Спачатку 2G, 3G, 4G, а цяпер 5G мабільная тэхналогія.
Да гэтага часу большасць насельніцтва ўжо ведае, што кароткахвалевае выпраменьванне,
якое выпрацоўваюць антэны, шкоднае для здароўя.
Але што наконт Wi-Fi, які мы самі ўсталёўваем дома, або школьнага Wi-Fi, якому непазбежна падвяргаюцца нашы вучні?
Савет бацькоў і школа Вальфальдэн у кантоне Апенцель, Швейцарыя, разгледзелі гэтае пытанне і запрасілі спадара Роллье выступіць.
Дамінік Ролэ некалькі гадоў працаваў настаўнікам сярэдняй школы, пазней перайшоў у розныя творчыя прафесіі.
Сёння ён кіруе адной з самых комплексных праграм падрыхтоўкі кансультантаў у Швейцарыі.
У гэтай лекцыі ён паказвае, як Wi-Fi можа пашкодзіць клеткі ў самым іх ядры.
Гэта прыводзіць да знясілення, слабасці і павышанай схільнасці да хвароб.
Паслухайце гэтую займальную, практычную лекцыю. Гэта таго варта.
Добры вечар усім. Я крыху рассеяны, але рады, што вы знайшлі свой шлях да гэтай захапляльнай тэмы.
Калі гаворка ідзе пра электрычнасць, маецца на ўвазе напружанне.
І я спадзяюся, што змагу перадаць гэта з дапамогай слайдаў, якія я падрыхтаваў для вас.
Дык ці з'яўляецца Wi-Fi у школах бяsprobleмным ці сумнеўным?
А я хацеў бы пачаць з апытання, каб мы мелі хоць нейкае ўяўленне пра тое, хто тут прысутнічае і як яны размяшчаюцца.
Першае пытанне: ці бяспечны Wi-Fi?
Такім чынам, калі вы згодныя, я быў бы ўдзячны, калі б вы паднялі рукі. Так мы зможам скласці ўяўленне пра колькасць.
Гэта можа быць выразная рукавая сігнала. Я не бачу рукі.
Ах, так, адзін. Дзякуй, што набраўся смеласці парушыць маўчанне.
Тады другое пытанне. Wi-Fi, безумоўна, у парадку, так?
Хто там падняў бы руку?
Гэта так, у нас там палова рукі, дзве з паловай, гэта добра.
Трэцяе пытанне: Wi-Fi выклікае ў мяне сімптомы.
Мне цікава. У каго такое ўражанне?
О, гэта пераважная большасць. Я б не падумаў.
Працягнем? У нас дома ёсць Wi-Fi.
Так, гэта ўсё яшчэ большасць. Крыху больш за палову.
І апошняе пытанне: ці працуе наш Wi-Fi таксама ўначы?
Гэта менш. Таму некаторыя людзі яго выключаюць, не выкарыстоўваюць уначы або ўключаюць толькі тады, калі ён ім патрэбны.
І я думаю, што пасля лекцыі, напэўна, стане зразумела, ці зможаце вы яе падсумаваць. Добра.
Я хацеў бы коратка распавесці пра сваю першую сустрэчу з Wi-Fi. Здаецца, гэта было ў 2002 годзе.
Мяне запрасілі на канферэнцыю па электрасмазе, каб проста паглядзець, якія тэмы там будуць абмяркоўвацца.
І я сядзеў у зале, гэтаксама як і вы цяпер, і адчуваў сябе ўсё горш і горш. Звычайна я такога не адчуваю.
А я зусім нядаўна набыў прыбор для вымярэння электрамагнітнага забруджвання на высокіх
частотах і выпадкова меў яго з сабой у сумцы.
Потым я дастаў прыладу. Гэта быў не той, а яго пераемнік.
І тады я здзівіўся, убачыўшы, што над маім сядзеннем быў прыбор, які тыкаў з частатой у 10 герцаў.
І тады яно выстраліла ў стылі стакаата, нібы з кулямёта.
І тады я падумаў: добра. Цяпер я ведаю, што такое Wi-Fi. Я чытаў пра гэта, але яшчэ не карыстаўся.
І на гэтай канферэнцыі па электрасмазе я змог пераканацца ў гэтым на ўласныя вочы.
І вось наступнае дзіўнае назіранне. Потым я пайшоў дадому.
І мяне ўразіла тое, што кожны раз, калі я закрываў вочы, я бачыў мігатлівыя страбаскопы,
нібы ў дыскатэцы, у тым жа рытме стаканата.
Да-да-да-да-да, святло ўвесь час уключалася і выключалася.
Мой мозг падхапіў гэты рытм і працягваў яго паўтараць больш за паўгадзіны — хоць я ўжо быў на прыродзе.
Гэта была мая першая ашаламляльная сустрэча.
Гэта азначае, што рытм з прылады трапіў у мае мозгавыя хвалі.
У той час у мяне было каля паўгадзіны, пакуль не скончыўся гэты светлавы эфект.
Ці было б яшчэ магчыма вымераць мозгавыя хвалі, я не ведаў, бо не рабіў такіх вымярэнняў.
Такім чынам, давайце разгледзім, што такое Wi-Fi насамрэч. Я не ўпэўнены, што ўсе маюць аднолькавае ўяўленне пра гэта.
Калі гаворка ідзе пра камп'ютары, ноўтбукі, планшэты і смартфоны, якім неабходна падключыцца да
інтэрнэту, у многіх выпадках гэта робіцца з дапамогай Wi-Fi.
Гэта бесправадная тэхналогія, што азначае, што нам не трэба падключаць ніякія кабелі.
Тэхнічны прагрэс — гэта тое, што не варта ўспрымаць асабіста. Вось што мы маем тут.
Аднак цяпер усё больш і больш прылад маюць убудаваны Wi-Fi.
І паколькі я ўжо больш за 30 гадоў вымяраю электрасмаг, дапамагаючы людзям зрабіць сваё асяроддзе больш гарманічным і
электрабіялагічна бяспечным, я выявіў рэчы, якіх вы не чакалі б.
Такім чынам, жанчына, якая больш не магла спаць, а потым сцвярджала, што ў суседа ёсць Wi-Fi і што ён павінен быць яго.
Яна электрачуллівая, і я проста прайшоў па яе кватэры з прыборам. Гэта частка маёй працы.
Потым я сапраўды ўбачыў, што за сцяной яе ложка на прыборы для вымярэнняў гэта
адлюстроўвалася даволі выразна ў выглядзе стаката.
Таму я выйшаў з спальні і спытаў: «Які гэта пакой?»
Так, гэта толькі склад.
Я сказаў, што тут павінен быць сігнал, і там быў невялікі акумулятарны пыласос.
Не пытайцеся ў мяне, навошта бесправадному пыласосу трэба падключацца да інтэрнэту.
Яны гэтага не ведалі. Таму яны павесілі яго зараджацца каля свайго ложка — проста з іншага боку сцяны.
І, вядома, у першую чаргу гэта адчувала жанчына; мужчына ж казаў, што яму гэта перашкаджае, значна менш.
На жаль, часта бывае так, што не ўсе пакутуюць аднолькава. Але жанчына больш не магла спаць.
Таксама склалася ўражанне, што праблему выклікаў сусед унізе. Гэта быў яе акумулятарны пыласос.
Хто б падумаў, што ў маленькага бесправаднога пыласоса, якім таксама можна чысціць стол, ёсць убудаваны Wi-Fi?
Калі вы зараз купляеце халадзільнік ці кухонную тэхніку, яна звычайна мае Wi-Fi.
Так дайшло да таго, што ў халадзільніках ужо ёсць датчыкі.
Калі малака не хапае, яго можна неадкладна дазамовіць. Такім чынам, яно прызначана зрабіць
наша жыццё прасцейшым, так яго і рэкламуюць.
У многіх дамах ёсць прынтары, і нават калі яны ўключаны ў сетку, яны маюць убудаваны Wi-Fi, які пастаянна выпраменьвае радыяцыю.
А калі офіс знаходзіцца побач з спальняй, то ўзнікае эфект, які можа парушаць сон.
Аўдыясістэмы, якія не выключаюцца на ноч, а потым уключаюцца на поўную моц у Bluetooth-рэжыме, які параўнальны
з Wi-Fi-рэжымам, таксама разносяць гук па ўсёй кватэры.
А ў звычайнай кватэры, якую я аналізую сёння, у нас ад трох да васьмі, а часам да дванаццаці прылад.
Мне даводзіцца адключаць адну рэч за другой, то ад сеткі, то ад батарэі, пакуль на маім
прыборы не пануе сапраўдны спакой і цішыня.
І досвед паказвае, што людзі потым тэлефануюць і кажуць: «Эй, гэта так бліскуча, дзякуй, што паказалі нам гэта».
У мяне ўжо ёсць суседзі тых, каму я раіў – адзін з іх патэлефанаваў і сказаў, што гэта было
цудоўна, на шчасце, я таксама завітаў і сказаў, што Wi-Fi парушае якасць сну яго суседзяў.
Паколькі ён заўсёды гэта дэманструе, яму больш не патрэбныя снатворныя. Добра.
Такім чынам, вы, вядома, можаце вылечыць гэтае парушэнне медыкаментамі.
Давайце паглядзім, як гэта пульсуе. Такім чынам, я паспрабую праілюстраваць гэты стаката.
Цяпер вы можаце яго адносна добра пачуць. Так, гэта Wi-Fi сетка, якая знаходзіцца на столі.
Калі я яго цяпер крыху пасуну, у мяне тут адбываецца перадача выяў, якая ў гэтым выпадку з'яўляецца бесправадной.
Гэта абмен данымі. Гучыць амаль як снег.
Але гэтае тата-та-та-та амаль больш экстрэмальнае, чым абмен данымі, які адбываецца.
І мы даведваемся, чаму так адбываецца.
Такім чынам, у нас 10 імпульсаў у секунду, і мы бачым, што гэта відавочна мацней за абмен данымі.
І менавіта гэтыя ўдары выклікаюць праблемы.
Яны працуюць з частатой каля 10 герцаў. І мы паглядзім, які эфект гэта будзе мець.
Давайце разгледзім практычны прыклад. Настаўнік тэлефануе мне.
Вы вымяраеце электрасмаг. Так, добра. У мяне праблема.
Вы ўсталявалі Wi-Fi ў маім класе два месяцы таму, і з таго часу я так і не змог спакойна вучыць.
І тады я падумаў: добра, я завітаю, каб мы маглі гэта вымераць.
А потым яна расказала мне, чым усё скончылася.
Я шмат чуў пра электрасмаг, але гэты настаўнік мяне сапраўды здзівіў.
Яна сказала мне, што ў яе праблемы з канцэнтрацыяй.
Яна выкладае ўжо 20 гадоў, ніколі не мела ніякіх цяжкасцей, і з таго часу, як гэтая штука вісіць у яе ў пакоі, яна больш не можа
нармальна засяроджвацца і кожны вечар яе мучыць галаўны боль.
Таму, калі цела пасылае сігнал, мы павінны прыслухацца да яго.
Гэта важна, каб у нас не ўзніклі яшчэ больш сур'ёзныя праблемы на сушы.
Яна пастаянна напружаная. Ёй патрэбны масаж, ванны ці нешта яшчэ, каб дапамагчы яе целу зноў расслабіцца.
І тады яна сказала мне тое, што было найбольш здзіўляльным: за гэтыя два месяцы яна набрала 15 кілаграмаў.
Важна разумець, што тлушчавая тканка служыць ізаляцыяй для значна больш адчувальных
органаў, а гэта значыць, што арганізм рэагуе разумна.
Таму зразумела, што ён у такой экстрэмальнай сітуацыі раптам назапашвае столькі тлушчу, каб абараніць сябе.
Калі яна расказала мне, што адбываецца з вучнямі, і, як я ўжо казаў, у яе 20 гадоў досведу, яна сказала, што ніколі раней
не сутыкалася з такімі бар'ерамі ў навучанні ні ў адным класе.
І ў яе амаль ніколі не бывае такога дня, калі ўсе вучні прысутнічаюць.
Таму стала больш дзён хваробы, агрэсіі стала значна больш, як толькі звініць перапынак, пачынаюцца спрэчкі і крыкі, і яна нейкім
чынам адчувае, што больш не можа стрымліваць гэтую энергію.
А потым яшчэ і тое, што акрамя павялічанай агрэсіўнасці, з'явілася спантанная ванітавая рэакцыя.
Потым школьная рада сказала, што, напэўна, ходзіць вірус. Але ў крайніх выпадках такі сігнал можа настолькі
парушыць працу нервовай сістэмы, што дзіця пачынае ванітаваць.
І не раз здаралася, што дзіця проста кідала сшыткі.
І так, вядома, спатрэбілася шмат працы, каб зноў яго прыбраць.
Я быў у поўным разгубленасці. На шчасце, у маім вымяральным кейсе было алюмініевая фольга, таму я абгарнуў
ёю антэны і ўбачыў, што паказчыкі сталі значна лепшымі.
На наступны дзень я атрымаў злаваны тэлефонны званок ад дырэктара той школы.
Падчас тэлефоннай размовы я павярнула стрэлу і сказала, што тое, чаго ён чакаў ад гэтага
настаўніка і гэтага класа, было абсалютна неадказным.
Як мінімум, гэтую рэч трэба перанесці з пакоя ў калідор, як мага далей ад класаў, каб хаця б змякчыць найгоршае.
І абсурднасць была ў тым, што, магчыма, вы гэта тут убачыце, ёсць адзін элемент, а потым другі.
У аднаго з іх ёсць антэна, якую я абгарнуў алюмініем.
У яе ёсць дзве Wi-Fi сеткі, адна з іх — для дзіцячага пакоя.
Тады я спытаў у яго: «Дык скажыце шчыра, якім дзецям у дзіцячым садзе трэба правяраць свае
электронныя лісты, калі яны прыходзяць у садок?»
Ці яны ўжо сапраўды выходзяць у інтэрнэт?
Навошта вам рабіць нешта падобнае для ўзроставай групы, для якой гэта сапраўды недарэчна?
Так, у нас была невялікая спрэчка, але праз некалькі тыдняў настаўніца патэлефанавала мне, каб падзякаваць,
сказаўшы, што дырэктар адрэагаваў і прыбраў гэтыя рэчы як мага далей ад яе, каб яна магла акрыяць.
Вось што мы даведаліся з практычнага досведу.
Давайце паглядзім, што гаворыць гэтая цытата.
Дэманстравалася пашкоджанне генетычнага матэрыялу пры ўздзеянні электрамагнітных палёў на клеткі крыві чалавека.
Існуюць сведчанні павышанай рызыкі раку. Гаворка ідзе не проста пра галаўны боль, а пра рак.
А адкуль, на вашу думку, гэтая цытата?
У патэнтнай заяўцы Swisscom, якая тычыцца WLAN.
Гэта добра вядома, і ўсё ж яшчэ не вырашана. Гэта непараўнальная безадказнасць.
І сёння ўвечары вы пачуеце іншыя рэчы ў тым жа духу.
Яшчэ адна цытата, якая сапраўды запомнілася мне.
Нам трэба было сфармуляваць Палажэнне аб НІС, якое з'яўляецца палажэннем аб радыяцыйнай бяспецы, такім чынам,
каб тэлекамунікацыйная кампанія магла свабодна развівацца.
Чым больш электрасмагу, тым больш заблытанымі становяцца людзі і тым часцей яны карыстаюцца мабільнымі тэлефонамі,
што, прынамсі, карысна для тэлекамунікацыйнай галіны.
Так што там шмат сарказму. А хто гэта быў?
Гэта быў былы федэральны саветнік Морыц Леўенбергер на сходзе дэлегатаў шафхаўзенскай S-Bahn
у 2004 годзе. З таго часу нічога не адбылося.
І, як вы ведаеце, ён потым перадаў сваё ведамства Дорыс Лютхард, якая так добра сышлася з Swisscom, што
ўсе намаганні Морыца Леўенбергера былі потым знішчаны.
Такім чынам, існуюць розныя погляды. Важна гэта разумець.
Давайце мысліць нестандартна. Атамны выбух.
Мы бачым, што былі ўсталяваны трыбуны, каб людзі маглі назіраць за гэтай падзеяй.
І, вядома, было вядома, што існавала пэўная рызыка для вачэй.
Таму патрэбныя спецыяльныя акуляры, якія абараняюць ад гама-выпраменьвання або рэнтгенаўскіх прамянёў.
Было вядома, што для таго, каб хваля ўдару і хваля цяпла не сталі крытычнымі, патрабавалася
пэўная адлегласць. Усё гэта можна было падлічыць.
Але яны не падумалі пра гэтае гама-выпраменьванне.
Менавіта гама-выпраменьванне выклікае праблемы для арганізма або клеткі, бо яно можа прывесці да
пашкоджання і дэгенерацыі нітак ДНК, што можа перарасці ў рак.
І я прыводжу гэты прыклад, таму што мы ведаем гэтак жа мала пра электрасмаг, пра гэтыя імпульсныя частоты і пра частоты,
якія выкарыстоўваюцца для гэтай бесправадной тэхналогіі.
У нас заўсёды такое тэхналагічнае шаленства, і мы думаем: «Ого, як гэта цудоўна».
Так, хто б не захацеў апынуцца побач з такім выбухам? Спачатку людзі так думалі.
Пытанне ў тым, як гэта будзе развівацца далей?
І я прыводжу гэты прыклад, таму што хацеў бы пагаварыць пра даследаванне REFLEX.
Гэта здымак нашай ДНК, нашага генетычнага матэрыялу, зроблены ў электронным мікраскопе.
Ён павінен выглядаць амаль як нябеснае цела.
Калі яго цяпер апраменьваць гама-прамянямі, што эквівалентна 1600 рэнтгенаўскім здымкам — колькасці, якой звычайна
ніхто ніколі не падвяргаецца, — тады ланцужок клеткі рвецца, ДНК разрываецца, і выглядае гэта вось так.
Гэта было вядома. Таму яно і называецца іанізавальным выпраменьваннем. Іанізавальнае выпраменьванне небяспечнае.
Потым навуку чакаў шок: падчас 24-гадзіннага ўздзеяння звычайнага мабільнага тэлефона з частатой 1600 МГц і значэннем SAR, якое
нават не было на максімальным узроўні — 2 ваты на кілаграм, а складала 1,3 ваты на
кілаграм, з'явілася гэтая выява — падобная да гэтай.
І кажуць, што гэта не іанізавальнае выпраменьванне, але яно пашкодзіла генетычны матэрыял.
А потым узнікае пытанне, колькі часу пройдзе, перш чым недзе з'явіцца пухліна.
Гэта было даследаванне REFLEX, якое гэта прадэманстравала.
Быў дэманстраваны генатэтычны эфект UMTS, тады вядомага як UMTS, цяпер SS3-G, пры нізкіх значэннях інтэнсіўнасці поля.
Даследаванне было пацверджана некалькі разоў. Гэта навука.
Калі даследаванні можна пацвердзіць некалькі разоў, тады трэба імі заняцца.
Навуковая этыка патрабуе, каб мы прыгледзеліся да гэтага бліжэй.
Што здарылася? І вы не паверыце, але гэта праўда.
Прафесар Лерхл, былы старшыня Нямецкай камісіі па радыялагічнай абароне, — я заўсёды думаў, што Камісія па радыялагічнай
абароне існуе для таго, каб абараняць насельніцтва ад радыяцыі.
Але адбылося тут наадварот, а менавіта тое, што радыяцыя была абаронена, што ёй дазволілі працягваць выпраменьваць.
Ён распачаў кампанію паклёпу супраць даследчыкаў, сцвярджаючы, што даследаванне было
сфальсіфікаванае, і што яно было самага нізкага гатунку.
Потым ён сцвярджаў, што асістэнт быў закаханы ў прафесара, які праводзіў гэтае даследаванне рэфлексаў.
І потым ён дазволіў прэсе пра гэта пісаць.
Так што гэта нешта, што не мае нічога агульнага з навукова абгрунтаванай працай, а хутчэй проста падлыгіначны ўдар.
І прайшлі гады, перш чым у СМІ прасачылася інфармацыя, што гэтаму прафесару Лерхлю выставілі абвінавачванні.
Такім чынам, гэта была паклёп найвышэйшага ступені.
Але людзі ўсё роўна паверылі. Яны казалі: так, палюбоўніца, яна сфальсіфікавала вынікі даследавання.
І гэта было не так. Гэта было даказана. Але на гэта спатрэбіліся гады, праходзячы праз усе суды. Такая ўжо праца.
І калі мы зробім яшчэ крок і паглядзім, што насамрэч можа адбывацца ўнутры самой клеткі і чаму адбываюцца
гэтыя пашкоджанні ланцужкоў ДНК, то мы цяпер ведаем і гэта.
Гэта з даследавання прафесара доктара Марціна Палла.
Такім чынам, вось клетачная мембрана. Ніжні бок — унутраны, верхні — знешні.
Кальцый з падвойным станоўчым зарадам амаль ніколі не павінен трапляць.
Напрыклад, натрый і магній варта дазваляць, бо яны з'яўляюцца важнымі будаўнічымі
блокамі клеткі. Але кальцый варта не дапускаць.
Калі кальцый трапляе ў сістэму, пачынаюцца праблемы. І менавіта гэта прадэманстраваў Марцін Пал.
Пры гэтым утвараюцца супераксід і азотны аксід, якія потым спалучаюцца, утвараючы перакснітрыт. Гэта самы магутны радыкал.
Ён настолькі магутны, што проста выбівае электроны з клетак. А потым частка клеткі распадаецца.
І гэта потым можа знаходзіцца ў клетачнай мембране. Яно можа знаходзіцца ў мітахондрыях. Яно можа вызначаць бялкі.
Гэта таксама можа быць у ствалавых клетках або ў ДНК.
Вось чаму нават неіанізавальнае выпраменьванне можа пашкодзіць наш генетычны матэрыял.
Гэта азначае, што чым вышэйшая частата, тым карацейшы цыкл – да гэтага я яшчэ вярнуся – тым большы ў нас
акісляльны стрэс, а менавіта гэты вельмі небяспечны нітрасатыўны стрэс, які моцна зношвае арганізм.
Чаму мы ўжо на 50% у статыстыцы смяротнасці ад раку?
Я маю на ўвазе, гэта распаўсюджана сярод слаёў насельніцтва, якія карыстаюцца мабільнымі тэлефонамі.
Іншая справа з карэннымі народамі дзе-небудзь, якія маглі б скарыстацца інтэрнэт-станцыяй на пошце ці нечым падобным.
Чаму менавіта тут? Я маю на ўвазе, гэта проста пытанне, ці хочаце вы глядзець, ці не. І я не
думаю, што мы зможам адводзіць позірк яшчэ доўга.
Праводзіцца маштабнае палявое выпрабаванне. Прынцыпова, у нас былі б федэральныя агенцтвы
або камісіі, якія б нас ад гэтага абаранялі.
Цяпер я прывяду прыклад з Германіі, з Федэральнага ведамства па радыяцыйнай абароне.
Гэта наша місія: уздзеянне ўсялякага выпраменьвання павінна быць зведзена да мінімуму.
А потым адзін з кіраўнікоў гэтай BfS прыходзіць і кажа журналісту: «Рызыкі 5G сапраўды
трэба даследаваць, але толькі пасля запуску».
Гэта палявы эксперымент, гэта марскія свінні.
Мы будзем адсочваць і назіраць за ўплывам новага тыпу антэн на ўздзеянне на насельніцтва ў рамках даследчых праектаў.
Вы — даследчы праект, які знаходзіцца пад наглядам і назіраннем — Камісія па ахове ад
выпраменьвання! На жаль, сітуацыя ў Швейцарыі не нашмат лепшая.
Калі мы цяпер паглядзім на прававую сітуацыю ў гэтым дачыненні, у Федэральным канстытуцыі ёсць пэўныя артыкулы,
якія сцвярджаюць, напрыклад, што кожны мае права на фізічную і псіхічную недатыкальнасць.
На жаль, з гэтай тэхналогіяй гэта ўжо не так.
Дзеці і маладыя людзі маюць права на асаблівую абарону іх непарушнасці.
Дык чаму ў школах і дзіцячых садках прапануецца ўсталёўваць Wi-Fi, калі маладым людзям павінна быць
забяспечана асаблівая абарона? Тут нешта не супадае.
І мы зусім не разумеем, што гэта значыць. Федэральная канстытуцыя павінна быць вышэй за ўсё астатняе.
Давайце больш уважліва разгледзім даследаванне. Яно належыць Карлу Хехту.
Мы бачым нервовую клетку. Гэта клетка, якая потым злучаецца з іншай клеткай праз хвосцік.
І для перадачы сігналу патрабуецца ізаляцыйны слой.
Гэты ізаляцыйны слой складаецца з клетак Шванна, якія ўтвораны з міэліну.
Міэлін сінтэзуецца з удзелам вітаміну B12.
Гэта адна з прычын, чаму, можна сказаць, веганам і вегетарыянцам з электрасмагам спраўляцца яшчэ цяжэй, чым мясаедам.
Калі ў нас дастаткова B12, мы можам стварыць добрую ізаляцыю і менш пакутуем.
Але тое, што Карл Хехт цяпер выявіў, — гэта тое, што выпраменьванне электрамагнітных палёў (ЭМП),
гэтыя радыёхвалевыя выпраменьванні, павольна разбурае міелінавую абалонку, пакідаючы нервы неахоўнымі.
Такім чынам, каб было зразумела, цытата прафесара Карла Хехта: «Выпраменьванне ад радараў, мабільных тэлефонаў —
уключаючы 5G і 2G і ўсё, што паміж імі, уключаючы Wi-Fi — можа павольна разбураць ізаляцыю нерваў».
Тады вашы нервы літаральна на мяжы.
І вось ён, Карл Хэхт. І важна ведаць, наколькі шмат карысных даследаванняў у гэтай галіне застаецца нерэалізаваным.
Я маю на ўвазе, я ж табе казаў пра закон.
Насамрэч, у нас дастаткова доказаў, што гэта трэба дэмантаваць.
Вось у чым складанасць. Дык што ж робіцца? Яны спрабуюць гэта замяць.
Тады я пагляджу, як гэта адбудзецца, напрыклад.
Прафесар Карл Хехт вывучыў розныя даследаванні па даручэнні тэлекамунікацыйнага органа і змог даказаць, што
мабільныя тэлефоны выклікаюць сур'ёзныя праблемы са здароўем.
Што здарылася? Яго праца без следу знікла ў падвале ўлад; яму не дазволілі яе выдаць.
Ён даведаўся, але яму не дазволілі гэта раскрываць.
А ў Амерыцы Джордж Карла выявіў відавочнае павелічэнне колькасці пухлін сярод карыстальнікаў мабільных тэлефонаў у
найбуйнейшым амерыканскім даследаванні па мабільнай сувязі.
Фінансісты забаранілі публікацыю. Доктар Карла не падпарадкаваўся. Ён страціў працу.
Яго дом падпалілі – было даказана, што гэта падпал – і яго рэпутацыя была зганьбавана.
У выніку вы змагаецеся з кімсьці на ўзроўні, які насамрэч абсалютна несправядлівы.
Вось што здараецца з людзьмі, якія сумленныя і маюць за сабой этычнае, правільнае стаўленне. І я
мог бы прывесці вам яшчэ шмат падобных прыкладаў.
Цытата прафесара, доктара В. Роса Адзі: «Мы вельмі добра ведаем, што імпульсныя сігналы аказваюць на чалавека
больш моцны ўплыў, чым пастаянныя. Імпульсныя мікрахвалі глыбока ўплываюць на біялагічныя працэсы».
Вось такі пульсавы сігнал. А цяпер вось што насамрэч адкрыў доктар Карла.
Ён, вядома, праводзіў эксперыменты з жывёламі, а таксама з клеткавымі культурамі, каб даведацца, які
ўплыў гэтае выпраменьванне аказвала на жывёл і клеткі.
Ён падверг аб'екты гэтаму імпульснаму выпраменьванню, а потым назіраў, што, так, дэгенерацыі,
якія перарастаюць у рак, развіваюцца даволі хутка.
Тады яму прыйшла ў галаву ідэя запаўняць прабелы атмасферным шумам, які ён проста здабываў з зямлі.
У выніку сувязь не перарывалася. Сістэма працягвала працаваць бездакорна.
Але тады адбылося тое, што яго мышы выжылі, а клеткі ў ягоных чашках Петры больш не ўтваралі пухлін.
Ён знайшоў рашэнне, што мы маглі б зрабіць. Вам сапраўды трэба гэта ўлічыць.
І таму яго дыскрэдытавалі. Таму падпалілі ягоную лабараторыю, падпалілі ягоны дом.
Можна было б спытаць сябе, чаму, што стаіць за гэтым?
І, магчыма, я магу крыху дапамагчы, падштурхнуць цябе.
У геннай інжынерыі для ўвядзення генаў і мадыфікацыі пэўных клетак выкарыстоўваюцца нізкаінтэнсіўныя імпульсныя мікрахвалі.
Тое, што вы бачыце тут справа, — гэта звычайны папараць.
І ген свяцільнай жука быў убудаваны ў гэты папараць. Таму ён і заззяў.
Гэта навукова захапляльна. Гэта як збіраць «Лега» па-новаму. Наколькі гэта мае сэнс, пакажа час.
Але дзіўна тое, што пры гэтых паслядоўнасцях імпульсаў наш арганізм больш адкрыты для змен.
І ў час, калі ў абароце знаходзяцца РНК-вакцыны, гэты імпэт сапраўды не на часе. Гэта тое, чаго варта пазбягаць.
І мы можам пазбегнуць гэтага толькі ва ўласным асяроддзі.
Мы можам пазбегнуць гэтага толькі ў школах і дзіцячых садках. Каб і там не ўзнікла цяжкасцей.
Таму што замежныя гены ўводзяцца больш хутка. Гэта тэхніка, якая выкарыстоўваецца ў лабараторыі.
І гэта нагадвае мне пра Нюрнбергскі кодэкс. Эксперыменты над людзьмі забаронены.
Паколькі імпульснае мікрахвалевае выпраменьванне не даследавана на прадмет доўгатэрміновай бяспекі, гэты прынцып парушаецца.
Добраахвотная згода абсалютна неабходная для эксперыментаў над людзьмі.
Нюрнбергскі кодэкс быў апублікаваны пасля Другой сусветнай вайны, каб прадухіліць далейшыя эксперыменты
над людзьмі, падобныя тым, што праводзіліся нацыстамі.
Але менавіта гэта, на жаль, зараз і робіцца ва ўсім свеце.
І мы проста павінны навучыцца разумець гэтую сістэму, а потым — правільна абараняць сябе. За гэтыя гады няма іншага шляху.
І я хацеў бы расказаць вам тут пра тое, што тэхнічна важна зразумець. Гэта нахіл бака сігналу.
Тут мы маем крыху стромкі схіл. Такім чынам, ён амаль заснаваны на натуральнай сінусоідзе, якая распаўсюджваецца такім чынам.
Такім чынам, чым меншы вугал, тым больш біясумяшчальны сігнал.
Гэта павольная электроніка, і ёй патрэбна больш магутнасці. Гэта заўважылі. Яны сказалі:
«Добра, мы скароцім працягласць паслядоўнасці».
Такім чынам, калі я магу даваць толькі кароткі, вельмі кароткі імпульс, мне патрэбна значна менш электрычнасці.
Гэта тады – але тады ўтвараецца стромкі схіл, і менавіта гэта біялагічна нашмат больш шкодна. І
менавіта гэта можа вельмі хутка парушыць нашу ДНК.
Wi-Fi і Bluetooth знаходзяцца ў гэтым дыяпазоне. Ужо ёсць розніца паміж працай Wi-Fi на 2,45 ГГц і
на 5 ГГц. На 5 ГГц дыяпазон становіцца вышэйшым.
І сігналы Bluetooth часам маюць надзвычай стромкі схіл. Чым стромчэйшы схіл, г.зн. чым
рэзчэйшы выхад, тым складаней гэта становіцца.
І вось узнікае звязаная з гэтым праблема. Калі мы гэта вымяраем, важнае пікавае значэнне.
Аднак мы таксама можам разлічыць сярэдняе значэнне.
І з першым сігналам яны ўсё яшчэ адносна блізка, а з другім узнікае праблема, што патрэбны вельмі хуткія вымяральныя прыборы.
Пакуль не існуе прылады для вымярэння, якая была б дастаткова хуткай для 5G. Трэба разглядаць 5G матэматычна.
І я коратка пакажу табе, як гэта зрабіць.
Францыя запатрабавала вымяраць 5G, каб вызначыць узровень уздзеяння.
І гэтыя кароткія імпульсы не могуць быць выяўлены ніякім вымяральным прыборам.
Яны сказалі: «Добра, тады пульс будзе замарожаны, каб ён доўжыўся досыць доўга для вымярэння». І гэта было 24 000 ват.
Але ў дакументах на будаўніцтва было ўказана ўсяго 300 ват. Чаму? Таму што сярэдняе значэнне вельмі нізкае.
Вось так мы і трапляем у сферу падманлівай упакоўкі. Справядліва будзе сказаць, што сёння гэты метад можна выкарыстоўваць
для продажу адносна вялікай колькасці падманлівай прадукцыі.
І я праілюструю гэта на вельмі простым прыкладзе.
Кожны калі-небудзь забіваў цвік у сцяну.
А цяпер мы будзем рабіць удары. Гэта молат уключаецца.
Такім чынам, ціск і час — гэта два кампаненты, якія тут маюць значэнне.
І калі мы цяпер вымярым уздзеянне на гэты цвік, атрымаем каля 800 кілаграмаў за долю секунды. Такім чынам,
можна сказаць, што пікавае значэнне складае 800 кілаграмаў.
Але калі мы цяпер возьмем сярэдняе значэнне і ўсярэднім паўзы паміж асобнымі ўдарамі, якія таксама
тут прысутнічаюць, то атрымаем максімум 2 кілаграмы.
Такім чынам, калі вы цяпер звяжаце гэта разам і паглядзіце на тэхналогіі вымярэння, — я ж казаў, што мы можам вымераць
уздзеянне 5G, напрыклад, ці нават хуткаснаснага Wi-Fi на арганізм толькі з дапамогай абсталявання найвышэйшага класа.
І маё пытанне: што пры слізганні больш шкодзіць вялікаму пальцу — пікавае значэнне ці сярэдняе?
Такім чынам, калі вы націснеце на вялікі палец з сілай у 2 кілаграмы, яму ўсё роўна.
Але пры 800 кілаграмах ён стане вельмі сінім.
І ў пераносным сэнсе, калі гаворка ідзе пра забруджванне электрасмагам, відавочна, што і тут
праблемай з'яўляецца пікавае значэнне, а не сярэдняе.
Давайце проста зірнем на Федэральны парламент і на тое, што там адбывалася ў апошнія гады.
У снежні 2016 года Палата саветнікаў заявіла «Не павышэнню ліміту».
І гэтае павелічэнне значэння ліміту было важным для індустрыі мабільных камунікацый, таму што, калі яны
правільна падлічылі, яны зразумелі, што пры цяперашніх значэннях ліміту 5G ужо не будзе магчымым.
Нават калі можна крыху падмануць з сярэднім значэннем.
У 2018 годзе Палата лордаў зноў заявіла: «Не, без павелічэння межавага значэння». Дык
жа зноў і зноў спрабавалі яго крыху павысіць?
У красавіку 2020 года Федэральны савет сам заявіў, што не хоча змякчаць абмежаванні.
У ліпені 2020 года 85% насельніцтва не хацелі ніякага змякчэння абмежаванняў.
У лютым 2021 года FOEN тады выдасць рэкамендацыю аб прымяненні прымусовых мер, каб зрабіць 5G магчымым у першую чаргу.
А потым яго легалізуе Федэральны савет у снежні 2021 года.
І гэта дазваляе выкарыстоўваць у дзесяць разоў больш магутныя перадатчыкі, дзякуючы гэтай дапрацаванай вылічальнай сцікоўцы.
Такім чынам, з 5G гэта азначае, што магчымае ўзрастанне выпраменьвання ў два з паловай-да-дзесяць разоў.
Добра, а цяпер я вяртаюся да вялікага пальца.
Калі вы націскаеце на вялікі палец з сілай 2 кілаграмы, ён становіцца крыху мацнейшым з сілай 20 кілаграмаў.
Вось што насамрэч адбываецца. А потым ім таксама дазваляецца браць 6-хвілінны сярэдні паказчык.
Такім чынам, вы можаце вымяраць 6 хвілін, а потым усё будзе падсумавана і падзелена на 6.
Я вярнуся да гэтага кіслотнага тэсту пазней.
Гэта азначала б, што цвік быў уторкнуты з сілай у 2 кілаграмы. Што, безумоўна, немагчыма.
Федэральная рада затым каментуе: «Гэтая папраўка не змякчае абмежаванні, выкладзеныя ў Палажэнні аб НІС».
Такім чынам падтрымліваецца прафілактычны ахоўны сродак здароўя. Што не адпавядае праўдзе.
З тэхнічнага і біялагічнага пункту гледжання, гэта абсалютная хлусня.
Цытата ад Карла Фрыдрыха фон Вейцзекера тут добра пасуе:
Фізічны светапогляд не памыляецца ў тым, што ён сцвярджае, а памыляецца ў тым, што ён прапануе.
Ён сказаў пра сваіх калег-навукоўцаў: усе ведаюць, што калі вы даследуеце нешта, то ўсё,
што нельга апублікаваць, проста адкідаецца.
І, на жаль, сёння ў навуцы гэта звычайная практыка.
Гэта прымусіла нямецкага старшакласніка, каля Мюнхена, здаецца, сказаць: «Добра, мы самі правядзём даследаванне».
Калі навука дазволіць сабе быць такім чынам сапсаванай, тады мы зробім гэта самі.
Яны ўзялі ў арэнду цёмнапольнае мікраскоп і зрабілі дадатковыя пробы, проста забіраючы кроў з вуха. Заўсёды з таго ж месца.
Навука азначае, што вынікі заўсёды павінны быць рэпрадукаваныя, таму трэба ўстанавіць дакладнае правіла.
І яны задалі пытанне: які эфект аказвае званok з мабільнага тэлефона?
Тут мы бачым выяву цёмнага поля. Мы бачым чырвоныя крывяныя пліткі, якія насамрэч вельмі
свабодныя да выкарыстання мабільнага тэлефона.
І пасля кароткай размовы па мабільным тэлефоне кроў гэтых маладых людзей змянілася.
Усяго дзве хвіліны тэлефоннай размовы, і кроў ужо стала іншай.
І што было здзіўляльным, дык гэта тое, што кровазгушчалася не толькі ў чалавека, які трымаў мабільны тэлефон
ля вуха, але і ў іншага, які знаходзіўся на два метры далей, і яго кроў таксама была глейкай.
Такім чынам, прычынай таго, што кроў скручвалася ў гэтыя рулоны, быў нават не адлегласць, а проста сігнал.
І калі гэта адбываецца, мы горш сілкуем усё цела, і з'яўляецца ўсё больш сур'ёзных праблем.
Гэта значыць, што мы сапраўды не можам даходзіць да тэрмічнага ліміту.
Тут мы бачым тлумачэнне звычайных значэнняў межаў у іх прадстаўленні.
Пасля 15-хвіліннай тэлефоннай размовы, наколькі мне вядома, цела не павінна награвацца больш чым на 2 градусы.
Гэта тэрмаграфічны здымак, які гэта ясна паказвае.
Такім чынам, вы проста глядзіце на значэнні лімітаў, каб убачыць, ці не пераграваецца ўсё.
І калі мы цяпер вернемся да гэтага даследавання, г.зн. «Даследаванне моладзі», злева званка па
мабільным тэлефоне яшчэ не было, таму кроў яшчэ ў парадку.
І пасля троххвіліннай тэлефоннай размовы ў вас застаюцца вось гэтыя пакуначкі з грашыма.
І не толькі для чалавека, які трымае мабільны тэлефон ля вуха, але і для іншых, што знаходзяцца побач.
Не трэба і такога моцнага сігналу, каб парушыць працу арганізма. Гэта прымушае задумацца.
Вось чаму ў 2011 годзе СААЗ класіфікавала выпраменьванне мабільных тэлефонаў як магчыма канцэрагеннае.
Гэта такі ж узровень небяспекі, як у пестыцыдаў, ДДТ, хлораформу і цяжкіх металаў.
Дык калі вы ўсталёўваеце Wi-Fi ў класах ці школах, то ўжо можна даваць ім працаваць з ДДТ ці пестыцыдамі на ўроках біялогіі.
Гэта супастаўна. І гэта не я кажу, а СААЗ. Таму што гэта той жа ўзровень небяспекі.
Ад чаго абараняюць межы? У гэтым пытанне. Наступнае пытанне.
Я паспрабаваў праілюстраваць гэта вельмі простым малюнкам.
Гэта заўсёды толькі кароткатэрміновая нагрузка.
Такім чынам, клеткі могуць разагрэцца прыкладна на адзін-два градусы пасля тэрмічных уздзеянняў.
Гэта не выклікае высокай тэмпературы, таму гэта выносна.
Але тое, што робіць працяглае ўздзеянне, у гэтым не ўключана.
Гэта называецца нецеплавымі эфектамі. І менавіта яны выклікаюць дыскамфорт.
Менавіта яны парушаюць біялагічны баланс. У гэтым і заключаецца праблема.
Вымярэнне дае яснасць; гэта важная частка працэсу. Гэта сапраўды захапляльна.
Такім чынам, калі я хаджу па доме са сваімі простымі прыборамі для вымярэння, асабліва каля ложкаў, і ў суседнім
пакоі стаіць маршрутызатар Wi-Fi, то праз сцяну ўзровень лёгка дасягае 1000 мікрават на квадратны метр.
Гэта шчыльнасць магнітнага патоку на гэтай старонцы.
Калі мы паглядзім на будаўнічых біёлагаў цяпер, яны кажуць, што гэта ўжо даўно стала надзвычайнай нагрузкай.
Разам з экспертамі ў галіне экалагічнага здароўя яны даследавалі, што для арганізма яшчэ дапушчальна, а што ўжо занадта.
І мы ўжо бачылі, што больш за 100 мікраватт на квадратны метр — гэта ўжо занадта.
Такім чынам, калі ў суседа офіс знаходзіцца па другі бок дзіцячага пакоя, вось як гэта выглядае.
Закон дазваляе 60 000 мікраватт на квадратны метр.
Калі я цяпер выкарыстаю гэты прыбор , то ў мяне цяпер значна больш за 1000.
Гэта ўсё яшчэ адносна мякка; калі б я падняўся туды, я быў бы больш адкрыты.
Такім чынам, тут, у гэтым пакоі, мы вельмі хутка перавышаем 100 мікраватт на квадратны метр.
І гэта, вядома, спіс, які важны для спальнага месца, г.зн. для працяглых знаходжанняў.
Зараз я не хвалююся ні за цябе, ні за гэтую прыладу для сябе.
У мяне, магчыма, крыху баліць галава, але гэта пройдзе.
Калі я ўвесь час не падвяргаю сваё цела гэтай уздзеянні, то праблемы быць не павінна.
А цяпер мы пытаемся, як вызначаюцца гэтыя межы?
А потым ёсць ліміты на выкіды, напрыклад, якія адносяцца да 9 мільёнаў працоўных месцаў. Такім чынам, ім дазволена гэта рабіць.
А межы ўстанаўліваюцца так званай «ICNIRP» (Міжнароднай камісіяй па абароне ад неіанізавальнага выпраменьвання).
Затым СААЗ перадае гэтую інфармацыю розным дзяржаўным органам, якія прымаюць яе без праверкі у тым ліку судам.
І цікава тое, што гэта прыватнае аб'яднанне.
Мы не можам проста так туды зайсці. Трэба атрымаць запрашэнне, і яго, хутчэй за ўсё, атрымаеш, калі маеш цесныя сувязі з індустрыяй
мабільных тэлефонаў. Як наш швейцарскі калега Марцін Рёслі.
І гэтыя абмежаванні потым проста прымаюцца.
Насамрэч гэта супастаўна з ралі-клубам або аўтагонным клубам, якому дазволена ўстанаўліваць найвышэйшую
абмежаванне хуткасці ў жылых раёнах. Гэта кароткая версія.
Такім чынам, швейцарскія абмежаванні таксама заснаваныя на рэкамендацыях ICNIRP.
Насельніцтва мае ад 5 да 6 вольт на метр.
Гэта дае нам 60 000 мікрават на квадратны метр, а для рабочых станцый — 9 мільёнаў мікрават на квадратны метр.
А паколькі потым яны выявілі, што гэтага недастаткова для 5G, яны павялічылі гэты каэфіцыент у 15 разоў для насельніцтва.
Гэта простая арыфметыка. Без сапраўднага разгляду сітуацыі з навучаннем.
Вось што насамрэч адбываецца з гэтай асацыяцыяй ICNIRP.
У 2000 годзе Федэральны суд Швейцарыі ўжо заявіў, што гранічныя значэнні не варта ўстанаўліваць на аснове
медыцынскіх меркаванняў, а хутчэй на аснове эканамічнай жыццяздольнасці і тэхнічнай магчымасці.
Такім чынам, тое, што кажа мабільная індустрыя, важней за тое, ці захварэюць чацвёра дзяцей на рак з-за Wi-Fi з цягам часу.
А Бернскі адміністрацыйны суд пайшоў яшчэ далей.
Насельніцтва не мае права на нулявую рызыку.
Максімальныя значэнні служаць толькі для таго, каб утрымаць шкоду ў разумных межах.
Такім чынам, ваша ўласная галаўны боль — гэта разумны ліміт.
Колькі выпадкаў раку пры гэтым з'яўляецца прымальным, а колькі — не, тут не ўдакладняецца.
Важна разумець, што не ўсе ад гэтага пакутуюць. Гэта сапраўды вельмі важна.
У медыцыне мы гаворым пра тое, што вядома як буферная ёмістасць. Кожны арганізм можа буферызаваць праблему.
Цяпер я вырабляю электрасмаг у выглядзе кропель. А тыя, хто добра сябе адчувае або мае добрую
буферную ёмістасць, кажуць, што гэта не праблема.
А цяпер — мая практыка вымярэнняў, якой я карыстаюся ўжо больш за 30 гадоў.
Я сустракаў шмат людзей, якія казалі мне, што ў мяне ніколі не было праблем.
І вось, з месяца ў месяц, я ўжо не магу трымаць гэтую штуку ў руках, не выношу Wi-Fi ў кватэры. Я не ведаю, што здарылася.
Медицынскімі словамі, яго запас трываласці вычарпаны.
І цікава тое, што сімптомы з'яўляюцца толькі тады, калі буферная ёмістасць вычарпаная або бочка вось-вось перапоўніцца.
Я кіруюся правілам 4 «А». Першая «А» азначае «Пазбягай».
Wi-Fi-сетка перадае даныя бесперапынна. Калі яе нельга выключыць, ёй не месца ў жылым доме ці ў школе. Гэта мая думка.
Адлегласць — гэта другая рэч. Менавіта гэта я і спрабаваў ініцыяваць з гэтым настаўнікам
і дырэктарам: каб Wi-Fi быў размешчаны далей.
Гэта адзін з варыянтаў, ён сапраўды дае пэўнае палягчэнне. Ці будзе гэтага дастаткова ў
доўгатэрміновай перспектыве, цяжка сказаць.
Такім чынам, экранаванне/паглынанне — гэта трэці A. Вось тут яно і становіцца дарагім.
Такім чынам, экранаванне дома можа хутка каштаваць ад 50 000 да 100 000 швейцарскіх франкаў.
Калі вы потым пакрыеце знешні бок ахоўным слоем, а затым нанясеце яшчэ адзін слой іншага колеру, то ўся
канструкцыя будзе прафесійна загрунтавана. Таксама нейкім чынам абараніць вокны каштуе крыху даражэй.
А чацвёртае «А» — гэта развіццё фізічнай устойлівасці, каб буферная ёмістасць захоўвалася і не змяншалася. Гэта важна.
І, карацей кажучы, дзеля вас мы ўсе калі-небудзь падштурхоўвалі дзіця на арэлях.
І мы заўважылі, што спачатку патрабуецца шмат сілы, але потым дастаткова нават самага маленькага штуршку.
І менавіта гэта адбываецца з электрасмагам.
Напачатку мы знаходзімся пад моцным уздзеяннем. Я чуў ад усіх, хто стаў электрачуллівым, што яны занадта
доўга знаходзіліся занадта блізка да магутных антэн.
Ці то Wi-Fi, ці то антэны мабільнай сувязі, ці то ваш уласны мабільны тэлефон.
Калі сігнал занадта моцны на працягу занадта доўгага часу, гэты чужы сігнал убіваецца ў ваш арганізм, і потым дастаткова нават
самага слабога сігналу. Тады ўжо дастаткова і слабога імпульсу.
Чаго ўсё гэта можа дасягнуць... Аднойчы я напісаў кнігу пра электрасмаг. Яна не стала
бестселерам, магу вам сказаць, але яна была для мяне важнай.
У той час я спрабаваў зразумець даследаванні, прынамсі ў зводзе, і зводзіў іх усе ў адным выяве.
І ў гэтым фатальная рыса. Яно б'е кожнага па самых балючых кропках.
Калі б ва ўсіх была аднолькавы галаўны боль ці аднолькавая пухліна, яны б даўно зніклі.
Але паколькі ў кожнага слабае месца рознае, навукова гэта даказаць няпроста. На жаль, так яно і ёсць.
І вы можаце ўбачыць, што ад галаўных боляў, разумовых блакіровак, зніжэння прадукцыйнасці, праблем з канцэнтрацыяй да алергій,
нейрадэрмітыт, парушэнні ў мышачнай тканцы, гіперацыднасць тканак, мігруючы боль, рэўматызм мяккіх тканак або
сардэчна-сасудзістая арытмія, сардэчны прыступ – я гэтага не выдумляў, гэта проста кароткі выклад таго,
што даследаванні паказалі: электрасмаг альбо выклікае гэтыя з'явы, альбо значна пагаршае іх.
Чаму мы так абыходзімся з сабой? Чаму нашы ўзносы на медыцынскае страхаванне штогод растуць так рэзка?
Таму я лічу, што важна разгледзець гэтую ўзаемасувязь.
Гэта зрабіла жанчына па імені Ізабэль Вілке, якая працавала ў «Электрасмаг-Рэпорт» і 30 гадоў запар вывучала адно даследаванне
за іншым, спрабуючы зразумець. Як біёлаг па адукацыі, яна таксама мела адпаведную біялагічную
падрыхтоўку, каб займацца гэтым, і падсумавала ўсё.
180 дактароў і навукоўцаў былі вельмі ўражаны даследаваннем, якое яна правяла. Такім чынам, гэта аглядны даследаванне.
Яна сама не праводзіла даследаванняў, яна толькі аналізавала і ацэньвала даследаванні.
Тады ты зразумеў, што так, табе сапраўды трэба на гэта адказаць.
А калі столькі дактароў падпісваюць, яны кажуць: «Гэй, нам трэба прыгледзецца бліжэй».
Мы не можам проста заплюшчыць вочы і ігнараваць гэта.
І вось у чым палягае прычына, чаму Wi-Fi-сеткі не варта ўсталёўваць у школах ці дома.
Першае — гэта абарона дзяцей.
Такім чынам, мы бачым, што пяцігадовы дзіця атрымлівае сігнал значна глыбей у мозг, чым
дзесяцігадовы ці дарослы. Таму мы павінны абараняць дзяцей.
Тэпэр. Глыбіня цеплавой пранікнасці ў дзяцей значна большая, чым у дарослых.
Мы не можам высноўваць з уласнага досведу, што перажывае дзіця.
Сёння я размаўляў з двума дзецьмі і спытаў у іх, як яны сябе адчуваюць. І мне стала зразумела, што яны гэта адчувалі.
Але калі іх ніхто не пытаецца, яны проста спрабуюць кампенсаваць гэта ў сабе. Пытанне ў тым, якой цаной.
Нятэрмічная змена клетак. Навуковец прымусіў пацукоў размаўляць па тэлефоне па 20 хвілін кожны дзень.
Не, яны гэтага не рабілі самі, не самастойна.
Але яны падвергліся ўздзеянню радыяцыі, значна ніжэйшай за дазволены ліміт.
І як мозг на гэта адрэагаваў? Ну, усе тыя цёмныя плямы пачатак пухліны.
Чаму няма Wi-Fi? Гэта наконт наднырачніка, зыходзячы з таго, што я назіраў.
І, напэўна, многія з вас могуць гэта падтрымаць.
10-герцавы рытм ад Wi-Fi роутэра актывізуе наднырачнік.
І вось у чым фатальная рэч: спачатку ў вас складваецца ўражанне: «Ого, у мяне больш энергіі. Нарэшце ў мяне зноў ёсць сілы».
З гэтым Wi-Fi не павінна быць праблем. У мяне больш энергіі. Чаму ў цябе больш энергіі?
Таму што выдзяляецца больш адреналіну і картизолу.
Адрэналін — гэта гармон сілы, які сапраўды дае табе сілу.
А калі вы не можаце выпусціць пар у спартзале, то найлепшы спосаб зрабіць гэта — спрачацца.
Многія школы заўважылі, што як толькі яны ўсталявалі Wi-Fi, узровень агрэсіі рэзка вырас, дзеці сталі
значна больш агрэсіўнымі і перасталі разумець адно аднаго.
Больш няма размоў, справы вырашаюцца кулакамі.
Такім чынам, гэта звязана з гэтым адреналінам.
А потым узнікае праблема: працягласць.
І вы гэтага не заўважаеце, калі купілі Wi-Fi.
Вы заўважаеце, што пасля двух, трох, можа, пяці гадоў.
Калі наднырачнік пастаянна актывуецца, ён урэшце высільваецца. І ў выніку надыходзіць высіленне.
Таму я б сказаў, і гэта на аснове 30 гадоў назіранняў, што ў выніку ўсе вымотваюцца ад Wi-Fi.
Такім чынам, тыя, хто не выключаецца ўначы, звярніце на гэта ўвагу.
І ты не заўважаеш гэтага з тыдня ў тыдзень.
Але ў доўгатэрміновай перспектыве вы пашкодзіце свае наднырачнікі настолькі, што адбудзецца выгаранне.
Я не ведаю, які працэнт выгарання сёння можна аднесці на долю мабільных тэлефонаў і
тэхналогіі Wi-Fi, але гэта будзе высокі працэнт.
А потым у нас яшчэ ёсць картизол у наднырачніках, які спрыяе разбурэння арганізма.
Разбурэнне цела азначае, што амінакіслоты недзе расшчапляюцца.
Калі гэта крывяносны сасуд, то так, прасочванне крыві верагодна.
Але вы таксама можаце выкарыстоўваць яго, каб зламаць мозг. Разбурэнне — гэта не тое, што павінна быць мэтай.
Справа не ў тлушчавых адкладах вакол жывата, а хутчэй у важных рэчывах, якія потым
расшчапляюцца. Гэта доўгатэрміновая задача картизолу.
Спачатку картизол выкарыстоўваецца для расшчаплення ўсяго, што запалёна. Але калі нічога не застаецца, ён працягвае расшчапляць.
Чаму няма Wi-Fi? Усё ў хвалях мозгу. І гэта сапраўды важна.
У залежнасці ад актыўнасці і часу сутак, зменваюцца асноўныя частоты ў мозгу.
Гэта можна візуалізаваць з дапамогай электраэнцэфалаграмы.
У нас ёсць важная мозгавая хваля — альфа. Яе частата складае ад 8 да 12 герцаў. Гэта стан бадзёрасці, але расслабленай.
Прама пасярэдзіне ўсяго гэтага знаходзяцца 10-герцавыя рытмы ад Wi-Fi-прылады.
Гэта бэта. Гэта тады, калі мы пачынаем актыўнасць. Я зараз у актыўнасці. Я дакладна зараз у бэта.
І калі я буду так працягваць, я таксама дасягну гама-стану. Гэта можна вымераць у мозгу.
Калі вы нечым пераконваецеся, то перасякаеце парог ад бэта да гама вышэй за 30 герцаў.
Але гэта яшчэ не ўсё. Вам таксама патрэбны ніжэй тэта-хваляў. Гэта 4-7 герцаў.
Менавіта туды мы трапляем, калі ўваходзім у фазу сну. І ідэал — калі мы таксама апускаемся ў дэльта-фазу.
Дэльта — гэта глыбокі сон. І менавіта ў гэтым дэльта-дыяпазоне адбываюцца працэсы аднаўлення арганізма.
Калі цяпер мы ўвесь час маем побач уначы 10-герцавы рытм, мы перашкаджаем мозгу пераходзіць у тэта- і дэльта-хвалявыя станы.
Мы перашкаджаем целу аднаўляцца, вылечвацца знутры.
І вось гэта я знайшоў тры дні таму на Diagnose Funk. Яно мяне цалкам захапіла.
Пацыент, які самастойна дыягнаставаў сабе галаўны боль падчас працы і пасля яе ў адкрытым офісе, гэта значыць з
Wi-Fi і, верагодна, з унутранай антэнай мабільнай сувязі.
Тут мы адлюстравалі 10-герцавы рытм. І вы можаце ўбачыць, што гэтыя 10-герцавыя рытмы былі прысутныя ў хвалявых узорцах мозгу.
Вось што я і казаў з самага пачатку. Для мяне гэта было ў воку з гэтым страбаскапічным мільганнем, г.зн. з гэтымі 10 герцамі.
Мозг падхоплівае гэтую частату. І ён засвойвае гэтую частату.
Аднак мозг валодае нейрапластычнасцю. Гэта азначае навучанне на працягу ўсяго жыцця, калі
мы зможам прайсці праз усе тыпы мозгавых хваль.
І калі мы цяпер створым прыладу, якая прымушае нас уваходзіць у гэтыя альфа-хваляванні мозгу і
проста пераважае іншыя, то непазбежна ўзнікне праблема.
І што мяне шакавала, дык гэта тое, што вымярэнне тут было зроблена праз 30 гадзін пасля апошняй экспазіцыі.
Для мяне гэта амаль немагчыма, калі толькі яна не стала электрачуллівай.
А потым яна таксама падхоплівае сігналы Wi-Fi, гэтак жа, як я паказаў з арэлі. Калі вы потым адпусціце арэлю толькі
малодшым пальцам, яна падхоплівае сігналы Wi-Fi з наваколля і больш не ўспрымае моцны сігнал Wi-Fi ў сваім адкрытым офісе.
Тады яна не страціць рытм.
А калі мы пералічым частаты іх мазгавых хваль, то ў першую чаргу мы бачым 10 герцаў. Менавіта гэта і зрабіў Wi-Fi.
Але мозг павінен адлюстроўваць увесь спектр. Калі мы хочам заставацца здаровымі, нам гэта неабходна.
Бесправадная сетка — гэта тое, што ў доўгатэрміновай перспектыве выклікае неспакой ва ўсіх, а
значыць, праблема непазбежна ўзнікне. Гэта лагічны вынік.
Чаму няма Wi-Fi? Уся справа ў натуральнай частаце.
Няхай гэта будзе мабільная сувязь ці Wi-Fi, калі ёсць знешняя частота, то перашкоды з'явяцца — гэта толькі
пытанне часу, інтэнсіўнасці сігналу і блізкасці да антэны.
А потым у нас такая карціна: жанчына ў гэтым адкрытым офісе. І вось тут пачынаюцца цяжкасці.
А цяпер я задаю цалкам афіцыйнае пытанне: ці варта не браць з сабой уласны камп'ютар ці
ноўтбук? Проста таму, што гэта больш практычна?
Як толькі вы апынецеся тут, вашаму целу спатрэбіцца даволі шмат часу, каб аднавіць раўнавагу.
Добра. Здароўе — гэта падтрыманне ўласнага тону. А падтрыманне ўласнага тону азначае,
што мы ўсе задзейнічаем свае мозгавыя хвалі.
Таму я не думаю, што трэба падрабязна на гэтым спыняцца.
Існуе шмат даследаванняў пра лічбавую дэменцыю, г.зн. залежнасць ад мабільных тэлефонаў.
Нядаўна я чытаў справаздачу пра дэтокс-праграму, якую планавалі, але давялося адмяніць, таму што дзеці вельмі
засмуціліся, калі ім давялося здаць свае мабільныя тэлефоны.
Гэта найгоршая залежнасць. І метадон ужо не дапамагае.
Ты правяраеш, як у мяне ідзе час. Усё даволі добра.
Чаму няма Wi-Fi? Гэта скрыня Пандоры.
Гэта мяне вельмі здзівіла. Усе тыя бацькі, якія працуюць у Google і Facebook, не дазваляюць сваім дзецям карыстацца
прадуктамі, якія яны самі распрацоўваюць. Толькі ўявіце сабе.
Сын падыходзіць да мамы і кажа: «Я таксама хачу мабільны тэлефон». — Не, гэта тата зрабіў.
Ты не можаш гэтага мець. Гэта занадта небяспечна.
Гэта цікава. Яны ведаюць, чаму яны так робяць.
Дзецям у Сіліконавай даліне ў многіх выпадках не дазваляецца мець мабільныя тэлефоны або сядзець перад
экранам да 18 гадоў. Я бачыў гэта ў апошнім артыкуле.
Чаму няма Wi-Fi? Давайце паглядзім на папярэджанні.
Гэта ўрывак ад Telekom, з маршрутызатара Speedport, раздзел «Інфармацыя аб бяспецы і абарона даных»:
Інтэграваныя антэны вашага Speedport, г.зн. вашага Wi-Fi-рутэра, перадаюць і прымаюць
радыёсігналы, напрыклад, для забеспячэння доступу да Wi-Fi.
Пазбягайце размяшчэння вашага Speedport у непасрэднай блізкасці ад спальняў, дзіцячых пакояў і
гасцёўняў, каб мінімізаваць уздзеянне электрамагнітных палёў.
Такім чынам, насамрэч гэта там, дзе вы цяпер можаце дазволіць сабе гэта зрабіць.
Чаму няма Wi-Fi? Назіранне, кантроль.
Гэта матэрыял ад Kla.TV. На жаль, ён вельмі размыты.
Гэта людзі ў пакоі, якія былі выяўленыя матэматычна з дапамогай сігналу, сігналу перадачы з Wi-Fi.
WLAN дазваляе не толькі сканаваць пакой, каб убачыць, што ў ім знаходзіцца, але і
адсочваць перамяшчэнні цел, якія знаходзяцца ў пакоі.
Вы можаце прачытаць гэта, а потым зрабіць бачным з дапамогай камп'ютарнай праграмы.
Гэта не той вобраз, да якога мы прывыклі бачыць на тэлебачанні, а таму ён павінен быць
створаны з дапамогай камп'ютарных тэхналогій.
Гэты ўнёсак быў ад двух амерыканскіх універсітэтаў.
Нядаўна адзін нямецкі ўніверсітэт выкарыстаў ШІ, каб перамясціць 200 чалавек па пакоі і змог ідэнтыфікаваць
усіх з дакладнасцю амаль 100%. Толькі ўявіце сабе.
Так, відавочна, гэта таксама можна зрабіць з дапамогай святлодыёдаў.
Такім чынам, мы маем адлюстраванне, гэтае адлюстраванае выпраменьванне, якое можна
прааналізаваць з дапамогай камп'ютарнай праграмы.
З дапамогай штучнага інтэлекту можна дакладна вызначыць, спяць яны разам ці сварзяцца. Гэта можна прачытаць па сігнале Wi-Fi.
Я не думаю, што яны ўжо робяць гэта ва ўсіх выпадках, але калі вы станеце, скажам так, не надта папулярнымі ў дзяржавы, то
даволі верагодна, што яны пашукаюць спосабаў вас кантраляваць.
І рана ці позна, гэта будзе пашырана.
Нейратызм насамрэч існуе ўжо даволі даўно.
Чаму няма Wi-Fi? Таму што ёсць альтэрнатывы.
І адзін з найлепшых альтэрнатыў — кабельная сетка.
Гэта проста значыць, што нам трэба пракласці правады. Няўжо гэта так дрэнна?
Я думаю, што гэта нават добра для дзіцяці. Гэта свядомы ўчынак.
Цяпер я наладжваю сувязь са светам, наладжваючы гэта.
Такім чынам, кабельная сетка, вядомая як кабель Ethernet, будзе самым простым варыянтам.
І цяпер таксама існуюць тэхналогіі, якія выкарыстоўваюць LiFi. Гэта бесправадная святловая сувязь. Існуюць розныя яе версіі.
Ёсць святлодыёдныя, але ёсць і інфрачырвоныя.
Напрыклад, потым вы ўсталёўваеце яго ў лямпе ў пакоі. А побач з вашым прыладай таксама знаходзіцца прыёмна-перадатчык.
А потым яно перамяшчаецца праз святло. Гэта гарантавана менш шкодна для біялогіі, чым тое, што мы
звычайна робім з электрамагнітнымі выпраменьваннямі.
На маю думку, інфрачырвонае святло — безумоўна, самы просты варыянт. Ёсць кампаніі, дзе яго ўжо можна замовіць.
Так, іншыя выключаюцца. Чаму яны выключаюцца? Я толькі хвілінку.
Яшчэ ў 2007 годзе парламент зямлі Баварыя раіў школам адмовіцца ад Wi-Fi. Яны хочуць мець правадныя сеткі.
Мэта гэтага — выключыць любыя магчымыя рызыкі для здароўя, выкліканыя радыяцыяй.
Такім чынам, мы ведаем, што гэта небяспечна. Таму мы хочам ліквідаваць небяспеку. Гэта, насамрэч, лагічна.
Іншыя адключаюцца, Парыж, вось што адбылося ў 2007 годзе.
Яны абсталявалі ўсе бібліятэкі Wi-Fi. А потым 40% супрацоўнікаў паскардзіліся на галаўны боль.
І што яны больш не хочуць працаваць у гэтых умовах. Затым Wi-Fi сеткі былі адключаны.
А потым было вырашана пачакаць, пакуль з'явяцца больш падрабязныя даследаванні. Я не ведаю, як яны ўключаюцца сёння.
Хайфа, сама па сабе прыклад: мэр Хайфы Ёна Яхаў тады сказаў: «Калі ёсць сумневы наконт нашых дзяцей, сумневаў больш няма».
Гэй, запомні гэту фразу. Яна сапраўды падсумоўвае ўсю дыскусію: Wi-Fi у школах, так ці не?
А што робіць горад Берн? У 2017 годзе ён узяў пазыку ў 2,5 мільёна фунтаў стэрлінгаў, каб абсталяваць усе 88 школ Wi-Fi.
Цікава, хто адважыцца расследаваць гэтыя школы і высветліць, што змянілася з таго часу,
як у 2017 годзе ўключылі гэтыя Wi-Fi сеткі.
Так, я паволі набліжаюся да канца. Мы ў свеце, дзе наш мозг знаходзіцца паміж двума светамі.
І пытанне ў тым, як мы хочам развівацца далей.
Натуральная эвалюцыя насамрэч дагэтуль усё рабіла добра. А цяпер у нас ёсць тэхнічныя частоты і штучны інтэлект.
І пытанне вось якое: так, што змяняецца ў нашай сутнасці, у нашай біялогіі ад гэтых рэчаў?
Лічбавыя карэнныя жыхары супраць лічбавай дэменцыі — вось з чым мы сутыкаемся, калі існуюць такія рызыкі залежнасці.
Мозг, які не атрымлівае дастатковай нагрузкі, губляе здольнасці і крэатыўнасць, таму гэта важна.
І я лічу, што мы павінны спытаць сябе, як мы павінны перадаць Зямлю будучым пакаленням.
У карэнных амерыканцаў быў дэвіз: кожнае рашэнне трэба абдумваць на сем пакаленняў
наперад. Ці будзе яно мець сэнс праз сем пакаленняў?
Якія з тых, хто так моцна прасоўвае Wi-Fi, пра гэта думаюць?
Ці выжывём мы сем пакаленняў з Wi-Fi у школьных будынках?
Гэта слушнае пытанне! Прэзентацыя дала дастаткова фактаў, каб заахвоціць нас перагледзець нашу пазіцыю.
Існуюць рашэнні, якія можна было б укараніць у школах без асаблівых цяжкасцей.
Гэта падымае іншае пытанне: ці гатовыя школы ставіць дабрабыт дзяцей вышэй за фінансавыя інтарэсы?
Бацькоў і настаўнікаў заклікаюць інфармаваць мясцовых адміністратараў школ і школьныя ўлады
пра гэтыя факты і заахвочваць іх прыняць меры!