Салхин эрчим хүч нь эрчим хүчний шилжилтийн бэлгэ тэмдэг гэж тооцогддог – цэвэр, ногоон, тогтвортой гэж үздэг.
Гэвч энэ дүр төрхийн цаана үйлдвэрлэл, улс төр, голчлон түгээдэг хэвлэл мэдээлэл ярих дургүй нэг тод сөрөг тал оршиж байна.
Хойд тэнгис болон Балтийн тэнгис дэх салхин турбинуудын барилга угсралт, ажиллагаанд ашиглагддаг хортой химийн бодисуудаас эхлээд
экосистемийн сүйрэл, хүний болон амьтдын эрүүл мэнд, амьдралд ноцтой нөлөө үзүүлж буй өргөн цар хүрээтэй бохирдол хүртэл:
Илүү нарийвчлан судлахад Дэлхийн эдийн засгийн форумын 2030 оны хөтөлбөрт сурталчилсан "ногоон" тогтвортой эрчим хүч
нь эдийн засгийн сүйрэлтэй хосолсон асар их байгаль орчин, эрүүл мэндийн гамшиг болох нь тодорхой болсон.
Үүний өөр нэг хэлэхийн аргагүй жишээ нь Намибид албан ёсоор хамгаалагдсан байгалийн нөөц газар юм.
Яг тэр газарт Герман улс 40 квадрат километр талбайг хамарсан асар том фотовольтайк станц болон нэмэлтээр
600–700 салхин турбиныг байгуулахаар төлөвлөж байна.
Зорилго нь жилд 300,000 тонн "ногоон" устөрөгч үйлдвэрлэж, түүнийг 12,000 километрээр тээвэрлэн Германд хүргэх явдал юм.
Ямар инженерчлэлийн агуу гамшиг вэ, бас томоохон санхүү, олон улсын корпорациуд, улс төр болон гол хэвлэл
мэдээллийн байгууллагуудын өршөөлгүй ашиг эрэлхийлэгчдээс үүдсэн байгаль орчны ямар аюулт гамшиг вэ.
Тэд нэр төдий тогтвортой байдлын төлөө гэж нэрлэсэн Agenda 2030-ын маскын цаана муухай царайгаа нууж байна.