اوه کراَنز افسر پلیس، مشاور ارشد وزارتی بازنشسته و رئیس پیشین ادارهٔ پلیس جنایی ایالت تورینگن است.
او یک کارشناس ملی در یوروپل بود.
به‌عنوان کارشناس مسائل امنیت و تروریسم، او به‌طور منظم مقاله‌هایی را در رسانه‌های متعدد منتشر می‌کند.
اوه کرانز بیش از ۵۰ سال است که با جرایم سازمان‌یافته، افراط‌گرایی و تروریسم مبارزه می‌کند.
در طول دوران تصدی‌اش، او به‌ویژه متعهد به حفاظت از کودکان بود.
این موضوع زمانی روشن می‌شود که به حوزه‌های فعالیت در کار حرفه‌ای او نگاه کنید:
او نماینده امور جوانان، پیشگیری از جرم، مبارزه با خشونت جنسی علیه کودکان و قاچاق انسان و اعضای بدن در سطح ملی و بین‌المللی
بود و در فعالیت‌های انجمن سیاست‌گذاری کیفری مشارکت داشت.
او در وب‌سایت شخصی خود مقاله‌هایی درباره موضوعاتی مانند «آزار جنسی کودکان» و «کنترل ذهن» منتشر می‌کند.
به‌عنوان یک کارآگاه جنایی، او بینش‌هایی دربارهٔ «دولت پنهان» ارائه می‌دهد و رویدادهای
جاری جهان را از دوران بازنشستگی‌اش رصد می‌کند.
او همچنین به‌عنوان عضو و سخنران در سمپوزیوم‌های مطبوعاتی که توسط انجمن‌های معتبری مانند Axion Resist و MWGFD e.V.
(متخصصان و دانشمندان پزشکی برای سلامت، آزادی و دموکراسی) برگزار می‌شوند، تجربیات و دانش خود را به اشتراک می‌گذارد.
این‌ها با هدف حفاظت از رفاه کودکان و پاسداری از آزادی و حاکمیت قانون تأسیس شدند.
در اینجا او درباره موضوعاتی از جمله جرم پدوفیلی، جنسی‌سازی زودهنگام و قاچاق کودکان صحبت کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ برای من افتخار ویژه‌ای است که از این کارآگاه جنایی باتجربه، اوه کرانز، در بیست‌ودومین AZK استقبال کنم.
تمام افتخار از آن من است.
خوشحالم که اینجا هستی.
بله، شما نیم قرن تجربه در تحقیقات جنایی برای مبارزه با سوءاستفاده جنسی از کودکان دارید.
به‌عنوان یک افسر پلیس و حتی به‌عنوان مشاور ارشد وزارتی و رئیس اداره تحقیقات جنایی تورینگن، شما در خط مقدم این تحقیقات بودید.
این بدان معناست که پرونده‌ها به شما گزارش شدند و سپس شما آن‌ها را بررسی کردید. اما بعد چه اتفاقی افتاد؟
مشکل این است که ابتدا باید مدارک ارائه شوند تا پرونده به دادسرای عمومی ارجاع شود، جایی که پذیرفته شده
و به کیفرخواستی تبدیل می‌شود تا در دادگاه مطرح شود.
و متأسفانه در طول مسیر شکست‌های بسیار زیادی وجود دارد.
وقتی صبح کسی را دستگیر می‌کنید و بعدازظهر دوباره با او روبه‌رو می‌شوید، ناامیدکننده است.
– من این را تصویر کرده‌ام: صبح دستگیر، ظهر آزاد.
برای مثال، ما اغلب با این مشکل مواجه می‌شویم که پلیس خیلی مکرر به صحنه قتل می‌رسد و سپس شروع به تحقیق در مورد قتل می‌کند.
و سپس، در راه دفتر دادستانی، قتل به جراحت بدنی منجر به مرگ تبدیل می‌شود.
سپس، تحت شرایط خاصی، ممکن است در نهایت با یک مادهٔ قانونی کاملاً متفاوت و مشکلات کاملاً متفاوتی مواجه شوید.
یا وقتی، مانند مورد اخیر، تجاوزکنندگانی که تجاوز گروهی انجام داده‌اند با سوت‌زدن شادمانه از دادگاه خارج می‌شوند، چون
قاضی صددرصد مطمئن نیست که دختر ممکن است رضایت نداده باشد.
همین‌جاست که کل ماجرا کمی مشکوک می‌شود.
و امکانات بسیار زیادی برای متوقف کردن روند دادرسی یا تبدیل آن به بستری شدن در بیمارستان روانی و غیره وجود دارد.
پس در جایی از کسب‌وکار شکافی وجود دارد و متأسفانه همین‌طور است.
این فداکاری‌ها باید با دقت و جدیت رسیدگی شوند.
شما حق کامل دارید که توسط پلیس و نظام قضایی به‌درستی با شما رفتار شود.
از بیانیه‌تان سپاسگزارم. شما همچنین به آنچه «جرم پدوفیلی» نامیده می‌شود و ارتباطاتی که گفته می‌شود تا «دایره‌های
بالا» امتداد دارند اشاره کردید. مشاهدات شما در این زمینه چیست؟
بله، پس بیایید فرض کنیم: من همیشه پرونده دوترُ را در ارائه‌های پاورپوینتم گنجانده می‌کنم.
شما قطعاً با پرونده دوترو آشنا هستید.
یک کودک‌آزار بلژیکی که در زندان یازده کودک را کشت و دو نفر را از گرسنگی به قتل رساند.
چون او در زندان هیچ‌چیز فاش نکرد و سپس کودکان از گرسنگی مردند. یک پرونده واقعاً هولناک.
یک سری کامل از شاهدان یا در تصادف‌ها درگیر بوده‌اند یا در شرایط مشکوک جان باخته‌اند، یا هر چیز دیگری.
و پرونده دوتروا پیش‌تر ثابت کرده است که تمام سطوح جامعه در این شبکه‌های سوءاستفاده جنسی از کودکان دست داشتند.
پس این موضوع مستقیماً به بالاترین سطوح سیاسی و بالاترین سطوح فرهنگی، تلویزیونی و رسانه‌ای رسید.
این رویه مترادف با خودِ مشکل اصلی بود.
چه اپستین باشد چه نباشد، دقیقاً همان چیز است.
در مؤسسه اپستین، آن‌ها همچنین ارتباطاتشان تا بالاترین سطوح در سیاست، دنیای سرگرمی، دادستان‌ها – چه بسا
چیزهای دیگر – مقامات عالی‌رتبه و سیاستمداران امتداد دارد.
آنها همین کار را با «دی‌دی» شان کامبز، که او هم به‌خوبی شناخته شده است، انجام دادند. او
اکنون به مدت چهار سال و دو ماه زندانی شده است.
در واقع این یک محکومیت بی‌ضرر است، زیرا کل حوزهٔ جرایم سازمان‌یافته به‌سادگی حذف شده است.
گفته شده بود که ما از شکایت صرف‌نظر خواهیم کرد و او را تنها به خاطر یک مورد
سوء‌استفاده علیه دوست‌دختر یا همسرش محکوم خواهیم کرد.
و سپس کل فرایند به یک بخش کوچک کاهش یافت.
در بسیاری از موارد، چنین رویه‌هایی عمداً پراکنده و تکه‌تکه هستند.
در سال ۱۹۹۵ ما یک محاکمهٔ بزرگ در انگلستان داشتیم. این محاکمه همچنین توسط بانک‌ها، سیاستمداران، رسانه‌ها،
غول‌های بزرگ و هر کس دیگری که ممکن بود پوشش داده شد.
در طول سال‌ها این فرایند کوچک و کوچک‌تر شد تا در نهایت هیچ‌چیز باقی نماند.
در نهایت، این‌ها رویه‌های جزئی بودند – آن‌ها را تکه‌تکه و به قطعات کوچک، به اصطلاح قطعات حقوقی کوچک، تقسیم
می‌کنند و در نتیجه دیگر چندان محتوای قابل‌توجهی باقی نمی‌ماند.
این موضوع به‌طور طبیعی شک و تردید ایجاد می‌کند که در اینجا نفوذی اعمال می‌شود. نمی‌توان آن را به‌سادگی رد کرد.
آیا شما نیز این اصل را در منطقهٔ خود مشاهده کرده‌اید، همان‌طور که اکنون در مورد اپستین، دوترُ و پی. دی‌دی و غیره رخ داده است؟
اصول در همه‌جا یکسان است، صرف‌نظر از کشور.
شما باید فرض کنید که این سوءاستفادهٔ جنسی از کودکان خردسال، دختران و نوجوانان در سراسر اروپا و سراسر جهان در حال وقوع است.
اگر به NCMEC نگاه کنید، برای مثال – مرکز آمریکایی گزارش کودکان گمشده و مورد آزار – چهار یا پنج سال پیش هنوز ۵۰٬۰۰۰ پرونده داشت.
ما اکنون هر سال ۲۰۰۵۰۰ مورد به ما گزارش می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ شگفت‌انگیز! ۱۲۳۴۳۲۱
اما ما چراغی کوچک هستیم.
اگر آنچه NCMEC به آسیا، به هند و به پاکستان گزارش می‌کند را مقایسه کنید، تقریباً به میلیون‌ها می‌رسیم.
این به‌وضوح نشان می‌دهد که این یک مشکل جهانی است، نه فقط یک مشکل آلمانی، نه فقط یک مشکل بلژیکی یا هر چیز دیگری.
من همچنین شنیده‌ام که مطالعات رسمی زیادی درباره سوءاستفاده فرقه‌ای وجود دارد.
می‌توانید در چند جمله توضیح دهید که بیانیه رسمی چه گفته است؟
مطالعات زیادی وجود دارد. باور کنید، به‌ویژه در این حوزه مطالعات بی‌شماری وجود دارد.
من خودم در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دو مطالعه برای پارلمان اروپا نوشتم که در آن تمام این اطلاعات را گردآوری کردم.
و من گفتم: «باشه، چه چیزی را می‌توان بهتر انجام داد؟ چه چیزی را می‌توانیم آسان‌تر کنیم؟ از کجا می‌توانیم شروع کنیم؟»
– و دقیقاً برعکس آن انجام شده است.
یک مرکز دوباره راه‌اندازی شده است، مرکزی برای مبارزه با سوءاستفاده جنسی از کودکان. بوم.
حالا در کنار یوروپل و غیره و غیره، یک مرکز دیگر داریم.
ما در همه‌جا نماینده داریم و در همه‌جا مطالعاتی داریم.
در سال ۲۰۱۱ مطالعه‌ای شگفت‌انگیز درباره معرفی دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا برای مبارزه با سوءاستفاده جنسی از کودکان انجام شد.
و در سال ۲۰۱۶ ارزیابی شد. این یک مطالعهٔ خوب است.
مطالعه‌ی دیگری توسط WeProtect انجام شد. (https://www.weprotect.org/)
این هم یک مطالعهٔ خوب بود؛ فقط لازم بود ادامه پیدا کند و اجرا شود.
کافی بود از آن چیزی ساخت!
مطالعه‌ای انجام شد که نوشته شد و خواندنش هم لذت‌بخش بود، با تصاویر زیبا، گرافیک‌های زیبا و همه این چیزها.
اما اجرا به‌طور کلی ناقص است.
بنابراین نه‌تنها در مورد پرونده‌های گزارش‌نشده تحقیق کافی صورت نگرفته، بلکه اراده سیاسی لازم
برای پرداختن عمیق به این مسائل نیز وجود ندارد.
مسئله چندان نبودن قوانین نیست و قطعاً کمبود مطالعه‌ای هم وجود ندارد.
نه، تو باید این کار را انجام دهی! تو باید این کار را انجام دهی و می‌خواهی این کار را انجام دهی!
شما همچنین زیاد درباره آموزش جنسی در اوایل کودکی در مهدکودک‌ها و مدارس صحبت می‌کنید. در این باره چه می‌توانید بگویید؟
بله، آموزش جنسی در اوایل کودکی حوزه‌ای ویژه است که به‌ویژه مرا شوکه کرده است، زیرا توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) با
همکاری مرکز فدرال آلمان برای آموزش بهداشت توسعه یافته است.
از ۱۳ فوریهٔ امسال (۲۰۲۵)، «مؤسسهٔ فدرال بهداشت عمومی» نامیده می‌شود.
این حتی حقوق بیشتری دارد، فرصت‌های بیشتری در اختیار دارد و می‌تواند کارهای بیشتری
انجام دهد، به‌ویژه در زمینه حفاظت از اقلیم.
و این دو این دستورالعمل‌ها را دربارهٔ چگونگی «آموزش جنسی» کودکان خردسال تهیه کرده‌اند.
ایدهٔ اصلی پشت این قضیه این است که یک کودک – که تا قبل از تولد می‌توان سقطش کرد، این یک روی ماجراست – به محض
تولد بلافاصله به‌عنوان یک موجود جنسی برچسب‌خورده که هر لحظه ممکن است مورد سوءاستفاده قرار گیرد.
و این آن‌قدر دیوانه‌کننده است که حتی نمی‌توانی آن را تصور کنی.
و بدترین چیز این است که این دستورالعمل‌های BZgA از سوی سازمان جهانی بهداشت بر اساس یافته‌های علمی است.
و اکنون لطفاً به یافته‌های علمی نگاه کنید و ببینید این از کجا آمده است. این از کینزی آمده است.
مردی که در دههٔ ۱۹۶۰ گزارش بدنام کینزی را دربارهٔ رهایی مردان و زنان نوشت.
از آن به بعد، واقعاً همه‌چیز سرازیری بود.
در آن زمان، مفهوم سهل‌گیری جنسی در حال شکل‌گیری بود.
بی‌تفاوتی نسبت به کودکان و رابطه جنسی با کودکان ممکن و رایج است و مجاز است.
زبان ناسزا وارد شد. و این فرد، کینزی، مجموعه‌ای از آزمایش‌ها را انجام داد.
و مجموعه‌ای از آزمایش‌ها را دیده‌ام که در آن‌ها یک کودک چهار ساله به مدت ۲۴ ساعت مورد آزار قرار گرفت تا به ۲۷ ارگاسم برسد.
فقط تصور کن. او هر بار که کودک فریاد می‌زد، گریه می‌کرد یا دچار تشنج می‌شد، آن را به‌عنوان ارگاسم توصیف می‌کرد – کودک
چهار ساله را به مدت ۲۴ ساعت شکنجه می‌کرد تا نوعی واکنش جسمی رخ دهد – و سپس آن واکنش جسمی را ارگاسم تعریف می‌کرد.
و سپس کسانی بودند که این کار را انجام دادند، کسانی که به کودکان آزار می‌رساندند. برخی از آن‌ها
روسپی‌دار بودند، برخی زندانیان سابق آزادشده بودند.
شما باید تحقیق کنید و همهٔ آن‌ها را فیلتر کنید.
و بعد به خودتان می‌گویید: «سلام، این چیست؟ دانش علمی؟»
این سوءاستفادهٔ خالص از کودکان است، خشونت جنسی خالص علیه کودکان تحت پوشش تحقیق.
و سپس او شاگردان متناسبی داشت.
کینزی سپس کنتلر را داشت. گزارش کنتلر وجود داشت.
سپس سیِلرت بود. و سپس یکی دیگر، اخیراً.
آنها همه از یک اصطبل ایدئولوژیک می‌آیند.
شما باید در نظر بگیرید. ۱۲۳۴۳۲۱ کینزی آن را شروع کرد.
سپس آن‌ها دانشگاه‌ها، کالج‌های فنی و مؤسسات آموزش تخصصی را «فتح» کردند.
و اکنون نسل‌ها روان‌شناسان اجتماعی و روان‌شناسان فرهنگی و هر چیز دیگری... یکی پس از دیگری تولید می‌شوند و در ادارات
رفاه اجتماعی و نهادهای آموزشی در همه‌جا مستقر شده و به کار خود در روحیه‌ی آموزش‌دیده‌شان ادامه می‌دهند.
۱۲۳۴۳۲۱ شگفت‌انگیز! ۱۲۳۴۳۲۱
به نظر من، این کاملاً مسخره است.
و اگر به آنچه این دستورالعمل‌ها می‌طلبند نگاه کنید – از تولد تا چهار سالگی، کودک باید
خودارضایی جنسی را بیاموزد. از تولد تا چهار سالگی!
البته برایم سؤال است که کدام معلم این کار را انجام می‌دهد و چگونه این کار را انجام می‌دهد؟
و اکنون ما در شوابیش هال ۱۷ مرکز مراقبت روزانه داریم که در تأسیسات خود مناطق کاوش شخصی بدن راه‌اندازی می‌کنند.
والدین کاملاً مات و مبهوت شدند!
آنها درباره‌اش هیچ‌چیز نمی‌دانستند. آنها نیز مطلع نشده بودند.
پس اگر این آموزش جنسی دوران کودکی باشد، در واقع چیزی جز نابودی خانواده نیست.
این نابودی خانواده است.
هستهٔ یک دولت، هستهٔ مرکزی یک دولت، رابطهٔ سالم خانوادگی است.
یک پدر هست، یک مادر هست، یک کودک هست، و بس.
دو جنسیت وجود دارد و بس. حالا من یک تندرو جناح راست هستم.
می‌دانم. چیزی هست که حتی زیباتر است، همان‌طور که مونیکا گروبر یک‌بار گفت:
و اگر ما والد اول و والد دوم را داشته باشیم، به‌زودی جسد اول و جسد دوم را برای پدربزرگ و مادربزرگ خواهیم داشت.
«آیا آن هم اتفاق خواهد افتاد؟» این البته یک شوخی است، اما واقعیت این است که این کار کل ماجرا را غیرانسانی می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، دقیقاً. ۱۲۳۴۳۲۱
دیگر انسانی نیست و هیچ کرامت و شرافتی در آن وجود ندارد – قطعاً برای کودک.
کودکان نیز کرامت دارند. حقوق آن‌ها نیز باید محافظت شود.
و کودکان باید واقعاً به‌عنوان اشخاص حقوقی تلقی شوند و نه به‌عنوان اشیایی که بتوان به‌سادگی آن‌ها را برداشت و دور انداخت.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله! ممنون که توضیح دادید.
پس یک جنبه مثبت در کل ماجرا وجود داشت.
آن دانشگاه بیله‌فلد بود.
او یک مطالعهٔ گسترده دربارهٔ کینزی، کنتلر و شرکا انجام داد و دریافت که در همهٔ موارد سوءاستفادهٔ جنسی از کودکان بوده است.
این یک سازمان بسیار جنایی بود که اکنون در سراسر کل مرکز آموزش گسترش یافته است، جایی که روان‌شناسان اجتماعی،
روان‌شناسان، مدیران مدارس و حرفه‌ای‌های مشابه آموزش می‌دیدند.
و این ادامه دارد. بنابراین هرچه بیشتر و بیشتر تکرار می‌شود.
بنابراین جای تعجب ندارد که امروزه در مجلات تربیتی بخوانیم که کاملاً طبیعی است کودکان طوری تربیت و آموزش داده
شوند که بین شش تا نه سالگی مجبور به برقراری تماس جنسی شوند.
و نوازش فیزیکی یکدیگر و مخفیانه ایجاد گوشه‌های دنج کوچک در همه‌جا که کودکان بتوانند به آن‌ها پناه ببرند.
همه‌اش فقط به نفع عاملان جنایت است.
بله... متأسفم، خبر خوبی ندارم.
آنها فقط تجربیات منفی‌ای هستند که من آنجا داشته‌ام.
من تقریباً تمام عمرم را مبارزه کرده‌ام تا خشونت جنسی علیه کودکان را به یک جرم کیفری تبدیل کنم.
۱۲۳۴۳۲۱ و در سال ۲۰۲۱، پس از سال‌ها مبارزه، این سرانجام، سرانجام، سرانجام در آلمان به حدی
اجرا شد که اکنون یک جرم کیفری محسوب می‌شود.
و این وضعیت از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ ادامه داشت. سپس آقای بوشمان، همان‌طور که در آن زمان نامیده
می‌شد، وزیر دادگستری لیبرال، آمد و آن را لغو کرد.
اکنون دوباره یک جرم کیفری است.
پس این هم پیروزی بزرگی نیست.
به نظر من، تمام توضیحاتی که وزارت دادگستری برای توجیه لغو این جرم ارائه کرده است، یک اتهام تکان‌دهنده است.
بله، این واقعاً بازتابی غم‌انگیز از وضعیت موجود است.
از تعهد شما در کمک به کودکان و بالاتر از همه، برای جلب توجه عموم به این مسائل بسیار سپاسگزارم.
این خیلی مهم است.
این باید انجام شود.
از اینکه وقت گذاشتید، با اینکه الان در حال حرکت هستید، سپاسگزارم.
اظهارات شما واقعاً به ما کمک کرد تا تصویری روشن‌تر از این مسئله به دست آوریم.
برای شما در تلاش‌های آینده‌تان، از جمله دوران بازنشستگی‌تان، بهترین‌ها را آرزو می‌کنیم.
تو هنوز هم سرِ کارت هستی!
از کار آموزشی عالی شما سپاسگزاریم. ما شما را دوست داریم!
متشکرم.