Η Sandra Rasch είναι μια επιζών από τη Γερμανία, επιζών από τελετουργική βία.
Η ίδια και η αδελφή της Antje μεγάλωσαν σε μια σατανιστική οικογένεια.
Πουλήθηκαν σε παιδόφιλους όταν ήταν παιδιά και κακοποιήθηκαν σοβαρά.
Η Σάντρα και η αδελφή της έπρεπε να λάβουν μέρος σε πολυάριθμες σατανιστικές τελετές.
Πραγματοποιήθηκαν θυσίες και κανιβαλισμός.
Οι δύο αδελφές χωρίστηκαν συστηματικά η μία από την άλλη, οπότε διέκοψαν την επαφή τους.
Στην ταινία "Höllenleben" της Liz Wieskerstrauch, η οποία βασίζεται στην έρευνα του Guido Grandt, η Sandra και
η Antje παρακολουθούν λεπτομερώς τις ίδιες τελετουργίες, χωριστά η μία από την άλλη και χωρίς συνεννόηση.
Πριν από αυτό, δεν είχαν καμία επαφή μεταξύ τους για δέκα χρόνια.
Η εμπειρία, την οποία αφηγούνται με μεγάλη λεπτομέρεια, αφορά τον τελετουργικό τοκετό της Antje, κατά τη
διάρκεια του οποίου το παιδί στη συνέχεια σκοτώθηκε.
Η ταινία "Höllenleben - Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland" μεταδόθηκε από την ARD το 2003.
Σε αυτό, τα θύματα αναφέρουν τελετουργική σατανιστική κακοποίηση.
Ονομάζουν χώρους και δράστες τελετουργικής κακοποίησης.
Ωστόσο, η ταινία δεν ακολούθησε κατακραυγή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η
αστυνομία έκλεισε την έρευνα μετά από λίγα χρόνια.
Κανείς δεν προσήχθη στη δικαιοσύνη για αυτές τις τρομερές πράξεις, πόσο μάλλον δεν καταδικάστηκε.
Είναι προφανές ότι η διερεύνηση και η νομική επεξεργασία αυτών των αποτρόπαιων αδικημάτων δεν ήταν επιθυμητή.
Η ταινία έχει έκτοτε διαγραφεί από τη βιβλιοθήκη μέσων του ARD και μπορεί να βρεθεί μόνο σε ιδιωτικούς λογαριασμούς.
Τα δημόσια μέσα ενημέρωσης έχουν αποστασιοποιηθεί από τη διευκρίνιση της σατανιστικής τελετουργικής
κακοποίησης ή ακόμη και γελοιοποιούν τα θύματα, όπως ο Böhmermann από το ZDF ή ο Rehmann από το SRF.
Η Sandra Rasch είναι πλέον ειδικός στη θεραπευτική υποστήριξη ατόμων που έχουν βιώσει τελετουργική κακοποίηση ή άλλα
σοβαρά τραύματα, όπως παιδεραστία, καταναγκαστική πορνεία, έλεγχο του νου, κακοποίηση, βιασμό και παραμέληση.
Στον ιστότοπό της raschheilen.de, όσοι έχουν πληγεί μπορούν να εγγραφούν για να επεξεργαστούν τις τραυματικές
τους εμπειρίες και να απελευθερώσουν το εσωτερικό τους φως.
Έχει γράψει ένα βιβλίο για τις εμπειρίες της με τίτλο: "Πριν τα παρατήσετε: Τραύμα, τελετουργική κακοποίηση και έλεγχο του νου".
Μπορώ να δω τη Sandra εδώ ήδη, μπορείς να μας ακούσεις; [Υπέροχα. Ναι, γεια σου αγαπητή Σάντρα.
Είναι τιμή μας να σας έχουμε εδώ σήμερα στην 22η AZK!
Ναι, γεια σου Λόις. Είναι τιμή μου να είμαι μαζί σου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με καλέσατε σε αυτή την εκδήλωση.
Σας ευχαριστώ πολύ. Ναι, η αδελφή σας Antje ήταν πολύ στο επίκεντρο της ταινίας "Höllenleben".
Αλλά γεννηθήκατε επίσης σε αυτή τη σατανική γενεαλογία.
Τι έχετε βιώσει; Τι μπορείτε να μας πείτε για τον σατανισμό σε αυτό το πλαίσιο;
Λοιπόν, αυτή η ταινία αντικατοπτρίζει κατά κάποιο τρόπο την παιδική μας σχέση.
Αυτό όμως που θα ήθελα να ξεκαθαρίσω είναι πώς είναι η ζωή σε μια τέτοια σατανιστική σέκτα, γιατί έχω συνειδητοποιήσει
ότι πάρα πολλοί άνθρωποι δεν έχουν ιδέα πώς είναι.
Και είναι πραγματικά έτσι. Ζεις σε δύο επίπεδα. Το ένα είναι αυτό το επίπεδο της κακοποίησης και το άλλο - αυτά τα παιδιά
που αναφέρθηκαν ζουν σε αυτό το καθημερινό επίπεδο όπως εγώ.
Και επίσης στην καθημερινή ζωή: πάντα φοβάσαι. Είναι μια διαρκής, μόνιμη "θέση προσοχής", γιατί πρέπει πάντα
να προσέχεις πώς σκέφτεσαι, πώς αισθάνεσαι και τι λες.
Παρατηρείται η εμφάνιση και ελέγχεται επίσης αν επιδεικνύετε τη σωστή συμπεριφορά.
Ελέγχουν τις φιλίες, τις επαφές, το πώς είσαι στο σχολείο, με ποιους είσαι στο σχολείο.
Απλώς ελέγχουν τα πάντα, ναι, σχεδόν κάθε αναπνοή.
Και αν παρεκκλίνετε, για παράδειγμα, αν έχετε μια φιλία και γίνεται πολύ στενή, χωρίζεται.
Δεν υπάρχει απολύτως καμία διαφυγή. Βρίσκονται μέσα στο νου, παρατηρούν τις σκέψεις, τα βλέμματα, τα
συναισθήματα, ολόκληρη την ύπαρξη και παίρνουν τα πάντα.
Και, το σημαντικότερο, τα παιδιά είναι η απόλυτη ιδιοκτησία αυτής της αίρεσης. Είναι σαν να τα έχουν τραβήξει.
Και τι βιώσατε εκεί στη σέκτα, από πρακτική άποψη;
Οι εμπειρίες μου - είναι σχεδόν η πρώτη φορά που μιλάω πραγματικά για τον εαυτό μου, γιατί πριν
ήμουν πάντα πρόθυμη να μιλήσω μόνο για τη θεραπεία.
Αλλά νομίζω ότι μπορώ να το κάνω αυτό τώρα. Έτσι, με πήγαιναν κάθε βράδυ και μου έδιναν φάρμακα.
Ακριβώς. Είχα σακούλες στο κεφάλι μου, με οδηγούσαν εκεί.
Μου χορηγήθηκαν ορμόνες από νωρίς. Έτσι, δεν είχα μια φυσιολογική εφηβεία, μου έδωσαν ορμόνες και με άφησαν σκόπιμα έγκυο.
Βγήκαν από μέσα μου σε διαφορετικά στάδια. Ξέρω ότι είχα μεταφέρει ένα αρκετά μακριά που θα ήταν βιώσιμο.
Και ένα από αυτά βγήκε από μέσα μου και - αιμορραγούσα ακόμα - το δέρμα αυτού του παιδιού ξεκολλούσε μπροστά στα μάτια μου.
Μου πήρε πολλά, πολλά χρόνια για να καταλάβω πώς να ζήσω με αυτό.
Στη συνέχεια, υπάρχει το ζήτημα αυτών των προστατευόμενων και μη προστατευόμενων παιδιών.
Οι άνθρωποι πάντα λένε: "Από πού προέρχονται όλα τα παιδιά;"
Αλλά ακριβώς μέσα από αυτές τις στοχευμένες και συνειδητές εγκυμοσύνες.
Και ένας εξαιρετικά μεγάλος αριθμός παιδιών - και είναι πραγματικά εκατοντάδες χιλιάδες - ζει σε
υπόστεγα, σε κλουβιά, σε σήραγγες, και κάπου τα φροντίζουν.
Μερικές φορές έπρεπε να φροντίζω παιδιά για να επιβιώσουν με κάποιο τρόπο, και τα κακοποιούσαν, τα
έπαιρναν και τα χρησιμοποιούσαν, μέχρι που με κάποιο τρόπο τίποτα άλλο δεν λειτουργούσε.
Και μετά είτε θυσιάζονται και τα όργανα πωλούνται είτε - δεν ξέρω τι κάνουν. Οπότε χρησιμοποιούν πραγματικά τα πάντα.
Και για να παραχθεί αυτό το αδρενοχρώμιο σε αυτή την εξαιρετικά τραυματική κατάσταση - με άλλα λόγια, για να ληφθεί αυτό το αίμα
- αυτή η παραγωγή αδρενοχρώματος και αυτό το συνεχές υψηλό επίπεδο τραυματισμού, αυτό είναι το
μέγα στρες. Το σώμα δεν μπορεί να το αντέξει άλλο.
Ένα άλλο πράγμα που μου συνέβη: μυούν επίσης τα παιδιά.
Μια φορά με είχαν βάλει σε έναν τάφο και άρχισαν να τον ξεθάβουν.
Έτσι, ένα παιδί βρίσκεται στον τάφο και τα άλλα πρέπει να είναι τόσο υπάκουα στη λατρεία ώστε να θάψουν
ένα άλλο παιδί ζωντανό. Ναι, είναι ένα είδος μύησης.
Και κάποτε ήμουν εγώ αυτός που βρισκόταν στον τάφο και βγήκα αρκετά νωρίς για να επιβιώσω.
Όταν μεγάλωσα και δεν ήμουν πια κατάλληλη για παιδικό σεξ, εκπορνεύτηκα.
Εκπαιδεύτηκα να χορεύω μπροστά σε άντρες, οι οποίοι στη συνέχεια με επέλεγαν.
Και για την προετοιμασία μου δόθηκε μια στολή για όλο το σώμα με βελόνες στο εσωτερικό.
Και αν δεν ήμουν αρκετά πρόθυμος, μου φόρεσαν το κοστούμι.
Έτσι μπορείτε να φανταστείτε ότι κάθε κίνηση είναι πραγματικά σκληρή.
Ένα άλλο σημείο είναι ότι υπάρχουν πάρα, μα πάρα, μα πάρα πολλά παιδιά-θύματα για να γίνουν και
παιδιά-θύτες. Υπάρχει μια ψυχολογική προετοιμασία ότι τα παιδιά πρέπει να επιλέξουν ποιος θα πεθάνει.
Πρέπει να πάρουν μια απόφαση, έχουν πάντα την αίσθηση ότι παίρνουν τη λάθος απόφαση, ότι πάντα φταίνε και πάντα κάνουν
λάθος με κάποιο τρόπο, αλλά δεν μπορούν ποτέ να σώσουν κανέναν.
Όταν ήμουν μικρός - ήμουν περίπου πέντε ή έξι ετών - με έκαναν επίσης δράστη και έπρεπε να ανοίξω ένα σώμα που ήταν ακόμα ζεστό.
Με οδήγησε το χέρι να αφαιρέσω την καρδιά. Το ίδιο κάνουν σχεδόν με όλους όσους βρίσκονται εκεί.
Ναι, το έχω ακούσει ξανά και ξανά!
Ναι, ακριβώς. Και αυτό που είναι επίσης μια πολύ σημαντική τελετή: με τα μικρά παιδιά - στην ηλικία των
τριών ετών - κάνουν πραγματικά έναν σατανικό γάμο.
Ναι, το έχω ζήσει κι εγώ αυτό, όπου πραγματικά ντύνεσαι με μαύρο νυφικό και πέπλο και παντρεύεσαι
- και μετά φυσικά γίνεται ένα μαζικό όργιο. Χμμ.
[Ναι, ακριβώς. Μια φορά με πήγαν στο Βέλγιο και ήταν όπως στην υπόθεση Dutroux, όπου τα παιδιά περιμένουν σε σκοτεινά δωμάτια
-χωρίς παράθυρα, στο σκοτάδι, εντελώς ερειπωμένα- μέχρι να τα πάρουν και να τα κάνουν κτήμα τους, να τα χρησιμοποιήσουν.
Και αυτό ήταν πολύ βίαιο. Θυμάμαι ότι κάποτε έπρεπε να περάσω με το αυτοκίνητο από το Βέλγιο ως
ενήλικας. Είπα: "Μόνο αυτοκινητόδρομος και όπου βλέπω φώτα".
Δεν θα έπρεπε ποτέ να είχαμε πάει εκεί κάτω, γιατί το Βέλγιο ήταν πραγματικά εξαιρετικά σκληρό
και έφτανε μέχρι τις βασιλικές, υψηλές βαθμίδες.
Έτσι, πηγαίνει πάντα στην κορυφή. Υπάρχει ιεραρχία και πολλά επίπεδα.
Και αυτή η μαζική κακοποίηση είναι μόνο σε χαμηλότερο επίπεδο, αλλά ορισμένα πράγματα προέρχονται από την
κορυφή και ενορχηστρώνονται από την κορυφή, επειδή είναι απλώς ένας οικονομικός παράγοντας γι' αυτούς.
Το είδατε κι εσείς αυτό, ότι είναι τα πάνω εκεί;
Ναι.
Εντάξει.
Πρόκειται για την ψυχή.
Όσοι το κάνουν αυτό δεν έχουν ψυχή ή έχουν μαύρη ψυχή.
Συχνά είναι απλώς συνείδηση και θέλουν απλώς να κυριεύσουν, να μετατρέψουν ή να σκοτώσουν την ψυχή.
Χοντρό, ναι. Επειδή αυτό είναι το φως αυτής της γης.
Ναι, σε ευχαριστώ πολύ για την ανοιχτότητά σου, Σάντρα, που μίλησες γι' αυτό και το μοιράστηκες μαζί
μας. Δεν είναι εύκολο, όπως γνωρίζουμε από άλλα θύματα.
Είναι ένα μεγάλο βήμα γι' αυτούς να μιλήσουν γι' αυτές τις φρικτές εμπειρίες. Αυτό είναι τρομερό.
Σας ευχαριστούμε που το μοιραστήκατε μαζί μας - για πρώτη φορά εδώ στην 22η ΑΖΚ - με λεπτομέρειες που ο
κόσμος δεν γνωρίζει ακόμα. Με συγκλονίζει κάθε φορά.
Αυτή η σατανική ιδεολογία είναι απλά αβυσσαλέα κακή, όπως εξηγήσατε και πάλι.
Αλλά μπορείτε επίσης να πείτε ότι η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού για τη σατανιστική τελετουργική κακοποίηση αυξάνεται και
ότι αυτές οι φρικαλεότητες δημοσιοποιούνται όλο και περισσότερο, επειδή όλο και περισσότερες από αυτές έρχονται στο φως.
Αλλά τώρα υπάρχει μια λεγόμενη "συνήγορος" για τα θύματα της τελετουργικής βίας, και αυτή είναι η δικηγόρος Ellen Engel.
Είναι μια δυνατή φωνή δημοσίως.
Ωστόσο, λέει ότι δεν μπορείτε να πιστεύετε όλα όσα λένε τα θύματα, ειδικά όταν πρόκειται για παιδοκτονία.
Δεν είχε βρει ποτέ αναφορές για εξαφανισμένα παιδιά στα μέρη όπου είχαν καταθέσει τα θύματα.
Ή ότι δεν υπήρχε τίποτα στην εφημερίδα για εξαφάνιση παιδιών, οπότε δεν θα μπορούσε να είναι.
Ως συνήγορος των θυμάτων, παρουσιάζει τα θύματα ως αναξιόπιστα. Τι απαντάτε σε αυτό;
Απίστευτο, γιατί υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά που απλά δεν αναφέρονται στην επιφάνεια - για τα οποία κανείς δεν ξέρει
τίποτα, που πραγματικά ζουν στη μυστικότητα, που ζουν κακοποιημένα, που δεν βλέπουν ποτέ το φως της ημέρας - που
μόλις και μετά βίας κρατούνται στη ζωή και που βασανίζονται μέχρι θανάτου... - δεν θέλω να το πω - και βασανίζονται.
Και κανείς δεν το καταλαβαίνει. Πηγαίνει μέχρι τις ανώτατες βαθμίδες και έχουν τους καλύτερους μηχανισμούς συγκάλυψης.
Είχαμε μια Soko εκείνη την εποχή. Αυτή που μας πίστεψε αποσύρθηκε αμέσως.
Ένας από αυτούς συνέχισε να γελάει όταν με ανέκριναν. Το κάλυψαν σκόπιμα. Πολλοί άνθρωποι μιλούν για το
κάστρο Wewelsburg. Ναι, ήμουν κι εγώ εκεί. Αλλά λένε ότι δεν μπορούν να βρουν τίποτα εκεί.
Υπάρχουν καθαριστές σκηνών εγκλήματος εκεί, και αν υπάρχει ένας αστυνομικός εκεί που
λέει: "Δεν έχουμε βρει τίποτα" - αυτό είναι όλο.
Το θέμα είναι ότι τα παιδιά είναι το μεγαλύτερο εμπόρευμα από όλα.
Όσον αφορά τα όργανα - χρησιμοποιούν τα έμβρυα για κρέμες, για καλλυντικά, για όλα τα είδη των πραγμάτων.
Ο σεξουαλικός τουρισμός είναι το μεγαλύτερο ζήτημα από όλα. Ναι, διακινούνται και πωλούνται και είναι
πραγματικά όλα κάτω από το ραντάρ, είναι μια ξεχωριστή οργάνωση στο πλαίσιο της δημόσιας πολιτικής.
Ουάου, ναι, ευχαριστώ για τις εξηγήσεις.
Έχω περιγράψει συνολικά 1024 περιπτώσεις επιζώντων σε τέσσερα ντοκιμαντέρ με θέμα την τελετουργική βία.
Και οι ίδιες αναφορές συνεχίζουν να έρχονται από διάφορες χώρες ξανά και ξανά και ξανά.
Από θύματα που μιλούν διαφορετικές γλώσσες.
Αλλά αυτό που είναι το πιο σταθερό από όλες τις αναφορές είναι πάντα η δήλωση ότι εμπλέκονται
υψηλόβαθμα άτομα που είναι καλά δικτυωμένα μεταξύ τους.
Η Ellen Engel αντιφάσκει επίσης με αυτές τις δηλώσεις, διότι λέει ότι κανένα έγκλημα δεν μπορεί να είναι
τόσο τέλειο ώστε να μην γίνεται γνωστό στη δημοσιότητα.
Τι λέτε ως αυτόπτης μάρτυρας; Είδατε επίσης υψηλά ιστάμενους ανθρώπους;
Ναι, στο Βέλγιο. Είδα ότι φτάνει μέχρι την κορυφή.
Και έχω κάποιους πελάτες που έχουν δει επίσης υψηλόβαθμους ανθρώπους.
Το θέμα είναι ότι αυτό το δίκτυο - υπάρχουν γιατροί, μαίες, δικηγόροι, αστυνομικοί, δικαστές, πολιτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι,
είναι όλα εκεί - έχει μια τόσο εξελιγμένη υποδομή που λειτουργεί σαν ένα δεύτερο δίκτυο κάτω από την κανονική μας υποδομή.
Και κανείς δεν το ξέρει αυτό. Είναι τόσο ενωμένοι, που το κρύβουν τόσο πολύ που ένας
"κανονικός άνθρωπος" δεν το αντιλαμβάνεται καν.
Έτσι, η Ellen Engel δεν ψάχνει εκεί. Είναι αφελές να πιστεύουμε ότι κάποιος θα το έβλεπε αυτό.
Τα γραφεία πρόνοιας νέων παραπέμπουν τους παιδόφιλους. Τότε, η αδελφή μου πήγε στο γραφείο πρόνοιας
νέων και τους είπε τι είχε συμβεί. Τίποτα δεν έγινε.
Αυτός ο μανδύας της σιωπής που δίνεται σε κάθε θύμα. Είναι βαθιά προγραμματισμένο, είναι ο βαθύτερος μηχανισμός επιβίωσης.
Όμως ολόκληρη η κοινωνία είναι προγραμματισμένη για καταστολή, για αποφυγή.
Όταν ένας ψυχικά ασθενής πηγαίνει σε μια κλινική, δεν τον αντιμετωπίζουν, του λένε: "Ω,
μην κοιτάς τόσο βαθιά, θα χειροτερέψεις πάλι".
Η αποφυγή διαδίδεται παντού.
Είναι σαφές λοιπόν ότι δεν θέλουν να το δουν, ότι λένε: "Ωχ όχι, το φαντάζομαι, δεν είναι αλήθεια, όλα είναι υπέροχα".
Αυτό έχει γίνει ένας κοινωνικά προγραμματισμένος μηχανισμός και έχει γίνει ιδιαίτερα
έντονος τα τελευταία χρόνια λόγω του κοροναϊού.
Το δοκίμασαν σε παιδιά σε αυτές τις αιρέσεις επί πολλά, πολλά χρόνια και τώρα το εφαρμόζουν στην κοινωνία.
Ναι.
Αυτό ήταν το θεμέλιο για ό,τι συμβαίνει τώρα εδώ, παντού.
Και τώρα ξέρουν πώς να το κάνουν. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι η μαζική ύπνωση.
Ναι, οπότε το τι συμβαίνει εκεί είναι ένα εντελώς ξεχωριστό ζήτημα.
[Ναι, σε ευχαριστώ πολύ για αυτή την εξήγηση, αγαπητή Σάντρα.
Ευχαρίστως.
[Σας εύχομαι πολλή, πολλή δύναμη και ευλογία για το θεραπευτικό σας έργο με τα θύματα.
Ναι, σας ευχαριστώ.
Αντίο Sandra, αντίο, ευχαριστώ!
Θα θέλαμε τώρα να στραφούμε στην Chantal Frei.
Μίλησε επίσης πολύ για αυτές τις εμπλοκές υψηλού επιπέδου.
Είναι επίσης επιζήσασα από τελετουργική βία. Θα έλεγα: "Κόφτε το!"
Η Chantal Frei είναι Ελβετίδα και επιζήσασα από τελετουργική βία.
Είναι πολύ πρόθυμη να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για τη σατανιστική τελετουργική βία, ώστε το θέμα αυτό να ακουστεί
από το κοινό και τα παιδιά μας να προστατευτούν από αυτήν.
Η Σαντάλ απήχθη όταν ήταν μικρό παιδί και έπεσε στα νύχια μιας σκληρής σατανιστικής αίρεσης.
Εκεί βίωσε καθημερινά σωματική, ψυχολογική και σεξουαλική τελετουργική βία στο πλαίσιο
τελετουργιών. Ο πατέρας της ήταν σατανιστής.
Στη λατρεία γίνονταν παιδικές θυσίες προς τιμήν του Σατανά.
Κακοποιήθηκε ως σκλάβα του σεξ από διάφορες ομάδες από μικρή ηλικία.
Σε ηλικία μόλις έξι ετών, οι σατανιστές αποφάσισαν να την εκπαιδεύσουν για να γίνει "Μητέρα του Σκότους" .
Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να φροντίσει τα άλλα παιδιά της αίρεσης και να τα προετοιμάσει για περαιτέρω κακοποίηση.
Έπρεπε να λάβει μέρος σε αμέτρητες σκληρές τελετές και θυσίες.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, αγνοούσε τη σκοτεινή πλευρά της ζωής της, καθώς είχε υποστεί διάσπαση της προσωπικότητάς
της ως αποτέλεσμα των βασανιστηρίων. Στην ηλικία των 30 ετών, υπέστη ψυχική και σωματική κατάρρευση.
Τότε οι αναμνήσεις από τις τρομερές εμπειρίες της επέστρεψαν σιγά σιγά.
Μετά από χρόνια, κατάφερε τελικά να εγκαταλείψει την αίρεση και άρχισε να μιλάει για τις εμπειρίες της.
Σήμερα η Σαντάλ δίνει συνεντεύξεις και δημοσιοποιεί την ιστορία της.
Ονομάζει πολλούς από τους δράστες που έλαβαν μέρος στις τελετές ή συμμετείχαν ενεργά.
Σύμφωνα με την ίδια, μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται πολλές διασημότητες όπως η βασίλισσα Ελισάβετ Β', ο βασιλιάς Φελίπε της
Ισπανίας, ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ο Τομ Κρουζ και ο Μπιλ Κλίντον.
Έγραψε δύο βιβλία για τις εμπειρίες της με τους τίτλους "Μιλάω!" και "Ρωτάω".
Το 2023, ξεκίνησε το πρόγραμμα "50 φωνές για την τελετουργική κακοποίηση".
Στην ιστοσελίδα 50voices.org, 50 επιζώντες περιγράφουν τις πολύ προσωπικές τους εμπειρίες από τη σατανιστική τελετουργική βία.
Ναι, νομίζω ότι έχουμε τη σύνδεση. Γεια σου, αγαπητή Chantal, χαιρόμαστε που είσαι μαζί μας σήμερα.
Γεια σου, αγαπητή Lois, σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να
βρίσκομαι μαζί σας σήμερα και να μιλήσω γι' αυτό.
Υπέροχα, σας ευχαριστώ.
Αγαπητή Chantal, όταν οι άνθρωποι ακούνε ότι "οι αναμνήσεις" επιστρέφουν μόνο σταδιακά σε
τέτοιες τρομερές εμπειρίες, συνήθως σβήνουν αμέσως:
"Αυτό δεν είναι δυνατόν! Τέτοια τρομερά πράγματα, το ξέρεις όταν συμβαίνουν".
Τι λέτε σε αυτούς τους ανθρώπους;
Ναι, αυτό είναι κάτι που ακούω συχνά. Αλλά πρέπει να πω ότι αυτό είναι λάθος.
Επειδή "ξεχνάτε" πραγματικά άσχημα γεγονότα. - Έτσι τα "ξεχνάς" στην καθημερινή ζωή, ας πούμε.
Γιατί;
Θα ήθελα λοιπόν να σας πω κάτι που όλοι έχουμε βιώσει ή ακούσει στο παρελθόν.
Ας πούμε ότι πρόκειται για κάποιον που έχει ένα πολύ σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα.
Κατά κανόνα - όχι πάντα, αλλά κατά κανόνα - τη στιγμή που συμβαίνει αυτό το ατύχημα, το άτομο διαχωρίζει αυτό το
γεγονός - αυτή την κατάσταση - επειδή είναι τόσο εξαιρετικά κακό και δεν μπορεί να ενσωματωθεί εκείνη τη στιγμή.
Τι σημαίνει "διαχωρισμένος";
Παρακαλώ;
Τι σημαίνει "διαχωρισμένος";
Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι το γεγονός που συμβαίνει συμβαίνει έξω από εσάς.
Έτσι, δεν μπορείτε να το ενσωματώσετε μόνοι σας, δεν μπορείτε να το επεξεργαστείτε τη στιγμή. Δεν
καταλαβαίνετε τι συμβαίνει, αλλά συμβαίνει ούτως ή άλλως.
Και γι' αυτό η διαδικασία αυτή ονομάζεται "διαχωρισμός".
Και αυτό είναι στην πραγματικότητα μια φυσική διαδικασία και θα έλεγα ότι είναι μια στρατηγική επιβίωσης που είναι
ριζωμένη σε εμάς τους ανθρώπους, σε όλους τους ανθρώπους.
Και τότε δεν εξαφανίζεται απλώς, αλλά μπαίνει στη λεγόμενη ονειρική μνήμη. Και η ονειρική μνήμη σχηματίζεται
όταν συμβαίνουν πολύ, πολύ άσχημα, δραματικά πράγματα.
Και μόνο πολύ αργότερα - συνήθως, μερικές φορές είναι μέρες, μήνες ή στην περίπτωσή μου ήταν χρόνια αργότερα - όταν
επανέρχεται στην επιφάνεια, δηλαδή όταν η αμνησία που έχει σχηματιστεί γύρω από αυτό - δηλαδή η απώλεια μνήμης
- όταν σιγά-σιγά καταρρέει και πάλι και οι αναμνήσεις επανέρχονται σιγά-σιγά, τότε επανέρχεται στη μνήμη.
Και τότε έχετε τη δυνατότητα ή το χώρο να το δουλέψετε σιγά-σιγά.
Και μετά το θυμάσαι ξανά, ακόμη και μετά από χρόνια.
Και τότε οι λεπτομέρειες και τα πάντα ξαφνικά επιστρέφουν, θυμάστε τα πάντα;
Ναι, εμφανίζεται. Πρέπει λοιπόν να φανταστείτε ότι είναι σαν ένα καλάθι και όλες οι κακές αναμνήσεις,
οι δραματικές εμπειρίες, απλά ρίχνονται εκεί μέσα.
Επειδή όταν πρόκειται για τελετουργική βία - και γι' αυτό μιλάμε - υπάρχουν τόσες πολλές δραματικές
εμπειρίες και όλα αυτά πετιούνται σε ένα μεγάλο καλάθι.
Και ξέρετε, είναι όπως κάθε πλυντήριο, μια ανάμνηση βγαίνει και μετά μια άλλη και στην αρχή δεν είναι καθόλου
συνεκτική, οπότε δεν έχει κανενός είδους κατευθυντήρια γραμμή.
Και έτσι είναι σαν μικρά κομμάτια ενός παζλ που μπορείτε να τα συναρμολογήσετε με την πάροδο του χρόνου.
Αλλά αυτό το ένα κομμάτι του παζλ είναι πράγματι λεπτομερές, αλλά μπορεί να μην καταλάβετε τι υπάρχει σε αυτή την
εικόνα, αν δεν έχετε καταφέρει να προσθέσετε τα άλλα ακόμα.
Εντάξει. Ναι, αυτό είναι απίστευτο με την πραγματική έννοια της λέξης.
Τότε έχετε βιώσει τόσο φρικτά πράγματα και οι άνθρωποι δεν σας πιστεύουν - επειδή είναι τόσο απίστευτο ότι
υπάρχει πραγματικά αυτή η διχασμένη προσωπικότητα, αυτή η καταπίεση των αναμνήσεων, αυτή η αμνησία.
Αλλά υπάρχουν και άλλα εμπόδια για να μην γίνουν πιστευτοί οι επιζώντες σας.
Και αυτό είναι το απίστευτο των ίδιων των γεγονότων.
Το ακούτε αυτό από όλους σχεδόν τους επιζώντες, ότι οι δράστες τους λένε ακόμα και κατάμουτρα:
"Κανείς δεν θα σε πιστέψει, αυτό ακούγεται πολύ τρελό".
Ο Guido Grandt μου έδωσε πρόσφατα ένα παράδειγμα μιας περίπτωσης όπου ένας δράστης ντύθηκε Μίκυ Μάους και κακοποίησε ένα παιδί.
Και όταν στη συνέχεια το παιδί μίλησε γι' αυτό και είπε: "Ο Μίκυ Μάους με βίασε", φυσικά κανείς δεν
πίστεψε το παιδί και ο δράστης γέλασε με τον κώλο του.
Ναι, Chantal, θα σου παίξω ένα σύντομο απόσπασμα από ένα βίντεο του κινήματος "Σατανικός Πανικός".
Επειδή μιλάνε για σένα εκεί.
Και αυτό είναι το κίνημα που λέει ότι η σατανιστική τελετουργική βία δεν υπάρχει.
Τα θύματα θέλουν απλώς να τραβήξουν την προσοχή και τα επινοούν όλα αυτά ή πείθονται από θεραπευτές και ούτω καθεξής.
Ας το ακούσουμε αυτό για λίγο.
"Η Chantal Frei - για να το θέσω απλά: όποτε αναφέρεται το όνομά της - υπάρχουν πολλά βίντεο με τη συμμετοχή της,
και μάλιστα δείξαμε ένα απόσπασμα από ένα από αυτά δημοσίως κάποτε, σε μια από τις εκδηλώσεις μας.
Δίνω μόνο σε ανθρώπους αυτή τη δουλειά:
Λέει λοιπόν ότι κακοποιήθηκε τελετουργικά στον καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης κατά τη διάρκεια μιας σατανιστικής
τελετής από τους "τρεις τενόρους" και τον Peter Alexander.
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω περισσότερα για την υπόθεση.
Υπάρχει κάτι άλλο πραγματικά σημαντικό;"
Λοιπόν, αγαπητή Chantal, εσύ και η ιστορία σου άξιζαν 30 ολόκληρα δευτερόλεπτα σε αυτό το πάνελ
και μετά το αγκίστρι ήταν από κάτω γι' αυτούς.
Δεν μπορεί να είναι ότι οι "Τρεις Τενόροι" και ο Πίτερ Αλεξάντερ φέρονται να σας βίασαν
τελετουργικά στον καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης.
Αυτό μας φέρνει πίσω στο θέμα που μόλις συζητήσαμε με τη Sandra Rasch.
- Ότι η συντριπτική πλειοψηφία των επιζώντων μιλάει για την εμπλοκή επιφανών και εκλεκτών ανθρώπων, οι οποίοι είναι
καλά δικτυωμένοι διεθνώς και θα κάλυπταν ο ένας τον άλλον.
Οπότε, Chantal, έχεις περισσότερα από 30 δευτερόλεπτα για να πεις κάτι γι' αυτό.
Ναι, λοιπόν, το είπες πραγματικά μερικές φορές τώρα. Είναι τόσο αδιανόητο, τόσο απίθανο.
Έτσι, ξεπερνάει το κανονικό πλαίσιο που πραγματικά δυσκολεύεστε να το πιστέψετε.
Και αυτό είναι σωστό, όταν είσαι παιδί και το βιώνεις, σου το λένε ξανά και ξανά, σου το εντυπώνουν:
"Αν ποτέ μιλήσεις γι' αυτό, δεν θα σου κάνει κανένα καλό έτσι κι αλλιώς, γιατί κανείς δεν θα σε πιστέψει έτσι κι αλλιώς".
Είναι πραγματικά μια τέτοια κουβέρτα.
Έτσι, αυτό είναι κάτι σαν προστασία για τους δράστες και αυτό είναι επίσης ένα από τα μεγαλύτερα όπλα τους, ότι τα πράγματα που
οργανώνουν είναι τόσο τεράστια και ξεπερνούν τόσο πολύ τα όρια που ως κανονικός άνθρωπος - ή κάποιος που απλά
ζει μια κανονική ζωή - δύσκολα μπορείς να το φανταστείς.
Ναι, αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Έτσι, κατ' αρχάς, θέλω πραγματικά να πω ότι δεν είμαι εκεί και δεν
μιλάω για τις εμπειρίες μου, ώστε να έχω όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους που με πιστεύουν.
Έτσι, αν ο Bernd Harder δεν με πιστεύει, τότε δεν πρέπει να με πιστεύει.
Αλλά είμαι εκεί για να ενθαρρύνω πραγματικά τους ανθρώπους να αναρωτιούνται όταν ακούνε
κάτι τέτοιο: Και αν ήταν αλήθεια έτσι κι αλλιώς;
Πραγματικά, μπορώ να διαβεβαιώσω όλους εκείνους που το ακούν και το παρακολουθούν αυτό τώρα ότι - αν ξεκινήσετε
αυτό το μονοπάτι - θα συνειδητοποιήσετε πολύ γρήγορα ότι αυτό δυστυχώς εξακολουθεί να ισχύει.
Δυστυχώς, δυστυχώς. Γιατί δυστυχώς;
Γιατί αυτή τη στιγμή, αυτή τη στιγμή που μιλάμε μεταξύ μας, υπάρχουν παιδιά που το βιώνουν αυτό.
Και αν δεν σηκωθούμε και δεν κοιτάξουμε και δεν πούμε συνέχεια: "Ω, αυτό είναι αδύνατον", τότε
αυτά τα παιδιά θα συνεχίσουν να το βιώνουν αυτό.
Και νομίζω ότι αυτή είναι η ευθύνη μας, εμείς ως κοινωνία, να κοιτάξουμε - και είμαι εδώ για να μιλήσω γι'
αυτό επειδή το έχω βιώσει - και θέλω πραγματικά να ενθαρρύνω τους ανθρώπους να κοιτάξουν.
Ναι, και πραγματικά θα βρείτε τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι αυτό είναι αλήθεια.
Ναι, σας ευχαριστώ Chantal.
Θα θέλατε να μας πείτε εν συντομία τι ζήσατε στη Βαρκελώνη;
Ο Bernd Harder το απέρριψε επειδή προφανώς δεν είναι δυνατόν.
Ναι, έτσι ήταν στη Βαρκελώνη - υποθέτω, φυσικά, ότι οι επιφανείς άνθρωποι νοίκιαζαν ολόκληρη τη "Sagrada Família" , που βρίσκεται
στο κέντρο της πόλης, ή απλά την κρατούσαν για τον εαυτό τους.
- Και αυτό έγινε στις 30 Απριλίου, και η 30η Απριλίου είναι τα γενέθλια του Σατανά,
και οργανώθηκε μια τεράστια, τεράστια τελετή.
Έτσι, από τη μία πλευρά τα γενέθλια του Σατανά, από την άλλη η ολοκλήρωση της λεγόμενης εκπαίδευσής
μου ως "Μητέρα του Σκότους" - που έχουμε ξανακούσει.
Και σε αυτή την τελετουργία, με βίασαν επίσης απλά οι διασημότητες - όπως μόλις είπε ο Bernd
Harder - "οι τρεις τενόροι" και ο Peter Alexander.
"Οι τρεις τενόροι", τότε δεν ήταν ακόμη γνωστοί ως "οι τρεις τενόροι".
Έτσι, έκαναν ακόμα ξεχωριστές παραστάσεις ή συναυλίες τότε.
Αλλά τότε, ήταν ήδη θέμα ότι θα συναντιόντουσαν κάποια στιγμή.
Το έχω ακούσει ξανά και ξανά σε τέτοιες εκδηλώσεις, τι θα συμβεί στο μέλλον ή τι σχέδια έχουν.
Έτσι και οι τρεις τους ήταν εκεί και συναντήθηκαν αργότερα.
Και αυτό συμβαίνει επίσης σε μέρη όπου προσκαλούνται άνθρωποι, δηλαδή επιφανείς άνθρωποι, οι οποίοι
ίσως δεν είναι ακόμη τόσο επιφανείς εκείνη τη στιγμή.
Αλλά ακριβώς επειδή συμμετέχουν σε τέτοιες τελετουργίες, τους υπόσχονται ότι θα πάρουν σε αντάλλαγμα την καριέρα τους.
Και νομίζω ότι αυτό συνέβη με τους "τρεις τενόρους", γιατί νομίζω ότι έγιναν διάσημοι δύο ή τρία χρόνια αργότερα.
Απίστευτο.
Ναι, πραγματικά δεν θα το πιστεύατε αν εκατοντάδες και τώρα ακόμη και χιλιάδες άνθρωποι δεν έκαναν ακριβώς τις ίδιες δηλώσεις.
Όπως ανέφερα, έχω μόλις επεξεργαστεί 1024 αναφορές επιζώντων στα ντοκιμαντέρ μου - και αυτό είναι εντελώς σκληρό.
Το 2022 υπήρχαν ακόμη 27 αναφορές θυμάτων, το 2023 υπήρχαν ήδη 111 αναφορές από επιζώντες, το
2024 υπήρχαν ήδη 247 και φέτος 640 νέες αναφορές.
Πρόκειται για μια εκθετική καμπύλη και αυτή η παλίρροια δεν έχει τέλος.
Γι' αυτό ο πατέρας μου είχε αυτή τη λαμπρή ιδέα με τη Vetopedia, ώστε οι επιζώντες της
τελετουργικής βίας να μπορούν να εγγραφούν στη Vetopedia.
Είναι σαν τη Wikipedia, αλλά είναι μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια των διαφορετικών φωνών.
Όλες αυτές οι αναφορές μπορούν να συγκεντρωθούν και να παρουσιαστούν σε μια μεγάλη διεθνή βάση δεδομένων.
Και αυτή η πλατφόρμα είναι ήδη διαθέσιμη σε 21 γλώσσες.
Chantal, είδα ότι έχεις ήδη εγγραφεί.
Νομίζω ότι αυτό είναι λαμπρό.
Θα θέλατε να πείτε εν συντομία στους άλλους επιζώντες και σε εμάς πώς να εγγραφείτε ή θα θέλατε να μας δείξετε τη συμμετοχή σας;
Ναι, θα το ήθελα πολύ.
Στην ενότητα "Τελετουργική βία", υπάρχουν σύντομες αναφορές μαρτύρων.
Μπορείτε να κάνετε κλικ στην επιλογή "Εισαγωγή αναφορών μαρτύρων" στην επάνω δεξιά γωνία και στη συνέχεια
υπάρχουν διάφορες ερωτήσεις που μπορείτε να απαντήσετε.
Αρχικά, πείτε εν συντομία την ιστορία της ζωής σας, αλλά και τις σκηνές εγκλήματος στις οποίες ζήσατε, τις χώρες,
τους δράστες που είδατε - αν θέλετε να το αναφέρετε αυτό.
Νομίζω ότι πρόκειται για μια λαμπρή ιδέα και θα ήθελα πραγματικά να ενθαρρύνω όλους τους
επιζώντες που τολμούν να συμμετάσχουν σε κάτι.
Μπορείτε επίσης να την καταχωρίσετε ανώνυμα.
Αυτό είναι στην πραγματικότητα για να υψώσουμε τη φωνή μας, για να δείξουμε: "Γεια σας, δεν είμαστε μόνοι, είμαστε εδώ. Υψώνουμε
τη φωνή μας και δεν θα σταματήσουμε μέχρι να ακουστούμε".
Πιστεύω λοιπόν ότι ακουγόμαστε - το πιστεύω αυτό - αλλά εξακολουθούμε να αγνοούμαστε από τη συντριπτική πλειοψηφία.
Και αυτό είναι ένα μέσο ελαχιστοποίησης αυτής της - ποια είναι η λέξη πάλι;
Lois: Vetopedia
Ναι, ακριβώς.
Και αυτός είναι ένας τρόπος για να συνεχίσετε πραγματικά να το κάνετε - και δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για τον εαυτό σας αν
εγγραφείτε - και να συνεχίσετε να υψώνετε συνεχώς τη φωνή σας.
Θα ήθελα να σας ενθαρρύνω να το κάνετε.
Πολύ ωραία, σας ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή και την εγγραφή σας.
Μπορείτε επίσης να εισάγετε τις πηγές στη Vetopedia.
Βλέπουμε τα δύο βιβλία σας εδώ, όπου μπορείτε να τα παραγγείλετε.
Μπορείτε επίσης να ανεβάσετε βίντεο.
Αυτό είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για τη Vetopedia, ότι οι πηγές είναι εξασφαλισμένες, γιατί πολλά βίντεο σχετικά με
την τελετουργική βία εξαφανίζονται συνεχώς από το Διαδίκτυο!
Για πολλά άλλα θύματα, έχουμε ήδη καταφέρει να εξασφαλίσουμε αυτά τα βίντεο στη Vetopedia, τα
οποία έχουν ήδη εξαφανιστεί από άλλες πλατφόρμες.
Ναι, γι' αυτό σ' ευχαριστώ πάρα πολύ, αγαπητή Chantal, που στέκεσαι εκεί και συνεχίζεις παρά τις επιθέσεις.
Τώρα και με την Vetopedia ξανά!
Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για αυτή τη συζήτηση.
Σας ευχαριστώ πολύ για τη δέσμευσή σας και για την υποστήριξή σας προς τους επιζώντες της τελετουργικής βίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ.
Τώρα θα ήθελα να περάσω στον Marcel Polte, ο οποίος έχει ασχοληθεί με πολλούς επιζώντες
τελετουργικής βίας και εξηγεί αυτά τα εγκλήματα.
Κόψε το κλιπ!
Μετά τις σπουδές του στη νομική επιστήμη, ο Δρ Marcel Polte εργάστηκε επί 15 χρόνια ως δικηγόρος σε διεθνείς
δικηγορικές εταιρείες στον τομέα του εμπορικού δικαίου.
Συνεχίζει να εργάζεται ως δικηγόρος σήμερα.
Εκτός από την εργασία του ως δικηγόρος, διατηρούσε επί σειρά ετών μια πρακτική ως μη ιατρικός επαγγελματίας ψυχοθεραπευτής.
Μέσω αυτής της δραστηριότητας, ήρθε σε επαφή με το θέμα της σατανιστικής-τελετουργικής
κακοποίησης το 2017 και ασχολήθηκε εντατικά με αυτό.
Η έρευνά του και οι πολυάριθμες συναντήσεις του με επιζώντες σατανιστικής τελετουργικής βίας οδήγησαν σε τρία βιβλία:
"Dark New World Order Volumes 1 and 2" και "Uncle Sam's: An Insider's Account from the Hell of Monarch-Mind Control".
Τα βιβλία του χαρακτηρίζονται από εμπεριστατωμένη έρευνα και εκτεταμένες αναφορές.
Έχει επίσης υποστηρίξει τις εκδόσεις των επιζώντων της τελετουργικής βίας με τον πρόλογό του.
Ένα από τα κύρια σημεία της εργασίας του είναι να δείξει πώς συνδέονται και εφαρμόζονται η
σατανιστική-τελετουργική βία στις αιρέσεις και τα προγράμματα ελέγχου του νου από μυστικές υπηρεσίες όπως η CIA.
Τα σκληρά βασανιστήρια και η κακοποίηση χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία διχασμένων προσωπικοτήτων σε
παιδιά και νέους που μπορούν να διαμορφωθούν ανάλογα.
Εμπρός, Marcel Polte, μας ακούς;
Ναι, σας ακούω θαυμάσια.
Πολύ ωραία, σας καλωσορίζουμε στην 22η AZK. Χαίρομαι που σας έχουμε εδώ.
Ευχαριστώ, Lois.
Έχετε ήδη ακούσει τις σύντομες συνεισφορές της Sandra Rasch και της Chantal Frei εδώ στο 22ο AZK.
Έχετε επίσης ασχοληθεί και ο ίδιος με πολλούς επιζώντες.
Μπορείτε να συνοψίσετε σε μια σύντομη παρουσίαση τα όσα αποκαλύψατε στα βιβλία σας σχετικά με το θέμα της
σατανιστικής-τελετουργικής βίας, τα ντοκουμέντα σας σχετικά με την εμπλοκή του στρατού και της CIA;
Και μπορείτε να πείτε κάτι για το MK-Ultra-Mind Control και ούτω καθεξής; Και θα μπορούσατε να
εξηγήσετε εν συντομία τι είναι το MK-Ultra-Mind Control;
Ναι, θα το ήθελα πολύ. Θα το κάνω.
Και χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να θέσω τις εκθέσεις της Sandra και της Chantal σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.
Η τελετουργική κακοποίηση και ο έλεγχος του νου αφορούν ακριβώς τη συστηματική βία που δεν αποτελείται μόνο από
μεμονωμένες πράξεις, αλλά είναι ενσωματωμένη σε ευρύτερες δομές.
Σε καταστροφικές λατρείες, σε μυστικά στρατιωτικά προγράμματα και σε δίκτυα που λειτουργούν από γενιά σε γενιά.
Ερευνώ αυτό το στρατιωτικό-σατανικό σύμπλεγμα εδώ και πολλά χρόνια και καταγράφω τον τρόπο με τον
οποίο αυτοί οι τομείς διαπερνούν ο ένας τον άλλον.
Τα βιβλία μου συνοψίζουν αυτά τα ευρήματα.
Όλες οι πηγές και οι αναφορές μπορούν να βρεθούν εκεί.
Και αυτό που παρουσιάζω παρακάτω βασίζεται στις μαρτυρίες επιζώντων όπως η Σαντάλ και η Σάντρα, αλλά και σε πολλές
άλλες εξειδικευμένες βιβλιογραφικές πηγές από θεραπευτές, σε κυβερνητικά έγγραφα που δημοσιεύτηκαν και σε διεθνείς έρευνες.
Και η τελετουργική βία, πρέπει να ειπωθεί, είναι κάτι περισσότερο από θρησκευτική αυταπάτη ή σαδιστική κακοποίηση.
Πρόκειται για σκόπιμα δομημένες πράξεις βίας που ακολουθούν ένα αποκρυφιστικό ή σατανιστικό σύστημα πεποιθήσεων.
Και στις οικογένειες των αιρέσεων, αυτή ακριβώς η ατζέντα μεταβιβάζεται από τη μια γενιά στην άλλη.
Από τη γέννησή τους, τα παιδιά αναγκάζονται να μπουν σε ρόλο θύματος, αλλά και σε ρόλο θύτη.
Βασανίζονται, κακοποιούνται και εξαναγκάζονται να σκοτώνουν ζώα ή ακόμη και ανθρώπους, όπως μόλις ακούσαμε.
Ο σκοπός πίσω από αυτό είναι τριπλός. Πρώτον, η καταστροφή της προσωπικότητας.
Το ακραίο τραύμα κατακερματίζει τον ψυχισμό του θύματος.
Και δεύτερον, στηριζόμενη σε αυτό, η διαμόρφωση ελεγχόμενων τμημάτων της προσωπικότητας, των λεγόμενων "αλτερών" ή εσωτερικών
τμημάτων, τα οποία στη συνέχεια εκτελούν συγκεκριμένες εντολές.
Και τρίτον, και επίσης σημαντικό, η σύνδεση με τη δομή του δράστη, δημιουργώντας ενοχές στα
θύματα, αλλά και φόβο και αφοσίωση, με τεχνητό τρόπο.
Με αυτόν τον τρόπο, τα θύματα δεσμεύονται σε αυτές τις δομές λατρείας από τη γέννησή τους.
Και αυτοί οι μηχανισμοί έχουν περιγραφεί στην έρευνα για το τραύμα εδώ και δεκαετίες.
Γερμανοί και διεθνείς εμπειρογνώμονες, όπως η Michaela Huber και η Dr Alison Miller, επιβεβαιώνουν αυτό το
μοτίβο αναγκαστικού διαχωρισμού που παρατηρείται τακτικά σε θύματα τελετουργικής βίας.
Αλλά - και αυτό είναι πολύ σημαντικό - η ύπαρξη τελετουργικής βίας μπορεί να αποδειχθεί όχι μόνο
από καταθέσεις μαρτύρων, αλλά και από δεδομένα.
Η "Ομάδα Εργασίας για την Τελετουργική Βία" διεξήγαγε διάφορες έρευνες σε ψυχοθεραπευτές στη Γερμανία το 2005 και το 2007.
Συνολικά, πάνω από 200 περιπτώσεις χαρακτηρίστηκαν ως αξιόπιστες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν 42 αναφορές ανθρωποκτονιών.
Και η "Ομάδα Δράσης της Πολιτείας της Γιούτα για την Τελετουργική Κακοποίηση"
επιβεβαίωσε παρόμοιες δομές στις ΗΠΑ ήδη από το 1992.
Τέλος - μεταξύ πολλών άλλων - η μελέτη της "Ανεξάρτητης Επιτροπής για τη Διερεύνηση της Σεξουαλικής
Κακοποίησης Παιδιών", UKASK, από τη Γερμανία, από το 2016.
Αξιολόγησε και πάλι την εμπειρία 174 επαγγελματιών ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών από τη Γερμανία, οι οποίοι δήλωσαν ότι
είχαν εργαστεί με θύματα οργανωμένης και τελετουργικής βίας.
Από αυτές, το 69% των περιπτώσεων σχετίζονταν με σατανιστικές ομάδες.
Και αυτά τα στοιχεία το αποδεικνύουν: Μιλάμε για ένα διεθνώς επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, το οποίο είχε αναγνωριστεί σε
επαγγελματικά πλαίσια πολύ πριν γίνει γνωστό στη δημοσιότητα.
Για να κατανοήσει κανείς αυτούς τους μηχανισμούς τελετουργικής βίας, πρέπει επίσης να
γνωρίζει τα ιστορικά προγράμματα ελέγχου του νου.
Στη δεκαετία του 1950, η CIA ξεκίνησε το πρόγραμμα MK-Ultra. Αυτό ήταν ένα ερευνητικό
πρόγραμμα για τη χειραγώγηση της ανθρώπινης συνείδησης.
Το MK-Ultra περιλάμβανε πάνω από 140 υποέργα με πειράματα σε ανθρώπους στα οποία χρησιμοποιήθηκαν ναρκωτικά,
κυρίως LSD, ύπνωση, ηλεκτροσόκ, στέρηση ύπνου και στέρηση αισθήσεων, δηλαδή στέρηση ερεθισμάτων.
Και στόχος όλων αυτών ήταν η ανάπτυξη μηχανισμών ελέγχου του νου και της συμπεριφοράς.
Αυτό που μόνο υπαινίσσεται στα επίσημα έγγραφα για την MK-Ultra αναφέρεται από πολλούς επιζώντες
σε τελετουργικό πλαίσιο ως πραγματική εμπειρία.
Και το εντυπωσιακό είναι ότι χρησιμοποιούν τις ίδιες τεχνικές, τους ίδιους στόχους και μερικές φορές τις ίδιες ομάδες δραστών.
Φυσικά, υπάρχουν επίσης επιζώντες από το ίδιο το πρόγραμμα MK Ultra, το οποίο τώρα ονομάζεται "Project Monarch".
Η Mary Sparrow είναι μία από αυτές. Η δήλωσή της μπορεί να βρεθεί στη σελίδα "50 Φωνές
Τελετουργικής Κακοποίησης" (https://www.50voices.org/).
Αλλά και η Cathy O'Brien και η Katie Groves.
Και ήδη το 1995 - και αυτό είναι επίσης σημαντικό - οι επιζώντες της MK-Ultra είχαν καταθέσει στην
Ουάσιγκτον ενώπιον της "Συμβουλευτικής Επιτροπής για τα πειράματα ακτινοβολίας στον άνθρωπο".
Μπορείτε ακόμα να βρείτε τα πρωτόκολλα. Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργια ιδέα.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η τελετουργική βία και η MK-Ultra δεν είναι ξεχωριστά φαινόμενα.
Συνδέονται με μια κοινή ιδεολογία, τον σατανισμό ως σύστημα εξουσίας και ελέγχου.
Και στα δύο αυτά πλαίσια συναντάμε επίσης τις ίδιες βασικές αρχές, δηλαδή την πλήρη υποταγή του ατόμου, την απανθρωποποίηση
μέσω της ακραίας βίας και τη δημιουργία εργαλείων, δηλαδή ανθρώπων που εκτελούν εντολές χωρίς να τις θυμούνται αργότερα.
Ο ψυχολόγος δρ Κόρυντον Χάμοντ μίλησε ανοιχτά για αυτές τις συνδέσεις ήδη από το 1992 σε
ένα συνέδριο στη λεγόμενη "ομιλία Γκρίνμπαουμ".
Περιέγραψε πώς οι σατανιστικές λατρείες και τα προγράμματα των μυστικών υπηρεσιών δούλευαν χέρι-χέρι για να
προκαλέσουν διαχωρισμό και να προγραμματίσουν αυτές τις δομές προσωπικότητας για συγκεκριμένα καθήκοντα στα θύματα.
Επομένως, πολλοί επιζώντες αναφέρουν επίσης ότι οι δράστες ήταν αγκυροβολημένοι στους κύκλους του στρατού και των
μυστικών υπηρεσιών, αλλά και στις αιρέσεις - με άλλα λόγια, αν θέλετε, είχαν δύο πρόσωπα της ίδιας ιδεολογίας.
Ένα εξέχον παράδειγμα - και είμαι βέβαιος ότι πολλοί θα αναγνωρίσουν το όνομα - είναι ο αντισυνταγματάρχης Μάικλ
Ακίνο, ο οποίος ήταν επίσης αρχιερέας του ναού του Σετ.
Πλήρης σατανιστής, ναι!
Η βάση αυτού του ελέγχου, μπορούμε να πούμε, είναι η διάσπαση, η διάσπαση.
Μέσα από ακραία, κυρίως επαναλαμβανόμενα τραύματα, η συνείδηση τελικά διασπάται σε επιμέρους τμήματα.
Και σε αυτά τα εσωτερικά μέρη μπορούν στη συνέχεια να δοθούν νέες ταυτότητες, καθήκοντα και εναύσματα από τους δράστες.
Και πολύ σύντομα για τις πιο σημαντικές μεθόδους, πώς λειτουργεί αυτό, πώς επιτυγχάνεται.
Αυτό περιλαμβάνει "επαγωγή τραύματος" μέσω βασανιστηρίων, πόνου, κακοποίησης, ηλεκτροσόκ ή εμπειριών κοντά
στο θάνατο, όπως πνιγμός, καθώς και ύπνωση και υποβολή.
Το όλο θέμα συνδυάζεται με σύμβολα, αριθμούς ή σειρές γραμμάτων, όπως οι "αλφαβητικοί κώδικες", και στη συνέχεια αυτή η στέρηση
ερεθισμάτων, για παράδειγμα σε δεξαμενές ή θαλάμους, συγκρίσιμη με το πώς απεικονίζεται στη σειρά
"Stranger Things"- εμπνευσμένη από πραγματικά πειράματα.
Στη συνέχεια χορηγούνται φάρμακα, συχνά σε συνδυασμό με ηλεκτροσόκ, για να αυξηθεί η
υποβλητικότητα, δηλαδή η ικανότητα επηρεασμού.
Και έπειτα υπάρχει και ο προγραμματισμός μέσω τελετουργιών, κατά τις οποίες οι δράστες προσομοιώνουν ένα
πνευματικό επίπεδο προκειμένου να εμφυτεύσουν τέτοιες υπερφυσικές δομές εξουσίας στα θύματα.
Στην έρευνά μου, συνέκρινα στη συνέχεια αυτούς τους μηχανισμούς με τα έγγραφα της MK-Ultra που κυκλοφόρησαν.
Και τα βασικά, μπορείτε να πείτε, είναι πολύ σαφώς τεκμηριωμένα.
Κεντρικό στοιχείο πολλών αναφορών θυμάτων είναι επίσης τα λεγόμενα προγράμματα αυτοκαταστροφής ή αυτοκτονίας, τα
οποία χρησιμεύουν για τον μόνιμο έλεγχο του θύματος και την αποτροπή οποιασδήποτε αποκάλυψης με αυτόν τον τρόπο.
Στη συνέχεια, τα προγράμματα ενεργοποιούνται από παράγοντες όπως λέξεις-κλειδιά ή σύμβολα, ορισμένους ήχους ή
μουσική ή επαφή με ορισμένους ανθρώπους ή θεσμούς, για παράδειγμα στο πλαίσιο της θεραπείας.
Έτσι, όταν το θύμα μιλάει για τις εμπειρίες του, ξαφνικά αρχίζει να πανικοβάλλεται ή να αυτοτραυματίζεται, επειδή ένα εσωτερικό
κομμάτι του έχει προγραμματιστεί να προστατεύει την αλήθεια.
Άλλοι ρόλοι αυτών των εσωτερικών τμημάτων είναι στη συνέχεια οι δημοσιογράφοι, οι τιμωροί ή οι προγραμματιστές.
Marcel, μπορώ να σε διακόψω για λίγο;
Ευχαρίστως.
Έχουμε δει μουσικούς και ηθοποιούς να αυτοκτονούν. Και τότε πάντα σκέφτεσαι: "Έχουν φήμη
τώρα, έχουν χρήματα. Γιατί αυτοκτονούν τώρα;"
Υπάρχει κάποια σχέση με αυτό το "πρόγραμμα αυτοκτονίας"; Ότι μπορεί να θέλουν να
ξεπακετάρουν και ξαφνικά αυτό το πρόγραμμα να εκραγεί;
Ναι, αυτή είναι μια πολύ έγκυρη ερώτηση και επίσης μια πολύ σημαντική παρατήρηση, ειδικά με τις
διασημότητες, όπου οι άνθρωποι λένε, όπως μόλις αναφέρατε:
"Έχουν πλούτο, έχουν προσοχή, θα έπρεπε πραγματικά να είναι ευτυχισμένοι, ακόμη και αν σίγουρα υπάρχει κάποιο άγχος".
Μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις -ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι κάποιος θέλει να
ξεπακετάρει- να ενεργοποιούνται τέτοια προγράμματα.
Φυσικά, αυτό είναι δύσκολο να αποδειχθεί εκ των υστέρων.
Ωστόσο, πιστεύω ότι πρόκειται μάλλον για μεμονωμένες περιπτώσεις.
Για ορισμένους, είναι μια πραγματικά ισχυρή υπόθεση, για εκείνους που έχουν ήδη δηλώσει ότι θέλουν να μιλήσουν για
πράγματα ή έχουν ήδη αντιμετωπίσει ορισμένα κρίσιμα ζητήματα.
Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, πίσω από αυτό κρύβεται κάτι άλλο.
Και πρέπει να αναρωτηθείτε: "Ποια είναι αυτή η μεγάλη εσωτερική σύγκρουση που έχουν αυτές οι εξέχουσες
"διασημότητες" και που τελικά οδηγεί στην αυτοκτονία;"
Ωστόσο, αυτό οδηγεί σε ακόμη πιο σκοτεινούς ή εξίσου σκοτεινούς κύκλους, όπου πρέπει να
αναρωτηθείτε: "Ποιο ήταν το τίμημα αυτής της φήμης;
Και προκύπτουν ίσως συγκρούσεις συνείδησης ως αποτέλεσμα, ή υπάρχουν ίσως ακόμη και μηχανισμοί που υπερβαίνουν αυτές τις
τεχνικές ελέγχου του νου, όπως τις περιέγραψα, για να υποδουλώσουν αυτούς τους ανθρώπους σε
ένα πολύ, πολύ βαθύ επίπεδο, για να το πω έτσι;"
Θα ξεπερνούσε το πλαίσιο αυτού του άρθρου, αλλά είναι ένα πολύ, πολύ σημαντικό σημείο.
[Ναι, ας προχωρήσουμε από το πρόγραμμα αυτοκτονιών στη γενικότερη εικόνα.
Συγκεκριμένα: δεν πρόκειται μόνο για επιζώντες από τη Γερμανία ή, όπως η Σαντάλ Φράι, από την Ελβετία, αλλά και
από πολλές άλλες χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, οι ΗΠΑ, οι Κάτω Χώρες, η Αυστραλία και η Ελβετία.
Κατ' αρχήν, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν αναφορές με παρόμοια μοτίβα σε όλο τον κόσμο - συνοπτικά.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο δράστης είναι η οικογένεια.
Αναφέρονται σκηνές εγκλήματος όπως ιδιωτικές βίλες, εκκλησίες, υπόγεια δωμάτια, στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή δάση.
Στη συνέχεια, υπάρχει ο έλεγχος του νου, η εμπορία ανθρώπων, η παιδική πορνογραφία, η πορνεία και οι λεγόμενες
ταινίες snuff , αλλά και οι διασυνδέσεις μεταξύ των τοπικών αιρέσεων όπου συμβαίνουν αυτά και των διεθνών δικτύων.
Και το όλο θέμα, αυτές οι δομές, επικαλύπτονται και πάλι με το οργανωμένο έγκλημα, αλλά και με κρατικούς ή στρατιωτικούς
τομείς στους οποίους διεξάγονται πειράματα σε ανθρώπους.
Ένα παράδειγμα που ανέφερε η Chantal Frei είναι η σύνδεση με την αμερικανική στρατιωτική βάση "Dagger
Complex" στο Darmstadt, όπου είχε τέτοιες εμπειρίες.
Η Cathy O'Brien, για παράδειγμα, κατονομάζει επίσης πολυάριθμες στρατιωτικές βάσεις στις ΗΠΑ ως τόπους
εγκλήματος, καθώς και εγκαταστάσεις της NASA, για παράδειγμα.
Στο βιβλίο μου "Uncle Sam's", αναλύω τις δηλώσεις της Katie Groves, η οποία αναφέρει βίντεο σχετικά με τις
εμπειρίες της σε ένα λεγόμενο "εργοστάσιο snuff", όπου παράγονταν ταινίες δολοφονίας με παιδιά.
Περιγράφει πώς τα παιδιά αυτά κακοποιούνταν, βασανίζονταν και σκοτώνονταν συστηματικά σε μια υπόγεια εγκατάσταση στο Τέξας.
Και σύμφωνα με τη δήλωσή της, η εγκατάσταση βρισκόταν υπό τον έλεγχο της CIA, η οποία λέγεται ότι
διευθύνει ένα διεθνές κύκλωμα εμπορίας παιδιών.
Ένα "πείραμα τηλεπισκόπησης" που ανέθεσε η ίδια ήταν πράγματι σε θέση να επιβεβαιώσει την
ύπαρξη αυτής της εγκατάστασης πέραν πάσης αμφιβολίας.
Και παρόλο που οι δηλώσεις αυτές, εκτός από την "τηλεπισκόπηση", είναι δύσκολο να επαληθευτούν, πρέπει να πούμε ότι αντιστοιχούν
σε πολλές λεπτομέρειες με τα πρότυπα άλλων επιζώντων, ειδικά σε συνδυασμό με τελετουργικά στοιχεία, στρατιωτικό
πλαίσιο, αλλά και πολύπλοκες μεθόδους προγραμματισμού.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ίδιοι ή συγκεκριμένοι τόποι εγκλήματος ή δράστες κατονομάζονται
από επιζώντες που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους.
Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου, υπέβαλα επίσης ένα λεγόμενο αίτημα FOIA, δηλαδή ένα αίτημα για πληροφορίες σύμφωνα με
τον αμερικανικό νόμο περί ελευθερίας των πληροφοριών, στη CIA.
Και στη συνέχεια ζήτησα να μου παραδοθούν όλα τα έγγραφα που αφορούν την προαναφερθείσα επιζήσασα της MK Ultra Cathy O'Brien.
Και η απάντηση της CIA είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
Αυτό είχε ως εξής: "Η ύπαρξη ή μη ύπαρξη των εγγράφων δεν μπορεί ούτε να επιβεβαιωθεί ούτε να αμφισβητηθεί.
Η ύπαρξη ή μη τέτοιων εγγράφων είναι επί του παρόντος αυτοδιαβαθμισμένη και, ως εκ
τούτου, προστατεύεται από την αποκάλυψη".
Και αν σκεφτείτε αυτή την απάντηση, σημαίνει ότι επίσημα λέει:
"Προφανώς υπάρχουν φάκελοι, αλλά δεν μπορούν να αποκαλυφθούν για λόγους εθνικής ασφάλειας".
Διαφορετικά θα έλεγαν απλώς: "Δεν βρέθηκαν αρχεία". Άρα "δεν υπάρχει τίποτα".
Και το γεγονός ότι υπάρχει οτιδήποτε σε σχέση με την Cathy O'Brien είναι μια πολύ ισχυρή ένδειξη
ότι υπάρχει κάτι στην ιστορία της, για παράδειγμα.
Εκτός από το ψυχολογικό και αυτό το τεχνικό επίπεδο, πρέπει επίσης να πούμε ότι το
πνευματικό-ιδεολογικό υπόβαθρο παίζει πολύ κεντρικό ρόλο.
Πολλοί δράστες βλέπουν τους εαυτούς τους ως μέρος μιας σατανικής ή εωσφορικής τάξης που θέλει να αποκτήσει
δύναμη μέσω του πόνου, του θανάτου και της υποταγής.
Για αυτούς, αυτές οι τελετουργίες είναι κάτι περισσότερο από απλός συμβολισμός.
Πιστεύουν στην ενέργεια ή τη δύναμη που μπορεί να αποκτηθεί μέσω αυτής της θυσίας.
Και είναι ακριβώς αυτή η πεποίθηση που περνάει από γενιά σε γενιά μέσα στις οικογένειες των αιρέσεων και
στη συνέχεια συνδυάζεται με μια ελιτίστικη κοσμοθεωρία:
Δηλαδή, οι εκλεκτοί - από τη δική τους σκοπιά - είναι πάνω από τους άλλους ανθρώπους - τους οποίους,
ωστόσο, φοβούνται επίσης λόγω της αριθμητικής τους υπεροχής.
Ναι.
Οι συνέπειες για τα θύματα, δηλαδή τα θύματα αυτών των συστημάτων, είναι επίσης σημαντικές.
Υποφέρουν από τις σοβαρότερες συνέπειες του τραύματος, όπως η σύνθετη αποστασιοποίηση αναδρομές στο παρελθόν -
που αναφέρθηκαν από τη Sandra και τη Chantal - από αγχώδεις διαταραχές, ψυχαναγκαστική συμπεριφορά.
Μπορεί να υπάρχουν σωματικές ασθένειες ως αποτέλεσμα αυτών των ετών κακοποίησης.
Και συχνά επίσης βαθιές κρίσεις ταυτότητας.
Και πολλοί από τους θιγόμενους αναπτύσσουν, επομένως, επίσης αυτή τη δομή διασχιστικής ταυτότητας, όπως επιδιώκουν οι δράστες.
Αυτό σημαίνει ότι θα έχετε έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων στο εσωτερικό που θα εμφανίζονται και στο εξωτερικό.
Έτσι, όταν μιλάμε για την τελετουργική βία και τον έλεγχο του νου - και σιγά σιγά φτάνω στο τέλος - δεν πρόκειται μόνο για την
αποκάλυψη μεμονωμένων περιπτώσεων, αλλά για το κεντρικό ερώτημα του πόσα γνωρίζουν αυτές οι δυνάμεις για την
ανθρώπινη συνείδηση και πώς στη συνέχεια καταχρώνται αυτή τη γνώση για να επιτύχουν έναν συγκεκριμένο τελικό στόχο.
Δηλαδή την εγκαθίδρυση μιας - από τη δική τους οπτική γωνία - σατανικής παγκόσμιας αυτοκρατορίας.
Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε ανεξάρτητη έρευνα για τη διάσταση και ο προγραμματισμός με βάση το τραύμα
και ότι υπάρχουν ασφαλείς χώροι για τους επιζώντες.
Αλλά και το θάρρος να συνεργαστούμε πέρα από τα θεσμικά όρια, διότι η σιωπή προστατεύει μόνο τους θύτες.
Η εκπαίδευση και η ευαισθητοποίηση είναι το πρώτο βήμα για να σπάσει αυτός ο κύκλος.
Και το έργο μου θεωρείται επίσης ως συμβολή σε μια πιο ολοκληρωμένη αποσαφήνιση αυτών των μηχανισμών.
Η τελετουργική βία δεν είναι ένα περιθωριακό ζήτημα, αλλά ένας καθρέφτης για το τι συμβαίνει όταν μυστικές, αποκρυφιστικές ομάδες
επεκτείνουν απαρατήρητα την επιρροή τους στην κοινωνία μας.
Μάλιστα, κύριε.
Επομένως, εναπόκειται και σε εμάς να εξετάσουμε προσεκτικότερα, να λάβουμε σοβαρά υπόψη τα θύματα και να διασφαλίσουμε
ότι οι διαπιστώσεις αυτές θα φθάσουν στο ευρύ κοινό.
Εξάλλου, αυτό απειλεί την ελευθερία κάθε ατόμου.
Η τελετουργική βία και ο έλεγχος του νου, όπως ήδη εκφράστηκε στη διάλεξη, αποτελούν έκφραση της ίδιας
καταστροφικής ιδέας: ότι ένα άτομο μπορεί να κυριαρχηθεί, να σπάσει και να καταληφθεί η ψυχή του.
Και όμως, κάθε αλήθεια που έρχεται στο φως - και αυτή είναι η θετική πλευρά του όλου
πράγματος, ας πούμε - αποδυναμώνει αυτό το σύστημα.
Τελικά, η διαφώτιση αρχίζει όταν βάζουμε το ανείπωτο σε λέξεις και όταν οι επιζώντες - όπως
η Σάντρα και η Σαντάλ - τολμούν να μιλήσουν.
Και αυτό απαιτεί πλατφόρμες όπως αυτή. Για άλλη μια φορά, σας ευχαριστώ.
Και θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι ακούν για την ετοιμότητά τους να ακούσουν, αλλά και να κοιτάξουν
και να μην κλείσουν τα μάτια τους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ναι! Σας ευχαριστώ!
Σε ευχαριστώ, Μαρσέλ, μέσα σε λίγα λεπτά πραγματικά υποκλίθηκες σε αυτό που είπε ο πατέρας μου στην αρχή αυτού του συνεδρίου.
Μόλις έδειξε, με τις δεκαετίες της έρευνάς μας, πώς αυτές οι μυστικές δομές έχουν τελικά τις ρίζες τους στον σατανισμό.
Και έχουμε ακούσει από τα ίδια τους τα στόματα ότι θέλουν να εγκαθιδρύσουν μια σατανική παγκόσμια τάξη.
Αλλά είναι λιγότεροι από εμάς.
Είμαστε πολύ ανώτεροι από αυτούς, αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε!
Αν μόνο το φως μπει μέσα, τότε όλο αυτό το εγκληματικό οικοδόμημα θα καταρρεύσει. Και
βρισκόμαστε στα πρόθυρα αυτού του γεγονότος.
Και αυτός είναι ο λόγος: αν όλοι σας διαδώσετε αυτή τη διάλεξη και όλο αυτό το ΑΖΚ έτσι ώστε να γίνει πραγματικά
ελαφρύ, τότε αυτή η σατανική παγκόσμια τάξη θα καταρρεύσει.
Σας ευχαριστούμε για τον αγώνα σας να φέρετε στο φως αυτές τις σκληρές πρακτικές.