Uwe Kranz është një oficer policie, këshilltar i lartë ministerial në pension dhe ish-president i
Zyrës Shtetërore të Policisë Kriminale të Thuringias.
Ai ishte një ekspert kombëtar në Europol.
Si ekspert në çështje sigurie dhe terrorizmi, ai boton rregullisht artikuj në shumë media.
Uwe Kranz ka luftuar krimin e organizuar, ekstremizmin dhe terrorizmin për më shumë se 50 vjet.
Gjatë kohës së tij në detyrë, ai ishte veçanërisht i përkushtuar për mbrojtjen e fëmijëve.
Kjo bëhet e qartë kur shikon fushat e aktivitetit në karrierën e tij profesionale:
Ai ishte përfaqësues për çështjet e të rinjve, parandalimin e krimit, luftën kundër dhunës seksuale ndaj fëmijëve dhe
trafikimin e qenieve njerëzore dhe organeve në nivel kombëtar dhe ndërkombëtar, dhe ishte i
përfshirë në punën e shoqatës së politikave penale.
Në faqen e tij të internetit, Uwe Kranz boton artikuj mbi tema të tilla si "abuzimi
seksual i fëmijëve" dhe "kontrolli i mendjes".
Si hetues kriminal, ai ofron njohuri mbi "shtetin e thellë" dhe vëzhgon ngjarjet aktuale botërore nga pensioni i tij.
Ai gjithashtu kontribuon me përvojën dhe njohuritë e tij si anëtar dhe folës në simpoziume për shtyp të organizuara nga
shoqata të njohura si Axion Resist dhe MWGFD e.V. (Profesionalë Mjekësorë dhe Shkencëtarë për Shëndetin, Lirinë dhe Demokracinë).
Këto u krijuan me qëllim mbrojtjen e mirëqenies së fëmijëve dhe ruajtjen e lirisë dhe sundimit të ligjit.
Këtu ai foli për tema që përfshinin krimin e pedofilisë, seksualizimin e hershëm dhe trafikimin e fëmijëve.
Është një nder i veçantë për mua t'i uroj mirëseardhjen këtij hetuesi kriminalist me përvojë,
Uwe Kranz, këtu në edicionin e 22-të të AZK-së.
Nderi i takon vetëm mua.
Është mirë që je këtu.
Po, ju keni gjysmë shekulli përvojë në hetime penale në luftën kundër abuzimit seksual të fëmijëve.
Si oficer policie, dhe madje edhe si këshilltar i lartë ministror dhe kreu i Departamentit të Hetimeve
Kriminale të Thuringias, ju ishit në krye të këtyre hetimeve.
Kjo do të thotë që rastet u raportuan tek ti dhe ti më pas i hetove. Por çfarë ndodhi më pas?
Problemi është se provat duhet së pari të paraqiten, në mënyrë që rasti të mund të referohet te zyra e prokurorit
publik, ku do të pranohet dhe do të ripunohet në një aktakuzë për t'u paraqitur para gjykatës.
Dhe fatkeqësisht, ka shumë, shumë dështime gjatë rrugës.
Është frustruese kur e arreston dikë në mëngjes dhe pastaj e takon përsëri në pasdite.
– E kam ilustruar këtë: i arrestuar në mëngjes, i liruar në mesditë.
Për shembull, shpesh hasim problemin që policia shumë shpesh mbërrin në vendin e
krimit dhe pastaj fillon të hetojë një vrasje.
Dhe pastaj, në rrugën për në zyrën e prokurorit publik, vrasja kthehet në dëm trupor që rezulton në vdekje.
Pastaj, në rrethana të caktuara, mund të përfundosh me një substancë ligjore krejtësisht të
ndryshme dhe me probleme krejtësisht të ndryshme.
Ose kur, si në rastin e fundit, përdhunuesit që kryen përdhunim në grup dalin nga gjykata duke fishkëlluar
gëzuar, sepse gjyqtari nuk është 100 për qind i sigurt nëse vajza mund të mos ketë dhënë pëlqimin.
Atje fillon e gjithë kjo të duket pak e dyshimtë.
Dhe ka shumë, shumë mundësi për ndërprerjen e procedurave ose për t'i kthyer ato në pranimin psikiatrik, e kështu me radhë.
Pra, diku në biznes ka një përçarje, dhe fatkeqësisht është kështu.
Këto sakrifica duhet të trajtohen me kujdes dhe seriozisht.
Ju keni çdo të drejtë në botë që të trajtoheni siç duhet nga policia dhe sistemi i drejtësisë.
Faleminderit për deklaratën tuaj. Ju gjithashtu përmendni të ashtuquajturin "krim pedofil" dhe lidhjet që thuhet se arrijnë në
"rrethe të larta". Cilat janë vëzhgimet tuaja në këtë drejtim?
Po, le të supozojmë sa vijon: Unë gjithmonë përfshij rastin Dutroux në prezantimet e mia me PowerPoint.
Ju me siguri jeni të njohur me rastin Dutroux.
Një pedofil belg që vrau njëmbëdhjetë fëmijë dhe i la dy të vdesin nga uria ndërsa ishte në burg.
Sepse ai nuk zbuloi asgjë ndërsa ishte në burg dhe pastaj fëmijët vdiqën nga uria. Një rast me të vërtetë tmerrësor.
Një seri e tërë dëshmitarësh ose kanë qenë të përfshirë në aksidente, ose kanë vdekur
në rrethana të dyshimta, apo çfarëdo qoftë.
Dhe rasti Dutroux tashmë ka dëshmuar se të gjitha nivelet e shoqërisë ishin të
përfshira në këto rrjete të abuzimit me fëmijë.
Kështu që kjo shkoi deri në majat e politikës, deri në majat e kulturës, televizionit dhe mediave.
Procedura ishte sinonim i asaj që është problemi themelor.
Qoftë Epstein apo jo, është pikërisht e njëjta gjë.
Tek Epsteinët, ata gjithashtu kanë lidhje deri në majat e politikës, botës së spektaklit, prokurorëve – kush e
di çfarë tjetër – zyrtarëve të lartë dhe politikanëve.
Bënë të njëjtën gjë me "Diddy" Sean Combs, i cili gjithashtu është shumë i njohur. Ai tani
është "mbajtur në burg" për katër vjet e dy muaj.
Kjo në të vërtetë është një dënim i pafajshëm, sepse e gjithë zona e krimit të organizuar është thjesht hequr.
U tha se do të tërhiqnim padinë dhe do ta shpallnim fajtor vetëm për një rast abuzimi ndaj të dashurës ose gruas së tij.
Dhe pastaj i gjithë procesi u reduktua në një pjesë të vogël.
Në shumë raste, këto procedura janë qëllimisht të copëtuara.
Në vitin 1995, ne patëm një gjyq të madh në Angli. Ai u mbulua gjithashtu nga bankat, politikanët, mediat,
magnatët e mëdhenj dhe të gjithë të tjerët e mundshëm.
Me kalimin e viteve, procesi u bë gjithnjë e më i vogël, derisa në fund nuk mbeti asgjë.
Në fund, këto ishin procedura të vogla – ato analizohen dhe ndahen në copa të vogla, për t'u shprehur kështu, në
copa ligjore të vogla, dhe pastaj nuk mbetet shumë substancë.
Kjo natyrisht ngre dyshimin se këtu po ushtrohet ndikim. Kjo nuk mund të hidhet poshtë pa shqyrtim.
A keni vërejtur edhe ju këtë parim në rajonin tuaj, ashtu siç ka ndodhur tashmë me Epstein, Dutroux, P. Diddy e kështu me radhë?
Parimet janë të njëjta kudo, pavarësisht vendit.
Duhet të supozoni se ky abuzim seksual ndaj fëmijëve të vegjël, vajzave dhe adoleshentëve po
ndodh në të gjithë Evropën dhe në të gjithë botën.
Nëse shikoni NCMEC-in, për shembull – qendrën amerikane për raportimin e fëmijëve të zhdukur dhe të keqtrajtuar
– ajo kishte 50,000 raste katër ose pesë vjet më parë.
Tani na raportohen 205,000 raste çdo vit.
Mahnitëse!
Por ne jemi një dritë e vogël.
Nëse krahasoni atë që NCMEC raporton në Azi, në Indi, në Pakistan, atëherë jemi pothuajse në miliona.
Kjo tregon qartë se është një problem global, jo vetëm gjerman, jo vetëm belg apo ndonjë tjetër.
Kam dëgjuar gjithashtu se ka shumë studime zyrtare mbi abuzimin në kultet.
A mund të shpjegoni në disa fjali se çfarë tha deklarata zyrtare?
Ka shumë studime. Më beso, ka studime të panumërta pikërisht në këtë fushë.
Unë vetë shkrova dy studime për Parlamentin Evropian, në vitin 2020 dhe 2021, ku përmbledha të gjithë këtë informacion.
Dhe unë thashë, "Mirë, çfarë mund të bëhet më mirë? Çfarë mund ta bëjmë më të lehtë? Nga mund të fillojmë?"
– Dhe pikërisht e kundërta është bërë.
Është krijuar përsëri një qendër për luftimin e abuzimit seksual të fëmijëve. Boom.
Tani kemi një qendër tjetër përkrah Europol-it e kështu me radhë.
Ne kemi përfaqësues kudo dhe kemi studime kudo.
Në vitin 2011 u krye një studim i mrekullueshëm mbi futjen e direktivave të BE-së për të luftuar abuzimin seksual të fëmijëve.
Dhe u vlerësua në vitin 2016. Është një studim i mirë.
Kishte një studim tjetër nga WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Ishte gjithashtu një studim i mirë; thjesht duhej të vazhdohej dhe të zbatohej.
Mjaftonte vetëm të bëje diçka prej saj!
U krye një studim, i cili u përmbledh në shkrim dhe ishte gjithashtu i këndshëm për t'u lexuar, me
fotografi të bukura, grafikë të bukur dhe gjithë atë xhaz.
Por zbatimi përgjithësisht mungon.
Pra, jo vetëm që mungon kërkimi mbi rastet e papërmendura, por mungon edhe vullneti
politik për t'i trajtuar këto çështje në thellësi.
Nuk është aq shumë çështje e mungesës së ligjeve, dhe padyshim nuk mungojnë studimet.
Jo, ti duhet ta bësh! Duhet ta bësh dhe dëshiron ta bësh!
Ju gjithashtu flisni shumë për edukimin seksual të fëmijëve të vegjël në kopshte dhe shkolla. Çfarë mund të thoni për këtë?
Po, edukimi seksual në fëmijërinë e hershme është një fushë e veçantë që më ka tronditur veçanërisht,
sepse u zhvillua nga OBSH në bashkëpunim me Qendrën Federale Gjermane për Edukim Shëndetësor.
Që nga 13 shkurti i këtij viti (2025), ai quhet "Instituti Federal për Shëndetin Publik".
Ai ka edhe më shumë të drejta, edhe më shumë mundësi dhe mund të bëjë edhe më shumë,
veçanërisht kur bëhet fjalë për mbrojtjen e klimës.
Dhe këta të dy kanë hartuar këto udhëzime se si të "edukojnë seksualisht" fëmijët e vegjël.
Ideja themelore pas kësaj është se një fëmijë – pasi mund të abortet deri në lindje, kjo është njëra anë e
saj – sapo lind, menjëherë etiketohet si qenie seksuale, e cila mund të abuzohet në çdo kohë.
Dhe kjo është kaq e çmendur saqë nuk mund ta imagjinosh.
Dhe gjëja më e keqe është se këto udhëzime të BZgA-së nga OBSH-ja bazohen në gjetje shkencore.
Dhe tani, ju lutem, shqyrtoni gjetjet shkencore dhe shikoni se nga vjen kjo. Ajo vjen nga Kinsey.
Burri që shkroi famëkeqin Raport Kinsey në vitet 1960 mbi çlirimin e burrave dhe grave.
Që atëherë, në të vërtetë gjithçka shkoi vetëm poshtë.
Në atë kohë, koncepti i lejuarësisë seksuale tashmë po formohej.
Përbuzja ndaj fëmijëve dhe marrëdhëniet seksuale me fëmijët janë të mundshme, të zakonshme dhe të lejuara.
U përdorën fjalë të pista. Dhe ky individ, Kinsey, kreu një seri testesh.
Dhe ka një seri testesh që kam parë ku një fëmijë katërvjeçar u abuzua për 24 orë për të arritur 27 orgazma.
Vetëm imagjinoje. Ai përshkruante një orgazëm sa herë që fëmija bërtiste, qante ose konvulsionej – duke torturuar një fëmijë
katërvjeçar për 24 orë derisa të ndodhte ndonjë reagim fizik – dhe pastaj e përcaktonte atë reagim fizik si një orgazëm.
Dhe pastaj ishin ata që e bënin këtë, që abuzonin me fëmijët. Disa prej tyre ishin
proxenetë, disa ishin ish-të burgosur që ishin liruar.
Duhet të hulumtosh dhe të filtrosh të gjitha këto.
Dhe pastaj i thua vetes: "Përshëndetje, çfarë është kjo? Njohuri shkencore?"
Kjo është abuzim i pastër ndaj fëmijëve, dhunë seksuale e pastër ndaj fëmijëve nën maskën e kërkimit.
Dhe më pas ai pati nxënës përkatës.
Më pas Kinsey e kishte Kentlerin. Ishte Raporti Kentler.
Pastaj ishte Sielert. Dhe më pas ishte edhe një tjetër, më së fundmi.
Të gjithë vijnë nga e njëjta stallë ideologjike.
Duhet ta marrësh parasysh. Kinsey e nisi.
Pastaj ata "pushtuan" universitetet, kolegjet teknike dhe institucionet e trajnimit specializues.
Dhe tani breza të psikologëve socialë, psikologëve kulturorë e çfarëdo tjetër... Po prodhohen njëri pas tjetrit dhe po
pushtojnë zyrat e mirëqenies sociale dhe autoritetet arsimore kudo, duke vazhduar të punojnë në frymën e trajnimit të tyre.
Mahnitëse!
Sipas mendimit tim, kjo është krejtësisht absurde.
Dhe nëse shikoni se çfarë kërkojnë këto udhëzime – nga mosha zero deri në katër vjeç, fëmija duhet të mësojë
masturbimin seksual. Nga mosha zero deri në katër vjeç!
Pyetja ime, natyrisht, është: cili mësues bën këtë dhe si e bën?
Dhe tani kemi 17 qendra të kujdesit ditor në Schwäbisch Hall që po krijojnë zona për
eksplorimin personal të trupit në ambientet e tyre.
Prindërit mbetën krejtësisht të befasuar!
Ata nuk dinin asgjë për këtë. As ata nuk u informuan.
Pra, nëse kjo është edukata seksuale në fëmijërinë e hershme, atëherë në thelb nuk
është gjë tjetër veç shkatërrimit të familjes.
Kjo është një shkatërrim i familjes.
Thelbi i një shteti, bërthama e një shteti, është një marrëdhënie familjare e shëndetshme.
Ka një baba, ka një nënë, ka një fëmijë, dhe kaq.
Ka dy gjini, dhe kaq. Tani jam një ekstremist i djathtë.
E di. Ka diçka edhe më të bukur, siç tha njëherë Monika Gruber:
Dhe nëse kemi Prindin 1 dhe Prindin 2, së shpejti do të kemi Kadavër 1 dhe Kadavër 2 për gjyshin dhe gjyshen.
A do të ndodhë edhe kjo? Kjo është një shaka, natyrisht, por fakti është se e çnjerëzon tërë çështjen.
Po, saktësisht.
Nuk është më njerëzore dhe nuk ka dinjitet – sigurisht jo për fëmijën.
Fëmijët gjithashtu kanë dinjitet. Të drejtat e tyre gjithashtu duhet të mbrohen.
Dhe fëmijët me të vërtetë duhet të trajtohen si subjekte ligjore dhe jo si objekte që mund të merren lehtësisht dhe të hidhen.
Po! Faleminderit që e shpjegove.
Pra, kishte një aspekt pozitiv në të gjithë këtë punë.
Kjo ishte Universiteti i Bielefeldit.
Ajo kreu një studim në shkallë të gjerë mbi Kinsey, Kentler dhe Co. dhe zbuloi se ishte abuzim
me fëmijë, abuzim seksual në të gjitha rastet.
Kjo ishte një organizatë jashtëzakonisht kriminale që tani është përhapur në të gjithë qendrën e trajnimit, ku
trajnoheshin psikologë socialë, psikologë, drejtorë shkollash dhe profesionistë të ngjashëm.
Dhe kjo vazhdon. Pra, po bëhet gjithnjë e më e shpeshtë.
Prandaj nuk është befasi të lexosh sot në revistat për prindërim se është krejtësisht normale që fëmijët të trajtohen
dhe të edukohen në një mënyrë që ata duhet të kenë kontakt seksual midis moshës gjashtë dhe nëntë vjeç.
Dhe duke prekur fizikisht njëri-tjetrin dhe fshehurazi duke krijuar këndet e vogla të
ngrohta kudo ku fëmijët mund të tërhiqen.
Kjo është thjesht duke luajtur në duart e keqbërësve.
Po... më vjen keq, nuk kam asnjë lajm të mirë.
Këto janë vetëm përvoja negative që kam pasur atje.
Kam luftuar pothuajse gjithë jetën time për ta bërë dhunën seksuale ndaj fëmijëve një vepër penale.
Dhe në vitin 2021, pas vitesh përpjekjesh, kjo më në fund, më në fund, më në fund u zbatua në
Gjermani në atë masë që tani konsiderohet vepër penale.
Dhe kjo mbeti në fuqi nga viti 2021 deri në 2024. Pastaj zoti Buschmann, siç quhej atëherë,
ministri liberal i Drejtësisë, erdhi dhe e rrëzoi atë.
Tani është përsëri një vepër penale.
Pra, as kjo nuk është një fitore e madhe.
Sipas mendimit tim, të gjitha shpjegimet e dhëna nga Ministria e Drejtësisë për të justifikuar pse ky
vepër penale është hequr janë një akuzë dërrmuese.
Po, kjo me të vërtetë është një pasqyrim i trishtë mbi gjendjen e punëve.
Faleminderit shumë për përkushtimin tuaj në ndihmën e fëmijëve dhe, mbi të gjitha, për
sjelljen e këtyre çështjeve në vëmendjen e publikut.
Kjo është kaq e rëndësishme.
Kjo duhet bërë.
Faleminderit që gjetët kohë, edhe pse jeni në lëvizje tani.
Deklaratat tuaja na kanë ndihmuar vërtet të marrim një pamje më të qartë të kësaj çështjeje.
Ju urojmë gjithçka të mirë për përpjekjet tuaja të ardhshme, përfshirë pensionimin tuaj.
Ti je ende vigjilent!
Faleminderit për punën tuaj të shkëlqyer arsimore. Ne ju duam!
Faleminderit.