Uwe Kranz polizia-agentea, erretiroan dagoen goi-mailako kontseilari ministeriala eta Thüringen
Estatuko Krimen Poliziako Bulegoaren lehendakari ohia da.
Europolen nazio-mailako aditua zen.
Segurtasun eta terrorismo gaietan aditua denez, maiz argitaratzen ditu artikuluak hedabide ugaritan.
Uwe Kranzek 50 urte baino gehiago daramatza antolatutako krimenaren, muturreko
jarreraren eta terrorismoaren aurka borrokan.
Karguan zegoen bitartean, haurrak babesteko bereziki konprometituta egon zen.
Hau argi geratzen da bere ibilbide profesionaleko jarduera-eremuak aztertzen direnean:
Gazteen gaien, krimenaren prebentzioaren, haurren aurkako indarkeria sexualaren aurkako borrokan, gizakien trafikoan eta
organoen trafikoan ordezkari izan zen maila nazionalean eta nazioartean, eta
krimen-politikako elkarte-lanetan parte hartu zuen.
Bere webgunean, Uwe Kranzek "haurren sexu-abusua" eta "adimenaren kontrola" bezalako gaietan artikuluak argitaratzen ditu.
Krimen-ikertzaile gisa, estatu sakonari buruzko ikuspegiak eskaintzen ditu eta
erretirotik munduko egungo gertakariak behatzen ditu.
Era berean, Axion Resist eta MWGFD e.V. (Osasun, Askatasun eta Demokraziarako Medikuntza Profesionalak eta Zientzialariak)
bezalako elkarte ospetsuek antolatutako prentsa-seminarioetan kide eta hizlari gisa
bere esperientzia eta ezagutza eskaintzen ditu.
Hauek haurren ongizatea babesteko eta askatasuna eta legearen nagusitasuna zaintzeko helburuarekin ezarri ziren.
Hemen, pedofiloen delituak, sexu-aktibazio goiztiarra eta haurren trafikoa bezalako gaietan hitz egin zuen.
Ohore berezia da niretzat krimen-ikertzaile esperientziadun hau, Uwe Kranz, hemen, 22. AZK-n ongietorria ematea.
Ohorea guztiz nirea da.
Hemen izatea ona da.
Bai, haurren sexu-abusuaren aurkako borrokan krimen-ikerketa arloan mende erdi bat daramazu esperientzia.
Polizia-agente gisa, eta baita ministro nagusiaren aholkulari nagusi eta Turingiako Delituen Ikerketa Sailaren
buru gisa ere, ikerketa horien aurrealdean egon zinen.
Horrek esan nahi du kasuak zuregana jakinarazi zituztela eta zuk ondoren ikertu zenituela. Baina zer gertatu zen ondoren?
Arazoa da froga lehenik aurkeztu behar dela, kasua fiskaltzara bidal dadin; han onartuko dute eta
akusazio-agirian bihurtuko dute epaitegira eramateko.
Eta, zoritxarrez, bidean hutsune asko daude.
Norbait goizean atxilotzen duzunean eta arratsaldean berriro topo egiten duzunean, frustragarria da.
– Hau irudikatu dut: goizean atxilotu, eguerdian askatu.
Adibidez, askotan topo egiten dugu poliziak oso maiz hilketa baten lekura iristen direla
eta ondoren hilketa ikertzen hasten direla.
Eta ondoren, fiskaltzara bidean, hilketa heriotza eragin duen lesio fisiko bihurtzen da.
Ondoren, egoera jakin batzuetan, guztiz bestelako substantzia juridiko batekin eta guztiz bestelako arazoekin amaitu dezakezu.
Edo, azken kasuan bezala, talde-bortxaketa egin zuten bortxatzaileek epaitegitik alai-alai txistuka
ateratzen direnean, epailea ehuneko ehunean ziur ez dagoelako neska hark agian baiezkoa eman zezakeenik.
Hortxe hasten da dena pixka bat zalantzazkoa izaten.
Eta prozedurak bertan behera uzteko edo psikiatriko onarpen bihurtzeko, eta abar, aukera asko eta asko daude.
Beraz, negozioan nonbait deskonektatuta dago, eta, zoritxarrez, hala da.
Sakrifizio hauek arduraz eta serio kudeatu behar dira.
Poliziak eta justizia-sistemak behar bezala tratatzeko munduko eskubide guztiak dituzu.
Eskerrik asko zure adierazpenagatik. Halaber, "pedofiloen delitua" deiturikoa eta "goi-mailako zirkuluetara" heltzen direla dioten
loturak aipatzen dituzu. Zer behaketa dituzu horren inguruan?
Bai, beraz, hona hemen suposatuko duguna: beti sartzen dut Dutroux kasua nire PowerPoint aurkezpenetan.
Ziur aski Dutroux kasua ezagutzen duzu.
Belgikako haurren abusatzaile bat, kartzelan zegoela hamaika haur hil eta bi gosez hil zituena.
Presondegian egon zen bitartean ezer ere ez zuenez agerian utzi, haurrak gosez hil ziren. Benetan izugarrizko kasua.
Lekukoen serie oso bat istripuetan inplikatu da edo zalantzazko egoeratan hil da, edo besterik gabe.
Eta Dutroux kasuak jada frogatu du gizartearen maila guztiek parte hartu zutela haurren abusurako sare hauetan.
Beraz, hau zuzenean politikaren gailurrera iritsi zen, baita kulturaren, telebistaren eta hedabideen gailurrera ere.
Prozedura arazo nagusiaren sinonimoa zen.
Epstein izan ala ez, gauza bera da zehatz-mehatz.
Epsteinen, gainera, politikaren, ikuskizun-negozioaren eta fiskalen goi-mailako agintari eta politikariekin ere
harremanak dituzte – beste zer daukaten, inork ez daki.
Diddy Sean Combs-ekin ere gauza bera egin zuten, berak ere oso ezaguna baita. Orain
lau urte eta bi hilabete daramatza kartzelan.
Hau, egiaz, kondenazio kaltegabea da, antolatutako krimenaren eremu osoa besterik gabe kendu delako.
Esan zuten kasua bertan behera utziko genuela eta bakarrik bere neskalagun edo emaztearen aurkako
abusu-kasu bakar horregatik kondenatuko genuela.
Eta ondoren, prozesu osoa atal txiki batera murriztu zen.
Askotan, halako prozedurak nahita zatikatuta daude.
1995ean Ingalaterran epaiketa garrantzitsu bat izan genuen. Bankuek, politikariek, hedabideek, magnatek
eta bestelako pertsona garrantzitsuek ere estali zuten.
Urteetan zehar, prozesua gero eta txikiagoa bihurtu zen, eta azkenean ezer geratu gabe geratu zen.
Azken finean, hauek prozedura txikiak ziren – xehatu eta aho-tamaina txikiko zati legaletan banatzen
dira, eta, beraz, ez da ia ezer substantziarik geratzen.
Honek, noski, susmoa pizten du hemen eragina ari dela gauzatzen. Hori ezin da erraz baztertu.
Zure eskualdean ere printzipio hau nabaritu al duzu, orain Epstein, Dutroux, P. Diddy eta abarretan gertatu den bezala?
Printzipioak edonon berdinak dira, herrialdea edozein dela ere.
Uste behar duzu haur txiki, neskato eta nerabe horien aurkako sexu-abusu hau Europan zehar eta mundu osoan gertatzen ari dela.
Adibidez, NCMEC-i begiratuta – desagertutako eta abusuaren biktima izan diren haurrak salatzeko Amerikako zentroari –
lau edo bost urte lehenago hemen 50.000 kasu izan zituen.
Orain, urtero 205.000 kasu jasotzen ditugu.
Harrigarria!
Baina gu argi txiki bat gara.
NCMECk Asiari, Indiari eta Pakistani ematen dizkion txostenak konparatzen badituzu, ia milioika gaude.
Honek argi erakusten du arazo globala dela, ez dela soilik alemaniar arazo bat, ez
bakarrik belgikar arazo bat edo beste edozer.
Nik ere entzun dut sekta-abusuari buruzko ikerketa ofizial asko daudela.
Laburbildu al dezakezu, esaldi gutxi batzuetan, adierazpen ofizialak zer esan zuen?
Ikerketa asko daude. Sinetsi iezadazu, arlo honetan bereziki ikerketa ugari daudela.
Ni neu idatzi nituen bi ikerketa Europako Parlamentuarentzat, 2020an eta 2021ean, non informazio hau guztia bildu nuen.
Eta nik esan nuen: "Ados, zer hobeto egin daiteke? Zer errazago egin dezakegu? Non hasi gaitezke?"
– Eta zehazki alderantzizkoa egin da.
Haurrentzako sexu-abusuaren aurkako zentro bat berriro sortu da. Boom.
Orain Europolekin batera beste zentro bat dugu, eta abar, eta abar.
Gure ordezkariak nonahi daude eta ikerketak nonahi ditugu.
2011n egindako ikerketa bikaina izan zen haurren sexu-abusuaren aurkako EBko zuzentarauen ezarpenari buruz.
Eta 2016an ebaluatu zuten. Ikerketa ona da.
WeProtect-ek beste ikerketa bat egin zuen. (https://www.weprotect.org/)
Azterketa ona ere izan zen; jarraitu eta ezarri besterik ez zen behar.
Hori zerbait bihurtzea besterik ez zen behar!
Ikerketa bat egin zen, idatzi egin zen eta irakurtzeko ere atsegina zen, argazki ederrak,
grafiko ederrak eta antzeko gauza guztiak zituelako.
Baina, oro har, ezarpenik ez dago.
Beraz, ez bakarrik salatu gabeko kasuen ikerketarik ez dago, baizik eta arazo hauek sakonki
jorratzeko borondate politikorik ere ez dago.
Ez da hainbeste legeen faltarik dagoenik, eta zalantzarik gabe ez dago ikerketen faltarik.
Ez, zuk egin behar duzu! Zuk egin behar duzu eta egin nahi duzu!
Haurreskolatan eta eskoletan haurtzaro goiztiarreko sexu-hezkuntzari buruz asko hitz
egiten duzu. Zer esan dezakezu horri buruz?
Bai, haur hezkuntzako sexu-hezkuntza arlo berezia da, eta bereziki harritu nau, izan ere, Osasunaren Mundu
Erakundeak (WHO) Alemaniako Osasun Hezkuntzarako Federazioko Zentro Federalarekin elkarlanean garatu zuelako.
Aurten (2025) otsailaren 13tik aurrera, "Osasun Publikorako Institutua Federal" deitzen zaio.
Are eskubide gehiago ditu, aukera gehiago ditu eta are gehiago egin dezake, batez ere klima-babestearen alorrean.
Eta bi hauek elkarlanean jarri dituzte haur txikiak nola "sexualki hezi" azalduko duten gida hauek.
Honen oinarrizko ideia da haur bat – jaiotzara arte abortatu daitekeela, hori alde bat da – jaiotzean berehala izendatzen
dutela izaki sexual gisa, edozein unetan abusatu daitekeena.
Eta hain da zoroa, ezen ezin duzun imajinatu ere.
Eta okerrena da WHOko BZgA gida hauek aurkikuntza zientifikoetan oinarrituta daudela.
Eta orain, mesedez, begiratu aurkikuntza zientifikoetara eta ikusi nondik datorren hau. Kinsey-tik dator.
1960ko hamarkadan gizonen eta emakumeen askatasunari buruzko infamea den Kinsey Txostena idatzi zuen gizona.
Handik aurrera, egia esan, dena beherantz joan zen.
Garai hartan, jada sexu-onarpenaren kontzeptua sortzen ari zen.
Haurrenganako indiferentzia eta haurrekin izandako sexu-harremanak posible eta ohikoak dira, eta baimenduta daude.
Hizkera zakarra sartu zen. Eta Kinsey izeneko pertsona honek proba sorta bat egin zuen.
Eta ikusi ditudan proba-sorta batean lau urteko haur bat 24 orduz abusatu zuten 27 orgasmo lortzeko.
Imajinatu besterik ez hori. Haurra oihukatzen, negarrez edo konbultsioak jasaten zuen bakoitzean orgasmo bat deskribatu zuen
– lau urteko haur bat 24 orduz torturatuz, gorputz-erreakzio fisiko bat gertatu arte – eta,
ondoren, erreakzio hori orgasmo gisa definitu zuen.
Eta gero, hauek egin zuten, haurrak abusatu zituztenak. Horietako batzuk proxenetak ziren, beste batzuk askatutako ex-presoak.
Hori guztia ikertu eta iragazi behar duzu.
Eta orduan zeure buruari esaten diozu: "Kaixo, zer da hau? Ezagutza zientifikoa?"
Hau haurren tratu txar hutsa da, haurren aurkako sexu-indarkeria hutsa, ikerketaren aitzakian.
Eta ondoren, dagokion ikasleak izan zituen.
Kinsey-k hurrengoan Kentler izan zuen. Kentler Txostena zegoen.
Ondoren Sielert izan zen. Eta gero beste bat izan zen, berrikiago.
Denak ideologia-tolestegitik datoz.
Kontuan hartu behar duzu. Kinseyk hasi zuen.
Ondoren, unibertsitateak, goi-mailako teknikako ikastetxeak eta espezializazio-trebetasunerako erakundeak "menperatu" zituzten.
Eta orain gizarte-psikologo eta kultura-psikologo belaunaldiak eta abar... bata bestearen atzetik sortu eta gizarte-laguntza
bulegoetan eta hezkuntza-agintaritzetan nonahi kokatu dira, beren prestakuntzaren espirituaren arabera lanean jarraituz.
Harrigarria!
Nire ustez, hori guztiz absurdoa da.
Eta gida hauek zer eskatzen duten begiratuta – zero eta lau urte bitartean, haurra masturbazio
sexuala ikasi behar du. Zero eta lau urte bitartean!
Jakina, galdetzen dut zein irakaslek egiten duen hori eta nola egiten duen.
Eta orain Schwäbisch Hallen 17 haurtzaindegi ditugu, beren instalazioetan gorputz
pertsonalaren esploraziorako guneak ezartzen ari direnak.
Gurasoak guztiz harrituta geratu ziren!
Horren inguruan ezer ez zekiten. Ez zituzten ere jakinarazi.
Beraz, haur hezkuntzako sexu-hezkuntza hori bada, oinarrizkoan familiaren suntsiketa besterik ez da.
Hori familia suntsitzea da.
Estatu baten muina, estatu baten nukleoa, familia-harreman osasuntsu bat da.
Aita bat dago, ama bat dago, haur bat dago, eta horixe da.
Bi genero daude, eta horixe da. Orain eskuineko muturreko naiz.
Badakit. Badago zerbait are ederagoa, Monika Gruberrek behin esan zuenez:
Eta Guraso1 eta Guraso2 baditugu, laster Aitona1 eta Amona1 izango ditugu.
Hori ere gertatuko al da? Noski, txantxa bat da, baina egia da hori guztia gizagabetu egiten duela.
Bai, zehazki.
Ez da gehiago gizagarria eta ez dago duintasunik – zalantzarik gabe, ez haurrarentzat.
Haurrak ere duintasuna dute. Haien eskubideak ere babestu behar dira.
Eta haurrak benetan pertsona juridiko gisa tratatu behar dira, ez objektu gisa, erraz hartu eta utzi daitezkeenak.
Bai! Eskerrik asko azaldu izanagatik.
Beraz, negozio osoan alderdi positibo bat zegoen.
Hori Bielefeldeko Unibertsitatea zen.
Kinsey, Kentler eta Co.-ri buruzko eskala handiko ikerketa bat egin zuen eta ondorioztatu
zuen haurren aurkako sexu-abusu orokorra zela.
Hau oso erakunde kriminala zen, eta orain prestakuntza-zentro osoan zehar zabaldu da, non gizarte-psikologoak, psikologoak,
zuzendari nagusiak eta antzeko profesionalak prestatzen ziren.
Eta hau jarraitzen du. Beraz, gero eta maizago gertatzen da.
Eta, beraz, ez da harritzekoa gaur egungo gurasoentzako aldizkarietan irakurtzea haurrei sei eta bederatzi urte bitartean
sexu-harremana izatera behartuta egotea guztiz normala dela.
Eta elkar ukitu eta laztantzen, eta haurrek bertan babestu daitezen, leku guztietan isilean txoko eroso txikiak antolatzen.
Hori guztia delitugileen eskuetara jolastea besterik ez da.
Bai... barkatu, ez daukat albisterik onik.
Haiek han izandako esperientzia negatibo soilak dira.
Nire bizitzako ia denbora osoan borrokatu naiz haurren aurkako sexu-indarkeria delitu gisa tipifikatzeko.
Eta 2021ean, urteetako borroka ondoren, hau azkenean, azkenean, azkenean Alemanian indarrean sartu
da, orain delitu gisa hartzen den neurrira arte.
Eta hori 2021etik 2024ra arte indarrean egon zen. Gero, garai hartan Buschmann deitzen zioten
Justizia ministro liberala etorri eta atzera bota zuen.
Orain berriro delitu penala da.
Beraz, hori ere ez da garaipen handia.
Nire ustez, Justizia Ministerioak delitu hau indargabetu izana justifikatzeko emandako azalpen guztiak salaketa larria dira.
Bai, hori benetan egoeraren isla tristea da.
Eskerrik asko haurrei laguntzeko zuen dedikazioagatik eta, batez ere, gai hauek publikoaren arreta erakarri izanagatik.
Hori oso garrantzitsua da.
Hori egin behar da.
Eskerrik asko denbora hartzeagatik, nahiz eta orain mugimenduan zauden.
Zure adierazpenek benetan lagundu digute gai honen irudi argiagoa izaten.
Zure etorkizuneko ekimen guztientzat, baita erretiroarentzat ere, onena opa dizugu.
Oraindik adi zaude!
Eskerrik asko zure hezkuntza-lan bikainagatik. Zaitugu maite!
Eskerrik asko.