Nananalasa ang mga sekswal na pang-aabuso sa mga batang nasa mga sentro ng pag-aalaga.
Ito ang pamagat sa Bild noong Disyembre 2024: Mga naitalang pag-atake sa North Rhine-Westphalia: Mga bagong nakakagulat na
datos tungkol sa karahasan sa mga sentro ng pangangalaga sa bata:
Halos 2,000 kaso ng pananakit sa katawan ++ Ang mga sekswal na pang-aabuso ay tumaas nang higit sa doble
Iniulat ng pahayagang NW Nachrichten noong 13 Setyembre ngayong taon: Makabuluhang pagtaas ng karahasan sa mga nursery sa North
Rhine-Westphalia – pisikal na pananakit at sekswal na pang-aabuso
Mula noong 2022, higit sa doble ang bilang ng naiulat na mga kaso.
Sa North Rhine-Westphalia, halos triple ang bilang ng mga kaso ng sekswal na karahasan na ginawa ng mga bata.
13.09.2025] Ito ay dalawang halimbawang pamagat lamang mula sa pederal na estado ng North Rhine-Westphalia.
Hindi aksidente ang mapanganib na pag-unlad na ito:
Simula Agosto 2024, kinakailangang magsumite ang bawat nursery ng tinatawag na "konsepto ng proteksyon laban sa karahasan".
Maraming institusyon din ang nagsasama ng mga konsepto ng edukasyong sekswal sa kontekstong ito.
Hindi na bihira ang mga silid para sa paggalugad ng katawan, mga komportableng sulok, at iba pang katulad na pasilidad.
Ang mga uso, na ipinagbibili bilang mahalaga sa edukasyon, ay nagmula sa mga pamantayan
ng WHO para sa edukasyong sekswal sa Europa.
Ang nilalaman ng mga pamantayang ito ay lubhang nakakabagabag.
Para sa mga batang may edad 0 hanggang 4, inirerekomenda ang mga sumusunod: "Kagalakan at pagnanais na hipuin ang sariling
katawan, maagang pagmamasturbasyon sa pagkabata" o "mga karanasang may pagnanasa, pisikal na
pagiging malapit bilang bahagi ng buhay ng tao".
- Kaugnay nito ang pag-angkin ng mga kasanayang sekswal sa pamamagitan ng tinatawag na "laro ng doktor".
Dapat mag-usap tungkol sa mga sekswal na paksa ang mga batang 4 hanggang 6 na taong gulang!
Tinalakay din ito dito't doon sa pampublikong media, ngunit hindi inihayag ang lubhang problemadong
agenda ng pagpasok ng mga pedopilya sa likod nito.
Sinuring mabuti ni Thibault Kerlirzin, isang Pranses na sosyal na siyentipiko mula sa organisasyong pangangalaga sa bata na Mamans
Louves, ang mga pinagkukunan para sa mga siyentipikong rekomendasyon ng pamantayan ng WHO at natagpuan ang mga may-akda
mula sa mga grupong lobi na lantad na sumusuporta sa pedopilya.
Kabilang sa kanila ang mga taong nakapaglimbag sa mga magasin ng mga pedopilya at malalim na nakaugat sa mga sirkulong ito.
Ang pang-edukasyong polyeto na "Die schleichende Pädophilisierung" (Ang Unti-unting Pag-pedofilisasyon) na inilathala ng
organisasyong pangangalaga sa bata na Demo für alle ay nagsasaad:
Ang mga batang sekswalisado ay isang Eldorado para sa mga pedopilya.
Gayunpaman, ang sekswalisasyon ay sumisilip hindi lamang sa madilim na sulok ng internet, kundi pati na rin sa mga
tila protektadong lugar gaya ng mga paaralan at mga nursery.
"Tatort Kita" ay isang panawagan sa lahat ng mga magulang, mga guro, mga kawani ng opisina para sa kapakanan ng kabataan, at sa
iba pang bahagi ng sistemang panghukuman upang itigil ang paglalagay sa panganib ng
kapakanan ng mga bata na pinondohan ng estado.
Upang maprotektahan ang ating mga anak: Mangyaring ibahagi ang mahalagang mensaheng ito!
Ang pinakamalaking pasasalamat ay para sa alyansang pang-aksyon na DemoFürAlle!
TRAILER
"Hindi kailanman nabanggit ang terminong 'konsepto ng edukasyong sekswal'."
Nakakabahalang mga ulat ito.
"Ito: 'Hinimig ng Opisina ng Kabataang Pangangalaga ng Estado ang nakaplanong espasyo para sa
pisikal na paggalugad sa paaralang pang-nursery'"
At lumalaki ang bilang.
"Doon ko sinimulang magtaka kung talagang ganoon kaganda ang konsepto."
Ano ang nangyayari sa ating mga punlaan?
"Ang mga tao ay sekswal na nilalang mula pa sa simula."
"Ang mga larong doktor ay bahagi ng normal na pag-unlad ng pagkabata. Kung
nag-eenjoy man sila sa paghipo o sa laro o hindi."
Sa pelikulang ito, ipapakita namin kung paano nakapagtatag ang isang lubhang problemadong uso sa
edukasyong sekswal sa mga makapangyarihang organisasyon.
"Narito na ang kilabot na matrix."
"Ibinunyag niya ang mga bagay na kailangang malaman ng lahat ng magulang at ng lahat ng pinuno ng politika."
Ang kanilang layunin: isang bagong dimensyon ng sekswalisasyon ng mga bata.
Ngunit ano ang epekto nito sa pinakabatang mga bata?
"Pagkatapos, sa mga komportableng sulok na ito, may mga nangyayari na hindi natin maiisip kahit sa ating pinakamatinding
bangungot, mga bagay na ginagawa ng mga bata sa isa't isa."
"Iyon ay isang pang-aabuso na."
"Oo!"
"Sa totoo lang, naiinis ako sa sarili ko dahil hindi agad ako nakapagsalita sa pulong ng mga magulang at
nagsabi, 'Hindi, ayokong mangyari iyon sa anak ko.'"
Ang mga usaping mas nararapat sanang hawakan ng mga pampublikong tagausig at mga tanggapan para sa kapakanan ng kabataan
ay magiging karaniwan sa mga sentro ng pangangalaga sa bata.
Eksena ng krimen: nursery. Ang pag-atake ng woke sa ating mga anak.
Ito ay isang uso na nagpapatuloy nang dekada: ang sekswalisasyon ng mga lipunang Kanluranin.
Lalo pang dumarami, lalo pang bumibilis, lalo pang nagiging mapanghimagsik, at lalong nakatuon sa mga bata.
Sa katunayan, dapat sana ay magbasa siya para sa mga bata sa aklatang panlungsod ng
Bargteheide ngayong araw: "Drag Queen Veuve Noire".
"Ngunit iyon ay, siyempre, isa pang palatandaan kung gaano kahalaga ang ganitong uri ng
gawaing pang-edukasyon na ginagawa rin namin."
Dahil tanging kapag aktibong nakikipag-ugnayan tayo sa mga nursery, paaralan, at bokasyonal na kolehiyo, doon lamang tayo
tunay na magtatagumpay sa pagbibigay ng edukasyon sa mga tao.
Imbestigahan? Gamit ano?
"Sa Hunyo, gusto niyang makipagtulungan kay drag king Eric Bigclit..."
Munich, magkatulad na mga larawan, parehong paksa:
"... mag-organisa ng pagbabasa para sa mga batang apat na taong gulang pataas."
Ang pag-usbong ng mas maagang sekswalisasyon ay hindi isang pang-Alemang penomenon.
Torrevieja, Espanya: Sumasayaw ang maliliit na bata na nakasuot ng kasuotan ng mga prostituta sa isang parada ng mga bakla.
Pedopilya sa bukas na kalye.
Nararapat nga ba sa mga bata na makilahok sa mga parada ng pagmamalaki ng mga bakla?
Tila ganoon din sa Wrocław, Poland.
Sa London, ang Pride Parade ay mayroon na ngayong sariling lugar para sa pamilya at mga bata.
Ang British na tagapaglathala ng mga materyales pang-edukasyon na Twinkl ay ginagloripika ang adyendang bahaghari
("pantay na karapatan para sa lahat") sa ganitong paraan.
At nagdulot ito ng malaking kaguluhan sa Estados Unidos:
"Pupunta kami para kunin ang inyong mga anak," sigaw ng mga kalahok sa parada ng pagmamalaki ng mga bakla sa New York.
Isang maling pagkakaintindihan lang iyon, iginiit ng mga nagpasimula sa lahat.
Ang slogan ay inalis sa konteksto.
Talaga?
Frankfurt am Main, Hulyo 2025:
Araw ng Christopher Street, o mas tama nga, mga Araw.
Ang nagsimula bilang parada ng pagmamalaki ng mga bakla ay ngayon naging isang apat na araw na kaganapan sa pampang
ng Ilog Main, at tahasang tinatanggap din dito ang mga bata.
Ang tinatawag na CSD Mile ay nag-a-advertise ng sarili nitong lugar para sa kabataan at pamilya.
Perpekto para sa mga bata na hayaang mag-umapaw ang kanilang malikhaing pag-iisip, ayon sa mga tagapag-organisa.
Sa wakas, may puwang na para sa aming maliliit na bisita, isinulat nila sa Instagram.
Kaya: Mga carousel at palasyong tumatalbog sa tabi ng mga fetish stand.
Nagkita ang mga bahagharing unicorn sa ideolohiyang bahaghari.
Mga bakla na nakasuot ng katad sa tabi ng maliliit na bata – na para bang ganap na natural ito sa isang kaganapan
na nakatuon sa ganap na sekswalisasyon ng mga matatanda.
Walang pumupuna, lahat ay nakikilahok.
Ngunit habang iilan lamang sa mga magulang ang kusang-loob na dinadala ang kanilang mga anak dito, may iba
pang mga lugar kung saan kailangang dalhin ng lahat ng magulang ang kanilang mga anak.
Sa maraming lugar, karaniwan na ang sekswalisasyon sa mga paaralan.
Ngunit hindi lang iyon.
Ngayon ay nagsisimula na rin ito sa mga sentro ng pangangalaga sa bata.
Anong epekto nito sa mga bata?
Ano ang mga panganib na kasangkot at paano naman ang interes ng mga magulang?
Para sa pelikulang ito, ginugol namin ang ilang buwan sa pananaliksik, pakikipagpulong sa mga eksperto,
pagsusuri ng mga network, at nakatuklas kami ng ilang nakababahalang impormasyon sa likuran.
Narito namin ipinapakita ang resulta.
Mga bagay na dapat malaman ng lahat ng magulang – at ng lahat ng mga pulitiko rin.
"Ito ay isang isyu na malinaw na ikinababahala ng mas maraming magulang: ang maagang sekswalisasyon ng
kanilang mga anak, ngayon pati na sa mga nursery."
"Oo, talagang baliw iyon."
Iba't ibang pahayagan ang nag-uulat tungkol dito.
Narito: Itinigil ng Opisina ng Kabutihan ng Kabataan ng Estado ang nakaplanong espasyo para sa pisikal na paggalugad sa nursery.
Nangyari iyon sa Hanover.
Nandito ito sa Braunschweig: naglalaro ng doktor sa kindergarten.
Narito: Isinasaalang-alang ng Nursery ang espasyo para sa mga larong sekswal.
Sa Kerpen: Pagmamastrurbate at mga larong doktor.
Kaya kahit saan, at mayroon ka pa nga nito sa mga nursery ng Katoliko.
Kinansela ng Katolikong nursery ang mga nakakahiya at iskandalosong kaganapan na may
kinalaman sa paglalaro ng doktor – sa Cologne.
At sa Switzerland, meron din: karaniwan sa mga Swiss na nursery ang mga silid para maglaro ng doktor.
"Ito rin ay isang bagay na naranasan namin sa 'Parents' Action Initiative'."
Patuloy naming natatanggap ang mas marami pang liham mula sa mga magulang na nag-aalala at nakikipag-ugnayan sa amin
upang sabihin na ang ganitong uri ng edukasyon o pagtuturo tungkol sa seks ay nagiging labis sa mga nursery.
Ito ay mula sa pagpapakita ng mga libro hanggang sa mga pag-atake na nagaganap sa pagitan ng mga kapantay o mga bata.
May ilang bagay na napapansin mo na talagang nakakaalala.
Ito ay nakakabahalang balita.
Lahat ng ito ay napaka-nakaka-stress at napaka-personal para sa mga naapektuhan , kaya hindi maraming
tao ang gustong pag-usapan ito sa harap ng kamera .
Inayos ni Kerstin Kramer na makipagkita sa ilang magulang na pumayag na gawin iyon.
Sa kanilang kahilingan, hindi namin ibubunyag ang lugar ng paninirahan o ang pagkakakilanlan ng mga apektado.
Ang masasabi lang namin ay dadalhin kami ng aming paglalakbay sa isang maliit na bayan sa Bavaria.
At nagsisimula ang kuwento nang hindi gaanong kahanga-hanga sa isang pag-uusap ng dalawang ina sa nursery school.
"At ikinuwento niya sa akin ang tungkol sa kanyang mga anak na lalaki, na taimtim na tumawa sa bahay
tungkol sa ating anak na babae, o mas tama pa, tungkol sa mga karanasang ating pinagsaluhan."
At sinabi ng mga anak na inilagay ng anak naming babae ang kanyang daliri sa kanyang puwit, na ginagawa nila buong araw sa bahay.
Ngunit ang anak na babae ng ina na sangkot ay naaalala ito nang ibang-iba.
"Pagkatapos ay direktang tinanong ko siya tungkol dito. Ano iyon?"
Totoo nga ba talaga ang sinabi ni Mummy sa akin?
Opo, Nanay, totoo nga iyon, pero hindi iyon ganoon tulad ng sinabi niya sa iyo.
Hindi ganoon iyon nang hinihila ng mga lalaki pababa ang pantalon ko.
Patawad, ano iyon?
At saka sinabi niya na hinihila pababa ng mga batang lalaki ang kanyang pantalon, diumano'y ilang
beses, hindi lang minsan, at nangyayari ito nang regular.
Oo, nakipag-ugnayan sila sa amin, at nakausap ko na siya sa telepono bago iyon, at sinabi niya sa akin sa
pag-uusap na ang kanyang anak na babae ay ilang beses nang sekswal na inabuso ng dalawang lalaki.
Kaya't pinag-uusapan natin dito ang mga bata.
Ang tagpuan ng krimen: isang makakalikasan na taniman ng punla sa kagubatan.
Kabilang sa iba pang mga bagay, may tubo sa bakanteng lugar na maaaring pasukin ng mga bata.
"May isa sa labas sa bakuran, isang tubo, isang lagusan kung saan ka maaaring magtago."
Ang hindi makikita mula sa labas.
"Kung hindi mo ito titigan nang direkta."
Dito raw naganap ang mga pag-atake.
Oo, at kalaunan lumabas na pinilit at pinilit siya ng mga lalaki na hubarin ang kanyang pantalon sa
harap nila at ilagay ang mga bagay sa kanyang puwit.
Posibleng inilagay din ng mga lalaki ang kanilang mga daliri sa puwit niya.
Dahil sa edad ng mga bata, hindi pa rin malinaw kung ano talaga ang nangyari.
Ngunit malinaw na may nangyari, at seryoso pa nga iyon.
"Sa katunayan, ang aming anak na babae ay nagkaroon ng mga sugat sa kanyang ari noong panahong iyon."
At talagang pumunta ako sa pedyatrisyan para magtanong: Ano ito? Ano ang dapat kong gawin? Kumusta ito?
Tiningnan niya ito, napansin niya ito, hindi siya makapagsalita.
At sinabi rin niya na kung hindi ito pag-uusapan ng bata, hindi na ako dapat manghimasok pa, upang hindi lalo
lumala ang anumang trauma na maaaring nararanasan niya.
Gayunpaman, ang mas kahanga-hanga pa ay kung paano tumugon ang institusyon sa insidente.
"Isang kuwento lang naman ito na inimbento ng anak kong babae."
At kung mayroon silang anumang tanong tungkol sa sekswalidad, liliwanagin natin iyon.
Ang isa pang nagpaisip sa akin ay, bilang ina – o bilang ama – gusto nating gawin iyon nang mag-isa at hindi
naman natin kinakailangang makuha ito mula sa institusyon.
At nabanggit ko rin sa kanya na gusto kong makita ang konsepto ng proteksyon.
Oo, oo, mayroon tayo nito – kailangan din natin iyon.
Ngunit hindi ito kailanman ibinigay sa akin.
Ayaw nilang tingnan ko doon.
At kalaunan ay lumabas ito, matapos subukan ng ina na kausapin din ang pamunuan ng nursery.
At ang lahat ay naipasa sa bata.
Ayon sa prinsipyo na lahat ay imahinasyon lamang.
Ngunit kalaunan lumabas na isa pang bata ang nakaranas ng parehong bagay – kasama ang parehong mga batang lalaki.
"At maaari tayong magalak na nalaman natin nang medyo maaga, dahil noon ay nakapag-reaksyon tayo kaagad."
Sabi ko ngang 'tayo', pero ikaw ang tumugon, oo, nakabisado mo ito.
Nagawang kumilos kami kaagad upang protektahan ang aming anak.
Sa ibang pamilyang ito, nalaman nila nang napakalate.
Ang anak na babae ay ngayon ay nag-aaral sa ibang nursery.
Kung ang bata ay na-trauma ng mga pangyayari, malalaman lamang ito sa malayong hinaharap.
Isang bagay ang tiyak: gaano man kahirap na muling buuin nang detalyado kung ano talaga ang nangyayari sa mga
ganitong "cuddle caves" sa mga sentro ng pag-aalaga, maaaring maging seryoso ang mga kahihinatnan.
At iyon ay nang walang kahit anong larong doktor o katulad niyan.
"Wala rin namang silid-pagsusuri sa tunay na kahulugan ng salita."
Ang mga bata ay iniwan na lamang nang mag-isa.
Ngunit iyan nga ang punto.
Ito mismo ang nakasaad sa mga konsepto ng edukasyong sekswal sa mga sentro ng pangangalaga sa bata.
Tinatanggap na susuriin ng mga bata ang isa't isa nang walang pangangasiwa, hahawakan ang ari ng isa't
isa, at ipapasok ang mga bagay sa kanilang mga butas.
Walang nakapapansin.
At ang mga bata ay nasa edad din na hindi nila ito kinakailangang ipahayag nang lantad.
"Coincidence ba iyon?"
Ano nga ba ang sinasabi ng mga eksperto na pamilyar sa sikolohiya ng mga bata at sa pang-aabuso tungkol dito?
Mayroon kaming isang kawili-wiling kontak sa Neubrandenburg. Sila ay mag-asawa.
Pareho silang mga psychotherapist para sa mga bata at kabataan, kaya't tingnan natin
kung ano ang kanilang sasabihin tungkol dito.
Kaya magtu-tour na naman kami. Sa pagkakataong ito, sa Neubrandenburg.
Malugod kaming tinatanggap nina Anja at Roman Göbeke sa kanilang klinika.
Karaniwan, inaalagaan nila rito ang kanilang mga pasyente.
Ang mga psychotherapist at mga behavioural therapist ay tumutulong sa mga bata at kabataan na malampasan
ang trauma o mga karamdaman sa pagkabalisa, halimbawa.
"Kaya, isinasagawa rito sa silid na ito ang terapiyang pang-asal."
Bago noon, nagtrabaho si Roman Göbeke sa mga taniman ng punla sa loob ng ilang taon.
Sa propesyonal na antas, ang kanyang trabaho ay palaging tungkol sa kapakanan ng mga bata.
"Ang mga magulang ay likas na bahagi nito."
Naisasaalang-alang na ito sa aplikasyon, at mayroon ding mga oras ng taong sanggunian.
Ibig sabihin nito ay kailangan natin ng espasyo para sa mga bata at magulang.
Ngunit ang pinakabatang mga tao ang pokus dito.
Ito ay naaangkop din sa larangan ng trabaho ni Anja Göbeke.
"Kaya, ito ang silid para sa malalim na sikolohiya at terapiyang pampalaro."
Medyo mas malaki ito kaysa sa kabilang silid dahil kailangan ko rin dito ng sapat na mga laruan.
Sa madaling sabi: pareho ninyong kilala ang mga bata at ang kanilang isip.
Regular din nilang ginagamot ang mga biktima ng pang-aabuso.
Gusto naming malaman kung ano ang iniisip nina Anja at Roman Göbeke tungkol sa uso ng mas maagang sekswalisasyon.
"Sa tingin ko, ang sekswalidad ay dapat isama sa emosyonalidad ng mga matatanda at sa mga hinog na relasyon."
Kaya hindi ito dapat tingnan nang hiwalay, kundi dapat talagang isama.
At dapat ding nakumpleto na ng mga bata ang kanilang pagkakakilanlan sa kasarian.
Oo, well, iyon ay sa pinakamaaga ay mangyayari sa panahon ng pagbibinata.
Kaya't patuloy ka pa ring naghahanap ng iyong pagkakakilanlan, kabilang ang iyong pagkakakilanlang pangkasarian.
At dapat itong makumpleto bago maganap ang anumang sekswal na akto.
Ang anumang iba pa ay maaga pa, dahil mabibigla ang mga bata rito.
At dahil ang sekswalidad ay magiging isang bagay na hiwalay sa kontekstong ito at hindi pa maisasama.
"Sa totoo lang, palagi kong naranasan ang mga bata nang ganito at napansin ko rin na interesado na sila
sa katotohanang may dalawang magkaibang uri ng tao."
Ngunit limitado iyon sa pagmamasid at persepsyon: may mga taong iba ang itsura at iba ang kasarian kaysa sa akin.
At iyon ang halos naglalarawan sa lawak ng kuryosidad ng isang bata.
Kailan mo sa tingin nagsisimulang magkaroon ng pakiramdam ng hiya ang mga bata?
At ano ang nangyayari kapag ito ay naistorbo, nahiya, o napigilan?
"Sa isang banda, napapansin ko ang napakalinaw na pag-uugali ng mga bata kapag pumupunta sila sa banyo."
Palagihing hinihingi ng mga bata na ma-lock ang banyo.
Ibig sabihin nito ay may likas silang pagnanais na lumayo sa lugar na iyon.
Kaya nakikita ko na sa edad na iyon – karaniwang nagsisimula ang nursery school sa edad na tatlo – ay malinaw na naroroon ang
pakiramdam ng hiya at ang pangangailangang magtakda ng mga hangganan, upang ituring na ligtas ang mga pisikal na hangganan.
"Totoo rin na kapag ang isang bata ay nakabuo ng mabuting pagdikit, kaya niyang pag-ibahin
ang mga estranghero at ang mga pamilyar na tao."
Iyon ay palatandaan ng isang matibay na ugnayan.
At saka nagiging mahiyain din ang mga bata sa mga estranghero sa isang tiyak na edad, mga walong buwang gulang.
Magandang palatandaan iyon, dahil ipinapakita nito na kaya nitong pag-ibahin ang mga estranghero at ang mga pamilyar na tao.
At siyempre, kapag natutunan na ng bata na pag-ibahin ang mga estranghero at ang mga kilala,
maaaring ayaw niyang mahawakan ng mga estranghero.
Nais nitong panatilihin ang isang tiyak na distansya at tiyak na ayaw nitong mahawakan sa mga pribadong bahagi nito.
Oo, iyon ay karaniwang tatanggihan ng isang bata kung siya ay lumaking malusog.
At ang mga karamdaman sa pagdikit, halimbawa, ay eksaktong nailalarawan sa katotohanang hindi ito magawa ng mga bata.
Kaya hindi nila matukoy ang pagkakaiba ng mga estranghero at ng mga kilala, at kumikilos sila
na halos parang may kapansanan sa pagdistansya.
"At makipag-ugnayan ka sa sinumang gusto mo."
"Ang pakikipag-ugnayan o pakikisama sa kahit sino at marahil ang hindi pagpapakita ng takot, ngunit iyon
mismo ang palatandaan ng isang nabigong pag-unlad at na walang malusog na ugnayan ang nabuo."
"Ito ay, siyempre, ganap na salungat sa palaging inaangkin sa mga konseptong ito ng sekswalidad."
Palaging nakatuon ang pansin sa tinatawag na edukasyon.
Ngunit hindi kailanman nababanggit ang pagtalaga.
"Karapat-dapat din na palaging pareho ang mga eksperto na binibigyan ng boses."
Kasama rito sina Uwe Sielert, Jörg Maiwald at Stefan Timmermanns, halimbawa. Bihira ang naririnig mula sa iba.
"Marami pang ibang tinig diyan."
Halimbawa, si Propesor Christian Schubert, na isang doktor at sikolohista sa University Hospital sa Innsbruck.
"Ang susunod nating hinto: Innsbruck sa Austria."
Dito natin nakikilala ang isang siyentipiko, propesor sa unibersidad, at psychologist na itinuturing ding
kritiko ng iba't ibang aspeto ng makabagong medisina na sa tingin niya ay mga hindi kanais-nais na pag-unlad.
Ang holistikong pagtingin sa katawan, isip, at kaluluwa ang kanyang pangunahing tesis, na kanyang
itinataguyod din sa aklat na hindi kathang-isip na ito.
Una sa lahat, gusto naming malaman: naisip ba niya noong simula ng kanyang karera na posible ang
pag-unlad na ito, na ngayon ay kitang-kita na sa mga nursery?
"Oo, pero inakala mo ba na pag-uusapan natin ang mga komportableng sulok at mga silid para sa sariling pagtuklas sa mga nursery?"
Kaya saan dapat matuklasan ng mga bata ang kanilang sekswal na pagnanasa?
"Hindi, tiyak na hindi!"
Hindi bababa rito, hindi nila dapat matuklasan ang kanilang sekswal na pagnanasa; malayo pa iyon sa aking maiisip.
"Narito ang isang sipi mula kay Propesor Jörg Maiwald, na isang honoraryong propesor para sa karapatan ng mga bata at proteksyon
ng bata, at isinulat niya sa pahayagang 'Kindheit' (Pagkabata):
Ang ideya na maaaring lumaki ang mga bata nang hindi nabibigatan ng mga sekswal na damdamin, iniisip, at kilos ay
isang pantasya na malayo sa katotohanan, hindi patas sa kanila, at maaari pang magdulot ng pinsala sa kanila.
"Oo, malinaw ang aking paninindigan dito."
Inaakala ko, ibig kong sabihin — naimpluwensyahan ako ng psychoanalysis, dapat itong sabihin — kaya ako ay isang
psychodynamic psychotherapist, isang medical psychotherapist — na siyempre bukas din sa mga psychoanalytical na konsiderasyon
tungkol sa psychosexual na pag-unlad ng isang bata.
Siyempre may nangyayari roon, walang duda tungkol diyan.
Pero para sa akin, mas mahalaga ang ibang aspeto pagdating sa pag-unlad ng bata.
At tungkol iyon sa pagbubuklod, tungkol sa matibay na pagbubuklod, tungkol sa isang malusog, maalagaing, at ligtas na tahanan.
Iyon ang pinakamahalagang bagay; ito ay pundasyong kailangan ng isang bata, kailangan ng bawat tao,
at iyan ang inaasahan ko sa malusog na pag-unlad.
Malinaw akong kritiko ng kasalukuyang isinasagawang pag-atake sa sekswalisasyon.
Kung saan ipinagpapalagay na may umiiral na sekswal na enerhiya sa mga bata – kahit napakabata pa pagkatapos ng kapanganakan.
At tiyakin mong napakamaaga na ang enerhiyang sekswal na ito ay makabubuo nang maayos.
"Ang sekswal na enerhiya ay isa sa mga pangunahing salaysay na pinag-uusapan nang dekada
bilang bahagi ng opensibang sekswalisasyon na ito."
"Oo, tama ka, napansin ko rin iyon, halimbawa kay Uwe Sielert, ang 'sex education guru'."
Sa kanyang "Panimula sa Edukasyong Pangkasarian," tinalakay na niya ang libido bilang enerhiyang
panbuhay na nagpapalakas sa iyo laban sa pagkadismaya.
O sa isang lektura na ibinigay ni Stefan Timmermanns noong 2013.
Pinag-uusapan din niya ang enerhiya ng sekswal na buhay na taglay na ng mga bata.
"Ang mga tao ay sekswal na nilalang mula pa sa simula."
May positibong epekto ang edukasyon sa sekswalidad sa mga bata, dahil ang sekswalidad ay puwersa ng buhay.
"Si Dr. Stefan Timmermanns, isa sa mga pinakakilalang kinatawan ng sangay na ito ng edukasyong sekswal."
Ang kanyang lektura mahigit sampung taon na ang nakalipas ay tila isang plano para sa kung ano ang ngayon ay unti-unting
napapasok sa mas maraming sentro ng pangangalaga sa bata.
Sa text panel na ito, inilista ni Timmermans ang mga argumento para sa tinatawag niyang sex-positive na edukasyon.
Halimbawa: 'Ang pagtuklas sa sariling mga hangganan bilang batayan ng paggalang sa iba'.
Ngunit hindi ba nangangahulugan iyon na kailangan mong sadyang lampasan ang mga hangganang ito upang matuklasan ang mga ito?
Makinig at manghanga!
Ang pagtuklas sa sarili at sa iba ay mahahalagang karanasan sa pagkatuto para sa mga bata, at mas malamang na
maranasan ito ng mga bata ngayon sa nursery kaysa sa bahay.
Ayon sa estadistika, kung may isa pang kapatid sa bahay, isa lamang iyon; at ito mismo ang pagbabalansi o pagsubok ng mga
hangganan, pati na ang pagtanggap ng mga hangganan — ayaw kong mahawakan doon, hindi ko gusto
iyon, o gusto ko iyon, sa tingin ko ay maganda iyon.
Mas matututuhan nila ito nang mas mabuti sa mas malaking grupo ng mga bata kaysa kung isa lang ang
kapatid nila sa bahay, at palagi pa ngang iisa lang iyon.
Sa madaling salita, dahil hindi pinapayagan ng mga magulang ang kanilang mga anak na tuklasin ang mga hangganan
ng modestiya ng kanilang mga kapatid, dapat itong mangyari sa mga sentro ng pangangalaga sa bata.
Lahat ng bagay para itaguyod ang diumano'y sekswal na enerhiya.
Kung sinusuportahan at hinihikayat ang sekswal na pag-unlad ng isang bata, nakikinabang ito sa kanilang
personal na pag-unlad, halimbawa sa pagbuo ng kanilang sariling indibidwal na pagkakakilanlang kasarian.
Ngunit kailangan ba talaga iyon para sa pag-unlad ng mga batang paslit?
Sa totoo lang, hindi ko nakikita ang anumang pangangailangan para doon sa mahigpit na kahulugan.
Kaya para sa akin, lubos na nakapagdududa na ituon ang atensyon ng mga bata sa rehiyon ng ari.
Dahil ngayon ay napakarami na nilang pagkakataon na maranasan ang kasiyahan. At bakit ko iyon gagawing erotik?
Kaya hindi iyon makatuwiran sa yugtong iyon ng pag-unlad, dahil hindi rin ito produktibo.
Nakuha ko na, pero wala akong katumbas na neurobiolohikal para rito.
Wala akong hormonal o endokrinong pag-unlad na tumutugma rito.
Kaya wala akong intrapsychic na balangkas kung saan maisasama ko ang sekswalidad sa diwa ng pagkuha ng kasiyahan.
Kaya't makatuwiran na ang seksuwalisasyong ito ay naglalagay ng labis na pangangailangan sa kaisipan ng bata.
Sa tingin ko ay hindi ito kinakailangan para sa pag-unlad.
Ibig kong sabihin, kung titignan mo ang psychoanalysis, ang bata, ang sanggol, ay nasa oral na yugto sa simula.
Pagkatapos ay pumapasok siya, pumapasok ang bata sa anal na yugto.
Tungkol ito sa pagsasanay sa kubeta at iba pa, sa yugto ng pagsuway at iba pa, lahat ng iyon ay kasya doon.
At ang yugto ng genital ay dumarating sa mismong katapusan, sa mga kabataan.
At sa pagitan ay mayroon pa ring yugto ng pagkaantala.
At tiyak na pamilyar dito ang lahat: sa panahon ng pagitan, ang mga babae at lalaki ay palaging
tinutukoy bilang "kayong mga lalaki" at "kayong mga babae."
Wala silang kahit kaunting interes sa pakikipagtalik sa edad na ito; kabaligtaran pa nga.
Matindi nilang tinatanggihan iyon.
Mas gusto ng mga babae na makasama ang ibang babae, at ng mga lalaki naman ang ibang lalaki, oo.
Sa tingin ko, mayroon ngang organikong pag-unlad sa mga tao.
At sa tingin ko, maaaring totoo nga na may isang uri ng sekswalidad na lubos na naiiba sa kung paano natin
bilang mga nasa hustong gulang tinitingnan ang sekswalidad.
Kaya, ibig sabihin nito ay lubos kong tututul ang mga matatanda na nagpapasya nang
mag-isa sa paghusga sa sekswalidad ng mga bata.
Doon nagsisimula para sa akin.
Ngunit iyan nga ang eksaktong nangyayari.
Ang lipunang pang-matatanda na lalong sekswalisado ay ipinapataw ang pananaw nito sa pag-uugali ng mga batang paslit.
Ganito rin ang nangyari kay Timmermans sa kanyang lektura noong 2013:
Dahil ang sekswalidad ay enerhiyang-buhay, enerhiyang-buhay, enerhiyang-buhay.
Doon nagsimula ang aming kuwento.
Simula noong 2014, lumabas kami sa mga lansangan upang magprotesta laban sa mga planong pang-edukasyon na nagpasimula
ng agresibong sekswalisasyon, lalo na sa mga paaralan.
Noong 2016, nagsagawa ang Junge Freiheit ng panayam kay sexologist Jakob Pastöter, na noon at ngayon ay
pangulo ng German Society for Social Scientific Sexual Research, sa gilid ng aming simposyum sa Stuttgart.
Kahit noon pa, naghinanakit siya:
Sa isang banda, totoo ngang tinututulan ng DGSS ang nilalaman ng tinatawag kong "edukasyong sekswal
na pinondohan ng estado" sa loob ng halos 15 taon.
Ito ay may kaugnayan sa katotohanang sa loob ng halos 15 taon, at marahil mas matagal pa, ay malinaw na ang mga sangkot sa
edukasyon sa sekswalidad, na sa isang banda ay tumatanggap ng pondo mula sa estado ngunit sa kabilang banda ay
ipinamamahagi rin ng estado ang kanilang mga publikasyon, ay may napaka-isang panig na pananaw sa edukasyon sa sekswalidad.
Ganito ang hitsura ng resulta, halimbawa:
"Sina at Tim ay naglalaro ng doktor", inilathala ng Zartbitter e.V., pinondohan ng Lungsod ng
Cologne at ng Estado ng North Rhine-Westphalia.
Isa sa maraming organisasyon na nagtataguyod ng sekswalisasyon sa mga nursery.
Mas gusto kong maglaro ng doktor.
Ay hindi.
Doktor, sige na, Tim, maaari kang maging nanay at magkaroon din ng sanggol.
Ah, tama, hm, pagkatapos ay Doktor.
Ang mga larong doktor ay bahagi ng normal na pag-unlad ng bata.
Sa angkop sa edad na kuryosidad at walang kinikilingan, kahit ang napakabatang babae at lalaki ay sinusuri ang kanilang mga ari.
Nasiyahan silang hipuin at haplusin ang kanilang mga katawan at magpalitan ng malambing na haplos sa ibang mga bata.
Sukatin ang iyong temperatura.
Ang pag-aaktong doktor ay bahagi ng normal na pag-unlad ng pagkabata.
Kung nag-eenjoy sila sa haplos o sa laro man o hindi.
Nag-eeksplora sa isa't isa, nasisiyahan sa pagiging hubad, ang pagnanais na manood at mapanood ng iba.
Ngunit pati na rin ang pagmamasturbate ng bata, na nagdudulot ng maraming pag-aalinlangan sa mga matatanda.
Ito ay tungkol sa pag-ibig at damdamin at paghimas at paghalik at mga kasintahan at paglalaro ng doktor at kung
paano namin mapapanatag ang loob ng mga pamilyang nag-aalala.
At hindi pa iyon ang lahat.
Ang bakas ng adyendang ito ay nagdadala sa atin nang mas malayo, hanggang sa pinakamataas na antas.
Iyan mismo ang nakasaad sa mga pamantayan ng WHO para sa edukasyong sekswal sa Europa.
Oo, mayroon ngang kilalang matrix na ito, at para sa mga batang zero hanggang apat na taong gulang, sa
ilalim ng pamagat na kaalaman, kasiyahan at pagnanasa, sinasabing hipuin ang sariling katawan.
Masturbasyon sa maagang pagkabata o mga kaaya-ayang karanasan ng pisikal na pagiging malapit bilang bahagi ng buhay ng tao.
Sa usapin ng kasanayan, nangangahulugan ito ng pagpapahayag ng sariling pangangailangan,
hangarin, at hangganan, halimbawa sa "larong doktor."
At pinapayagan ang mga batang apat hanggang anim na taong gulang na talakayin ang mga sekswal na paksa.
Dapat silang mag-usap tungkol sa mga sekswal na paksa.
Ito ang pampulitikang pinakapuso ng opensiba sa sekswalisasyon, inilathala ng WHO sa mahigpit na pakikipagtulungan sa Pederal na
Sentro para sa Edukasyong Pangkalusugan, o BZgA para sa maiikli.
Mga organisasyong maaaring mukhang kagalang-galang sa maraming mamamayan, ngunit ang matrix
ng edad na ito ay hindi mukhang kagalang-galang.
Bilang isang propesyonal sa medisina, masasabi kong malinaw na may problema ako sa mga sistemang diagnostiko na inilalapat
nang walang pinag-iisipan, nang hindi pinagmamasdan nang mabuti, sa pamamagitan ng mga eskema, mga template, at mga patakaran.
Parang lahat ay pareho.
Parang may tiyak na mga pattern, mga estrukturang pang-edad. Binanggit mo ang Matrix mula sa WHO.
Kaya kung saan tinutukoy ang ilang pangkat ng edad, gaya ng sinasabi.
Simula noon, mabuting gawin iyon.
Hindi, ang nilalang na ito ay lubos na indibidwal, napakakumplikado, namumuhay sa isang napaka-tiyak na kontekstong
sikolohikal at panlipunan, at alinsunod sa organikong pag-unlad nito, sa isang punto, kung susubaybayan at bibigyan
ng sapat na sensitibong pansin, ay magsisimulang magtanong.
At hihintayin ko nang kasing tagal kasama ang aking anak at hindi ako magmamadali sa anumang bagay o ipipilit ito sa kanya.
Ngunit iyan nga ang eksaktong nangyayari rito.
Ang pagpataw ng isang lubhang kaduda-dudang pamantayan, , nang walang anumang siyentipikong ebidensya, sa buong kontinente.
At hindi lang ito naaangkop sa Alemanya, kundi sa buong Europa.
Sa Pransya, may isang organisasyong tinatawag na "Mamans Louves" (Ina na Lobo) na nagsuri rin sa mga
pamantayan ng WHO at nag-utos ng isang pag-aaral na nagpakita ng kamangha-manghang mga resulta.
Ang kapitbahay nating Pransya ay pamilyar din sa problema ng lalong maagang sekswalisasyon.
Doon din, itinutulak pasulong ng mga progresibong puwersa.
Inayos ni Regine Schäfer ang isang video-panayam kay Christelle Comet, na kabilang sa organisasyong
"Mamans Louves", na ang ibig sabihin ay "Mga Inang Lobo".
Masinsinan mong pinag-aralan ang mga pamantayan ng WHO para sa Europa.
Dahil sa mga kakulangan na napansin namin sa pambansang antas, nais naming malaman kung anong tinatawag na
siyentipikong literatura ang nagsisilbing batayan para sa ipatutupad sa ating mga paaralan sa buong bansa.
Ang resulta ay ang pag-aaral na ito na may animnapung pahina, na inilathala noong 2024.
Ibinunyag niya ang mga bagay na kailangang malaman ng lahat ng magulang at ng lahat ng pinuno ng politika, lalo na yaong
ang kapakanan ng mga bata ang kanilang pangunahing prayoridad.
At iyan ang mahalaga sa amin: ang paggalang sa kapakanan ng bata at ang karapatan ng mga
magulang na palakihin ang kanilang mga anak.
Ipinapaliwanag ni Thibault Kerlirzin, ang may-akda ng pag-aaral, nang eksakto kung ano ang ibig sabihin nito.
Lumitaw na ang mga pamantayan ng WHO ay inihanda ng isang grupo ng mga eksperto na labis na may kinikilingan.
Ito ay dahil halos lahat ng mga eksperto na ito ay kabilang sa mga istrukturang kaanib ng
Pandaigdigang Pederasyon ng Pagiging Magulang ng Halaman.
Kaya't tila sila ay mga aktibista kaysa mga siyentipiko.
At iyon ay nagtatanong kung bakit.
Sino ang may interes sa pag-unlad na ito?
Natagpuan ni Thibault ang isang nakakabahalang bahagi ng sagot sa bibliyograpiya ng WHO Standards.
May ilang apendise ang bibliyograpiya, at natagpuan ko na ang tatlong tagapagtaguyod ng paedocriminality sa Apendise A.
Gayunpaman, ang pinakapuso at, kasabay nito, ang mahina na punto ng dokumento ay matatagpuan sa siyentipikong
literatura tungkol sa psychosexual na pag-unlad ng mga bata.
Sa humigit-kumulang 50 sanggunian, natagpuan ko ang 15 na maaaring iklasipika bilang tagapagtaguyod o sumusuporta sa
maagang edukasyon sa sekswalidad o maging sa krimen ng pedopilya.
Makikita mo na kabilang dito ang mga taong kabilang sa mga grupong lobi na lantarang sumusuporta sa pedopilya.
Tinatawag nila itong mga relasyong pagitan ng mga henerasyon.
Kabilang sa kanila ang mga taong naglathala sa mga magasin na lantad na pedopilya.
Ang mga koneksyon ay ipinapakita sa animasyong ito sa website ng Mamans Louves.
Para sa layuning ito, hinati ni Thibault ang mga eksperto ng WHO sa tatlong grupo:
Berde para sa walang kapahamakan, dilaw para sa kaduda-duda, pula para sa mga bilog na malinaw na nagtataguyod ng napakaagang
pakikipagtalik ng mga bata o kahit krimen ng pedopilya.
Isang Aleman na koneksyon sa mga sirkulo ng mga pedopilya — Gunter Schmidt.
Halimbawa, nakipagtulungan siya sa isang tiyak na si Volkmar Sigusch.
At iginiit ni Sigusch na ang sekswalidad sa pagkabata ay hindi lamang pinagmumulan ng
kasiyahan, kundi pati na rin isang pangangailangan.
Nagtrabaho siya para sa journal na Archives of Sexual Behaviour, na umiiral pa rin hanggang ngayon at itinatag ni Richard Green.
Si Richard Green ay isang tagapagtaguyod ng pedopilya at kaibigan ni Thomas O'Carroll.
Siya naman ang nagtatag at tagapangulo ng isang organisasyong tinatawag na Paedophile Information Exchange — isang plataporma
para sa mga pedopilya upang magpalitan ng impormasyon.
Ang grupong ito ay lubhang kontrobersyal at nanawagan ng legalisasyon ng sekswal na
pakikipag-ugnayan sa pagitan ng mga matatanda at mga bata.
Paano nakalusot ang mga pedopilya sa kaliwa at sinakop ang pakikibaka para sa mga karapatang sibil, iniulat ng
British Guardian noong 2014 tungkol sa mga gawain ng Paedophile Information Exchange noong dekada 1970.
Noong panahong iyon, mayroon ding mga pagsisikap sa loob ng kaliwang kilusang Aleman, lalo na
sa kilusang 1968, na gawing legal ang pedopilya.
Mga kilalang halimbawa: ang politiko ng Green Party na si Daniel Cohn-Bendit, ang pederal na working group ng Green Party na "Mga
Bakla, Pederasta at Transsekswal" o ang Aleman na pag-aaral at working group na "Paedophilia", na pansamantalang
isinama sa lupon ng mga tagapangasiwa si Helmut Kentler.
Siya naman ay itinuturing na ama ng sangay na ito ng edukasyong sekswal.
Tinalakay namin nang detalyado ang kanyang mga gawaing pedopilya sa aming dokumentaryong "KentlerGate".
Sinundan si Kentler sa bansang ito nina Uwe Sielert, Volker Siegusch, at Gunter Schmidt.
Sa kanyang paunang salita sa aklat na Male Intergenerational Intimacy noong unang bahagi ng
dekada 1990, halimbawa, isinulat ni Letzter:
May mga matagumpay na relasyon ng mga pedopilya na nakakatulong at naghihikayat sa bata.
Nagpatuloy siya: "Ang banta na gawing parusahan ng batas ang lahat ng gawaing pedopilya ay hindi makatarungan
at dapat itong alisin, dahil ito ay nagsasangkot ng diskriminasyon at pag-uusig sa isang minorya."
Si Ernst Bornemann ay nagpahayag nang kasing-linaw sa kanyang aklat na Das Geschlechtsleben des Kindes
(Ang Buhay-Sekswal ng mga Bata), kung saan iginiit niya:
Ang mga pedosekswal na hindi marahas na gawaing sekswal ay hindi kinakailangang magdulot ng negatibong kahihinatnan para sa bata.
Lumalabas din siya sa mga pamantayan ng WHO bilang sanggunian, partikular sa kanyang aklat:
Mga Mukha ng Pagiging Matanda sa Pagkabata, kung saan tinalakay niya ang diumano'y sekswalidad ng mga walong taong gulang.
Ang pangunahing mensahe ng aklat ay ang mga tao ay sekswal na nilalang mula sa sandali ng paglilihi.
Nakikita ito sa mga bata sa maraming paraan — sa kanilang mga laro, sa kanilang mayamang imahinasyon, sa kanilang
pangangailangan para sa paghipo, at sa kanilang pagmamasturbate.
Ito mismo ang nagiging batayan para sa mas maraming konsepto ng nursery sa pamamagitan ng BZGA at WHO.
Ernst Bornemann at Gunter Schmidt — dalawa sa ilang halimbawa na nagpapakita na ang mga pamantayan ng WHO ay hindi lamang
nakabatay sa napaka-isang pananaw ng mga eksperto, kundi kung minsan ay malalim na nakaugat sa mga bilog ng mga pedopilya.
At iyon ba ang dapat maging batayan sa pagpapalaki ng ating mga anak?
Oo, hindi talaga kami nagulat sa mga sangkot na pedopilya, dahil ang ninuno ng buong programang edukasyong
sekswal na ito na itinataguyod ay si Helmut Kentler.
At si Helmut Kentler ay isang aktibista para sa pedopilya at siya nga rin ay isang nang-aabuso.
Siya ay kalaunan nahatulan sa pang-aabuso sa bata, at ang kanyang mag-aaral ay si Uwe Silert.
At si Uwe Silert naman ay nagkaroon ng mahalagang papel sa paghubog ng mga pamantayan ng WHO para sa edukasyong
sekswal sa Europa sa pamamagitan ng kanyang trabaho sa BZGA.
Tama, at ang mga ito naman ay direktang nakakaapekto sa mga plano sa edukasyon ng bawat pederal na estado dito sa Alemanya.
Halos lahat ng pederal na estado, maliban sa Bremen, ay may tinatawag na plano sa edukasyon — isang plano sa oryentasyon na
tuwirang naglalahad kung paano dapat isagawa ang edukasyon sa sekswalidad sa mga sentro ng
pangangalaga sa bata at kung ano ang dapat nitong isama.
At ang plano sa edukasyon ng Berlin ay isinasama nang eksakto ang mga bagay na ito, na matatagpuan
natin sa mga konsepto ng edukasyong sekswal, namely:
Makalipas ang ilang sandali, natutuklasan ng mga bata ang kanilang sariling ari at masidhing pinag-aaralan ito.
Ang sekswal na kuryosidad ay kasinghalaga ng malusog na pag-unlad ng isip at katawan gaya ng pag-eenjoy sa mga
kaaya-ayang sensasyon sa sariling katawan, sabi ni Berlin.
O sa North Rhine-Westphalia, ibig sabihin nito:
Ang pagpapalitan ng pagmamahalan, ang paghipo sa isa't isa, at ang impormal at mausisang paggalugad sa katawan ay
kinakailangan upang mabuo ang pakiramdam ng sariling pagkakakilanlan at maging mulat sa sariling kasarian.
Karaniwang nangyayari ito nang intuitibo at natural sa pamamagitan ng paglalaro. Mga batang nasa nursery!
Iyan ang teorya. Ngunit ano ang ibig sabihin ng mga ganitong konsepto sa praktikal na paraan para sa mga apektado?
Dalawang ina, na parehong nagnanais manatiling hindi kilala, ang naglalarawan kung paano
nangyari ang lahat ng ito sa kanilang nursery.
Ang unang kaso ay nagaganap sa isang pasilidad na pinamamahalaan ng kawanggawa ng Volkssolidarität sa Saxony-Anhalt.
Una kong narinig ang konsepto ng edukasyong sekswal mula sa alternatibong media.
Mas tungkol ito sa katotohanang umiiral ang mga ganitong konsepto sa malalim na timog ng Alemanya, at nagulat o natulala nga ako
na may ganoong bagay pala, pero palagi kong naiisip sa sarili ko:
Ah, tungkol sa amin — dito sa dayuhan sa nayon — aba, hindi iyon mangyayari, o kung mangyari man, hindi aabot sa puntong iyon.
Ngunit malayo sa ganoon. Isang araw, inihayag sa gabi ng mga magulang ang mga bagong konsepto para sa
silid-bata — nang hindi ipinaliwanag ang mga ito.
Makikita ang mas detalyadong impormasyon sa isang information board.
Sa isang punto, nasa information board ako at nabasa ko ang tungkol sa konseptong ito ng edukasyong sekswal kasabay ng mga
konsepto ng espasyo at mga konsepto ng karahasan, na umiiral ito.
Naging alerto ako at hiniling ko sa konseho ng aming mga magulang na imbestigahan ang usapin.
At iyon ang ginawa nila.
At sa ganitong paraan lamang malalaman ang nilalaman ng konsepto — ibig sabihin, eksakto
kung ano ang inirerekomenda ng WHO at BZGA.
At tandaan mo, lahat ng ito ay tila lihim na ipapakilala, nang hindi nalalaman ng mga magulang.
Hindi kailanman nabanggit ang terminong 'konsepto ng edukasyong sekswal'.
Binasa ko lang iyon sa board na ito — sa napakaliit na letra sa loob ng mga bracket.
Sa tingin ko, ang napakahalagang paksang ito ay karapat-dapat sanang ipadala sa pamamagitan ng paikot na email,
o sa isang gabi ng pagpupulong para sa mga magulang, o kahit isang liham-impormasyon o katulad nito.
Dahil iyon ay isang mahalagang usapin na.
Mas malinaw naman ang pangalawang kaso.
Nangyayari ito sa isang nursery sa Lower Saxony.
Nagkakaroon kami ng regular na gabi ng mga magulang at palagi kaming ipinapakilala sa mga bagong bagay.
At pagkatapos — noong gabing iyon, sinabi sa amin ng pamunuan ng nursery at ng mga guro na may bagong konsepto at kailangang
maging mas bukas ang mga bata tungkol sa kanilang sekswalidad.
At iyon ang dahilan kung bakit naglalagay sila ng isang sulok sa silid-pangangalaga ng mga bata kung saan
maaaring mag-isa ang mga bata — at kung saan, sa madaling sabi, halos lahat ng bagay ay pinapayagan.
Kaya ang tinatawag na mga larong doktor — hindi rin talaga makikialam doon.
Gayunpaman, sasabihin sa mga bata kung nasaan ang mga hangganan.
Sinabi noon na oo, maaari kang maging hubad, maaari kayong maghipo, at oo — tuklasin ninyo ang inyong
sarili at ang iba — kapwa lalaki at babae — nang magkakasama sa isang halo-halong grupo.
At oo, pero sa hindi ko alam kung bakit, inakala kong iba ang pagpapalaki natin sa ating anak.
Hindi iyon titigil doon.
Ngunit iba ang kinalabasan.
Kaya pagdating ko sa umaga — dinala ko ang aming bunsong anak na lalaki sa nursery, at pagkatapos ay tinanong
ako ng isang guro kung maaari akong makipag-usap sa hapon.
Nagkaroon ng insidente.
At pagkatapos, pupunta ako sa interbyu ngayong hapon.
Nakaupo doon ang pinuno ng nursery at isang guro sa nursery.
At ano ang sinabi nila sa iyo na nangyari doon?
Oo, at pagkatapos sinabi nila na hindi sinunod ng aming anak na lalaki ang mga patakaran.
Malamang hindi ito nangyari sa partikular na sulok na ito, kundi sa banyo.
Hindi niya tatanggapin ang "hindi" ng ibang bata at hahawakan niya sila.
Ngunit hindi iyon naging kanais-nais.
At sa una ay lubos akong nalilito at naisip ko, totoo nga ba ito?
At saka sinabi ko na lang na kakausapin ko ang anak ko.
Hindi niya sinabi sa akin ang anumang tungkol dito.
At pagkatapos ay tinalakay mo ito sa iyong anak na lalaki?
Tama.
Dinala ko siya agad — oras na kasi ng pagsundo.
Pagkatapos ay tahimik kaming naupo sa bahay at simpleng tinanong ko siya: Sabihin mo sa akin, ano ang nangyari doon?
At saka siya ay naging napakaliit sa hindi maipaliwanag na paraan, tumingin pababa at sinabi: "Mummy, wala talaga akong ginawa."
Sinabi ko sa kanya kung ano ang inaakusahan sa kanya.
Sabi niya: Oo, alam ko, pero hindi ko hinawakan ang ibang bata.
Talagang walang anuman.
Ngunit ngayon ay salita ng isang tao laban sa salita ng isa pa.
Bigla na lang naging salarin ang anak ko.
Inaakusahan siyang hinipo ang isang bata, at ayaw ng bata noon.
At iyon ay nanatiling hindi nalutas — hindi ito maiayos.
At iyon ay isang pangunahing problema.
Kitang-kita rin ito sa mga pinaghihinalaang kaso ng pang-aabuso ng mga matatanda, gaya ng
inilarawan sa ulat na ito ng Hessischer Rundfunk.
Ayon sa abogado ng biktima na si Ulrich Warnke mula sa White Ring, ang isang pedopilya na nagtatrabaho sa mga
batang paslit ay may napakababang panganib na madiskubre.
Ito ay dahil may malawakang palagay sa sistemang panghukuman na ang mga pahayag ng mga batang wala
pang apat na taong gulang ay hindi wasto sa hukuman.
Ang dahilan: hindi kasing-husay ng mga matatanda ang mga bata sa pag-alala ng mga bagay at maaaring maimpluwensyahan ang kanilang
mga pahayag ng kanilang mga magulang at iba pang matatanda.
Ito ay isang kalagayan na nagbibigay ng higit pa sa isang sandaling pag-iisip dahil sa mga
koneksyon ng mga eksperto ng WHO sa pedopilya na nabunyag.
Kaya hindi wasto ang kanilang mga pahayag sa korte.
At ang problema rin ay kapag may pang-aabuso sa mga bata, sa huli ay nauuwi ito sa salita ng isang tao laban sa salita ng isa pa.
Isang ina ang inilarawan ito nang napakalinaw.
Ang anak niya ang diumano'y salarin, nasa panipi, at siyempre naniniwala siya sa kanyang anak.
Ang mga sekswal na pang-aabuso sa mga bata ay tila hinihikayat din ng mga ganitong konsepto at hindi man lang masiyasat.
At naaalala niya, kahit na maraming taon na ang nakalipas, hanggang ngayon ay naaalala pa rin niya ito at nahihiya siya sa
buong pangyayari, kahit iginiit niyang hindi niya iyon ginawa.
Maaari bang maging salarin ang mga batang paslit, o hindi ba angkop ang terminong ito sa kontekstong ito?
Hindi ba pareho ang mga bata na biktima ng hindi kanais-nais na kalagayan na pananagutan ng mga matatanda?
Aba, isang mundo ang nalilikha.
Artipisyal na dinadala ang mga bata sa isang bagay at pinipilit doon, kung saan sila nauupong sa tinatawag kong
artipisyal na sekswalidad, ibig sabihin, isang sekswalidad na hindi organikong umunlad, gaya ng karaniwang nangyayari.
Tulad ng sinabi ko, muli, sa batayan ng matibay na ugnayan at malusog na pag-unlad, malusog
na sekswalidad ay sa huli ay kusang lilitaw.
Iyan ang daan.
Dito, ang pakikialam ay nagaganap nang napakamaaga sa buhay ng tao na walang kinalaman sa sekswalidad sa ganitong anyo.
At saka, siyempre, maaari rin itong paunlarin sa paraang hindi malusog at sa huli ay
maaaring hindi makatanggap ng mga hangganan.
At saka marahil ay hindi rin wastong mabubuo ang hiya, ang pagkasuklam, at ang likas na sistemang pang-imyunidad.
At iyon, siyempre, ay nagbubukas ng pinto sa pang-aabuso.
Sa huli, naiisip kong maaari itong magdulot ng kabaligtaran ng inaasahan ng mga naniniwala na dapat hikayatin ang sekswalidad
ng mga bata sa murang edad upang agad nilang mailagay ang mga hangganan. Sasabihin kong kabaligtaran nga ang nangyayari.
At ito ay ngayon ay estadistikal na malinaw, kahit sa North Rhine-Westphalia.
Lumitaw na ang bilang ng mga sekswal na pang-aabuso sa mga bata sa mga sentro ng pangangalaga sa
bata ay tumaas nang malaki sa mga nakaraang taon.
Ipinapakita rin ng kasalukuyang estadistika ng krimen ng pulisya ang malaking pagtaas, habang ang mga bilang para sa maliliit
na pagnanakaw, halimbawa, na mas karaniwang pag-uugali ng mga bata, ay nanatiling halos pareho sa paglipas ng mga taon.
Ngunit kapag nakararanas ng ganitong pang-aabuso ang mga bata, kinakailangan kong ipagpalagay na sila ay labis na
nabibigatan sa emosyon at, sa pinakamalalang kaso, natrauma.
At kung pamilyar ka sa mga ugnayang ito mula sa traumatolohiya, pinag-uusapan natin ang matinding pangangailangan para
sa pag-uulit, ibig sabihin, ang matinding pangangailangan na muling gampanan ang mga nag-trigger na pangyayari.
Kailangan mong isipin ito bilang isang sunud-sunod na reaksyon.
Kung mayroon akong tiyak na bilang ng mga bata na maaaring ilarawan bilang apektado at hindi sila nakakatanggap ng
suportang terapeutiko o hindi nalulutas ang traumang ito.
Pagkatapos ay ipapasa nila ang mga traumatikong karanasang ito sa ibang mga bata.
At ipinaliwanag nito, kahit sa isang antas, ang pag-unlad na estadistikal na ito.
Sinusuportahan din ito ng media.
Ibig kong sabihin, kung babalikan mo, dati ang mga nilalamang may kinalaman sa
sekswalidad ay inilalagay sa programang pang-gabii.
Ngunit madali na itong naa-access ng mga bata ngayon.
At halos walang problema para sa mga bata na manood ng ganitong mga eksena sa pelikula, computer games, o kung ano pa man.
At iyon, siyempre, ay problematiko kapag ang mga konsepto sa edukasyon ay sumusunod sa parehong landas at ang sekswalidad
ay aktibong ipinopromote sa mga bata sa bawat pagkakataon.
Walang kinalaman iyon sa malayang kalooban ng bata.
Kapag paulit-ulit mo itong nakikita sa media, kapag paulit-ulit mo itong naririnig at sinasabi pa nga sa nursery
school, halimbawa, "Sige, tuklasin ninyo ang inyong sarili."
At kapag naging sekswal kang aktibo, hindi na ito isang bagay na pinipili ng bata para sa
sarili. Sa halip, ito ay pinipili para sa bata.
Dapat nitong gawin iyon.
Iyon ang direksyon na patutunguhan namin.
At saka may presyur mula sa grupo na mahirap pigilan ng bata.
At kapag idinagdag mo pa rito ang mga estranghero na sa huli ay wala namang kinalaman sa psycho-neurotic na pag-unlad,
sikolohiya, psychotherapy o psychodiagnostics, gaya ng mga nursery nurse, halimbawa, na hindi sinanay sa kontekstong ito
upang tumugon nang sensitibo, kung aling mga bata ang ipinapadala sa mga maginhawang
sulok na ito, at saan nga ba sila talaga nagmula?
Ano nga ba talaga ang naranasan nila sa bahay?
Posible bang ang batang lalaki, o kahit ang batang babae, ay naaharap sa hindi malusog na sekswalidad sa bahay sa
murang edad, at maaaring nakaranas pa nga ng pang-aabuso?
Kaya iniiwan ko ang dalawang batang magkasama na unti-unti nang nabubuo ang kanilang mga personalidad, na naranasan na ang
kanilang unang mga karanasan ng alitan at maaaring nabubuo rin ang mga personalidad na madaling maabuso,
ibig sabihin, mga personalidad na mas madaling abusuhin. Isa pa na mas madaling maabuso.
At kapag nagsama ang dalawa sa kanila — pinag-uusapan ko ang kapangyarihan, pinag-uusapan ko ang pang-aabuso — maraming bagay
ang nangyayari sa mga komportableng sulok na hindi natin maiisip kahit sa pinakamatinding
bangungot, mga bagay na ginagawa ng mga bata sa isa't isa.
Gayunpaman, ang mga konseptong ito ay pinagtatwiran sa batayan ng pag-iwas sa pang-aabuso, ng lahat ng bagay.
Siyempre, ang edukasyon sa sekswalidad ay tungkol din sa pagtiyak na ang mga bata sa mapanganib na sitwasyon
ay kayang humingi ng tulong, lumapit sa iba, at magkaroon ng mga salita para gawin ito.
Ang AWO, isa sa pinakamalalaking tagapagbigay ng pangangalaga sa bata sa Alemanya, ay naglathala pa nga ng sarili nitong bersyon
ng adyenda ng WHO sa isang polyeto na may pamagat na "Mga Konsepto ng Proteksyon Laban sa Sekswal na Pang-aabuso
sa mga Bata at Kabataan sa mga Institusyon at Serbisyo".
At dito nababasa natin ang napaka-pamilyar sa atin, mula kay Kentler hanggang kay Timmermanns .
At dumarami na sila.
Oo, dito sa isang konsepto ng nursery mula sa Lower Saxony, halimbawa, nakasulat dito:
Ang mga laro ng paggalugad sa katawan, na madalas tinatawag na mga larong doktor, ay isa sa mga
pinaka-karaniwan at kilalang anyo ng sekswalidad sa pagkabata.
Upang maiwasan ang paglabag sa hangganan, mahalaga na paulit-ulit na talakayin ng mga magulang, mga katulong sa edukasyon, at mga
propesyonal sa mga institusyon ang mga sumusunod na patakaran para sa mga larong pisikal na paggalugad kasama ang mga bata.
1. Boluntaryong pakikilahok — nais ba ng lahat ng kalahok na maglaro ng laro?
2. Maaari mong sabihin ang "tigil" anumang oras. Ang "hindi" ay hindi!
3. Walang sinuman ang masasaktan.
4. Walang anumang bagay na ipinapasok sa mga butas ng katawan.
5. Magkatulad na edad: Hindi dapat masyadong malaki ang agwat ng edad, upang walang hindi pantay na kapangyarihan.
6. Maaaring humingi ng tulong anumang oras. Ang paghingi ng tulong ay hindi tsismis.
Aba, mga karaniwang patakarang iyon, at kapag iniisip kong palagi kong sinasabi sa mga bata ang mga patakarang iyon,
iyon mismo ang nagbibigay sa kanila ng ideya sa simula pa lang.
Oo, tiyak! Kapag ipinakikilala mo ang mga konseptong ito, una mong ipinapakita sa mga bata na umiiral ang mga ganitong
bagay at pagkatapos ay hinihikayat mo silang magsaliksik pa.
At iyon ay talagang hindi kailangan para sa mga bata.
Kung hindi ito umuunlad sa sarili nitong paraan, kundi sa pamamagitan lamang ng puwersang ito.
Ang kabalintunaan ng buong bagay ay, sa esensya, wala sa mga konseptong ito ng edukasyong sekswal ang
magiging sapilitan para sa mga sentro ng pangangalaga sa bata.
Palaging ganoon ang tunog, pero hindi naman talaga.
Ang tanging obligasyon nila ay magbigay ng konsepto ng proteksyon laban sa karahasan sa pamamagitan ng Batas para
sa Pagpapalakas ng mga Bata at Kabataan 2021 hanggang 2024.
Dapat mayroon itong bawat nursery upang makakuha at mapanatili ang lisensya sa pagpapatakbo.
At bilang bahagi ng konseptong ito ng proteksyon laban sa karahasan, ipinatutupad na nila ngayon
ang mga konseptong ito ng edukasyon sa sekswalidad.
At nagkakalito ang lahat.
Ang mga konsepto ng pag-iwas ay naglilingkod upang matiyak na hindi inaabuso ng mga matatanda ang mga bata at
upang maiwasan ang sekswal na pang-aabuso ng mga bata ng mga matatanda sa mga pampublikong institusyon.
Kasabay nito, sinasabi ng mga tao na, upang maiwasan ang pang-aabuso sa mga bata, bumubuo tayo ng mga konsepto sa
edukasyong sekswal upang matukoy ng mga bata ang mga bagay.
Ngunit hindi iyon nakakaapekto sa mga bata kahit man lang.
Kailangan mong kausapin ang mga matatanda upang maiwasan ang sekswal na pang-aabuso.
Sa tingin ko, sa isang sitwasyon kung saan kailangang magsabi ng HINDI ang isang bata upang maiwasan ang mapang-abusong
pag-uugali ng ibang mga bata, iyon ay pang-aabuso na.
Oo, isinasaalang-alang na iyon.
Kapag naglalaro tayo, hindi natin sinasaktan ang iba. Hindi, hindi.
Kung sasabihin mong TUMIGIL... - Oo, alam ko. - ...tumatigil na kami, ayos lang.
… Makakapagsabi ba talaga ng hindi ang mga bata, o ipinapataw ba rin dito ang pag-uugali ng matatanda sa mga batang maliit?
"Sasabihin ko lang na hindi ito gumagana."
Siyempre, dapat mong sabihin sa mga bata na sa kanila ang kanilang mga katawan at walang sinuman ang
pinapayagang hipuin sila kung ayaw nilang mahipo.
Ito ay isang bagay na dapat at kailangang sabihin sa mga bata.
Hindi dapat asahan na magagawa nila iyon.
Hindi sa ganoong edad, hindi pa sa edad na pampa-nursery, tiyak na hindi nila iyon magagawa.
Maaari nilang gawin iyon sa huli ng kanilang pagiging tinedyer – at marami sa kanila ang hindi pa rin makagawa
noon, oo. Kaya kailangan mo ring matutong magsabi ng HINDI.
Ngunit hindi mo maaaring asahan na magagawa iyon ng mga batang nasa edad pang-nursery.
Iyon ang simula ng pagkatuto na kaya kong magtakda ng mga hangganan – pero magagawa ko lang iyon nang mas huli, tiyak.
Oo, maging malinaw tayo:
Isang partikular na larangan ng edukasyon sa sekswalidad na may malinaw na kaugnayan sa pedopilya ang sinakop ng mga
makapangyarihang organisasyon, na ginagamit ito upang ipataw mula sa itaas ang isang lubhang problemadong adyenda, na may layuning
gawing bahagi ng pang-araw-araw na buhay sa mga nursery ang mga bagay na literal na nasa saklaw ng mga
tagausig at mga tanggapan para sa kapakanan ng kabataan.
"Isinara ng Tanggapan ng Pambansang Kagalingan ng Kabataan sa Lower Saxony ang isang 'silid para sa paggalugad ng
katawan' sa isang sentro ng pangangalaga sa bata na pinamamahalaan ng Workers' Welfare Association sa Hanover."
Ang konseptong pang-edukasyon ay inuri ng Kagawaran ng Edukasyon at Pangkulturang Usapin bilang
naglalagay sa panganib sa kapakanan ng mga bata.
Nagkaroon ng malaking kasabikan noong 2023 na para bang lubos itong ikinagulat ng lahat.
Ngunit sa katotohanan, ito mismo ang nangyayari sa lahat ng ating mga nursery.
At ang ilang midyang kaliwa ay matagal nang sumusuporta sa adyendang ito.
Gayunpaman, ang "woke zeitgeist" ay ngayon ay nagbabanta nang mangibabaw sa media, gaya ng
makikita sa ulat pangrehiyon ng SAT mula Abril 2025:
"Mga larong doktor o pisikal na paggalugad sa nursery, pagmamasturbate..."
Muli ang Lower Saxony, katulad ng sa Hanover.
Ngunit sa halip na ipagbawal ito, ipinagtatanggol ngayon ng ministro ng kultura ang konsepto gamit ang lahat ng mga kalahating
katotohanan at mga kasinungalingan na ating natuklasan dito.
"Ang bawat institusyon ay obligado na tukuyin sa mga konsepto nito kung paano nito hinaharap ang pag-unlad ng bata at gayon din
ang pagtuklas sa kanilang sariling katawan, dahil ito ay mahalaga upang sa huli ay maprotektahan ang mga bata mula sa pang-aabuso -
at ito ay nakabatay sa mga pamantayang pang-edukasyon at pang-agham at dahil dito ay mahigpit na binabantayan at
sinusuri ng Tanggapan ng Estado para sa Kagalingan ng Kabataan."
"Kung kukunin mo lang ang isang sipi na wala sa konteksto, gaya ng sinasabi ng mga responsable sa Bramsche,
maaari itong mabilis na magdulot ng mga hindi pagkakaunawaan."
Mga hindi pagkakaunawaan? Hindi naman!
Ito ay paglalagay sa bata sa panganib na pinondohan ng estado, na isinusulong ng mga
kaliwang ideolohista sa media at politika na may .
Bukod sa mga mito gaya ng pag-iwas sa pang-aabuso at mahigpit na pamamaraan sa agham, may isa
pang salik na gumaganap: ang legal na kalamangan.
Makikita rin ito sa Timmermann 2013: ang diumano'y mga karapatan ng mga bata.
"Siyempre, kasama rin dito ang karapatan sa positibo at indibidwal na pag-unlad ng sekswalidad para sa mga bata..."
Sa madaling sabi: dahil may karapatan ang mga bata sa edukasyon sa sekswalidad na patuloy na tinatanggihan ng
kanilang mga magulang, kailangang manghimasok ang estado upang ipatupad ang diumano'y karapatang ito.
At iyan ang dahilan kung bakit, mula sa pananaw ng ideolohiyang ito, ito ang ideal:
sekswalidad ng bata kumpara sa sekswalidad ng matatanda.
Ang mga taong tinatanggihan ang mga bata ng kanilang pagkabata at muling binibigyang-kahulugan bilang mga nilalang na sekswal ay
maaaring salubungin ang pag-unlad na ito, ngunit dapat nilang tanungin ang kanilang sarili kung maaari bang isang
pagkakataon lamang na nagmula ito sa mga lugar kung saan ang mga bata ay wala nang iba pa kundi iyon:
Mga bagay ng sekswal na pagnanasa para sa mga pedopilya na nasa hustong gulang.
At gayon pa man, nakabaon sa laganap na "pagkahumaling sa pagkakaiba-iba", ito ay itinataguyod nang walang hiya
– nang may ganoong lakas na kahit sa panig ng mga konserbatibo, halos walang politiko ang nangahas na tutol.
"Ipinamahagi namin ang pag-aaral na ito sa lahat ng mga miyembro ng Parlamento ng Europa."
Mayroon kaming listahan ng 700 tao, at sa kasamaang palad tatlo lamang sa kanila ang tumugon.
Hanggang ngayon, wala pang aksyon ang isinagawa upang kwestyunin ang kredibilidad ng dokumentong ito.
Ipinapakita nito kung gaano kalaki ang interes ng mga pulitiko sa proteksyon ng mga bata sa mga panahong ito.
Maraming paksa ang pinag-uusapan, ngunit bihira itong tumutukoy sa mga bata.
"Dahil parehong may kinikilingan ang grupong eksperto at ang mga pinagkunan, naniniwala ako na ang pagpapatuloy ng
ganitong uri ng edukasyon sa sekswalidad ay lubos na naghahati sa mga bata sa kanilang kakanyahan."
At kung masasanay nila ang mga bata na magkaroon ng sekswal na relasyon sa murang edad, o tingnan ang sekswalidad bilang isang
bagay na kinokonsumo tulad ng kendi, ibig sabihin bilang isang produktong pangkonsumo, at masasanay silang palaging
magpalit-palit ng kapareha, kung gayon ay lumilitaw ang tanong kung kailan magpapasya ang taong ito na magsimula
ng pamilya, halimbawa, at pumasok sa matatag na relasyon?
Ganito mismo ang nararamdaman ng maraming magulang. Iyan mismo ang dahilan kung bakit may paglaban, at sulit ito.
Ang ina mula sa Saxony-Anhalt, kasama ang iba pang mga magulang, ay pansamantalang napigilan
ang pagpapakilala ng konsepto sa kanyang nursery.
Sa pangkalahatan, naabala ako sa katotohanang may konsepto pa nga ng edukasyong sekswal, dahil para sa akin, hindi magkasya ang
mga salitang sekswalidad at pagkabata. Sila ay magkasalungat.
Ang ina mula sa Lower Saxony, sa kabilang banda, ay nagsisisi na hindi agad nagprotesta laban dito.
"Sa totoo lang, naiinis ako sa sarili ko dahil hindi agad ako nakapagsalita sa gabi ng mga magulang
at nagsabi: Hindi, ayaw ko niyan para sa anak ko!"
Ipapayo ko sa lahat na masusing tingnan ang konseptong isinasagawa ng nursery na pinapasukan ng
aking anak, upang matiyak na maayos silang inaalagaan.
At kapag lumitaw ang ganitong sekswalisadong konsepto sa edukasyon, ipinapayo ko sa lahat na sabihin ang HINDI.
At kung hindi ito pipigilin ng nursery, talagang payo ko na alisin mo ang anak mo doon at ipadala siya sa ibang lugar!
Dahil naniniwala ako – at nakikita ko ito sa aking anak matapos ang napakaraming taon – na hindi niya nakalimutan.
At hindi ko alam kung gaano siya kasasakit dahil sa unang karanasang sekswal kapag siya ay umabot sa puberty.
Hindi ko pa masabi.
"Kung iisipin na ito ay nangyayari nang regular at normal sa panahon ng pagbibinata, kailangan ding maipakita kung bakit, sa
ilalim ng ilang palagay, ito ay masyadong huli na at marahil ay nagpapalala pa ng mga hindi kanais-nais na proseso ng pag-unlad."
Ngunit walang ebidensya para diyan.
Kaya bakit ko pa dapat itanim sa pagkabata ang mga sekswal na impulso kung hindi naman ito
kailangan ng mga bata para sa malusog na pag-unlad?
Kaya kung wala iyon, wala pang nakapagpapatunay na ang mga bata ay magkakaroon ng abnormal o kapansin-pansing pag-unlad.
Gayunpaman, nakita natin ang pagtaas ng mga sekswal na panghahalay mula nang maging karaniwan ang mga
ganitong pamamaraan, at kitang-kita ang ugnayang ito.
Ngunit hindi ko mapatunayan ang kabaligtaran nito.
"Konklusyon: Talagang nagbibigay ang mga konseptong ito ng gabay kung paano magsagawa ng sekswal na panghahalay at magtaguyod
ng tunay na sekswalisasyon – mula sa napakabatang edad."
"Bukod pa rito, pangunahing responsibilidad ng mga magulang na turuan ang kanilang mga anak tungkol sa mga
bagay na ito at sagutin ang anumang tanong na maaaring mayroon sila sa edad na iyon."
Hindi dapat nakatuon ang atensyon ng mga bata sa patuloy na pag-iisip tungkol sa
sekswalidad nang hindi naman sila tinatanong.
"Oo, at tungkol din ito sa mga magulang na talagang mapagbantay."
Kailangang talagang subaybayan ito ng mga magulang at ipakita ito sa kanila.
"Dapat ipawalang-bisa ang mga konseptong ito ng edukasyong sekswal para sa mga sentro ng pangangalaga sa bata."
Walang lugar iyon sa silid-bata. Hindi iyon kailangan ng mga bata.
Ang mga bata ay nangangailangan ng pagpapalakas ng ugnayan, hindi ng edukasyon sa sex. Ito ay kabaliwan!
Makilahok ka rin.
Ibahagi ang pelikulang ito, ipaalam sa iyong mga kaibigan at pamilya, ipamigay ang mga materyales na pang-impormasyon.
Ipakita sa iba kung ano ang nangyayari.
Dahil iyon ay isang maling pagliko na hindi agad-agad maiwaksi ng ating lipunan.
At sa huli, nasa sa atin, ang mga magulang.
Kami ang huling tanggulan laban sa sekswalisasyon at sa pag-atake ng woke sa ating mga anak sa: "Crime scene nursery"
(Ang woke na pag-atake sa ating mga anak) Isang proyektong pelikula ng "Demo für alle" (Demo para sa Lahat).
Kung nais mong suportahan ang aming gawain, lubos kaming magpapasalamat sa iyong donasyon.
At huwag kalimutang mag-subscribe sa aming channel at newsletter.