Si Uwe Kranz ay isang pulis, retiradong nakatatandang tagapayo sa ministeryo, at dating pangulo ng
Tanggapan ng Pulisiyang Kriminal ng Estado ng Thuringia.
Siya ay isang pambansang eksperto sa Europol.
Bilang isang eksperto sa mga isyu ng seguridad at terorismo, regular siyang naglalathala ng
mga artikulo sa iba't ibang pahayagan at midya.
Si Uwe Kranz ay nakikipaglaban sa organisadong krimen, ekstremismo, at terorismo nang mahigit 50 taon.
Sa panahon ng kanyang panunungkulan, siya ay partikular na nakatuon sa pagprotekta sa mga bata.
Nagiging malinaw ito kapag tiningnan mo ang mga larangan ng aktibidad sa kanyang propesyonal na karera:
Siya ay kinatawan para sa mga usaping pangkabataan, pag-iwas sa krimen, pakikipaglaban sa sekswal na karahasan laban sa mga bata,
at trafficking ng tao at mga organo sa pambansa at pandaigdigang antas, at nakibahagi sa
gawain ng samahan sa kriminal na patakaran.
Sa sarili niyang website, naglalathala si Uwe Kranz ng mga artikulo tungkol sa mga paksang gaya ng
"pang-aabusong sekswal sa bata" at "kontrol sa isip".
Bilang isang kriminal na imbestigador, nagbibigay siya ng mga pananaw tungkol sa "malalim na estado" at pinagmamasdan ang mga
kasalukuyang pangyayari sa mundo mula sa kanyang pagreretiro.
Nag-aambag din siya ng kanyang karanasan at kaalaman bilang miyembro at tagapagsalita sa mga simposyum ng pamamahayag na
inorganisa ng mga kilalang samahan tulad ng Axion Resist at MWGFD e.V. (Mga Propesyonal sa Medisina at mga
Siyentipiko para sa Kalusugan, Kalayaan at Demokrasya).
Itinatag ang mga ito upang protektahan ang kapakanan ng mga bata at pangalagaan ang kalayaan at ang pamamahala ng batas.
Dito, tinalakay niya ang mga paksa kabilang ang krimen ng pedopilya, maagang sekswalisasyon, at trafficking ng mga bata.
Isang espesyal na karangalan para sa akin na tanggapin ang bihasang imbestigador ng
krimen na si Uwe Kranz dito sa ika-22 AZK.
Ako ang lubos na karangalan.
Maganda na nandito ka.
Oo, mayroon kang kalahating siglo ng karanasan sa imbestigasyong kriminal sa
pakikipaglaban sa sekswal na pang-aabuso sa mga bata.
Bilang isang pulis, at maging bilang nakatatandang tagapayo ministeryal at pinuno ng Kagawaran ng Imbestigasyong Kriminal
ng Thuringia, ikaw ay nanguna sa mga imbestigasyong ito.
Ibig sabihin nito ay na-ulat sa iyo ang mga kaso at siniyasat mo ang mga ito. Pero ano ang nangyari pagkatapos?
Ang problema ay kailangang munang iharap ang ebidensya upang mailipat ang kaso sa tanggapan ng piskal ng
publiko, kung saan ito ay tatanggapin at muling bubuuin bilang isang sakdal na ihaharap sa hukuman.
At sa kasamaang palad, maraming, maraming pagkabigo sa daan.
Nakakainis kapag inaresto mo ang isang tao sa umaga at saka mo siyang nakikitang muli sa hapon.
– Ipinakita ko na ito: inaresto sa umaga, pinalaya sa tanghali.
Halimbawa, madalas nating makita na dumarating nang paulit-ulit ang pulis sa lugar ng krimen
at saka nagsisimulang imbestigahan ang pagpatay.
At pagkatapos, sa daan papunta sa tanggapan ng piskal, ang pagpatay ay nagiging
pananakit sa katawan na nagdulot ng kamatayan.
Pagkatapos, sa ilalim ng ilang mga kalagayan, maaari kang magwakas sa isang ganap na ibang
legal na substansiya at ganap na ibang mga problema.
O kapag, tulad ng sa kamakailang kaso, ang mga rapist na gumawa ng gang rape ay lumalabas sa hukuman na
masiglang umiwhistle dahil ang hukom ay hindi 100 porsyentong sigurado na baka pumayag ang babae.
Diyan nagsisimula nang maging medyo kaduda-duda ang buong bagay.
At maraming, maraming posibilidad na itigil ang paglilitis o gawing pagpasok sa ospital pangkaisipan, at iba pa.
Kaya may alitan sa negosyo, at sa kasamaang palad ay ganoon nga.
Ang mga sakripisyong ito ay dapat hawakan nang maingat at seryoso.
Mayroon kang buong karapatan sa mundo na tratuhin ka nang maayos ng pulisya at ng sistema ng hustisya.
Salamat sa iyong pahayag. Binanggit mo rin ang tinatawag na "krimen ng pedopilya" at ang mga koneksyon
na sinasabing umaabot sa "mataas na lipunan". Ano ang iyong mga obserbasyon hinggil dito?
Oo, kaya ipagpalagay natin ang mga sumusunod: Lagi kong isinasama ang kaso ni Dutroux sa aking mga presentasyon sa PowerPoint.
Tiyak na pamilyar ka sa kaso ni Dutroux.
Isang Belgian na nang-aabusong bata na pumatay ng labing-isang bata at pinagutom hanggang
sa mamatay ang dalawa habang nasa bilangguan.
Dahil hindi siya nagsabi ng anumang impormasyon habang nasa bilangguan, namatay sa gutom ang
mga bata. Isang tunay na kakila-kilabot na kaso.
Isang buong serye ng mga saksi ang nasangkot sa mga aksidente o namatay sa kahina-hinalang mga pangyayari, o kung ano pa man.
At napatunayan na ng kaso ni Dutroux na ang lahat ng antas ng lipunan ay sangkot sa mga sindikato ng pang-aabuso sa mga bata.
Kaya't umabot ito nang husto sa tuktok ng pulitika, pati na rin sa tuktok ng kultura, telebisyon, at media.
Ang pamamaraan ay katumbas ng kung ano ang pangunahing problema.
Kung si Epstein man o hindi, pareho lang talaga.
Sa Epstein's, may koneksyon din sila hanggang sa tuktok ng politika, show business, mga tagausig – sino ang nakakaalam kung
ano pa – pati na rin sa mga mataas na opisyal at mga pulitiko.
Ginawa rin nila ang parehong bagay kay "Diddy" Sean Combs, na kilala rin. Ngayon ay
nakakulong na siya nang apat na taon at dalawang buwan.
Sa katunayan, isang walang-hazard na paghatol ito, dahil ang buong saklaw ng organisadong krimen ay simpleng tinanggal.
Sinabi na ihihinto namin ang kaso at siya lamang ay mahahatulan para sa isang insidente ng
pang-aabuso laban sa kanyang kasintahan o asawa.
At pagkatapos ay nabawasan ang buong proseso sa isang maliit na bahagi.
Sa maraming kaso, sinadyang pinaghiwa-hiwalay ang mga ganitong pamamaraan.
Noong 1995, nagkaroon kami ng isang malaking paglilitis sa Inglatera. Ito rin ay tinutukan ng mga bangko, mga politiko,
media, malalaking mogol, at lahat ng iba pang posibleng tao.
Sa paglipas ng mga taon, unti-unting naging mas maliit ang proseso, hanggang sa sa huli ay wala nang natira.
Sa huli, maliliit na usapin lamang ang mga ito – pinaghiwa-hiwalay at binabawasan hanggang sa
maging maliliit na piraso, gaya ng sinasabi, mga legal na kagat-kagat, at wala nang gaanong nilalaman.
Ito ay likas na nagdudulot ng hinala na may impluwensiyang ipinapataw dito. Hindi ito maaaring basta-basta balewalain.
Napansin mo rin ba ang prinsipyong ito sa iyong rehiyon, gaya ng nangyari na kina Epstein, Dutroux, P. Diddy at iba pa?
Pareho ang mga prinsipyo saan man, anuman ang bansa.
Dapat mong ipagpalagay na ang sekswal na pang-aabuso sa mga batang maliit, mga batang babae, at mga kabataang
babae ay nagaganap sa buong Europa at sa buong mundo.
Kung titingnan mo ang NCMEC, halimbawa – ang Amerikanong sentro para sa pag-uulat ng mga nawawalang at
inaabuso na mga bata – apat o limang taon na ang nakalipas, mayroon pa rin itong 50,000 kaso.
Ngayon ay mayroon na kaming 205,000 kaso na naiulat sa amin bawat taon.
Kamangha-mangha!
Ngunit tayo ay isang maliit na liwanag.
Kung ikukumpara mo kung ano ang iniulat ng NCMEC sa Asya, sa India, sa Pakistan, halos milyon-milyon na tayo.
Ipinapakita nito nang malinaw na ito ay isang pandaigdigang problema, hindi lamang isang problemang
Aleman, hindi lamang isang problemang Belhiko, o iba pa.
Narinig ko rin na maraming opisyal na pag-aaral tungkol sa pang-aabuso ng kulto.
Maaari mo bang ipaliwanag sa ilang pangungusap kung ano ang sinabi ng opisyal na pahayag?
Maraming pag-aaral. Maniwala ka sa akin, hindi mabilang ang mga pag-aaral sa larangang ito lalo na.
Ako mismo ang sumulat ng dalawang pag-aaral para sa European Parliament noong 2020 at 2021, kung
saan ko pinagsama-sama ang lahat ng impormasyong ito.
At sinabi ko, "Sige, ano ang maaaring gawing mas mahusay? Ano ang maaari nating gawing mas madali? Saan tayo maaaring magsimula?"
– At kabaligtaran nga ang ginawa.
Muling itinatag ang isang sentro para sa paglaban sa sekswal na pang-aabuso sa mga bata. Boom.
Ngayon mayroon na tayong isa pang sentro kasabay ng Europol at iba pa.
May mga kinatawan kami sa lahat ng lugar at may mga pag-aaral kami sa lahat ng lugar.
May isang kahanga-hangang pag-aaral noong 2011 tungkol sa pagpapakilala ng mga direktiba ng EU
upang labanan ang sekswal na pang-aabuso sa mga bata.
At ito ay sinuri noong 2016. Maganda itong pag-aaral.
May isa pang pag-aaral mula sa WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
Maganda rin itong pag-aaral; kailangan lamang itong ipagpatuloy at ipatupad.
Kailangan mo lang gawing kapaki-pakinabang ito!
Isinagawa ang isang pag-aaral, na naisulat at kaaya-ayang basahin, na may magagandang larawan,
magagandang grapiko, at lahat ng ganoong bagay.
Ngunit karaniwang kulang ang pagpapatupad.
Kaya hindi lamang kulang ang pananaliksik sa mga hindi naiulat na kaso, kulang din ang politikal na
kalooban upang masusing talakayin ang mga isyung ito.
Hindi naman dahil kulang sa mga batas, at tiyak na hindi rin kulang sa mga pag-aaral.
Hindi, kailangan mong gawin ito! Kailangan mong gawin ito at gusto mong gawin ito!
Madalas mo ring pinag-uusapan ang edukasyon sa sekswalidad para sa maagang pagkabata sa mga
nursery at paaralan. Ano ang masasabi mo tungkol diyan?
Oo, ang edukasyon sa sekswalidad sa maagang pagkabata ay isang natatanging larangan na lubos akong nagulat,
dahil ito ay binuo ng WHO sa pakikipagtulungan ng German Federal Centre for Health Education.
Mula noong ika-13 ng Pebrero ngayong taon (2025), tinawag na itong "Pederal na Instituto para sa Pampublikong Kalusugan".
Mayroon itong mas maraming karapatan, mas maraming pagkakataon, at kayang gumawa pa nang
higit, lalo na pagdating sa proteksyon ng klima.
At pinagsama-sama ng dalawa ang mga patnubay na ito kung paano "magbigay ng edukasyong sekswal" sa mga batang paslit.
Ang pangunahing ideya rito ay ang isang bata – pagkatapos nitong maaaring ipalaglag hanggang sa kapanganakan, iyan ang isang
panig nito – ay agad na tinatakan bilang isang sekswal na nilalang pagkapanganak, na maaaring abusuhin anumang oras.
At sobrang kabaliwan iyon na hindi mo man lang maisip.
At ang pinakamasama pa rito ay ang mga gabay ng BZgA mula sa WHO ay nakabatay sa mga siyentipikong natuklasan.
At ngayon, pakisuri ang mga siyentipikong natuklasan at tingnan kung saan ito nagmula. Nagmula ito kay Kinsey.
Ang lalaking sumulat ng kilalang Kinsey Report noong dekada 1960 tungkol sa pagpapalaya ng mga kalalakihan at kababaihan.
Simula noon, talagang pababa na lang talaga ang lahat.
Noong panahong iyon, nabubuo na ang konsepto ng pagpapahintulot sa sekswalidad.
Ang kawalang-interes sa mga bata at ang pakikipagtalik sa mga bata ay posible at karaniwan, at pinapayagan.
Ipinakilala ang malaswang pananalita. At ang indibidwal na ito, si Kinsey, ay nagsagawa ng serye ng mga pagsusuri.
At may serye ng mga pagsusuri na nakita ko kung saan ang isang apat na taong gulang na bata ay
inabuso nang 24 na oras upang makamit ang 27 na orgasm.
Isipin mo nga iyon. Inilarawan niya bilang orgasm ang bawat sigaw, pag-iyak, o pagkirot ng bata – tinortyur ang isang apat na
taong gulang na bata nang 24 na oras hanggang sa magkaroon ng anumang pisikal na reaksyon –
at tinawag niyang orgasm ang reaksyong iyon.
At saka may mga taong ginawa nito, na nanabuso sa mga bata. Ang ilan sa kanila ay mga pimp,
ang iba naman ay mga dating preso na pinalaya.
Kailangan mong magsaliksik at salain lahat ng iyon.
At saka sasabihin mo sa sarili mo: "Kamusta, ano ito? Agham?"
Ito ay purong pang-aabuso sa bata, purong sekswal na karahasan laban sa mga bata sa ilalim ng tabing ng pananaliksik.
At pagkatapos ay nagkaroon siya ng mga katugmang mag-aaral.
Kinsey ang sumunod kay Kentler. May ulat si Kentler.
Pagkatapos ay naroon si Sielert. At pagkatapos ay naroon pa ang isa, kamakailan lamang.
Lahat sila ay nagmula sa iisang ideolohikal na estableng.
Kailangan mong isaalang-alang. Si Kinsey ang nagsimula nito.
Pagkatapos ay "sinakop" nila ang mga unibersidad, mga teknikal na kolehiyo, at mga institusyong pang-espesyalisadong pagsasanay.
At ngayon, mga henerasyon ng mga sikolohistang panlipunan at mga sikolohistang pangkultura at kung ano-ano pa... Sila ay
sunud-sunod na nililikha at pumupuno sa mga tanggapan ng panlipunang kapakanan at mga awtoridad sa edukasyon saanman,
patuloy na nagtatrabaho ayon sa diwa ng kanilang pagsasanay.
Kamangha-mangha!
Sa palagay ko, lubos itong walang katuturan.
At kung titingnan mo kung ano ang hinihingi ng mga patnubay na ito – mula sa wala hanggang apat na taong gulang,
dapat matutuhan ng bata ang sekswal na pagmamasturbate. Mula sa wala hanggang apat na taong gulang!
Nagtataka ako, siyempre, kung aling guro ang gumagawa niyan at paano nila ito ginagawa?
At ngayon ay mayroon na kaming 17 na sentro ng pangangalaga sa bata sa Schwäbisch Hall na nagtatatag ng mga lugar para sa
personal na paggalugad ng katawan sa kanilang mga pasilidad.
Ang mga magulang ay lubos na nabigla!
Wala silang alam tungkol dito. Hindi rin sila naabisuhan.
Kaya, kung iyon ang edukasyon sa sekswalidad sa maagang pagkabata, sa esensya ay wala itong iba kundi pagwasak sa pamilya.
Iyon ay isang pagkasira ng pamilya.
Ang pinakadiwa ng isang estado, ang sentro ng isang estado, ay ang malusog na ugnayan ng pamilya.
May ama, may ina, may anak, at iyon lang.
May dalawang kasarian, at iyon na iyon. Ngayon, ako ay isang ekstremistang kanan.
Alam ko. Mayroong isang bagay na mas maganda pa, gaya ng sinabi ni Monika Gruber minsan:
At kung mayroon tayong Magulang1 at Magulang2, malapit na rin nating magkakaroon ng Cadaver1 at Cadaver2 para sa lolo at lola.
Mangyayari rin ba iyon? Joke lang iyon, siyempre, pero ang totoo, pinapawalang-katauhan nito ang buong bagay.
Oo, eksakto.
Hindi na ito makatao at wala nang dangal – tiyak na hindi para sa bata.
May dignidad din ang mga bata. Dapat ding protektahan ang kanilang mga karapatan.
At dapat ngang ituring ang mga bata bilang mga legal na entidad at hindi bilang mga bagay na
basta-basta na lang puwedeng kunin at itapon.
Oo! Salamat sa pagpapaliwanag.
Kaya't may isang positibong aspeto sa buong usapin.
Iyon ang Unibersidad ng Bielefeld.
Nagsagawa siya ng malawakang pag-aaral tungkol sa Kinsey, Kentler at Co. at natuklasan niyang ito ay pang-aabuso
sa bata at sekswal na pang-aabuso sa lahat ng aspeto.
Ito ay isang lubhang kriminal na organisasyon na ngayon ay kumalat na sa buong sentro ng pagsasanay, kung saan
sinanay ang mga sosyal na sikolohista, mga sikolohista, mga punong-guro, at iba pang katulad na propesyonal.
At nagpapatuloy ito. Kaya't lalo na itong madalas.
Kaya hindi na nakakagulat na mabasa sa mga parenting magazine ngayon na ganap na normal para sa mga bata na
tratuhin at turuan sa paraang kailangan nilang makipagtalik sa pagitan ng anim at siyam na taong gulang.
At pisikal na paghimas sa isa't isa at lihim na pagtatayo ng maliliit na komportableng sulok sa bawat
sulok ng bahay kung saan maaaring magtago ang mga bata.
Lahat ng iyon ay nakatutulong lang sa mga salarin.
Oo... Pasensya na, wala akong magandang balita.
Negatibong karanasan ko lang iyon doon.
Halos buong buhay ko na akong nakipaglaban upang gawing krimen ang sekswal na karahasan laban sa mga bata.
At noong 2021, matapos ang mga taong pakikibaka, ito ay sa wakas, sa wakas, sa wakas na ipinatupad sa
Alemanya sa lawak na ngayon ay itinuturing na isang krimen.
At nanatili iyon mula 2021 hanggang 2024. Pagkatapos ay dumating si Ginoong Buschmann, gaya ng tawag sa kanya noon, ang
liberal na Ministro ng Katarungan, at pinawalang-bisa ito.
Ngayon, ito ay muling isang krimen.
Kaya hindi rin iyon malaking panalo.
Sa aking palagay, ang lahat ng paliwanag na ibinigay ng Kagawaran ng Katarungan upang ipaliwanag kung
bakit binawi ang krimeng ito ay isang matinding paratang.
Oo, talagang malungkot na repleksyon iyon sa kalagayan ng mga pangyayari.
Maraming salamat sa iyong dedikasyon sa pagtulong sa mga bata at, higit sa lahat, sa
pagdadala ng mga isyung ito sa pansin ng publiko.
Napakahalaga niyan.
Dapat itong gawin.
Salamat sa paglaan ng oras, kahit na abala ka ngayon.
Talagang nakatulong ang inyong mga pahayag upang magkaroon kami ng mas malinaw na larawan ng isyung ito.
Nais namin sa iyo ang lahat ng pinakamabuti para sa iyong mga susunod na pagsisikap, kabilang ang iyong pagreretiro.
Alerto ka pa rin!
Salamat sa iyong mahusay na gawaing pang-edukasyon. Mahal ka namin!
Salamat.