Աշխարհի բազմաթիվ երկրներում երեխաների համար կարմրուկի դեմ պարտադիր պատվաստումներ են նախատեսված։
Երբ ձեր երեխան սկսի դպրոց կամ մանկապարտեզ, դուք պետք է ներկայացնեք կարմրուկի պատվաստման ապացույց։
Պետությունը ծնողներին տեղեկացնում է, որ կարմրուկի պատվաստումը օգտակար և պաշտպանիչ է իրենց երեխայի համար։
Չբացահայտվում է, որ պատվաստումը բժշկական ընթացակարգ է, որը անշուշտ կարող է հանգեցնել պատվաստանյութային վնասի։
Սա կարող է պայմանավորված լինել թե՛ ակտիվ բաղադրիչով, և թե՛ յուրաքանչյուր պատվաստանյութում պարունակվող քիմիական նյութերով,
որոնք ավելացվում են պատվաստանյութի արձագանքը բարձրացնելու համար։
Մինչ օրս գրեթե չկան համեմատական ուսումնասիրություններ, որոնք ցույց տան, որ պատվաստված
երեխաները ավելի առողջ են, քան չպատվաստված երեխաները։
Գոյություն ունեցող մի քանի ուսումնասիրություններ իրականում ցույց են տալիս հակառակը։
Այս պատճառով «Բժշկական մասնագետների և գիտնականների հասարակությունը առողջության, ազատության և ժողովրդավարության
համար» (MWGFD) ստեղծել է աշխատանքային խումբ , որը հանդես է գալիս Գերմանիայում պարտադիր կարմրուկի պատվաստման
և գործող «Կարմրուկից պաշտպանության մասին» օրենքի դեմ։
Լսեք 2025 թ. նոյեմբերի 15-ին կայացած MWGFD մամուլի սիմպոզիումի ժողովածուն, որտեղ ներկայացվում են Գերմանիայում և ամբողջ աշխարհում
պարտադիր կարմիր տենդի պատվաստման դեմ ամենակարևոր փաստարկները։
«Ի դեպ, Եվրոպայի մյուս երկրները նույնպես ենթակա են պարտադիր պատվաստումների, որոշ դեպքերում նույնիսկ գերազանցելով միայն
կարմրուկի պատվաստման պահանջը՝ օրինակ՝ Իտալիա, Ֆրանսիա, Սլովենիա, Խորվաթիա, Չեխիա,
Հունգարիա, Սլովակիա, Բուլղարիա, Լատվիա և Պոլոնիա։»
Ես նաև կոչ եմ անում այս երկրներին՝ կարծում եմ, որ մեզ կարող են հեռարձակել այդ երկրներում Kla.TV-ի միջոցով։
Քանի որ այդ երկրներում նույնպես գոյություն ունի ֆիզիկական ամբողջականության հիմնարար իրավունք։
Սա նշանակում է, որ այնտեղ, որտեղ պատվաստումը պարտադիր է, ֆիզիկական ամբողջականության հիմնարար իրավունքը
և նաև ոտնահարել են ծնողական իրավունքները։ Մենք դա չենք կարող ընդունել։
Եկեք սկսենք եվրոպական համատեղ շարժում։
Ես կոչ եմ անում բոլորին միանալ մեզ!
Չորս ժամ բարձրակարգ փորձագիտություն կոնսենտրացված է 40 րոպեում։
Հիմա դիտեք Kla.TV-ի MWGFD սիմպոզիումի կոմպիլյացիան։
գինեկոլոգ, ընդհանուր պրակտիկայի բժիշկ, նատուրոպաթիկ բուժում, MWGFD e.V. փոխնախագահ Բարի գալուստ մեր մամուլի ասուլիսին՝
«Կարմրուկի դեմ պաշտպանության մասին օրենքը քննության տակ» թեմայով։
Այսօր մեր ուշադրության կենտրոնում գտնվող պատվաստանյութը դեռ պատկանում է հին պատվաստանյութերի դասին, որտեղ որոշակի
քանակությամբ անտիգեն՝ կարմրուկի դեպքում թուլացված վիրուս, ներարկվում է այլ կասկածելի աջուվանտների հետ միասին։
Այնուամենայնիվ, մենք հստակ չենք կարող իմանալ, թե որքան ժամանակ և որտեղ թուլացած այս վիրուսը կմնա ակտիվ օրգանիզմում։
Եվ խիստ ասած, այս MMR պատվաստումը իրականում ներառում է երեք կամ նույնիսկ չորս վիրուսային տիպերի միաժամանակյա ներարկում։
Քանի որ Գերմանիայում կամ Եվրոպայում կարմրուկի պատվաստանյութը այլևս առանձին չի մատուցվում, այլ միայն եռակի՝ միասին
ծոծրակաբորբի և ռուբելայի հետ, կամ քառակի՝ հավելյալ ջրծաղիկի հետ։
Ի դեպ, այս ավանդական պատվաստանյութերը, որոնք, ինչպես մի պահից կտեսնեք, ոչ մի կերպ անվնաս կամ կողմնակի ազդեցություններից զերծ
չեն, շուտով ԱՀԿ-ի նախաձեռնությամբ կփոխարկվեն այս ժամանակակից, նոր Mod-RNA տեխնոլոգիային,
ինչպիսին կիրառվում է Covid-պատվաստանյութերում։
Եվ, իհարկե, սա նույնպես պետք է ամեն գնով կանխել։
Հիմա մեր այսօրվա նախագծի ֆոնին։
2019 թվականի նոյեմբերին, այսպես կոչված կորոնավիրուսի համաճարակից անմիջապես առաջ, Առողջապահության նախարար Յենս Սպանի
գլխավորությամբ Գերմանիայի խորհրդարանը շտապ կարգով ընդունեց մի օրենք, որը ուժի մեջ մտավ 2020 թվականի մարտին։
Այսպես կոչված «Կարմրուկից պաշտպանության մասին» օրենքը փաստացի պարտադիր պատվաստում է նախատեսում բոլոր այն երեխաների համար, որոնք
մեկ տարեկան դառնալուց հետո հաճախում են մանկապարտեզներ, դայակացական կենտրոններ կամ դպրոցներ, ինչպես նաև բոլոր
նրանց համար, ովքեր ծնվել են 1970 թվականից հետո և ցանկանում են աշխատել համայնքային կամ բժշկական հաստատություններում։
Ըստ STIKO-ի առաջարկությունների՝ կարմրուկի դեմ պատվաստանյութը պետք է տրվի երկու անգամ՝ երեխաներին 11 և 15 ամսական
հասակում, և եթե իմունիտետ չկա, ապա պատվաստումը պետք է կրկնել երեխայի մեծանալուն զուգընթաց։
Այսպիսով, ամեն տարի ամբողջ ծննդային խումբն է տուժում՝ Գերմանիայում դա կազմում է 650 000–700 000 երիտասարդ
երեխաներ ունեցող ծնողներ, և, ի դեպ, դա դեղագործական ընկերություններին տարեկան տասնյակ միլիոնների շահույթ է բերում։
Եվ չնայած այն հանգամանքին, որ այս օրենքը ներառում է կարևոր հիմնարար իրավունքների լուրջ խախտումներ, ինչպիսիք են Հիմնական
օրենքի 2-րդ հոդվածում ամրագրված ֆիզիկական անձեռնմխելիության իրավունքը, կամ 6-րդ հոդվածում սահմանված ծնողական իրավունքները,
այս օրենքը նույնիսկ 2022 թվականի հուլիսին, ըստ ամենայնի, ճանաչվեց սահմանադրական՝ Ֆեդերալ Սահմանադրական
Դատարանի չափազանց կասկածելի, այսպես կոչված «Kita» որոշմամբ։
Սա նշանակում է, որ Կարմրուկի դեմ պաշտպանության մասին օրենքը, իհարկե, նաև լավ օրինաչափություն է ցանկացած հետագա
պարտադիր պատվաստումների համար, որոնք կարող են դիտարկվել։
Սցենար, որը կարող է արագ իրականություն դառնալ Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպության ներկայիս մանիպուլյացիաների արդյունքում։
Եվ, որպեսզի անմիջապես անդրադառնանք դրան, դա, հավանաբար, նաև պատճառն էր, որ 2019 թվականի վերջին այն Ֆեդերալ խորհրդով այդքան
արագ ընդունվեց, քանի որ, գիտակցելով, որ «պլանավորված համաճարակը» շուտով կգա, նրանք ցանկանում էին ունենալ
պլանավորված ընդհանուր կորոնավիրուսային օրենքի և պարտադիր կորոնավիրուսային պատվաստման իրավական ձևանմուշ։
Եվ ես հավատում եմ, որ այս օրենքը, իր պարտադիր պատվաստման պահանջով, 2022 թվականի ապրիլին խորհրդարանականների մեծամասնության
կողմ քվեարկություն չի ստացել մասամբ մեր՝ MWGFD-ի ջանքերի շնորհիվ։
Վերանայելով թե՛ «Միջուկային հիվանդությունից պաշտպանության մասին» օրենքի բացատրական հուշագիրը, և թե՛ Դաշնային Սահմանադրական
դատարանի մանկապարտեզների վերաբերյալ որոշման հիմնավորումները, զարմանալի է, որ մի շարք բժշկական և գիտական առումով
անհիմն ենթադրություններ և պնդումներ օգտագործվել են իբրև փաստարկներ՝ իբր անհրաժեշտ պատվաստման պահանջի օգտին։
Եվ հենց դրա համար մենք՝ MWGFD-ում, տեսանք անհրաժեշտություն ստեղծել այս աշխատանքային խումբը, որը այսօր ձեզ ներկայացվում է։
Մեր նպատակն է հնարավորինս շուտ վերացնել այս պատվաստման պահանջը։
Այս նպատակով մենք կազմել ենք մանրամասն տեղեկատվական թերթիկ, որը պարունակում է բոլոր կարևոր փաստերը մանկական
կարմիր տենդի և դրա դեմ պատվաստման մասին՝ , բոլոր կարևոր փաստերով և գիտական աղբյուրներով։
Այս առավոտ մենք այս նամակը ուղարկել ենք մեր աշխատակիցներին՝ էլեկտրոնային փոստով, Ֆեդերալ խորհրդարանի և նահանգային
խորհրդարանների բոլոր անդամներին՝ որոշ խմբերին փոստով, ինչպես նաև Ֆեդերալ Սահմանադրական դատարանի դատավորներին՝ այնտեղ
քննվող սահմանադրական բողոքները փաստարկներով հիմնավորելու համար։
Հիմա ուրախությամբ հայտարարում եմ առաջին բանախոսին՝ մեր MWGFD պատվավոր նախագահ պրոֆ. դոկտ. Սուչարիտ Բախդիին։ Միկրոբիոլոգիայի
և վարակիչ հիվանդությունների էպիդեմիոլոգիայի մասնագետ, երկար տարիներ Մեդիկալ միկրոբիոլոգիայի և հիգիենայի ինստիտուտի տնօրեն
Մայնցի համալսարան։ «Քսաներորդ դարի սկզբին կարմրուկի վարակները բավականին վտանգավոր էին։»
Ծանր դեպքերի հիմնական պատճառը երկրորդային բակտերիալ թոքաբորբն էր, որը, ինչպես միջնադարյան ժանտախտը, արագորեն տարածվեց, հատկապես
սննդամթերքի պակաս ունեցող և թերսնված մարդկանց շրջանում, ովքեր ապրում էին նեղ ու հիգիենիկ պայմաններից զուրկ միջավայրերում։
Կենցաղային պայմանների բարելավումը հանգեցրեց առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո կարմրուկից մահացողների թվի արագ նվազմանը։
Եվ երկրորդային բակտերիալ ինֆեկցիաների բուժման համար ժամանակակից հակաբիոտիկների ներդրմամբ՝ կարմիր ջրծաղիկը
վերջապես կորցրեց իր վտանգավոր վարակիչ հիվանդության կարգավիճակը։
Եզրակացություն: Այսօր կարմրուկի դեմ պատվաստվելու գրեթե այլևս անհրաժեշտություն չկա։
Արդյո՞ք կենդանի կարմրուկի պատվաստանյութը իսկապես անվտանգ է, ինչպես մեզ վստահեցնում են մասնագետները, առողջապահական
քաղաքականության մշակողները և զանգվածային լրատվամիջոցները?
Տիկնայք և պարոնայք, գիտե՞ք, որ օտար նյութը ձեր մարմնի խորք ներմուծելը երբեք չի կարող լինել առանց ռիսկերի։
Սա առավելապես վերաբերում է ֆունկցիոնալ օտար գեների ներմուծմանը։
Դուք գիտակցու՞մ եք, որ իրականում ոչինչ հայտնի չէ՞։ Ոչինչ այն բազմաթիվ օրգանների մասին,
այդ թվում ուղեղի, որոնցում վիրուսը բազմանում է։
«Վերաբաշխման տևողության մասին ոչինչ և, իհարկե, հնարավոր հետևանքների մասին ոչինչ՞»
Լաբորատոր բժիշկ, ներքին բժշկության մասնագետ
m. Լրացուցիչ վարակիչ հիվանդություններ, մոլեկուլային կենսաբան Բժշկական էթիկայի և սոցիալական նկատառումներ պարտադիր կարմրուկի
պատվաստման վերաբերյալ «Իմ ներկայացումը իրականում չի վերաբերում պարտադիր կարմրուկի պատվաստմանը կամ անգամ պատվաստումներին ինքնին։
Այն վերաբերում է այն բանին, թե մենք՝ որպես հիվանդներ, ինչ կարող ենք հանդուրժել, ինչ պետք
է հանդուրժենք և ինչ չենք կարող հանդուրժել։»
Եվ դա իսկապես վերաբերում է նման էթիկական նկատառումների հիմունքներին և դրանց նշանակությանը հասարակությունում։
Առաջին սկզբունքն է ֆիզիկական ամբողջականության իրավունքի սկզբունքը։
Պացիենտը ունի ամբողջական ինքնիշխանություն իր սեփական մարմնի և ֆիզիկական ամբողջականության նկատմամբ։
Որպես բժշկական ուսանող ես իմացա, որ անգամ թույլատրված չէ հիվանդի մազերը սանրել, եթե նա դրա հետ համաձայն չէ։
Երկրորդ սկզբունք: Տեղեկացված համաձայնության սկզբունք։
Ի՞նչ է նշանակում տեղեկացված համաձայնությունը։ Տեղեկացված համաձայնությունը, երբ մարդը դրա մասին տեղեկացված է,
բժիշկի և հիվանդի միջև ուղիղ, անձնական հարաբերություն է։
Բժիշկը պետք է բանավոր կերպով հիվանդին տեղեկացնի օգուտների, ռիսկերի և կողմնակի ազդեցությունների մասին։
Այնուհետև նա կարող է նրան գրավոր ինչ-որ բան տալ։ Բայց ամենակարևորը այս բանավոր բացատրությունն է, որի ընթացքում հիվանդը
նաև հնարավորություն ունի հարցեր տալու և, փաստորեն, եթե կարդաք գերմանական օրենքը, նրան տրված է նաև
ժամանակ՝ մտածելու, արդյոք ցանկանում է դա անել, թե ոչ։
Եվ ապա մենք հասնում ենք երրորդին, և դա է հիմնական սկզբունքը՝ առաջին հերթին՝ չվնասել։
Սա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր առանձին հիվանդի համար, ով կանգնած է նրանց առջև, բժիշկները պետք է վստահ լինեն,
որ այս բուժումը նրանց ավելի շատ օգուտ կբերի, քան վնաս։
Սա նշանակում է, որ ուշադրությունը կենտրոնացած է անհատական հիվանդի վրա, ոչ թե հասարակության կամ համայնքի վրա։
Եվ հիմա մեր խնդիրն այն է, որ բժիշկի և հիվանդի միջև գոյություն ունի շատ, շատ մտերմիկ, շատ խոցելի
հարաբերություն, և այժմ, կարելի է ասել, պետությունը միջամտում է։
Իմ կարծիքով, առնվազն, պարտադիր կարմիր ջրծաղիկի պատվաստման հարցը էապես պտտվում է սոցիալ-քաղաքական և էթիկական
այնպիսի հարցերի շուրջ, որոնք չեն կարող լինել ավելի հիմնարար։
Առաջին հարցը հետևյալն է՝ ով է վերահսկում մեր մարմինները և մեր երեխաների մարմինները?
Մենք դա որոշո՞ւմ ենք, թե՞ պետությունն է դա որոշում։
Երկրորդ կետը՝ բժիշկը ում նկատմամբ է պարտավոր?
Պարտավոր է՞ բժիշկը իր հիվանդների առջև՝ ինչպես որ պետք է լիներ։ Թե՞ նա պարտավոր է պետության առջև։
Երրորդ՝ եթե բժիշկը պետության երկարացված ձեռքն է, ապա ո՞ւր է մնում վստահությունը։
Եվ դա ինչպե՞ս է ազդում բժիշկ-հիվանդ հարաբերությունների վրա?
Որովհետև եթե բժիշկը աշխատում է նման համակարգում, ապա պետք է հարցնել՝ արդյոք նա ընդհանրապես դեռ բժիշկ է՞
Թե՞ նա պարզապես պետության անունից աշխատող բժշկական տեխնիկ է՞ – ինչը լրիվ այլ բան է։
Ներքին բժշկության մասնագետ և MWGFD-ի անդամ – արդյո՞ք կարմրուկի պատվաստումը հակացուցված է? «Եվ հիմա եկեք նայենք՝
արդյոք Գերմանիայում բոլոր առողջ երեխաների համար իսկապես գոյություն ունի կարմրուկի պատվաստման հակացուցում։»
Օրինակ՝ կարմրուկի պատվաստման համար բացարձակ հակացուցում կլիներ ծանր բնածին իմունոդեֆիցիտը, երբ կենդանի
վիրուսներ չի կարելի կիրառել, քանի որ մարդը կխիստ հիվանդանա։
Հարաբերական հակացուցումը բժշկական ընթացակարգ է, որի հնարավոր վնասը կամ ռիսկը գերազանցում է դրա օգուտը։
Հաջորդը, եկեք նայենք՝ արդյոք կարմրուկի պատվաստումը իսկապես ներառում է նման հարաբերական հակացուցում։ Եվ այստեղ դուք պարզապես
պետք է կշռեք պատվաստման օգուտները դրա հնարավոր վնասների հետ։
2023/24 թվականներին մահեր չեն գրանցվել։ Երբ կարմիր ջրծաղիկը դարձավ հաղորդման ենթակա հիվանդություն, Գերմանիայում հաղորդվել է
կարմիր ջրծաղիկից 14 մահ։ Այնուամենայնիվ, մենք մանրամասն չգիտենք՝ արդյոք այդ մարդիկ
մահացել են կարմիր ջրծաղիկով, թե՞ կարմիր ջրծաղիկից։
Լուրջ բարդությունները, որոնց համար նշվում են ցուցանիշներ՝ հազարից մեկից մինչև տասը հազարից մեկ, ի վերջո
չափազանց հազվադեպ են։ Գերմանիայում դրանք տասնամյակներ շարունակ գրեթե գոյություն չեն ունեցել։
Սա նշանակում է, որ կարմրուկից վնասվելու ռիսկը շատ կառավարելի է։
Գերմանիայում կարմրուկով վարակվելու ռիսկը, եթե այն տոկոսներով արտահայտենք, կազմում է 0,0006 տոկոս։ Իսկ
կարմրուկից ծանր բարդություն կրելու ռիսկը, լավ, ավելացնենք ևս երեք զրո, քանի որ դա մոտավորապես հազարից մեկն է։
Եվ կյանքի ընթացքում ռիսկը, եթե այն կրկին բազմապատկենք 80-ով, դեռևս ընդամենը 0,0005 տոկոս է։
Կարմրուկով վարակվելու կամ դրանից մահվան ռիսկը աննշան է։
Չկա որևէ էպիդեմիական արտակարգ իրավիճակ, որը կարող է արդարացնել հիմնական իրավունքների սահմանափակումը։
Հետևաբար պարտադիր կարմրուկի պատվաստումը ակնհայտորեն անհամատեղելի է Հիմնական օրենքին։
Կարմրուկի պատվաստումը կանխում է մահերը՞ Շատ կասկածելի է։
Սուչարիտ Բախդին արդեն նշել է սա։ Սրանք Միացյալ Նահանգների տվյալներն են։ 20-րդ դարի սկզբին
կարմրուկից մահացությունը իսկապես դեռ համեմատաբար բարձր էր։
Այնուամենայնիվ, 1960-ականներին այն գործնականում զրոյի էր հավասարվել։
Միայն 1963 թվականին ԱՄՆ-ում և 1973 թվականին Գերմանիայում ներդրվեց պատվաստումը։
Այսպիսով, պատվաստումը այստեղ անշուշտ շատ ուշ եղավ։
Այն այլևս չէր կարող կանխել որևէ մահ, քանի որ մահերը արդեն նախապես անհետացել էին։
Կարմրուկի պատվաստումը վնասակա՞ր է։ Այս թեմայով գոյություն ունի Կոքրեյնի վերանայում ։
Եվ բավականին պարզ է, որ պատվաստումը կարող է պարունակել վնաս պատճառելու հնարավոր ռիսկ։
Այսպիսով, ամենակարևոր կողմնակի ազդեցությունները ասեպտիկ մենինգիտն են։
. Սուչարիտ Բհակդին դա արդեն ասել է։ Դրանք կենդանի վիրուսներ են, որոնք տարածվում են ամբողջ մարմնի մեջ,
Նրանք նաև ներթափանցում են նյարդային հյուսվածք, նրանք նաև ներթափանցում են ուղեղ, նրանք նաև բազմանում են։
Նրանք չեն առաջացնում այնպիսի ակնհայտ հիվանդություն, ինչպիսին է կարմրուկը՝ վայրի վիրուսը։
Բայց սա վիրուս է, որը ներարկվում է օրգանիզմում և բազմանում է, պատճառելով վնաս։
– օրինակ՝ ուղեղում և նյարդային հյուսվածքում։ Դա հանգեցնում է ջերմային ցնցումների և էպիլեպսիայի։
Դա հանգեցնում է ինքնաիմուն հիվանդությունների, ինչպիսիք են ITP-ը՝ իդիոպաթիկ թրոմբոցիտոպենիկ պուրպուրան։
արյան թրոմբոցիտների պակաս, երբ իմունային համակարգը քայքայում է սեփական արյան թրոմբոցիտները
և Շոնլեյն-Հենոխի պուրպուրա, որը ավտոիմունային հիվանդություն է արյունատար անոթների
Կան նաև հնարավոր ցուցումներ բորբոքային աղիքային հիվանդությունների համար՝ օրինակ՝ խոցային կոլիտ, Քրոնի հիվանդություն,
մանկության զարգացման ուշացումներ, դերմատիտ, էկզեմա, 1-ին տիպի շաքարախտ, ալերգիաներ, ասթմա, աուտիզմի սպեկտրի խանգարումներ։
Սրանք 2001-ից մինչև 2012 թվականը Պոլ Էրլիխի ինստիտուտին ներկայացված զեկույցներն են։
Գրանցվել է գրեթե 1 700 կասկածվող դեպք՝ 5 300 պատվաստանյութային ռեակցիաներով, որոնցից 1
300-ը լուրջ կողմնակի ազդեցություններ են ունեցել։
3.4 տոկոսը զեկույցներում նշում է մշտական վնաս, իսկ 0.9 տոկոսը՝ մահացու ելք։
Եվ PEI-ն ինքնին այս հաղորդված դեպքերի մոտավորապես կեսում պատճառական կապը համարում է հավանական կամ հնարավոր։
Եզրակացությունը բավականին պարզ է. անհատական երեխայի տեսանկյունից՝ ինչը և կարևոր է, ռիսկ-շահերի հարաբերակցությունը
անշուշտ բացասական է, քանի որ կարմրուկով վարակվելու կամ դրա բարդությունից տառապելու ռիսկը գործնականում զրոյական է։
Եվ պատվաստումից լուրջ կողմնակի ազդեցություն կրելու ռիսկը կազմում է տարեկան 1,2 միլիոն պատվաստում, և ես այժմ կիսով չափ եմ նվազեցրել
Պաուլ Էրլիխի ինստիտուտին ներկայացված 110 լուրջ դեպքերի զեկույցները, քանի որ Պաուլ Էրլիխի ինստիտուտը միայն դեպքերի կեսում
է տեսնում պատճառահետևանքային կապը – վնասի ռիսկը դեռևս 0,005 տոկոս է, ինչը տասն անգամ գերազանցում է կարմրուկով
վարակվելու ռիսկը և հարյուր անգամ՝ կարմրուկից ծանր բարդություն առաջանալու կյանքի ռիսկը։
Բացի այդ, կարելի է ենթադրել, որ պատվաստանյութի վնասները 10-ից 20 անգամ պակաս են հաղորդվում։
Սա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր առողջ գերմանական երեխայի համար անհատական մակարդակում գոյություն ունի կարմրուկի պատվաստման
հարաբերական հակացուցում, և, հետևաբար, պատճառ կա տրամադրել պատվաստումից ազատման թույլտվություն՝ համաձայն
«Վարակիչ հիվանդություններից պաշտպանության մասին» օրենքի 20-րդ հոդվածի 9-րդ կետի, ինչը ամբողջովին օրինական է։
Վիեննայի համալսարանի դասախոս Կարո՞ղ է «խմբային իմունիտետը» արդարացնել պատվաստումները? «Ես գիտակցաբար որոշեցի կենտրոնանալ
միայն մեկ թեմայի վրա։ Եվ հենց այս թեման է առանցքային հարցը՝ թե ինչպես անհատական բժշկական
որոշումը կարող է վերածվել սոցիալական պարտավորության։»
Եվ դա առաջ է բերում հարցը՝ արդյոք այս հոտային պաշտպանությունը, այս հոտային իմունիտետը, որի
մասին անընդհատ խոսվում է, իսկապես գոյություն ունի՞
Եվ եթե այդպես է, արդյո՞ք այդ տերմինը կիրառելի է պատվաստումների դեպքում։
Այս տերմինը շատ հանրաճանաչ է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունում։
Եվ երբ պարոն Թեդրոսը նման բան է ասում, ահազանգի զանգերը պետք է սկսեն հնչել։
Նա մի փոքր այլ կերպ է ասում՝ «Ոչ ոք ապահով չէ, մինչև բոլորը ապահով չլինեն»։
Եվ այս փաստարկը, իհարկե, հիմնված է շատ պարզունակ ենթադրության վրա։
Հատկապես երբ դու գնում ես ու ասում, որ կարևորը ոչ թե առանձին կենդանին, առանձին արարածը, այլ հոտն է։
Եվ այսպիսով անհատական իրավունքները՝ ինչպես Պոլ Քալենը արդեն այսօր բացատրել է, ամբողջությամբ դուրս են դրվում։
Այնուամենայնիվ, օրինակ՝ պատվաստումներից գիտենք, որ նույնիսկ եթե հավատում ես այս պատվաստման սկզբունքին, ոչ մի պատվաստում
չի ապահովում երկարատև, անգամ կարճաժամկետ պաշտպանություն։
Բայց դա այս խմբային պաշտպանության թեմայի նախապայմանն է։
Այնուամենայնիվ, սա վերաբերում է 100%-անոց իմունիտետին։ Սա տեղի է ունենում միայն այն դեպքում, օրինակ, եթե ինչ-որ մեկը
հիվանդացել է կարմրուկով, որի դեմ հետո ձևավորվել է իմունիտետ։
Որտեղի՞ց է իրականում գալիս այս «խմբային պաշտպանության» հասկացությունը։
Այսպիսով, այն առաջին անգամ հիշատակվեց 1923 թվականին մի բրիտանացի բակտերիոլոգի կողմից,
սակայն ոչ մի կերպ կապված չէր պատվաստումների հետ։
Եվ հետո 1933 թվականին այս գաղափարը որդեգրեց ամերիկացի մի բժիշկ, ով Բալթիմորում դիտարկել էր կարմրուկի համաճարակը և պարզել, որ
երբ երեխաների մոտ 55 տոկոսը հիվանդացել էր, համաճարակը դադարեց։
Բայց դա ենթադրում է, ինչպես 1933 թվականի դեպքում, որ իմունիտետը իրականում ձեռք է բերվել կարմրուկով հիվանդանալու արդյունքում։
1960-ականներին դեղագործական արդյունաբերությունը պարզապես որդեգրեց այս գաղափարը՝ 1933 թվականի ամերիկացի բժիշկի փորձը, և ասաց՝ եկեք
վերցնենք «խմբային պաշտպանություն» և «խմբային իմունիտետ» տերմինները և օգտագործենք դրանք, քանի որ մենք ասում ենք,
որ պատվաստումը նույնքան արդյունավետ է, որքան բնական հիվանդության միջով անցնելը, որը հանգեցնում է իմունիտետի։
– որը, իհարկե, ամբողջովին անօրինական է։ Ընդհանուր իմունիտետը չի կարելի ընդհանրապես կիրառել պատվաստումների ընդգրկվածության
ցուցանիշների և բնակչության պատվաստման համատեքստում։
Սա միայն բնական հիվանդություններից տառապելու հետ է կապված։
Այսինքն՝ պատվաստումներն ու հոտային իմունիտետը իրար հետ որևէ կապ չունեն։
Եվ դա ամբողջությամբ անօրինական է՝ մի կողմից օգտագործել տերմինը, մյուս կողմից ճնշում գործադրել՝ պնդելով,
որ անհատական որոշումը կարող է գերակշռվել խմբի շահով։
Բժշկական լրագրող, «impf-report» ամսագրի խմբագիր, «Impfkritik» պորտալային կայքի օպերատոր և NEFUNI ազգային պարբերական սեղանների
ցանցի ղեկավար Վակցինացման որոշումը բժշկական ոչ մասնագետի և հայրիկի տեսանկյունից։ Հանս Թոլցինի երգից հատված (բառեր և
երաժշտություն՝ Հաննինգ & Մայք (+KI), անիմացիա՝ Տորստեն Նոյման (+KI)) «Մի անգամ կար մի մայր, որը սիրում էր իր երեխային։
Նա փնտրեց այն բժիշկին, ով կասեր նրան ճշմարտությունը։
Նա ասաց. «Քո որդին առողջ է, ինչպես եզը։ Բայց առանց պատվաստման… դա կմնա միայն երազանք»։
Բայց մայրը հարցրեց. «Որտե՞ղ է սևով-սպիտակով գրված, որ պատվաստված մարդիկ ավելի առողջ են, և ինչ է դրա գինը?»
Տուր ինձ ապացույց, տուր ինձ գոնե մի փոքրիկ ապացույց – միայն կույր հավատը չի բերում երջանկություն կյանքում։
Բժիշկը լեզվակռտռոցով խոսեց, նայեց իր ժամացույցին, խոսեց ջրծաղիկի և պոլիոյի մասին՝ անբուժելի սարսափների։
Այնուամենայնիվ, նա որևէ ուսումնասիրություն չի մեջբերել, որը դա ապացուցի։
«Հիմնականում այս երգը իրականում վերաբերում է իմ ճանապարհորդությանը դեպի պարզություն պատվաստումների հարցում։»
Այն սկսվում է ինքդ քեզ ընդունելով, որ քեզ թույլատրվում է այս հարցը տալ։ Եվ ապացուցման բեռը ընկած չէ մեզ՝
ծնողներիս վրա, այլ նրանց վրա, ովքեր պնդում են, որ դու պետք է թույլ տաս այս ֆիզիկական վնասը։
Սա շատ կարևոր քայլ է թեմային անցնելուց առաջ։
Ես հայտարարությունը հետաքրքիր համարեցի իշխանություններին ուղղված բազմաթիվ հարցումների պատճառով – ոչ ոք չի
պնդում, որ հակամարմինները երաշխավորում են իմունիտետը։
Շատ հստակ հայտարարություն ինչպես RKI-ից, այնպես էլ Պաուլ Էրլիխի ինստիտուտից։
Ի՞նչ է սա նշանակում կարմրուկի պատվաստումների համար?
Տեղեկատվության ազատության մասին օրենքը ուժի մեջ է մտել 2006 թվականին։
և սա նաև իմ հարցումներին ավելի մեծ կշիռ է հաղորդել ֆեդերալ իշխանությունների մոտ։
Ես մինչ օրս ներկայացրել եմ մոտ 200 հարցում և դեռ չեմ հրապարակել ամեն ինչ։
Եթե իսկապես խորանաս, պատասխանները հաճախ շրջանաձև փաստարկներ են։
Եթե իսկապես խորանաք, ապա ներգրավեք փաստաբան և դիմեք վարչական դատարան, միջին հաջողությամբ,
Պատասխանը հաճախ է՝ «Դա ճիշտ է, որովհետև դասագրքերում այդպես է գրված։»
Սա կատակ չէ, և ես իսկապես ցնցված էի։ Դա չի կարող ճիշտ լինել։
Ամեն ինչ կախված է ճիշտ հարցերն ճիշտ տեղում տալուց և չթողնել, որ քեզ մատնացույց անեն։
Եվ դա շատ ծնողների համար մեծ մարտահրավեր է։
Իմ հաղորդագրությունը բոլոր ծնողներին՝ եթե դուք մեկուսացված մնաք, կործանվելու եք։
Կապ հաստատեք նույն մտածողության ծնողների հետ, ովքեր ձեզ վերևից չեն նայում, այլ գտնվում են նույն իրավիճակում։
Կիսվեք փորձերով և միմյանց ուժեղացրեք։
Մենք դեռ պատրաստ չենք այն բանի համար, ինչ դեռ գալու է։
Դա է այն, ինչը իսկապես հիմա իմ մտքում է։
Այո, պարտադիր կարմրուկի պատվաստումը սխալ է և պետք է անվերապահորեն չեղարկվի։
Բայց այն, ինչ գալիս է մեր ուղղությամբ, ձայնի արագությամբ ընթացող ցունամի է։
Զարգացման փուլում են ավելի քան 100 գենային պատվաստանյութեր։ Ֆարմացևտիկական մաֆիան այժմ ամբողջ ուժերով է գործում։
Ես կարծում եմ, որ դեղագործական և պատվաստանյութերի արտադրողների թույլ կողմը պատասխանատվության հարցն է։
Չի կարող ճիշտ լինել, որ հենց պատվաստանյութերի արտադրողները ազատված են պատասխանատվությունից։
Եվ ես հավատում եմ, որ մենք պետք է միասին լուծենք այս խնդիրը՝ ամբողջ պատվաստումների դեմ շարժումը միասին հաղթահարելով և
հասարակության ուշադրությանը ներկայացնելով։ Որովհետև նույնիսկ պատվաստումների կողմնակիցները պետք է կարծեն, որ այո, մենք
կունենայինք ավելի լավ պատվաստանյութեր, եթե արտադրողները ստիպված լինեին պատասխանատվություն ստանձնել դրանց համար։
ընդհանուր պրակտիկայի բժիշկ և հոմեոպատ, Լևանա ասոցիացիայի բժշկական տնօրեն և Առողջության, սպորտի և հաղորդակցության ակադեմիայի նախագահ
«Երբ պաշտպանությունը վերածվում է հարկադրանքի՝ կարմրուկի դեմ պաշտպանության օրենքի քննադատությունը աճում է» «Ծնողներին ստիպում
են կայացնել որոշումներ, որոնք խորը ազդում են նրանց խղճի վրա»
Ծնողները, որոնց երեխային արդեն ախտանիշավորվել է ծանր պատվաստանյութային ռեակցիա, կանգնած են ընտրության առջև՝ կրել հետագա
վնասվածքների ռիսկը կամ չընդգրկվել մանկապարտեզում կամ դպրոցում։
Սա, օրինակ, պատահեց Սաբրինայի՝ երիտասարդ մոր հետ։
Երեխա ժամանակ ինքը պատվաստումներից հետո ծանր նեյրոդերմատիտ և ասթմա էր զարգացրել, այդ պատճառով նա իր որդի
Թիմոյին պատվաստումներ չի արել, և նա առողջությամբ լի էր։
Երբ Տիմոն չորս տարեկանում պետք է սկսեր մանկապարտեզը, Սաբրինան ֆինանսական պատճառներով ստիպված էր աշխատել կես
դրույքով, և պահանջվում էր կարմրուկի պատվաստման ապացույց։ Հակառակ դեպքում նրան չէին ընդունի։
Պեդիատրը, այնուամենայնիվ, պնդեց պատվաստումների վրա յուրաքանչյուր ստուգման ժամանակ։
Հաջողությանը վստահ, նա այժմ կատարեց ՄՄՌ պատվաստումը՝ կարմիր ջրծաղիկի, ծծմբի և ռուբելայի դեմ։
Այնուհետև Թիմոն օրեր շարունակ հոգնած էր, ինն օր անց նրա ջերմությունը բարձրացավ
մինչև 41 աստիճան, և հետո նա ունեցավ ցնցում։
Այնուհետև Թիմոյին շտապօգնության բժիշկը տեղափոխեց հիվանդանոց։
Այնտեղ նրան ախտորոշեցին ասեպտիկ մենինգիտ։
Թիմոն երեք տարի անց մահացավ ասպիրացիոն թոքաբորբից՝ թոքաբորբի ծանր ձևից, քանի որ խեղդվել էր։
Այս պատվաստման միջադեպից ի վեր նա 100 տոկոսով հաշմանդամ և աուտիստիկ է եղել։
Պեդիատրը և այլ բժիշկներ ու պաշտոնյաներ բնականաբար հերքում են պատվաստումների հետ որևէ կապը, ասելով՝ «Մաքուր պատահականություն»։
Բայց ինչպես կարող են բժիշկները վստահ լինել, որ դա եղել է բացարձակ պատահականություն, հատկապես երբ փաթեթի ներդիրներում
անգամ նշվում է բակտերիալ կամ ոչ բակտերիալ մենինգիտը։
Պետությունը, որը պնդում է, թե պաշտպանում է իր քաղաքացիներին անվնաս մանկության հիվանդությունից հարկադրանքի միջոցով, չի
կարող մոռանալ իր սեփական հիմնարար արժեքները այդ գործընթացում։
Մարդկային արժանապատվությունը, ֆիզիկական ամբողջականությունը և ծնողական իրավունքները
շքեղություն չեն, դրանք բոլորիս իրավունքն են։
Նրանք մեր ազատ և ժողովրդավարական սահմանադրական կարգի հիմնաքարն են։
Ժամանակն է, որ մենք նորից մեկ անգամ նայենք դրան։ Ժամանակն է, որ քաղաքական գործիչներն ու իրավաբանները գտնեն
համարձակություն հարցականի տակ դնելու այս կարմրուկի դեմ պաշտպանության օրենքը և կրկին չեղարկելու այն։
Ընդհանուր պրակտիկայի բժիշկ/նատուրոպաթ, որակավորված ֆիզիկոս և MWGFD-ի անդամ Ցանկախտ՝ Ընդհանուր պրակտիկայի բժիշկի
փորձառություններ «Այո, կարճ ասած, ահա մի քանի մեկնաբանություններ, որոնք ես արել եմ որպես ընդհանուր պրակտիկայի
բժիշկ՝ կապված կարմրուկի և կարմրուկի պատվաստանյութի հետ։»
Լավ հայտնի է, որ երբ ես բացեցի իմ պրակտիկան, կարմրուկից մահերը գործնականում զրոյական էին։
Եվ այս անկումը ընդհանրապես պատվաստումների պատճառով չէր։
Սա արդեն ամեն ինչ տեղի է ունեցել, անկախ պատվաստումներից։
Դա կյանքի պայմաններն էին։ Լավ հիգիենա, լավ սնուցում, ոչ պատերազմ և ոչ վախ։ Դրանք էին կարևոր բաները։
Այսպիսով, պատվաստումների կողմնակից լինելու համար ձեզ անհրաժեշտ են երեք գործոններ, ինչպես Հանս Թոլցինը շատ
լավ ցույց տվեց՝ անհրաժեշտություն, օգուտ և ցածր ռիսկ։
Եվ այս ամենը պետք է մանրակրկիտ հետաքննվի։ Սակայն այս երեքից ոչ մեկը տեղում չէ։
Այնուամենայնիվ, մանկաբույժները միշտ աջակցել են պատվաստումներին և շարունակում են դա անել մինչև այսօր։
Որոշ ծնողներ բառացիորեն դուրս են հանվել մանկաբույժի գրասենյակից կամ մերժվել ու նսեմացվել որպես
անվճարապաշտներ կամ հակասոցիալական քաղաքացիներ։
Դա ուղղակի աղետ է։ Բժիշկ լինելով՝ երբեք չպետք է նման բան ասես։
Եվ մենք պատվաստանյութից կողմնակի ազդեցություններ ենք զգում։
– Կարճ կասեմ։ Բայց մենք նաև կարմրուկից օգուտ ենք ստանում։
– Ես կցանկանայի նշել, որ կարմրուկով հիվանդացած երեխաները հետագա կյանքում ավելի լավ առողջություն են վայելում։
Կարմրուկով հիվանդացած երեխաները հետագա կյանքում շատ ավելի քիչ հավանական է, որ քաղցկեղ զարգացնեն։
շատ ավելի հազվադեպ շաքարախտ, շատ ավելի հազվադեպ ավտոիմունային հիվանդություններ։
Այդ դեպքում ես միայն կարող եմ ասել՝ թող գա կարմրուկը։
Լավ, իմ պրակտիկայում ես ունեցել եմ կարմրուկի դեպքեր։ Ի՞նչ արեցի դրանց հետ։
Առաջին կետը՝ ամենակարևորը՝ թեթևացնել ծնողների վախերը։
Մարմարախտը առաջացնում է բարձր ջերմություն և տհաճ ցան։
Դա բավական «շիթ» է թվում – ներեցեք։
Եվ հետո առաջին բանը, որ պետք է անեմ, մորը պատասխանատվության կանչելն է։
Մոր վախը մեկ առ մեկ փոխանցվում է երեխային։
Երկրորդ կետը՝ մի նվազեցրեք բարձր ջերմությունը։ Ջերմությունը ողջունելի օգնական է վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարում։
Եթե դուք նրան զրկեք իր զենքից, նրա իմունային համակարգը այլևս չի կարողանա գործել։
Մահճակալային հանգիստը ինձ համար միշտ կարևոր է եղել։ Եվ դա նշանակում է՝ մահճակալային
հանգիստը նշանակում է մահճակալային ՀԱՆԳԻՍՏ։
և ոչ՝ հեռուստացույցով միացված բազմոց։ մահճակալային հանգիստ
Դրանից հետո, չնայած որ երեխան չորս օր անց այլևս վարակիչ չէ, ես նրան դեռ կպահեի տանը։ Մեկ կամ նույնիսկ երկու շաբաթ։
Եվ եթե ծնողները հիմա ասում են, որ դա իրենց համար անհնարին է, քանի որ երկուսն էլ աշխատում են, ապա ես անմիջապես չեմ համաձայնում։
Դա ճիշտ չէ։ Մենք օրենքով երաշխավորված աշխատավարձի շարունակական վճարում ունենք՝ տարեկան յուրաքանչյուր ծնողի համար 15 օր։
Բժիշկ, հոգեբան, հոգեթերապևտ և պրոֆեսոր Ինսբրուքի բժշկական համալսարանի հոգե-նյարդա-իմունոլոգիայի ամբիոնում. Պարտադիր
պատվաստումը հոգե-նյարդա-իմունոլոգի տեսանկյունից «Փսիխոնեյրոիմունոլոգիան ուսումնասիրում է հոգեբանական, նյարդային և
իմունային համակարգերի փոխազդեցությունները և վերջին տասնամյակներում հստակ ցույց է տվել, որ մեր առօրյա կյանքի
ընդհանուր գործոնները՝ հոգեբանական, սոցիալական, հարաբերությունների և նույնիսկ հասարակական գործոնները,
նշանակալի ազդեցություն ունեն մեր իմունային ակտիվության վրա։
Եվ հոգե-նյարդա-իմունոլոգիայից ստացված հստակ ապացույցները ցույց են տալիս, որ ավանդական պատվաստումները ոչ մի դեպքում հաջող չեն և
կապված են նշանակալի կողմնակի ազդեցությունների հետ, երբ մարդիկ գտնվում են քրոնիկական սթրեսի տակ և/կամ ստիպված են պատվաստվել։
Մենք նաև գիտենք հոգե-նյարդա-իմունոլոգիայից, որ մարդիկ, ովքեր ենթարկվում են բռնության, ճնշման և
հարկադրանքի, զարգացնում են ինքնաիմունային ռեակցիաներ։
և այստեղ նույնպես բոլոր պատվաստումների առնչությամբ եղավ անբարենպաստ ազդեցություն։
Այս ամենը ինչ կապ ունի կարմրուկի պատվաստանյութի հետ?
Լավ, ինչպես ասվել է, պատվաստումը պետք է դիտարկել ավելի լայն համատեքստում։
Վերոհիշյալ պատճառներով մի քանի տարի է, որ պարտադիր կարգով իրականացվող կարմրուկի դեմ պատվաստումը
պետք է դիտարկվի մեծ կասկածանքով և քննադատությամբ։
Բեատե Բահներ փաստաբան և բժշկական իրավունքի մասնագիտացված փաստաբան։ Կարմրուկից պաշտպանության մասին օրենքի դեմ 10 իրավական
պատճառներ «Այո, ես այս տարի շատ ինքնաբուխ որոշեցի գրել այս գիրքը՝ «Կարմրուկի պատվաստում և կարմրուկից պաշտպանության մասին օրենք»։
Այն շուկայում է արդեն երեք ամիս, և այս եզրակացությունների հիման վրա իմ այսօրվա վերնագիրն է՝ 10 պատճառ, թե
ինչու «Միջուկային զսպման մասին օրենքը» անարդար օրենք է։
Դա իմ եզրակացությունն էր 464 էջի ավարտին։
Այսպիսով՝ Կարմրուկից պաշտպանության մասին օրենքը կմնա 21-րդ դարի իրավական պատմության մեջ։
Այսինքն՝ որպես տպավորիչ օրինակ այն բանի, թե ինչպես էր այս օրենքը նախատեսված լուռ և թաքուն կերպով
հաստատել առողջության և պատվաստումների բռնապետություն։
Եվ սա արվել է գիտության և առողջության պաշտպանության պատրվակով՝ օրենքը անխիղճ չարաշահելով՝ Դաշնային Սահմանադրական Դատարանի
հավանությամբ, ինչպես նաև ամոթազուրկ կերպով չարաշահելով հեշտահավատ քաղաքացիների, հավանաբար նաև
առողջապահական մարմինների ու դատարանների վստահությունը։
Ինչու՞ եմ համոզված, որ կարմրուկից պաշտպանության մասին օրենքը անարդար օրենք է։
Քանի որ այս օրենքով, ըստ պնդումների, հետապնդվող նպատակները կամ հակասական են, կամ անհասանելի, կամ
արդեն իսկ իրականացվել են և, հետևաբար, կեղծավոր են։
Լուրջ, վտանգավոր հիվանդության մասին պնդումը հետևաբար ոչ ճշգրիտ է։
Ես դա անվանում եմ անպարկեշտ և ամոթ չճանաչող ստություն։
Կարմիրը վերացվեց Գերմանիայում 2020 թվականին, 21-ին, 22-ին և 23-ին։
Այն այլևս գոյություն չուներ ԱՀԿ չափանիշների համաձայն։
Ուրեմն ինչո՞ւ պարտադիր պատվաստում կիրառել, երբ հիվանդությունը արդեն վերացվել է։
Ուրեմն ինչո՞ւ պատվաստումը պարտադիր դարձնել։ Իրականում սա ինչի՞ մասին է։
Անշուշտ ոչ հիվանդներին պաշտպանելու համար, այլ երկու պատվաստանյութ արտադրողների եկամուտները ապահովելու համար։
Սա վերաբերում է կառավարության հրամանով լիովին պատվաստված քաղաքացիների նպատակին։
Վերջապես օրենսդիրը պնդում է, որ պարտադիր պատվաստումը կպաշտպանի խոցելի հիվանդներին, որոնք, ըստ պնդումների, չեն կարող պատվաստվել։
Ինչ վերաբերում է փոքրիկներին, դու արդեն ասել ես, սիրելի Ռոննի,
Պաշտպանությունը, որը նրանք սովորաբար կստանային, եթե իրենց մայրերը բնական ճանապարհով վարակված
լինեին կարմրուկով, նվազում է պատվաստման շնորհիվ։
և այդպիսով օրենսդիրը ինքնին նորածինների խոցելիությունը առաջացնում է։
Հղի կանանց վերաբերյալ. Այստեղ նույնպես չկա ոչ մի հետազոտություն, որը ցույց տա, որ հղի մայրերը հատկապես վտանգված են կարմրուկից։
Իմունային համակարգը թուլացած անձանց դեպքում , հեշտ է պատկերացնել, որ նրանց չպետք է պատվաստել,
ինչպես նշված է արտադրանքի տեղեկատվության մեջ։
Իմ պրակտիկայից մի դեպք. Մյունստերի համալսարանական հիվանդանոցի ենթահանձնակատարի աշխատակիցը դիալիզի
կարիք ունի և, հետևաբար, անշուշտ իմունոսուպրեսված է։
Նրան Մյունստերի համալսարանական հիվանդանոցը ստիպել է պատվաստվել, չնայած որ տիտրը արդեն
շատ սահմանային էր և այժմ նույնիսկ հաստատվել է։
Տղամարդը մոտ 50 տարեկան է, ուստի դեռ պատկանում է այս խմբին, որը, ամենայն հավանականությամբ, տուբերկուլյոզ է ունեցել։
Նրան ստիպեցին պատվաստվել, տուգանեցին և արգելեցին մուտք գործել տարածք։
Այսքանն էլ բավական է այնպես կոչված խոցելի՝ իմունոսուպրեսված հիվանդների խմբի համար, որոնց պաշտպանելու նպատակով պարտադիր
է պատվաստվել, և որոնք, իրենց հերթին, ստիպված են պատվաստվել։
Մյունստերի համալսարանական հիվանդանոց, ամոթ է! Վակցինացված և չվակցինացված անհատների միջև ոչ մի
ապացույցների վրա հիմնված համեմատական ուսումնասիրություն չկա։
– մենք արդեն քննարկել ենք սա այստեղ – որը ցույց տվեց կարմրուկի պատվաստանյութի
անհրաժեշտությունը, արդյունավետությունն ու անվտանգությունը։
Ի՞նչ է առկա։ Կան արտադրողների ուսումնասիրություններ, որոնք համեմատում են իրենց հին պատվաստանյութը նոր տարբերակի հետ։
Եվ – իսկապես հիանալի (մենք դա նույնպես հրապարակել ենք այստեղ) – արտադրողները, որոնք համեմատում են իրենց պատվաստանյութերը:
GlaxoSmithKline-ը համեմատեց իր պատվաստանյութը Merck-ի պատվաստանյութի հետ, և մեծ տարբերություն չկար։
Քանի որ եթե ես դա անեմ և ընդունեմ առաջին պատվաստանյութի կողմնակի ազդեցությունները, ապա դա ընդամենը ձևականություն է։
Ուստի այն պնդումը, որ կարմրուկի պատվաստանյութերը արդյունավետ և անվտանգ են, իմ կարծիքով կյանքի համար վտանգավոր
ստախոսություն է, և պետք է նշել, որ այն ունի մեծ հանցավոր ներուժ։
Ասենք այսպես։ Թվերը և վիճակագրությունը ցույց են տալիս, որ մահացության մակարդակը շատ ավելի բարձր է կարմրուկի
դեմ պատվաստումից հետո, քան կարմրուկով վարակվելու դեպքում։
Ուստի բոլոր երեխաների պարտադիր պատվաստումը, ինչպես պնդում է Ֆեդերալ Սահմանադրական Դատարանը, այլևս
սահմանադրական չէ, այլ հանցավոր՝ հաշվի առնելով այս մահացու ռիսկ-շահերի հարաբերակցությունը։
Քանի որ պետությունը ստիպում է իր քաղաքացիներին կյանքն ու անդամները վտանգել լրիվ անպետք և անիմաստ կարմրուկի պատվաստանյութով։
Մարդու արժանապատվությունը ամբողջովին անխախտ է և նույնիսկ երաշխավորված է Հիմնական օրենքով հավիտենության համար։
Այնուամենայնիվ, 2022 թվականին Ֆեդերալ Սահմանադրական Դատարանի աներևակայելի մանկահոգածության
վերաբերյալ որոշմամբ այս սկզբունքը ոտնահարվեց։
Սա պայմանավորված է նրանով, որ առողջ մանկապարտեզի երեխաներին մանկապարտեզից դուրս թողնելը՝ միայն այն պատճառով, որ նրանք չեն
պատվաստվել կարմրուկի դեմ, անհասկանալի խտրականության ձև է, աններելի խախտում է այդ երեխաների մարդկային արժանապատվությունը և,
միևնույն ժամանակ, խախտում է ծնողների իրավունքը՝ իրենց երեխաներին մեծացնելու և խնամելու, այսինքն՝ բժշկական ինքնորոշման իրավունքը։
Այս խախտման համար ոչ մի արդարացում չկա։
Եթե Դաշնային Սահմանադրական Դատարանը, այնուամենայնիվ, գտնի, որ կարմրուկի պատվաստման պահանջը համապատասխանում է Սահմանադրությանը,
ապա ակնհայտ է, որ այն այլևս չի պաշտպանում երեխաների և քաղաքացիների իրավունքները, այլ միայն
դեղագործական ընկերությունների շահախնդրությունը։
Տիկնայք և պարոնայք, վերջին ամիսների ընթացքում իմ վերջին գրքի վրա աշխատելու և իմ մանրակրկիտ բժշկական ու իրավական հետազոտությունները
ամփոփելու արդյունքում – 464 էջ, ավելի քան 700 հղումներով – ես եկել եմ եզրակացության, որ Միջուկային պաշտպանության մասին օրենքը
անարդար է՝ իր անտանելի հակասություններով ճշմարտությանը և արդարությանը և մարդկային արժանապատվության
ոտնձգությամբ, և, հետևաբար, անվավեր է և ուժը կորցրած։
Ես կոչ եմ անում Բունդեսթագին այս անարդար օրենքը չեղյալ հայտարարել վաղը փոխարենը այսօր, նույնքան արագ և անաղմուկ, որքան այն լուռ
ու զուսպ կերպով ընդունվեց կորոնավիրուսի համաճարակի ստվերում։
Մինչև այն օրը, երբ այս օրենքը չեղարկվի, առողջապահական մարմինները, դպրոցների ադմինիստրատորները, մանկապարտեզների
ադմինիստրատորները և հատկապես դատարանները պետք է հրաժարվեն ենթարկվել այս անարդար օրենքին։
Մի՛ հանդուրժեք այլևս ակնհայտ հակասությունները և մարդու իրավունքների ոտնձգությունները։ Մի՛ թույլ տվեք, որ ձեզ
շահագործեն կասկածելի շահեր և այդպիսով ակտիվորեն նպաստեք
Վերականգնել օրենքն ու կարգուկանոնը, գիտությունը, մաքուր բժշկությունը և իրական առողջության պաշտպանությունը!
Vetopedia.org – տարաձայնվող ձայների ազատ հանրագիտարան «Հիմա կցանկանայի ձեզ ներկայացնել մի կայք»
Մի շաբաթ առաջ ինձ հրավիրեցին անցյալ շաբաթ օրը Շվեյցարիայում մասնակցելու AZK-ին՝ Ցենզուրայի դեմ կոալիցիայի
համաժողովին , Kla.TV թիմի հետ՝ Սասեկների ընտանիքի շրջապատում։
Ես նույնպես տպավորված էի Էլիաս Սասեկով, պատասխանատու խմբագիրներից մեկով, ով ներկայացրեց մի նոր նախագիծ՝ հարթակ, որտեղ օգտատերերը
կարող են ակտիվորեն մասնակցել բովանդակության ձևավորմանը։
Դա կարելի է ասել անզտիչ և անփայլեցված ճշմարտության մի տեսակ հանրագիտարան է։
Եվ ես սրտանց խորհուրդ կտամ այն ձեզ։ Դուք կարող եք մուտք գործել դրան vetopedia.org կայքի միջոցով։
Եվ երբ այցելեք այնտեղ, գլխավոր էջում կարող եք տեսնել, որ այստեղ ընդգրկված են որոշ թեմաներ։
Վակցինայից առաջացած վնաս, բջջային հեռախոսի վնաս, մասոնական հիմնադրամներ, արարողակարգային բռնություն, ճգնաժամային շահույթներ
Դուք կարող եք միաժամանակ դիտել 21 լեզու։
Բոլոր հոդվածները թարգմանված են այս լեզուներով։ Սենսացիոն։
Բայց եկեք նայենք, սեղմենք «պատվաստման վնաս»։
Եվ այստեղ դուք արդեն կարող եք տեսնել 64 507 տուժած վկաների պատմությունները։
Եթե նայեք, կտեսնեք, որ 805 ակադեմիական հոդվածներ կոնկրետ պատվաստումների վերաբերյալ թվարկված են։
Սա միշտ կարելի է ընդլայնել։ Յուրաքանչյուրը կարող է ինչ-որ բան ավելացնել։
Եվ խմբագրական թիմը հրապարակումից առաջ ստուգում է՝ արդյոք ամեն ինչ կարելի է հրապարակել
այնպես, ինչպես կա։ Ես կարծում եմ, որ դա սենսացիոն է։
Եվ եթե նայեք՝ վերին ձախ անկյունում կարող եք տեսնել ուսումնասիրություններ և փաստեր, 805 ուսումնասիրական հոդվածներ,
և դրանք կարելի է թարգմանել տարբեր լեզուներով։
Ուստի բոլորին խրախուսում են մասնակցել այստեղ, որպեսզի այս կայքը իսկապես լցված լինի և շարունակաբար օգտագործվի։
Ես կարծում եմ, որ սենսացիոն է, թե ինչպիսի հիանալի հանրագիտարան կարելի է այստեղ ստեղծել, որը ծառայում է մեզ բոլորիս։
Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս: պատվաստված մարդիկ ավելի առողջ են, քան պատվաստված չլինող մարդիկ։ «Եվ ամենակարևոր հարցն այն
է, թե ինչպես փոխանցենք սա մեր մարդկային եղբայրներին ու քույրերին, որոնք, տասնամյակներ շարունակ վախի և սարսափի տարածման
վրա հիմնված պատվաստանյութերի քարոզչության շնորհիվ, գրեթե ներքինացրել են այս սրբազան պաշտպանիչ պատվաստումը?»
Եվ տեսնում եք այս բոլոր սարսափելի դեղագործական գովազդները, որոնց վրա անհավանական մեծ գումարներ են ծախսվում։
Եվ, իհարկե, նրանք մարդկանց ուղեղ են լվանում։
Իմ ոլորտում, որը զբաղվում է վզիկի քաղցկեղով, մենք նույնպես ասում ենք, որ պետք է
պաշտպանենք երեխաներին՝ աղջիկներին և նույնիսկ տղաներին։
Դա, ըստ էության, խելագարություն և անհեթեթություն է։
Եվ ես կարծում եմ, որ մեկ հնարավորություն կարող է լինել մարդկանց ցույց տալ, որ այժմ կան ուժեղ փաստարկներ դրա օգտին, քանի որ
կան ուսումնասիրություններ, որոնք ցույց են տալիս, որ պատվաստված մարդիկ իրականում ավելի քիչ առողջ են, քան չպատվաստված մարդիկ։
Այսպիսով, հետազոտությունները գնալով ավելի ու ավելի շատ են դառնում։ Իսկ ամենահետաքրքիրն այսպես կոչված նոր Հենրի Ֆորդի
ուսումնասիրությունն է, որը իրականում պետք է գաղտնի պահվեր։
Եվ նախապատմությունը հետևյալն է. Ուսումնասիրությունը անցկացվել է Միացյալ Նահանգներում Մարկուս Սերվուսի կողմից,
ով մեծ ինֆեկցիոն հիվանդությունների բաժնի ղեկավարն է և թիմ է ներգրավել մի քանի այլ գործընկերների։
2017 թվականին նրան դիմեց պատվաստումների քննադատ Դել Բիգթրին, ով հարցրեց. «Լսեք, դուք ունեք տվյալներ բազմաթիվ
երեխաների մասին։ Չե՞ք կարող անցկացնել ուսումնասիրություն՝ համեմատելով պատվաստված և պատվաստում չստացած երեխաներին»։
Մարկուս Սերվուսը համաձայնեց, քանի որ կարծում էր, որ կարող է դրանով պատվաստումների քննադատ Դել Բիգթրիին
ապացուցել, որ պատվաստումները պաշտպանիչ և անվտանգ են։
Եվ նրանք գնահատեցին ավելի քան 550 բժշկական կետերի տվյալները, երեխաների տվյալները 2000-ից մինչև 2016 թվականը, և
հավաքեցին ավելի քան 18 000 երեխա, որոնցից գրեթե 2 000-ը ընդհանրապես ոչ մի պատվաստում չէին ստացել։
և ավելի քան 16 000 մարդ պատվաստվել էր։ Եվ այո, սկզբից համաձայնություն կար, որ
արդյունքները, ինչ էլ որ լինեն, պետք է հրապարակվեն։
Եվ հետո նա այնուամենայնիվ չհրապարակեց այն։
Եվ ինչու՞։ Նա հետո ասաց, որ ինքն էլ զարմացած էր այս ուսումնասիրության արդյունքներով, և մտածեց՝ այլևս դրան չեմ դիպչի։
քանի որ նա վախենում էր, նա ավելի ուշ պաշտոնապես հայտարարեց, որ կարող է ամաչեցնել պատվաստումներ իրականացնող բժիշկներին։
Եվ Սերվուսը ինքը հարցազրույցում ասել է, որ վախենում է կորցնել իր աշխատանքը Հենրի Ֆորդում։
Եվ սա ցույց է տալիս, թե որքան գերիշխող է այս դեղագործական լոբբին ամենուր, որ մարդիկ վախենում են ճշմարտությունը բացահայտելուց։
Սա ուր կարող է տանել? Եվ այս արդյունքները նոր են օրինական ճանապարհով հաստատվել, ինչը շոկային է։
Եվ այս ուսումնասիրությունը, պարզապես այն պատճառով, որ մասնակիցների թիվը շատ մեծ էր, ունեցավ ահռելի նշանակություն։
Դա նշանակում է վեց անգամ ավելի շատ ինքնաիմունային հիվանդություններ, հինգ ու կես անգամ ավելի շատ նյարդաբանական
զարգացման խանգարումներ, չորս անգամ ավելի շատ ասթմա, ավելի քան չորս անգամ ավելի շատ խոսքի
խանգարումներ և երեք անգամ ավելի շատ աթոպիկ հիվանդություններ։
Այս խմբի չպատվաստված երեխաների շրջանում չկային ուղեղային ֆունկցիայի խանգարման, շաքարախտի, ուսուցման
դժվարությունների, մտավոր հաշմանդամության, տիկերի կամ այլ հոգեկան խանգարումների դեպքեր։
Եվ արդյունքում պատվաստվածների շրջանում քրոնիկ հիվանդությունների ռիսկը ավելի քան երեք անգամ բարձր էր։
Այսպիսով, պատվաստված խմբի 75 տոկոսը տասը տարվա ընթացքում զարգացրեց քրոնիկ հիվանդություն,
մինչդեռ ոչ պատվաստված երեխաների միայն 17 տոկոսը։
Եկեք միասին այս հարցը հասարակության ուշադրությանը հասցնենք! «Ինչպե՞ս կարող եք աջակցել մեր արշավին՝ չեղյալ
հայտարարելու Մորուքի պաշտպանության մասին օրենքը և դրա մեջ ներառված պարտադիր պատվաստման պահանջը?»
Ուստի խնդրում եմ նայեք կայքին, որը այժմ հասանելի է՝ https://masernschutzgesetz.mwgfd.org։
Այս կայքում դուք մշտապես տեղեկացված կմնաք մեր բոլոր գործունեությունների և արդյունքների մասին։
Խնդրում ենք նաև այնտեղ լրացնել կապի ձևաթուղթը։
Շատ, շատ կարևոր է, որ մենք բոլոր նրանց, ովքեր մասնակցում են ստորագրահավաքներին,
պահենք տեղյակ, եթե ինչ-որ կերպ ամեն ինչ ձախողվի։
Մենք կշարունակենք այս ուղղությամբ աշխատել, և որքան ավելի շատ հասցեներ ունենանք, այնքան ավելի շատ կարող ենք
մարդկանց ոգեշնչել գործողությունների և նրանց տեղեկացված պահել։
Մեր թիմը կազմել է ինը էջանոց տեղեկատվական թերթիկ, որը պարունակում է բոլոր կարևոր հղումները, .
Սա նույնպես կարելի է ներբեռնել այս կայքից։ Յուրաքանչյուր ոք կարող է այն ներբեռնել, տպել և իր հետ բերել
պատվաստումների քննարկումների ժամանակ։ Խնդրում ենք նաև կիսվել դրանով ձեր պատվաստող բժիշկների և այլնի հետ։
Եվ որպեսզի Բունդեսթագի անդամները, քանի որ մենք ցանկանում ենք այն ուղարկել բոլոր նրանց՝ Բունդեսթագի և նահանգային խորհրդարանների
անդամներին, որպեսզի նրանք ևս կարողանան այն կարդալ, մենք նրանց համար կազմել ենք երկու էջանոց ուղեկցող նամակ՝
նախապատրաստելու և նախադիտում տրամադրելու համար, որպեսզի նրանք պատրաստ լինեն կարդալ այս ինը էջանոց տեղեկատվական նամակը։
Բայց եթե հանրության ճնշումը մեծանա, նրանք ստիպված կլինեն այն կարդալ, կարծում եմ։
Մենք մեր աշխատանքային խմբի հետ միասին կազմել ենք թռուցիկ, որը կարող եք բաժանել և օգտագործել ստորագրահավաք արշավներ
կազմակերպելու համար՝ իդեալական դեպքում ամբողջ Գերմանիայում։
Այս թռուցիկը հասանելի է ներբեռնելու համար։ Եվ դուք կարող եք նաև ներբեռնել ստորագրությունների հավաքագրման թերթիկները։
Եվ կարևոր է, որ մեր ստորագրահավաքի պահանջները, որոնք ես այժմ ներկայացրել եմ նաև
Բունդեսթագին, միշտ ներառվեն ստորագրության թերթիկում։
Այսպիսով, խոսեք ձեր ներկայացուցիչների, քաղաքական գործիչների հետ!
Մենք պետք է ներքևից ճնշում գործադրենք։ Քննարկեք սա ձեր բժիշկների, ընկերների և գործընկերների հետ։
Խոսեք տուժած ընտանիքների հետ, բոլոր երիտասարդ ընտանիքների հետ։
Սա տարեկան ազդում է 700 000 մարդու վրա։ Եվ հրապարակայնորեն ուշադրություն հրավիրեք խնդրին։