אווע קראַנץ איז אַ פּאָליציי־אָפֿיציר, אַ פּענסיאָנירטער עלטערער מיניסטעריעלער ראַטגעבער און פֿריִערדיקער
פּרעזידענט פֿון דער תּורינגער שטאַט־קרימינאַל־פּאָליציי־אָפֿיס.
ער איז געווען אַ נאַציאָנאַלער עקספּערט בײַ יוראָפּאָל.
ווי אַ מומחה אין זיכערהייט און טעראָריזם־ענינים, פֿאַרעפֿנטלעכט ער רעגולער אַרטיקלען אין פילע מעדיע־אויסגאַבעס.
אווע קראַנץ קעמפֿט שוין איבער 50 יאָר קעגן אָרגאַניזירטע קרימינאַליטעט, עקסטרעמיזם און טעראָריזם.
בשעת זײַן צײַט אין אמט, איז ער געווען באַזונדערס מחויב צו באַשיצן קינדער.
דאָס ווערט קלאָר ווען מען קוקט אויף די געביטן פֿון טעטיקייט אין זײַן פאַכמעסיקער קאַריערע:
ער איז געווען אַ רעפּרעזענטאַנט פֿאַר יוגנט־ענינים, פֿאַר פאַרמייַדונג פֿון פשע, פֿאַר דעם קעמף קעגן געשלעכטלעכע גוואַלד
קעגן קינדער און קעגן מענטשן־ און אָרגאַן־האַנדל אויף נאַציאָנאַלן און אינטערנאַציאָנאַלן מדרגה, און איז געווען באַטייליקט
אין דער אַרבעט פֿון אַ פאַרבאַנד פֿאַר קרימינעל־פּאָליטיק.
אויף זײַן אייגענעם וועבזײַט פֿאַרעפֿנטלעכט אווע קראַנץ אַרטיקלען וועגן טעמעס ווי
"קינדער־סעקסועלער מיסברוך" און "מיינד־קאָנטראָל".
ווי אַ קרימינעלער אויספֿאָרשער גיט ער אינזיכטן אין דער "טיף־שטאַט" און באַטראַכט די הײַנטיקע וועלט־געשעענישן פֿון זײַן פּענסיע.
ער לייגט אויך צו זײַן דערפֿאַרונג און וויסן ווי מיטגליד און רעדנער בײַ פּרעס־סימפּאָזיאָנען, אָרגאַניזירט דורך באַרימטע
אַסאָציאַציעס ווי Axion Resist און MWGFD e.V. (מעדיצינישע פּראָפֿעסיאָנעלן און וויסנשאַפֿטלער
פֿאַר געזונטהייט, פרייהייט און דעמאָקראַטיע).
די זענען געגרינדעט געוואָרן מיטן ציל צו באַשיצן דעם וווילזײַן פֿון קינדער און צו היטן די פֿרײַהייט און די הערשאַפֿט פֿון געזעץ.
דאָ האָט ער גערעדט וועגן טעמעס אַרײַנגערעכנט פּעדאָפֿיל־פֿאַרברעכן,
פֿריִערדיקע סעקסואַליזאַציע און קינדער־האַנדל.
עס איז פֿאַר מיר אַ ספּעציעלער כּבֿוד צו באַגריסן דעם דערפֿאַרענעם קרימינעלן אויספֿאָרשער, אווע קראַנץ, דאָ בײַם 22סטן AZK.
דער כּבֿוד איז גאַנץ מײַן.
עס איז גוט אַז דו ביסט דאָ.
יאָ, איר האָט האַלבן יאָרהונדערט דערפֿאַרונג אין קרימינעלער אויספֿאָרשונג אין דער קאַמף קעגן קינדער־סעקסועלער מיסברוך.
ווי אַ פּאָליציי־אָפֿיציר, און אפילו ווי אַ העכסטער מיניסטעריעלער ראַטגעבער און הויפּט פֿון דער תּורינגער אָפּטיילונג
פֿאַר קרימינאַלע אויספֿאָרשונגען, זענט איר געווען אין דער ערשטער שורה פֿון די דאָזיקע אויספֿאָרשונגען.
דאָס מיינט אַז מען האָט אייך געמעלדעט פֿאַלן און איר האָט זיי דערנאָך אויסגעפֿאָרשט. אָבער וואָס איז דערנאָך געשען?
דער פּראָבלעם איז אַז די בײַװײַזן מוזן ערשטער פאָרגעלייגט ווערן, אַזוי אַז דער פאַל קען ווערן איבערגעגעבן צום ציבורדיקן
פּראָקוראָר־אָפיס, וווּ ער וועט ווערן אָנגענומען און איבעראַרבעט צו אַן אינדיקטמענט, וואָס וועט ווערן געבראַכט פאָרן געריכט.
און צום באַדויערן, זענען דאָ אַ סך, אַ סך דורכפֿאַלן אויפֿן וועג.
עס איז פֿרוסטרירנדיק ווען מען אַרעסטירט עמעצן אין דער מאָרגן און דערנאָך טרעפֿט מען אים ווידער אין דער נאָכמיטאָג.
– איך האָב דאָס אילוסטרירט: אַרעסטירט אין דער פֿרי, באַפֿרײַט בײַ מיטאָג.
למשל, מיר טרעפֿן אָפֿט דעם פּראָבלעם אַז די פּאָליציי זייער אָפֿט קומט אָן צום אָרט פֿון אַ מאָרד
און דאַן הייבט זי אָן צו אויספֿאָרשן דעם מאָרד.
און דאַן, אויף דעם וועג צום ציבורדיקן פּראָקוראָר־ביוראָ, ווערט דער מאָרד צו גוף־שאָדן וואָס פירט צום טויט.
דאַן, אונטער באַשטימטע אומשטענדן, קען מען ענדיקן מיט אַ גאָר אַנדערש לעגאַלער סובסטאַנס און גאָר אַנדערע פּראָבלעמען.
אָדער ווען, ווי אין דעם לעצטן פאַל, די פֿאַרגוואַלדיגער וואָס האָבן דורכגעפֿירט אַ גרופּע־פֿאַרגוואַלדיקונג, טרעטן אַרויס פֿון
געריכט פֿריילעך פֿײַפֿנדיק, ווײַל דער ריכטער איז נישט הונדערט פּראָצענט זיכער צי דאָס מיידל האָט מעגלעך נישט צוגעשטימט.
דאָרט הייבט זיך אָן די גאַנצע זאַך צו ווערן אַ ביסל צווייפֿלדיק.
און עס זענען פילע, פילע מעגלעכקייטן צו אָפּשטעלן די פּראָצעדורן אָדער זיי איבערמאַכן אין אַ
פסיכיאטרישע אויפנעמונג, און אַזוי ווייטער און אַזוי ווייטער.
אַזוי איז עפּעס אַ ריס אין דער געשעפֿט, און ליידער איז דאָס דער פאַל.
די קרבנות מוזן ווערן באַהאַנדלט מיט זאָרג און ערנסטקייט.
דו האָסט אַלע רעכט אין דער וועלט צו ווערן ריכטיק באַהאַנדלט דורך די פּאָליציי און דעם יוסטיץ־סיסטעם.
אַ דאַנק פֿאַר דיין דערקלערונג. דו דערמאָנסט אויך די אַזוי גערופענע "פּעדאָפֿיל־קרימינעלע עבירות" און
פֿאַרבינדונגען וואָס, לויט זאָגן, דערגרייכן ביז אין "הויכע קרײַזן". וואָס זענען דײַנע באַמערקונגען אין דעם זאַך?
יאָ, לאָמיר אָננעמען דאָס פאלגנדיקע: איך לייג שטענדיק דעם דוטרו-פאַל אין מיינע PowerPoint-פּרעזענטאציעס.
איר זענט זיכער באַקאַנט מיטן דוטרו-פאַל.
אַ בעלגישער קינדער־פֿאַרפֿירער, וואָס האָט געהרגעט עלף קינדער און צוויי צום טויט געהונגערט בשעת ער איז געווען אין טורמע.
ווײַל ער האָט גאָרנישט אַנטפּלעקט בשעת ער איז געווען אין טורמע, און דאַן האָבן די קינדער געהונגערט
ביז זיי זענען געשטאָרבן. אַ טאַקע שרעקלעכער פאַל.
אַ גאַנצע ריי עדות זענען אָדער געווען פֿאַרמישט אין אַקצידענטן, אָדער זענען געשטאָרבן אונטער
צווייפֿלדיקע אומשטענדן, אָדער וואָס עס זאָל זײַן.
און דער דוטרו־פֿאַל האָט שוין באַוויזן אַז אַלע שיכטן פֿון דער געזעלשאַפֿט זענען געווען פֿאַרמישט אין די קינדער־מיסברויך־רינגען.
אַזוי איז דאָס געגאַנגען גלייך ביזן שפּיץ אין פּאָליטיק, גלייך ביזן שפּיץ אין קולטור, טעלעוויזיע און די מעדיע.
דער פּראָצעדור איז געווען סינאָנים מיט וואָס די הויפּט־פּראָבלעם איז.
צי עס איז עפּשטיין אָדער נישט, איז עס פּונקט די זעלבע זאַך.
בײַ עפּשטיינס האָבן זיי אויך פֿאַרבינדונגען גלײַך ביזן שפּיץ אין פּאָליטיק, שאָו־ביזנעס, פּראָקוראָרן – ווער
ווייסט וואָס נאָך – הויך־ראַנגיקע באַאַמטע און פּאָליטיקער.
זיי האָבן דאָס זעלבע געטאָן מיט "דידי" שאָן קאָמבס, וואָס איז אויך גוט באַקאַנט. ער איז איצט
שוין פֿאַר פֿיר יאָר און צוויי חדשים אין טורמע.
דאָס איז טאַקע אַ אומשעדלעכע פֿאַרדאַמונג, ווײַל דער גאַנצער געביט פֿון אָרגאַניזירטן קרימינעלע געשעפֿטן איז פשוט אויסגעשניטן.
עס איז געזאָגט געוואָרן אַז מיר וועלן אָפּגעבן דעם פאַל און אים נאָר באַשולדיקן פֿאַר דעם איין
מאָל פֿון מיסברוך קעגן זײַן פרײַנדין אָדער פרוי.
און דאַן איז דער גאַנץ פּראָצעס רעדוצירט געוואָרן צו אַ קליינעם אָפּטייל.
אין פילע פאַלן זענען אַזעלכע פּראָצעדורן באַוווּסט צעטיילט.
אין 1995 האָבן מיר געהאַט אַ גרויסן פּראָצעס אין ענגלאַנד. עס איז אויך באַריכטעט געוואָרן דורך די באַנקען,
פּאָליטיקער, מעדיע, גרויסע מאָגולן און אַלע אַנדערע מעגלעכע.
איבער די יאָרן איז דער פּראָצעס געוואָרן קלענער און קלענער, ביז צום סוף איז גאָרנישט געבליבן.
לעסאָף זענען דאָס קליינע פּראָצעדורן – מען צעטיילט זיי און צעברעכט זיי אין ביס-גרייס שטיקלעך, אַזוי צו זאָגן, אין
לעגאַלע ביס-גרייס שטיקלעך, און דאַן בלײַבט נישט פיל סובסטאַנס.
דאָס ברענגט נאַטירלעך אַרױף דעם חשד אַז דאָ ווערט אויסגעאיבט השפּעה. דאָס קען מען נישט גלייך אָפּוואָרפֿן.
האָסטו אויך באַמערקט דעם פּרינציפּ אין דײַן געגנט, ווי עס איז איצט געווען מיט עפּשטיין, דוטרו, פּי. דידי און אַזוי ווייטער?
די פּרינציפּן זענען די זעלבע איבעראַל, אומאָפּהענגיק פֿון לאַנד.
דו מוזט אָננעמען אַז דער געשלעכטלעכער מיסברוך פֿון יונגע קינדער, מיידלעך און אַדאָלעסענטן פּאַסירט
איבער גאַנץ אייראָפּע און איבער גאַנץ דער וועלט.
אויב מען קוקט אויף NCMEC, למשל – דער אמעריקאנער צענטער פֿאַר מעלדן פֿאַרמישטע און מיסבראַכטע קינדער – פֿיר
אָדער פינף יאָר צוריק האָט ער נאָך געהאַט 50,000 פאַלן.
יעדער יאָר ווערן אונדז איצט 205,000 פאַלן געמאלדן.
ווונדערלעך!
אבער מיר זענען אַ קליין ליכט.
אויב מען פֿאַרגלייכט וואָס NCMEC מעלדט צו אַזיע, צו אינדיע, צו פּאַקיסטאַן, דעמאָלט זײַנען מיר כּמעט אין מיליאָנען.
דאָס ווײַזט קלאָר אַז דאָס איז אַ גלאבאלע פּראָבלעם, נישט נאָר אַ דײַטשישער פּראָבלעם, נישט
נאָר אַ בעלגישער פּראָבלעם אָדער עפּעס אַנדערש.
איך האָב אויך געהערט אַז עס זענען פילע אָפיציעלע שטודיעס וועגן קולט־מיסברוך.
קענסטו אין אַ פּאָר זאַצן דערקלערן וואָס די אָפֿיציעלע דערקלערונג האָט געזאָגט?
עס זענען אַ סך שטודיעס. גלייב מיר, אין דעם געביט זענען אומצאָליקע שטודיעס.
איך אַליין האָב געשריבן צוויי שטודיעס פֿאַרן אייראָפּעיִשן פּאַרלאַמענט, אין 2020 און 2021, וווּ
איך האָב צונויפֿגעשטעלט די גאַנצע אינפֿאָרמאַציע.
און איך האָב געזאָגט: "אָקעי, וואָס קען מען בעסער טאָן? וואָס קענען מיר גרינגער מאַכן? וווּ קענען מיר אָנהייבן?"
– און פּונקט פֿאַרקערט איז געטאָן געוואָרן.
אַ צענטער איז ווידער אויפֿגעשטעלט געוואָרן, אַ צענטער צו באַקעמפֿן די געשלעכטלעכע מיסברוך פֿון קינדער. בום.
יעצט האָבן מיר נאָך אַ צענטער צוזאַמען מיט יוראָפּאָל און אַזוי ווייטער און אַזוי ווייטער.
מיר האָבן רעפּרעזענטאַנטן איבעראַל און מיר האָבן שטודיעס איבעראַל.
אין 2011 איז געווען אַ ווונדערלעכע שטודיע וועגן דער אַרײַנפֿירונג פֿון אייראפעישע
פאראייניקונגס־דירעקטיוון צו באַקעמפן קינדער־סעקסועלער מיסברוך.
און עס איז געווען אָפּגעשאַצט אין 2016. עס איז אַ גוטע שטודיע.
עס איז געווען נאָך אַ שטודיע פֿון WeProtect. (https://www.weprotect.org/)
עס איז אויך געווען אַ גוטע שטודיע; זי האָט נאָר געדאַרפֿט ווײַטער אָנגעפֿירט און דורכגעפֿירט ווערן.
מען האָט נאָר געדאַרפֿט עפּעס דערפֿון מאַכן!
אַ שטודיע איז דורכגעפֿירט געוואָרן, איז אויסגעאַרבעט געוואָרן און איז אויך געווען הנאה צו לייענען, מיט
שיינע בילדער, שיינע גראַפֿיקן און אַלע אַזעלכע זאַכן.
אָבער די דורכפֿירונג איז בכלל ניטאָ.
אַזוי, ניט נאָר אַז עס פעלט פאָרשונג אין אוממעלדענע פאַלן, נאָר עס פעלט אויך דער
פּאָליטישער ווילן צו באַהאַנדלען די ענינים אין טיפֿקייט.
עס איז נישט אַזוי פיל אַז עס פעלט געזעצן, און זיכער איז נישט קיין מאַנגל אין שטודיעס.
ניין, דו מוזט עס טאָן! דו מוזט עס טאָן און ווילסט עס טאָן!
דו רעדסט אויך אַ סך וועגן סעקס-בילדונג אין דער פרי קינדערשאַפֿט אין קינדער-פּאַס-היימער און שולן. וואָס קענסטו דערפֿון זאָגן?
יאָ, סעקס־בילדונג אין דער פרי קינדערשאַפֿט איז אַ באַזונדערע געביט וואָס האָט מיך באַזונדערס געשאָקירט, ווײַל זי איז
אַנטוויקלט געוואָרן דורך די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע (WHO) אין צוזאַמענאַרבעט מיטן
דײַטשן פֿעדעראַלן צענטער פֿאַר געזונטהייט־בילדונג.
זינט דעם 13טן פֿעברואַר דעם יאָר (2025), הייסט עס דער "פֿעדעראַלער אינסטיטוט פֿאַר עפֿנטלעכע געזונטהייט".
עס האָט אפילו מער רעכטן, אפילו מער געלעגנהייטן, און קען אפילו מער טאָן, בעיקר ווען עס קומט צו קלימאַט־שוץ.
און די צוויי האָבן צוזאַמען געשטעלט די ריכטליניעס וועגן ווי אַזוי צו "סעקסועל אויפֿקלערן" יונגע קינדער.
דער גרונט־געדאַנק דערפון איז, אַז אַ קינד – נאָך וואָס מען קען עס אַבאָרטירן ביז דער געבורט, דאָס איז איין זײַט
דערפון – ווערט גלייך נאָך דער געבורט באַצייכנט ווי אַ סעקסועלער זײַן, וואָס מען קען עס יעדער מאָל מיסברויכן.
און דאָס איז אַזוי משוגע, אַז דו קענסט עס אפילו נישט פֿאַרשטעלן.
און די ערגסטע זאַך איז אַז די BZgA־הנחיות פֿון דער WHO זענען באַזירט אויף וויסנשאַפֿטלעכע געפֿינסן.
און איצט ביטע קוקט אין די וויסנשאַפֿטלעכע געפֿונדן און זעט פֿון וואַנען דאָס קומט. עס קומט פֿון קינסעי.
דער מענטש וואָס האָט געשריבן דעם באַרימטן קינסעי־באַריכט אין די 1960ער יאָרן וועגן דער באַפרײַונג פֿון מענער און פֿרויען.
פֿון דעמאָלט אָן איז טאַקע אַלץ געגאַנגען אַראָפּ.
אין יענער צײַט איז דער באַגריף פֿון געשלעכטלעכער פּערמיסיוויטעט שוין געשאַפֿן געוואָרן.
אינדיפערענץ צו קינדער און געשלעכט מיט קינדער איז מעגלעך און געוויינטלעך, און איז ערלויבט.
גראָבע שפּראַך איז אַרײַנגעפֿירט געוואָרן. און דער מענטש, קינסעי, האָט דורכגעפֿירט אַ סעריע פּרוּוון.
און איך האָב געזען אַ סעריע פּרוּוון, וווּ אַ פיר־יאָריק קינד איז במשך 24 שעה געמישט געוואָרן, כדי צו דערגרייכן 27 אָרגאַזמען.
שטעל דיר נאָר דאָס פאָר. ער האָט יעדעס מאָל ווען דאָס קינד געשריגן, געקרייט אָדער זיך געקאָנוואָלסירט, דאָס באַשריבן ווי אַ
אָרגאַזם – האָט ער געפּײַניקט אַ פיר־יאָריק קינד במשך 24 שעה ביז עס איז געקומען אַ פיזישע רעאַקציע – און דאַן
האָט ער די פיזישע רעאַקציע דעפֿינירט ווי אַ אָרגאַזם.
און דאַן זענען געווען די וואָס האָבן דאָס געטאָן, וואָס האָבן די קינדער מיסברויכט. עטלעכע פֿון זיי זענען
געווען פּימפּס, עטלעכע זענען געווען פריערדיקע געפֿאַנגענע וואָס זענען באַפֿרײַט געוואָרן.
דו מוזט דאָס אַלץ פאָרשן און אויספילטרירן.
און דאַן זאָגסטו צו זיך: "העלא, וואָס איז דאָס? וויסנשאַפֿטלעכע וויסן?"
דאָס איז ריין קינדער־מיסברויך, ריין געשלעכטלעכע גוואַלד קעגן קינדער אונטער דער פֿאָרשטעלונג פֿון פאָרשונג.
און דערנאָך האָט ער געהאַט פּאַסיקע תּלמידים.
קינסעי האָט דערנאָך געהאַט דעם קענטלער. עס איז געווען דער קענטלער־באַריכט.
דאַן איז געווען זילערט. און דאַן איז געווען נאָך איינער, לעצטנס.
זיי אַלע קומען פֿון דער זעלבער אידעאָלאָגישער שטאַל.
דו מוזט באַטראַכטן. קינסעי האָט עס אָנגעהויבן.
דערנאָך האָבן זיי די אוניווערסיטעטן, די טעכנישע קאָלידזשעס און די ספּעציאַליסטישע טריינינג־אינסטיטוציעס "איבערגענומען".
און איצט ווערן דור נאָך דור געשאַפֿן געזעלשאַפֿטלעכע פּסיכאָלאָגן, קולטורעלע פּסיכאָלאָגן און וואָס ניט איז… זיי ווערן
אַרויסגעשאָסן איין נאָך דעם אַנדערן און באַזעצן געזעלשאַפֿטלעכע וווילפֿאַרט־ביוראָס און בילדונגס־אויטאָריטעטן איבעראַל,
און זיי פאָרזעצן צו אַרבעטן אין דעם גייסט פֿון זייער טרענירונג.
ווונדערלעך!
לויט מײַן מיינונג איז דאָס גאָר אַבסורד.
און אויב איר קוקט וואָס די ריכטליניעס פֿאָדערן – פֿון נול ביז פֿיר יאָר אַלט, מוז דאָס קינד לערנען
געשלעכטלעכע מאַסטורבאַציע. פֿון נול ביז פֿיר יאָר אַלט!
איך פֿרעג זיך, פֿאַרשטייט זיך, וועלכער לערער טוט דאָס און ווי טוט ער דאָס?
און איצט האָבן מיר 17 טאָג־קינדער־צענטערס אין שוואַביש־האַל וואָס אויפֿשטעלן פּערזענלעכע
גשמיות־אויספֿאָרשונג־געביטן אין זייערע איינריכטונגען.
די עלטערן זענען גאָר איבערגעראַשט געוואָרן!
זיי האָבן גאָרנישט דערפֿון געוויסט. זיי זענען אויך נישט אינפֿאָרמירט געוואָרן.
אַזוי, אויב דאָס איז סעקס־בילדונג אין פרי קינדשאַפֿט, איז עס למעשה גאָרנישט מער ווי די צעשטערונג פֿון דער משפּחה.
דאָס איז אַ חורבן פֿון דער משפּחה.
דער קערן פֿון אַ שטאַט, דער נוקלעוס פֿון אַ שטאַט, איז אַ געזונטע משפּחה־באַציִונג.
עס איז אַ טאַטע, עס איז אַ מאַמע, עס איז אַ קינד, און דאָס איז אַלץ.
עס זענען צוויי געשלעכטער, און דאָס איז דאָס. איצט בין איך אַ רעכטס־עקסטרעמיסט.
איך ווייס. עס איז עפּעס נאָך מער שיין, ווי מאָניקאַ גרובער אַמאָל האָט געזאָגט:
און אויב מיר האָבן עלטער 1 און עלטער 2, וועלן מיר באַלד האָבן קאַדאַווער 1 און קאַדאַווער 2 פֿאַר דעם זיידע און די באָבע.
"צי וועט דאָס אויך פּאַסירן?" דאָס איז אַ וויץ, כמובן, אָבער דער פאקט איז אַז דאָס דעמענווייזט די גאַנצע זאַך.
יאָ, פּונקט.
עס איז ניט מער מענטשלעך און עס איז ניטאָ קיין כּבֿוד – זיכער ניט פֿאַרן קינד.
קינדער האָבן אויך כּבֿוד. זייערע רעכטן מוזן אויך באַשיצט ווערן.
און קינדער זאָלן טאַקע ווערן באַהאַנדלט ווי לעגאַלע ישויות און נישט ווי אוביעקטן וואָס
מען קען פשוט אויפנעמען און אַוועקוואַרפֿן.
יאָ! אַ דאַנק פֿאַרן דערקלערן.
אַזוי איז געווען איין פּאָזיטיווער אַספּעקט אין דעם גאַנצן ענין.
דאָס איז געווען די אוניווערסיטעט פֿון ביילעפעלד.
זי האָט דורכגעפֿירט אַ גרויסע שטודיע וועגן קינסעי, קענטלער און קאָ און האָט געפֿונען אַז דאָס איז
געווען קינדער־מיסברויך, געשלעכטלעכער מיסברויך, איבעראַל.
דאָס איז געווען אַ זייער קרימינעלע אָרגאַניזאַציע וואָס האָט זיך איצט איבערגעשפּרייט איבער דעם גאַנצן טריינינג־צענטער,
וווּ געזעלשאַפֿטלעכע פּסיכאָלאָגן, פּסיכאָלאָגן, הויפּט־לערערס און ענלעכע פאַכמענטשן זענען אויסגעבילדעט געוואָרן.
און דאָס גייט ווייטער. אַזוי עס ווערט מער און מער אָפֿט.
און אַזוי איז עס נישט קיין חידוש צו לייענען הײַנט אין עלטערן־זשורנאַלן, אַז עס איז גאָר נאָרמאַל, אַז קינדער זאָלן
ווערן באַהאַנדלט און דערציִעט אויף אַזאַ אופֿן, אַז זיי מוזן האָבן געשלעכטלעכן קאָנטאַקט צווישן זעקס און נײַן יאָר אַלט.
און זיך פיזיש ליבלעך באַרירן און געהיימערהייט אויפשטעלן קליינע באַקוועמע ווינקלעך איבעראַל, וווּ די קינדער קענען זיך צוריקציען.
דאָס איז אַלעס נאָר שפּילן אין די הענט פֿון די פאַרברעכער.
יאָ... איך בין אַנטשולדיג, איך האָב נישט קיין גוטע נייעס.
דאָס זענען נאָר נעגאַטיווע דערפֿאַרונגען וואָס איך האָב דאָרט געהאַט.
איך האָב כּמעט מײַן גאַנץ לעבן געקעמפט צו מאַכן געשלעכטלעכע גוואַלד קעגן קינדער אַ קרימינעלע עבירה.
און אין 2021, נאָך יאָרן פֿון קאַמף, איז דאָס סוף־כּל־סוף, סוף־כּל־סוף, סוף־כּל־סוף אין דײַטשלאַנד דורכגעפֿירט געוואָרן
אין אַזאַ מאָס, אַז עס ווערט איצט באַטראַכט ווי אַ פֿאַרברעכן.
און דאָס איז געבליבן אַזוי פֿון 2021 ביז 2024. דערנאָך איז דער הער בושמאַן, ווי מען האָט אים דעמאָלט גערופֿן,
דער ליבעראַלער יוסטיץ־מיניסטער, געקומען און עס אומגעקערט.
איצט איז עס ווידער אַ קרימינעלער עבירה.
אַזוי איז דאָס אויך נישט קיין גרויסער געווינס.
לויט מײַן מיינונג, אַלע דערקלערונגען וואָס דער יוסטיץ־מיניסטעריום האָט געגעבן צו באַגרינדן פֿאַר וואָס דער קרימינעלער
עבירה איז אָפּגעשטעלט געוואָרן, זענען אַ שטרענג באַשולדיקונג.
יאָ, דאָס איז טאַקע אַ טרויעריקער אָפּשפּיגלונג פֿון דער מצבֿ.
אַ גרויסן דאַנק פֿאַר אײַער איבערגעגעבנקייט צו העלפֿן קינדער און, העכער פֿון אַלץ, פֿאַרן ברענגען די
דאָזיקע ענינים צו דער אויפֿמערקזאַמקייט פֿונעם עולם.
דאָס איז אַזוי וויכטיק.
דאָס מוז געטאָן ווערן.
אַ דאַנק אַז דו האָסט זיך גענומען די צײַט, כאָטש דו ביסט איצט אין באַוועגונג.
אײַערע אויסזאָגן האָבן אונדז טאַקע געהאָלפֿן צו באַקומען אַ קלאָרער בילד פֿון דעם ענין.
מיר ווינטשן אײַך אַלץ גוטס פֿאַר אײַערע צוקונפֿטיקע אונטערנעמונגען, אַרײַנגערעכנט אײַער פּענסיע.
דו ביסט נאָך אַלץ אויפמערקזאַם!
אַ דאַנק פֿאַר אײַער אויסגעצייכנטער דערציִערישער אַרבעט. מיר האָבן אײַך ליב!
אַ דאַנק.