
این مهم‌ترین چیز است؛ این بنیانی است که یک کودک به آن نیاز دارد، هر فرد به آن نیاز دارد، و
این همان چیزی است که من از رشد سالم انتظار دارم.
من منتقد صریح این تهاجم جنسی‌سازی هستم که در حال پیگیری است.
جایی که فرض می‌شود انرژی جنسی در کودکان وجود دارد – حتی خیلی زود پس از تولد.
و اینکه از همان ابتدا مطمئن شوید که این انرژی جنسی می‌تواند به‌طور مناسب رشد کند.
«انرژی جنسی یکی از آن روایت‌های اصلی است که دهه‌هاست به‌عنوان بخشی از این تهاجم جنسی‌سازی دست‌به‌دست می‌شود.»
«بله، درست است، من هم متوجه شدم، برای مثال در مورد اوه زیلرت، "گورو آموزش جنسی"»
او در «مقدمه‌ای بر آموزش جنسی» خود، از لیبیدو به‌عنوان انرژی حیاتی یاد می‌کند که فرد را در برابر سرخوردگی مقاوم می‌سازد.
یا در سخنرانی‌ای که استفان تیمرمانس در سال ۲۰۱۳ ارائه داد.
او همچنین دربارهٔ انرژی حیاتی جنسی صحبت می‌کند که کودکان از قبل آن را دارند.
«انسان‌ها از همان ابتدا موجوداتی جنسی هستند.»
آموزش جنسی تأثیر مثبتی بر کودکان دارد، زیرا جنسیت نیروی حیاتی است.
«دکتر اشتفان تیمرمانس، یکی از شناخته‌شده‌ترین نمایندگان این شاخه از آموزش جنسی.»
سخنرانی او که بیش از ده سال پیش برگزار شد، مانند طرحی است که اکنون در مراکز نگهداری از کودکان روزبه‌روز بیشتر راه پیدا می‌کند.
در این پنل متنی، تیمرمانس استدلال‌ها را برای آنچه او «آموزش مثبت‌گرای جنسی» می‌نامد، فهرست کرده است.
برای مثال: «کشف محدودیت‌های خود به‌عنوان مبنایی برای احترام به دیگران»
اما آیا این بدان معنا نیست که برای کشف این مرزها باید عمداً آن‌ها را عبور کنید؟
گوش دهید و شگفت‌زده شوید!
کاوش در خود و دیگران تجربه‌های یادگیری مهمی برای کودکان است و کودکان امروزی بیشتر احتمال دارد
این تجربه‌ها را در مهدکودک داشته باشند تا در خانه.
از نظر آماری، حداکثر یک خواهر یا برادر دیگر در خانه وجود دارد، و دقیقاً همین توازن یا آزمون مرزها، پذیرش مرزها
است — من نمی‌خواهم آنجا لمس شوم، آن را دوست ندارم، یا آن را دوست دارم، فکر می‌کنم خوب است.
آن‌ها می‌توانند این را در یک گروه بزرگ‌تر از کودکان بهتر بیاموزند تا اینکه در خانه فقط یک خواهر
یا برادر داشته باشند، آن هم همیشه همان یک نفر.
خلاصه اینکه، از آنجا که والدین اجازه نمی‌دهند فرزندانشان حدود عفت خواهر و برادرهایشان را کشف
کنند، این باید در مراکز نگهداری روزانه اتفاق بیفتد.
هر چیزی برای ترویج انرژی جنسی ادعایی.
اگر رشد جنسی کودک حمایت و تشویق شود، این امر به رشد شخصی او سود می‌رساند، برای مثال در شکل‌گیری هویت جنسی فردی‌اش.
اما آیا این واقعاً برای رشد کودکان خردسال ضروری است؟
خب، من در معنای دقیق هیچ نیازی به آن نمی‌بینم.
بنابراین، برای من اساساً جای سؤال دارد که توجه کودکان را به ناحیهٔ تناسلی جلب کنیم.
چون حالا فرصت‌های زیادی برای تجربه لذت دارند. و چرا باید آن را شهوانی کنم؟
پس در آن مرحله از توسعه منطقی نیست، چون آن هم ثمربخش نیست.
خب، من آن را دارم، اما معادل عصب‌زیستی برای آن ندارم.
من هیچ رشد هورمونی یا غدد درون‌ریز مرتبط با این ندارم.
و بنابراین من چارچوب درون‌روانی‌ای ندارم که در آن بتوانم جنسیت را از منظر کسب لذت ادغام کنم.
بنابراین منطقی است که این جنسی‌سازی فشارهای بیش از حدی بر روان کودک وارد می‌کند.
فکر نمی‌کنم برای توسعه ضروری باشد.
منظورم این است که اگر به روانکاوی نگاه کنید، کودک، نوزاد و طفل در ابتدا در مرحلهٔ دهانی قرار دارد.
سپس او وارد می‌شود، کودک وارد مرحلهٔ مقعدی می‌شود.
این درباره آموزش دستشویی رفتن و امثال آن است، مرحله سرکشی و امثال آن، در آن دسته قرار می‌گیرد.
و مرحلهٔ تناسلی در انتهای کار، در دوران نوجوانی رخ می‌دهد.
و در میان آن هنوز یک فاز تأخیر وجود دارد.
و همه قطعاً با این موضوع آشنا هستند: در مرحلهٔ بلوغ، همیشه از دختران و پسران با
عبارت‌های «شما پسرها» و «شما دخترها» یاد می‌شود.
آنها در این سن اصلاً علاقه‌ای به تماس جنسی ندارند، بلکه کاملاً برعکس.
آنها این را به‌شدت رد می‌کنند.
دخترها ترجیح می‌دهند در میان دخترها باشند و پسرها در میان پسرها، بله.
خب، من معتقدم که چیزی به نام رشد ارگانیک در انسان‌ها وجود دارد.
و فکر می‌کنم که ممکن است واقعاً چنین باشد که نوعی از جنسیت وجود دارد که کاملاً با نحوهٔ نگاه ما بزرگسالان به جنسیت فاصله دارد.
پس این بدان معناست که من نسبت به بزرگسالانی که خود را مجاز می‌دانند بر جنسیت کودکان قضاوت کنند، بسیار بسیار منتقد خواهم بود.
از آنجا برای من شروع می‌شود.
اما دقیقاً همین اتفاق در حال رخ دادن است.
جامعه‌ای که روزبه‌روز جنسی‌شدن آن در میان بزرگسالان افزایش می‌یابد، دیدگاه خود را بر رفتار کودکان خردسال تحمیل می‌کند.
این موضوع در سخنرانی تیمرمانس در سال ۲۰۱۳ نیز صادق بود:
چون جنسیت انرژی حیاتی است، انرژی حیاتی، انرژی حیاتی.
آن زمان بود که داستان ما آغاز شد.
از سال ۲۰۱۴ به بعد، ما برای اعتراض به طرح‌های آموزشی که تهاجم جنسی‌انگیزی را، به‌ویژه
در مدارس، معرفی می‌کردند، به خیابان‌ها آمدیم.
در سال ۲۰۱۶، یونگه فرایهیت در حاشیه سمپوزیوم ما در اشتوتگارت مصاحبه‌ای با سکس‌شناس یاکوب پاستوتر، رئیس وقت و حال حاضر
انجمن آلمانی پژوهش‌های علمی اجتماعی در زمینه جنسیت، انجام داد.
حتی آن زمان هم او افسوس می‌خورد:
از یک سو، واقعاً درست است که DGSS حدود پانزده سال است که با محتوای آنچه من «آموزش جنسی تحت حمایت دولت» می‌نامم، مخالفت می‌کند.
این موضوع به این واقعیت مربوط می‌شود که برای حدود پانزده سال، و احتمالاً بیشتر، روشن بوده است که افرادی که در آموزش جنسی دخیل
هستند، از یک سو از دولت بودجه دریافت می‌کنند و از سوی دیگر انتشاراتشان نیز توسط دولت توزیع می‌شود،
دیدگاه بسیار یک‌جانبه‌ای نسبت به آموزش جنسی دارند.
نتیجه به این شکل است، برای مثال:
«سینا و تیم دکتربازی می‌کنند»، منتشرشده توسط Zartbitter e.V.، با حمایت مالی شهر کلن و ایالت نوردراین-وستفالن.
یکی از سازمان‌های متعددی که جنسی‌سازی را در مهدکودک‌ها ترویج می‌کنند.
من خیلی ترجیح می‌دهم دکتر بازی کنم.
اوه نه.
دکتر، بیا دیگه، تیم، تو هم می‌توانی مادر باشی و بچه را هم داشته باشی.
آه، درست، امم، خب دکتر.
بازی‌های پزشکی بخشی از رشد طبیعی کودکان هستند.
با کنجکاوی و بی‌طرفی متناسب با سن، حتی دختران و پسران خیلی کوچک نیز اندام‌های تناسلی خود را بررسی می‌کنند.
آنها از لمس و مالیدن آنها و تبادل لمس‌های ملایم با سایر کودکان لذت می‌برند.
۱۲۳۴۳۲۱ دمای خود را اندازه بگیر.
۱۲۳۴۳۲۱ دکتربازی بخشی از رشد طبیعی دوران کودکی است.
چه از لمس لذت ببرند چه از بازی.
کاوش یکدیگر، لذت بردن از برهنگی، تمایل به تماشا کردن و تماشا شدن توسط دیگران.
اما همچنین خودارضایی کودکان که باعث ایجاد تردیدهای زیادی در میان بزرگسالان می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ این درباره عشق و احساسات و نوازش و بوسیدن و دوست‌دخترها و بازی دکتر و پرستار و اینکه
چگونه می‌توانیم خانواده‌های نگران را دلگرم کنیم.
و این همه ماجرا نیست.
ردپای این دستورکار ما را حتی فراتر می‌برد، تا بالاترین سطح.
دقیقاً همین چیزی است که در استانداردهای سازمان جهانی بهداشت برای آموزش جنسی در اروپا آمده است.
بله، این ماتریس بدنام وجود دارد و برای کودکان صفر تا چهار ساله، تحت عنوان «دانش، لذت و میل»، می‌گوید بدن خود را لمس کنید.
خودارضایی یا تجربیات لذت‌بخش صمیمیت جسمانی در اوایل کودکی به‌عنوان بخشی از زندگی انسان.
از نظر مهارت‌ها، این به معنای بیان نیازها، خواسته‌ها و مرزهای شخصی است، برای مثال در «بازی دکتر».
و سپس به کودکان چهار تا شش ساله اجازه داده می‌شود که با موضوعات جنسی سروکار داشته باشند.
آنها باید درباره موضوعات جنسی صحبت کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ این هسته سیاسی تهاجم جنسی‌سازی است که توسط سازمان جهانی بهداشت با همکاری نزدیک مرکز
فدرال آموزش بهداشت، یا به‌اختصار BZgA، منتشر شده است.
سازمان‌هایی که ممکن است برای بسیاری از شهروندان معتبر به نظر برسند، اما این ماتریس سنی معتبر به نظر نمی‌رسد.
به‌عنوان یک متخصص پزشکی، می‌توانم کاملاً روشن بگویم که با سیستم‌های تشخیصی که بدون دقت و به‌طور بی‌رویه، با
طرح‌واره‌ها، الگوها و قواعد به‌کار گرفته می‌شوند، مشکل دارم.
انگار همه یکسان بودند.
انگار الگوهای مشخصی وجود داشتند، ساختارهای سنی. شما به ماتریکس از سازمان جهانی بهداشت اشاره کردید.
پس جایی که به گروه‌های سنی خاصی رسیدگی می‌شود، به اصطلاح.
از آن به بعد، خوب است که این کار را انجام دهید.
نه، این موجود به‌شدت فردی و بسیار پیچیده است، در یک زمینهٔ روان‌اجتماعی بسیار خاص زندگی می‌کند و مطابق با
رشد ارگانیک خود، در مقطعی، اگر کسی با حساسیت کافی مشاهده و توجه کند، سؤالاتی را مطرح خواهد کرد.
و من به همان اندازه با فرزندم صبر خواهم کرد و هیچ چیز را از پیش تعیین‌شده برایش تحمیل نخواهم کرد.
اما دقیقاً همین اتفاقی است که اینجا در حال رخ دادن است.
تحمیل یک الگوی بسیار مشکوک، بدون هیچ مدرک علمی، در سراسر یک قاره.
و این فقط به آلمان محدود نمی‌شود، بلکه به سراسر اروپا.
در فرانسه سازمانی به نام «مامان لوو» (مادران گرگ) وجود دارد که استانداردهای سازمان جهانی بهداشت را نیز بررسی کرده و
مطالعه‌ای را سفارش داده که نتایج چشمگیری را نشان داده است.
همسایه ما، فرانسه، نیز با مشکل جنسی‌شدن هرچه زودتر آشناست.
آنجا نیز، به پیش رانده‌شده توسط نیروهای مترقی.
رژین شفر یک مصاحبه ویدیویی با کریستل کومت ترتیب داده است که به سازمان «مامان لوو» تعلق دارد، که به معنای «مادران گرگ» است.
شما استانداردهای سازمان جهانی بهداشت برای اروپا را به‌طور عمیق مطالعه کرده‌اید.
با توجه به کاستی‌هایی که در سطح ملی مشاهده کرده‌ایم، می‌خواستیم بدانیم چه ادبیات علمی‌ای مبنای آنچه قرار
است در مدارس سراسر کشور ما اجرا شود را تشکیل می‌دهد.
نتیجه این مطالعهٔ شصت‌صفحه‌ای است که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ او مسائلی را روشن کرده است که همه والدین و همه رهبران سیاسی باید بدانند،
دست‌کم آن‌هایی که رفاه کودکان برایشان در اولویت است.
و این چیزی است که برای ما اهمیت دارد: احترام به مصلحت کودک و حق والدین در تربیت فرزندانشان.
تیبولت کرلیرزین، نویسندهٔ این مطالعه، دقیقاً توضیح می‌دهد که این به چه معناست.
مشخص شد که استانداردهای سازمان جهانی بهداشت توسط گروهی از کارشناسان بسیار جانبدار تهیه شده‌اند.
این به این دلیل است که عملاً همهٔ این کارشناسان عضو ساختارهایی هستند که به فدراسیون بین‌المللی والدین‌گی گیاهان وابسته می‌باشند.
بنابراین آن‌ها بیشتر شبیه فعالان هستند تا دانشمندان.
و این سؤال را مطرح می‌کند که چرا.
چه کسی به این پیشرفت علاقه‌مند است؟
تیبو با بخشی نگران‌کننده از پاسخ در کتاب‌شناسی استانداردهای سازمان جهانی بهداشت مواجه شد.
کتاب‌شناسی چندین ضمیمه دارد و من قبلاً سه مدافع پدوکریمینالی‌تی را در ضمیمهٔ A یافته‌ام.
با این حال، هسته و در عین حال نقطه ضعف این سند را می‌توان در ادبیات علمی مربوط به رشد روان‌جنسی کودکان یافت.
در میان تقریباً ۵۰ مرجع، ۱۵ مورد را یافتم که می‌توان آن‌ها را یا مدافع یا حامی آموزش جنسی زودهنگام یا حتی جرم پدوفیلی دانست.
خواهید دید که این شامل افرادی می‌شود که عضو گروه‌های لابی بودند که آشکارا از پدوفیلیا حمایت می‌کنند.
آنها آن را روابط بین نسلی می‌نامند.
در میان آن‌ها افرادی هستند که در مجلات آشکارا کودک‌آزار منتشر کرده‌اند.
ارتباطات در این انیمیشن در وب‌سایت Mamans Louves نشان داده شده‌اند.
برای این منظور، تیبولت کارشناسان سازمان جهانی بهداشت را به سه گروه تقسیم کرد:
سبز برای بی‌ضرر، زرد برای مشکوک، قرمز برای حلقه‌هایی که آشکارا طرفداری از تماس جنسی بسیار
زودهنگام با کودکان یا حتی جرم پدوفیلی را می‌کنند.
یک ارتباط آلمانی با حلقه‌های پدوفیل — گونتر اشمیت.
برای مثال، او با شخصی به نام فولکمار زیگوچ همکاری کرد.
و سیگوش ادعا کرده بود که جنسیت در دوران کودکی نه تنها منبعی از لذت، بلکه ضرورتی نیز هست.
او برای مجلهٔ «آرشیو رفتار جنسی» کار می‌کرد که هنوز هم وجود دارد و توسط ریچارد گرین تأسیس شد.
ریچارد گرین از مدافعان پدوفیلیا بود و دوست توماس اوکارول بود.
او نیز بنیان‌گذار و رئیس سازمانی به نام «تبادل اطلاعات پدوفیل‌ها» بود — بستری برای تبادل اطلاعات میان پدوفیل‌ها.
این گروه بسیار جنجالی بود و خواستار قانونی‌سازی تماس جنسی بین بزرگسالان و کودکان بود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ چگونه پدوفیل‌ها به چپ نفوذ کردند و مبارزه برای حقوق مدنی را مصادره کردند، گزارشی بود که
گاردین بریتانیا در سال ۲۰۱۴ دربارهٔ فعالیت‌های «تبادل اطلاعات پدوفیل‌ها» در دههٔ ۱۹۷۰ منتشر کرد.
حتی در میان چپ آلمان، به‌ویژه در جنبش ۱۹۶۸، در آن زمان تلاش‌هایی برای قانونی‌سازی پدوفیلیا وجود داشت.
نمونه‌های شناخته‌شده: سیاست‌مدار حزب سبز دانیل کون-بندیت، گروه کاری فدرال حزب سبز «همجنس‌گرایان، پدراست‌ها و
تراجنسی‌ها» یا مطالعه و گروه کاری آلمانی «پدوفیلیا»، که هیئت امنایش برای مدتی کوتاه هلموت کنتلر را در بر داشت.
او نیز به نوبهٔ خود به‌عنوان پدر بنیان‌گذار همین شاخهٔ آموزش جنسی محسوب می‌شود.
ما در مستند «کِنتلرگیت» به تفصیل به فعالیت‌های پدوفیلی او پرداختیم.
در این کشور، اووه زیلرت، فولکر زیگوچ و گونتر اشمیت جانشین کنتلر شدند.
در پیشگفتار خود بر کتاب «صمیمیت بین نسلی مردانه» در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، برای مثال، لتزتر نوشت:
رابطه‌های موفقِ پدوفیل وجود دارد که به کودک کمک و او را تشویق می‌کنند.
او ادامه داد: «تهدید به مجازات قانونی کردن تمامی اعمال پدوفیلی ناعادلانه است و باید لغو
شود، زیرا شامل تبعیض و آزار اقلیت می‌شود.»
ارنست بورنمان در کتاب خود با عنوان «زندگی جنسی کودکان» به همان اندازه واضح خود را بیان کرد، که در آن ادعا نمود:
اعمال جنسی غیرخشونت‌آمیز با کودکان خردسال لزوماً پیامدهای منفی برای کودک ندارند.
او همچنین به‌عنوان مرجع در استانداردهای سازمان جهانی بهداشت (WHO) حضور دارد، یعنی با کتابش:
چهره‌های بلوغ در کودکی، که در آن به جنسیت ادعایی کودکان هشت‌ساله پرداخت.
پیام اصلی کتاب این است که انسان‌ها از لحظه لقاح موجوداتی جنسی هستند.
این در کودکان به طرق مختلف خود را نشان می‌دهد — در بازی‌هایشان، تخیل پربارشان، نیازشان به لمس و خودارضایی‌شان.
این دقیقاً همان چیزی است که در حال تبدیل شدن به مبنای مفاهیم روزبه‌روز بیشتری در
مهدکودک‌ها از طریق BZGA و سازمان جهانی بهداشت است.
ارنست بورنمان و گونتر اشمیت — دو نمونه از چندین مثال که نشان می‌دهند استانداردهای سازمان جهانی بهداشت نه تنها
بر پایهٔ دیدگاه بسیار یک‌جانبهٔ کارشناسان است، بلکه گاهی عمیقاً در حلقه‌های پدوفیلی ریشه دارند.
و این قرار است مبنای تربیت فرزندان ما باشد؟
بله، خب، این درگیری‌های پدوفیلی واقعاً ما را اصلاً شگفت‌زده نمی‌کند، چون پیشگام کل این
برنامه آموزش جنسی که تبلیغ می‌شود، هلموت کنتلر بود.
و هلموت کنتلر فعال حمایت از پدوفیلیا بود و در واقع نیز متجاوز بود.
او بعداً به جرم سوءاستفاده از کودک محکوم شد و شاگردش اوه زیلرت بود.
و اوه زیلرت نیز به نوبه خود از طریق فعالیت‌هایش در BZGA نقش کلیدی در شکل‌دهی استانداردهای سازمان
جهانی بهداشت برای آموزش جنسی در اروپا ایفا کرده است.
دقیقاً، و این‌ها به نوبهٔ خود تأثیر مستقیمی بر برنامه‌های آموزشی ایالت‌های فدرال مختلف در آلمان دارند.
تقریباً همه ایالات فدرال، به جز برمن، یک طرح آموزشی موسوم به «برنامهٔ راهنمایی» دارند که به‌طور مستقیم مشخص
می‌کند آموزش جنسی در مراکز نگهداری از کودکان چگونه باید اجرا شود و چه مواردی را باید شامل شود.
و طرح آموزشی برلین دقیقاً همین موارد را در بر می‌گیرد که سپس در مفاهیم آموزش جنسی می‌یابیم، یعنی:
کمی بعد، کودکان اندام تناسلی خود را کشف می‌کنند و آن را به‌طور فشرده بررسی می‌کنند.
برلین می‌گوید: «کنجکاوی جنسی به همان اندازه بخشی از رشد سالم ذهنی و جسمی است که لذت بردن از احساسات خوشایند در بدن خود.»
یا در نوردراین-وستفالن، این یعنی:
تبادل محبت، لمس یکدیگر و کاوش غیررسمی و کنجکاوانه بدن برای شکل‌گیری حس هویت فردی و آگاهی از جنسیت ضروری است.
این معمولاً به‌طور شهودی و طبیعی از طریق بازی اتفاق می‌افتد. کودکان مهدکودک!
این نظریه است. اما چنین مفاهیمی در عمل برای افراد آسیب‌دیده چه معنایی دارد؟
دو مادر که هر دو مایل‌اند ناشناس بمانند، شرح می‌دهند که چگونه همهٔ این ماجرا در مهدکودک‌شان رخ داد.
اولین مورد در یک مرکز تحت مدیریت خیریه فولکس‌سولیداریتیت در زاکسن-آناهالت رخ می‌دهد.
من برای اولین بار دربارهٔ یک مفهوم آموزش جنسی از رسانه‌های جایگزین شنیدم.
موضوع بیشتر این بود که چنین مفهومی در جنوب عمیق آلمان وجود دارد و من در واقع از اینکه چنین چیزی وجود دارد
شگفت‌زده یا شوکه شده بودم، اما همیشه با خودم فکر می‌کردم:
آه، اما در مورد ما — در این مهدکودک روستایی — خب، این هرگز اتفاق نخواهد افتاد، یا دست‌کم به آن مرحله نخواهد رسید.
اصلاً این‌طور نیست. یک روز، مفاهیم جدیدی برای مهدکودک در جلسه‌ی والدین اعلام می‌شوند — بدون اینکه توضیح داده شوند.
اطلاعات دقیق‌تر را می‌توانید در تابلوی اطلاع‌رسانی بیابید.
در مقطعی، من در این تابلوی اطلاع‌رسانی بودم و درباره‌ی این مفهوم آموزش جنسی در کنار
مفاهیم فضایی و مفاهیم خشونت خواندم که وجود دارد.
من هوشیار شدم و از شورای والدین‌مان خواستم که به این موضوع رسیدگی کنند.
و این همان کاری بود که آنها انجام دادند.
و تنها به این ترتیب محتوای مفهوم مشخص خواهد شد — یعنی دقیقاً آنچه توسط سازمان جهانی بهداشت و BZGA توصیه می‌شود.
و توجه داشته باشید که ظاهراً قرار بود همهٔ این‌ها به‌طور مخفیانه و بدون اطلاع والدین معرفی شود.
خب، اصطلاح «مفهوم آموزش جنسی» هرگز ذکر نشد.
من فقط این را در این تابلو خواندم — با حروف خیلی کوچک داخل پرانتز.
فکر می‌کنم چنین موضوع مهمی ارزش یک ایمیل گروهی، یا یک جلسه والدین، یا حتی یک نامه اطلاعاتی یا چیزی شبیه آن را داشت.
زیرا این یک موضوع مهم است.
حداقل مورد دوم شفاف‌تر بود.
این در یک مهدکودک در لوئر زاکسن رخ می‌دهد.
ما جلسات منظم والدین را داشتیم و همیشه با چیزهای جدیدی آشنا می‌شدیم.
و سپس — آن شب، مدیریت مهدکودک و معلمان به ما گفتند که یک مفهوم جدید وجود دارد و کودکان باید نسبت به جنسیت خود بسیار بازتر باشند.
و به همین دلیل آن‌ها در اتاق کودک گوشه‌ای را برپا می‌کردند که بچه‌ها بتوانند تنها باشند
— و جایی که اساساً تقریباً هر کاری مجاز بود.
پس در مورد آنچه به اصطلاح بازی‌های دکتر نامیده می‌شوند، آنجا هم واقعاً مداخله نمی‌کرد.
با این حال، به کودکان گفته می‌شد که مرزها کجا هستند.
سپس گفته شد که بله، می‌توانید برهنه باشید، می‌توانید یکدیگر را لمس کنید و بله — خودتان و
دیگران — چه پسران و چه دختران — را با هم کشف کنید.
و بله، اما من به نوعی فکر می‌کردم که ما فرزندمان را متفاوت بزرگ کرده‌ایم.
این اصلاً متوقف نخواهد شد.
اما اوضاع جور دیگری پیش رفت.
پس صبح رسیدم — پسر کوچک‌مان را به مهدکودک بردم و بعد معلمی از من پرسید که آیا می‌توانم بعدازظهر برای یک گپ بیایم.
حادثه‌ای رخ داده بود.
و بعد امروز بعدازظهر می‌روم برای مصاحبه.
رئیس مهدکودک و یک معلم مهدکودک آنجا نشسته بودند.
و به آن‌ها چه گفتند که آنجا چه اتفاقی افتاده بود؟
بله، و بعد آنها گفتند که پسر ما قوانین را رعایت نکرده بود.
احتمالاً در این گوشه‌ی خاص اتفاق نیفتاد، بلکه در حمام رخ داد.
او «نه»ی هیچ کودک دیگری را قبول نمی‌کرد و به آن‌ها دست می‌زد.
اما این مطلوب نبود.
و سپس در ابتدا کاملاً سر در گم شدم و فکر کردم، آیا این واقعاً می‌تواند درست باشد؟
و بعدش فقط گفتم که با پسرم صحبت می‌کنم.
خب، او هیچ چیزی در موردش به من نگفت.
و بعدش با پسرت درباره‌اش صحبت کردی؟
دقیقاً.
او را بلافاصله با خودم بردم — وقت سوار کردنش همین حالا بود.
سپس در خانه ساکت نشستیم و من به سادگی از او پرسیدم: بگو ببینم، آنجا چه اتفاقی افتاد؟
و بعد او به نحوی خیلی خیلی کوچک شد، به پایین نگاه کرد و گفت: مامان، من اصلاً هیچ کاری نکردم.
سپس به او گفتم که به چه اتهامی متهم است.
او می‌گوید: بله، می‌دانم، اما من به کودک دیگر دست نزدم.
کاملاً هیچ‌چیز نبود.
اما حالا حرف یک نفر در برابر حرف نفر دیگر بود.
پسر من ناگهان یک عامل جنایت شد.
گفته می‌شود او به یک کودک دست زده و کودک نمی‌خواست.
و آن به نحوی حل‌نشده باقی ماند — نمی‌توانست روشن شود.
و این یک مشکل اساسی است.
این موضوع همچنین در موارد مشکوک سوءاستفاده توسط بزرگسالان، همان‌طور که در این گزارش
رادیو تلویزیون هسن توصیف شده است، مشهود است.
یک پدوفیل که با کودکان خردسال کار می‌کند، از نظر لو رفتن خطر بسیار کمی دارد، به گفته
وکیل قربانی اولریش وارنکه از سازمان وایت رینگ.
این به این دلیل است که در نظام قضایی این فرض گسترده وجود دارد که اظهارات کودکان زیر چهار سال در دادگاه قابل پذیرش نیست.
دلیل: کودکان نمی‌توانند مانند بزرگسالان به خوبی چیزها را به خاطر بسپارند و اظهاراتشان ممکن
است تحت تأثیر والدین و سایر بزرگسالان قرار گیرد.
این وضعیتی است که با توجه به ارتباطات پدوفیلی کارشناسان سازمان جهانی بهداشت که فاش شده است، بیش از صرفاً تأمل را ایجاب می‌کند.
بنابراین اظهارات آن‌ها در دادگاه معتبر نیست.
و مشکل اینجاست که وقتی در میان کودکان سوءاستفاده رخ می‌دهد، در نهایت موضوع به حرف یک نفر در برابر حرف دیگری خلاصه می‌شود.
یک مادر آن را بسیار زنده توصیف کرد.
پسرش متهمِ ادعایی است، در گیومه، و البته او به فرزندش باور دارد.
چنین مفاهیمی همچنین به نظر می‌رسد که تجاوزهای جنسی میان کودکان را تشویق می‌کند، که سپس حتی قابل تحقیق هم نیستند.
و او به یاد می‌آورد، هرچند سال‌ها پیش بوده، اما تا امروز واقعاً آن را به یاد دارد و از کل ماجرا خجالت
می‌کشد، هرچند اصرار دارد که آن را انجام نداده است.
آیا کودکان خردسال اصلاً می‌توانند عاملان باشند، یا خود این واژه در این زمینه نامناسب است؟
آیا هر دو کودک قربانی شرایط نامساعدی نیستند که بزرگسالان مسئول آن هستند؟
خب، دنیایی در حال خلق است.
بچه‌ها به‌طور مصنوعی وارد چیزی می‌شوند و بر آن‌ها تحمیل می‌شود، جایی که در نهایت به چیزی می‌رسند که من آن را «جنسیت
مصنوعی» می‌نامم؛ یعنی جنسیتی که به‌طور طبیعی و ارگانیک، همان‌طور که معمولاً رخ می‌دهد، توسعه نیافته است.
همان‌طور که گفتم، بار دیگر، بر اساس یک پیوند خوب و رشد سالم، جنسیت سالم در نهایت به‌طور ارگانیک شکل خواهد گرفت.
این راه است.
در اینجا، تداخل بسیار، بسیار زود در زندگی انسان رخ می‌دهد که هیچ ارتباطی با جنسیت به این شکل ندارد.
و سپس، البته، ممکن است به شیوه‌ای ناسالم نیز رشد کند و در نهایت نتواند مرزها را بپذیرد.
و سپس شاید شرم، انزجار و سیستم ایمنی طبیعی نیز به‌درستی شکل نگیرند. و این، البته، درِ سوءاستفاده را باز می‌کند.
در نهایت، می‌توانم به خوبی تصور کنم که این موضوع دقیقاً به نتیجهٔ کاملاً متضاد با آنچه کسانی که اکنون معتقدند تمایلات جنسی کودکان
باید در سنین پایین تشویق شود تا بتوانند از همان ابتدا مرزها را تعیین کنند، امید دارند، منجر
شود. من می‌گویم که عکس آن در حال رخ دادن است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و اکنون این موضوع حتی از نظر آماری هم مشهود است، حداقل در نوردراین-وستفالن.
مشخص شد که تعداد آزارهای جنسی میان کودکان در مهدکودک‌ها در سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری افزایش یافته است.
آمار جنایی فعلی پلیس نیز افزایش چشمگیری را نشان می‌دهد، در حالی که ارقام مربوط به دزدی‌های خرد، برای مثال، که رفتاری
معمول‌تر برای کودکان است، طی سال‌ها تقریباً ثابت مانده‌اند.
خب، وقتی کودکان چنین سوءاستفاده‌ای را تجربه می‌کنند، باید فرض کنم که از نظر عاطفی تحت فشار شدید
قرار دارند و در بدترین حالت دچار تروما می‌شوند.
و اگر با این ارتباطات در آسیب‌شناسی آشنا باشید، در واقع داریم دربارهٔ نیاز شدید به تکرار صحبت
می‌کنیم؛ یعنی نیاز شدید به بازنمایی رویدادهای محرک.
باید آن را مثل یک واکنش زنجیره‌ای تصور کنی.
اگر من تعدادی کودک داشته باشم که بتوان آن‌ها را تحت تأثیر توصیف کرد و آن‌ها حمایت درمانی
دریافت نمی‌کنند یا این تروما حل نشده باقی می‌ماند.
سپس آن‌ها این تجربیات آسیب‌زا را به کودکان دیگر منتقل خواهند کرد.
و این دست‌کم تا حدی این تحول آماری را توضیح می‌دهد.
این نیز توسط رسانه‌ها پشتیبانی می‌شود.
منظورم این است که اگر به گذشته فکر کنید، قبلاً محتواهای مرتبط با مسائل جنسی در برنامه‌های عصرگاهی پخش می‌شد.
اما کودکان امروزی به‌راحتی به آن دسترسی دارند.
و عملاً هیچ مشکلی برای بچه‌ها ندارد که چنین صحنه‌هایی را در فیلم‌ها یا بازی‌های کامپیوتری یا هر چیز دیگری تماشا کنند.
و این البته زمانی مشکل‌ساز می‌شود که مفاهیم آموزشی از همان مسیر پیروی کنند و در هر
مرحله به طور فعال میل جنسی در کودکان تشویق شود.
این اصلاً ربطی به اراده آزاد کودک ندارد.
وقتی بارها و بارها در رسانه‌ها آن را می‌بینید، وقتی بارها و بارها آن را می‌شنوید و حتی در مهدکودک هم
گفته می‌شود، برای مثال: «بیا، خودتان را کشف کنید.»
و وقتی که شما از نظر جنسی فعال می‌شوید، دیگر این موضوع چیزی نیست که کودک خودش تصمیم بگیرد. در عوض، برای کودک تصمیم گرفته می‌شود.
باید این کار را انجام دهد.
این همان جهتی است که ما به آن می‌رویم.
و سپس من فشار گروهی دارم که کودک در برابرش مقاومت کردن را دشوار می‌یابد.
و وقتی به این موضوع غریبه‌هایی را اضافه می‌کنید که در نهایت هیچ ارتباطی با رشد روان‌عصبی، روان‌شناسی، روان‌درمانی یا روان‌پزشکی
ندارند، مانند پرستاران مهدکودک که در این زمینه آموزش ندیده‌اند تا با حساسیت پاسخ دهند، چه کودکانی به این
گوشه‌های دنج فرستاده می‌شوند و اصلاً از کجا می‌آیند؟
آنها واقعاً در خانه چه چیزی را تجربه کردند؟
ممکن است که پسر، یا حتی دختر، در سنین پایین در خانه با رفتارهای جنسی ناسالم مواجه شده
باشند و حتی ممکن است مورد آزار قرار گرفته باشند؟
پس من دو کودک را کنار هم می‌گذارم که از پیش در حال شکل‌گیری شخصیت هستند، که از پیش نخستین تجربه‌های درگیری را داشته‌اند و ممکن است
به شخصیت‌های درگیر تبدیل شوند، یعنی شخصیت‌هایی که بیشتر در معرض سوءاستفاده قرار می‌گیرند. یکی
دیگر که بیشتر در معرض سوءاستفاده قرار می‌گیرد.
و وقتی دو نفر از آن‌ها کنار هم قرار می‌گیرند — منظورم قدرت و سوءاستفاده است — آن‌وقت در آن گوشه‌های دنج انواع اتفاقات
رخ می‌دهد که حتی در وحشتناک‌ترین کابوس‌هایمان هم نمی‌توانیم تصورشان کنیم، کارهایی که کودکان با یکدیگر انجام می‌دهند.
با این حال، این مفاهیم بر مبنای پیشگیری از سوءاستفاده، از همه چیز، موجه شناخته می‌شوند.
البته آموزش جنسی همچنین درباره اطمینان از این است که کودکان در موقعیت‌های خطرناک بتوانند کمک بخواهند، به
کسی مراجعه کنند و زبان لازم برای این کار را داشته باشند.
AWO، یکی از بزرگ‌ترین ارائه‌دهندگان مراقبت از کودکان در آلمان، حتی نسخهٔ خود از دستورکار سازمان جهانی بهداشت را در
بروشوری با عنوان «مفاهیم حفاظتی در برابر سوءاستفادهٔ جنسی از کودکان و نوجوانان در مؤسسات و خدمات» منتشر کرده است.
و در آن می‌خوانیم آنچه برای ما بیش از حد آشناست، از کنتلر تا تیمرمانس .
و تعدادشان هر روز بیشتر می‌شود.
بله، اینجا در یک مفهوم مهدکودک از زاکسن-فین پایین، برای مثال، آمده است:
بازی‌های کاوش بدن، که اغلب به آن‌ها بازی‌های دکتر گفته می‌شود، یکی از رایج‌ترین و
شناخته‌شده‌ترین اشکال ابراز جنسیت در دوران کودکی هستند.
برای جلوگیری از نقض مرزها، مهم است که والدین و دستیاران آموزشی و متخصصان در مؤسسات، مکرراً قوانین زیر را برای
بازی‌های کاوشگری جسمانی با کودکان مورد بحث قرار دهند.
۱. مشارکت داوطلبانه — آیا همه شرکت‌کنندگان می‌خواهند در بازی شرکت کنند؟
۲. شما می‌توانید در هر زمان که بخواهید بگویید متوقف شو. نه یعنی نه!
۳. به هیچ‌کس آسیبی نخواهد رسید.
۴. هیچ چیزی وارد مجاری بدن نمی‌شود.
۵. سن مشابه: تفاوت سنی نباید زیاد باشد تا عدم تعادل قدرت ایجاد نشود.
۶. کمک را می‌توان در هر زمانی درخواست کرد. درخواست کمک، خبرچینی نیست.
خب، این‌ها قوانین معمول هستند، و وقتی تصور می‌کنم که مدام چنین قوانینی را به بچه‌ها بگویم، دقیقاً همین
موضوع است که در وهلهٔ اول این ایده را به آن‌ها می‌دهد.
بله، قطعاً! وقتی این مفاهیم را معرفی می‌کنید، ابتدا کودکان را وادار می‌کنید ببینند چنین چیزهایی وجود
دارند و سپس تشویق‌شان می‌کنید تا بیشتر بررسی کنند.
و این اساساً برای کودکان کاملاً غیرضروری است.
اگر خودبه‌خود توسعه نیابد، بلکه تنها از طریق این محرک.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ طنز ماجرا این است که اساساً هیچ‌یک از این مفاهیم آموزش جنسی برای مراکز نگهداری روزانه اجباری نخواهد بود.
همیشه این‌طور به نظر می‌رسد، اما اصلاً این‌طور نیست.
تنها کاری که آنها موظف به انجام آن بودند، ارائه یک مفهوم حمایت در برابر خشونت از طریق این «قانون
توانمندسازی کودکان و نوجوانان» در سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ بود.
هر مهدکودک باید این را داشته باشد تا بتواند مجوز بهره‌برداری را دریافت یا حفظ کند.
و به‌عنوان بخشی از این مفهوم حفاظت در برابر خشونت، اکنون همگی در حال اجرای این مفاهیم آموزش جنسی هستند.
و همه‌چیز به‌هم می‌پیچد.
مفاهیم پیشگیری به منظور جلوگیری از سوءاستفاده بزرگسالان از کودکان و پیشگیری از سوءاستفاده جنسی
بزرگسالان از کودکان در مؤسسات عمومی به کار می‌روند.
در عین حال، مردم می‌گویند: خب، برای جلوگیری از سوءاستفاده از کودکان، ما مفاهیم آموزش جنسی را
توسعه می‌دهیم تا کودکان بتوانند نام اعضا را بگویند.
اما این اصلاً روی بچه‌ها تأثیر نمی‌گذارد.
برای جلوگیری از سوءاستفاده جنسی باید با بزرگسالان صحبت کنید.
خب، من فکر می‌کنم در وضعیتی که یک کودک مجبور است برای جلوگیری از رفتار سوءاستفاده‌آمیز
سایر کودکان «نه» بگوید، این خود سوءاستفاده است.
بله، این مورد در نظر گرفته شده است.
وقتی بازی می‌کنیم، به دیگران آسیب نمی‌زنیم. نه، نه.
اگر بگی STOP... - بله، می‌دونم. - ...پس ما می‌ایستیم، مشکلی نیست.
… آیا کودکان اصلاً می‌توانند بگویند نه، یا اینجا هم رفتار بزرگسالان به کودکان خردسال نسبت داده می‌شود؟
«من صرفاً می‌گویم که این کار نمی‌کند.»
البته باید به کودکان بگویید که بدنشان متعلق به خودشان است و هیچ‌کس اجازه ندارد به آن‌ها دست بزند اگر خودشان نخواهند.
این باید به کودکان اطلاع داده شود و لازم است که به آن‌ها گفته شود.
نمی‌توان انتظار داشت که آن‌ها بتوانند این کار را انجام دهند.
در آن سن نه، در سن مهدکودک نه، آن‌ها قطعاً نمی‌توانند این کار را انجام دهند.
آن‌ها می‌توانند این کار را بعداً در دوران نوجوانی‌شان انجام دهند – و بسیاری از آن‌ها هنوز هم نمی‌توانند این کار را
انجام دهند، بله. بنابراین شما هم باید یاد بگیرید که «نه» بگویید.
اما نمی‌توانید از کودکان سنین مهدکودک انتظار داشته باشید که بتوانند این کار را انجام دهند.
این آغاز یادگیری این است که می‌توانم حد و مرز تعیین کنم – اما مطمئناً فقط خیلی بعد خواهم توانست این کار را انجام دهم.
بله، بیایید شفاف باشیم:
یک حوزهٔ خاص از آموزش جنسی با پیوندهای آشکار به پدوفیلیا توسط سازمان‌های تأثیرگذار تصاحب شده است که از آن برای تحمیل دستورکار
بسیار مسئله‌ساز از بالا استفاده می‌کنند، با هدف تبدیل مسائلی که عملاً در حوزهٔ وظایف دادستان‌ها و ادارات رفاه
جوانان قرار دارند به بخشی از زندگی روزمره در مهدکودک‌ها.
«اداره رفاه جوانان ایالت نوردراین-وستفالن یک «اتاق کاوش بدن» در یک مرکز روزانه تحت مدیریت
انجمن رفاه کارگران در هانوفر را تعطیل کرده است.»
این مفهوم آموزشی توسط وزارت آموزش و امور فرهنگی به‌عنوان تهدیدکننده رفاه کودکان طبقه‌بندی شد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ در سال ۲۰۲۳ هیجان زیادی برپا بود، گویی همه‌چیز آن‌قدرها هم تعجب‌آور بود.
اما در واقع، دقیقاً همین اتفاق در همه مهدکودک‌های ما در حال رخ دادن است.
و برخی رسانه‌های چپ‌گرا مدت‌هاست که از این دستورکار حمایت می‌کنند.
با این حال، «روح زمانهٔ بیدار» اکنون تهدید می‌کند که در رسانه‌ها غالب شود، همان‌طور که در این
گزارش منطقه‌ای SAT از آوریل ۲۰۲۵ دیده می‌شود:
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ «بازی‌های پزشکی یا کاوش جسمانی در مهدکودک، خودارضایی…»
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ زاکسن‌فریای پایینی دوباره، همانند هانوور.
اما به جای ممنوع کردن آن، وزیر فرهنگ اکنون با تمام نیمه‌حقایق و دروغ‌هایی که در اینجا فاش کرده‌ایم، از این مفهوم دفاع می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ «هر مؤسسه موظف است در مفاهیم خود تعریف کند که چگونه با رشد کودک و در نتیجه کشف بدن خودشان برخورد می‌کند، زیرا این امر
برای محافظت نهایی از کودکان در برابر سوءاستفاده - و این موارد بر اساس استانداردهای آموزشی و علمی هستند و بنابراین به
دقت توسط اداره رفاه جوانان کشور نظارت و بازبینی می‌شوند.»
«اگر فقط یک عبارت را از متن خارج کنید، همان‌طور که مسئولان در برامسه می‌گویند، می‌تواند به‌سرعت به سوءتفاهم منجر شود.»
سوءتفاهم‌ها؟ اصلاً نه!
این به خطر انداختن کودکان با حمایت دولت است، که توسط ایدئولوگ‌های چپ‌گرا در رسانه‌ها و سیاست با ترویج می‌شود.
علاوه بر افسانه‌هایی مانند پیشگیری از سوءاستفاده و سخت‌گیری علمی، عامل دیگری نیز در کار است: اهرم قانونی.
این موضوع را می‌توان در تیمرمن ۲۰۱۳ نیز مشاهده کرد: حقوق ادعایی کودکان.
«البته این شامل حق رشد مثبت و فردی جنسیت برای کودکان نیز می‌شود...»
به طور خلاصه: چون کودکان حق آموزش جنسی دارند که والدین‌شان مداوماً آن را از آن‌ها دریغ می‌کنند،
دولت باید مداخله کند تا این حق ادعایی را اعمال نماید.
و به همین دلیل، از منظر این ایدئولوژی، این ایده‌آل است: جنسیت کودکانه در برابر جنسیت بزرگسالی.
کسانی که کودکی را از کودکان سلب می‌کنند و آن‌ها را موجوداتی جنسی بازتعریف می‌کنند، ممکن است این تحول را خوشامد بدانند،
اما باید از خود بپرسند آیا می‌تواند تصادفی باشد که این تحول در جاهایی آغاز شده که کودکان چیزی جز آن نیستند:
اشیاء میل جنسی برای بزرگسالان پدوفیل.
۱۲۳۴۳۲۱ و با این حال، در دل تب‌وتاب همه‌گیر «هوس تنوع»، بی‌پروا دنبال می‌شود—با چنان نیرویی که حتی در
جناح محافظه‌کار، به‌سختی سیاستمدارانی جرأت مخالفت دارند.
«ما این مطالعه را به همه اعضای پارلمان اروپا توزیع کرده‌ایم.»
ما فهرستی از ۷۰۰ نفر داشتیم و متأسفانه تنها ۳ نفر از آن ۷۰۰ نفر پاسخ دادند.
تا به امروز هیچ اقدامی برای زیر سؤال بردن اعتبار این سند انجام نشده است.
این نشان می‌دهد که سیاستمداران این روزها چقدر به حمایت از کودکان علاقه‌مند هستند.
موضوعات زیادی مطرح می‌شوند، اما به ندرت به کودکان مربوط می‌شوند.
«با توجه به اینکه هم گروه کارشناسان و هم منابع مورد استفاده جانبدارانه هستند، من معتقدم ادامه این نوع آموزش جنسی
باعث می‌شود کودکان را در ذاتشان به‌طور کامل از هم جدا کند.»
و اگر آنها کودکان را از سنین پایین به برقراری روابط جنسی عادت دهند، یا تماشای جنسیت را مانند خوراکی، یعنی به‌عنوان یک کالای
مصرفی، در نظر بگیرند، اگر به تغییر مداوم شرکا عادت کنند، آنگاه این سؤال پیش می‌آید که این فرد چه زمانی تصمیم
می‌گیرد، برای مثال، خانواده تشکیل دهد و وارد روابط پایدار شود؟
دقیقاً همین احساس را بسیاری از والدین دارند. دقیقاً به همین دلیل مقاومت وجود دارد و ارزش دارد.
مادر اهل زاکسن-آناخت، همراه با سایر والدین، توانست برای مدتی معرفی این مفهوم را در مهدکودک خود متوقف کند.
«به‌طور کلی، از این موضوع ناراحت بودم که اصلاً مفهومی به نام آموزش جنسی وجود دارد، چون برای من، واژه‌های جنسیت
و کودکی با هم سازگار نیستند. این دو با هم ناسازگارند.»
مادر اهل لوئر زاکسون، از سوی دیگر، از اینکه فوراً علیه آن اعتراض نکرده است، ابراز تأسف می‌کند.
«در واقع، از خودم عصبانی‌ام که در آن جلسهٔ والدین فوراً حرف نزدم و نگفتم: نه، من این را برای فرزندم نمی‌خواهم!»
من به همه توصیه می‌کنم نگاهی بسیار دقیق‌تر به مفهومی که مهدکودکی که فرزندم را به آن می‌فرستم
دنبال می‌کند داشته باشند تا از او به‌خوبی مراقبت شود.
و وقتی چنین مفهوم آموزشی جنسی‌شده‌ای پدید می‌آید، به همه توصیه می‌کنم که نه بگویند.
و اگر مهدکودک جلوی این را نگیرد، واقعاً به شما توصیه می‌کنم فرزندتان را از آنجا بیرون بیاورید و به جای دیگری بفرستید!
چون باور دارم – و بعد از این همه سال این را در پسرم می‌بینم – که او فراموش نکرده است.
و نمی‌دانم وقتی به سن بلوغ برسد، از این اولین تجربه جنسی چقدر ممکن است رنج بکشد.
هنوز نمی‌توانم بگویم.
«اگر کسی تصور کند که این امر به‌طور منظم و طبیعی در دوران بلوغ رخ می‌دهد، آنگاه باید بتواند ثابت کند که چرا، تحت
برخی فرضیات، این فرایند بیش از حد دیرهنگام است و شاید حتی به ترویج فرآیندهای رشد نامطلوب کمک می‌کند.»
اما هیچ مدرکی برای آن وجود ندارد.
پس چرا باید در دوران کودکی میل جنسی را تحریک کنم اگر کودکان برای رشد سالم به آن نیازی ندارند؟
پس اگر آن وجود نداشته باشد، هنوز هیچ‌کس ثابت نکرده است که کودکان دچار رشد غیرطبیعی یا آشکار خواهند شد.
با این حال، از زمانی که چنین روش‌هایی رایج شده‌اند، شاهد افزایش تجاوزهای جنسی هستیم و این ارتباط آشکار است.
اما نمی‌توانم عکس این را ثابت کنم.
«نتیجه‌گیری: این مفاهیم واقعاً راهنمایی می‌کنند که چگونه تجاوز جنسی را مرتکب شویم و از
سنین بسیار کم به جنسی‌سازی واقعی بپردازیم.»
«علاوه بر این، مسئولیت اساسی والدین است که فرزندان خود را در مورد این مسائل آموزش دهند و به هر
پرسشی که در آن سن ممکن است داشته باشند پاسخ دهند.»
تمرکز کودکان این نیست که بدون پرسش، مدام به مسائل جنسی فکر کنند.
«بله، و همچنین دربارهٔ هوشیاری واقعی والدین است.»
والدین واقعاً باید در جریان این موضوع باشند و برایشان به صورت عملی نشان داده شود.
«این مفاهیم آموزش جنسی برای مراکز نگهداری روزانه باید لغو شوند.»
این در اتاق نوزاد جایی ندارد. کودکان به آن نیازی ندارند.
کودکان به پیوند نیاز دارند، نه آموزش جنسی. این دیوانگی است!
شما هم مشارکت کنید.
این فیلم را به اشتراک بگذارید، دوستان و خانواده‌تان را مطلع کنید، مطالب اطلاعاتی را توزیع کنید.
به دیگران نشان بده چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
زیرا این یک انحراف نادرست است که جامعهٔ ما نمی‌تواند به سرعت از آن دست بکشد.
و در نهایت، این به عهده ما والدین است.
ما آخرین سنگر در برابر جنسی‌سازی و حملهٔ وُکی‌ها به فرزندانمان هستیم در: ۱۲۳۴۳۲۱ «مهدکودک صحنهٔ جرم»
(حملهٔ بیدارگرایان به کودکان ما) ۱۲۳۴۳۲۱ یک پروژهٔ فیلم توسط «دمو فور آل» (Demo for All)
اگر مایل به حمایت از فعالیت‌های ما هستید، از کمک مالی شما سپاسگزار خواهیم بود.
و فراموش نکنید که در کانال و خبرنامه ما مشترک شوید.