Uwe Kranz is politieagent, voormalig hooggeplaatst ministerieel raadslid en voormalig voorzitter van het
Thüringer Staatsbureau voor strafrechtelijk onderzoek.
Hij was een nationale expert bij Europol.
Als expert op het gebied van veiligheid en terrorisme publiceert hij regelmatig in verschillende media.
Uwe Kranz is al meer dan 50 jaar betrokken bij de strijd tegen georganiseerde misdaad, extremisme en terrorisme.
Tijdens zijn dienst heeft hij zich vooral ingezet voor de bescherming van kinderen.
Dit wordt duidelijk als je kijkt naar de gebieden waarop hij actief was in zijn professionele carrière:
Hij was commissaris voor jeugdzaken, actief in misdaadpreventie, in de strijd tegen seksueel geweld tegen kinderen en
tegen mensen- en orgaanhandel op nationaal en internationaal niveau en in het werk van criminele beleidsverenigingen.
Op zijn eigen website publiceert Uwe Kranz artikelen over onderwerpen als "Seksueel
misbruik van kinderen" en "Mind Control".
Als criminalist geeft hij inzicht in de "Deep State" en observeert hij de huidige wereldgebeurtenissen tijdens zijn pensioen.
Hij brengt ook zijn ervaring en kennis in als lid en spreker op perssymposia georganiseerd door
gerenommeerde verenigingen zoals "Axion Resist" en MWGFD e.V. .
Deze werden opgericht om het welzijn van kinderen, vrijheid en de rechtsstaat te beschermen.
Hier sprak hij onder andere over pedofilie, vroegtijdige seksualisering en kinderhandel.
Het is mij een bijzondere eer om deze ervaren criminalist, Uwe Kranz, hier op het 22e AZK te mogen verwelkomen.
Aan mij de eer.
Leuk dat je er bent.
Ja, je hebt een halve eeuw criminele ervaring in de strijd tegen seksueel misbruik van kinderen.
U stond vooraan bij deze onderzoeken als politieagent, zelfs als hooggeplaatst ministerieel
raadslid en als hoofd van de Thüringer recherche.
Met andere woorden, zaken werden aan u gemeld en u onderzocht ze. Maar wat gebeurde er daarna?
Het probleem is dat het bewijs eerst moet worden gepresenteerd, zodat de procedure ook naar het Openbaar Ministerie
kan gaan en daar kan worden geaccepteerd, omgewerkt tot een aanklacht en voorgelegd aan de rechtbank.
En helaas zijn er onderweg heel veel mislukkingen.
Het is frustrerend als je iemand 's ochtends arresteert en 's middags weer tegenkomt.
- Ik heb dit gevisualiseerd: s Morgens gevangen, 's middags vrijgelaten.
We hebben bijvoorbeeld heel vaak het probleem dat de politie aankomt met een moordmisdrijf en dan een moord gaat onderzoeken.
En dan, op weg naar het openbaar ministerie, wordt de moord een aanranding met de dood tot gevolg.
Dan heb je misschien een heel andere legale stof en heel andere problemen.
Of wanneer je, zoals in de recente zaak, te maken krijgt met verkrachters die een groepsverkrachting pleegden en vervolgens
vrolijk fluitend de rechtbank uitlopen omdat de rechter niet 100 procent kan uitsluiten
dat het meisje misschien toch heeft meegedaan.
Dus daar begint het allemaal een beetje onbetrouwbaar te worden.
En er zijn veel mogelijkheden om de procedure stop te zetten of om te zetten in een psychiatrische opname enzovoort.
Er is dus ergens een breuk in het bedrijf en helaas is dat het geval.
Deze slachtoffers moeten zorgvuldig en serieus behandeld worden.
Je hebt alle recht van de wereld om fatsoenlijk behandeld te worden door de politie en het rechtssysteem.
Dank u voor uw verklaring. Je hebt het ook over zogenaamde "pedocriminaliteit" en over connecties die tot in
"hoge kringen" zouden reiken. Wat zijn uw waarnemingen?
Ja, dus laten we van het volgende uitgaan: Ik heb altijd de Dutroux-zaak in mijn PowerPoint-presentaties.
U bent ongetwijfeld bekend met de zaak Dutroux.
Een Belgische kinderlokker die elf kinderen vermoordde en twee uithongerde terwijl hij in de gevangenis zat.
Omdat hij niets onthulde toen hij in de gevangenis zat en toen stierven de kinderen van de honger. Het was een vreselijke zaak.
Een hele reeks getuigen heeft ongelukken gehad of is gestorven onder dubieuze omstandigheden of wat dan ook.
En de zaak Dutroux heeft al aangetoond dat alle lagen van de samenleving betrokken waren bij deze kindermisbruikringen.
Dus ging het recht naar de top in de politiek, recht naar de top in cultuur, televisie en de media.
Het proces was synoniem met wat het kernprobleem is.
Of het nu Epstein is of niet, het is precies hetzelfde.
Bij Epstein hebben ze ook connecties tot aan de top in de politiek, showbusiness, openbare
aanklagers - de hel weet wat - hoge ambtenaren en politici.
Ze deden hetzelfde met "Diddy" Sean Combs, die ook bekend is. Hij heeft nu vier jaar en twee maanden "gevangen".
Dit is eigenlijk een onschuldige veroordeling, want het hele gebied van de georganiseerde misdaad is er gewoon uitgesneden.
Ze zeiden, we stoppen hiermee, nu veroordelen we hem alleen vanwege die ene mishandeling van zijn vriendin of zijn vrouw.
En het hele proces werd teruggebracht tot een klein onderdeel.
In veel gevallen zijn dergelijke procedures daarom opzettelijk gefragmenteerd.
In 1995 hadden we een grote rechtszaak in Engeland. Dat werd ook mogelijk gemaakt door de bank, de
politiek, de media, grote magnaten en wat al niet meer.
In de loop der jaren werd het proces steeds kleiner en uiteindelijk was er niets meer over.
Uiteindelijk waren dit kleine procedures - ze worden uit elkaar gerukt en in hapjes gehakt, om het zo maar te zeggen, in
juridische hapjes, en dan blijft er niet veel substantie over.
Dit wekt natuurlijk de verdenking dat hier invloed wordt uitgeoefend. Dat kan niet zomaar worden weggewuifd.
Realiseerde je je toen dit principe - zoals het gebeurde met Epstein, Dutroux, P. Diddy
enzovoort - in jouw regio, deze principes?
De principes zijn overal hetzelfde, ongeacht het land.
Je moet ervan uitgaan dat dit seksueel misbruik van jonge kinderen, meisjes en tieners
overal in Europa en de wereld plaatsvindt.
Als je bijvoorbeeld kijkt naar NCMEC - het Amerikaanse centrum voor het melden van vermiste en misbruikte kinderen -
dan had het hier vier of vijf jaar geleden nog 50.000 zaken.
Elk jaar worden er 205.000 gevallen gemeld.
Waanzin!
[Maar we zijn een klein lichtje.
Als je wat het NCMEC rapporteert vergelijkt met Azië, met India, met Pakistan, dan zitten we bijna in de miljoenen.
Dat laat dus duidelijk zien dat het een wereldwijd probleem is, niet alleen een Duits probleem,
niet alleen een Belgisch probleem of wat dan ook.
Ik heb ook gehoord dat er veel officiële studies zijn over sektemisbruik.
Kun je in een paar zinnen uitleggen wat de officiële kant heeft bedacht?
Er zijn genoeg studies. Geloof me, er zijn studies in een dozijn op dit gebied.
Ik heb zelf twee studies geschreven voor het Europees Parlement, 2020 en 2021, waarin ik het geheel heb samengevat.
En ik zei: "Oké, wat kunnen we beter doen? Wat kunnen we makkelijker maken? Waar kunnen we beginnen?"
- En precies het tegenovergestelde is gebeurd.
Er is een ander centrum opgericht, een centrum om seksueel misbruik van kinderen tegen te gaan. Zack.
Nu hebben we een centrum naast Europol en, en, en.
We hebben overal commissarissen en we hebben overal studies.
In 2011 was er een prachtig onderzoek naar de invoering van EU-richtlijnen om seksueel misbruik van kinderen te bestrijden.
En het is geëvalueerd in 2016. Het is een goed onderzoek.
Er was nog een onderzoek door WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Het was ook een goed onderzoek dat bijgewerkt en geïmplementeerd had moeten worden.
Je moest er gewoon iets van maken!
Ze deden een onderzoek, het was geschreven, het was leuk om te lezen, mooie foto's, mooie afbeeldingen en tralala.
Maar de implementatie is meestal een probleem.
Er is niet alleen een gebrek aan donker veldonderzoek, maar er is ook een gebrek aan
politieke wil om deze kwesties intensief aan te pakken.
Er is niet zozeer een gebrek aan wetten, er is zeker geen gebrek aan studies.
Nee, je moet het doen! Je moet het doen en je moet het willen doen!
Je hebt het ook vaak over seksuele voorlichting voor jonge kinderen in crèches en scholen. Wat kun je daarover zeggen?
Ja, seksuele voorlichting voor jonge kinderen is een speciaal gebied dat me echt heeft geschokt, omdat het
is ontwikkeld door de WHO , samen met het "Duitse Federale Centrum voor Gezondheidseducatie".
Sinds 13 februari van dit jaar (2025) heet het "Federaal Instituut Volksgezondheid".
Het heeft nog meer rechten, nog meer mogelijkheden en kan nog meer doen, vooral als het gaat om klimaatbescherming.
En deze twee werkten samen om deze richtlijnen te creëren over hoe jonge kinderen "seksueel opgevoed" moeten worden.
Het basisidee hierachter is eigenlijk dat een kind - nadat het tot aan de geboorte geaborteerd kan worden, dat is één
kant ervan - direct na de geboorte als seksueel wezen wordt bestempeld, dat ook op elk moment misbruikt kan worden. .
En dat is zo gek dat je het je niet eens kunt voorstellen.
En het ergste is dat deze BZgA-richtlijnen van de WHO gebaseerd zijn op wetenschappelijke bevindingen.
En kijk nu eens naar de wetenschappelijke bevindingen en zie waar dat vandaan komt. Het komt van Kinsey.
De man die in de jaren 60 het beruchte Kinsey-rapport schreef over de bevrijding van mannen en vrouwen.
Vanaf dat moment ging het eigenlijk gestaag bergafwaarts.
De term "seksuele toegeeflijkheid" werd toen bedacht.
Onverschilligheid tegenover kinderen en seks met kinderen is mogelijk en gebruikelijk en is toegestaan.
Fecaal taalgebruik werd geïntroduceerd. En deze persoon, Kinsey, voerde een reeks testen uit.
En ik heb een serie tests gezien waarbij een vierjarig kind 24 uur lang werd mishandeld om 27 orgasmes te krijgen.
Dat moet je je voorstellen. Hij beschreef een orgasme telkens als het kind gilde, schreeuwde, stuiptrekkingen kreeg - een vierjarig
kind 24 uur lang martelen tot er een soort fysieke reactie optreedt - en deze
fysieke reactie dan definiëren als een orgasme.
En dan degenen die het deden, die de kinderen mishandelden, sommigen van hen waren
pooiers, sommigen waren gevangenen die vrijkwamen.
Je moet alles onderzoeken en filteren.
En dan zeg je tegen jezelf: "Hallo, wat is dit? Wetenschappelijke kennis?"
Dit is onberispelijk kindermisbruik, onberispelijk seksueel geweld tegen kinderen onder het mom van onderzoek.
En toen had hij corresponderende leerlingen.
Kinsey had de Kentler als volgende. Er was het Kentler-rapport.
Toen was er Sielert. En toen was er nog een, nu meer recent.
Ze komen allemaal uit dezelfde ideologische stal.
Je moet erover nadenken. Kinsey is begonnen.
Daarna "veroverden" ze de universiteiten en hogescholen en gespecialiseerde opleidingscentra.
En nu komen er generaties van dergelijke sociaal psychologen en cultuurpsychologen en wat dan ook... De een na de ander wordt uit
de grond gestampt en ze bezetten overal welzijnskantoren en schoolbesturen en gaan door
met hun werk in de geest van deze training.
Waanzin!
Naar mijn mening is dat absoluut onbegrijpelijk.
En als je dan kijkt naar wat deze richtlijnen vereisen - van nul tot vier jaar moet het kind
seksuele masturbatie leren. Van nul tot vier jaar!
Ik vraag me natuurlijk af welke opvoeder dit doet en hoe hij het doet.
En in Schwäbisch Hall hebben we onlangs 17 kinderdagverblijven gehad die persoonlijke lichaamsverkenningsstations
hebben opgezet in het kinderdagverblijf.
De ouders waren helemaal verbijsterd!
Ze wisten er niets van. Ze waren ook niet op de hoogte.
Dus als dit seksuele voorlichting voor jonge kinderen is, dan is het in feite niets meer dan de vernietiging van het gezin.
Dit is een vernietiging van het gezin.
De kern van een staat, de eicel van een staat, is een gezonde familierelatie.
Er is een vader, er is een moeder, er is een kind, dat is alles.
Er zijn twee geslachten, twee keer basta. Ik ben al extreemrechts.
Ik weet het. Er is nog iets mooiers, er is wat Monika Gruber ooit zei:
"En als we een ouder1 en een ouder2 hebben, dan hebben we straks karkas1 en karkas2 voor de opa en oma.
Komt dat misschien ook?" Dat is natuurlijk een grapje, maar het is een feit dat het de hele zaak ontmenselijkt.
Ja, precies.
Het is niet langer een humaan niveau en niet langer waardig - vooral niet voor het kind.
Het kind heeft ook waardigheid. Je moet ook hun rechten beschermen.
En kinderen moeten echt worden behandeld als wettelijke onderwerpen en niet als iets
dat zomaar aan en uit kan worden gegooid.
Ja! Bedankt voor het commentaar.
Er was dus één positieve benadering in het hele bedrijf.
Dat was de universiteit van Bielefeld.
Ze voerde een grootschalig onderzoek uit naar deze Kinsey, Kentler en Co. en ontdekte dat het
kindermisbruik over de hele linie was, seksueel misbruik.
Dit was een zeer criminele organisatie die zich nu over het hele trainingscentrum heeft verspreid, waar sociale psychologen,
psychologen, schoolhoofden en dergelijke zijn opgeleid.
En dat bestendigt . Dus het komt steeds vaker voor.
En daarom is het niet verwonderlijk om vandaag de dag in opvoedkundige tijdschriften te lezen: Het is heel
normaal dat kinderen zo worden behandeld en opgeleid dat ze vanaf hun zesde tot negende seksueel contact moeten hebben.
En elkaar fysiek betasten en stiekem overal kleine knusse hoekjes inrichten waar de kinderen zich kunnen terugtrekken.
Dat is gewoon weer een spelletje dat de daders in de kaart speelt.
[Ja... Het spijt me, ik heb geen goed nieuws.
Dit zijn slechts negatieve ervaringen die ik heb gehad.
Ik heb het grootste deel van mijn leven gevochten om seksueel geweld tegen kinderen strafbaar te stellen.
En dit is eindelijk, eindelijk, eindelijk afgedwongen in Duitsland in 2021 na een jarenlange strijd om het strafbaar te stellen.
En dat duurde van 2021 tot 2024, maar toen kwam de heer Buschmann - zo heette hij toen, de
liberale minister van Justitie - en draaide het terug.
Nu is het weer een overtreding.
Dus dat is ook geen grote winst.
Dus alle formuleringen die het Ministerie van Justitie gebruikt om uit te leggen waarom deze overtreding
is teruggedraaid, zijn naar mijn mening een aanklacht.
Ja, dat is echt een aanklacht.
Hartelijk dank voor uw inzet voor de kinderen en vooral voor het openbaar maken van deze misstanden.
Dat is zo belangrijk.
Dat moet gebeuren.
Bedankt dat je de tijd neemt, ook al ben je nu op reis.
Uw verklaringen hebben ons echt geholpen om een duidelijker beeld te krijgen van dit probleem.
We wensen je het allerbeste voor je toekomstige werk, zelfs met pensioen.
Je bent nog steeds goed bezig!
Bedankt voor jullie geweldige onderwijswerk. We houden van jullie!
Dank u.