Уве Кранц — супрацоўнік паліцыі, выйшаўшы на пенсію старшы дзяржаўны саветнік і былы старшыня
Упраўлення крымінальнай паліцыі зямлі Тюрынген.
Ён быў нацыянальным экспертам у Еўраполе.
Як эксперт у пытаннях бяспекі і тэрарызму, ён рэгулярна публікуе артыкулы ў шматлікіх СМІ.
Уве Кранц змагаецца з арганізаванай злачыннасцю, экстрэмізмам і тэрарызмам ужо больш за 50 гадоў.
Падчас сваёй працы на пасадзе ён асабліва дбаў пра абарону дзяцей.
Гэта становіцца відавочным, калі паглядзець на сферы дзейнасці ў яго прафесійнай кар'еры:
Ён быў прадстаўніком па пытаннях маладзёжнай палітыкі, прадухілення злачынстваў, барацьбы з сексуальным гвалтам у
дачыненні да дзяцей і гандлем людзьмі і органамі на нацыянальным і міжнародным узроўні, а таксама ўдзельнічаў
у дзейнасці асацыяцыі ў галіне крымінальнай палітыкі.
На сваім уласным сайце Уве Кранц публікуе артыкулы на такія тэмы, як «сексуальны гвалт над дзецьмі» і «кантроль над розумам».
Як крымінальны следчы, ён дае ўяўленне пра «глыбокую дзяржаву» і назірае за актуальнымі сусветнымі падзеямі са свайго адпачынку.
Ён таксама дзеліцца сваім вопытам і ведамі як член і дакладчык на прэс-сімпозіумах, арганізаваных такімі вядомымі
асацыяцыямі, як Axion Resist і MWGFD e.V. (Медыцынскія работнікі і навукоўцы за здароўе, свабоду і дэмакратыю).
Яны былі створаны з мэтай абароны дабрабыту дзяцей і забеспячэння свабоды і вяршэнства права.
Тут ён выступаў на такія тэмы, як злачынствы педафілаў, ранняя сэксуалізацыя і гандаль дзецьмі.
Для мяне вялікі гонар вітаць тут, на 22-м AZK, гэтага дасведчанага крыміналіста, Уве Кранца.
Уся гонар за мной.
Добра, што ты тут.
Так, у вас паўстагоддзя досведу крымінальнага расследавання ў барацьбе з сексуальным гвалтам над дзецьмі.
Як супрацоўнік паліцыі, а потым і як старшы міністэрскі саветнік і кіраўнік Дэпартамента крымінальных расследаванняў
Тюрынгіі, вы былі на перадавой гэтых расследаванняў.
Гэта значыць, што вам паведамлялі пра справы, а вы потым іх расследавалі. Але што здарылася потым?
Праблема ў тым, што доказы павінны спачатку быць прадстаўлены, каб справу можна было перадаць у пракуратуру, дзе яе прымуць
і перапрацуюць у абвінаваўчы акт для выстаўлення перад судом.
І, на жаль, на гэтым шляху было вельмі, вельмі шмат няўдач.
Абурае, калі ты раніцай арыштуеш кагосьці, а потым сустракаеш яго зноў удзень.
– Я праілюстраваў гэта: арыштаваны раніцай, вызвалены апоўдні.
Напрыклад, мы часта сутыкаемся з праблемай, што паліцыя вельмі часта прыязджае на месца
забойства, а потым пачынае расследаваць забойства.
А потым, на шляху ў пракуратуру, забойства перарастае ў нанясенне цялесных пашкоджанняў са смяротным зыходам.
Тады, пры пэўных абставінах, вы можаце ў выніку атрымаць зусім іншую юрыдычную сутнасць і зусім іншыя праблемы.
Або калі, як у нядаўнім выпадку, гвалтаўнікі, якія здзейснілі групавое згвалтаванне, выходзяць з суда,
весела свістаючы, таму што суддзя не на 100 працэнтаў упэўнены, ці не дала дзяўчына згоду.
Вось тут усё пачынае станавіцца крыху сумнеўным.
І ёсць вельмі шмат магчымасцей спыніць працэдуру або перавесці яе ў псіхіятрычнае шпіталізаванне і гэтак далей, і таму падобнае.
Такім чынам, у бізнесе дзесьці ёсць раскол, і, на жаль, гэта так.
Гэтыя ахвяры трэба разглядаць асцярожна і сур'ёзна.
Вы маеце поўнае права на належнае стаўленне з боку паліцыі і правасуддзя.
Дзякуй за вашу заяву. Вы таксама згадваеце так званую «педафільскую злачыннасць» і сувязі, якія,
як сцвярджаецца, даходзяць да «высокіх колаў». Якія вашы назіранні ў гэтым дачыненні?
Так, давайце прымем наступнае: я заўсёды ўключаю справу Дутро ў свае прэзентацыі PowerPoint.
Вы, безумоўна, знаёмыя з справай Дзютро.
Бельгійскі педафіл, які забіў адзінаццаць дзяцей і замучыў галодам двух да смерці ў турме.
Бо ён нічога не расказаў, пакуль быў у турме, і потым дзеці памерлі з голаду. Сапраўды жахлівы выпадак.
Цэлы шэраг сведкаў альбо трапілі ў аварыі, альбо памерлі ў сумнеўных абставінах, ці што там.
І справа Дзютроа ўжо даказала, што ва ўсе гэтыя сеткі гвалту над дзецьмі былі замешаны ўсе слаі грамадства.
Такім чынам, гэта дайшло да самых верхаў у палітыцы, да самых верхаў у культуры, на тэлебачанні і ў СМІ.
Працэдура была сінонімам сутнасці праблемы.
Незалежна ад таго, Эпштэйн гэта ці не, — гэта дакладна тое ж самае.
У Эпштэйна таксама ёсць сувязі аж да самых верхаў у палітыцы, шоу-бізнесе, сярод пракурораў — хто ведае, яшчэ
з кім — з высокапастаўленымі чыноўнікамі і палітыкамі.
Тое ж самае зрабілі з «Дыдзі» Шонам Комбсам, які таксама добра вядомы. Цяпер ён ужо «за кратамі» чатыры гады і два месяцы.
Гэта, па сутнасці, бясшкодны асуджэнне, таму што ўся сфера арганізаванай злачыннасці проста была вырэзана.
Казалі, што мы знясём з яго абвінавачванні і асудзім толькі за адзін выпадак гвалту ў дачыненні да сваёй дзяўчыны ці жонкі.
І потым увесь працэс быў зведзены да невялікай часткі.
У многіх выпадках такія працэдуры наўмысна фрагментуюцца.
У 1995 годзе ў Англіі адбыўся значны судовы працэс. Яго таксама асвятлялі банкіры,
палітыкі, СМІ, буйныя магнаты і ўсе астатнія магчымыя.
З гадамі працэс станавіўся ўсё меншым і меншым, пакуль урэшце нічога не засталося.
У рэшце рэшт, гэта былі другасныя працэдуры – іх разбіраюць і, так бы мовіць, разбіваюць на дробныя кавалачкі,
юрыдычныя дробныя кавалачкі, і тады не застаецца шмат сутнасці.
Гэта, натуральна, выклікае падазрэнне, што тут аказваецца ўплыў. Гэта нельга адкідаць з ходу.
Ці назіралі вы таксама за гэтым прынцыпам у вашым рэгіёне, як гэта ўжо адбылося з Эпштэйнам, Дзютром, П. Дыдзі і гэтак далей?
Прынцыпы паўсюль аднолькавыя, незалежна ад краіны.
Вы павінны зыходзіць з таго, што гэтае сексуальнае гвалтаванне маленькіх дзяцей, дзяўчынак і
падлеткаў адбываецца па ўсёй Еўропе і ва ўсім свеце.
Калі паглядзець, напрыклад, на NCMEC – Амерыканскі цэнтр паведамленняў пра зніклых без вестак і знявечаных дзяцей,
– то чатыры ці пяць гадоў таму там яшчэ было 50 000 спраў.
Цяпер штогод нам паведамляецца пра 205 000 выпадкаў.
Дзівосна!
Але мы — маленькі агеньчык.
Калі параўнаць тое, што паведамляе NCMEC у Азію, у Індыю, у Пакістан, то ў нас лічба амаль дасягае мільёнаў.
Гэта ясна паказвае, што гэта глабальная праблема, а не проста нямецкая, не проста бельгійская ці нейкая іншая.
Я таксама чула, што існуе шмат афіцыйных даследаванняў пра злоўжыванні ў культах.
Можаце ў некалькіх сказах растлумачыць, што гаварылася ў афіцыйнай заяве?
Існуе шмат даследаванняў. Паверце мне, у гэтай галіне ў прыватнасці іх незлічонае мноства.
Я сам напісаў два даследаванні для Еўрапейскага парламента ў 2020 і 2021 гадах, дзе я сабраў усю гэту інфармацыю.
І я сказаў: «Добра, што можна зрабіць лепш? Што мы можам спрасціць? З чаго мы можам пачаць?»
– І зрабілі зусім наадварот.
Зноў створаны цэнтр, цэнтр па барацьбе з сексуальным гвалтам над дзецьмі. Бах.
Цяпер у нас ёсць яшчэ адзін цэнтр разам з Еўропалам і гэтак далей і гэтак далей.
У нас ёсць прадстаўнікі і даследаванні паўсюль.
У 2011 годзе было праведзена выдатнае даследаванне па ўкараненні дырэктыў ЕС для барацьбы з сексуальным гвалтам над дзецьмі.
І гэта было ацэнена ў 2016 годзе. Гэта добрае даследаванне.
Было яшчэ адно даследаванне ад WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Гэта таксама было добрае даследаванне; яму проста трэба было працягнуць і ўкараніць.
Трэба было толькі нешта з гэтага зрабіць!
Правялі даследаванне, якое аформілі, і яно было цікавым для чытання, з прыгожымі малюнкамі, цудоўнай графікай і ўсім такім.
Але ў цэлым рэалізацыя пакідае жадаць лепшага.
Такім чынам, не толькі не хапае даследаванняў па непаведамленых выпадках, але і адсутнічае
палітычная воля для глыбокага разгляду гэтых пытанняў.
Справа не столькі ў тым, што не хапае законаў, і даследаванняў, безумоўна, не бракуе.
Не, ты павінен гэта зрабіць! Ты павінен гэта зрабіць і хочаш гэта зрабіць!
Вы таксама шмат гаворыце пра сэкс-адукацыю ў раннім дзяцінстве ў дзіцячых садках і школах. Што вы можаце сказаць пра гэта?
Так, сэксуальная адукацыя ў раннім дзяцінстве — гэта асаблівая сфера, якая мяне асабліва шакавала, таму што яна была распрацавана
СААЗ сумесна з Нямецкім федэральным цэнтрам аховы здароўя.
З 13 лютага гэтага года (2025) ён называецца «Федэральны інстытут грамадскай аховы здароўя».
Яна мае яшчэ больш правоў, яшчэ больш магчымасцей і можа зрабіць яшчэ больш, асабліва калі гаворка ідзе пра абарону клімату.
І гэтыя двое склалі гэтыя рэкамендацыі пра тое, як «сэксуальна адукоўваць» маленькіх дзяцей.
Асноўная ідэя ў тым, што дзіця — якое, дарэчы, можна перарваць да нараджэння, гэта адна з ягоніх аспектаў —
пасля нараджэння неадкладна маркіруюць як сексуальную істоту, якой можна злоўжываць у любы час.
І гэта настолькі шалёна, што вы нават не можаце сабе ўявіць.
І самае горшае тое, што гэтыя рэкамендацыі BZgA ад СААЗ грунтуюцца на навуковых даных.
І цяпер, калі ласка, азнаёмцеся з навуковымі даследаваннямі і паглядзіце, адкуль гэта бярэцца. Гэта паходзіць ад Кінсі.
Мужчына, які ў 1960-х гадах напісаў скандальна вядомую «Справаздачу Кінсі» пра вызваленне мужчын і жанчын.
З таго часу ўсё насамрэч пайшло пад гару.
У той час ужо фарміравалася канцэпцыя сексуальнай дазволенасці.
Абыякавасць да дзяцей і сэкс з дзецьмі магчымыя і распаўсюджаныя, і дазволеныя.
Была ўведзена нецэнзурная лексіка. І гэты чалавек, Кінсі, правёў шэраг тэстаў.
І я бачыў серыю тэстаў, дзе чатырохгадовае дзіця 24 гадзіны падвяргалася гвалту, каб дасягнуць 27 аргазмаў.
Толькі ўявіце сабе. Ён апісваў аргазм кожны раз, калі дзіця крычала, енчыла ці мела сутаргавыя скарачэнні, — катаваў
чатырохгадовае дзіця 24 гадзіны запар, пакуль не з'явілася нейкая фізічная рэакцыя, — а
потым вызначаў гэтую фізічную рэакцыю як аргазм.
А потым былі тыя, хто рабіў гэта, хто здзекаваўся з дзяцей. Некаторыя з іх былі
сутэнёры, некаторыя — вызваленыя былыя зняволеныя.
Вам трэба даследаваць усё гэта і адфільтраваць.
І тады вы кажаце сабе: «Гэй, што гэта? Навуковыя веды?»
Гэта чыстае жорсткае абыходжанне з дзецьмі, чыстае сексуальнае гвалт у дачыненні да дзяцей пад прыкрыццём даследаванняў.
І потым ён меў адпаведных вучняў.
Наступным у Кінсі быў Кентлер. Быў Кентлераўскі справаздачы.
Потым быў Зільерт. А потым быў яшчэ адзін, больш нядаўна.
Усе яны з аднаго ідэалагічнага стойла.
Вы павінны ўлічыць. Кінсі пачаў гэта.
Потым яны «заваявалі» ўніверсітэты, тэхнічныя каледжы і навучальныя ўстановы спецыяльнай падрыхтоўкі.
І вось ужо цэлыя пакаленні сацыяльных псіхолагаў, культуралагічных псіхолагаў і ўсяго такога... Іх выпускаюць
адзін за адным і яны паўсюль займаюць сацыяльныя службы і органы адукацыі, працягваючы працаваць у духу сваёй падрыхтоўкі.
Дзівосна!
На маю думку, гэта абсалютна абсурдна.
А калі паглядзець, што патрабуюць гэтыя рэкамендацыі, — з нуля да чатырох гадоў дзіця павінна
навучыцца сексуальнай мастурбацыі. З нуля да чатырох гадоў!
Я, вядома, цікаўлюся, які настаўнік гэта робіць і як ён гэта робіць?
І цяпер у Швабیش-Халле 17 дзіцячых садкоў ствараюць у сваіх памяшканнях зоны для асабістага даследавання цела.
Бацькі былі цалкам ашаломленыя!
Яны нічога пра гэта не ведалі. Іх таксама не інфармавалі.
Такім чынам, калі гэта сэкс-адукацыя ў раннім дзяцінстве, то гэта, па сутнасці, нішто іншае, як разбурэнне сям'і.
Гэта разбурэнне сям'і.
Асновай дзяржавы, ядром дзяржавы, з'яўляюцца здаровыя сямейныя адносіны.
Ёсць бацька, ёсць маці, ёсць дзіця, і ўсё.
Існуе два гендары, і кропка. Цяпер я правы экстрэміст.
Я ведаю. Ёсць нешта яшчэ больш прыгожае, як аднойчы сказала Манона Грубер:
А калі ў нас ёсць Бацька 1 і Бацька 2, то неўзабаве ў нас будуць Цела 1 і Цела 2 для дзеда і бабулі.
«Ці адбудзецца гэта таксама?» Гэта, вядома, жарт, але факт у тым, што гэта дэгуманізуе ўсю справу.
Так, дакладна.
Гэта ўжо не гуманна і няма ніякай годнасці — асабліва для дзіцяці.
Дзеці таксама маюць годнасць. Іх правы таксама павінны быць абаронены.
І дзяцей сапраўды варта разглядаць як юрыдычных асоб, а не як аб'екты, якія можна проста ўзяць і выкінуць.
Так! Дзякуй за тлумачэнне.
Так што ва ўсёй гэтай справе быў адзін пазітыўны аспект.
Гэта быў Більфельдскі ўніверсітэт.
Яна правяла маштабнае даследаванне Kinsey, Kentler and Co. і выявіла, што гэта было ўсеагульнае сексуальнае гвалт над дзецьмі.
Гэта была высока злачынная арганізацыя, якая цяпер распаўсюдзілася па ўсім навучальным цэнтры, дзе рыхтавалі сацыяльных
псіхолагаў, псіхолагаў, дырэктараў школ і падобных спецыялістаў.
І гэта працягваецца. Таму гэта здараецца ўсё часцей і часцей.
Таму не дзіўна чытаць сёння ў часопісах для бацькоў, што абсалютна нармальна, калі дзеці выхоўваюцца і
навучаюцца такім чынам, што яны павінны мець палавыя кантакты ва ўзросце ад шасці да дзевяці гадоў.
І фізічна лашчылі адно аднаго, і таемна ладзілі паўсюль маленькія ўтульныя куткі, куды дзеці маглі адцягнуцца.
Усё гэта толькі гуляе на руку злачынцам.
Так... прабачце, у мяне няма добрых навін.
Гэта проста негатыўныя ўражанні, якія я там атрымаў.
Я амаль усё сваё жыццё змагаўся за тое, каб сэксуальны гвалт у дачыненні да дзяцей стаў крымінальным злачынствам.
І ў 2021 годзе, пасля гадоў барацьбы, гэта нарэшце, нарэшце, нарэшце было ўведзена ў Германіі ў дзеянне
ў той ступені, што цяпер гэта лічыцца злачынствам.
І так заставалася з 2021 па 2024 год. Потым спадар Бушман, як яго тады называлі,
ліберальны міністр юстыцыі, прыйшоў і адмяніў гэта.
Цяпер гэта зноў злачынства.
Так што і гэта не вялікая перамога.
На маю думку, усе тлумачэнні, прыведзеныя Міністэрствам юстыцыі, каб абгрунтаваць, чаму гэтае злачынства
было скасавана, з'яўляюцца пераканаўчым абвінавачваннем.
Так, гэта сапраўды сумны адбітак таго, што адбываецца.
Вялікі дзякуй за вашу адданасць справе дапамогі дзецям і, перш за ўсё, за тое, што вы
прыцягнулі ўвагу грамадскасці да гэтых пытанняў.
Гэта так важна.
Гэта трэба зрабіць.
Дзякуй, што знайшлі час, хоць зараз вы і ў руху.
Вашы заявы сапраўды дапамаглі нам атрымаць больш ясную карціну гэтага пытання.
Мы жадаем вам усяго найлепшага ў вашых будучых пачынаннях, у тым ліку і ў пенсіі.
Ты ўсё яшчэ на высоце!
Дзякуй за вашу выдатную адукацыйную працу. Мы вас любім!
Дзякуй.