Dr. Andrea Christidis egia eta justiziaren aldeko txapelduna da – haurrentzat eta gurasoentzat.
Psikologo kliniko, hezkuntza, neuropsikologia, kriminal eta forentseko espezialista da, baita portaera-terapeuta ere.
Aditu independente gisa, jada 1.000 familiako kasu baino gehiago aztertu ditu, gazteen ongizate bulegoek
haurrak kentzea justifikatuta zegoen ala ez zehazteko.
Horrela eginez, adeitasun-txostenak, sinadura faltsuak, datuen erabilera okerra, diagnostiko okerrak, gobernuaren
ustelkeria, erregistro faltsuak, pertsonaien difamazioa eta egiazkoak ez ziren faktuak aldarrikatzea agerian utzi zituen.
Berak ere satanismozko erritual-indarkeriako kasu batzuk aurkitu zituen.
Bere konpromiso handia zela-eta, hasieratik oztopo ugari izan zituen.
Adibidez, saiakera egin zuten haren titulazio profesionalak kentzeko.
80tik gora kargu penal jarri zizkioten, baina guztiak bertan behera utzi zituzten.
Dr Christidik agerian utzi du Alemaniako zaintza-etxeetan instituziozko abusuak gertatzen
ari direla, haurrak modu askotara ustiatuz.
Horri aurre egiteko, 2024an Axion Resist elkartea sortu zuen.
Medikuntza, psikologia, hezkuntza, zuzenbidea, kriminologia, biologia eta informatikako adituek osatzen dute, eta
haurren eta haien osasunaren, baita askatasunaren eta legearen nagusitasunaren ere, babesa bermatzera konprometituta dago.
Fusioak sailen espezializazioak modu eraginkorrean bateratzea ahalbidetuko du.
Dr. Andrea Christidis-ek bere senarrarekin batera MWGFDren (Osasun, Askatasun eta Demokraziarako Medikuntza Profesionalak
eta Zientzialariak) zuzendaritza-batzordean ere parte hartzen du. Elkarte honek biztanleriaren
osasuna eta ongizate soziala sustatzeari eskainia dago.
Kaixo Andrea! Pozten naiz hemen ikusteaz!
Haurren trafikoari eta haurrak zaintzara hartzeari buruzko zenbait datu zuregandik entzun nahi genituzke.
Zu zara arlo honetako aditu absolutua.
Zure esperientziez entzutea gustatuko litzaiguke.
Badira zure hitzaldi batzuk, ordu luzez entzun daitezkeenak. Esateko asko duzu.
Gaur 20 minutu besterik ez dituzu, beraz, laburbiltzeko zorte on opa dizut!
Eskerrik asko hemen egoteko aukera emateagatik. Ohartu naiz hizlarien batzuk jada ezagutzen ditudala eta nik
neuk haiekin sinposioak edo elkarrizketak egin ditudala.
Oraindik ere sakon eragin zidan. Orain hasiko naiz gobernuak nola iritsi daitekeen hainbeste haur horietaraino azaltzen.
Eta berehala hasiko naiz hainbat punturekin.
Lehen puntua – sarrera: Haurren babesaren bi aurpegiak.
Alemania estatu konstituzional gisa hartzen da, haurrentzako babesleku segurutzat.
Baina errealitateak guztiz bestelako irudi bat marrazten du.
2023ko amaieran, 215.000 inguru haur zainpean zeuden – haur-etxeetan,
harrera-familietan edo gazteen ongizate-instalazioetan.
2024an, egunean gutxi gorabehera 190 haur bereizita geratu ziren beren gurasoengandik.
Urtero, zaintza eta bisita eskubideei buruzko 148.600 inguru prozedura izaten dira – 86.000 haur inguru
gatazka handiko prozedura horietan murgilduta daude.
Era berean, kasu bakoitzeko gastuak gora doaz: 2016an jada 12.000 € baino gehiago ziren – gaur askoz altuagoak dira.
Kanpoko ostaturako urteko gastu osoa 8.000 milioi eurokoa da.
Haurren babesa aspaldidanik bilioi-libreko negozio bihurtu da.
Baina itxura honen atzean indarkeria instituzionala, interes ekonomikoak eta hutsune egiturazkoak ezkutatzen dira.
Bigarren puntua: Dr. Reiner Fuellmich-ek mundu mailako hedatasuna duen informazioa eman du.
Nazioartean ospe handia duen abokatu honek, Reiner Fuellmich-ek, Koronako Batzordearen
bidez milioika pertsonen artean ezaguna egin zen.
Bere misioa: injustizia politiko eta sozialen inguruan kontzientzia piztea.
Haurrak trafikatzea, erakundeetako sexu-abusuak eta agintari publikoetako ustelkeria ere salatu zituen.
Baina Fuellmich-ek Ahren ibarreko uholde-hondamendia Corona Batzordean ikertu nahi duenean – bertako bizilagun askok
diotenez, uholdeek eraman eta hondatutako haurtxoen buru-hezurak aurkitu zituztela, eta hori, noski,
erritual-abusuaren seinale bat da – botere-gatazka bat pizten da, Alemaniatik haratago hedatzen dena.
Puntu honek ere eragin du (gaur hainbat aldiz aipatu den bezala) beste pertsona batzuek salaketa hau ikertu nahi izatea – ez
bakarrik Dr. Reiner Fuellmich-ek, baita, adibidez, Max Eder-ek ere, orain atxilotuta dagoena eta oraindik kargurik gabe dagoena,
eta garaian GSG 9 sortu zuena , eremu honetan oso, oso aktiboa izan zena, eta Prinz Reuss izeneko taldearekin lotutako
beste batzuk; uste dut 26 pertsona zeudela – gaur egun oraindik atxiloketan daude. Haietatik bi hil egin dira ordutik.
2022ko irailaren 5ean, Dr. Fuellmichen aurkako oinarri gabeko delitu-salaketa jarraituko da.
Huts egiten du, baina epaitegiak bere karguak aurkezten ditu.
Seinale-emaile askorentzat ohikoa den eredua – deserosoak diren galderak egiten
dituztenek beraiek ikerketaren objektu bihurtzen dira.
Geroago, Dr. Reiner Fuellmich-ek ICIC.law (https://icic.law/) sortu zuen, nazioarteko informazio-atari bat.
Bere elkarrizketek – esaterako, 2022ko abenduaren 22an Calin Georgescu-rekin eta 2023ko abuztuaren 20an Cathy O'Brien-ekin
– mundu osoko entzule eta ikusleengana iritsi ziren.
Marcel Poltek gaur jada azaldu duen bezala, Cathy O'Brien erritual-abusuen biktima izan zen. Halaber, MKultra programak
ere eragin zion "proba-subjektu" gisa – horrela esango nuke.
Orain hirugarren puntura heltzen naiz: Berlinen gertatutako abusu-kasu bat – Sistema huts egiten duenean.
Kasuaren erdigunean lau urteko mutiko bat dago, bere aitaren aldetik jasandako aho- eta anal-abusuen berri amari ematen diona.
Pediatra batek eta Charité Ospitaleko medikuek indartsu susmatzen dute oraindik ere
sexu-abusu etengabea. Argazki-froga eta txostenak daude.
Dagoeneko iaz abenduan Bavariako sinposio batean honi buruz hitz egin nuen.
Oraindik ere YouTube-n ikusi dezakezu "Axion Resist" izenpean.
Hala ere, amaren arabera, Berlineko biktimaren abokatuak ez zituen ikerketaren aurkikuntza gakoak epaitegira bidali.
LKA ondoren ikerketa ixten du.
Arrazoiketa: "Dena haurraren irudimenean sortu behar da edo amak eragin izan du."
Galdeketa-saioen audio-grabazioek erakusten dute amaren eraginik ez zegoela. Audio-grabazioak ditut.
Prozedura amaituta dago. Amak urte askotan ezin izan du bere semearekin harremanetan egon. Mutikoa orain 14 urte ditu.
Lekukoek jakinarazi didate – ezin dut hori egiaztatu edo ikertu – mutikoa orain Berlineko
kaleetan haurren prostituta gisa ari dela lanean.
Laugarrenik: eskalazioa eta egilearen pribilegioa.
Mutilak portaera-arazo larriak garatzen ditu: jokabide sexualizatua, inkontinentzia eta suizidio-pentsamenduak.
Helduak sexu-jardueretan parte hartzera bultzatzen ditu eta haurtzaindegian eta eskolan behin eta
berriro abusu-eszena batzuk berreraikitzen ditu.
Mediku profesionalen tratamendu-gomendioak zeuden. Hauek baztertu egin ziren.
Aitak baztertu zuen, baina 2015ean oraindik zaintza bakarra emango zaio.
Ama, jada esan dudan bezala, haurrarekin duen harreman guztia galtzen du.
Urtebetez ez zioten bere semea ikusteko baimenik eman.
Ondoren sporadikoki eta lagunduta, eta orain urte asko daramatza harremanik gabe.
Alderdi batzuen hainbat txostenek tratu txarrak egiaztatu zituzten. Denak baztertu zituzten.
2017an eta 2018an, haurra jada denbora batez bere aitarekin bizi zenean, Neukölln-eko Gazteen Ongizate Bulegoak
haurraren jokabide sexualizatu larriak dokumentatu zituen.
Mutilak hainbat aldiz esan zuen: "Hil nahi dut."
Familia epaitegiak eta abarrek nire esku jarritako fitxategi guztiak berrikusi ditut. Ez dago
ebidentziarik amak haurraren ongizatea arriskuan jartzen duenik.
Bosgarrena: Egileen nahasketak eta babes sistemikoa.
Amak jakin du Uwe Kranzek jada aipatu zuen Desagertutako eta Esplotatutako Haurren Zentro Nazionalak (NCMEC) kasu honekin
lotuta haurren pornografiari buruzko salaketa bat erregistratu duela. Salaketa hori Estatu Kriminal Poliziaren Bulegoan
(LKA) erregistratu zuten, baina ez zen inolako ikerketarik egin.
Carsten Stahl, bere burua publikoan haurren babesle gisa aurkezten duena, amaren arabera, gaztetik
ezagutzen du egotzitako egile – aita – pertsonalki.
Gainera, elkarrekin bizi zuten etxebizitzara ere bisitan joaten zaio – bere ama oraindik bere aitarekin bizi zen garaian.
Baina Carsten Stahl-ek amaren aurka demanda jarri du, amak esan zuelako Carsten Stahl-ek aita hau ezagutzen duela.
Ama epaiketan irabazi du eta epaileak galdetu du: "Zer lortu nahi du benetan Stahl-ek honekin?"
Zergatik ez liokete amari utzi aitak badakiela esatea?
Seigarrena: Dr. Dorothea Thulen kasua – mediku baten beldurtzea.
Pediatra Dr. Dorothea Thul-ek amaren izenean txosten mediko bat prestatzen du, mutilaren sexu-abusu kronikoa egiaztatuz.
Denbora gutxira, bere etxebizitzaren kanpoan erasotu zuten. Mehatxatu egin zioten, psikiatria-atal batean sartu zuten
eta atxiloketan mantendu zuten – psikiatria-ospitale batera bidali ezin zutenean – ustezko "iraintzeko portaera" egotzita.
Zazpigarrena: Testuinguru soziala – Haurren babesa industria bihurtzen denean.
Indibidual bakoitzaren patu hauen atzean, bultzada okerreko sistema bat dago.
Haurrentzako eta gazteentzako ongizate publiko zerbitzuek urtero miliardoak kostatzen dituzte.
Batez beste, zaintzapean dagoen haur bakoitzeko hilean 12.000 euro baino gehiago gastatzen da. Zerbitzu-emaile
batzuek zenbateko hori hamar aldiz jasotzen dute.
Orain politikariek – ni neu tokiko politikari izan nintzen, beraz hori esan dezaket – pobrezia
haurren ongizatearentzako mehatxu gisa baloratu dute.
Pobrezia haur baten ongizatearentzat mehatxu gisa hartzen bada, naturalki galdetzen da:
zergatik ez dituzte gurasoek haurra jasotzen?
Zergatik jasotzen dute haur-etxeek edo harrera-gurasoek diru hau?
Horri guztiari gehitu behar zaizkio haurren pobrezia gero eta handiagoa – Bundestag-aren arabera, "hezkuntza-prozesu osoan
ondorio urrunekoak" dituena – kargatuta dauden familia-auzitegiak, sexu-abusuen kasuetan froga-bilketa
ez egotea eta egileak babesten dituen erakundeek amak delitu-tzat jotzea, abusua susmatzen edo salatzen badute.
Hori esan dezaket, urteetan zehar mila baino gehiago familia-lege kasu aztertu ditudalako eta adituen
iritzi berdinak aztertu eta kritikatu ditudalako.
Hasieran esan behar dut oso zaila dela sexu-abusuaren froga egitea,
genetika-materialik edo lesio larriarik aurkitzen ez bada.
Haurrak halako aldarrikapenak egiten dituztenean, ama askotan haurra manipulatzeaz akusatzen dute.
Orduan esaten da amak haurraren ongizatea arriskuan jartzen duela eta haurra ustezko egileari bidaltzen
diotela – ia kasu guztietan hori egiaztatu dezaket.
Eta, gainera, egileek jasotzen duten babes instituzionala dago, amak kriminalizatzen dituena – beste faktore bat –; askotan amak
prozedura penalak jasaten dituzte edo tratamendu psikiatrikorako bidaltzen dituzte. Batzuetan,
guztiz okerrak diren diagnostikoak ematen dizkiete.
Honek esan nahi du abusua salatzen duen edonork bere seme-alaba galtzeko arriskua duela. Horrela,
erasotzaileak babestea interes nazionaleko kontu bihurtzen da.
Zortzigarrena: Paralelo historikoak – egoitza-zaintzaren alde iluna. Kasu hauek ez dira isolatutako gertakariak.
Kentler esperimentuetatik Haasenburgera, SOS Haurren Herrixketara eta Wunsiedeleko Lena txikira:
Berriro eta berriro, sexu-indarkeria, tortura edo heriotza gertatu ziren estatuaren edo
elizaren gainbegirapean zeuden erakundeetan.
Informazioa publikoan dokumentatuta dago. Gure hasierako orrialdean ere aurki dezakezu, "Axion Resist" izenpean .
Gainera, gai honi buruzko simposio asko ere egin ditugu eta kasu eta iturri asko aipatu ditugu.
Biktima askoren ahotsa inoiz ez zen entzun. Eta injustizien aurka hitz egiten dutenek – horri buruz zerbait edo bi
kontatu diezazuket – askotan beraiek bihurtzen dira helburu.
Eta bederatzigarrenik, eta baita amaierarako: egiaaren prezioa.
Dr Reiner Fuellmich deserosoak diren egia esaten dutenen sinboloa da.
Korruptzioa, gehiegikeria eta boterearen gehiegikeria agerian utzi nahi zituen. Horregatik kriminalizatu zuten.
Dr. Dorothea Thul-ek inork entzun nahi ez zuena diagnostikatu zuen eta bere askatasuna galdu zuen.
Hau ere Max Ederi eta Prinz Reuss taldeko beste batzuei aplikatzen zaie, eta, zalantzarik gabe, beste askori ere bai.
Eta horregatik gehitu nahi dut gure Axion Resist webgunean dohaintza-kontuak zerrendatuko ditugula
atxiloketan dauden eta berehala laguntza behar duten pertsonentzat – beren defentsa juridikorako funtsak.
Hau gure etxeko orrialdean argitaratuko dugu.
Haien seme-alabak babestu nahi zituzten amak bozkatzeko eskubidea kendu zitzaien.
Eta laguntza behar zuten haurrak haiek apurtzeko diseinatutako sistemaren esku utzi zituzten.
Politikari eta ex-Kanziler Olaf Scholzek 2002an egindako adierazpena gogoratzen dut: "Jada
haurren oheen gaineko aire nagusitasuna irabazi dugu."
Honek esan nahi du estatuak haurrak bere zaintzapean hartu dituela.
Haiek, haur-eskola eta eskoletan ere, sexu- eta desegoki hezkuntzarekin indoktrinatzen dituzte.
Joko original hau genuen, non gurasoek ez zekiten gizon bitxi batzuk haurtzaindegi barrura sartzen
ari zirela eta haurrak sexu-abusatzen ari zirela.
Abusuen kasuak ere izan dira, eta abar. Hori bezalako gauzak gertatzen dira, eta gurasoek botere gabe geratzen dira. Keixatzen
badira, seme-alabak kenduko dizkietela espero beharko dute.
Eta guztien muineko mezua da: haurren babesa ez dela estalki bat estaltze-ekintza bat estaltzeko.
Gaizki-jokabideak agerian uzten dituztenek haurrak babesten dituzte – ez sistemak.
Eta haurrak hartzea ia dirua inprimatzeko lizentzia bat da. Hemen hori besterik ezin dut esan.
Eta argitasuna hasten da isiltasuna derrigorrezkoa den tokian.
Eskerrik asko. Eskerrik asko.
Hemen hain denbora laburrean eta hain modu trinkoan hain distiratsu egin da!
Haurrentzako zuen dedikazioagatik eta hain ausardiz haien alde egiteagatik, bihotzez eskerrik asko.
Emakume ona etengabe auzi-prozedura legaletan murgilduta dago.
Telefonoz hitz egiten genuenean, beti epaitegira joan eta beste entzunaldi batera joan behar izaten zuen: "Pixka bat itxaron,
oraindik egin behar dut..." Eta gauerdian dena prestatu zuen, epaitegian oraindik zegoelako eta
oraindik egin behar zuelako... Laburbilduz: heroina zara!
Bai! Eta eskerrik asko puntu hauek ere lotzeagatik.
Eta zuretzat arrakasta guztiak opa dizkizut, eta bihotz-bihotzez eskerrak eman nahi dizkizut ekarpen honengatik.
Eskerrik asko. Eskerrik asko asko.