ბავშვთა დღის ცენტრებში სექსუალური თავდასხმების რიცხვი იზრდება.
ეს იყო სათაური Bild-ში 2024 წლის დეკემბერში: რეგისტრირებული თავდასხმები ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში: ახალი
შოკისმომგვრელი მონაცემები ძალადობის შესახებ საბავშვო ბაღებში:
სხეულებრივი დაზიანების თითქმის 2000 შემთხვევა ++ სექსუალური თავდასხმები ორჯერ მეტად გაიზარდა
გაზეთმა NW Nachrichten-მა მიმდინარე წლის 13 სექტემბერს გაავრცელა ინფორმაცია: ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ბაგა-ბაღებში ძალადობის
მნიშვნელოვნად მატება – ფიზიკური თავდასხმა და სექსუალური ძალადობა
2022 წლიდან მოყოლებული, დაფიქსირებული შემთხვევების რიცხვი ორჯერ მეტად გაიზარდა.
ჩრდილოეთ რეინ-ვესტფალიაში ბავშვების მიერ ჩადენილი სექსუალური ძალადობის შემთხვევები თითქმის გათითეულმა.
13.09.2025] ეს მხოლოდ ორი წარმომადგენლობითი სათაურია ფედერალური მიწიდან, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიიდან.
ეს სახიფათო განვითარება შემთხვევითი არ არის:
2024 წლის აგვისტოდან ყველა საბავშვო ბაღი ვალდებულია წარმოადგინოს ეგრეთ წოდებული "ძალადობისგან დაცვის კონცეფცია".
ბევრი დაწესებულება ამ კონტექსტში ასევე ნერგავს სექსუალური განათლების კონცეფციებს.
"სხეულის კვლევის ოთახები", "კოზიური კუთხეები" და მსგავსი ობიექტები იშვიათი არ არის.
ტრენდები, რომლებსაც საგანმანათლებლო ღირებულების მქონედ ასაღებენ, წარმოიშობა ევროპაში
სექსუალური განათლების შესახებ ჯანმოს სტანდარტებიდან.
ამ სტანდარტების შინაარსი უკიდურესად შემაშფოთებელია.
0-დან 4 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის რეკომენდებულია შემდეგი: "საკუთარი სხეულის შეხების სიამოვნება და სურვილი,
ადრეული ბავშვობის მასტურბაცია" ან "ვნებიანი გამოცდილება, ფიზიკური ინტიმურობა, როგორც ადამიანის ცხოვრების ნაწილი".
- ამასთან დაკავშირებულია სექსუალური უნარების ათვისება ეგრეთ წოდებული "ექიმოსნის თამაშების" მეშვეობით.
4-6 წლის ბავშვებმა "სექსუალური თემებზე უნდა ისაუბრონ"!
ამაზე საჯარო მედიაშიც აქა-იქ საუბრობდნენ, მაგრამ მის უკან მდგარი პედოფილების შეღწევის
უაღრესად პრობლემური დღის წესრიგი არ ამხილეს.
ფრანგმა სოციალურმა მეცნიერმა ტიბო კერლირზინმა, ბავშვთა დაცვის ორგანიზაცია "დედა მგლებისგან", შეისწავლა ჯანმოს სტანდარტების
სამეცნიერო რეკომენდაციების წყაროები და წააწყდა ლობისტური ჯგუფების ავტორებს, რომლებიც ღიად უჭერენ მხარს პედაფილიას.
მათ შორის არიან ადამიანები, რომლებიც პედაფილურ ჟურნალებში აქვეყნებდნენ მასალებს და ღრმად არიან ფესვგადგმული ამ წრეებში.
ბავშვთა დაცვის ორგანიზაციის, "Demo für alle"-ს, საგანმანათლებლო ბროშურაში "Die schleichende
Pädophilisierung" (შენელებული პედიოფილიზაცია) ნათქვამია:
სექსუალიზებული ბავშვები პედოფილების სამოთხეა.
თუმცა, სექსუალიზაცია მხოლოდ ინტერნეტის ბნელ კუთხეებში არ იმალება, არამედ ისეთ, ერთი შეხედვით, დაცულ
სივრცეებშიც, როგორიცაა სკოლები და საბავშვო ბაღები.
"Tatort Kita" არის მოწოდება ყველა მშობლის, პედაგოგის, ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურის თანამშრომლისა და
სამართალდამცავი სისტემის დანარჩენი წარმომადგენლისადმი, რათა შეაჩერონ ბავშვთა
კეთილდღეობისთვის სახელმწიფოს მიერ შექმნილი საფრთხე.
ჩვენი შვილების დასაცავად: გთხოვთ, გააზიაროთ ეს მნიშვნელოვანი შეტყობინება!
დიდი მადლობა, უპირველეს ყოვლისა, მოქმედების ალიანსს "DemoFürAlle"!
თრეილერი
"ასე რომ, ტერმინი "სექსუალური განათლების კონცეფცია" არასდროს ყოფილა ნახსენები."
ეს შემაშფოთებელი ანგარიშებია.
"ეს: "შტატის ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახური აჩერებს სკვერში ფიზიკური კვლევისთვის დაგეგმილ სივრცეს""
და მათი რიცხვი სულ უფრო იზრდება.
"სწორედ მაშინ დავიწყე ფიქრი, მართლა ასეთი კარგი იყო თუ არა ეს კონცეფცია."
რა ხდება ჩვენს საბავშვო ბაღებში?
"ადამიანები თავიდანვე სექსუალური არსებები არიან."
"ექიმის თამაშები ბავშვის ნორმალური განვითარების ნაწილია. მიუხედავად იმისა, სიამოვნებთ თუ არა მას შეხება ან თამაში."
ამ ფილმში ჩვენ ვაჩვენებთ, თუ როგორ დაიმკვიდრა ადგილი გავლენიან ორგანიზაციებში სექსუალური
განათლების უაღრესად პრობლემურმა ტენდენციამ.
"აი, ის სამარცხვინო მატრიცა."
"მან გაამხილა ისეთი რამ, რაც ყველა მშობელმა და ყველა პოლიტიკურმა ლიდერმა უნდა იცოდეს."
მათი მიზანი: ბავშვების სექსუალიზაციის ახალი განზომილება.
მაგრამ რა გავლენას ახდენს ეს ყველაზე პატარა ბავშვებზე?
"მაშინ ამ მყუდრო კუთხეებში ყოველგვარი საშინელება ხდება, რასაც ჩვენს ყველაზე საშინელ კოშმარებშიც კი ვერ წარმოვიდგენდით
— ისეთი რაღაცები, რასაც ბავშვები ერთმანეთს უკეთებენ."
"ეს უკვე ბოროტად გამოყენებაა."
"დიახ!"
"სინამდვილეში, საკუთარ თავზე ვბრაზობ, რომ მშობელთა საღამოზე მაშინვე არ ვთქვი: "არა, მე ეს ჩემი შვილისთვის არ მინდა"."
საკითხები, რომლებიც, სინამდვილეში, უფრო საზოგადოებრივი პროკურორებისა და ახალგაზრდობის კეთილდღეობის
სამსახურების საქმეა, საბავშვო ბაღებში ნორმად უნდა იქცეს.
დანაშაულის ადგილი: საბავშვო ბაღი. უოკერების თავდასხმა ჩვენს ბავშვებზე.
ეს არის ტენდენცია, რომელიც ათწლეულების განმავლობაში გრძელდება: დასავლური საზოგადოებების სექსუალიზაცია.
უფრო და უფრო, უფრო და უფრო სწრაფად, უფრო და უფრო მეამბოხე და სულ უფრო მეტად ბავშვებზე მიმართული.
მას დღეს, სინამდვილეში, ბარგტეჰაიდის მუნიციპალურ ბიბლიოთეკაში ბავშვებისთვის უნდა წაეკითხა: "დრაგ ქუინ ვევ ნუარი".
"მაგრამ ეს, რა თქმა უნდა, კიდევ ერთი ნიშანია იმისა, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ამგვარი
საგანმანათლებლო საქმიანობა, რომელსაც ჩვენ ასევე ვახორციელებთ."
რადგან მხოლოდ მაშინ, როდესაც აქტიურად ვთანამშრომლობთ საბავშვო ბაღებთან, სკოლებთან და პროფესიულ კოლეჯებთან, შეგვიძლია
ნამდვილად წარმატებას მივაღწიოთ ადამიანების განათლებაში.
გამოვიძიო? რით?
"ივნისში მას სურს, დრაგ-ქინგ ერიკ ბიგკლიტთან გაერთიანდეს..."
მიუნხენი, მსგავსი სურათები, ერთი და იგივე თემა:
"... მოაწყვეთ საკითხავი 4 წლისა და უფროსი ასაკის ბავშვებისთვის."
სულ უფრო ადრეული სექსუალიზაციისკენ მიმავალი ტენდენცია არ არის გერმანული ფენომენი.
ტორევეხია, ესპანეთი: გეი-პარადზე პატარა ბავშვები პროსტიტუტების კოსტიუმებში ცეკვავენ.
პედიფილია ღია ქუჩაში.
სულაც, უნდა მონაწილეობდნენ თუ არა ბავშვები გეი-პრაიდის აღლუმებში?
როგორც ჩანს, ასეა ვროცლავში, პოლონეთში.
ლონდონში, პრაიდის აღლუმს ახლა საკუთარი საოჯახო და საბავშვო ზონა აქვს.
ბრიტანული საგანმანათლებლო გამომცემლობა "twinkl" ამგვარად განადიდებს ცისარტყელას დღის
წესრიგს ("თანაბარი უფლებები ყველასთვის").
და ამან აშშ-ში საკმაო აჟიოტაჟი გამოიწვია:
"ჩვენ თქვენს შვილებზე მოვალთ", — სკანდირებდნენ ნიუ-იორკში გეი-პრაიდის მსვლელობის მონაწილეები.
ეს ყველაფერი უბრალოდ გაუგებრობა იყო, — დაამშვიდეს ინიციატორებმა ყველას.
სლოგანი კონტექსტიდან იყო ამოგლეჯილი.
მართლა?
ფრანკფურტი-ზე-მაინ, 2025 წლის ივლისი:
კრისტოფერის ქუჩის დღეა, ან უფრო სწორად — დღეები.
ის, რაც გეი-პრაიდის აღლუმით დაიწყო, ახლა მთავარი მდინარის ნაპირებზე გამართული ოთხდღიანი
ღონისძიებაა, სადაც ბავშვებსაც განსაკუთრებით ელიან.
ეგრეთ წოდებული CSD Mile თავის ახალგაზრდულ და საოჯახო ზონას რეკლამირებს.
"იდეალურია, რომ ბავშვებმა თავისუფლად გამოხატონ თავიანთი კრეატიულობა", — აცხადებენ ორგანიზატორები.
"საბოლოოდ, ადგილი ჩვენი პატარა სტუმრებისთვის", — წერენ ისინი ინსტაგრამზე.
შესაბამისად: კარუსელები და გასაბერი სასახლეები ფეტიშ-სტენდების გვერდით.
რკალისებრი უნიკორნები რკალისებრ იდეოლოგიას ხვდებიან.
ლესბოსელები ტყავის ტანსაცმელში პატარა ბავშვების გვერდით – თითქოს ეს სრულიად ბუნებრივი იყოს ღონისძიებაზე,
რომელიც ზრდასრულთა სრული სექსუალიზაციისკენაა მიმართული.
კრიტიკა არ არის, ყველა მონაწილეობს.
მაგრამ, მიუხედავად იმისა, რომ მხოლოდ რამდენიმე მშობელი მიიყვანს აქ თავის შვილებს ნებაყოფლობით, არსებობს სხვა
ადგილები, სადაც ყველა მშობელმა უნდა მიიყვანოს თავისი შვილები.
ბევრგან სკოლებში სექსუალიზაცია უკვე ჩვეულებრივი მოვლენაა.
მაგრამ ეს ყველაფერი არ არის.
ახლა ეს საბავშვო ბაღებშიც იწყება.
რა ეფექტს ახდენს ეს ბავშვებზე?
რა რისკებია დაკავშირებული და რაც შეეხება მშობლების ინტერესებს?
ამ ფილმისთვის თვეების განმავლობაში ვიკვლევდით, ვხვდებოდით ექსპერტებს, ვაანალიზებდით ქსელებს
და გამოვავლინეთ რამდენიმე შემაშფოთებელი ფაქტი.
აქ წარმოგიდგენთ შედეგს.
რაც ყველა მშობელმა უნდა იცოდეს – და, ზოგადად, ყველა პოლიტიკოსმაც.
"ეს არის საკითხი, რომელიც აშკარად სულ უფრო მეტ მშობელს აღელვებს: მათი შვილების ადრეული
სექსუალიზაცია, ახლა უკვე საბავშვო ბაღებშიც კი."
"დიახ, ეს სრული სიგიჟეა."
ყველა სახის გაზეთები ამის შესახებ იუწყებიან.
აქ: შტატის ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახური ბაღში ფიზიკური გამოკვლევისთვის დაგეგმილ სივრცეს წყვეტს.
ეს ჰანოვერში იყო.
ჩვენთან, ბრანდენბურგში, ასეა: საბავშვო ბაღში ექიმობა.
აქ გაქვთ: საბავშვო ბაღი სექსუალური თამაშებისთვის სივრცეს განიხილავს.
კერპენში: მასტურბაცია და ექიმის თამაშები.
მაშ, ყველგან, კათოლიკურ საბავშვო ბაღებშიც კი არის.
კათოლიკურ საბავშვო ბაღში კელნში გაუქმდა სკანდალური ღონისძიებები, რომლებიც ექიმის თამაშს მოიცავდა.
და შვეიცარიაშიც ასეა: ექიმის ოთახები შვეიცარიულ საბავშვო ბაღებში ჩვეულებრივი მოვლენაა.
"ესეც ის არის, რაც ჩვენ "მშობელთა სამოქმედო ინიციატივასთან" ერთად განვიცადეთ".
ჩვენ სულ უფრო და უფრო მეტ წერილს ვიღებთ შეშფოთებული მშობლებისგან, რომლებიც გვიწერენ, რომ სკვერებში ამ ტიპის სექსუალური
განათლება ან სექსუალური ცნობიერების ამაღლება ზედმეტად ხდება.
ეს მოიცავს როგორც წიგნების ჩვენებას, ასევე თანატოლებსა თუ ბავშვებს შორის მომხდარ თავდასხმებს.
არის რაღაცები, რაც ყურადღებას იპყრობს და ნამდვილად ძალიან, ძალიან შემაშფოთებელია.
ეს შემაშფოთებელი ამბავია.
ეს ყველაფერი უკიდურესად სტრესული და უკიდურესად პირადი არის დაზარალებულთათვის , რის
გამოც ბევრს არ სურს ამაზე კამერის წინ საუბარი .
კერშტინ კრამერმა რამდენიმე მშობელთან შეხვედრა დანიშნა, რომლებმაც ამაზე თანხმობა განაცხადეს.
მათ მოთხოვნაზე, ჩვენ არ გავამჟღავნებთ დაზარალებულთა საცხოვრებელ ადგილს ან ვინაობას.
ერთადერთი, რაც შეგვიძლია ვთქვათ, არის ის, რომ ჩვენი მოგზაურობა ბავარიის სადღაც მდებარე პატარა ქალაქში გვიყვანს.
და ამბავი საკმაოდ უბრალოდ იწყება საბავშვო ბაღში ორ დედას შორის საუბრით.
"და მან მიამბო თავისი ვაჟების შესახებ, რომლებიც სახლში გულიანად იცინოდნენ ჩვენს ქალიშვილზე, ან,
უფრო სწორად, იმაზე, რაც მათ ერთად გადაიტანეს."
და ბიჭებმა თქვეს, რომ ჩვენმა ქალიშვილმა თითი ტრაკში ჩაიყო, რასაც ისინი მთელი დღე სახლში აკეთებენ.
მაგრამ აღნიშნული დედის ქალიშვილს ეს სრულიად სხვანაირად ახსოვს.
"მაშინ პირდაპირ ვკითხე მას ამის შესახებ. რა იყო ეს?"
ნამდვილად სიმართლეა ის, რაც დედამ მითხრა?
დიახ, დედი, მართალია, მაგრამ სულაც არ იყო ისე, როგორც გითხრა.
სულაც არ ყოფილა ასე, როცა ბიჭებმა შარვალი ჩამხიეს.
უკაცრავად, რა არის?
და შემდეგ მან თქვა, რომ ამ ბიჭებმა ჩაუღიეს შარვალი, სავარაუდოდ, რამდენჯერმე, არა ერთხელ, და რომ ეს რეგულარულად ხდებოდა.
დიახ, ისინი დაგვიკავშირდნენ, მე მასთან წინასწარ მქონდა სატელეფონო საუბარი, შემდეგ კი საუბრის დროს მან ისიც აღნიშნა, რომ
მის ქალიშვილს ორმა ბიჭმა რამდენჯერმე სექსუალურად იძალადეს.
ასე რომ, აქ ბავშვებზე ვსაუბრობთ.
დანაშაულის სცენა: ეკომეგობრული სატყეო საბავშვო ბაღი.
სხვათა შორის, ღია სივრცეში იყო მილა, რომელშიც ბავშვებს შეეძლოთ შეძრომა.
"იქ გარეთ, ტერიტორიაზეა, მილი, გვირაბი, სადაც შეგიძლია დამალვა."
ის, რაც გარედან არ ჩანს.
"თუ პირდაპირ არ უყურებ."
როგორც ჩანს, თავდასხმები სწორედ აქ მოხდა.
დიახ, და მოგვიანებით გაირკვა, რომ ბიჭები აიძულებდნენ მას, წინდაწინ გაეხადა შარვალი და დუნდულებს შორის რაღაც ჩაედო.
შესაძლოა, ბიჭებმა მას ანალურ ღრუშიც ჩაუდეს თითები.
ბავშვების ასაკის გათვალისწინებით, ზუსტად რა მოხდა, გაურკვეველი რჩება.
მაგრამ აშკარაა, რომ რაღაც მოხდა, თანაც სერიოზული.
"სინამდვილეში, იმ დროს ჩვენს ქალიშვილს გენიტალიების არეში დაზიანებები ჰქონდა."
და მე ნამდვილად მივედი პედიატრთან, რომ გამერკვია: რა არის ეს? რა უნდა ვქნა? როგორია ეს?
მან მას შეხედა, შეამჩნია, მაგრამ ვერაფერი თქვა.
და ის ასევე მითხრა, რომ თუ ბავშვი ამაზე არ საუბრობს, არ უნდა დავწვდე, რათა არ გავამწვავო მისი შესაძლო ტრავმა.
თუმცა, კიდევ უფრო აღსანიშნავია, თუ როგორ უპასუხა დაწესებულებამ ინციდენტს.
"ეს ყველაფერი ისედაც უბრალოდ ამბავია, რომელიც ჩემმა ქალიშვილმა მოიგონა.
და თუ მათ სექსუალობის შესახებ რაიმე შეკითხვა ექნებათ, ამას განვმარტავთ.
ისიც დამაფიქრა, რომ, როგორც დედას – ან როგორც მამას – გვსურს, ეს თავად გავაკეთოთ და არ
არის აუცილებელი, რომ ეს ინსტიტუციისგან მივიღოთ.
და მე მას ასევე ვუთხარი, რომ დამცავი კონცეფციის ნახვა მსურდა.
დიახ, დიახ, ჩვენც გვაქვს – ესეც უნდა გვქონდეს.
მაგრამ ის არასდროს მომეცა.
მათ არ უნდოდათ, რომ იქ ჩამეხედა.
და მოგვიანებით გაირკვა, მას შემდეგ, რაც დედამ საბავშვო ბაღის ადმინისტრაციასთან საუბარიც სცადა.
და ყველაფერი ბავშვს გადაეცა.
პრინციპის თანახმად, რომ ეს ყველაფერი მხოლოდ წარმოსახვაა.
მაგრამ მოგვიანებით ცნობილი გახდა, რომ მეორე ბავშვსაც იგივე შეემთხვა – იმავე ბიჭებისგან.
"და შეგვიძლია ვიყოთ ბედნიერები, რომ ამის შესახებ შედარებით ადრე გავიგეთ, რადგან მაშინ შევძელით დაუყოვნებლივ რეაგირება."
ისე, "ჩვენს" ვამბობ, მაგრამ შენ ხომ იმოქმედე, ჰო, დაეუფლე.
ჩვენ შევძელით დაუყოვნებლივ მოვქცეულიყავით ჩვენი შვილის დასაცავად.
ამ სხვა ოჯახში, ისინი ძალიან გვიან შეიტყვეს.
ქალიშვილი ახლა სხვა საბავშვო ბაღში დადის.
თუ ბავშვი ამ მოვლენებით ტრავმირებული იქნება, ეს მხოლოდ შორეულ მომავალში გახდება ცნობილი.
ერთი რამ ცხადია: რამდენად რთულიც არ უნდა იყოს დეტალურად აღდგენა იმისა, თუ რა ხდება სინამდვილეში საბავშვო ბაღების
ასეთ "კოცონის ღრუბლებში", შედეგები შეიძლება სერიოზული იყოს.
და ეს ექიმოსნობისა და მსგავსი რამეების გარეშე.
"სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით, კვლევის ოთახიც არ იყო.
ბავშვები უბრალოდ მარტო დატოვეს.
მაგრამ სწორედ ეს არის საკითხი.
სწორედ ეს არის გათვალისწინებული საბავშვო ბაღების სექსუალური განათლების კონცეფციებში.
მიღებულია, რომ ბავშვები უზედამხედველოდ იკვლევენ ერთმანეთს, ეხებიან ერთმანეთის სასქესო
ორგანოებს და საგნებს იჭერენ სხეულის ღრუებში.
არავინ ამჩნევს.
და ბავშვებიც იმ ასაკში არიან, როდესაც ამას ყოველთვის ღიად არ ამბობენ.
"ეს დამთხვევაა?
რას ამბობენ სინამდვილეში ამის შესახებ ექსპერტები, რომლებიც იცნობენ ბავშვთა ფსიქოლოგიასა და ძალადობას?
ჩვენ გვყავს საინტერესო კონტაქტი ნოიბრანდენბურგში. ისინი დაქორწინებული წყვილია.
ორივე ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქოთერაპევტია, ასე რომ, ვნახოთ, რას ამბობენ ამის შესახებ.
ასე რომ, ჩვენ კვლავ ტურნეში მივდივართ. ამჯერად ნოიბრანდენბურგში.
ანია და რომან გობეკე თავიანთ პრაქტიკაში გვიღებენ.
ჩვეულებრივ, აქ პაციენტებზე ზრუნავენ.
ფსიქოთერაპევტები და ქცევითი თერაპევტები, მაგალითად, ეხმარებიან ბავშვებსა და მოზარდებს
ტრავმის ან შფოთვითი აშლილობების გადალახვაში.
"ასე რომ, ქცევითი თერაპია აქ, ამ ოთახში მიმდინარეობს."
ამის წინ, რომან გებეკე რამდენიმე წლის განმავლობაში საბავშვო ბაღებში მუშაობდა.
პროფესიულად, მისი საქმიანობა ყოველთვის ბავშვთა კეთილდღეობას ეხებოდა.
"მშობლები ბუნებრივად ამის ნაწილი არიან."
ეს უკვე გათვალისწინებულია განაცხადში და არის ამ მითითებული პირების საათები.
ეს ნიშნავს, რომ ბავშვებსა და მშობლებს სივრცე სჭირდებათ.
მაგრამ აქ ყურადღების ცენტრში ყველაზე პატარები არიან.
ეს ასევე ეხება ანია გობეკეს საქმიანობის სფეროს.
"ასე რომ, ეს არის სიღრმისეული ფსიქოლოგიისა და თამაშის თერაპიის ოთახი."
ის ცოტათი უფრო დიდია, ვიდრე მეორე ოთახი, რადგან აქაც მჭირდება საკმარისი სათამაშოები.
მოკლედ: თქვენ ორივემ იცით ბავშვები და მათი ფსიქიკა.
ისინი ასევე რეგულარულად მკურნალობენ ძალადობის მსხვერპლებს.
გვინდა ვიცოდეთ, რას ამბობენ ანია და რომან გებეკე სულ უფრო ადრეული სექსუალიზაციის ტენდენციის შესახებ.
"ვფიქრობ, რომ სექსუალურობა არის ის, რაც უნდა იყოს ინტეგრირებული ზრდასრულთა ემოციურობასა და დამწიფებულ ურთიერთობებში."
ასე რომ, ეს არ არის ის, რაც შეიძლება იზოლირებულად განიხილებოდეს, არამედ ის ნამდვილად უნდა იყოს ინტეგრირებული.
ასევე, ბავშვებმა უკვე უნდა დაასრულონ გენდერული იდენტიფიკაცია.
დიახ, ესე იგი, ადრეულ შემთხვევაში, პუბერტატის პერიოდში.
ანუ, შენ ჯერ კიდევ ძალიან ეძებ საკუთარ იდენტობას, მათ შორის გენდერულ იდენტობასაც.
და ეს უნდა დასრულდეს, სანამ რაიმე სექსუალური აქტი მოხდება.
სხვა ყველაფერი ნაადრევი იქნებოდა, რადგან ბავშვები ამით გადაიტვირთებოდნენ.
და რადგან სექსუალობა ამ კონტექსტში მაშინ იზოლირებული იქნებოდა და ჯერ ინტეგრირებული არ იქნებოდა.
"ისე, ბავშვებთან ურთიერთობა ყოველთვის ასე მქონდა და ასევე შევამჩნიე, რომ ისინი უკვე დაინტერესებულნი არიან იმ
ფაქტით, რომ ორი განსხვავებული სახის ადამიანი არსებობს."
მაგრამ ეს მხოლოდ დაკვირვებითა და აღქმით შემოიფარგლება: არსებობენ ადამიანები, რომლებიც ჩემგან
განსხვავებულად გამოიყურებიან და სხვა სქესის არიან.
და ეს, ძირითადად, განსაზღვრავს ბავშვის ცნობისმოყვარეობის მასშტაბს.
"თქვენი აზრით, როდის იწყებენ ბავშვები სირცხვილის გრძნობის განვითარებას?"
და რა ხდება, როდესაც მას აწუხებენ, აყენებენ სირცხვილს ან ჩაგრავენ?
"ისე, ერთი მხრივ, შემიძლია დავინახო ბავშვების ძალიან ნათელი ქცევა, როდესაც ისინი ტუალეტში მიდიან."
ბავშვები რეგულარულად მოითხოვენ, რომ საპირფარეშო იკეტებოდეს.
ეს ნიშნავს, რომ მათ ბუნებრივი იმპულსი აქვთ, ამ ადგილს დაშორდნენ.
ასე რომ, მე უკვე ვამჩნევ, რომ ამ ასაკში – საბავშვო ბაღის ასაკი, როგორც წესი, სამი წლის ასაკიდან იწყება – სირცხვილის
გრძნობა და საზღვრების დაწესების საჭიროება, ფიზიკური საზღვრების უსაფრთხოდ აღქმა, ძალიან ნათლად არის გამოხატული.
"ასევე, თუ ბავშვმა კარგი მიჯაჭვულობის უნარები განავითარა, მას შეუძლია უცხო ადამიანებისა და ნაცნობების გარჩევა."
ეს კარგი კავშირის ნიშანია.
და შემდეგ, ბავშვებიც გარკვეულ ასაკში, დაახლოებით 8 თვის ასაკში, უცხო ადამიანების მიმართ მორცხვდებიან.
ეს კარგი ნიშანია, რადგან ეს იმის მაჩვენებელია, რომ მას შეუძლია უცხოებისა და ნაცნობების გარჩევა.
და, რა თქმა უნდა, როგორც კი ბავშვი შეძლებს უცხო ადამიანებისა და ნაცნობების გარჩევას, მან
შეიძლება არ ისურვოს უცხო ადამიანების მიერ შეხება.
ის ცდილობს, გარკვეული დისტანცია შეინარჩუნოს და, რა თქმა უნდა, არ სურს, რომ მის პირად ადგილებში შეეხონ.
დიახ, ეს ის არის, რასაც ბავშვი, როგორც წესი, უარყოფს, თუ ის ჯანმრთელად განვითარდა.
და მიჯაჭვობის აშლილობები, მაგალითად, სწორედ იმით ხასიათდება, რომ ბავშვებს ამის გაკეთება არ შეუძლიათ.
ასე რომ, მათ უბრალოდ არ შეუძლიათ უცხო ადამიანებისა და ნაცნობების გარჩევა და იქცევიან პრაქტიკულად "დისტანციის დარღვევის" მანერით.
"და დაუკავშირდი, ვისაც მოისურვებ."
"ვინმესთან დაკავშირება ან მასთან ურთიერთობაში შესვლა და, შესაძლოა, ამ შიშის არჩვენა, მაგრამ ეს სწორედ განვითარების წარუმატებლობისა
და იმის ნიშანია, რომ ჯანსაღი კავშირი არ ჩამოყალიბებულა."
"ეს, რა თქმა უნდა, სრულიად ეწინააღმდეგება იმას, რასაც ყოველთვის ამტკიცებენ სექსუალობის ამ კონცეფციებში."
ყოველთვის ასეთი აქცენტი კეთდება ეგრეთ წოდებულ განათლებაზე.
მაგრამ ვალდებულების შესახებ არასდროს არის ნახსენები.
"ასევე შესაფერისია, რომ ყოველთვის იმავე ექსპერტებს ეძლევათ სიტყვის თქმის საშუალება."
მაგალითად, მათ შორისაა უვე ზილერტი, იურგ მაივაልდი და შტეფან ტიმერმანსი. სხვებისგან კი ბევრს არაფერს გაიგებთ.
"ბევრი სხვა ხმაც არსებობს."
მაგალითად, პროფესორი კრისტიან შუბერტი, რომელიც ინსბრუკის საუნივერსიტეტო საავადმყოფოში ექიმი და ფსიქოლოგია.
"ჩვენი შემდეგი გაჩერება: ინსბრუკი ავსტრიაში."
აქ ჩვენ ვხვდებით მეცნიერს, უნივერსიტეტის პროფესორსა და ფსიქოლოგს, რომელიც ასევე მიიჩნევა თანამედროვე მედიცინის სხვადასხვა ასპექტის
კრიტიკოსად, რომლებსაც ის არასასურველ განვითარებად მიიჩნევს.
სხეულზე, გონებასა და სულზე ჰოლისტური ხედვა მისი მთავარი თეზისია, რომელსაც ის ამ არამხატვრულ წიგნშიც ავრცელებს.
პირველ რიგში, ჩვენ გვინდა ვიცოდეთ: წარმოდგენოდა თუ არა მას კარიერის დასაწყისში, რომ შესაძლებელი იქნებოდა ის
განვითარება, რომელიც ახლა საბავშვო ბაღებში აშკარად ჩანს?
"დიახ, მაგრამ წარმოიდგენდით კი, რომ შემდეგ ბაღებში მყუდრო კუთხეებსა და თვითშემეცნების ოთახებზე ვისაუბრებდით?"
მაშ, სად უნდა აღმოაჩინონ ბავშვებმა თავიანთი სექსუალური სურვილი?
"არა, ნამდვილად არა!"
ყოველ შემთხვევაში, მათ არ უნდა აღმოაჩინონ თავიანთი სექსუალური სურვილი; ეს იმისგან შორს
დგას, რასაც წარმოდგენაშიც კი ვერ შევძლებდი.
"აქ მაქვს ციტატა პროფესორ იურგ მაივალდისგან, რომელიც ბავშვთა უფლებებისა და ბავშვთა დაცვის საპატიო
პროფესორია, და ის გაზეთში "Kindheit" (ბავშვობა) წერს":
იდეა, რომ ბავშვები შეიძლება გაიზარდონ სექსუალური გრძნობების, ფიქრებისა და ქმედებების ტვირთის გარეშე,
რეალობისგან შორს მდგარი ფანტაზიაა, რომელიც მათ მიმართ უსამართლობაა და შეიძლება, ზიანიც კი მიაყენოს.
"დიახ, ამ საკითხზე ჩემი პოზიცია ნათელია."
ვფიქრობ, ანუ — უნდა ითქვას, რომ ჩემზე გავლენას ახდენს ფსიქოანალიზი — ასე რომ, მე ვარ ფსიქოდინამიკური ფსიქოთერაპევტი,
სამედიცინო ფსიქოთერაპევტი — რომელიც, რა თქმა უნდა, ასევე ღიაა ბავშვის ფსიქოსექსუალური
განვითარების ფსიქოანალიტიკური მოსაზრებების მიმართ.
რა თქმა უნდა, იქ რაღაც ხდება, ამაში ეჭვი არ არის.
მაგრამ ჩემთვის, ბავშვის განვითარების საკითხში, სხვა ასპექტები უბრალოდ უფრო მნიშვნელოვანია.
და ეს სწორედ კავშირს ეხება, უსაფრთხო კავშირს, ჯანსაღ, თბილ და უსაფრთხო სახლს.
ეს არის ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ, ეს არის საფუძველი, რომელიც სჭირდება ბავშვს, რომელიც სჭირდება ყველა
ადამიანს და სწორედ ამას ველი ჯანსაღი განვითარებისგან.
მე ამ გატარებული სექსუალიზაციის შეტევის აშკარა კრიტიკოსი ვარ.
სადაც ივარაუდება, რომ ბავშვებში სექსუალური ენერგია არსებობს – დაბადებიდან მალევე.
და ის, რომ თავიდანვე დარწმუნდეთ, რომ ეს სექსუალური ენერგია სათანადოდ განვითარდება.
"სექსუალური ენერგია ერთ-ერთი იმ ძირითადი ნარატივიდანაა, რომელიც ათწლეულების განმავლობაში
ტრიალებდა ამ სექსუალიზაციის შეტევის ფარგლებში."
"დიახ, ასეა, მეც შევამჩნიე ეს, მაგალითად, უვე ზილერთან, "სექსუალური განათლების გურუსთან".
თავის "სექსუალური განათლების შესავალში" ის უკვე ლიბიდოს მოიხსენიებს, როგორც სიცოცხლის ენერგიას,
რომელიც ადამიანს ფრუსტრაციის მიმართ ძლიერს ხდის.
ან სტეფან ტიმერმანის 2013 წელს წაკითხულ ლექციაში.
ის ასევე საუბრობს სექსუალურ სიცოცხლის ენერგიაზე, რომელიც ბავშვებს უკვე აქვთ.
"ადამიანები თავიდანვე სექსუალური არსებები არიან."
სექსუალური განათლება დადებითად მოქმედებს ბავშვებზე, რადგან სექსუალობა სიცოცხლის ძალაა.
"დოქტორი შტეფან ტიმერმანსი, სექსუალური განათლების ამ დარგის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი წარმომადგენელი."
მისი ლექცია, რომელიც ათ წელზე მეტი ხნის წინ წაიკითხა, იმის საწინდარს ჰგავს, რაც ახლა სულ უფრო მეტ საბავშვო ბაღში ინერგება.
ამ ტექსტურ პანელზე ტიმერმანსმა ჩამოთვალა არგუმენტები იმისა, რასაც ის სექს-პოზიტიურ განათლებას უწოდებს.
მაგალითად: "საკუთარი საზღვრების აღმოჩენა სხვების პატივისცემის საფუძველზე".
მაგრამ განა ეს არ ნიშნავს, რომ მათ აღმოსაჩენად ამ ზღვრებს განზრახ უნდა გადალახო?
მოუსმინეთ და გაოცდით!
საკუთარი თავისა და სხვების შესწავლა ბავშვებისთვის სწავლის მნიშვნელოვანი გამოცდილებაა და დღევანდელ ბავშვებს ამ გამოცდილების
მიღების მეტი შანსი აქვთ საბავშვო ბაღში, ვიდრე სახლში.
სტატისტიკურად რომ ვთქვათ, სახლში, მაქსიმუმ, ერთი სხვა და-ძმა ჰყავს, და სწორედ ეს არის ბალანსის დაცვა ან
საზღვრების შემოწმება, საზღვრების მიღება — არ მინდა, იქ შემეხონ, ეს არ მომწონს, ან მომწონს, ვფიქრობ, ეს კარგია.
ისინი ამას ბავშვთა უფრო დიდ ჯგუფში უკეთ ისწავლიან, ვიდრე მაშინ, თუ სახლში მხოლოდ ერთი
და-ძმა ჰყავთ, თანაც ყოველთვის ერთი და იგივე.
მოკლედ, რადგან მშობლები არ მისცემენ თავიანთ შვილებს უფლებას, გამოიკვლიონ დედმამიშვილების
მოკრძალების საზღვრები, ეს უნდა მოხდეს საბავშვო ბაღებში.
ყველაფერი სავარაუდო სექსუალური ენერგიის გასაძლიერებლად.
თუ ბავშვის სექსუალური განვითარება მხარდაჭერილი და წახალისებულია, ეს ხელს უწყობს მის პიროვნულ განვითარებას, მაგალითად,
საკუთარი ინდივიდუალური გენდერული იდენტობის ჩამოყალიბებაში.
მაგრამ ნამდვილად აუცილებელია ეს მცირეწლოვანი ბავშვების განვითარებისთვის?
კარგი, მკაცრი გაგებით ამის საჭიროებას ვერ ვხედავ.
ასე რომ, ჩემთვის ფუნდამენტურად საეჭვოა ბავშვების ყურადღების გენიტალიების არეალისკენ მიპყრობა.
რადგან მათ ახლა სიამოვნების განცდის იმდენი შესაძლებლობა აქვთ. და რატომ უნდა ეროტიზირებდე ამას?
ასე რომ, განვითარების იმ ეტაპზე ეს აზრს მოკლებულია, რადგან ისიც არაპროდუქტიულია.
ჰოდა, მაქვს, მაგრამ მის ნეირობიოლოგიურ ეკვივალენტს ვერ ვპოულობ.
მე არ მაქვს ამასთან შესაბამისი ჰორმონალური ან ენდოკრინული განვითარება.
და ამგვარად, არ მაქვს ინტრასიხსოებრივი ჩარჩო, რომელშიც შევძლებ სექსუალობის ინტეგრირებას სიამოვნების მიღების გაგებით.
ამიტომ, ლოგიკურია, რომ ეს სექსუალიზაცია ზედმეტად დიდ ტვირთად აწვება ბავშვის ფსიქიკას.
არ მგონია, რომ ეს განვითარებისთვის აუცილებელია.
ანუ, თუ ფსიქოანალიზს გადავხედავთ, მაშინ ბავშვი, ჩვილი, ახალშობილი თავდაპირველად ორალური ფაზის ეტაპზეა.
შემდეგ ის შემოდის, ბავშვი ანალურ ფაზაში შედის.
ეს ეხება ტუალეტზე შეჩვევას და ა.შ., დაუმორჩილებლობის ფაზას და ა.შ., ის ამ კატეგორიას მიეკუთვნება.
და გენიტალური ფაზა ყველაზე ბოლოს, მოზარდობის ასაკში დგება.
და მათ შორის კვლავ არსებობს ლატენტური ფაზა.
და ეს ყველასთვის ნამდვილად ნაცნობია: ლატენტურ ფაზაში გოგონებსა და ბიჭებს ყოველთვის ეძახიან "თქვენ, ბიჭებო" და "თქვენ, გოგონებო".
ამ ასაკში მათ სექსუალური კონტაქტის მიმართ აბსოლუტურად არანაირი ინტერესი არ აქვთ, პირიქით.
ისინი ამას კატეგორიულად უარყოფენ.
გოგონებს გოგონებს შორის ყოფნა ურჩევნიათ, ბიჭებს კი — ბიჭებს შორის, დიახ.
კარგით, მე მჯერა, რომ არსებობს ორგანული ადამიანური განვითარება.
და ვფიქრობ, რომ შესაძლოა, მართლაც არსებობდეს სექსუალობის ისეთი სახე, რომელიც ძალიან განსხვავდება
იმისგან, თუ როგორ აღვიქვამთ მას ჩვენ, როგორც ზრდასრულები.
ასე რომ, ეს ნიშნავს, რომ მე ძალიან, ძალიან კრიტიკულად შევაფასებდი იმას, რომ უფროსები საკუთარ
თავზე იღებენ ბავშვების სექსუალობის შეფასების უფლებას.
ჩემთვის ყველაფერი აქედან იწყება.
მაგრამ სწორედ ეს ხდება.
სულ უფრო სექსუალიზებული ზრდასრულთა საზოგადოება თავის ხედვას მცირეწლოვანი ბავშვების ქცევაზე პროეცირებს.
ასე იყო შემთხვევა ტიმერმანსის 2013 წლის ლექციის შემთხვევაშიც:
რადგან სექსუალობა სიცოცხლის ენერგიაა, სიცოცხლის ენერგია, სიცოცხლის ენერგია.
სწორედ მაშინ დაიწყო ჩვენი ამბავი.
2014 წლიდან მოყოლებული, ჩვენ ქუჩაში გამოვედით საპროტესტოდ იმ საგანმანათლებლო გეგმების წინააღმდეგ, რომლებიც,
განსაკუთრებით სკოლებში, სექსუალიზაციის შეტევას ნერგავდა.
2016 წელს, შტუტგარტში გამართული ჩვენი სიმპოზიუმის ფარგლებში, "იუნგე ფრაიჰაიტმა" ინტერვიუ ჩაწერა სექსოლოგ იაკობ პასტოთერთან,
რომელიც მაშინ და ახლაც სექსუალობის სოციალურ-სამეცნიერო კვლევების გერმანული საზოგადოების პრეზიდენტია.
მაშინაც კი, ის წუხდა:
ერთი მხრივ, მართლაც ასეა, რომ DGSS დაახლოებით 15 წელია ეწინააღმდეგება იმ შინაარსს, რასაც მე
"სახელმწიფოს მიერ დაფინანსებულ სექსუალურ განათლებას" ვუწოდებ.
ეს დაკავშირებულია იმ ფაქტთან, რომ დაახლოებით 15 წლის განმავლობაში, და, სავარაუდოდ, უფრო ხანგრძლივი პერიოდის
განმავლობაშიც, ცხადი იყო, რომ სექსუალური განათლების სფეროში ჩართულ პირებს, რომლებიც, ერთი მხრივ, სახელმწიფოსგან იღებენ
დაფინანსებას, ხოლო მეორე მხრივ, სახელმწიფოვე ანაწილებს მათ გამოცემებს, სექსუალური
განათლების შესახებ ძალიან ცალმხრივი შეხედულება აქვთ.
შედეგი, მაგალითად, ასე გამოიყურება:
"სინა და ტიმი ექიმობენ", გამოქვეყნდა Zartbitter e.V.-ის მიერ, ქალაქ კელნისა და ჩრდილოეთ რეინ-ვესტფალიის მხარეს სპონსორობით.
ორგანიზაციათაგან ერთ-ერთი, რომელიც საბავშვო ბაღებში სექსუალიზაციას ხელს უწყობს.
ბევრად მირჩევნია ექიმობანა ვითამაშო.
ო, არა.
ექიმო, მოდი, თიმ, შენც შეგიძლია იყო დედა და გყავდეს ბავშვი.
ო, ხო, ჰმ, მაშინ ექიმი.
ექიმის თამაშები ბავშვის ნორმალური განვითარების ნაწილია.
ასაკის შესაბამისი ცნობისმოყვარეობითა და მიუკერძოებლობით, საკუთარ სასქესო ორგანოებს
ძალიან პატარა გოგონები და ბიჭუნებიც კი იკვლევენ.
მათ სიამოვნებთ მათი შეხება და მოფერება და სხვა ბავშვებთან ნაზი შეხებების გაცვლა.
გაიზომე ტემპერატურა.
ექიმობა ბავშვის განვითარების ნორმალური პროცესის ნაწილია.
მოწონებთ თუ არა მათ შეხება ან თამაში.
ერთმანეთის აღმოჩენა, შიშველ მდგომარეობაში ყოფნისგან სიამოვნების მიღება, სურვილი, რომ სხვებს უყურონ და შენც უყურო სხვებს.
მაგრამ ასევე ბავშვის მასტურბაცია, რომელიც ზრდასრულებში დიდ გაურკვევლობას იწვევს.
ეს ეხება სიყვარულს, გრძნობებს, მოფერებას, კოცნას, მეგობარ გოგონებს, ექიმის თამაშს და იმას, თუ
როგორ შეგვიძლია დავამშვიდოთ შეშფოთებული ოჯახები.
და ეს ყველაფერი არ არის.
ამ დღის წესრიგის კვალი კიდევ უფრო შორს მიგვიყვანს, უმაღლეს დონეზე.
სწორედ ეს არის მითითებული ჯანმოს სტანდარტებში სექსუალური განათლების შესახებ ევროპაში.
დიახ, არსებობს ეს სამარცხვინო მატრიცა და ოთხ წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის, ცოდნის, სიამოვნებისა
და სურვილის თავში, წერია საკუთარ სხეულზე შეხება.
ადრეული ბავშვობის მასტურბაცია ან ფიზიკური ინტიმურობის სასიამოვნო გამოცდილება, როგორც ადამიანის ცხოვრების ნაწილი.
უნარების თვალსაზრისით, ეს ნიშნავს საკუთარი საჭიროებების, სურვილებისა და საზღვრების
გამოხატვას, მაგალითად, "ექიმობის თამაშში".
ხოლო ოთხ-ექვსი წლის ბავშვებს უკვე ნებადართულია, სექსუალურ თემებს შეეხონ.
მათ სექსუალური თემების შესახებ უნდა ისაუბრონ.
ეს არის სექსუალიზაციის შეტევის პოლიტიკური ბირთვი, რომელიც ჯანმოს მიერ გამოქვეყნდა ფედერალურ ჯანდაცვის განათლების
ცენტრთან, ანუ შემოკლებით BZgA-სთან, მჭიდრო თანამშრომლობით.
ორგანიზაციები, რომლებიც შეიძლება ბევრი მოქალაქისთვის სანდოდ ჩაითვალოს, მაგრამ ეს ასაკობრივი მატრიცა სანდოდ არ ჩანს.
როგორც სამედიცინო პროფესიონალი, შემიძლია გარკვევით ვთქვა, რომ პრობლემა მაქვს დიაგნოსტიკურ სისტემებთან,
რომლებიც უსისტემოდ გამოიყენება, გულდასმით გამოკვლევის გარეშე, სქემატიზაციებით, შაბლონებით, წესებით.
თითქოს ყველა ერთნაირი იყოს.
თითქოს არსებობდეს რაიმე განსაზღვრული მოდელები, ასაკობრივი სტრუქტურები. თქვენ ახსენეთ "მატრიცა" ჯანმოსგან.
ასე რომ, სადაც, ასე ვთქვათ, გარკვეულ ასაკობრივ ჯგუფებს ეხება.
იმის შემდეგ, კარგია ასე მოქცევა.
არა, ეს არსება უაღრესად ინდივიდუალური და რთულია, ცხოვრობს ძალიან სპეციფიკურ ფსიქოსოციალურ კონტექსტში და, თავისი ორგანული
განვითარების შესაბამისად, ერთ მომენტში, თუ მას საკმარისად მგრძნობიარედ დააკვირდებიან
და ყურადღებას მიაქცევენ, კითხვებს დასვამს.
და მე ჩემს შვილთან ერთად იმდენ ხანს დაველოდები, არაფერს დავაჩქარებ და არც თავს მოვუვლებ.
მაგრამ სწორედ ეს ხდება აქ.
მთელ კონტინენტზე უაღრესად საეჭვო შაბლონის დაწესება ყოველგვარი სამეცნიერო მტკიცებულების გარეშე.
და ეს ეხება არა მხოლოდ გერმანიას, არამედ მთელ ევროპას.
საფრანგეთში არსებობს ორგანიზაცია სახელწოდებით "დედა მგლები" (Mamans Louves), რომელმაც ასევე შეისწავლა ჯანმოს სტანდარტები
და დაუკვეთა კვლევა, რომელმაც შთამბეჭდავი შედეგები აჩვენა.
ჩვენი მეზობელი საფრანგეთი ასევე იცნობს სულ უფრო ადრეული სექსუალიზაციის პრობლემას.
იქაც, პროგრესული ძალების მიერ წინ წასული.
რეჯინე შეფერმა მოაწყო ვიდეო ინტერვიუ კრისტელ კომეტთან, რომელიც ორგანიზაცია "Mamans Louves"-ის, ანუ "მგელი დედების", წევრია.
თქვენ სიღრმისეულად შეისწავლეთ ჯანმოს ევროპული სტანდარტები.
ეროვნულ დონეზე გამოვლენილი ნაკლოვანებების გათვალისწინებით, გვსურდა გვეცოდინოდა, რომელი, ეგრეთ წოდებული,
სამეცნიერო ლიტერატურა წარმოადგენს საფუძველს იმისთვის, რაც მთელი ქვეყნის მასშტაბით ჩვენს სკოლებში უნდა დაინერგოს.
შედეგად მივიღეთ ეს სამოცგვერდიანი კვლევა, რომელიც 2024 წელს გამოქვეყნდა.
მან ამხილა ისეთი რამ, რაც ყველა მშობელმა და ყველა პოლიტიკურმა ლიდერმა უნდა იცოდეს, ყოველ შემთხვევაში, მათ,
ვისთვისაც ბავშვთა კეთილდღეობა უმთავრესი პრიორიტეტია.
და ეს არის ის, რაც ჩვენთვის მნიშვნელოვანია: ბავშვის კეთილდღეობის პატივისცემა და მშობლის უფლება, აღზარდოს საკუთარი შვილები.
ტიბო კერლირზინი, კვლევის ავტორი, ზუსტად განმარტავს, რას ნიშნავს ეს.
გამოჩნდა, რომ ჯანმოს სტანდარტები შეიმუშავა ექსპერტთა ჯგუფმა, რომელიც ძალიან მიკერძოებული იყო.
ეს იმიტომ, რომ პრაქტიკულად ყველა ეს ექსპერტი ეკუთვნის სტრუქტურებს, რომლებიც დაკავშირებულია მცენარეთა
მშობლიური ფედერაციის საერთაშორისო ორგანიზაციასთან.
ასე რომ, ისინი უფრო აქტივისტები ჩანან, ვიდრე მეცნიერები.
და ეს ბადებს კითხვას, თუ რატომ.
ვის აინტერესებს ეს განვითარება?
ტიბოუმ ჯანმოს სტანდარტების ბიბლიოგრაფიაში პასუხის შემაშფოთებელ ნაწილს წააწყდა.
ბიბლიოგრაფიას რამდენიმე დანართი აქვს და მე უკვე ვიპოვე სამი პეიდაოკრიმინალობის მომხრე A დანართში.
თუმცა, დოკუმენტის გული და, ამავდროულად, სუსტი წერტილი შეიძლება იპოვოს ბავშვთა ფსიქოსექსუალური
განვითარების შესახებ სამეცნიერო ლიტერატურაში.
დაახლოებით 50 წყაროს შორის, მე ვიპოვე 15, რომლებიც შეიძლება კლასიფიცირდეს, როგორც ადრეული სექსუალური განათლების ან
თუნდაც პედაფილური დანაშაულის მომხრეები ან მხარდამჭერები.
თქვენ დაინახავთ, რომ ეს მოიცავს ადამიანებს, რომლებიც ლობისტურ ჯგუფებს ეკუთვნოდნენ, რომლებიც ღიად უჭერენ მხარს პედაფილიას.
ამას თაობათა შორის ურთიერთობებს უწოდებენ.
მათ შორის არიან ადამიანები, რომლებიც ღიად პედაფილურ ჟურნალებში აქვეყნებდნენ მასალებს.
კავშირები ნაჩვენებია ამ ანიმაციაში Mamans Louves-ის ვებსაიტზე.
ამ მიზნით, ტიბომ ჯანმოს ექსპერტები სამ ჯგუფად დაყო:
მწვანე — უსაფრთხო, ყვითელი — საეჭვო, წითელი — წრეებისთვის, რომლებიც აშკარად უჭერენ მხარს ბავშვებისთვის ძალიან
ადრეულ სექსუალურ კონტაქტს ან თუნდაც პედოფილურ დანაშაულს.
გერმანული კავშირი პედოფილურ წრეებთან — გუნტერ შმიდტი.
მაგალითად, ის თანამშრომლობდა ერთ ვოლკმარ სიგუშთან.
სიგუშმა კი განაცხადა, რომ ბავშვობის სექსუალობა არა მხოლოდ სიამოვნების წყარო, არამედ აუცილებლობაც იყო.
ის მუშაობდა ჟურნალში "სექსუალური ქცევის არქივები", რომელიც დღემდე არსებობს და დააარსა რიჩარდ გრინმა.
რიჩარდ გრინი პედაფილიის მომხრე იყო და თომას ო'კეროლის მეგობარი იყო.
ის, თავის მხრივ, იყო ორგანიზაცია "პედაფილების საინფორმაციო გაცვლის" დამფუძნებელი და თავმჯდომარე — სხვა სიტყვებით რომ
ვთქვათ, პლატფორმა პედაფილებისთვის ინფორმაციის გასაცვლელად.
ეს ჯგუფი ძალიან საკამათო იყო და მოითხოვდა ზრდასრულებსა და ბავშვებს შორის სექსუალური კონტაქტის ლეგალიზებას.
როგორ შეაღწიეს პედაფილებმა მემარცხენეებში და როგორ დააუფლნენ სამოქალაქო უფლებებისთვის ბრძოლას, იტყობინებოდა ბრიტანული
"გარდიანი" 2014 წელს პედაფილების საინფორმაციო გაცვლის (Paedophile Information Exchange) 1970-იანი წლების საქმიანობის შესახებ.
გერმანიის მემარცხენეთა შორისაც კი, განსაკუთრებით 1968 წლის მოძრაობაში, იმ დროს არსებობდა მცდელობები პედაფილიის ლეგალიზებისა.
ცნობილი მაგალითები: მწვანეთა პარტიის პოლიტიკოსი დანიელ კონ-ბენდიტი, მწვანეთა პარტიის ფედერალური სამუშაო ჯგუფი "გეიები,
პედერასტები და ტრანსსექსუალები" ან გერმანული კვლევისა და სამუშაო ჯგუფი "პედოფილია", რომლის
მეურვეთა საბჭოშიც მცირე ხნით ჰელმუტ კენტლერიც შედიოდა.
ის, თავის მხრივ, ამ კონკრეტული სქესობრივი განათლების დარგის დამფუძნებელ მამად ითვლება.
ჩვენ დეტალურად განვიხილეთ მისი პედაფილური საქმიანობა ჩვენს დოკუმენტურ ფილმში "კენტლერგეითი".
ამ ქვეყანაში კენტლერს მოჰყვნენ უვე ზილერტი, ფოლკერ ზიგუში და გუნტერ შმიდტი.
მაგალითად, 1990-იანი წლების დასაწყისში გამოცემული წიგნის, "მამაკაცთა ინტერგენერაციული
ინტიმურობა", წინასიტყვაობაში ლეცტერი წერდა:
არსებობს წარმატებული პედოფილური ურთიერთობები, რომლებიც ბავშვს ეხმარება და ამხნევებს.
მან განაგრძო: "ყველა პედაფილური ქმედების კანონით დასჯის მუქარა უსამართლოა და უნდა გაუქმდეს, რადგან ის
უმცირესობის მიმართ დისკრიმინაციასა და დევნას გულისხმობს".
ერნსტ ბორნემანმა ასევე ნათლად გამოხატა თავისი აზრი თავის წიგნში "ბავშვის სქესობრივი ცხოვრება" (Das
Geschlechtsleben des Kindes), რომელშიც ის ამტკიცებდა:
პედოსექსუალურ, არაძალადობრივ სექსუალურ აქტებს არ სულაც მოჰყვება ბავშვისთვის უარყოფითი შედეგები.
ის ასევე მოხსენიებულია ჯანმოს სტანდარტებში, როგორც წყარო, კერძოდ, თავისი წიგნით:
"ბავშვობის მომწიფებული სახეები", რომელშიც ის 8 წლის ბავშვების სავარაუდო სექსუალურობის საკითხს ეხებოდა.
წიგნის მთავარი გზავნილია, რომ ადამიანები ჩასახვის მომენტიდანვე სექსუალური არსებები არიან.
ეს ბავშვებში მრავალი სახით ვლინდება — მათ თამაშებში, მდიდარ წარმოსახვაში, შეხების საჭიროებასა და მასტურბაციაში.
სწორედ ეს ხდება BZGA-სა და ჯანმოს მიერ შემუშავებული სულ უფრო მეტი საბავშვო ბაღის კონცეფციის საფუძველი.
ერნსტ ბორნემანი და გუნტერ შმიდტი — რამდენიმე მაგალითიდან ორი, რომელიც აჩვენებს, რომ ჯანმოს სტანდარტები დაფუძნებულია
არა მხოლოდ ექსპერტების ძალიან ცალმხრივ შეხედულებებზე, არამედ ზოგჯერ ღრმად არის ფესვგადგმული პედაფილურ წრეებში.
და ეს უნდა იყოს ჩვენი შვილების აღზრდის საფუძველი?
დიახ, ეს პედაფილური ჩართულობები ჩვენთვის სულაც არ არის გასაკვირი, რადგან მთელი ამ სექსუალური განათლების პროგრამის,
რომელსაც ახლა ხელს უწყობენ, წინამორბედი ჰელმუტ კენტლერი იყო.
ჰელმუტ კენტლერი პედაფილიის აქტივისტი იყო და ის ნამდვილად ბავშვზე ძალადობდა.
ის შემდგომში ბავშვზე ძალადობისთვის გაასამართლეს, ხოლო მისი მოსწავლე უვე სილერტი იყო.
თავის მხრივ, უვე ზილერტმა, BZGA-ში გაწეული მუშაობით, ევროპაში სექსუალური განათლების შესახებ ჯანმოს
სტანდარტების ჩამოყალიბებაში მთავარი როლი შეასრულა.
ზუსტად, და ესენი, თავის მხრივ, პირდაპირ გავლენას ახდენენ გერმანიაში არსებული ცალკეული
ფედერალური მიწების საგანმანათლებლო გეგმებზე.
ფრიზბურგის გარდა, თითქმის ყველა ფედერალურ შტატს აქვს ეგრეთ წოდებული საგანმანათლებლო გეგმა — ორიენტაციის გეგმა,
რომელიც პირდაპირ განსაზღვრავს, თუ როგორ უნდა განხორციელდეს სექსუალური განათლება საბავშვო ბაღებში და რა უნდა მოიცავდეს მას.
და ბერლინის საგანმანათლებლო გეგმა სწორედ ამ საკითხებს მოიცავს, რომლებსაც შემდეგ
სექსუალური განათლების კონცეფციებში ვხვდებით, კერძოდ:
ცოტა მოგვიანებით, ბავშვები აღმოაჩენენ საკუთარ სასქესო ორგანოებს და ინტენსიურად იკვლევენ მათ.
"სექსუალური ცნობისმოყვარეობა ისევე არის ჯანსაღი ფსიქიკური და ფიზიკური განვითარების ნაწილი, როგორც საკუთარ სხეულში სასიამოვნო
შეგრძნებებისგან სიამოვნების მიღება", — ამბობს ბერლინი.
ან ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში, ეს ნიშნავს:
სიყვარულის გამოხატვა, ერთმანეთის შეხება და სხეულის არაფორმალური, ცნობისმოყვარეობითი კვლევა აუცილებელია საკუთარი თავის
იდენტიფიკაციისა და გენდერული თვითშეგნების ჩამოყალიბებისთვის.
ეს, როგორც წესი, ინტუიციურად და ბუნებრივად ხდება თამაშის მეშვეობით. საბავშვო ბაღის ბავშვები!
ეს თეორიაა. მაგრამ პრაქტიკულად, რა ნიშნავს ასეთი კონცეფციები დაზარალებულთათვის?
ორი დედა, რომლებიც ორივე ანონიმურად დარჩენას ისურვებენ, აღწერენ, თუ როგორ განვითარდა ეს ყველაფერი მათ საბავშვო ბაღში.
პირველი შემთხვევა სააქსონიის-ანჰალტის ფოლქსსოლიდარიტეტის საქველმოქმედო ორგანიზაციის მიერ მართულ დაწესებულებაში ხდება.
სექსუალური განათლების კონცეფციის შესახებ პირველად ალტერნატიული მედიიდან გავიგე.
საქმე იმაში უფრო მეტად იყო, რომ ასეთი კონცეფციები გერმანიის შორეულ სამხრეთში არსებობს და, სინამდვილეში,
გაკვირვებული ან შოკირებული ვიყავი, რომ ასეთი რამ საერთოდ არსებობს, მაგრამ ყოველთვის საკუთარ თავს ვეუბნებოდი:
ო, რაც შეგვეხება ჩვენ — ამ სოფლის საბავშვო ბაღში — ისე, ეს არასდროს მოხდება, ან, ყოველ შემთხვევაში, საქმე აქამდე არ მივა.
მაგრამ სულაც არა. ერთ დღეს მშობელთა კრებაზე საბავშვო ბაღის ახალ კონცეფციებს აცხადებენ — მათი ახსნის გარეშე.
უფრო დეტალური ინფორმაცია შეგიძლიათ იხილოთ საინფორმაციო დაფაზე.
ერთ მომენტში ამ საინფორმაციო დაფასთან ვიყავი და წავიკითხე სექსუალური განათლების ამ კონცეფციის შესახებ,
სივრცითი და ძალადობის კონცეფციების გვერდით, რომ ის არსებობს.
მე გავფრთხილდი და ჩვენი მშობლების საბჭოს საქმის გამოძიება ვთხოვე.
და სწორედ ასეც მოიქცნენ.
და მხოლოდ ამგვარად გახდება ცნობილი კონცეფციის შინაარსი — კერძოდ, რა არის რეკომენდებული ჯანმოსა და BZGA-ს მიერ.
და გასათვალისწინებელია, რომ, როგორც ჩანს, ეს ყველაფერი საიდუმლოდ, მშობლების უცოდინრად უნდა დაენერგათ.
ისე, ტერმინი "სექსუალური განათლების კონცეფცია" არასდროს ყოფილა ნახსენები.
ეს მხოლოდ ამ ფორუმზე წავიკითხე — ძალიან პატარა ასოებით, კვადრატულ კოჭებში.
ვფიქრობ, ასეთ მნიშვნელოვან თემას იმსახურებდა საერთო ელექტრონული წერილი, მშობელთა საღამო, ან
თუნდაც საინფორმაციო წერილი ან რაიმე მსგავსი.
რადგან ეს უკვე მნიშვნელოვანი საკითხია.
სულ მცირე, მეორე შემთხვევა უფრო გამჭვირვალე იყო.
ეს ლოურ-საქსონიაში, საბავშვო ბაღში ხდება.
ჩვენ გვაქვს რეგულარული მშობელთა საღამოები და ყოველთვის რაღაც ახალს გვაცნობდნენ.
და შემდეგ — იმ საღამოს, საბავშვო ბაღის ადმინისტრაციამ და მასწავლებლებმა გვითხრეს, რომ არსებობს ახალი
კონცეფცია და რომ ბავშვები თავიანთ სექსუალურ ორიენტაციაზე ბევრად უფრო ღიად უნდა საუბრობდნენ.
და სწორედ ამიტომ, საბავშვო ოთახში აწყობდნენ კუთხეს, სადაც ბავშვებს შეეძლოთ მარტონი ყოფილიყვნენ — და
სადაც, ფაქტობრივად, თითქმის ყველაფერი ნებადართული იყო.
ასე რომ, ეგრეთ წოდებულ ექიმის თამაშებშიც დიდად არ ჩაერეოდა.
თუმცა, ბავშვებს უთხრებდნენ, სად არის საზღვრები.
მაშინ ითქვა, რომ დიახ, შეგეძლოთ შიშვლები ყოფილიყავით, ერთმანეთს შეგეხოთ და დიახ — შეგესწავლათ საკუთარი თავი და
სხვებიც — როგორც ბიჭები, ისე გოგონები — ერთად, შერეულ ჯგუფში.
და კი, მაგრამ მე რატომღაც მეგონა, რომ ჩვენ შვილი სხვანაირად გავზარდეთ.
ეს სულაც არ გაჩერდება.
მაგრამ ყველაფერი სხვანაირად წავიდა.
ჰოდა, დილით მივედი — ჩვენი უმცროსი ვაჟი საბავშვო ბაღში მივიყვანე და შემდეგ მასწავლებელმა
მთხოვა, თუ შემეძლო შუადღეს სასაუბროდ მისვლა.
ინციდენტი იყო.
და შემდეგ, დღეს შუადღეს, ინტერვიუზე მივდივარ.
საბავშვო ბაღის გამგე და აღმზრდელი იქ ისხდნენ.
და რა გითხრეს, იქ რა მოხდა?
დიახ, და შემდეგ თქვეს, რომ ჩვენმა შვილმა წესები არ დაიცვა.
ეს ალბათ ამ კუთხეში კი არ მოხდა, არამედ სააბაზანოში.
ის სხვა ბავშვის "არა"-ს არ დათანხმდებოდა და შეეხებოდა.
მაგრამ ეს სასურველი არ იქნებოდა.
და შემდეგ თავდაპირველად სრულიად დაბნეული ვიყავი და ვიფიქრე, ნუთუ ეს მართლა შეიძლება იყოს სიმართლე?
და მერე უბრალოდ ვთქვი, რომ ჩემს შვილს დაველაპარაკებოდი.
ისე, მან ამის შესახებ არაფერი მითხრა.
და შემდეგ შენს შვილთან ერთად განიხილე?
ზუსტად.
ის მაშინვე წავიყვანე — ბავშვების აღების დრო იყო უკვე.
შემდეგ სახლში ჩუმად დავჯექით და მე უბრალოდ ვკითხე: მითხარი, რა მოხდა იქ?
და მაშინ ის რაღაცნაირად ძალიან პატარა გახდა, ქვემოთ ჩაიხედა და თქვა: დედი, მე სულაც არაფერი გამიკეთებია.
შემდეგ მე მას ვუთხარი, რაში იყო ბრალდებული.
ის ამბობს: დიახ, ვიცი, მაგრამ მე მეორე ბავშვს ხელი არ ახლეს.
არაფერი იყო.
მაგრამ ახლა ერთი ადამიანის სიტყვა მეორისას ეწინააღმდეგებოდა.
ჩემი შვილი მოულოდნელად დამნაშავე გახდა.
მას ბრალად ედება ბავშვის შეხება, ბავშვს კი ეს არ სურდა.
და ეს რაღაცნაირად გადაუჭრელი დარჩა — მისი გარკვევა შეუძლებელი იყო.
და ეს ფუნდამენტური პრობლემაა.
ეს ასევე აშკარაა ზრდასრულების მიერ ძალადობის სავარაუდო შემთხვევებში, როგორც ეს აღწერილია
ჰესის რადიოს (Hessischer Rundfunk) ამ ანგარიშში.
პედაფილს, რომელიც მცირეწლოვან ბავშვებთან მუშაობს, გამოაშკარავების ძალიან დაბალი რისკი აქვს, "თეთრი
რგოლის" (White Ring) ადვოკატის, ულრიხ ვარნკეს, თქმით.
ეს იმიტომ, რომ სამართალწარმოების სისტემაში ფართოდ არის გავრცელებული მოსაზრება, რომ 4 წლამდე ასაკის
ბავშვების მიერ გაკეთებული ჩვენებები სასამართლოში დაუშვებელია.
მოსაზრება: ბავშვებს არ შეუძლიათ ისევე დაიმახსოვრონ ინფორმაცია, როგორც ზრდასრულებს, და მათ ჩვენებებზე
შესაძლოა გავლენა იქონიოს მშობლებმა და სხვა ზრდასრულებმა.
ეს არის გარემოება, რომელიც, გათვალისწინებით ჯანმოს ექსპერტების მიერ გამჟღავნებული
პედაფილური კავშირების, გაცილებით მეტს გვაფიქრებინებს.
ასე რომ, მათი ჩვენებები სასამართლოში არ არის ძალაში.
და პრობლემა ისიც არის, რომ იქ, სადაც ბავშვთა შორის ძალადობაა, საბოლოოდ ყველაფერი ერთი ადამიანის სიტყვა მეორის წინააღმდეგ დგება.
ერთმა დედამ ეს ძალიან ცოცხლად აღწერა.
მისი შვილი, სავარაუდო დამნაშავე, ფრჩხილებში, და, რა თქმა უნდა, დედა თავის შვილს სჯერა.
ასეთი კონცეფციები, როგორც ჩანს, ხელს უწყობს ბავშვთა შორის სექსუალურ თავდასხმებს,
რომელთა გამოძიებაც შემდეგ შეუძლებელი ხდება.
და მას ახსოვს, მიუხედავად იმისა, რომ ეს მრავალი წლის წინ იყო, ის დღემდე ახსოვს და მთელი ამ ამბის გამო სცხვენია,
მიუხედავად იმისა, რომ ამტკიცებს, რომ ეს არ გაუკეთებია.
შეუძლიათ თუ არა მცირეწლოვან ბავშვებს დამნაშავეები იყვნენ, ან არის თუ არა ეს ტერმინი ამ კონტექსტში შეუფერებელი?
ნუთუ ორივე ბავშვი არ არის არასასურველი გარემოებების მსხვერპლი, რომლებზეც უფროსები არიან პასუხისმგებელნი?
აი, სამყარო იქმნება.
ბავშვები ხელოვნურად გადაჰყავთ რაღაცაში და აიძულებენ, რის შედეგადაც ისინი აღმოჩნდებიან იმაში, რასაც მე ხელოვნურ
სექსუალობას ვუწოდებდი, ანუ ისეთს, რომელიც ორგანულად, ჩვეულებრივ შემთხვევებში, როგორც წესი, არ განვითარებულა.
როგორც ვთქვი, კიდევ ერთხელ, კარგი კავშირის საფუძველზე და ჯანსაღი განვითარების შედეგად,
ჯანსაღი სექსუალობა საბოლოოდ ორგანულად განვითარდება.
ასეა საჭირო.
აქ ჩარევა ადამიანის ცხოვრების ძალიან, ძალიან ადრეულ ეტაპზე ხდება, რომელსაც ამ ფორმით სექსუალობასთან არაფერი აქვს საერთო.
და შემდეგ, რა თქმა უნდა, ის შეიძლება ისედაც ჩამოყალიბდეს, რომ ეს არ იყოს ჯანსაღი და საბოლოოდ საზღვრების მიღება ვერ შეძლოს.
და შემდეგ, შესაძლოა, სირცხვილის, ზიზღისა და ბუნებრივი იმუნური სისტემის განვითარებაც კი სათანადოდ არ მოხდეს.
ეს კი, რა თქმა უნდა, ბოროტად გამოყენების კარს ხსნის.
ასე რომ, საბოლოო ჯამში, სავსებით წარმომიდგენია, რომ ეს სინამდვილეში ზუსტად საპირისპიროს იწვევს იმისა, რასაც ისინი
იმედოვნებენ, ვინც ახლა თვლის, რომ ბავშვებში სექსუალობა ადრეულ ასაკში უნდა წავახალისოთ, რათა მათ ადრევე
შეძლონ საზღვრების დაწესება. ვიტყოდი, რომ პირიქით ხდება.
და ეს ახლა სტატისტიკურადაც კი აშკარაა, ყოველ შემთხვევაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში.
გამოჩნდა, რომ ბავშვთა ბაღებში ბავშვთა შორის სექსუალური თავდასხმების რაოდენობა ბოლო წლებში მკვეთრად გაიზარდა.
პოლიციის მიერ დანაშაულის შესახებ მიმდინარე სტატისტიკაც უზარმაზარ ზრდას აჩვენებს, მაშინ როცა, მაგალითად, წვრილი
ქურდობის მაჩვენებლები, რაც ბავშვებისთვის უფრო დამახასიათებელი ქცევაა, წლების განმავლობაში თითქმის უცვლელი დარჩა.
როდესაც ბავშვები ასეთ ძალადობას განიცდიან, უნდა ვივარაუდო, რომ ისინი ემოციურად
გადატვირთულები არიან და, უარეს შემთხვევაში, ტრავმირებულები.
და თუ თქვენთვის ნაცნობია ტრავმატოლოგიასთან ეს კავშირები, მაშინ ჩვენ ვსაუბრობთ განმეორების ძლიერ საჭიროებაზე, ანუ
ტრიგერული მოვლენების ხელახლა განცდის ძლიერ საჭიროებაზე.
ეს უნდა წარმოიდგინოთ, როგორც ჯაჭვური რეაქცია.
თუ მყავს გარკვეული რაოდენობის ბავშვები, რომლებსაც შეიძლება მიიჩნიონ დაზარალებულად და ისინი არ
იღებენ თერაპიულ მხარდაჭერას, ან ეს ტრავმა არ გვარდება.
შემდეგ ისინი ამ ტრავმულ გამოცდილებას სხვა ბავშვებს გადასცემენ.
და ეს, სულ მცირე, გარკვეულწილად ხსნის ამ სტატისტიკურ განვითარებას.
ამას ასევე მხარს უჭერს მედია.
ანუ, თუ გაიხსენებთ, ადრე სექსუალობასთან დაკავშირებული კონტენტი საღამოს გადაცემებისთვის იყო განკუთვნილი.
მაგრამ დღევანდელ ბავშვებს მასზე ადვილი წვდომა აქვთ.
და ბავშვებისთვის ფილმებში, კომპიუტერულ თამაშებსა თუ სხვაგან ასეთი სცენების ყურება პრაქტიკულად სულაც არ არის პრობლემა.
და ეს, რა თქმა უნდა, პრობლემურია, როდესაც საგანმანათლებლო კონცეფციები ერთსა და იმავე გზას
იკვლევენ და სექსუალობას ბავშვებში აქტიურად ნერგავენ.
ამას ბავშვის თავისუფალ ნებას საერთოდ არაფერი აქვს.
როდესაც ამას მედიაში განუწყვეტლივ ხედავ, როდესაც მას გამუდმებით ისმენ და, მაგალითად, საბავშვო ბაღშიც
კი გეუბნებიან: "მოდით, საკუთარი თავი გამოიკვლიეთ".
და როდესაც ის სექსუალურად აქტიური ხდება, ეს აღარ არის ის, რასაც ბავშვი თავად წყვეტს. ამის ნაცვლად, ამას ბავშვისთვის წყვეტენ.
ამას უნდა აკეთებდეს.
სწორედ ამ მიმართულებით მივდივართ.
და შემდეგ მე მაქვს ჯგუფური წნეხი, რომელსაც ბავშვი ძნელად უძლებს.
და როდესაც ამას უმატებთ უცხო ადამიანებს, რომლებსაც საბოლოო ჯამში არაფერი აქვთ საერთო ფსიქო-ნევროზულ განვითარებასთან,
ფსიქოლოგიასთან, ფსიქოთერაპიასთან ან ფსიქოდიაგნოსტიკასთან, მაგალითად, საბავშვო ბაღის აღმზრდელებს, რომლებიც ამ კონტექსტში არ
არიან მომზადებულნი, რომ მგრძნობიარედ იმოქმედონ, რომელი ბავშვები იგზავნებიან ამ მყუდრო
კუთხეებში და სინამდვილეში საიდან მოდიან ისინი?
რა განიცადეს მათ სინამდვილეში სახლში?
განა შესაძლებელია, რომ ბიჭი, ან თუნდაც გოგონა, ადრეულ ასაკშივე სახლში არასასურველ სექსუალურ
გარემოს შეჯახებოდა და შესაძლოა, ძალადობაც კი გადაიტანა?
ასე რომ, ერთად ვტოვებ ორ ბავშვს, რომლებსაც უკვე უყალიბდებათ პიროვნება, რომლებსაც უკვე ჰქონდათ პირველი კონფლიქტური გამოცდილება
და რომლებიც შესაძლოა კონფლიქტურ პიროვნებებად ჩამოყალიბდნენ, ანუ ისეთ პიროვნებებად, რომლებსაც უფრო ადვილად
ავიწროვებენ. კიდევ ერთი, რომელიც უფრო ადვილად ავიწროვდება.
და როდესაც მათგან ორი ერთმანეთს ხვდება — მე ვსაუბრობ ძალაუფლებასა და ძალადობაზე — მაშინ ამ მყუდრო კუთხეებში ყოველგვარი
საშინელება ხდება, რასაც ჩვენს ყველაზე საშინელ კოშმარებშიც კი ვერ წარმოვიდგენდით, ისეთი რამ, რასაც ბავშვები ერთმანეთს უკეთებენ.
მიუხედავად ამისა, ეს კონცეფციები, წარმოგიდგენიათ, ბოროტად გამოყენების პრევენციის საფუძველზე მართლზომიერდება.
რა თქმა უნდა, სექსუალური განათლება ასევე გულისხმობს იმის უზრუნველყოფას, რომ საშიშ სიტუაციებში მყოფმა
ბავშვებმა შეძლონ დახმარების ძიება, ვინმესთვის მიმართვა და ამისათვის საჭირო ლექსიკის ფლობა.
AWO-მ, გერმანიის ერთ-ერთმა უმსხვილესმა ბავშვთა მოვლის ორგანიზაციამ, ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის დღის წესრიგის
საკუთარი ვერსიაც კი გამოაქვეყნა ბროშურაში სათაურით "დაცვის კონცეფციები დაწესებულებებსა და
სერვისებში ბავშვთა და ახალგაზრდთა სექსუალური ძალადობისგან".
და მასში ვკითხულობთ იმას, რაც ჩვენთვის მეტისმეტად ნაცნობია, კენტლერიდან ტიმერმანსამდე .
და მათი რიცხვი სულ უფრო იზრდება.
დიახ, აქ, მაგალითად, ქვემო საქსონიის საბავშვო ბაღის კონცეფციაში, ნათქვამია:
სხეულის კვლევის თამაშები, რომლებსაც ხშირად ექიმის თამაშებს უწოდებენ, ბავშვობის სექსუალობის
გამოხატვის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული და ცნობილი ფორმაა.
საზღვრების დარღვევების თავიდან ასაცილებლად, მნიშვნელოვანია, რომ მშობლებმა, საგანმანათლებლო ასისტენტებმა და
დაწესებულებებში მომუშავე პროფესიონალებმა ბავშვებთან ერთად არაერთხელ განიხილონ ფიზიკური კვლევის თამაშების შემდეგი წესები.
1. ნებაყოფლობითი მონაწილეობა — სურთ კი ყველა მონაწილეს თამაში?
2. შეგიძლიათ ნებისმიერ დროს შეჩერება მოითხოვოთ. არა, ნიშნავს არა!
3. არავის ავნებს.
4. სხეულის ღრუეებში არაფერი არ შედის.
5. მსგავსი ასაკი: ასაკობრივი სხვაობა არ უნდა იყოს ძალიან დიდი, რათა არ წარმოიშვას ძალაუფლების დისბალანსი.
6. დახმარების ძიება ნებისმიერ დროსაა შესაძლებელი. დახმარების ძიება არ არის ჩამოგდება.
ეს ხომ ტიპური წესებია, და როდესაც წარმოვიდგენ, რომ ბავშვებს მუდმივად ასეთ წესებს
ვუკარნახობ, სწორედ ეს აძლევს მათ ამ იდეას თავიდანვე.
დიახ, რა თქმა უნდა! როდესაც ამ კონცეფციებს აცნობთ, ჯერ ბავშვებს აჩვენებთ, რომ ასეთი რამეები
არსებობს, შემდეგ კი უბიძგებთ, რომ უფრო ღრმად გამოიკვლიონ.
და ეს, ფაქტობრივად, ბავშვებისთვის სრულიად არასაჭიროა.
თუ ის თავისით არ ვითარდება, არამედ მხოლოდ ამ ბიძგის შედეგად.
მთელი ამ ამბის ირონია ისაა, რომ, ფაქტობრივად, სექსუალური განათლების არცერთი ეს კონცეფცია
არ იქნება სავალდებულო საბავშვო ბაღებისთვის.
ასე ჟღერს ყოველთვის, მაგრამ სულაც არ არის ასე.
ერთადერთი, რის გაკეთებაც მათ ევალებოდათ, იყო ძალადობისგან დაცვის კონცეფციის უზრუნველყოფა 2021-2024 წლების
ბავშვთა და ახალგაზრდთა გაძლიერების აქტის მეშვეობით.
ოპერირების ლიცენზიის მისაღებად ან შესანარჩუნებლად, ყველა საბავშვო ბაღს ეს უნდა ჰქონდეს.
და ამ ძალადობისგან დაცვის კონცეფციის ფარგლებში, ისინი ახლა ყველა ნერგავენ სექსუალური განათლების ამ კონცეფციებს.
და ყველაფერი ერთმანეთში ირევა.
პრევენციის კონცეფციები მიზნად ისახავს, რომ ზრდასრულებმა ბავშვებზე ძალადობა არ განახორციელონ და საჯარო დაწესებულებებში
ზრდასრულების მიერ ბავშვთა სექსუალური ძალადობის პრევენცია მოხდეს.
ამავდროულად, ხალხი ამბობს, რომ ბავშვთა მიმართ ძალადობის თავიდან ასაცილებლად, ჩვენ ვქმნით სექსუალური განათლების
კონცეფციებს, რათა ბავშვებმა შეძლონ ნაწილების დასახელება.
მაგრამ ეს ბავშვებზე საერთოდ არ მოქმედებს.
სექსუალური ძალადობის თავიდან ასაცილებლად, ზრდასრულებთან უნდა ისაუბროთ.
ვფიქრობ, რომ სიტუაცია, როდესაც ბავშვს უწევს უარის თქმა, რათა თავიდან აიცილოს სხვა ბავშვების
მხრიდან ძალადობრივი ქცევა, უკვე თავად არის ძალადობა.
დიახ, ეს გათვალისწინებულია.
როცა ვთამაშობთ, სხვებს არ ვავნებთ. არა, არა.
თუ იტყვი "შეჩერდი"... - კი, ვიცი. - ...მაშინ შევჩერდებით, არა უშავს.
… შეუძლიათ თუ არა ბავშვებს საერთოდ უარის თქმა, თუ აქაც კი პატარებზე უფროსების ქცევის პროექცირება ხდება?
"უბრალოდ ვიტყოდი, რომ ეს არ მუშაობს."
რა თქმა უნდა, ბავშვებს უნდა აუხსნათ, რომ მათი სხეული მათ ეკუთვნით და რომ არავის აქვს უფლება, შეეხოს მათ, თუ თავად არ სურთ.
ეს ბავშვებს აუცილებლად უნდა მივაწოდოთ.
უბრალოდ არ უნდა მოელოდე, რომ მათ ამის გაკეთება შეეძლებათ.
არა იმ ასაკში, საბავშვო ბაღის ასაკში ნამდვილად არ შეუძლიათ.
ამის გაკეთება მათ შეუძლიათ მოგვიანებით, ადოლესცენციის პერიოდში – და ბევრს ეს დღესაც არ შეუძლია,
დიახ. ასე რომ, თქვენც უნდა ისწავლოთ "არა"-ს თქმა.
მაგრამ სკვერის ასაკის ბავშვებისგან ამას ვერ მოითხოვთ.
ეს სწავლის დასაწყისია, რომ შემიძლია საზღვრების დაწესება – მაგრამ ამას, რა თქმა უნდა, მხოლოდ ბევრად გვიან შევძლებ.
დიახ, მოდით, გარკვევით ვთქვათ:
სექსუალური განათლების ერთი ნიშური სფერო, რომელსაც აშკარა კავშირი აქვს პედაფილიასთან, გავლენიანმა ორგანიზაციებმა დაიკავეს, რომლებიც
მას იყენებენ ზემოდან თავს მოსახვედად უკიდურესად პრობლემური დღის წესრიგის გასატანად, იმ მიზნით, რომ პროკურორებისა და
ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურების საქმეები საბავშვო ბაღების ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილად აქციონ.
"ზემო საქსონიის შტატის ახალგაზრდული კეთილდღეობის სამსახურმა ჰანოვერში, მუშაკთა კეთილდღეობის ასოციაციის მიერ
მართულ დღის ცენტრში, "სხეულის შესწავლის ოთახი" დახურა."
საგანმანათლებლო კონცეფცია განათლებისა და კულტურის საქმეთა სამინისტრომ ბავშვთა კეთილდღეობისთვის საფრთხის შემცველად მიიჩნია.
2023 წელს დიდი აჟიოტაჟი ატყდა , თითქოს ეს ყველაფერი სრულიად მოულოდნელი ყოფილიყო.
მაგრამ სინამდვილეში, სწორედ ეს ხდება ჩვენს ყველა საბავშვო ბაღში.
და ზოგიერთი მემარცხენე მედიასაშუალება ამ დღის წესრიგს დიდი ხანია მხარს უჭერს.
თუმცა, "ვოუკ" სულისკვეთება ახლა მედიაში დომინირებას ემუქრება, როგორც ეს ჩანს 2025 წლის აპრილის SAT-ის რეგიონულ ანგარიშში:
"ექიმის თამაშები ან ფიზიკური გამოკვლევა საბავშვო ბაღში, მასტურბაცია..."
კვლავ ქვემო საქსონია, ისევე, როგორც ჰანოველში.
მაგრამ მისი აკრძალვის ნაცვლად, კულტურის მინისტრი ახლა ამ კონცეფციას იცავს ყველა იმ
ნახევრებითა და სიცრუით, რომლებიც აქ გამოვავლინეთ.
"ყველა დაწესებულება ვალდებულია, თავის კონცეფციებში განსაზღვროს, თუ როგორ უდგება ბავშვის განვითარების საკითხს და, ამგვარად,
საკუთარი სხეულის აღმოჩენასაც, რადგან ეს გადამწყვეტია იმისთვის, რომ საბოლოოდ დავიცვათ ბავშვები ძალადობისგან - და ისინი ეფუძნება
საგანმანათლებლო და სამეცნიერო სტანდარტებს და, შესაბამისად, მათზე მკაცრი ზედამხედველობა და შემოწმება ეწევა
სახელმწიფო ახალგაზრდული კეთილდღეობის სამსახურის მიერ."
"თუ კონტექსტიდან მხოლოდ ერთ ფრაზას ამოიღებთ, როგორც ბრამშეში პასუხისმგებლები ამბობენ,
ამან შეიძლება სწრაფად გამოიწვიოს გაუგებრობა."
გაუგებრობები? სულაც არა!
ეს არის სახელმწიფოს მიერ დაფინანსებული ბავშვის საფრთხეში ჩაგდება, მედიასა და პოლიტიკაში
მემარცხენე იდეოლოგების მიერ მეშვეობით პოპულარიზებული.
ბოროტად გამოყენების პრევენციისა და სამეცნიერო სიმკაცრის მსგავსი მითების გარდა, არსებობს კიდევ ერთი ფაქტორი: იურიდიული ბერკეტი.
ეს ასევე შეინიშნება ტიმერმანის 2013 წლის ნაშრომში: ბავშვთა სავარაუდო უფლებები.
"რა თქმა უნდა, ეს ასევე მოიცავს ბავშვების სექსუალობის პოზიტიური და ინდივიდუალური განვითარების უფლებას..."
მოკლედ: რადგან ბავშვებს აქვთ სექსუალური განათლების მიღების უფლება, რომელსაც მშობლები მუდმივად უარს ეუბნებიან,
სახელმწიფო უნდა ჩაერიოს ამ სავარაუდო უფლების აღსრულების მიზნით.
და სწორედ ამიტომ, ამ იდეოლოგიის პერსპექტივიდან, ეს არის იდეალი: ბავშვური სექსუალობა ზრდასრულის სექსუალობის წინააღმდეგ.
ისინი, ვინც ბავშვებს ბავშვობას უარყოფენ და სექსუალურ არსებებად გარდაქმნიან, შესაძლოა მიესალმონ ამ მოვლენას, მაგრამ
საკუთარ თავს უნდა ჰკითხონ, არის თუ არა შემთხვევითობა, რომ ის წარმოიშვა იქ, სადაც ბავშვები ამაზე მეტი არაფერი არიან:
სექსუალური სურვილის ობიექტები ზრდასრული პედოფილებისთვის.
და მაინც, ყველგან გავრცელებულ "მრავალფეროვნების მანიაში" ჩაფლული, მას უსირცხვილოდაც და უპირობოდაც აწესებენ –
ისეთი ძალით, რომ კონსერვატიულ ბანაკშიც კი, პოლიტიკოსები ძლივს ბედავენ მასთან დაპირისპირებას.
"ჩვენ ეს კვლევა ევროპარლამენტის ყველა წევრს გავუგზავნეთ."
ჩვენ 700-კაციანი სია გვქონდა და, სამწუხაროდ, მათგან მხოლოდ სამი გამოეხმაურა.
დღემდე არ განხორციელებულა არანაირი ქმედება ამ დოკუმენტის სანდოობის საეჭვოდ ქცევის მიზნით.
ეს აჩვენებს, თუ რაოდენ დიდი ინტერესი აქვთ პოლიტიკოსებს ბავშვთა დაცვის მიმართ დღესდღეობით.
ბევრ საკითხს განიხილავენ, მაგრამ იშვიათად ეხებიან ბავშვებს.
"იმის გათვალისწინებით, რომ როგორც ექსპერტული ჯგუფი, ისე გამოყენებული წყაროები მიკერძოებულნი არიან,
მიმაჩნია, რომ ამ ტიპის სექსუალური განათლების გაგრძელება ბავშვების არსებითად სრულად დაყოფას ემსახურება."
და თუ ისინი ბავშვებს თავიდანვე სექსუალურ ურთიერთობებში ჩართვას ან სექსუალობის ტკბილეულივით, ანუ როგორც სამომხმარებლო პროდუქტის,
აღქმას აჩვევენ, თუ მუდმივად პარტნიორების შეცვლას აჩვევენ, მაშინ ჩნდება კითხვა, თუ როდის გადაწყვეტს ეს ადამიანი,
მაგალითად, ოჯახის შექმნასა და სტაბილურ ურთიერთობაში შესვლას?
სწორედ ასე ფიქრობს ბევრი მშობელი. სწორედ ამიტომ არსებობს წინააღმდეგობა და ის ღირს.
საქსონია-ანჰალტის მცხოვრებმა დედამ, სხვა მშობლებთან ერთად, დროებით შეძლო თავის საბავშვო ბაღში ამ კონცეფციის დანერგვის შეჩერება.
"ზოგადად, მაწუხებდა ის ფაქტი, რომ საერთოდ არსებობს სექსუალური განათლების კონცეფცია, რადგან ჩემთვის ტერმინები სექსუალობა
და ბავშვობა ერთმანეთს არ ერგება. ისინი ურთიერთგამომრიცხავია."
ლოურ-სექსონიელი დედა კი, თავის მხრივ, ნანობს, რომ მასზე დაუყოვნებლივ არ გააპროტესტა.
"სინამდვილეში, საკუთარ თავზე ვბრაზობ, რომ მშობელთა საღამოსთანავე არ ვთქვი: არა, მე ეს ჩემი შვილისთვის არ მინდა!"
ყველას ვურჩევდი, უფრო დაკვირვებით შეისწავლონ ის კონცეფცია, რომელსაც საბავშვო ბაღი იყენებს, სადაც ჩემს შვილს
ვატარებ, რათა დარწმუნდნენ, რომ მასზე კარგად ზრუნავენ.
და როდესაც ასეთი სექსუალიზებული საგანმანათლებლო კონცეფცია ჩნდება, ყველას ვურჩევდი, ეთქვათ "არა".
და თუ საბავშვო ბაღი ამას არ შეაჩერებს, გირჩევთ, ბავშვი იქიდან გამოიყვანოთ და სხვაგან გადაიყვანოთ!
რადგან მჯერა – და ამას ჩემს შვილში ამდენი წლის შემდეგ ვხედავ – რომ მას არ დავიწყებია.
და არ ვიცი, რამდენად შეიძლება იტანჯოს ამ პირველი სექსუალური გამოცდილების გამო, როდესაც პუბერტატულ ასაკს მიაღწევს.
ჯერ ვერ ვიტყვი.
"თუ ვივარაუდებთ, რომ ეს პუბერტატის დროს რეგულარულად და ნორმალურად ხდება, მაშინ ასევე უნდა შეგვეძლოს დავამტკიცოთ, თუ რატომ არის
ის, გარკვეული დაშვებების პირობებში, უკვე გვიანი და, შესაძლოა, არასასურველი განვითარების პროცესებსაც კი ასტიმულირებს."
მაგრამ ამის დამადასტურებელი მტკიცებულება არ არსებობს.
მაშ, რატომ უნდა განვავითარო სექსუალური იმპულსები ბავშვობაში, თუ ბავშვებს ეს ჯანსაღი განვითარებისთვის არ სჭირდებათ?
ასე რომ, თუ ეს აკლია, ჯერ არავის დაუმტკიცებია, რომ ბავშვები არანორმულად ან თვალშისაცემად განვითარდებიან.
თუმცა, მას შემდეგ, რაც ასეთი მეთოდები გავრცელებული გახდა, ჩვენ ვხედავთ სექსუალური თავდასხმების ზრდას და ეს კორელაცია აშკარაა.
მაგრამ მე არ შემიძლია ამის საპირისპიროს დამტკიცება.
"დასკვნა: ეს კონცეფციები ნამდვილად იძლევა მითითებებს, თუ როგორ განხორციელდეს თავდასხმები და ხელი შეეწყოს
ნამდვილ სექსუალიზაციას – ძალიან ადრეული ასაკიდანვე."
"გარდა ამისა, მშობლების ფუნდამენტური პასუხისმგებლობაა, შვილებს ამ საკითხებზე განათლება მისცენ და ამ
ასაკში მათ მიერ დასმულ ნებისმიერ კითხვას უპასუხონ."
ბავშვების ყურადღების მუდმივი მიპყრობა სექსუალურ თემებზე, მათ მიერ ამის თხოვნის გარეშე, მიუღებელია.
"დიახ, და ეს ასევე ეხება მშობლების განსაკუთრებულ სიფხიზლეს."
მშობლებმა ნამდვილად უნდა თვალი ადევნონ ამას და ეს მათთვის დემონსტრირებული უნდა იყოს.
"დღის ცენტრებისთვის სექსუალური განათლების ეს კონცეფციები უნდა გაუქმდეს."
საბავშვო ბაღში ამას ადგილი არ აქვს. ბავშვებს ეს არ სჭირდებათ.
ბავშვებს სჭირდებათ ერთიანობა და არა სექს-განათლება. ეს სიგიჟეა!
თქვენც ჩაერთეთ.
გააზიარეთ ეს ფილმი, შეატყობინეთ თქვენს მეგობრებსა და ოჯახის წევრებს, გაავრცელეთ საინფორმაციო მასალები.
აჩვენეთ სხვებს, რა ხდება.
რადგან ეს მცდარი გზაა, რომლის მიტოვებაც ჩვენს საზოგადოებას საკმარისად სწრაფად არ შეუძლია.
და საბოლოო ჯამში, ყველაფერი ჩვენზე, მშობლებზე, დგას.
ჩვენ ვართ ბოლო ბასტიონი სექსუალიზაციისა და "ვოუკის" თავდასხმის წინააღმდეგ ჩვენს შვილებზე
მისამართზე: "დანაშაულის სცენის საბავშვო ბაღი"
(გაღვიძებულთა თავდასხმა ჩვენს შვილებზე) კინოპროექტი "Demo für alle"-სგან (ყველას დემო).
თუ გსურთ ჩვენი საქმიანობის მხარდაჭერა, მადლობელი ვიქნებით თქვენი შემოწირულობისთვის.
და არ დაგავიწყდეთ ჩვენს არხსა და საინფორმაციო ბიულეტენზე გამოწერა.