Сексуалните напади меѓу децата во дневните центри се во пораст.
Ова беше насловот во Билд во декември 2024 година: Пријавени напади во Северна Рајна-Вестфалија: Нови
шокантни бројки за насилство во центрите за згрижување деца:
Речиси 2.000 случаи на телесна повреда ++ Сексуалните напади се зголемија повеќе од двојно
Весникот NW Nachrichten извести на 13 септември оваа година: Значително повеќе насилство во градинките во Северна
Рајна-Вестфалија – физички напад и сексуална злоупотреба
Од 2022 година, бројот на пријавени случаи е повеќе од двојно зголемен.
Во Северна Рајн-Вестфалија, случаите на сексуално насилство извршени од деца се речиси утростручиле.
Ова се само два репрезентативни наслови од сојузната држава Северна Рајна-Вестфалија.
Овој опасен развој не е случајност:
Од август 2024 година, секоја градинка е обврзана да презентира таканаречен "концепт за заштита од насилство".
Многу институции исто така ги интегрираат концептите за сексуално образование во овој контекст.
"Соби за истражување на телото", "удобни агли" и слични објекти не се ретки.
Трендовите, кои се пласираат како образовно вредни, потекнуваат од стандардите на СЗО за сексуално образование во Европа.
Содржината на овие стандарди е многу вознемирувачка.
За деца на возраст од 0 до 4 години, се препорачува следново: "Уживање и желба да се допре сопственото тело,
мастурбација во раното детство" или "похотни искуства, физичка интимност како дел од човечкиот живот".
- поврзано со ова е стекнувањето сексуални вештини преку таканаречените "игри на доктор".
Деца на возраст од 4 до 6 години треба да "разговараат за сексуални теми"!
Ова исто така беше дискутирано тука и таму во јавните медиуми, но без да се открие високо
проблематичната агенда на педофилска инфилтрација зад тоа.
Францускиот општественик Тибо Керлирзин од организацијата за заштита на деца Mamans Louves ги истражуваше изворите за
научните препораки на стандардите на СЗО и наиде на автори од лоби-групи кои отворено ја поддржуваат педофилијата.
Меѓу нив има луѓе кои објавувале во педофилски списанија и се длабоко вкоренети во тие кругови.
Образовната брошура "Die schleichende Pädophilisierung" (Постепената педофилизација) објавена од
организацијата за заштита на децата Demo für alle наведува:
Сексуализираните деца се Елдорадо за педофилите.
Сепак, сексуализацијата не се крие само на темни веб-страници, туку и во наизглед
заштитени простори како што се училишта и градинки.
"Tatort Kita" е повик до сите родители, воспитувачи, вработени во службата за заштита на младите и до останатите во
правосудниот систем да го спречат ова државно спонзорирано загрозување на благосостојбата на децата.
За да ги заштитиме нашите деца: Ве молиме споделете ја оваа важна порака!
Голема благодарност пред сè до акциската алијанса DemoFürAlle!
ТРЕЈЛЕР
"Па, терминот "концепт за сексуално образование" никогаш не беше спомнат."
Ова се вознемирувачки извештаи.
"Овој: 'Државната служба за благосостојба на младите го запре планираниот простор за физичко истражување во градинка'"
И бројот расте.
"Тогаш почнав да се прашувам дали концептот навистина е толку добар."
Што се случува во нашите градинки?
"Луѓето се сексуални суштества од самиот почеток."
"Игрите со доктор се дел од нормалниот развој во детството. Без разлика дали тие
уживаат во допирањето или во самата игра или не."
Во овој филм ќе покажеме како еден многу проблематичен тренд во сексуалното образование се зацврсти во влијателни организации.
"Еве ја таа озлогласена матрица."
"Таа ги откри работи што сите родители и сите политички лидери треба да ги знаат."
Нивна цел: нова димензија на сексуализацијата на децата.
Но какво влијание има ова врз најмладите деца?
"Потоа, во овие пријатни агли, се случуваат работи што не би можеле ни да ги замислиме во нашите најлоши
кошмари, работи што децата си ги прават еден на друг."
"Тоа е веќе злоупотреба."
"Да!"
"Всушност, лута сум на себе што не проговорив веднаш на тој родителски состанок и не
реков: 'Не, не го сакам тоа за моето дете.'"
Прашања што всушност се повеќе во надлежност на јавните обвинители и службите за заштита на
малолетници треба да станат норма во центрите за дневна нега.
Криминална сцена: градинка. Воки-нападот врз нашите деца.
Тоа е тренд што трае со децении: сексуализацијата на западните општества.
Сè повеќе и повеќе, сè побрзо и побрзо, сè побунтовнички и сè повеќе насочени кон деца.
Таа всушност требаше денес да одржи читање за деца во општинската библиотека во Баргтехајде: "Drag Queen Veuve Noire".
"Но тоа е, секако, уште еден знак за тоа колку е важна оваа врста на едукативна работа, која исто така ја правиме."
Бидејќи само кога активно соработуваме со градинки, училишта и стручни училишта, навистина
можеме да успееме во образованието на луѓето.
Да истражува? Со што?
"Во јуни, таа сака да се здружи со драг-кинг Ерик Бигклит..."
Минхен, слични слики, иста тема:
"... организирајте читање за деца на возраст од 4 години и повеќе."
Тенденцијата кон сè порана сексуализација не е германски феномен.
Торевиеха, Шпанија: Мали деца танцуваат во костими на проститутки на геј-парада.
Педофилија на отворена улица.
Дали децата воопшто припаѓаат на парадите за геј-гордост?
Очигледно е така во Вроцлав, Полска.
Во Лондон, Парадата на гордоста сега има своја семејна и детска зона.
Британскиот образовен издавач Twinkl на овој начин ја велича разнобојната агенда ("еднакви права за сите").
И ова предизвика прилично голема врева во САД:
"Доаѓаме по вашите деца", скандираа учесниците на парадата на геј-гордоста во Њујорк.
Сè беше само недоразбирање, ги уверија иницијаторите.
Слоганот беше изваден од контекст.
Навистина?
Франкфурт на Мајна, јули 2025:
Денес е Денот на Кристофер Стрит, или поточно Деновите.
Она што започна како парада на гордоста на геј-заедницата, сега е четиридневен настан на бреговите на реката
Мејн, и децата се исто така изрично добредојдени овде.
Таканаречениот CSD Мајл рекламира сопствена зона за млади и семејства.
"Совршено за децата да ја пуштат својата креативност на волница", според организаторите.
"Конечно, простор за нашите мали гости," пишуваат тие на Инстаграм.
Значи: Карусели и надувни замоци покрај фетиш-штандoви.
Дугави еднорози се среќаваат со дугавата идеологија.
Гејови во кожени одела покрај мали деца – како да е сосема природно на настан што се
фокусира на целосната сексуализација на возрасните.
Нема критика, сите учествуваат.
Но додека само неколку родители доброволно ги носат своите деца овде, постојат и други места каде
што сите родители мора да ги однесат своите деца.
На многу места, сексуализацијата веќе е вообичаена во училиштата.
Но тоа не е сè.
Сега тоа почнува и во градинките.
Каков ефект има ова врз децата?
Кои се вклучените ризици и што е со интересите на родителите?
За овој филм потрошивме месеци на истражување, средби со експерти, анализа на мрежи и
откривме некои алармантни позадински информации.
Тука го претставуваме резултатот.
Работи што сите родители треба да ги знаат – и сите политичари, секако.
"Ова е прашање што очигледно ги загрижува сè повеќе родители: раната сексуализација
на нивните деца, сега дури и во градинките."
"Да, тоа е сосема лудо."
Сите видови весници известуваат за тоа.
Тука: Државната служба за благосостојба на младите го прекинува планираниот простор за физичко истражување во градинката.
Тоа беше во Хановер.
Ова го имаме овде во Брауншвег: играње на доктор во градинка.
Тука имате: Детската градинка разгледува простор за сексуални игри.
Во Керпен: Мастурбација и игри со доктор.
Значи, насекаде, па дури го има и во католичките градинки.
Католичка градинка ги откажа скандалозните настани со играње на доктор – во Келн.
И Швајцарија го има тоа: собите за играње доктор се нормални во швајцарските градинки.
"Ова е исто така нешто што го искусивме со 'Иницијативата за акција на родителите'."
Добиваме сѐ повеќе писма од загрижени родители кои ни се обраќаат за да кажат дека овој тип на сексуално образование
или сексуална настава станува претерана во градинките.
Ова опфаќа сè, од прикажување на книги до напади што се случуваат меѓу врсници или деца.
Постојат некои работи што ви привлекуваат внимание и кои навистина се многу, многу загрижувачки.
Ова е вознемирувачка вест.
Сето ова е исклучително стресно и исклучително лично за засегнатите , поради што
малкумина сакаат да зборуваат за тоа пред камера .
Керстин Крамер се договори да се сретне со еден пар кој се согласи да го стори токму тоа.
На нивно барање, нема да го откриеме местото на живеење или идентитетот на засегнатите.
Сè што можеме да кажеме е дека нашето патување нè води во мало градче некаде во Баварија.
И приказната започнува прилично неспектакуларно со разговор меѓу две мајки во градинка.
"И ми раскажа за своите синови, кои дома искрено се смееја на нашата ќерка, или поточно на она што го доживеале заедно."
И синовите рекоа дека нашата ќерка си го ставила прстот во задникот, што го прават цел ден дома.
Но ќерката на засегнатата мајка се сеќава на тоа сосема поинаку.
"Потоа ја прашав директно за тоа. Што беше тоа?"
Дали е навистина вистина она што ми го кажа мама?
Да, мамо, тоа е вистина, но воопшто не беше како што ти кажа.
Воопшто не беше така кога момчињата ми ги соблекоа панталоните.
Извинете, што е тоа?
И потоа таа рече дека овие момчиња ѝ ги симнале панталоните, наводно неколку пати, не
само еднаш, и дека тоа се случувало редовно.
Да, тие нè контактираа, и јас веќе претходно разговарав со неа по телефон, а потоа таа исто така спомна за време
на разговорот дека нејзината ќерка била сексуално нападната неколку пати од двајца момчиња.
Значи, зборуваме за деца овде.
Местото на злосторството: еколошка шумска градинка.
Меѓу другото, во отворениот простор имаше цевка во која децата можеа да се провлечат.
"Надвор на имотот има цевка, тунел каде што можеш да се скриеш."
Она што не може да се види однадвор.
"Ако не гледаш директно во тоа."
Тука очигледно се случија нападите.
Да, и подоцна излезе дека момчињата ја принудиле и присилувале да ги соблече
панталоните пред нив и да стави предмети во задникот.
Можно е момчињата исто така да ѝ ги ставиле прстите во задникот.
Со оглед на возраста на децата, точно што се случило останува нејасно.
Но е очигледно дека нешто се случило, и тоа нешто сериозно.
"Всушност, нашата ќерка навистина имаше повреди во пределот на гениталиите во тоа време."
И навистина отидов кај педијатарот да прашам: Што е тоа? Што треба да направам? Како е тоа?
Таа го погледна, ја забележа, не можеше да каже ништо.
И таа исто така рече дека ако детето не зборува за тоа, не треба да истражувам понатаму, за да
не ја продлабочам евентуалната траума што ја има.
Сепак, уште поимпресивно е како институцијата реагираше на инцидентот.
"Сè е само приказна што мојата ќерка ја измисли."
И ако имаат какви било прашања за сексуалноста, ќе ги разјасниме.
Она што исто така ме натера да се запрашам беше дека, како мајка – или како татко – сакаме сами да го
направиме тоа и не мора да го добиеме од институцијата.
И јас ѝ споменав дека би сакал да го видам концептот за заштита.
Да, да, имаме еден – треба да го имаме и тоа.
Но тоа никогаш не ми беше дадено.
Тие не сакаа да гледам внатре.
И подоцна излезе, откако мајката исто така се обиде да разговара со управата на градинката.
И сè му беше предадено на детето.
Според принципот дека сè е само имагинација.
Но подоцна излезе на виделина дека уште едно дете доживеало истото – со истите момчиња.
"И можеме да бидеме среќни што дознавме релативно рано, бидејќи тогаш можевме веднаш да реагираме."
Па, јас велам "ние", но ти реагира, да, ти го совлада.
Можевме веднаш да дејствуваме за да го заштитиме нашето дете.
Во ова друго семејство, тие дознаа многу доцна.
Ќерката сега посетува друго детско градинско.
Дали детето е трауматизирано од настаните ќе стане јасно само во далечната иднина.
Едно е сигурно: колку и да е тешко детално да се реконструира што навистина се случува во такви "пештери за
гушкање" во градинките, последиците можат да бидат сериозни.
И тоа без никакви игри со докторот или нешто слично.
"Исто така немаше просторија за истражување во вистинската смисла на зборот."
Децата едноставно беа оставени сами.
Но токму тоа е поентата.
Токму ова е она што е предвидено во концептите за сексуално образование во центрите за дневна нега.
Се прифаќа дека децата ќе си играат еден со друг без надзор, ќе ги допираат гениталиите еден на
друг и ќе вметнуваат предмети во своите отвори.
Никој не забележува.
И децата исто така се на возраст кога не мора да го искажуваат ова отворено.
"Дали е тоа случајност?"
Што всушност велат експертите кои се запознаени со детската психологија и злоупотребата за ова?
Имаме интересен контакт во Нојбрандебург. Тие се брачен пар.
Тие се и детски и адолесцентни психотерапевти, па да видиме што имаат да кажат за тоа.
Значи, повторно одиме на турнеја. Овој пат во Нојбранденбург.
Ања и Роман Гёбеке нè пречекуваат во својата ординација.
Обично, тие се грижат за своите пациенти овде.
Психотерапевтите и бихејвиоралните терапевти, на пример, им помагаат на децата и адолесцентите да
ги надминат траумите или анксиозните нарушувања.
"Значи, бихејвиоралната терапија се одвива овде во оваа просторија."
Пред тоа, Роман Гёбеке работеше во градинки неколку години.
Професионално, неговата работа секогаш била насочена кон благосостојбата на децата.
"Родителите се природно дел од ова."
Тие веќе се земени предвид во апликацијата, и постојат овие часови на референтни лица.
Ова значи дека ни треба простор за деца и родители.
Но најмладите се во фокусот овде.
Ова исто така важи и за областа на работа на Анја Гёбеке.
"Значи, ова е просторијата за длабинска психологија и игра-терапија."
Малку е поголема од другата соба, бидејќи и тука ми требаат доволно играчки.
Накратко: вие двајцата ги познавате децата и нивната психа.
Тие исто така редовно ги лекуваат жртвите на злоупотреба.
Сакаме да знаеме што мислат Ања и Роман Гёбеке за трендот кон сè порана сексуализација.
"Мислам дека сексуалноста е нешто што треба да се интегрира во возрасната емотивност и зрелите односи."
Значи, ова не е нешто што може да се разгледува изолирано, туку навистина треба да се интегрира.
И исто така треба да биде така што децата веќе ја имаат завршено својата родова идентификација.
Да, па, тоа би било најрано некаде за време на пубертетот.
Значи, ти сè уште многу го бараш својот идентитет, вклучувајќи го и твојот родов идентитет.
И тоа треба да се заврши пред да се случат какви било сексуални дејства.
Сè друго би било прерано, бидејќи децата би биле преоптоварени со тоа.
И затоа што сексуалноста тогаш би била нешто изолирано во овој контекст и сè уште неинтегрирано.
"Па, јас секогаш ги доживував децата на овој начин и исто така забележав дека тие веќе се
заинтересирани за фактот дека постојат два различни вида луѓе."
Но тоа е ограничено на набљудување и перцепција: има луѓе кои изгледаат поинаку и се од поинаков пол од мене.
И тоа прилично го дефинира опсегот на детската љубопитност.
"Кога мислите дека децата почнуваат да развиваат чувство на срам?"
И што се случува кога е вознемирено, засрамено или потиснато?
"Па, за почеток, можам да забележам многу јасно однесување кај децата кога одат во тоалет."
Децата редовно бараат тоалетот да може да се заклучи.
Тоа значи дека тие имаат природен импулс да се дистанцираат од тоа место.
Значи, веќе можам да забележам дека во таа возраст – во предучилишна возраст, која обично започнува на тригодишна возраст
– чувството на срам и потребата да се постават граници, да се доживеат физичките
граници како безбедни, се многу јасно присутни.
"Исто така е точно дека кога дете развило добро приврзување, може да прави разлика помеѓу непознати и познати луѓе."
Тоа е знак за добра врска.
И потоа децата исто така стануваат срамежливи околу непознати на одредена возраст, околу 8 месеци.
Тоа е добар знак, бидејќи покажува дека може да прави разлика помеѓу непознати и познати луѓе.
И, секако, штом детето ќе може да ги разликува непознатите од познатите луѓе, можеби нема да сака да биде допрено од непознати.
Сака да одржува одредена дистанца и сигурно не сака да биде допирано во своите приватни области.
Да, тоа е нешто што детето обично би го одбило, ако е здраво развиено.
А нарушувањата на приврзаноста, на пример, се токму карактеризираат по тоа што децата не можат да го направат тоа.
Затоа тие едноставно не можат да направат разлика помеѓу непознати и познати луѓе и би се однесувале
практично како да им е нарушено чувството за растојание.
"И контактирај се со кој сакаш."
"Да воспоставиш контакт или дури да се зближиш со некого и можеби да не ја покажеш таа страв, но токму тоа е знак
за неуспешен развој и дека не е формирана здрава врска."
"Ова, секако, е целосно во спротивност со она што секогаш се тврди во овие концепти за сексуалноста."
Секогаш има толку голем фокус на таканареченото образование.
Но никогаш не се споменува посветеност.
"Исто така е соодветно што секогаш истите експерти добиваат збор."
Тука спаѓаат, на пример, Уве Силер, Јорг Мајвалд и Стефан Тимерманс. Од другите се слуша малку.
"Постојат многу други гласови таму."
На пример, професор Кристијан Шуберт, кој е лекар и психолог во Универзитетската болница во Инсбрук.
"Нашата следна станица: Инсбрук во Австрија."
Тука се среќаваме со научник, универзитетски професор и психолог, кој исто така се смета за критичар на различни аспекти
на модерната медицина, кои ги гледа како непосакувани развои.
Земањето холистички поглед на телото, умот и душата е неговата основна теза, која тој исто
така ја промовира во оваа не-фикциска книга.
Прво и основно, сакаме да знаеме: дали на почетокот на својата кариера би помислил дека овој
развој, кој сега е очигледен во градинките, е возможен?
"Да, но дали би помислиле дека потоа ќе зборуваме за пријатни агли и соби за самоиспитување во градинките?"
Па каде треба децата да го откријат својот сексуален нагон?
"Не, дефинитивно не!"
Барем не треба да ја откријат својата сексуална желба; тоа е далеку од она што можам да го замислам.
"Имам тука цитат од професорот Јорг Мајвалд, кој е почесен професор за детски права и заштита на
децата, и тој пишува во весникот "Kindheit" (Детство):
Идејата дека децата можат да пораснат неоптоварени со сексуални чувства, мисли и постапки е фантазија која е далеку од
реалноста, им прави неправда и дури може да им нанесе штета.
"Да, имам јасен став по тоа."
Претпоставувам, мислам — сум под влијание на психоанализата, тоа мора да се каже — така што сум психодинамички психотерапевт,
медицински психотерапевт — кој, секако, е исто така отворен за психоаналитички размислувања
во врска со психосексуалниот развој на детето.
Се разбира дека таму нешто се развива, нема дилема за тоа.
Но за мене, другите аспекти едноставно се поважни кога станува збор за развојот на детето.
И тоа е за поврзување, за сигурно поврзување, за здраво, топло и сигурно дома.
Тоа е најпрво и пред сè; тоа е темел што му е потребен на детето, што му е потребен на секој
човек, и тоа е она што го очекувам од здравиот развој.
Јас сум јасен критичар на оваа офанзива за сексуализација што се спроведува.
Каде што се претпоставува дека сексуалната енергија постои кај децата – дури и многу рано по раѓањето.
И да се погрижите многу рано дека оваа сексуална енергија може да се развие соодветно.
"Сексуалната енергија е една од оние клучни наративи што со децении се фрлаат наоколу
како дел од оваа офанзива на сексуализација."
"Да, така е, и јас го забележав тоа, на пример кај Уве Силер, "гуруто за сексуално образование".
Во својот "Вовед во сексуално образование", тој веќе зборува за либидото како животна
енергија што ве прави силни против фрустрации.
Или во предавање одржано од Стефан Тиммерманс во 2013 година.
Тој исто така зборува за сексуалната животна енергија, која децата веќе ја имаат.
"Луѓето се сексуални суштества од самиот почеток."
Сексуалното образование има позитивен ефект врз децата, бидејќи сексуалноста е животна сила.
"Д-р Стефан Тимерманс, еден од најпознатите претставници на оваа гранка на сексуалното образование."
Неговото предавање пред повеќе од 10 години изгледа како нацрт за она што сега се пробива во сѐ повеќе градинки.
На овој панел со текст, Тиммерманс ги наведе аргументите за она што тој го нарекува секс-позитивно образование.
На пример: "Откривање на сопствените граници како основа за почитување на другите".
Но зарем тоа не значи дека мораш намерно да ги прекршиш овие граници за да ги откриеш?
Слушај и остани воодушевен!
Истражувањето на себеси и на другите е важно учење за децата, а денешните деца почесто ги
доживуваат овие искуства во градинка отколку дома.
Статистички гледано, дома има најмногу уште едно братче или сестриче, и токму тоа е балансирање или испитување на границите,
прифаќање на границите — не сакам таму да ме допираат, тоа не ми се допаѓа, или ми се допаѓа, мислам дека е убаво.
Тие можат подобро да го научат ова во поголема група деца отколку ако дома имаат само
едно братче или сестриче, и тоа секогаш истото.
Накратко, бидејќи родителите не би им дозволиле на своите деца да ги истражуваат границите на скромност на своите
браќа и сестри, ова треба да се случи во дневните центри.
Сè за да се промовира наводна сексуална енергија.
Ако сексуалниот развој на детето е поддржан и охрабрен, тоа му користи на неговиот личен развој, на пример при
формирањето на сопствениот индивидуален родов идентитет.
Но дали тоа навистина е неопходно за развојот на младите деца?
Па, не гледам никаква потреба за тоа во строг смисол.
За мене е суштински сомнително да се привлече вниманието на децата кон гениталната област.
Затоа што сега имаат толку многу можности да доживеат задоволство. И зошто би го еротизирал тоа?
Тоа нема смисла во таа фаза на развој, бидејќи и тоа не е продуктивно.
Па, го имам, немам невробиолошки еквивалент за тоа.
Немам хормонално или ендокринолошко развивање што одговара на ова.
И така немам интрапсихички рамковен систем во кој можам да ја интегрирам сексуалноста во смисла на добивање задоволство.
И така, логично е дека оваа сексуализација поставува прекумерни барања пред детската психа.
Не мислам дека е неопходно за развој.
Мислам, ако ја погледнете психоанализата, тогаш детето, бебето, новороденчето е на почетокот во орална фаза.
Потоа тој влегува, детето влегува во анална фаза.
Станува збор за обука за тоалетна навика и слично, за фазата на непослушност и слично, спаѓа во таа категорија.
А гениталната фаза доаѓа на самиот крај, кај адолесцентите.
И помеѓу сè уште постои фаза на латентност.
И сите сигурно се запознаени со ова: за време на фазата на латенција, девојчињата и момчињата
секогаш се нарекуваат "вие момчиња" и "вие девојчиња".
Тие апсолутно немаат никаков интерес за сексуален контакт на оваа возраст, напротив.
Тие силно го отфрлаат тоа.
Девојките претпочитаат да бидат меѓу девојки, а момчињата меѓу момчиња, да.
Па, верувам дека постои нешто како органски развој кај луѓето.
И мислам дека навистина може да е така, дека постои еден вид сексуалност што е далеку од начинот
на кој ние како возрасни ја гледаме сексуалноста.
Значи, тоа значи дека би бил многу, многу критичен кон возрасните кои си земаат за право да ја судат сексуалноста на децата.
Таму почнува за мене.
Но токму тоа се случува.
Сè повеќе сексуализираното возрасно општество ја проектира својата перспектива врз однесувањето на малите деца.
Ова беше случај и со Тиммерманс во неговото предавање од 2013 година:
Бидејќи сексуалноста е животна енергија, животна енергија, животна енергија.
Тоа беше кога нашата приказна започна.
Од 2014 година наваму излеговме на улиците за да протестираме против образовните планови кои ја воведоа
офанзивата на сексуализација, особено во училиштата.
Во 2016 година, Јунге Фрајхајт спроведе интервју со сексологот Јакоб Пастотер, тогашен и сегашен претседател на
Германското друштво за општествено-научни истражувања на сексот, на маргините на нашиот симпозиум во Штутгарт.
Дури и тогаш, тој се жалеше:
Од една страна, навистина е точно дека DGSS веќе околу 15 години се противи на содржината на она што јас го
нарекувам "државно спонзорирано сексуално образование".
Ова е поврзано со фактот дека веќе околу 15 години, а можеби и подолго, е јасно дека оние кои се вклучени во сексуалното
образование, кои од една страна добиваат средства од државата, а од друга страна нивните публикации исто така
се дистрибуираат од државата, имаат многу еднострано гледиште за сексуалното образование.
Резултатот изгледа вака, на пример:
"Сина и Тим си играат доктор", објавено од Зартбитер е.В., спонзорирано од Градот Келн и
Сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија.
Една од многуте организации кои промовираат сексуализација во градинките.
Многу повеќе би сакал да играм доктор.
О, не.
Докторе, ајде, Тим, можеш да бидеш мајката и да го имаш бебето исто така.
О, точно, хм, па докторе.
Игрите со докторот се дел од нормалниот развој на детето.
Со љубопитност и непристрасност соодветни на возраста, дури и многу млади девојчиња и момчиња ги испитуваат своите гениталии.
Тие уживаат да ги допираат и тријат и да разменуваат нежни допири со други деца.
Измери си ја температурата.
Играње на лекар е дел од нормалниот развој во детството.
Дали уживаат во допирот или во играта или не.
Истражувајќи се еден со друг, уживајќи во голотијата, желбата да се гледа и да се биде гледан од други.
Но и детската мастурбација, која предизвикува многу несигурност кај возрасните.
Станува збор за љубов и чувства, галење и бакнежи, девојки и играње на доктор и како
можеме да ги увериме семејствата кои се загрижени.
И тоа не е сè.
Следбеницата на оваа агенда нè води уште подалеку, до највисокото ниво.
Тоа е токму она што е наведено во стандардите на СЗО за сексуално образование во Европа.
Да, постои оваа озлогласена матрица, и за деца од нула до четири години, под наслов "знаење,
задоволство и желба", пишува да се допира сопственото тело.
Мастурбација во раното детство или пријатни искуства на физичка интимност како дел од човечкиот живот.
Што се однесува до вештините, ова значи изразување на сопствените потреби, желби и граници, на пример во "играта на доктор".
А на деца на возраст од четири до шест години потоа им е дозволено да се занимаваат со сексуални теми.
Тие треба да зборуваат за сексуални теми.
Ова е политичкото јадро на офанзивата за сексуализација, објавено од СЗО во тесна соработка со Федералниот
центар за здравствено образование, или скратено BZgA.
Организации кои може да изгледаат угледни за многу граѓани, но оваа возрасна матрица не изгледа угледна.
Како медицински професионалец, можам сосема јасно да кажам дека имам проблем со дијагностичките системи кои се
применуваат без разлика, без внимателно разгледување, со схематизации, со шаблони, со правила.
Како да се сите исти.
Како да постојат одредени шеми, старосни структури. Го спомнавте Матрикс од СЗО.
Значи, каде што, така да се каже, се третираат одредени возрасни групи.
Од тогаш па натаму е добро да се прави тоа.
Не, ова битие е многу индивидуално, многу сложено, живее во многу специфичен психосоцијален контекст и, во согласност со
својот органски развој, во одреден момент, ако некој го набљудува и внимателно обрнува внимание, ќе поставува прашања.
И јас ќе почекам исто толку долго со моето дете и нема да брзам во ништо и да му го наметнувам.
Но токму тоа се случува овде.
Наметнувањето на еден многу сомнителен шаблон , без никакви научни докази, низ цел еден континент.
И тоа не важи само за Германија, туку и за цела Европа.
Во Франција постои организација наречена "Маманс Лувс" (Мајки волчици), која исто така ги испитала стандардите на
СЗО и нарачала студија што покажала спектакуларни резултати.
Нашата сосетка Франција исто така е запознаена со проблемот на сè пораната сексуализација.
И таму, исто така, поттикнати напред од прогресивните сили.
Режине Шафер организираше видеоинтервју со Кристиел Комет, која припаѓа на организацијата
"Mamans Louves", што се преведува како "Волки мајки".
Вие темелно ги проучивте стандардите на СЗО за Европа.
Со оглед на недостатоците што ги забележавме на национално ниво, сакавме да дознаеме која таканаречена научна
литература ја формира основата за она што треба да се спроведе во нашите училишта низ целата земја.
Резултатот е оваа шеесетстранична студија, која беше објавена во 2024 година.
Таа ги откри работи што сите родители и сите политички лидери треба да ги знаат, барем оние за
кои благосостојбата на децата е врвен приоритет.
И тоа е она што ни е важно: почитување на благосостојбата на детето и родителското право да ги воспитуваат своите деца.
Тибо Керлирзин, авторот на студијата, објаснува точно што значи ова.
Се покажа дека стандардите на СЗО биле изготвени од група експерти кои беа многу пристрасни.
Тоа е затоа што практично сите овие експерти припаѓаат на структури кои се поврзани со
Меѓународната федерација на растително родителство.
Затоа тие изгледаат повеќе како активисти отколку како научници.
И тоа го поставува прашањето зошто.
Кој има интерес во овој развој?
Тибо откри вознемирувачки дел од одговорот во библиографијата на стандардите на СЗО.
Библиографијата има неколку прилози, и веќе најдов три застапници на педофилски злосторства во Прилог А.
Сепак, јадрото и, истовремено, слабата точка на документот може да се најде во научната
литература за психосексуалниот развој на децата.
Меѓу приближно 50-те референци, најдов 15 кои можат да се класифицираат како застапници или поддржувачи на рано
сексуално образование или дури и на педофилски злосторства.
Ќе видите дека ова вклучува луѓе кои припаѓале на лоби-групи што отворено ја поддржуваат педофилијата.
Ги нарекуваат меѓупоколенски односи.
Меѓу нив има луѓе кои имаат објавувано во отворено педофилски списанија.
Поврзувањата се прикажани во оваа анимација на веб-страницата Mamans Louves.
За таа цел, Тибо ги подели експертите на СЗО во три групи:
Зелено за безопасно, жолто за сомнително, црвено за кругови кои јасно застапуваат многу рано сексуално
искуство кај децата или дури педофилски злосторства.
Германска врска со педофилски кругови — Гунтер Шмит.
На пример, тој соработуваше со одреден Волкмар Сигуш.
И Сигуш тврдел дека детската сексуалност не е само извор на задоволство, туку и неопходност.
Тој работеше за списанието "Архиви за сексуално однесување", кое и денес постои и беше основано од Ричард Грин.
Ричард Грин беше застапник на педофилијата и беше пријател на Томас О'Карол.
Тој, пак, беше основач и претседател на организација наречена "Паедофилска информативна размена" —
платформа за размена на информации меѓу педофили.
Оваа група беше многу контроверзна и повикуваше на легализација на сексуалниот контакт помеѓу возрасни и деца.
Како педофилите се инфилтрираа во левицата и ја киднапираа борбата за граѓански права, објави британскиот
Гардијан во 2014 година за активностите на Педофилската информативна размена во 1970-тите.
Дури и во рамките на германската левица, особено во движењето од 1968 година, тогаш имаше обиди да се легализира педофилијата.
Познати примери: политичарот од Зелената партија Даниел Кон-Бендит, федералната работна група на Зелената партија
"Гејови, педерасти и транссексуалци" или германската студиска и работна група "Педофилија", чиј одбор на
доверители кратко време го вклучуваше Хелмут Кентлер.
Тој, пак, се смета за татко-основач на токму оваа гранка на сексуалното образование.
Ние детално се занимававме со неговите педофилски активности во нашиот документарен филм "KentlerGate".
Во оваа земја по Кентлер продолжија Уве Зилер, Волкер Зигуш и Гунтер Шмит.
Во својот предговор на книгата "Машка меѓупоколенска интимност" од почетокот на 1990-тите, на пример, Лецтер напиша:
Постојат успешни педофилски врски кои му помагаат и го охрабруваат детето.
Тој продолжи: "Заканата сите педофилски дејства да бидат казниви со закон е неправедна и треба да се укине,
бидејќи вклучува дискриминација и прогон на малцинство."
Ернст Борнеман се изрази подеднакво јасно во својата книга "Das Geschlechtsleben des Kindes"
(Сексуалниот живот на децата), во која тврдеше:
Педосексуалните, ненасилни сексуални дејства не мора да имаат негативни последици за детето.
Тој исто така се појавува во стандардите на СЗО како референца, имено со својата книга:
Детски лица на зрелоста, во кој тој се занимаваше со наводната сексуалност на осумгодишници.
Основната порака на книгата е дека луѓето се сексуални суштества од моментот на зачнувањето.
Ова се манифестира кај децата на многу начини — во нивните игри, нивната богата имагинација,
нивната потреба за допир и нивната мастурбација.
Токму ова станува основа за сè повеќе концепти за градинки преку BZGA и СЗО.
Ернст Борнеман и Гунтер Шмит — два од неколкуте примери кои покажуваат дека стандардите на СЗО не се само
засновани на многу еднострана експертска гледна точка, туку понекогаш се длабоко вкоренети во педофилски кругови.
И тоа треба да биде основа за воспитување на нашите деца?
Да, па, овие педофилски заплеткани не нè изненадуваат воопшто, бидејќи предок на целата оваа програма за
сексуално образование што се промовира беше Хелмут Кентлер.
А Хелмут Кентлер беше активист за педофилија и навистина беше и злоставувач.
Подоцна беше осуден за злоупотреба на дете, а негов ученик беше Уве Силер.
А Уве Силер, пак, одигра клучна улога во обликувањето на стандардите на СЗО за сексуално
образование во Европа преку својата работа во БЗГА.
Точно, и овие, пак, имаат директно влијание врз образовните планови на поединечните сојузни држави овде во Германија.
Речиси секоја сојузна држава, со исклучок на Бремен, има таканаречен образовен план — ориентациски план кој
директно специфицира како треба да се спроведува сексуалното образование во градинките и што треба да опфати.
А Берлинскиот образовен план ги вклучува токму овие работи, кои потоа ги наоѓаме во концептите за сексуално образование, имено:
Малку подоцна, децата ги откриваат своите гениталии и интензивно ги истражуваат.
"Сексуалната љубопитност е исто толку дел од здравиот ментален и физички развој како и уживањето во
пријатните сензации во сопственото тело", вели Берлин.
Или во Северна Рајн-Вестфалија, тоа значи:
Размената на нежности, допирањето и неформалното и љубопитно истражување на телото се неопходни за воспоставување на
чувство за самоидентичност и за свесност за сопствениот пол.
Ова обично се случува на разигран, интуитивен и неограничен начин. Деца од градинка!
Тоа е теоријата. Но што значат таквите концепти во практична смисла за оние што се засегнати?
Две мајки, кои и двете сакаат да останат анонимни, опишуваат како сето ова се случи во нивниот дневен престој.
Првиот случај се одвива во објект управуван од организацијата Фолкссолидаритет во Саксонија-Анхалт.
Првпат слушнав за концептот на сексуално образование преку алтернативни медиуми.
Повеќе се работеше за фактот дека такви концепти постојат во длабокиот југ на Германија, и навистина бев изненаден
или шокиран што такво нешто постои, но секогаш си мислев:
О, што се однесува до нас — во оваа селска градинка — па, тоа никогаш нема да се случи, или барем нема да дојде до тоа.
Но далеку од тоа. Еден ден на родителски состанок се објавуваат нови концепти за градинката — без да се објаснат.
Подетални информации може да се најдат на информативна табла.
Во еден момент бев на оваа информативна табла и прочитав за овој концепт за сексуално образование заедно со
просторни концепти и концепти за насилство, дека тој постои.
Се разбудив и побарав од советот на нашите родители да го испита случајот.
И тоа го направија.
И само на овој начин ќе стане позната содржината на концептот — имено, точно што препорачуваат СЗО и БЗГА.
И имајте предвид, сето ова очигледно требало да се воведе тајно, без знаење на родителите.
Па, терминот "концепт за сексуално образование" никогаш не беше спомнат.
Јас го прочитав тоа само на овој форум — со многу мали букви во загради.
Мислам дека толку важна тема би заслужила кружно писмо по е-пошта, родителска средба или
дури и информативно писмо или нешто слично.
Бидејќи тоа веќе е важен случај.
Барем вториот случај беше по-транспарентен.
Ова се случува во градинка во Долна Саксонија.
Имавме редовни родителски состаноци и секогаш ни претставуваа нешто ново.
И потоа — таа вечер, раководството на градинката и воспитувачите ни рекоа дека постои нов концепт и дека децата треба
да бидат многу поотворени во врска со својата сексуалност.
И затоа тие би поставиле агол во градинката каде што децата би можеле да бидат сами — и
каде, во основа, речиси сè беше дозволено.
Значи, таканаречените игри со доктори — таму исто така навистина не би се интервенирало.
Сепак, на децата ќе им биде кажано каде се границите.
Тогаш беше кажано дека да, можете да бидете голи, можете да се допирате еден со друг и да — да се истражувате
себеси и другите — и момчињата и девојчињата — заедно.
И да, но некако мислев дека го воспитавме нашето дете поинаку.
Тоа воопшто нема да запре.
Но работите испаднаа поинаку.
Па, пристигнав наутро — го однесов нашиот најмлад син во градинка, а потоа воспитувачката ме
праша дали можам да дојдам на разговор попладне.
Имаше инцидент.
И потоа попладнево одам на интервју.
Раководителот на градинката и воспитувачот во градинката седеа таму.
И што ти рекоа дека се случило таму?
Да, и потоа рекоа дека нашиот син не ги почитувал правилата.
Веројатно не се случило во овој конкретен агол, туку во бањата.
Тој немаше да го прифати "не" на друго дете и ќе го допреше.
Но тоа не би било пожелно.
И потоа прво бев целосно збунет и си помислив: може ли ова навистина да биде вистина?
И потоа само реков дека ќе разговарам со мојот син.
Па, тој не ми кажа ништо за тоа.
И потоа го дискутиравте тоа со вашиот син?
Точно.
Веднаш го зедов со себе — веќе беше време за поаѓање.
Потоа тивко седнавме дома и јас едноставно го прашав: Кажи ми, што се случи таму?
И потоа тој некако стана многу, многу мал, погледна надолу и рече: Мамо, јас воопшто ништо не направив.
Потоа му кажав за што е обвинет.
Тој вели: Да, знам, но не го допрев другото дете.
Немаше апсолутно ништо.
Но сега беше збор на еден човек против збор на друг.
Мојот син одеднаш стана сторител.
Се тврди дека тој допрел дете, а детето не сакало тоа.
И тоа некако остана нерешено — не можеше да се разјасни.
И тоа е основен проблем.
Ова е исто така очигледно во сомнителни случаи на злоупотреба од возрасни, како што е
опишано во овој извештај на Хесишер Рундфунк.
Педофил кој работи со мали деца има многу мал ризик да биде откриен, според адвокатот
на жртвата Улрих Варнке од "Белиот прстен".
Ова е затоа што во правосудниот систем постои широко распространето претпоставување дека изјавите
дадени од деца под 4 години не се допуштени пред судот.
Оправдувањето: децата не можат да се сеќаваат на работи на ист начин како возрасните, а нивните изјави можат да
бидат под влијание на нивните родители и други возрасни.
Ова е околност која, со оглед на откриените педофилски врски на експертите на СЗО, налага повеќе од само кратко размислување.
Значи нивните изјави не важат пред судот.
И проблемот е и во тоа што, кога има злоупотреба меѓу деца, на крајот сè се сведува на
збор на една личност против збор на друга.
Една мајка го опиша многу живописно.
Нејзиниот син е наводниот сторител, во наводници, и секако таа му верува на своето дете.
Ваквите концепти, исто така, изгледа дека поттикнуваат сексуални напади меѓу децата, кои потоа дури и не можат да се истражат.
И тој се сеќава, иако беше пред многу години, тој навистина се сеќава на тоа и до денес и се срамува од
целата работа, иако тврди дека не го направил тоа.
Дали мали деца воопшто можат да бидат сторители, или терминот е несоодветен во овој контекст?
Не се ли двете деца жртви на неповолни околности за кои се одговорни возрасните?
Па, се создава свет.
Децата вештачки се воведуваат во нешто и им се наметнува, каде што потоа завршуваат во она што би го опишал
како вештачка сексуалност, односно таква што не се развила органски, како што обично би било случај.
Како што реков, уште еднаш, врз основа на добра врска и здраво развивање, здравата сексуалност на крајот ќе се развие органски.
Тоа е патот.
Тука, мешањето се случува многу, многу рано во човечкиот живот, што нема никаква врска со сексуалноста во оваа форма.
И потоа, секако, тоа може да се развие и на нездрав начин и на крајот можеби нема да може да прифати граници.
И потоа можеби срамот, гадењето и природниот имунолошки систем исто така нема да се развијат
правилно. И тоа, секако, ја отвора вратата за злоупотреба.
На крајот, лесно можам да замислам дека ова всушност води до токму спротивното од она што го очекуваат оние кои сега веруваат
дека детската сексуалност треба да се поттикнува уште од рана возраст за да можат навреме да постават
граници. Би рекол дека се случува токму спротивното.
И ова сега е дури и статистички очигледно, барем во Северна Рајн-Вестфалија.
Се покажа дека бројот на сексуални напади меѓу децата во градинките драматично се зголеми во последните години.
Тековните полициски статистики за криминал исто така покажуваат огромен пораст, додека бројките за ситни
кражби, на пример, кои се повообичаено однесување кај децата, останаа приближно исти низ годините.
Па, кога децата доживуваат такво злоставување, морам да претпоставам дека се емоционално
преоптоварени и, во најлош случај, трауматизирани.
И ако сте запознаени со овие врски од трауматологијата, тогаш зборуваме за силна потреба за повторување, односно за
силна потреба да се преживеат повторно поттикнувачките настани.
Мора да го замислите како ланачна реакција.
Ако имам одреден број деца кои би можеле да се опишат како погодени и тие не добиваат
терапевтска поддршка или оваа траума не е разрешена.
Потоа тие ќе ги пренесат овие трауматични искуства на други деца.
И тоа го објаснува, барем до одреден степен, овој статистички развој.
Ова исто така е поддржано од медиумите.
Мислам, ако се присетиш, порано содржината поврзана со сексуалноста припаѓаше во вечерната програма.
Но децата денес имаат лесен пристап до него.
И тоа практично воопшто не е проблем за децата да гледаат такви сцени во филмови, компјутерски игри или што и да е.
И тоа е, секако, проблематично кога образовните концепти го следат истиот пат и
сексуалноста кај децата се поттикнува на секој чекор.
Тоа воопшто нема никаква врска со слободната волја на детето.
Кога тоа го гледате одново и одново во медиумите, кога го слушате повторно и повторно, а исто така го кажуваат
и во градинка, на пример: "Ајде, истражете се самите."
И кога ќе станете сексуално активни, тоа повеќе не е нешто што детето само за себе го
одлучува. Наместо тоа, за детето се одлучува.
Тоа треба да го направи.
Тоа е насоката во која се движиме.
И потоа имам групен притисок на кој детето тешко му се спротивставува.
И кога на тоа ќе ги додадете странците кои на крајот немаат никаква врска со психо-невротичниот развој, психологијата,
психотерапијата или психодијагностиката, како на пример воспитувачките во градинки, кои не се обучени во овој
контекст да реагираат чувствително, кои деца се испраќаат во овие пријатни катчиња и од каде всушност доаѓаат?
Што навистина искусија дома?
Дали може да биде дека момчето, или дури и девојчето, уште од мали години биле изложени на нездрава
сексуалност дома и можеби дури и доживеале злоупотреба?
Значи, оставам две деца заедно кои веќе развиваат личности, кои веќе имаат доживеано први конфликтни искуства и кои исто така
може да се развијат во конфликтни личности, односно личности кои полесно се
злоупотребуваат. Уште една која полесно се злоупотребува.
А кога двајца од нив ќе се здружат — зборувам за моќ, зборувам за злоупотреба — тогаш во тие пријатни агли се случуваат
многу работи што не би можеле ни да ги замислиме во нашите најлоши кошмари, работи што децата си ги прават еден на друг.
Сепак, овие концепти се оправдуваат со образложение за спречување злоупотреба, од сите работи.
Секако, сексуалното образование исто така се однесува на обезбедување дека децата во опасни ситуации можат да побараат
помош, да се обратат некого и да располагаат со јазикот за тоа.
AWO, еден од најголемите даватели на услуги за згрижување деца во Германија, дури ја објави својата верзија на агендата на
СЗО во брошура насловена "Концепти за заштита од сексуална злоупотреба на деца и млади во институции и услуги".
И во него читаме нешто што ни е премногу познато, од Кентлер до Тиммерманс .
И ги има сѐ повеќе и повеќе.
Да, тука во концептот за градинка од Долна Саксонија, на пример, пишува:
Игрите на истражување на телото, често нарекувани игри на доктор, се една од најчестите и
најпознатите форми на изразување на детската сексуалност.
За да се спречат прекршувања на границите, важно е родителите, едукативните асистенти и стручните лица во
институциите повторно да ги дискутираат со децата следниве правила за игри со физичко истражување.
1. Доброволно учество — дали сите учесници сакаат да ја играат играта?
2. Можете да престанете во секое време. Не е не!
3. Никој нема да биде повреден.
4. Ништо не се вметнува во телесните отвори.
5. Слична возраст: Разликата во возраста не треба да биде преголема, за да нема дисбаланс на моќта.
6. Помош може да се побара во секое време. Барањето помош не е доумишлување.
Па, тоа се типични правила, и кога ќе замислам дека постојано им ги кажувам таквите правила на
децата, токму тоа им дава идеја уште од самиот почеток.
Да, дефинитивно! Кога ги воведувате овие концепти, прво ги натерате децата да сфатат дека такви работи
постојат, а потоа ги охрабрувате да истражуваат понатаму.
И тоа е во основа сосема непотребно за децата.
Ако не се развие само по себе, туку само преку овој поттик.
Иронијата на целата работа е што, во основа, ниту еден од овие концепти за сексуално
образование нема да биде задолжителен за градинките.
Секогаш така звучи, но воопшто не е така.
Единственото нешто што беа обврзани да го направат беше да обезбедат концепт за заштита од насилство преку овој Закон за
зајакнување на децата и младите за периодот 2021-2024 година.
Секоја градинка мора да го има ова за да добие или да ја задржи лиценцата за работа.
И како дел од овој концепт за заштита од насилство, сега сите ги спроведуваат овие концепти за сексуално образование.
И сè се меша.
Концептите за превенција служат за да се обезбеди возрасните да не ги злоупотребуваат децата и да се
спречи сексуалната злоупотреба на децата од страна на возрасните во јавните институции.
Во исто време, луѓето велат: добро, за да се спречи злоупотребата на децата, развиваме концепти за сексуално
образование за децата да можат да ги именуваат работите.
Но тоа воопшто не ги погодува децата.
Мора да им се обратите на возрасните за да спречите сексуална злоупотреба.
Па, мислам дека во ситуација кога дете мора да каже НЕ за да избегне да биде изложено на злоупотребно
однесување од други деца, тоа веќе е злоупотреба.
Да, тоа е земено предвид.
Кога си играме, не им наштетуваме на другите. Не, не.
Ако кажеш СТОП... - Да, знам. - ...тогаш ќе застанеме, тоа е во ред.
… Дали децата воопшто можат да кажат "не", или и тука врз малите деца се проектира однесувањето на возрасните?
"Јас едноставно би рекла дека тоа не функционира."
Секако, треба да им кажете на децата дека нивните тела им припаѓаат ним и дека никој нема право
да ги допира ако тие не сакаат да бидат допрени.
Ова мора и треба да им се соопшти на децата.
Едноставно не треба да се очекува дека тие ќе можат да го сторат тоа.
Не на таа возраст, не на возраст за градинка, тие дефинитивно не можат да го направат тоа.
Тие можат да го направат тоа подоцна во тинејџерските години – и многумина од нив сè уште не можат да го направат
тоа, да. Затоа, исто така, мораш да научиш да кажеш НЕ.
Но не можете да очекувате деца на возраст за градинка да можат да го направат тоа.
Тоа е почеток на учењето дека можам да поставам граници – но ќе можам да го направам тоа дури многу, многу подоцна, сигурно.
Да, да бидеме јасни:
Ниша во сексуалното образование со очигледни врски со педофилијата е преземена од влијателни организации, кои ја
користат за да наметнат многу проблематична агенда од горе, со цел работите што буквално се во надлежност на
обвинителствата и службите за заштита на малолетници да станат дел од секојдневието во градинките.
"Државната канцеларија за младинска заштита во Долна Саксонија затвори "соба за истражување на телото" во дневен центар управуван
од Здружението за благосостојба на работниците во Хановер."
Образовниот концепт беше класифициран од Министерството за образование и културни работи
како загрозување на благосостојбата на децата.
Во 2023 година имаше големо возбудување, како да беше толку големо изненадување.
Но, во реалноста, токму ова се случува во сите наши градинки.
И некои левичарски медиуми долго време ја поддржуваат оваа агенда.
Сепак, "воук духот на времето" сега се заканува да доминира во медиумите, како што може да се види во
овој регионален извештај за SAT од април 2025 година:
"Игри со докторот или физичко истражување во градинка, мастурбација..."
Долна Саксонија повторно, исто како во Хановер.
Но наместо да го забрани, министерот за култура сега го брани концептот со сите полувистини и невистини што ги откривме овде.
"Секоја институција е должна да дефинира во своите концепти како се справува со развојот на детето и со тоа и откривањето на
сопствените тела, бидејќи ова е клучно за конечно да се заштитат децата од злоупотреба - и истите се засноваат на
образовни и научни стандарди и затоа се внимателно следат и прегледуваат од Државната служба за младинска заштита."
"Ако извадите само еден пасус од контекст, како што велат одговорните во Брамше, тоа може брзо да доведе до недоразбирања."
Недоразбирања? Воопшто не!
Тоа е државно спонзорирано загрозување на децата, промовирано од левичарски идеолози во медиумите и политиката.
Покрај митовите како превенција на злоупотреба и научна строгост, постои уште еден фактор што доаѓа во игра: законска превласт.
Ова може да се забележи и кај Тимерман 2013: наводните права на децата.
"Се разбира, ова исто така вклучува право на позитивен и индивидуален развој на сексуалноста кај децата..."
Накратко: бидејќи децата имаат право на сексуално образование, кое нивните родители постојано им го одбиваат, државата
мора да интервенира за да го спроведе ова наводно право.
И токму затоа, од перспектива на оваа идеологија, ова е идеалот: инфантилна наспроти возрасна сексуалност.
Оние кои им го одземаат детството на децата и ги претолкуваат како сексуални суштества можеби ќе го поздрават овој
развој, но мора да се запрашаат дали е случајност што тој потекнува од места каде што децата не се ништо повеќе од тоа:
Предмети на сексуална желба за педофилски возрасни лица.
И сепак, вградено во сеприсутната "помама за различност", тоа се наметнува без срам – со таква сила што дури и меѓу
конзервативците речиси никој не се осмелува да се спротивстави.
"Ние ја дистрибуиравме оваа студија до сите членови на Европскиот парламент."
Имавме список од 700 луѓе, и за жал само 3 од тие 700 луѓе одговорија.
До денес не е преземена никаква акција за да се доведе во прашање веродостојноста на овој документ.
Ова покажува колку многу интерес имаат политичарите за заштита на децата денес.
Се дискутираат многу теми, но ретко се однесуваат на деца.
"Со оглед на тоа што и експертската група и користените извори се пристрасни, верувам дека продолжувањето со
овој вид сексуално образование служи за целосно разделување на децата во нивната суштина."
А ако ги навикнат децата уште од самиот почеток да влегуваат во сексуални односи или да ја гледаат сексуалноста како нешто што
треба да се консумира како слатки, односно како потрошувачки производ, ако се навикнат постојано да ги менуваат партнерите,
тогаш се поставува прашањето кога оваа личност ќе одлучи, на пример, да основа семејство и да влезе во стабилни односи?
Токму така се чувствуваат многу родители. Токму затоа постои отпор и тој се исплатува.
Мајката од Саксонија-Анхалт, заедно со други родители, успеа привремено да го запре
воведувањето на концептот во нејзиното детско градинче.
"Генерално, ме вознемирува фактот што воопшто постои концепт за сексуално образование, бидејќи за мене термините сексуалност
и детство не одат заедно. Тие се меѓусебно исклучуваат."
Мајката од Долна Саксонија, од друга страна, жали што не протестирала веднаш против тоа.
"Всушност, лута сум на себе што не проговорив веднаш на тој родителски состанок и не
реков: Не, не го сакам тоа за моето дете!"
Би им препорачал на сите да го разгледаат многу подетално концептот на градинката во која го носам моето
дете, за да бидат сигурни дека добро се грижат за него.
И кога ќе се појави таков сексуализиран образовен концепт, би им советувал на сите да кажат НЕ.
И ако градинката не го запре ова, навистина би ти советувал да го извадиш детето од таму и да го испратиш некаде другаде!
Бидејќи верувам – и го гледам тоа кај мојот син по толку години – дека тој не заборавил.
И не знам колку би можел да страда од ова прво сексуално искуство кога ќе влезе во пубертет.
Не можам да кажам уште.
"Ако некој замисли дека ова се случува редовно и нормално за време на пубертетот, тогаш би морал да може да
докаже зошто, според одредени претпоставки, е предоцна и можеби дури и поттикнува неповолни развојни процеси."
Но нема докази за тоа.
Па зошто да ги поттикнувам сексуалните импулси во детството ако на децата не им е потребно тоа за здраво развој?
Значи, ако тоа недостасува, никој сè уште не докажал дека децата ќе се развиваат ненормално или забележително.
Сепак, забележавме зголемување на сексуалните напади откако таквите методи станаа вообичаени, и оваа корелација е очигледна.
Но не можам да го докажам обратното на ова.
"Заклучок: Овие концепти навистина даваат упатства за тоа како да се изврши сексуален напад и да се промовира
вистинска сексуализација – уште од многу рана возраст."
"Покрај тоа, основна одговорност на родителите е да ги едуцираат своите деца за овие прашања и да одговорат
на сите прашања што може да ги имаат во таа возраст."
Не е вообичаено за децата постојано да размислуваат за сексуалноста без да бидат прашани.
"Да, и исто така станува збор за тоа родителите да бидат навистина внимателни."
Родителите навистина треба да го следат ова и да им биде демонстрирано.
"Овие концепти за сексуално образование во центрите за дневна нега мора да се укинат."
Тоа нема место во детска градинка. Децата не го требаат тоа.
Децата имаат потреба од поврзување, а не од сексуално образование. Ова е лудило!
Вклучи се и ти.
Споделете го овој филм, информирајте ги вашите пријатели и семејство, дистрибуирајте информациски материјал.
Покажи им на другите што се случува.
Бидејќи тоа е погрешен пресврт што нашето општество не може доволно брзо да го напушти.
И на крајот, сè зависи од нас, родителите.
Ние сме последниот бастион против сексуализацијата и woke-нападот врз нашите деца на: "Место на злосторството: градинка"
(Пробудениот напад врз нашите деца) Филмски проект на "Demo für alle" (Demo for All).
Ако сакате да ја поддржите нашата работа, ќе бидеме благодарни за вашата донација.
И не заборавајте да се претплатите на нашиот канал и билтен.