დოქტორი ანდრეა კრისტიდისი არის სიმართლისა და სამართლიანობის მებრძოლი – ბავშვებისა და მშობლებისთვის.
ის არის ფსიქოლოგი, რომელიც სპეციალიზდება კლინიკურ, საგანმანათლებლო, ნეიროფსიქოლოგიურ, სისხლის სამართლისა
და სასამართლო ფსიქოლოგიაში, ასევე ქცევითი თერაპევტია.
თავის როლში, როგორც დამოუკიდებელი ექსპერტი, მან უკვე შეისწავლა 1000-ზე მეტი საოჯახო საქმე, რათა დაედგინა, იყო თუ არა გამართლებული
ბავშვთა კეთილდღეობის სამსახურების მიერ ბავშვების წაყვანა.
ამით მან გამოავლინა სამსახურებრივი ანგარიშები, გაყალბებული ხელმოწერები, მონაცემთა ბოროტად გამოყენება, ცრუ
დიაგნოზები, სამთავრობო კორუფცია, გაყალბებული ჩანაწერები, რეპუტაციის შელახვა და ცრუ ფაქტების დადგენა.
მას ასევე შეხვდა სატანური რიტუალური ძალადობის შემთხვევები.
მისი დიდი ერთგულების გამო, ის თავიდანვე უამრავ დაბრკოლებას წააწყდა.
მაგალითად, მცდელობა იყო, მისთვის პროფესიული ტიტულები ჩამოერთმია.
მას ბრალი 80-ზე მეტ სისხლის სამართლის მუხლში წაუყენეს, მაგრამ ყველა მათგანი არ გაქარწყლდა.
დოქტორი ქრისტიდისი ამხელს, რომ გერმანიის ბავშვთა სახლებში ინსტიტუციური ძალადობა ხდება და ბავშვები
მრავალი სხვადასხვა გზით იყენებენ ექსპლუატაციისთვის.
ამის საპასუხოდ, მან 2024 წელს დააარსა ასოციაცია "აქსიონ რეზისტ".
ის აერთიანებს ექსპერტებს მედიცინის, ფსიქოლოგიის, განათლების, სამართლის, კრიმინოლოგიის, ბიოლოგიისა და IT
სფეროებიდან და მიზნად ისახავს ბავშვებისა და მათი ჯანმრთელობის, ასევე თავისუფლებისა და კანონის უზენაესობის დაცვას.
შერწყმა სხვადასხვა დეპარტამენტის ექსპერტულ ცოდნას ეფექტიანად გააერთიანებს.
დოქტორი ანდრეა კრისტიდისი და მისი მეუღლე ასევე არიან MWGFD-ის (ჯანმრთელობის, თავისუფლებისა და დემოკრატიისთვის სამედიცინო
პროფესიონალები და მეცნიერები) საბჭოს წევრები, ასოციაციისა, რომელიც მოსახლეობის ჯანმრთელობისა
და სოციალური კეთილდღეობის მომსახურებას მიეძღვნა.
გამარჯობა, ანდრეა! სასიამოვნოა შენი აქ ხილვა!
გვინდა მოვისმინოთ თქვენგან რამდენიმე ფაქტი ბავშვთა ტრეფიკინგისა და ბავშვების მზრუნველობაში აღების შესახებ.
თქვენ ამ სფეროს აბსოლუტური ექსპერტი ხართ.
სიამოვნებით მოვისმენდით თქვენს გამოცდილებას.
არის ლექციები, რომლებსაც საათობით მოუსმენდით. ბევრი რამ გაქვთ სათქმელი.
დღეს მხოლოდ 20 წუთი გაქვთ, ამიტომ წარმატებებს გისურვებთ მის შეჯამებაში!
მადლობა, რომ აქ ყოფნის საშუალება მომეცით. მივხვდი, რომ ზოგიერთ მომხსენებელს უკვე ვიცნობ და მათთან
ერთად სიმპოზიუმები ან ინტერვიუები თავად გამიმართავს.
ამან მაინც ღრმად იმოქმედა ჩემზე. ახლა კი დავიწყებ საუბარს იმაზე, თუ როგორ შეუძლია მთავრობას ამ ბევრ ბავშვთან დაკავშირება.
და დაუყოვნებლივ რამდენიმე საკითხით დავიწყებ.
პუნქტი პირველი – შესავალი: ბავშვთა დაცვის ორმაგი მხარე.
გერმანია მიიჩნევა საკონსტიტუციო სახელმწიფოდ, ბავშვებისთვის უსაფრთხო თავშესაფრად.
მაგრამ რეალობა სრულიად სხვა სურათს გვიჩვენებს.
2023 წლის ბოლოს, დაახლოებით 215,000 ბავშვი მზრუნველობის ქვეშ იმყოფებოდა – ბავშვთა სახლებში, მეურვე
ოჯახებში ან ახალგაზრდთა კეთილდღეობის დაწესებულებებში.
2024 წელს ყოველდღიურად დაახლოებით 190 ბავშვი მშობლებს შორდებოდა.
ყოველწლიურად, მეურვეობისა და ურთიერთობის უფლებასთან დაკავშირებით დაახლოებით 148,600 საქმე განიხილება – 86,000-მდე
ბავშვი მონაწილეობს და ჩართულია უაღრესად დავის საგანი პროცესებში.
ამავდროულად, თითოეულ შემთხვევაზე დანახარჯები იზრდება: 2016 წელს ისინი უკვე 12,000 ევროს აღემატებოდა – დღეს კი გაცილებით მაღალია.
სახლის გარეთ მზრუნველობაზე წლიური მთლიანი დანახარჯი 8 მილიარდ ევროს შეადგენს.
ბავშვთა დაცვა დიდი ხნის წინ იქცა მილიარდ ფუნტიან ინდუსტრიად.
მაგრამ ამ ფასადის მიღმა იმალება ინსტიტუციური ძალადობა, ეკონომიკური ინტერესები და სტრუქტურული წარუმატებლობა.
მეორე პუნქტი: დოქტორმა რაინერ ფუელმიხმა მოგვაწოდა ინფორმაცია, რომელსაც გლობალური მასშტაბი აქვს.
ეს საერთაშორისოდ ცნობილი იურისტი, რაინერ ფუელმიხი, მილიონობით ადამიანისთვის კორონავირუსის კომიტეტის მეშვეობით გახდა ცნობილი.
მისი მისია: პოლიტიკური და სოციალური უსამართლობის შესახებ ცნობიერების ამაღლება.
მან ასევე იტყობინებოდა ბავშვთა ტრეფიკინგის, ინსტიტუციური სექსუალური ძალადობისა და საჯარო ხელისუფლებაში კორუფციის შესახებ.
მაგრამ, როდესაც ფუელმიხი კორონავირუსის კომიტეტში ალის ველზე მომხდარი წყალდიდობის კატასტროფის გამოძიებას ცდილობს — სადაც,
მრავალი მაცხოვრებლის ცნობით, ნაპოვნია ჩამორეცხილი ჩვილების თავის ქალები, რაც, რა თქმა უნდა, რიტუალური
ძალადობის მაჩვენებელია — იწყება ძალაუფლებისთვის ბრძოლა, რომელიც გერმანიის ფარგლებს ბევრად სცდება.
ამ საკითხმა ასევე გამოიწვია (როგორც დღეს უკვე რამდენჯერმე აღინიშნა) სხვა ადამიანების სურვილი, გამოეძიებინათ – არა მხოლოდ
დოქტორ რაინერ ფუელმიხს, არამედ, მაგალითად, მაქს ედერსაც, რომელიც ახლა პატიმრობაშია და რომელსაც ჯერ ბრალი არ წაუყენებიათ, და
რომელმაც იმ დროს GSG 9 დააარსა , რომელიც ძალიან, ძალიან აქტიური იყო ამ სფეროში, და სხვები, ე.წ. პრინც რეუსის ჯგუფთან
დაკავშირებით, თუ არ ვცდები, 26 ადამიანი – დღემდე პატიმრობაში რჩებიან. მათგან ორი მას შემდეგ გარდაიცვალა.
2022 წლის 5 სექტემბერს, დოქტორ ფუელმიხის წინააღმდეგ დაუსაბუთებელი სისხლისსამართლებრივი საჩივარი იქნება წარდგენილი.
ის მარცხდება, მაგრამ შემდეგ სასამართლო თავად წაუყენებს ბრალდებებს.
ბევრი მამხილებლისთვის ნაცნობი სცენარი – ვინც უხერხულ კითხვებს სვამს, თავად ხდება გამოძიების ობიექტი.
მოგვიანებით, დოქტორი რაინერ ფიულმიხი აარსებს ICIC.law-ს (https://icic.law/), საერთაშორისო საინფორმაციო პორტალს.
მისი ინტერვიუები – მაგალითად, კალინ ჯორჯესკუსთან 2022 წლის 22 დეკემბერს და კეითი ო'ბრაიენთან 2023
წლის 20 აგვისტოს – მსოფლიოს მასშტაბით მიიღო მსმენელმა.
როგორც მარსელ პოლტემ დღეს უკვე განმარტა, კეთი ობრაიენი რიტუალური ძალადობის მსხვერპლი იყო. ის ასევე დაზარალდა ამ MKultra
პროგრამით, როგორც "საექსპერიმენტო ობიექტი" – ასე ვთქვიდი მე.
ახლა კი გადავიდეთ მესამე პუნქტზე: ბერლინში ძალადობის შემთხვევა – როდესაც სისტემა მარცხდება.
საქმის ცენტრში ოთხი წლის ბიჭია, რომელიც დედას უყვება მამის მიერ მის მიმართ ჩადენილ ორალურ და ანალურ ძალადობაზე.
პედიატრი და Charité-ს საავადმყოფოს ექიმები ადასტურებენ მტკიცე ეჭვს მიმდინარე სექსუალური ძალადობის
შესახებ. არსებობს ფოტო-მტკიცებულებები და ჩვენებები.
მე ამის შესახებ უკვე გასულ წელს, დეკემბერში, ბავარიაში გამართულ სიმპოზიუმზე ვამბობდი.
მისი ნახვა კვლავ შეგიძლიათ YouTube-ზე, "Axion Resist"-ის სახელწოდებით.
თუმცა, დედის თქმით, ბერლინელი მსხვერპლის ადვოკატმა სასამართლოს გამოძიების ძირითადი შედეგები არ გადაუგზავნა.
შემდეგ LKA იძიებას ხურავს.
მოსაზრება: "ეს ყველაფერი ბავშვის წარმოსახვის ნაყოფი უნდა იყოს ან დედის გავლენის შედეგი".
გამოკითხვების აუდიოჩანაწერები აჩვენებს, რომ დედის მხრიდან რაიმეგვარი გავლენის კვალი
არ არსებობდა. მე მაქვს ეს აუდიოჩანაწერები.
სამართალწარმოება დასრულებულია. დედას მრავალი წლის განმავლობაში არ ჰქონია წვდომა თავის შვილზე. ბიჭი ახლა 14 წლისაა.
მოწმეებმა შემატყობინეს – რისი გადამოწმება ან გამოძიებაც არ შემიძლია – რომ ბიჭი ახლა,
სავარაუდოდ, ბერლინის ქუჩებში ბავშვ პროსტიტუტად მუშაობს.
მეოთხე: ესკალაცია და დამნაშავის პრივილეგია.
ბიჭს უვითარდება მძიმე ქცევითი პრობლემები: სექსუალიზებული ქცევა, ინკონტინენცია და სუიციდური აზრები.
ის ზრდასრულებს სექსუალურ აქტებში ჩართვისკენ უბიძგებს და ბაღსა და სკოლაში ბოროტმოქმედების სცენებს არაერთხელ ასახიერებს.
სამედიცინო პროფესიონალების მხრიდან იყო მკურნალობის რეკომენდაციები. მათ უგულებელყვეს.
მამამ უარყო, მაგრამ 2015 წელს მას მაინც მიენიჭება ბავშვის სრული მეურვეობა.
დედა, როგორც უკვე ვთქვი, ბავშვთან კონტაქტს სრულად კარგავს.
მას მთელი ერთი წლის განმავლობაში არ აძლევდნენ შვილის ნახვის უფლებას.
შემდეგ სპორადულად და თანმხლებთან ერთად, ახლა კი წლებია არავისთან არ აქვს კონტაქტი.
პარტიის რამდენიმე ანგარიშმა ძალადობა დაადასტურა. ყველა მათგანი უგულებელყოფილ იქნა.
2017 და 2018 წლებში, როდესაც ბავშვი უკვე გარკვეული დროის განმავლობაში მამასთან ცხოვრობდა, ნოიკიოლნის
ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურმა ბავშვში მძიმე სექსუალიზებული ქცევა დააფიქსირა.
ბიჭმა რამდენჯერმე თქვა: "მინდა მოვკვდე".
მე გავეცანი ყველა იმ დოკუმენტს, რომელიც ოჯახის სასამართლომ და სხვა წყაროებმა ხელმისაწვდომი გამიხადეს. არ არსებობს
მტკიცებულება, რომ დედა ბავშვის კეთილდღეობას საფრთხეს უქმნის.
მეხუთე: დამნაშავეთა ჩახლართულობა და სისტემური დაცვა.
დედა იგებს, რომ ეროვნულმა ცენტრმა დაკარგული და ექსპლუატაციის მსხვერპლი ბავშვებისთვის (NCMEC) — რომელიც უკვე უვე კრანცს ჰქონდა
ნახსენები — ამ საქმესთან დაკავშირებით ბავშვთა პორნოგრაფიის შესახებ შეტყობინება დაარეგისტრირა. ის დაარეგისტრირეს შტატის კრიმინალური
პოლიციის სამსახურში (LKA), მაგრამ გამოძიება არ ჩატარებულა.
დედის თქმით, კარსტენ შტალი, რომელიც საჯაროდ ბავშვთა დამცველად წარმოაჩენს თავს, სავარაუდო
დამნაშავეს — მამას — პირადად ახალგაზრდობიდან იცნობს.
ის მას ასევე სტუმრობდა მათ საერთო ბინაში – მაშინ, როცა დედამისი ჯერ კიდევ მამასთან ერთად ცხოვრობდა.
მაგრამ კარშტენ შტალი დედას უჩივის, რადგან მან თქვა, რომ კარშტენ შტალმა ეს მამა იცის.
დედა სასამართლოში იმარჯვებს და მოსამართლე ეკითხება: "სინამდვილეში რის მიღწევას ცდილობს შტალი ამით?"
რატომ არ უნდა ჰქონდეს დედას უფლება თქვას, რომ მან იცის მამა?
მეექვსე: დოქტორ დოროთეა თულის საქმე – ექიმის დაშინება.
პედიატრი, დოქტორი დოროთეა თული, დედის სახელით ადგენს სამედიცინო დასკვნას, რომელიც
ადასტურებს ბიჭის მიმართ ქრონიკულ სექსუალურ ძალადობას.
მალევე მას თავს ესხმიან მისი ბინის წინ. მას ემუქრებიან, ათავსებენ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში და პატიმრობაში ათავსებენ
— როდესაც მისი ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში მოთავსება ვერ შეძლეს — სავარაუდო "შეურაცხმყოფელი ქცევის" გამო.
მეშვიდე: სოციალური კონტექსტი – როდესაც ბავშვთა დაცვა ინდუსტრიად იქცევა.
ამ ინდივიდუალური ბედისწერების მიღმა დგას არასწორი სტიმულების მქონე სისტემა.
საზოგადოებრივი ბავშვთა და ახალგაზრდობის კეთილდღეობის სამსახურები ყოველწლიურად მილიარდებს ხარჯავს.
საშუალოდ, თვეში თითოეულ მზრუნველობის ქვეშ მყოფ ბავშვზე 12 000 ევროზე მეტი იხარჯება.
ზოგიერთი მომსახურე ამ თანხის ათჯერ მეტს იღებს.
ახლა პოლიტიკოსებმა – მე თავადაც ადგილობრივი პოლიტიკოსი ვიყავი, ასე რომ, ამის თქმა შემიძლია –
სიღარიბე ბავშვის კეთილდღეობისთვის საფრთხედ შეაფასეს.
თუ სიღარიბე ბავშვის კეთილდღეობისთვის საფრთხედ ითვლება, ბუნებრივია, ჩნდება კითხვა: რატომ არ იღებენ მშობლები ბავშვს?
რატომ იღებენ ბავშვთა სახლები ან მეურვეები ამ ფულს?
ამას დაემატა ბავშვთა სიღარიბის ზრდა – რომელსაც, ბუნდესტაგის თანახმად, "მთელი საგანმანათლებლო პროცესისთვის შორსმიმავალი
შედეგები" მოჰყვება – გადატვირთული საოჯახო სასამართლოები, სექსუალური ძალადობის შემთხვევებში მტკიცებულებების დაცვის
მექანიზმების არარსებობა და დამნაშავეთა ინსტიტუციური დაცვა, რომელიც დედებს კრიმინალიზაციას უწევს,
როდესაც ისინი ძალადობას ეჭვობენ ან ატყობინებენ.
ამის თქმა შემიძლია, რადგან წლების განმავლობაში ათასზე მეტი საოჯახო სამართლის საქმე განვიხილე და
იმდენივე ექსპერტის დასკვნა გამოვიკვლიე და გავაკრიტიკე.
თავიდანვე უნდა ითქვას, რომ სექსუალური ძალადობის დამტკიცება ძალიან რთულია, თუ არ
აღმოჩნდება გენეტიკური მასალა ან სერიოზული დაზიანებები.
როდესაც ბავშვები ასეთ ბრალდებებს აკეთებენ, დედას ხშირად ბრალად ედება ბავშვის მანიპულირება.
ამის შემდეგ ამბობენ, რომ დედა ბავშვის კეთილდღეობას საფრთხეს უქმნის და ბავშვს სავარაუდო დამნაშავეს უგზავნიან – და შემიძლია
დავადასტურო, რომ ეს ფაქტობრივად ყველა შემთხვევაში ხდება.
და შემდეგ არის დამნაშავეთა ინსტიტუციური დაცვა, რომელიც დედებს კრიმინალიზაციას უწევს – ეს კიდევ ერთი ფაქტორია – ძალიან ხშირად
დედების წინააღმდეგ სისხლისსამართლებრივი დევნა იწყება ან მათ ფსიქიატრიულ მკურნალობაზე
აგზავნიან. ზოგჯერ მათ სვამენ სრულიად არაზუსტ დიაგნოზებს.
ეს ნიშნავს, რომ ნებისმიერს, ვინც ძალადობაზე იტყვის, საკუთარი შვილის დაკარგვის საფრთხე ემუქრება. ამგვარად,
დამნაშავეთა დაცვა ეროვნული ინტერესის საკითხი ხდება.
მერვე: ისტორიული პარალელები – საცხოვრებელი ზრუნვის ბნელი მხარე. ეს შემთხვევები იზოლირებული ინციდენტები არ არის.
კენტლერის ექსპერიმენტებიდან ჰაასენბურგამდე, SOS-ის ბავშვთა სოფლები და პატარა ლენა ვუნსიედელიდან:
დროდადრო სახელმწიფოს ან ეკლესიის მეთვალყურეობის ქვეშ მყოფ დაწესებულებებში ხდებოდა სექსუალური ძალადობა, წამება ან სიკვდილი.
ინფორმაცია საჯაროდ არის დოკუმენტირებული. მისი მოძიება ასევე შეგიძლიათ ჩვენს ვებსაიტზე, "Axion Resist"-ის განყოფილებაში .
ჩვენ ასევე ჩავატარეთ მრავალი სიმპოზიუმი ამ თემაზე და მოვიყვანეთ მრავალი შემთხვევა და წყარო.
ბევრის ტრაგედიის შესახებ არავის გაუგია. ხოლო ისინი, ვინც უსამართლობას აპროტესტებენ – მე ამაზე
ბევრი რამ ვიცი – ხშირად თავად ხდებიან სამიზნე.
და მეცხრე, და ამავდროულად დასკვნითი: სიმართლის ფასი.
დოქტორი რაინერ ფუელმიხი განასახიერებს მათ, ვინც უხერხულ სიმართლეს ამბობს.
ის ცდილობდა, ამხილებდა კორუფციას, ძალადობასა და ძალაუფლების ბოროტად გამოყენებას. ამის
გამო, მას სისხლისსამართლებრივი დევნა დაუწყეს.
დოქტორმა დოროთეა თულმა დაასახელა დიაგნოზი, რომლის მოსმენაც არავის სურდა, და დაკარგა თავისუფლება.
ეს ასევე ეხება მაქს ედერსა და პრინც რეიუსის ჯგუფის სხვა წევრებს, და, რა თქმა უნდა, ბევრ სხვასაც.
და ამიტომ მინდა დავამატო, რომ ჩვენს ვებგვერდზე Axion Resist განვათავსებთ შემოწირულობის ანგარიშებს იმ
პირებისთვის, რომლებიც პატიმრობაში იმყოფებიან და სასწრაფოდ სჭირდებათ მხარდაჭერა — მათი იურიდიული დაცვისთვის თანხები.
ამას ჩვენს მთავარ გვერდზე გამოვაქვეყნებთ.
დედებს, რომლებსაც თავიანთი შვილების დაცვა სურდათ, უფლებებს ართმევდნენ.
ხოლო ბავშვები, რომლებსაც დახმარება სჭირდებოდათ, იმ სისტემის მარწუხებში აღმოჩნდნენ, რომელიც მათ გატეხვას ისახავდა მიზნად.
მახსოვს პოლიტიკოსისა და ყოფილი კანცლერის, ოლაფ შოლცის, ნათქვამი, რომელმაც 2002 წელს განაცხადა: "ჩვენ უკვე
მოვიპოვეთ საჰაერო უპირატესობა ბავშვების საწოლების თავზე".
ეს ნიშნავს, რომ სახელმწიფომ ბავშვები თავის მზრუნველობაში აიყვანა.
მათ ტვინს ურეცხავენ – საბავშვო ბაღებსა და სკოლებშიც კი – სექსუალური და შეუფერებელი განათლებით.
ჩვენ გვქონდა ეს "ორიგინალური თამაში", სადაც მშობლებს არ იცოდნენ, რომ უცნობი მამაკაცები ბაღებში
იპარებოდნენ და ბავშვებს სექსუალურად ავიწროებდნენ.
იყო შემთხვევები ძალადობისა და ა.შ. ასე რომ, ასეთი რამ ხდება და მშობლები უძლურნი არიან. თუ ისინი
იჩივლებენ, უნდა ელოდონ, რომ შვილებს წაართმევენ.
და ამ ყველაფრის მთავარი გზავნილია: ბავშვთა დაცვა არ უნდა იქცეს დაფარვის საფარად.
ვინც უსამართლობას ამხელს, ბავშვებს იცავს და არა სისტემებს.
და ბავშვებისთვის საცხოვრისის უზრუნველყოფა პრაქტიკულად ფულის ბეჭდვის ლიცენზიაა. ამას უბრალოდ უნდა ვთქვა.
განათლება იწყება იქ, სადაც სიჩუმე სავალდებულო ხდება.
მადლობა. მადლობა.
ეს აქ ასე ბრწყინვალედ, ასეთ მოკლე დროში და ასე კომპაქტურად გაკეთდა!
ძალიან, ძალიან მადლობას გიხდით ბავშვებისადმი თავდადებისა და მათთვის ასე მამაცურად დაცვისთვის.
კარგი ქალი მუდმივად ჩართულია სასამართლო პროცესებში.
როდესაც ტელეფონზე ვსაუბრობდით, მას ყოველთვის უწევდა სასამართლოში წასვლა და შემდეგი მოსმენა, "ერთი წუთით მოიცადე, მე ჯერ
კიდევ...". და ყველაფერს ღამით ამზადებდა, რადგან ისევ სასამართლოში იყო და ისევ უწევდა... მოკლედ: შენ გმირი ხარ!
დიახ! და მადლობა, რომ ამ საკითხებსაც დაუკავშირდით.
და გისურვებთ ყოველგვარ წარმატებას და გიხდით მადლობას გულითად მადლობას ამ წვლილისთვის.
მადლობა. ძალიან გმადლობთ.