Уве Кранц е полициски службеник, пензиониран виш министерски советник и поранешен претседател на Канцеларијата за
криминалистичка полиција на сојузната покраина Тирингија.
Тој беше национален експерт во Европол.
Како експерт за прашања на безбедност и тероризам, тој редовно објавува статии во бројни медиуми.
Уве Кранц се бори против организираниот криминал, екстремизмот и тероризмот повеќе од 50 години.
За време на неговиот мандат, тој беше особено посветен на заштитата на децата.
Ова станува јасно кога ќе ги погледнете областите на активност во неговата професионална кариера:
Тој беше претставник за прашања на младите, превенција на криминалот, борба против сексуално насилство врз деца, трговија
со луѓе и трговија со органи на национално и меѓународно ниво, и учествуваше во работата на здружението за криминална политика.
На својата веб-страница, Уве Кранц објавува статии на теми како "сексуална злоупотреба на деца" и "контрола на умот".
Како криминален истражител, тој дава увид во "длабоката држава" и ги набљудува тековните светски настани од својата пензија.
Тој исто така го придонесува своето искуство и знаење како член и говорник на прес-симпозиуми организирани од реномирани
здруженија како Axion Resist и MWGFD e.V. (Медицински професионалци и научници за здравје, слобода и демократија).
Тие беа воспоставени со цел да се заштити благосостојбата на децата и да се обезбеди слободата и владеењето на правото.
Тука тој зборуваше за теми како што се педофилски криминал, рана сексуализација и трговија со деца.
За мене е голема чест да го поздравам овој искусен криминолог, Уве Кранц, овде на 22-риот AZK.
Честта е целосно моја.
Добро е што си тука.
Да, имате половина век искуство во кривични истраги во борбата против сексуалната злоупотреба на деца.
Како полициски службеник, а дури и како висок министерски советник и шеф на Канцеларијата за кривични истраги на
Тјурингија, вие бевте на првата линија на овие истраги.
Тоа значи дека случаи ви беа пријавени и вие потоа ги истраживте. Но што се случи потоа?
Проблемот е што доказите мора прво да се презентираат за случајот да може да се проследи до јавното
обвинителство, каде што ќе бидат прифатени и преработени во обвинителен акт што ќе се поднесе пред судот.
И, за жал, има многу, многу неуспеси по патот.
Фрустрирачки е кога наутро уапсиш некого, а потоа попладне повторно се среќаваш со него.
– Јас го илустрирав ова: уапсен наутро, пуштен напладне.
На пример, често се соочуваме со проблемот што полицијата многу често пристигнува на местото на
убиството и потоа почнува да го истражува убиството.
И потоа, на пат кон јавното обвинителство, убиството станува телесна повреда што резултира со смрт.
Потоа, под одредени околности, може да завршите со сосема поинаква законска супстанца и сосема различни проблеми.
Или кога, како во неодамнешниот случај, силувачите кои извршиле групно силување излегуваат од судот весело
свирејќи, затоа што судијата не е сто проценти сигурен дека девојката можеби не дала согласност.
Токму таму целата работа почнува да станува малку сомнителна.
И постојат многу, многу можности за прекин на постапката или за нејзина претворање во психијатриско примање, и така натаму.
Значи, некаде во бизнисот постои прекин, и, за жал, тоа е така.
Овие жртви мора да се третираат внимателно и сериозно.
Имате целосно право да бидете правилно третирани од полицијата и од правосудниот систем.
Ви благодарам за вашата изјава. Исто така споменувате таканаречен "педофилски криминал" и врски кои, како што се тврди, се протегаат
до "високи кругови". Кои се вашите набљудувања во овој поглед?
Да, па ајде да претпоставиме следново: Јас секогаш го вклучувам случајот Дутрo во моите PowerPoint презентации.
Сигурно сте запознаени со случајот Дутро.
Белгиски педофил кој во затвор уби единаесет деца и двајца ги изгладна смртно.
Бидејќи тој не откри ништо додека беше во затвор, а потоа децата умреа од глад. Навистина ужасен случај.
Цела низа сведоци или биле вклучени во несреќи, или починале во сомнителни околности, или што и да е.
И случајот Дутру веќе докажа дека сите нивоа на општеството беа вклучени во овие синџири за злоупотреба на деца.
Значи, ова стигна до врвот во политиката, до врвот во културата, телевизијата и медиумите.
Процедурата беше синоним за суштината на проблемот.
Дали е Епштајн или не, тоа е токму иста работа.
Кај Епштајн исто така имаат врски сè до врвот во политиката, шоу-бизнисот, обвинителите – кој
знае што уште – високи функционери и политичари.
Тие го направија истото со "Диди" Шон Комбс, кој е исто така добро познат. Тој сега е "затворен" веќе четири години и два месеци.
Ова всушност е безопасна осуда, бидејќи целата област на организираниот криминал едноставно е исечена.
Се рече дека ќе го отфрлиме случајот и ќе го осудиме само за еден случај на злоупотреба врз неговата девојка или сопруга.
И потоа целиот процес беше сведен на мал дел.
Во многу случаи, таквите процедури се намерно фрагментирани.
Во 1995 година имавме големо судење во Англија. Тоа исто така беше покриено од банките,
политичарите, медиумите, големите магнати и сите други можни.
Со текот на годините, процесот стануваше сè помал и помал, додека на крајот не остана ништо.
На крајот, ова беа споредни постапки – тие се разгледуваат и разложуваат на мали парчиња, така да се каже, на
правни мали парчиња, и потоа не останува многу суштина.
Ова природно ја буди сомнежот дека овде се врши влијание. Тоа не може да се отфрли без размислување.
Дали и во вашиот регион сте го забележале овој принцип, како што сега е случај со Епштајн, Дутру, П. Диди и така натаму?
Принципите се исти насекаде, без разлика на земјата.
Мора да претпоставите дека ова сексуално злоставување на мали деца, девојчиња и адолесценти
се случува низ цела Европа и низ целиот свет.
Ако го погледнете NCMEC, на пример – Американскиот центар за пријавување на исчезнати и злоупотребени деца
– тој имаше 50.000 случаи пред четири или пет години.
Сега ни се пријавуваат 205.000 случаи секоја година.
Неверојатно!
Но ние сме мала светлина.
Ако го споредите она што NCMEC го пријавува во Азија, во Индија, во Пакистан, тогаш сме речиси во милиони.
Ова јасно покажува дека тоа е глобален проблем, а не само германски проблем, ниту само белгиски проблем или било што друго.
Исто така слушнав дека постојат многу официјални студии за злоупотреба во култови.
Можете ли да објасните во неколку реченици што содржи официјалното соопштение?
Постојат многубројни студии. Верувајте ми, во оваа област особено има безброј студии.
Јас лично напишав две студии за Европскиот парламент, во 2020 и 2021 година, каде што ги собрав сите овие информации.
И јас реков: "Добро, што може да се направи подобро? Што можеме да олесниме? Од каде можеме да почнеме?"
– И токму спротивното е направено.
Повторно е основан центар за борба против сексуалната злоупотреба на деца. Зак.
Сега имаме уште еден центар покрај Европол и така натаму.
Имаме претставници насекаде и имаме студии насекаде.
Во 2011 година беше спроведено прекрасно истражување за воведувањето на директивите на ЕУ за
борба против сексуалната злоупотреба на деца.
И беше оценето во 2016 година. Тоа е добра студија.
Имаше уште една студија од WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Тоа исто така беше добра студија; само требаше да се продолжи и спроведе.
Само требаше да се направи нешто од тоа!
Се спроведе студија, која беше напишана и беше пријатна за читање, со прекрасни слики, прекрасна графика и сè тоа.
Но, спроведувањето генерално недостасува.
Значи, не само што недостасуваат истражувања за не пријавените случаи, туку и нема
политичка волја за темелно решавање на овие прашања.
Не е толку дека недостасуваат закони, и секако не недостасуваат студии.
Не, мораш да го направиш! Мораш да го направиш и сакаш да го направиш!
Исто така, многу зборувате за сексуално образование во раното детство во градинките и училиштата. Што можете да кажете за тоа?
Да, сексуалното образование во раното детство е посебна област која особено ме шокираше, бидејќи беше
развиена од СЗО во соработка со Германскиот сојузен центар за здравствено образование.
Од 13 февруари оваа година (2025), се нарекува "Федерален институт за јавно здравје".
Има уште повеќе права, уште повеќе можности и може да направи уште повеќе, особено кога станува збор за заштита на климата.
И овие двајца ги составија овие упатства за тоа како да се "сексуално едуцираат" малите деца.
Основната идеја зад ова е дека детето – кое може да се абортира сè до раѓањето, што е една страна од аргументот –
веднаш по раѓањето се етикетира како сексуално битие, кое може да биде злоупотребено во секое време.
И тоа е толку лудо што не можеш ни да го замислиш.
И најлошото е што овие насоки на BZgA од СЗО се засноваат на научни наоди.
Сега, ве молам, погледнете ги научните наоди и видете од каде потекнува ова. Потекнува од Кинси.
Човекот кој го напиша озлогласениот извештај на Кинси во 1960-тите за ослободувањето на мажите и жените.
Од тогаш, работите навистина постојано се влошуваа.
Во тоа време, концептот на сексуална попустливост веќе се создаваше.
Безразличието кон децата и сексот со деца е можен и чест, и е дозволен.
Се употреби вулгарен јазик. И овој поединец, Кинси, спроведе серија тестови.
И постои серија тестови што сум ги видел каде четиригодишно дете беше злоупотребувано 24 часа за да постигне 27 оргазми.
Само замисли го тоа. Тој опишуваше оргазам секојпат кога детето ќе вреснеше, ќе плачеше или ќе имаше конвулзии – мачејќи
четиригодишно дете 24 часа додека не се појави некаква физичка реакција – и потоа ја
толкуваше таа физичка реакција како оргазам.
И потоа имаше оние што го правеа тоа, што ги злоупотребуваа децата. Некои од нив беа проститутори,
некои беа поранешни затвореници кои беа ослободени.
Мора да истражите и да го филтрирате сето тоа.
И потоа си велиш: "Здраво, што е ова? Научно знаење?"
Ова е чиста злоупотреба на деца, чист сексуален насилство врз деца под прикритие на истражување.
И потоа тој имаше соодветни ученици.
Киндси го имаше Кентлер следно. Постоеше Извештајот на Кентлер.
Потоа беше Силер. А потоа имаше уште еден, неодамна.
Сите тие доаѓаат од истата идеолошка штала.
Мора да земете предвид. Кинси го започна тоа.
Потоа тие "освоија" универзитетите, техничките колеџи и институциите за специјализирана обука.
И сега генерации на социјални психолози, културни психолози и што сè не... Тие се произведуваат еден по еден и ги заземаат
канцелариите за социјална помош и образовните институции насекаде, продолжувајќи да работат во духот на својата обука.
Неверојатно!
По мое мислење, тоа е целосно апсурдно.
И ако погледнете што бараат овие упатства – од нула до четири години, детето мора да научи
сексуална мастурбација. Од нула до четири години!
Се прашувам, секако, кој наставник го прави тоа и како го прави?
И сега имаме 17 дневни центри во Швабиш Хал кои во своите објекти поставуваат зони за лично истражување на телото.
Родителите беа целосно затечени!
Тие не знаеја ништо за тоа. Ниту пак беа информирани.
Значи, ако тоа е сексуално образование во раното детство, тогаш тоа во основа не е ништо повеќе од уништување на семејството.
Тоа е уништување на семејството.
Јадрото на државата, нуклеусот на државата, е здрава семејна врска.
Има татко, има мајка, има дете, и тоа е тоа.
Постојат два пола и толку. Сега сум десничарски екстремист.
Знам. Постои нешто уште поубаво, како што еднаш рече Моника Грубер:
И ако имаме Родител1 и Родител2, тогаш наскоро ќе имаме и Мртовец1 и Мртовец2 за дедото и бабата.
"Дали и тоа ќе се случи?" Тоа е шега, секако, но вистината е дека тоа го дехуманизира целото нешто.
Да, точно.
Тоа повеќе не е хумано и нема достоинство – сигурно не за детето.
И децата имаат достоинство. Нивните права исто така мора да се заштитат.
И децата навистина треба да се третираат како правни субјекти, а не како предмети што
едноставно можат да се земат и да се отфрлат.
Да! Благодарам што објасни.
Значи, имаше еден позитивен аспект во целата работа.
Тоа беше Универзитетот во Билефелд.
Таа спроведе голема студија за Kinsey, Kentler и Co. и откри дека тоа беше злоупотреба на
деца, сексуална злоупотреба, во сите случаи.
Ова беше високо криминална организација која сега се прошири низ целиот центар за обука, каде што се обучуваа социјални
психолози, психолози, директори и слични професионалци.
И ова продолжува. Значи, станува сè почесто.
И така, не е изненадување што денес во списанијата за родителство читаме дека е сосема нормално децата да бидат
третирани и воспитувани на таков начин што мора да имаат сексуален контакт помеѓу шест и девет години.
И физички се галат меѓу себе и тајно поставуваат мали, пријатни катчиња насекаде каде што децата можат да се повлечат.
Сето тоа само им оди во прилог на сторителите.
Да... Жал ми е, немам добри вести.
Тоа се само негативни искуства што сум ги имал таму.
Се борев речиси цел живот за сексуалното насилство врз деца да стане кривично дело.
И во 2021 година, по години борба, ова конечно, конечно, конечно беше спроведено во Германија
до таа мера што сега се смета за кривично дело.
И тоа остана на сила од 2021 до 2024 година. Потоа г-дин Бушман, како што тогаш беше наречен,
либералниот министер за правда, дојде и го поништи.
Сега тоа повторно е кривично дело.
Значи, тоа не е голема победа.
Според мене, сите аргументи што ги изнесе Министерството за правда за да објасни зошто оваа кривична
постапка е поништена се поразителен обвинителен акт.
Да, тоа навистина е тажен одраз на состојбата.
Ви благодарам многу за вашата посветеност во помагањето на децата и, пред сè, за тоа што ги
обелоденивте овие злоупотреби пред јавноста.
Тоа е многу важно.
Тоа мора да се направи.
Ви благодарам што одвоивте време, иако во моментов сте во движење.
Вашите изјави навистина ни помогнаа да добиеме појасна слика за ова прашање.
Ви посакуваме сѐ најдобро за вашите идни потфати, вклучувајќи ја и вашата пензија.
Сè уште си буден!
Ви благодариме за вашата одлична едукативна работа. Ве сакаме!
Ви благодарам.