دکتر آندریا کریستیدیس قهرمان حقیقت و عدالت است – برای کودکان و والدین.
او روان‌شناس متخصص در روان‌شناسی بالینی، آموزشی، عصب‌روان‌شناسی، جنایی و پزشکی قانونی است و همچنین درمانگر رفتاری می‌باشد.
۱۲۳۴۳۲۱ در نقش خود به‌عنوان یک کارشناس مستقل، او تاکنون بیش از ۱۰۰۰ پرونده خانوادگی را بررسی کرده است تا مشخص کند آیا
برداشتن کودکان توسط ادارات رفاه جوانان موجه بوده است یا خیر.
با این کار، او گزارش‌های مودت، امضاهای جعلی، سوءاستفاده از داده‌ها، تشخیص‌های نادرست، فساد دولتی، سوابق
جعل‌شده، تهمت‌زنی و ارائه حقایق دروغین را افشا کرد.
او همچنین با مواردی از خشونت آیینی شیطانی مواجه شد.
به دلیل تعهد فراوانش، او از همان ابتدا با موانع متعددی روبه‌رو شد.
برای مثال، تلاش‌هایی برای سلب عناوین حرفه‌ای او انجام شد.
بیش از ۸۰ اتهام کیفری علیه او مطرح شد، اما همهٔ آن‌ها رد شدند.
دکتر کریستیدیس فاش می‌کند که سوءاستفادهٔ نهادی در خانه‌های نگهداری آلمان در حال وقوع است و
کودکان به طرق مختلف مورد بهره‌کشی قرار می‌گیرند.
برای مقابله با این، او در سال ۲۰۲۴ انجمن Axion Resist را تأسیس کرد.
این گروه متشکل از متخصصانی در زمینه‌های پزشکی، روان‌شناسی، آموزش، حقوق، جرم‌شناسی، زیست‌شناسی و فناوری اطلاعات است و متعهد به حفاظت
از کودکان و سلامت آن‌ها، و همچنین آزادی و حاکمیت قانون می‌باشد.
این ادغام امکان تجمیع مؤثر تخصص‌های بخش‌های مختلف را فراهم خواهد کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ دکتر آندریا کریستیدیس و همسرش نیز در هیئت مدیرهٔ MWGFD (پزشکان و دانشمندان برای سلامت، آزادی و دموکراسی)، انجمنی که به
خدمت‌رسانی به سلامت و رفاه اجتماعی جمعیت اختصاص دارد، حضور دارند.
۱۲۳۴۳۲۱ سلام آندریا! خیلی خوشحالم که اینجا هستی!
ما مایل هستیم چند حقیقت از شما درباره قاچاق کودکان و پذیرش کودکان تحت سرپرستی بشنویم.
شما در این زمینه متخصص مطلق هستید.
ما مشتاق شنیدن تجربیات شما هستیم.
سخنرانی‌هایی هست که می‌توان ساعت‌ها به آن‌ها گوش داد. شما حرف‌های زیادی برای گفتن دارید.
امروز شما فقط ۲۰ دقیقه وقت دارید، پس برای شما در خلاصه‌کردن آن بهترین آرزوها را دارم!
از اینکه به من اجازه دادید اینجا باشم، سپاسگزارم. متوجه شده‌ام که قبلاً برخی از سخنرانان را می‌شناسم و
خودم سمینارها یا مصاحبه‌هایی با آن‌ها برگزار کرده‌ام.
هنوز هم عمیقاً تحت تأثیر آن قرار دارم. من فقط می‌خواهم شروع کنم به صحبت درباره اینکه
دولت چگونه می‌تواند به این همه کودک دست یابد.
و بلافاصله با چند نکته شروع می‌کنم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ نکته‌ی اول – مقدمه: دو رویه‌ی حمایت از کودکان.
آلمان به‌عنوان یک دولت قانون اساسی و پناهگاهی امن برای کودکان محسوب می‌شود.
اما واقعیت تصویر کاملاً متفاوتی را به نمایش می‌گذارد.
در پایان سال ۲۰۲۳، حدود ۲۱۵٬۰۰۰ کودک تحت مراقبت بودند – در خانه‌های کودکان، خانواده‌های سرپرستی یا مؤسسات رفاه جوانان.
در سال ۲۰۲۴، تقریباً ۱۹۰ کودک هر روز از والدین خود جدا می‌شدند.
هر سال حدود ۱۴۸٬۶۰۰ پرونده درباره مسائل حضانت و ملاقات مطرح می‌شود – تا ۸۶٬۰۰۰ کودک در این پرونده‌های بسیار جنجالی درگیر می‌شوند.
در عین حال، هزینه‌های هر مورد در حال افزایش است: در سال ۲۰۱۶ این هزینه‌ها از ۱۲٬۰۰۰ یورو فراتر
رفته بود – امروز به‌طور قابل‌توجهی بالاتر است.
مجموع هزینه‌ی سالانه‌ی مراقبت‌های خارج از منزل به ۸ میلیارد یورو می‌رسد.
حفاظت از کودکان مدت‌هاست که به کسب‌وکاری میلیارد پوندی تبدیل شده است.
اما پشت این نمای ظاهری، خشونت نهادی، منافع اقتصادی و شکست ساختاری پنهان است.
نکته دوم: دکتر راینر فولمیخ اطلاعاتی را ارائه کرده است که دامنهٔ جهانی دارد.
این وکیل مشهور بین‌المللی، راینر فولمیخ، از طریق کمیته کرونا برای میلیون‌ها نفر شناخته شد.
مأموریت او: افزایش آگاهی درباره بی‌عدالتی‌های سیاسی و اجتماعی.
او همچنین درباره قاچاق کودکان، سوءاستفاده جنسی نهادی و فساد در مقامات دولتی گزارش داد.
اما وقتی فولمیخ می‌خواهد فاجعه سیل در دره آه را در کمیته کرونا بررسی کند – جایی که گفته می‌شود جمجمه‌های نوزادان شسته شده پیدا
شده است، همان‌طور که بسیاری از ساکنان گزارش داده‌اند، که البته نشانه‌ای از سوءاستفاده آیینی است – کشمکش
قدرتی‌ای آغاز می‌شود که بسیار فراتر از آلمان امتداد دارد.
این نکته همچنین منجر شده است (همان‌طور که امروز چندین بار اشاره شد) به افراد دیگری که این ادعا را مطرح کرده‌اند و می‌خواهند را
بررسی کنند – نه تنها دکتر راینر فولمیخ، بلکه برای مثال مکس ادر، که اکنون در بازداشت است و هنوز تفهیم اتهام نشده، و کسی که در آن
زمان GSG 9 را تأسیس کرد ، که در این زمینه بسیار بسیار فعال بود، و دیگران در ارتباط با به اصطلاح گروه پرینس-رویس،
به گمانم ۲۶ نفر ۱۲۳۴۳۲۱ – هنوز در بازداشت هستند. دو نفر از آنها از آن زمان تاکنون درگذشته‌اند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۲۲، شکایت کیفری بی‌اساس علیه دکتر فولمیخ مطرح می‌شود.
او شکست می‌خورد، اما دادگاه سپس اتهامات خود را مطرح می‌کند.
الگویی آشنا برای بسیاری از افشاگران – کسانی که سؤال‌های ناخوشایند می‌پرسند، خودشان موضوع تحقیق می‌شوند.
بعداً، دکتر راینر فولمیخ وب‌سایت ICIC.law (https://icic.law/)، یک پرتال بین‌المللی اطلاعات، را تأسیس کرد.
مصاحبه‌های او – برای مثال، با کالین جورجسکو در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۲ و کتی اوبراین در ۲۰ اوت ۲۰۲۳ – به مخاطبان سراسر جهان رسید.
همان‌طور که مارسِل پولته امروز توضیح داد، کتی اوبراین قربانی آزار آیینی بود. او همچنین تحت تأثیر این برنامه ام‌کالتر به عنوان «موضوع
آزمایش» قرار گرفت – این توصیفی است که من ارائه می‌دهم. ۱۲۳۴۳۲۱
۱۲۳۴۳۲۱ اکنون به نکته سوم می‌رسم: یک مورد سوءاستفاده در برلین – وقتی سیستم شکست می‌خورد.
۱۲۳۴۳۲۱ در مرکز این پرونده پسری چهار ساله قرار دارد که به مادرش از آزار دهانی و مقعدی توسط پدرش می‌گوید.
یک متخصص اطفال و پزشکان بیمارستان شاریته شک قوی به سوءاستفاده جنسی مداوم را تأیید می‌کنند. شواهد عکاسی و گزارش‌ها وجود دارد.
من قبلاً در دسامبر سال گذشته در یک سمپوزیوم در باواریا در این باره گزارش دادم.
شما هنوز هم می‌توانید آن را در یوتیوب تحت عنوان «Axion Resist» تماشا کنید.
با این حال، به گفته مادر، وکیل قربانی برلین یافته‌های کلیدی تحقیق را به دادگاه ارسال نکرد.
سپس LKA تحقیقات را مختومه می‌کند.
استدلال: «همهٔ این‌ها باید از تخیل کودک برخاسته باشد یا تحت تأثیر مادر بوده باشد.»
ضبط‌های صوتی بازجویی‌ها نشان می‌دهند که هیچ نشانه‌ای از تأثیر مادر وجود نداشته است. من ضبط‌های صوتی را دارم.
روند دادرسی به پایان رسیده است. مادر سال‌هاست که به فرزندش دسترسی نداشته است. پسر اکنون ۱۴ ساله است.
شاهدان به من اطلاع داده‌اند – من نمی‌توانم این را تأیید یا بررسی کنم – که این پسر اکنون قرار است
به‌عنوان یک کودک روسپی در خیابان‌های برلین کار کند.
چهارم: تشدید و امتیاز مجرم.
پسر دچار مشکلات رفتاری شدید می‌شود: رفتار جنسی‌شده، بی‌اختیاری و افکار خودکشی.
او بزرگسالان را به انجام اعمال جنسی تشویق می‌کند و بارها صحنه‌های آزار را در مهدکودک و مدرسه بازسازی می‌کند.
توصیه‌هایی برای درمان از سوی متخصصان پزشکی ارائه شده بود. این توصیه‌ها نادیده گرفته شدند.
پدر او را طرد کرد، اما در سال ۲۰۱۵ همچنان حضانت انحصاری به او اعطا خواهد شد.
مادر، همان‌طور که قبلاً گفتم، تمام تماسش را با کودک از دست می‌دهد.
او اجازه نداشت که فرزندش را برای یک سال کامل ببیند.
سپس به‌طور پراکنده و با همراهی، و اکنون سال‌هاست که هیچ تماسی نداشته است.
چند گزارش از حزب سوءاستفاده را تأیید کردند. همه‌شان نادیده گرفته شدند.
در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸، زمانی که کودک مدتی بود با پدرش زندگی می‌کرد، اداره رفاه جوانان
نوکولن رفتار جنسی‌شده شدید در کودک را مستند کرد.
پسر چندین بار گفت: «می‌خواهم بمیرم.»
من تمام پرونده‌هایی را که دادگاه خانواده در اختیارم قرار داده بود و غیره بررسی کرده‌ام. هیچ مدرکی دال بر
اینکه مادر رفاه کودک را به خطر می‌اندازد وجود ندارد.
پنجم: درگیری‌ها و حمایت سیستماتیک از عاملان.
مادر مطلع می‌شود که مرکز ملی کودکان گمشده و مورد سوءاستفاده (NCMEC) – که اوه کراَنز قبلاً به آن اشاره کرده بود – گزارشی از
پورنوگرافی کودکان در ارتباط با این پرونده ثبت کرده است. این گزارش در اداره کلانتری ایالتی
(LKA) ثبت شده بود، اما هیچ تحقیقی انجام نشد.
کارستن اشتال، که خود را به‌طور علنی به‌عنوان حامی کودکان معرفی می‌کند، طبق گفته مادر، از
دوران جوانی متهم – پدر – را شخصاً می‌شناسد.
او همچنین در آپارتمان مشترکشان به دیدارش می‌رود – زمانی که مادرش هنوز با پدرش زندگی می‌کرد.
اما کارستن اشتال از مادر شکایت می‌کند چون او گفته است که کارستن اشتال این پدر را می‌شناسد.
مادر در دادگاه پیروز می‌شود و قاضی می‌پرسد: «استال واقعاً با این کار چه می‌خواهد به دست آورد؟»
چرا نباید به مادر اجازه داده شود که بگوید او پدر را می‌شناسد؟
ششم: پرونده دکتر دوروتیا تُل – ارعاب یک پزشک.
دکتر دوروتیا تُل، متخصص اطفال، به نمایندگی از مادر گزارش پزشکی‌ای تهیه می‌کند که سوءاستفاده جنسی مزمن از پسر را تأیید می‌کند.
کمی بعد، او در بیرون آپارتمانش مورد حمله قرار می‌گیرد. به او تهدید می‌شود، در بخش روان‌پزشکی بستری می‌شود و در
بازداشت موقت نگه داشته می‌شود – وقتی نتوانستند او را به بیمارستان روان‌پزشکی بفرستند – به اتهام «رفتار توهین‌آمیز».
هفتم: زمینهٔ اجتماعی – وقتی حمایت از کودک به یک صنعت تبدیل می‌شود.
پشت این سرنوشت‌های فردی، سیستمی نهفته است که مشوق‌های گمراه‌کننده‌ای دارد.
خدمات رفاهی کودکان و نوجوانان عمومی هر سال میلیاردها هزینه دارد.
به‌طور متوسط، بیش از ۱۲٬۰۰۰ یورو در ماه برای هر کودک تحت مراقبت هزینه می‌شود. برخی
ارائه‌دهندگان ده برابر این مبلغ دریافت می‌کنند.
اکنون سیاستمداران – خودم هم سیاستمدار محلی بودم، پس می‌توانم این را بگویم – فقر را
به‌عنوان تهدیدی برای رفاه کودکان ارزیابی کرده‌اند.
اگر فقر به‌عنوان تهدیدی برای رفاه کودک در نظر گرفته شود، به‌طور طبیعی این سؤال مطرح می‌شود: چرا والدین کودک را به دست نمی‌آورند؟
چرا خانه‌های کودکان یا والدین سرپرست این پول را دریافت می‌کنند؟
به این موارد فقر فزاینده کودکان – که به گفته بوندستاگ «پیامدهای گسترده‌ای برای کل فرایند آموزشی» دارد – دادگاه‌های خانواده با بار
کاری سنگین، فقدان حفظ شواهد در پرونده‌های آزار جنسی و حمایت نهادی از آزارگران که مادران را هنگام
شک یا گزارش آزار مجرم می‌سازد، نیز افزوده می‌شود.
می‌توانم این را بگویم چون طی سال‌ها بیش از هزار پرونده حقوق خانواده را بررسی کرده‌ام و به همان اندازه
نظرات کارشناسی را نیز مورد بررسی و نقد قرار داده‌ام.
باید از همان ابتدا بگویم که اگر هیچ ماده ژنتیکی یا صدمات جدی یافت نشود، اثبات آزار جنسی بسیار دشوار است.
وقتی کودکان چنین ادعاهایی می‌کنند، اغلب مادر متهم می‌شود که کودک را دستکاری کرده است.
سپس گفته می‌شود که مادر رفاه کودک را به خطر می‌اندازد و کودک به متهم فرستاده می‌شود – و این در واقع در
تقریباً همه موارد صادق است، می‌توانم این را تأیید کنم.
و سپس حمایت نهادی از عاملان که مادران را مجرم می‌داند – این هم یک عامل دیگر است – اغلب مادران با پیگرد کیفری مواجه
می‌شوند یا برای درمان روان‌پزشکی فرستاده می‌شوند. گاهی تشخیص‌هایی به آن‌ها داده می‌شود که کاملاً نادرست هستند.
این بدان معناست که هر کسی که سوءاستفاده را گزارش کند، در معرض خطر از دست دادن فرزند خود قرار می‌گیرد. بنابراین،
حمایت از آزارگران به موضوعی در منافع ملی تبدیل می‌شود.
هشتم: موازی‌های تاریخی – جنبه تاریک مراقبت‌های اقامتی. این موارد حوادثی جدا از هم نیستند.
از آزمایش‌های کنتلر تا هاسنبورگ، دهکده‌های کودکان SOS و لنا کوچولو از وونزیدل:
بارها و بارها خشونت جنسی، شکنجه یا مرگ در مؤسساتی که تحت نظارت دولت یا کلیسا بودند رخ داد.
این اطلاعات به‌طور عمومی مستندسازی شده است. همچنین می‌توانید آن را در صفحهٔ اصلی وب‌سایت ما تحت عنوان «Axion Resist» بیابید.
ما همچنین سمینارهای زیادی در این زمینه برگزار کرده‌ایم و به موارد و منابع متعددی استناد کرده‌ایم.
صدای بسیاری از قربانیان هرگز شنیده نشد. و کسانی که علیه بی‌عدالتی‌ها سخن می‌گویند – می‌توانم در این‌باره یکی
دو نکته به شما بگویم – اغلب خودشان هدف قرار می‌گیرند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و نهمین و همچنین نتیجه‌گیری: قیمت حقیقت.
دکتر راینر فولمیخ نماد کسانی است که حقایق ناخوشایند را بیان می‌کنند.
او می‌خواست فساد، سوءاستفاده و سواستفاده از قدرت را افشا کند. به همین دلیل، او را مجرم شناختند.
دکتر دوروتیا تُل آنچه را که هیچ‌کس نمی‌خواست بشنود تشخیص داد و آزادی‌اش را از دست داد.
این موضوع همچنین در مورد مکس ادر و سایر اعضای گروه پرینس رویس و قطعاً بسیاری دیگر نیز صدق می‌کند.
و به همین دلیل می‌خواهم اضافه کنم که ما حساب‌های اهدایی را در وب‌سایت Axion Resist برای افرادی که در بازداشت
هستند و به حمایت فوری نیاز دارند – برای تأمین هزینه‌های دفاع حقوقی‌شان – فهرست خواهیم کرد.
ما این را در صفحهٔ اصلی وب‌سایت خود منتشر خواهیم کرد.
مادرانی که می‌خواستند از فرزندانشان محافظت کنند، از حقوقشان محروم شدند.
و کودکانی که به کمک نیاز داشتند، به سیستمی سپرده شدند که قرار بود آن‌ها را بشکند.
من یادم می‌آید که سیاستمدار و صدراعظم پیشین، اولاف شولتز، در سال ۲۰۰۲ گفت: «ما قبلاً برتری
هوایی را بر تخت‌های کودکان به‌دست آورده‌ایم.»
این بدان معناست که دولت کودکان را تحت سرپرستی خود قرار داده است.
آنها حتی در مهدکودک‌ها و مدارس با آموزش‌های جنسی و نامناسب تلقین می‌شوند.
ما این «بازی اصلی» را داشتیم که والدین نمی‌دانستند مردان غریبه‌ای به مهدکودک‌ها نفوذ می‌کنند و به کودکان آزار جنسی می‌رسانند.
حتی مواردی از سوءاستفاده و غیره هم بوده است. بنابراین چنین اتفاقاتی می‌افتد و والدین هیچ شانسی ندارند. اگر شکایت
کنند، باید انتظار داشته باشند که فرزندانشان از آنها گرفته شود.
۱۲۳۴۳۲۱ و پیام اصلی همهٔ اینها این است: حمایت از کودکان نباید پوششی برای پنهان‌کاری باشد.
کسانی که تخلفات را افشا می‌کنند از کودکان محافظت می‌کنند – نه از سیستم‌ها.
و فراهم کردن محل اقامت برای کودکان عملاً مثل داشتن مجوز چاپ پول است. فقط باید همین‌جا این را بگویم.
و روشنایی از جایی آغاز می‌شود که سکوت اجباری می‌شود.
متشکرم. متشکرم. ۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱
این کار در اینجا در مدت زمان بسیار کوتاهی و به‌طور بسیار فشرده به‌طرز درخشانی انجام شده است!
می‌خواهم از شما برای تعهدتان به کودکان و ایستادگی شجاعانه‌تان در حمایت از آن‌ها بسیار بسیار سپاسگزاری کنم.
زن نیکوکار همواره در دادرسی‌های حقوقی درگیر است.
وقتی با هم تلفنی صحبت می‌کردیم، او همیشه باید به دادگاه می‌رفت و در جلسهٔ دیگری حاضر می‌شد: «لحظه‌ای صبر کن، من هنوز
باید…» و او همه چیز را شب آماده می‌کرد چون هنوز در دادگاه بود و هنوز باید انجام می‌داد… به زبان ساده: تو یک قهرمانی!
بله! و از اینکه این نکات را نیز به هم مرتبط کردید، بسیار سپاسگزارم.
و برای شما آرزوی موفقیت‌های فراوان دارم و از صمیم قلب برای این مشارکت از شما سپاسگزارم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ متشکرم. خیلی متشکرم.