თავისი ბოლო საპრეზიდენტო კამპანიის დროს, დონალდ ტრამპმა დაპირდა, რომ ჯეფრი ეპშტეინის საქმის ფაილებს გასაჯაროებდა.
ეპშტეინი ბავშვთა სექსუალური ტრეფიკინგის ბანდას ხელმძღვანელობდა და არსებობს მინიშნებები, რომ
მასში მრავალი ცნობილი პიროვნება იყო ჩართული.
თუმცა, არჩევნების შემდეგ ტრამპმა დაბლოკა ეპშტეინის საქმის დოკუმენტების გამოქვეყნება, რამაც გამოიწვია დიდი
კრიტიკა და წინააღმდეგობა როგორც მის საკუთარ პარტიაში, ასევე მის მხარდამჭერთა, MAGA-ს მოძრაობაში .
მას შემდეგ, რაც ზეწოლა მეტისმეტად დიდი გახდა, მათ შორის ჯეფრი ეპშტეინთან მისი პირადი კავშირების გამო, მან ბოლო წუთს
აზრი შეიცვალა და დათანხმდა შემდგომი დოკუმენტების გამოქვეყნებას.
გარდა ამისა, ეპშტეინის საქმესთან დაკავშირებული დოკუმენტების გასაჯაროების შესახებ კანონის მიღებამდე ცოტა ხნით ადრე, მან
განაცხადა, რომ მისი გენერალური პროკურორი, პემ ბონდი, ეპშტეინის საქმესთან დაკავშირებით გამოძიებას დაიწყებდა ყოფილი პრეზიდენტის,
ბილ კლინტონის, ფინანსთა მდივნის ყოფილი თანაშემწის, ლარი სამერსის, J.P. Morgan-ის ბანკისა და
LinkedIn-ის თანადამფუძნებლის, რიდ ჰოფმანის წინააღმდეგ.
ბონდიმ ახლა ჯეი კლეიტონი ამ გამოძიებას დააკისრა.
ის ადრე იყო Apollo Global-ის დირექტორთა საბჭოს წევრი, კომპანიისა, რომელიც მილიარდერ ლეონ ბლექის საკუთრებაშია.
ლეონ ბლექი, თავის მხრივ, ჯეფრი ეპშტეინის კარგი ბიზნეს პარტნიორი იყო, რომელმაც ეპშტეინის
მომსახურებისთვის 158 მილიონი დოლარი გადაიხადა.
საეჭვოა, ამ გარემოდან ვინმემ საჭირო მიუკერძოებლობით გამოიძიოს.
თუმცა, ფუნდამენტურად სწორია, რომ ბილ კლინტონი გამოძიების ქვეშაა.
ჯერ კიდევ 1990-იან წლებში მის წინააღმდეგ სექსუალური ძალადობის ბრალდებები წააყენეს.
იმ დროს, ბრაის ტეილორმაც და კეტი ო'ბრაიენმაც დეტალურად აღწერეს თავიანთ წიგნებში, თუ როგორ აწამებდნენ და რიტუალურად
ძალადობდნენ მათზე საიდუმლო სამსახურების მფარველობით, მათი პირობითი მომზადების მიზნით, MK-Ultra-ს პროგრამების ფარგლებში.
მათ აღწერეს, თუ როგორ დაიქირავეს ისინი შემდგომში საიდუმლო სამსახურების მიერ, მათ შორის ბილ კლინტონის მიერ, შეტყობინებების
გადასაცემად ან მისგან ინფორმაციის მისაღებად, და როგორ მოხდა ამ კონტექსტში მათი სექსუალური ძალადობის მსხვერპლნი.
მარია ფარმერი ასევე ადანაშაულებს კლინტონს. ფარმერი და მისი და 1996 წელს უკვე გახდნენ
ებსტაინის სექსუალური ტრეფიკინგის ბანდის მსხვერპლები.
მარია ასევე იძულებული იყო ემუშავა ეპშტეინის ერთ-ერთი სასტუმროს მისაღებში და, შესაბამისად, ზუსტად
იცოდა, ვინ მოდიოდა და წავიდოდა ეპშტეინის სახლში.
ის ხშირად ხედავდა ბილ და ჰილარი კლინტონებს.
მან კლინტონები, ისევე როგორც აშშ-ის პრეზიდენტი ტრამპი, ეპშტეინის თანამზრახველებად კი შეაფასა:
"მე ყველას დავასახელე, დონალდ ტრამპიც დავასახელე. მე დავასახელე ყველა, ვინც თანამზრახველად მივიჩნიე.
დონალდ ტრამპი, აბსოლუტურად კლინტონები. ეს ის ხალხია, რომლებსაც მოძრაობას ვხედავდი.
ვიცოდი, რომ ისინი მთლიანობის ნაწილი იყვნენ.
ჯერ კიდევ 2025 წლის ივნისში, ტრამპის ადმინისტრაციამ განაცხადა, რომ არ არსებობდა მტკიცებულება იმ პირების წინააღმდეგ
გამოძიების გასამართლებლად, რომელთაც ბრალი ჯერ არ წაუყენებიათ.
მაშ, საიდან მოვიდა ეს მოულოდნელი გადაწყვეტილება კლინტონისა და სხვების წინააღმდეგ ბრალდებების დაყენების თაობაზე?
ისე, თამაში "ტრამპი კლინტონის წინააღმდეგ" ბევრჯერ ითამაშეს უკვე.
როგორც ჩვენს გადაცემაში "ტრამპის საქმე – მხსნელი თუ ღრმა სახელმწიფოს ნაწილი" ვაჩვენეთ, ტრამპი და ჰილარი კლინტონი,
როგორც საპრეზიდენტო კანდიდატები, 2016 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების კამპანიის დროს ერთმანეთს სასტიკად ესხმოდნენ თავს.
აქაც ტრამპმა დაპირდა, რომ არჩევნების წარმატებით ჩატარების შემთხვევაში კლინტონის წინააღმდეგ
გამოძიებას დაიწყებდა, მაგრამ ეს არასდროს მომხდარა.
ტრამპის დროს ჰილარი კლინტონის წინააღმდეგ ყველა გამოძიება შეწყდა.
ეს გასაკვირი არ არის, რადგან ორივე ოჯახი დიდი ხანია მეგობრობს.
ჰილარი კლინტონი 2005 წელს დონალდ და მელანია ტრამპების ქორწილში პირველ რიგში იჯდა.
ტრამპმა თანხა შესწირა კლინტონის ფონდს და ჰილარი კლინტონის საპარლამენტო კამპანიას.
მაშ, რატომ ეს მოულოდნელი, უმიზეზო თავდასხმა ძველ მეგობარზე, როცა ამის გაკეთებას არავინ აიძულებდა?
მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ეპშტეინის საქმის ფაილების გასაჯაროების შესახებ ამ საკანონმდებლო
გადაწყვეტილების მიღების შემდეგაც კი, ისინი უბრალოდ არ გახდება საჯაროდ და სრულად ხელმისაწვდომი.
აქაც იქნება რედაქტირებები, რისთვისაც იუსტიციის მინისტრ პემ ბონდის და მის გუნდს 30 დღე აქვთ.
ეს რედაქციები მიზნად ისახავს დაზარალებულთა და ინფორმატორთა დაცვას.
გარდა ამისა, მასალა, რომელიც "საშიშროებას შეუქმნიდა აქტიურ ფედერალურ გამოძიებას ან მიმდინარე სისხლისსამართლებრივ
დევნას", ახლა ასევე შეიძლება შეკავდეს ან რედაქტირდეს.
ეს შემდეგ ბილ კლინტონზეც იმოქმედებდა.
რადგან მის წინააღმდეგ გამოძიება მიმდინარეობს, მასთან დაკავშირებული ყველა მასალა უნდა დაცული იყოს.
ამგვარად, კლინტონის მიმართ დიდი აჟიოტაჟით მოყოლილ გამოძიებას ტრამპისთვის სამმაგი უპირატესობა აქვს:
1) ეს მას საშუალებას აძლევს, ყურადღება გადაიტანოს ეპშტეინთან დაკავშირებით საკუთარი როლიდან.
2) მას შეუძლია, თავისი მხარდამჭერებისთვის მემარცხენეებსა და მემარჯვენეებს შორის დაპირისპირებაში გმირი
ითამაშოს და ბოლოს და ბოლოს, კლინტონის წინააღმდეგ დიდი ხნის მოთხოვნილ გამოძიებას დაიწყოს.
3) ამავდროულად, ეს მას საშუალებას აძლევს, ეპშტეინის საქმის დოკუმენტების გამოქვეყნებისას თავისი ძველი მეგობარი
კლინტონი სროლის ხაზიდან ამოიღოს, რადგან მიმდინარე სასამართლო პროცესის გამო მასზე არაფერი შეიძლება გამოქვეყნდეს.
დასკვნა: ცნობილმა ბრიტანელმა საგამოძიებო ჟურნალისტმა და ავტორმა დევიდ აიკმა, რომლის ანალიზი და პროგნოზებიც რეგულარულად
მართლმსაჯულდებოდა, არაერთხელ აღნიშნა, რომ მემარცხენეებსა და მემარჯვენეებს, ანუ დემოკრატებსა და
რესპუბლიკელებს შორის პოლიტიკური დაპირისპირება, დიდი თაღლითობაა.
"ხედავთ, ეს დიდი აფერაა."
პოლიტიკაში არსებობს "მემარცხენე" და "მემარჯვენე".
და ფონზე ისინი ყველა მეგობრები არიან.
ანუ, ზოგიერთს მათგანს შეიძლება მართლა არ ეთანხმებოდეს, მაგრამ ბევრი მათგანი, მთავარი ფიგურები, მეგობრები არიან...
ასე რომ, ის, რასაც პოლიტიკაში "მემარცხენესა" და "მემარჯვენეს" სახით ვხედავთ, თეატრია.
ეს გასართობი თეატრია, არა? ...
მაგრამ თუ ამ მარიონეტების თამაშში ერთი ნაბიჯით უკან დაიხევთ, სადაც მარცხენა და მარჯვენაა, და ჩრდილებში
შეხვალთ, დაინახავთ, რომ ორივეს ერთი და იგივე ხელები მართავენ.
სწორედ ამიტომ არ აქვს მნიშვნელობა, ვინ არის ხელისუფლებაში, "მემარცხენე" თუ "მემარჯვენე",
კაცობრიობისთვის ერთი და იგივე დღის წესრიგი აშკარაა.
ამ ფონური ცოდნის ფონზე, აქ წარმოდგენილი ტრამპ-კლინტონის თეატრალური დადგმა უფრო ნათელი ხდება:
აქ წარმოდგენილ არცერთ შოუ-ბოქსეარს არ აქვს ეპშტეინის საქმეში არსებული მნიშვნელოვანი სახელების საჯაროდ გამხელის
ინტერესი, და ამიტომ საზოგადოება კვლავაც ასეთი ყურადღების გადასატანი სანახაობებით იქნება გაოგნებული.
შოუ უნდა გაგრძელდეს – სანამ ხალხი არ გააცნობიერებს ამ მემარცხენე-მემარჯვენე თეატრის
არსს და უარს არ იტყვის, რომ აღარავინ მოატყუონ.