Tenaga angin dianggap minangka simbol transisi énergi – ceuk maranéhna bersih, héjo, jeung lestari.
Tapi di balik gambar ieu aya sisi goréng anu jelas anu industri, pulitik, jeung média arus utama teu daék ngabahasna.
Ti bahan kimia toksik anu dipaké dina konstruksi jeung operasi turbin angin di Laut Kalér jeung Laut Baltik nepi ka ékosistem
anu ruksak jeung setrés masif ka manusa jeung sasatoan:
Lamun ditilik leuwih jero, énergi lestari anu disebut-sebut "héjo" sarta dipromosikeun dina Agenda 2030 Forum
Ékonomi Dunia sabenerna jadi musibah lingkungan jeung kasehatan anu gedé pisan, ditambah deui karuksakan ékonomi.
Conto séjén anu teu bisa diomongkeun ngeunaan ieu nyaéta cagar alam anu dilindungi sacara resmi di Namibia.
Éta téh pas di dinya Jerman keur ngarencanakeun pabrik fotovoltaik raksasa nu ngaliput 40 kilométer
pasagi, ogé tambahan 600 nepi ka 700 turbin angin.
Tujuanana nyaéta ngahasilkeun 300.000 ton hidrogén héjo unggal taun sarta ngangkutna salila 12.000 kilométer ka Jérman.
Naon bencana rékayasa ieu jeung naon musibah pikeun lingkungan anu disababkeun ku para tukang nguntungkeun
diri tanpa welas asih ti kauangan badag, korporasi multinasional, politik, jeung média arus utama.
Aranjeunna nyumputkeun beungeutna anu goréng di balik topéng Agenda 2030 pikeun kelestarian anu disangka.