Жел энергиясы энергияны өткөрүү процессинин символу катары эсептелет – таза, жашыл жана туруктуу деп эсептелет.
Бирок бул көрүнүштүн артында өнөр жай, саясат жана негизги масс-медиа талкуулагысы келбеген курч терс жагдай жатат.
Түндүк деңизде жана Балтика деңизинде шамал турбинасын курууда жана иштетүүдө колдонулган уулуу химиялык заттардан
тарта экосистемалардын жок кылынышына жана адамдарга жана жаныбарларга тийгизген олуттуу стресстин өсүшүнө чейин:
Жакындан караганда, Дүйнөлүк экономикалык форумдун 2030-жылга карата Агендасы сунуштаган «жашыл» туруктуу энергия
чындыгында экономикалык кыйроо менен коштолгон ири экологиялык жана саламаттык кризис экени ачыкка чыкты.
Бул нерсенин дагы бир айтылгыс мисалы — Намибиядагы расмий корголгон табигый корук.
Так ошол жерде Германия 40 чарчы километрди ээлеген ири күн электр станциясын, ошондой эле
кошумча 600–700 шамал турбинасын курууну пландап жатат.
Максат – жылына 300 000 тонна «жашыл» сутекти өндүрүү жана аны 12 000 чакырым аралыкка Германияга ташуу.
Ушундай инженердик апаат жана чоң финансы, эл аралык корпорациялар, саясат жана негизги
масс-медианын аяусыз пайда көздөгөндөрү тарабынан жаратылган айлана-чөйрөгө чыккан катастрофа.
Алар болжолдуу туруктуулук үчүн «Агенда 2030» маскасынын артында өздөрүнүн жаман жүзүн жашырышат.