Қувваи шамол ҳамчун рамзи гузариши энергетикӣ баррасӣ мешавад – гӯё тоза, сабз ва устувор.
Аммо дар паси ин тасвир як нуқсони ҷиддӣ ниҳон аст, ки саноат, сиёсат ва ВАО-и асосӣ аз он сӯҳбат кардан худдорӣ мекунанд.
Аз моддаҳои заҳролуде, ки дар сохтмон ва ба кор андохтани турбинаҳои бодӣ дар Баҳри Шимолӣ ва Баҳри Балтик
истифода мешаванд, то экосистемаҳои харобшуда ва ифлосшавии густурда, ки ба инсонҳо ва ҳайвонот таъсир мерасонад:
Ҳангоми тафтиши амиқ маълум мешавад, ки он энергияи устувор ва «сабз», ки дар Агендаи 2030-и Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ
таблиғ мешавад, дар асл як фалокати бузурги экологӣ ва саломатӣ аст, ки бо вайронии иқтисодӣ ҳамроҳ мебошад.
Яке дигар намунаи ғайримуқаррарие аз ин — ҳифзгоҳи табиии расман ҳифзшуда дар Намибия мебошад.
Маҳз дар ҳамон ҷо Олмон нақша дорад як нерӯгоҳи бузурги фотоэлектрикӣ бо масоҳати 40 километри мураббаъ
ва ҳамчунин 600 то 700 турбинаи бодиро бунёд кунад.
Мақсад ин аст, ки ҳар сол 300 000 тонна гидрогени «сабз» истеҳсол карда, онро ба масофаи 12 000 километр то Олмон интиқол диҳанд.
Чӣ фоҷеаи муҳандисӣ ва чӣ офат барои муҳити зист, ки аз ҷониби фоидаҷӯёни бераҳм аз соҳаи молияи калон, корпоратсияҳои
бисёрмиллалӣ, сиёсат ва ВАО-и асосӣ ба вуҷуд омадааст.
Онҳо чеҳраи зишти худро дар паси ниқоби «Агендаи 2030» барои ба ном устуворӣ пинҳон мекунанд.