Ο Uwe Kranz είναι αστυνομικός, πρώην ανώτερος υπουργικός σύμβουλος και πρώην πρόεδρος του Γραφείου
Εγκληματολογικών Ερευνών του κρατιδίου της Θουριγγίας.
Ήταν εθνικός εμπειρογνώμονας στην Ευρωπόλ.
Ως ειδικός σε θέματα ασφάλειας και τρομοκρατίας, δημοσιεύει τακτικά σε πολλά μέσα ενημέρωσης.
Ο Uwe Kranz ασχολείται με την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, του εξτρεμισμού και
της τρομοκρατίας για περισσότερα από 50 χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, αφιερώθηκε πάνω απ' όλα στην προστασία των παιδιών.
Αυτό γίνεται σαφές όταν εξετάζετε τους τομείς δραστηριότητας στην επαγγελματική του σταδιοδρομία:
Υπήρξε επίτροπος για θέματα νεολαίας, δραστηριοποιήθηκε στην πρόληψη της εγκληματικότητας, στην καταπολέμηση της σεξουαλικής
βίας κατά των παιδιών και της εμπορίας ανθρώπων και οργάνων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο,
καθώς και στο έργο των ενώσεων ποινικής πολιτικής.
Στον δικό του ιστότοπο, ο Uwe Kranz δημοσιεύει άρθρα για θέματα όπως "Σεξουαλική κακοποίηση παιδιών" και "Έλεγχος του νου".
Ως εγκληματολόγος, παρέχει πληροφορίες για το "βαθύ κράτος" και παρατηρεί τα τρέχοντα
παγκόσμια γεγονότα κατά τη συνταξιοδότησή του.
Προσφέρει επίσης την εμπειρία και τις γνώσεις του ως μέλος και ομιλητής σε συμπόσια τύπου που διοργανώνονται από
γνωστές ενώσεις όπως η "Axion Resist" και η MWGFD e.V. .
Αυτά θεσπίστηκαν με στόχο την προστασία της ευημερίας των παιδιών, της ελευθερίας και του κράτους δικαίου.
Εδώ μίλησε για θέματα όπως η παιδοφιλία, η πρώιμη σεξουαλικοποίηση και η εμπορία παιδιών.
Είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα να καλωσορίζω αυτόν τον έμπειρο ποινικολόγο, τον Uwe Kranz, εδώ στην 22η AZK.
Η τιμή είναι όλη δική μου.
Χαίρομαι που σας έχω εδώ.
Ναι, έχετε μισό αιώνα ποινικής εμπειρίας στον αγώνα κατά της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.
Ήσασταν στην πρώτη γραμμή αυτών των ερευνών ως αστυνομικός, ακόμη και ως ανώτερος υπουργικός σύμβουλος και ως
επικεφαλής του Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών της Θουριγγίας.
Με άλλα λόγια, οι υποθέσεις σας αναφέρονταν και στη συνέχεια τις ερευνούσατε. Αλλά τι συνέβη στη συνέχεια;
Το πρόβλημα είναι ότι τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει πρώτα να παρουσιαστούν, ώστε η διαδικασία να μπορεί να πάει
στην εισαγγελία και να γίνει δεκτή εκεί, να επεξεργαστεί ως κατηγορητήριο και να οδηγηθεί στο δικαστήριο.
Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλές, πολλές αποτυχίες στην πορεία.
Είναι απογοητευτικό όταν συλλαμβάνετε κάποιον το πρωί και τον συναντάτε ξανά το απόγευμα.
- Το φαντάστηκα αυτό: Πιάστηκε το πρωί, απελευθερώθηκε το μεσημέρι.
Για παράδειγμα, έχουμε συχνά το πρόβλημα ότι η αστυνομία πολύ συχνά φτάνει με ένα αδίκημα δολοφονίας
και στη συνέχεια αρχίζει να ερευνά μια δολοφονία.
Και τότε, στο δρόμο προς το γραφείο του εισαγγελέα, ο φόνος μετατρέπεται σε επίθεση με αποτέλεσμα το θάνατο.
Τότε μπορεί να καταλήξετε με μια εντελώς διαφορετική νομική ουσία και εντελώς διαφορετικά προβλήματα.
Ή όταν, όπως στην πρόσφατη υπόθεση, έχεις να αντιμετωπίσεις τους βιαστές που διέπραξαν ομαδικό βιασμό και στη συνέχεια βγαίνουν από
το δικαστήριο σφυρίζοντας χαρούμενοι επειδή ο δικαστής δεν μπορεί να αποκλείσει 100% ότι η κοπέλα μπορεί τελικά να συμμετείχε.
Έτσι, εδώ είναι που το όλο θέμα αρχίζει να γίνεται λίγο περίεργο.
Και υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διακοπή της διαδικασίας ή τη μετατροπή της σε ψυχιατρική νοσηλεία κ.ο.κ.
Επομένως, υπάρχει ένα κενό κάπου στην επιχείρηση και δυστυχώς αυτό συμβαίνει.
Αυτά τα θύματα πρέπει να αντιμετωπίζονται προσεκτικά και σοβαρά.
Έχετε κάθε δικαίωμα στον κόσμο να σας φέρεται σωστά η αστυνομία και η δικαιοσύνη.
Σας ευχαριστώ για τη δήλωσή σας. Μιλάτε επίσης για τη λεγόμενη "παιδεραστία" και για διασυνδέσεις που λέγεται ότι
φτάνουν σε "υψηλούς κύκλους". Ποιες είναι οι παρατηρήσεις σας;
Ναι, ας υποθέσουμε τα εξής: Έχω πάντα την υπόθεση Dutroux στις παρουσιάσεις μου στο PowerPoint.
Αναμφίβολα γνωρίζετε την υπόθεση Dutroux.
Ένας Βέλγος παιδεραστής που σκότωσε έντεκα παιδιά και άφησε δύο να πεθάνουν από την πείνα, ενώ βρισκόταν στη φυλακή.
Επειδή δεν αποκάλυψε τίποτα όσο ήταν στη φυλακή και στη συνέχεια τα παιδιά πέθαναν από την πείνα. Ήταν μια τρομερή υπόθεση.
Μια ολόκληρη σειρά από μάρτυρες είτε είχαν ατυχήματα είτε πέθαναν υπό αμφίβολες συνθήκες είτε οτιδήποτε άλλο.
Και η υπόθεση Dutroux έχει ήδη δείξει ότι όλα τα επίπεδα της κοινωνίας εμπλέκονται σε αυτά τα κυκλώματα κακοποίησης παιδιών.
Έτσι, έφτασε στην κορυφή της πολιτικής, στην κορυφή του πολιτισμού, της τηλεόρασης και των μέσων ενημέρωσης.
Η διαδικασία ήταν συνώνυμη με το βασικό πρόβλημα.
Είτε πρόκειται για τον Epstein είτε όχι, είναι ακριβώς το ίδιο.
Στην Epstein, έχουν επίσης διασυνδέσεις μέχρι την κορυφή της πολιτικής, της σόουμπιζ, των εισαγγελέων - ο
διάολος ξέρει τι - υψηλόβαθμων αξιωματούχων και πολιτικών.
Το ίδιο έκαναν και με τον "Diddy" Sean Combs, ο οποίος είναι επίσης πολύ γνωστός. Έχει
πλέον "αιχμαλωτίσει" τέσσερα χρόνια και δύο μήνες.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αβλαβή καταδίκη, διότι απλώς έχει αποκοπεί ολόκληρος ο τομέας του οργανωμένου εγκλήματος.
Είπαν, θα το σταματήσουμε αυτό, τώρα τον καταδικάζουμε μόνο για τη μία κακοποίηση της φίλης του ή της συζύγου του.
Και η όλη διαδικασία περιορίστηκε στη συνέχεια σε ένα μικρό τμήμα.
Σε πολλές περιπτώσεις, επομένως, οι διαδικασίες αυτές είναι κατακερματισμένες, σκόπιμα κατακερματισμένες.
Το 1995, είχαμε μια μεγάλη δοκιμή στην Αγγλία. Αυτό έγινε επίσης δυνατό χάρη στην τράπεζα, την πολιτική, τα
μέσα ενημέρωσης, τους μεγάλους μεγιστάνες και ό,τι άλλο.
Με την πάροδο των ετών, η διαδικασία γινόταν όλο και μικρότερη, και στο τέλος δεν έμεινε τίποτα.
Τελικά, επρόκειτο για μικρές διαδικασίες - διαχωρίζονται και διασπώνται σε μπουκιές, για να το πω έτσι, σε
νομικές μπουκιές, και στη συνέχεια δεν μένει πολλή ουσία.
Αυτό εγείρει φυσικά την υποψία ότι εδώ ασκείται επιρροή. Αυτό δεν μπορεί να απορριφθεί αμέσως.
Αντιληφθήκατε τότε αυτή την αρχή - όπως συνέβη με τον Epstein, τον Dutroux, τον P. Diddy και
ούτω καθεξής - στην περιοχή σας, αυτές τις αρχές;
Οι αρχές είναι οι ίδιες παντού, ανεξάρτητα από τη χώρα.
Πρέπει να υποθέσουμε ότι αυτή η σεξουαλική κακοποίηση μικρών παιδιών, κοριτσιών και εφήβων
λαμβάνει χώρα σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο.
Αν κοιτάξετε, για παράδειγμα, το NCMEC - το αμερικανικό κέντρο για την καταγγελία εξαφανισμένων και κακοποιημένων παιδιών -
είχε ακόμη 50.000 υποθέσεις εδώ πριν από τέσσερα ή πέντε χρόνια.
Τώρα έχουμε 205.000 περιπτώσεις που μας αναφέρονται κάθε χρόνο.
Τρέλα!
Αλλά είμαστε ένα μικρό φως.
Αν συγκρίνετε τις αναφορές του NCMEC με την Ασία, την Ινδία, το Πακιστάν, τότε είμαστε σχεδόν στα εκατομμύρια.
Αυτό δείχνει σαφώς ότι πρόκειται για ένα παγκόσμιο πρόβλημα, όχι μόνο γερμανικό, όχι μόνο βελγικό ή οτιδήποτε άλλο.
Έχω επίσης ακούσει ότι υπάρχουν πολλές επίσημες μελέτες για την κακοποίηση των αιρέσεων.
Μπορείτε να εξηγήσετε με λίγες προτάσεις τι έχει προτείνει η επίσημη πλευρά;
Υπάρχουν αρκετές μελέτες. Πιστέψτε με, υπάρχουν πολλές μελέτες σε αυτόν τον τομέα.
Εγώ ο ίδιος έγραψα δύο μελέτες για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το 2020 και το 2021, όπου συνόψισα το όλο θέμα.
Και είπα "Εντάξει, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερα; Τι μπορούμε να κάνουμε πιο εύκολο; Από πού μπορούμε να ξεκινήσουμε;"
- Και έγινε ακριβώς το αντίθετο.
Δημιουργήθηκε ένα άλλο κέντρο, ένα κέντρο για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Zack.
Τώρα έχουμε ένα κέντρο δίπλα στην Ευρωπόλ και, και, και, και.
Έχουμε επιτρόπους παντού και έχουμε μελέτες παντού.
Το 2011 εκπονήθηκε μια θαυμάσια μελέτη σχετικά με τη θέσπιση οδηγιών της ΕΕ για την
καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών.
Και αξιολογήθηκε το 2016. Είναι μια καλή μελέτη.
Υπήρξε μια άλλη μελέτη από την WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Ήταν επίσης μια καλή μελέτη που θα έπρεπε να είχε επικαιροποιηθεί και να εφαρμοστεί.
Απλά έπρεπε να κάνεις κάτι από αυτό!
Έκαναν μια μελέτη, ήταν γραμμένη, ήταν ωραία να την διαβάζεις, ωραίες εικόνες, ωραία γραφικά και τραλαλά.
Αλλά η εφαρμογή αποτελεί συνήθως πρόβλημα.
Δεν υπάρχει μόνο έλλειψη σκοτεινής επιτόπιας έρευνας, αλλά και έλλειψη πολιτικής βούλησης για
την εντατική αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων.
Δεν υπάρχει τόσο έλλειψη νόμων, όσο έλλειψη μελετών.
Όχι, πρέπει να το κάνεις εσύ! Πρέπει να το κάνετε και να θέλετε να το κάνετε!
Μιλάτε επίσης πολύ για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση σε νηπιαγωγεία και σχολεία. Τι μπορείτε να πείτε γι' αυτό;
Ναι, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στην πρώιμη παιδική ηλικία είναι ένας ειδικός τομέας που πραγματικά με
συγκλόνισε, επειδή αναπτύχθηκε από τον ΠΟΥ , μαζί με το "Γερμανικό Ομοσπονδιακό Κέντρο Αγωγής Υγείας".
Από τις 13 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους (2025), ονομάζεται "Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας".
Έχει ακόμη περισσότερα δικαιώματα, ακόμη περισσότερες ευκαιρίες και μπορεί να κάνει ακόμη
περισσότερα, ιδίως όσον αφορά την προστασία του κλίματος.
Και αυτοί οι δύο συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές για το
πώς να "εκπαιδεύουν σεξουαλικά" τα μικρά παιδιά.
Η βασική ιδέα πίσω από αυτό είναι στην πραγματικότητα ότι ένα παιδί - αφού μπορεί να αμβλωθεί μέχρι τη γέννηση, αυτή είναι η
μία πλευρά του θέματος - χαρακτηρίζεται ως σεξουαλικό ον αμέσως μετά τη γέννηση, το οποίο
μπορεί επίσης να κακοποιηθεί ανά πάσα στιγμή.
Και αυτό είναι τόσο τρελό που δεν μπορείτε καν να το φανταστείτε.
Και το χειρότερο είναι ότι αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές BZgA του ΠΟΥ βασίζονται σε επιστημονικά ευρήματα.
Και τώρα παρακαλώ ρίξτε μια ματιά στα επιστημονικά ευρήματα και δείτε από πού προέρχεται αυτό. Προέρχεται από τον Kinsey.
Ο άνθρωπος που έγραψε τη διαβόητη έκθεση Kinsey τη δεκαετία του 1960 σχετικά με την απελευθέρωση των ανδρών και των γυναικών.
Από τότε, τα πράγματα πήραν σταθερά την κατηφόρα.
Ο όρος "σεξουαλική ανεκτικότητα" επινοήθηκε τότε.
Η αδιαφορία για τα παιδιά και το σεξ με παιδιά είναι δυνατό και συνηθισμένο φαινόμενο και επιτρέπεται.
Εισήχθη η γλώσσα των κοπράνων. Και αυτό το άτομο, ο Kinsey, πραγματοποίησε μια σειρά δοκιμών.
Και υπάρχει μια σειρά δοκιμών που είδα όπου ένα τετράχρονο παιδί κακοποιήθηκε επί 24 ώρες για να επιτύχει 27 οργασμούς.
Πρέπει να το φανταστείτε αυτό. Περιέγραψε έναν οργασμό κάθε φορά που το παιδί ούρλιαζε, φώναζε, σπαρταρούσε - βασανίζοντας ένα
τετράχρονο παιδί για 24 ώρες μέχρι να εμφανιστεί κάποιο είδος σωματικής αντίδρασης - και στη
συνέχεια ορίζοντας αυτή τη σωματική αντίδραση ως οργασμό.
Και μετά αυτοί που το έκαναν, που κακομεταχειρίστηκαν τα παιδιά, κάποιοι από αυτούς ήταν νταβατζήδες,
κάποιοι ήταν κρατούμενοι φυλακών που αποφυλακίστηκαν.
Πρέπει να κάνετε έρευνα και να τα φιλτράρετε όλα.
Και τότε λέτε στον εαυτό σας: "Γεια σας, τι είναι αυτό; Επιστημονική γνώση;"
Πρόκειται για άψογη παιδική κακοποίηση, άψογη σεξουαλική βία κατά των παιδιών με το πρόσχημα της έρευνας.
Και στη συνέχεια είχε αντίστοιχους μαθητές.
Η Kinsey είχε το Kentler στη συνέχεια. Υπήρξε η έκθεση Kentler.
Στη συνέχεια, υπήρχε ο Sielert. Και μετά υπήρξε ένας άλλος, τώρα πιο πρόσφατα.
Όλοι προέρχονται από την ίδια ιδεολογική στέγη.
Πρέπει να το σκεφτείτε. Ο Kinsey έχει ξεκινήσει.
Στη συνέχεια "κατέκτησαν" τα πανεπιστήμια και τα πανεπιστήμια εφαρμοσμένων επιστημών και τα κέντρα εξειδικευμένης κατάρτισης.
Και τώρα γενιές τέτοιων κοινωνικών ψυχολόγων και πολιτισμικών ψυχολόγων και οτιδήποτε άλλο... Βγαίνουν ο ένας μετά τον άλλο και
καταλαμβάνουν παντού γραφεία κοινωνικής πρόνοιας και σχολικές επιτροπές και συνεχίζουν να
εργάζονται στο πνεύμα αυτής της εκπαίδευσης.
Τρέλα!
Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι απολύτως ασαφές.
Και αν στη συνέχεια κοιτάξετε τι απαιτούν αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές - από μηδέν έως τέσσερα χρόνια, το παιδί πρέπει
να μάθει σεξουαλικό αυνανισμό. Από το μηδέν έως τα τέσσερα έτη!
Αναρωτιέμαι, βέβαια, ποιος εκπαιδευτικός το κάνει αυτό και πώς το κάνει;
Και στο Schwäbisch Hall μόλις πρόσφατα 17 παιδικοί σταθμοί δημιούργησαν σταθμούς προσωπικής
εξερεύνησης του σώματος στον παιδικό σταθμό.
Οι γονείς έμειναν άναυδοι!
Δεν γνώριζαν τίποτα γι' αυτό. Ούτε είχαν ενημερωθεί.
Έτσι, αν πρόκειται για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στην πρώιμη παιδική ηλικία, τότε ουσιαστικά δεν
είναι τίποτε άλλο από την καταστροφή της οικογένειας.
Πρόκειται για καταστροφή της οικογένειας.
Ο πυρήνας ενός κράτους, το ωάριο ενός κράτους, είναι μια υγιής οικογενειακή σχέση.
Υπάρχει ένας πατέρας, υπάρχει μια μητέρα, υπάρχει ένα παιδί, αυτό είναι όλο.
Υπάρχουν δύο φύλα, δύο φορές basta. Είμαι ήδη ακροδεξιός.
Το ξέρω. Υπάρχει κάτι ακόμα πιο όμορφο, αυτό που είπε κάποτε η Monika Gruber:
"Και αν έχουμε έναν γονέα1 και έναν γονέα2, τότε σύντομα θα έχουμε σφάγιο1 και σφάγιο2 για τον παππού και τη γιαγιά.
Μήπως έρχεται και αυτό;" Αυτό είναι ένα αστείο, βέβαια, αλλά το γεγονός είναι ότι απομυθοποιεί το όλο θέμα.
Ναι, ακριβώς.
Δεν είναι πλέον ανθρώπινο επίπεδο και δεν είναι πλέον αξιοπρεπές - ειδικά για το παιδί.
Το παιδί έχει επίσης αξιοπρέπεια. Πρέπει επίσης να προστατεύετε τα δικαιώματά του.
Και τα παιδιά θα πρέπει πραγματικά να αντιμετωπίζονται ως νομικά πρόσωπα και όχι ως κάτι
που μπορεί απλώς να πεταχτεί πάνω και κάτω.
Ναι! Ευχαριστώ για τα σχόλια.
Έτσι, υπήρχε μια μοναδική θετική προσέγγιση σε ολόκληρη την επιχείρηση.
Αυτό ήταν το Πανεπιστήμιο του Bielefeld.
Πραγματοποίησε μια μεγάλης κλίμακας μελέτη σχετικά με αυτό το Kinsey, Kentler και Co. και διαπίστωσε ότι επρόκειτο για
παιδική κακοποίηση σε όλους τους τομείς, σεξουαλική κακοποίηση.
Πρόκειται για μια άκρως εγκληματική οργάνωση, η οποία έχει πλέον εξαπλωθεί σε ολόκληρο το εκπαιδευτικό κέντρο, όπου εκπαιδεύονται
κοινωνικοί ψυχολόγοι, ψυχολόγοι, διευθυντές σχολείων και άλλοι.
Και αυτό διαιωνίζεται . Έτσι γίνεται όλο και πιο συχνό.
Και γι' αυτό δεν αποτελεί έκπληξη να διαβάζουμε σήμερα σε περιοδικά για γονείς: Είναι απολύτως φυσιολογικό τα παιδιά να
αντιμετωπίζονται και να εκπαιδεύονται με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν σεξουαλική επαφή από την ηλικία των έξι έως των εννέα ετών.
Και να χουφτώνουν σωματικά ο ένας τον άλλον και να δημιουργούν κρυφά παντού μικρές
φιλόξενες γωνιές όπου τα παιδιά μπορούν να αποσυρθούν.
Όλα αυτά είναι ένα ακόμη παιχνίδι που παίζει στα χέρια των δραστών.
[Ναι... Λυπάμαι, δεν έχω καλά νέα.
Αυτές είναι απλώς αρνητικές εμπειρίες που είχα.
Πραγματικά πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου αγωνιζόμενη για να γίνει η σεξουαλική βία κατά των παιδιών ποινικό αδίκημα.
Και αυτό επιτέλους, επιτέλους, επιτέλους, επιβληθεί στη Γερμανία το 2021, μετά από χρόνια αγώνων για να καταστεί ποινικό αδίκημα.
Και αυτό διήρκεσε από το 2021 έως το 2024, αλλά στη συνέχεια ήρθε ο κ. Buschmann - αυτό ήταν το όνομά του τότε,
ο φιλελεύθερος υπουργός Δικαιοσύνης - και το ανέτρεψε.
Τώρα είναι και πάλι αδίκημα.
Οπότε ούτε αυτό είναι μεγάλο κέρδος.
Έτσι, όλες οι διατυπώσεις που χρησιμοποιεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης για να εξηγήσει γιατί ανατράπηκε το
αδίκημα αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, κατηγορητήριο.
Ναι, αυτό είναι πραγματικά ένα κατηγορητήριο.
Σας ευχαριστούμε πολύ για τη δέσμευσή σας προς τα παιδιά και, πάνω απ' όλα, για τη δημοσιοποίηση αυτών των κακοποιήσεων.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Αυτό πρέπει να συμβεί.
Σας ευχαριστώ που αφιερώνετε αυτόν τον χρόνο, παρόλο που ταξιδεύετε αυτή τη στιγμή.
Οι δηλώσεις σας μας βοήθησαν πραγματικά να αποκτήσουμε μια πιο σαφή εικόνα αυτού του προβλήματος.
Σας ευχόμαστε τα καλύτερα για το μελλοντικό σας έργο, ακόμη και κατά τη συνταξιοδότησή σας.
Είσαι ακόμα στο χορό!
Σας ευχαριστώ για το σπουδαίο εκπαιδευτικό σας έργο. Σας αγαπάμε!
Σας ευχαριστώ.