Առաջին 2G, 3G, 4G, այժմ 5G բջջային տեխնոլոգիա։
Այս պահի դրությամբ բնակչության մեծամասնությունը գիտակցում է, որ անտենաներից արտանետվող կարճ
ալիքային ճառագայթումը վնասակար է առողջության համար։
Բայց ի՞նչ կասեք այն Wi-Fi-ի մասին, որը մենք ինքներս տեղադրում ենք տանը կամ դպրոցներում, որի
ազդեցությանը մեր դպրոցականները անխուսափելիորեն ենթարկվում են։
Ծնողների խորհուրդը և Շվեյցարիայի Ապենցելլ կանցոնի Վուլֆհալդեն դպրոցը անդրադարձան այս խնդրին
և հրավիրեցին պարոն Ռոլլեին ելույթ ունենալու։
Դոմինիկ Ռոլլեն մի քանի տարի աշխատել է միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ, այնուհետև անցել է տարբեր ստեղծագործական մասնագիտությունների։
Այսօր նա ղեկավարում է Շվեյցարիայում խորհրդատուների պատրաստման ամենաամբողջական ծրագրերից մեկը։
Այս դասախոսությունում նա ցույց է տալիս, թե ինչպես Wi-Fi-ն կարող է վնասել բջիջները նրանց ամենախորքում։
Սա հանգեցնում է հոգնածության, թուլության և հիվանդությունների նկատմամբ ավելի մեծ խոցելիության։
Լսեք այս զվարճալի, գործնական դասախոսությունը։ Դա արժե։
Բարի երեկո բոլորին։ Ես մի փոքր շեղված եմ, բայց ուրախ եմ, որ դուք գտաք ձեր ճանապարհը դեպի այս հուզիչ թեմային։
Երբ խոսքը վերաբերում է էլեկտրականությանը, ներգրավված է լարումը։
Եվ ես հույս ունեմ, որ կարող եմ սա փոխանցել ձեզ համար պատրաստված սլայդների միջոցով։
Այսպիսով, դպրոցներում Wi-Fi-ն խնդիրներ չունի՞, թե՞ կասկածելի է։
Ես կցանկանայի սկսել հարցումով, որպեսզի մի փոքր պատկերացում ունենանք, թե ովքեր են սենյակում և ինչպես են նրանք բաժանված։
Առաջին հարցը՝ արդյո՞ք Wi-Fi-ն անվտանգ է։
Այսպիսով, եթե համաձայն եք, խնդրում եմ բարձրացնեք ձեր ձեռքերը։ Այդպես մենք կկարողանանք պատկերացում կազմել թվերի մասին։
Դա կարող է լինել հստակ ձեռքի ազդանշան։ Ես ձեռք չեմ տեսնում։
Ահ, այո, մեկը։ Շնորհակալություն, որ համարձակվեցիր կոտրել սառույցը։
Այնուհետև երկրորդ հարցը։ Wi-Fi-ն անշուշտ կարգին է՞
Այնտեղ ո՞վ կբարձրացներ իր ձեռքը?
Դա այո, այնտեղ կես ձեռք ունենք, երկու ու կես, դա լավ է։
Երրորդ հարց. Wi-Fi-ն ինձ մոտ առաջացնում է ախտանիշներ։
Ես հետաքրքրված եմ։ Ո՞վ ունի այդ տպավորությունը։
Օ, դա մեծամասնությունն է։ Ես չէի մտածի այդպես։
Շարունակե՞նք։ Տանը Wi-Fi ունենք։
Այո, դա դեռ մեծամասնություն է։ Մի փոքր ավելի քան կեսը։
Վերջին հարցը՝ արդյոք մեր Wi-Fi-ն գիշերը նույնպես աշխատո՞ւմ է։
Դա ավելի քիչ է։ Ուստի որոշ մարդիկ այն անջատում են, գիշերը չեն օգտագործում կամ միացնում են միայն երբ դրա կարիքը ունեն։
Եվ ես կարծում եմ, որ դասախոսությունից հետո, հավանաբար, պարզ կդառնա, եթե դու կարողանաս այն ամփոփել։ Լավ։
Ես կցանկանայի կարճ պատմել իմ առաջին հանդիպումը Wi-Fi-ի հետ։ Կարծում եմ, դա 2002 թվականին էր։
Ես հրավիրվել էի էլեկտրոսմոգ կոնֆերանսին, որպեսզի պարզապես ծանոթանայի այնտեղ քննարկվող բոլոր թեմաներին։
Ես նստած էի դահլիճում, ինչպես հիմա դու, և ինձ ավելի ու ավելի վատ էի զգում։ Ես սովորաբար այդպես չեմ զգում։
Ես վերջերս նոր էի գնել բարձր հաճախականությունների էլեկտրամագնիսական աղտոտվածության
չափիչ և պատահաբար այն իմ պայուսակում էր։
Այնուհետև ես հանեցի սարքը։ Դա այն չէր, դա հաջորդ մոդելն է։
Եվ հետո զարմացա, երբ պարզեցի, որ իմ նստատեղի վերևում գտնվող սարքը տաս հերց հաճախականությամբ տկտկում էր։
Այն կրակեց ստակատո՝ ինչպես գնդացիր։
Եվ հետո ես մտածեցի՝ լավ, հիմա գիտեմ, թե ինչ է Wi-Fi-ն։ Ես դրա մասին կարդացել եմ, բայց դեռ չեմ փորձել։
Եվ այս էլեկտրոսմոգի կոնֆերանսում ես ինքս դա փորձեցի։
Եվ ահա գալիս է զարմանալի դիտարկումը։ Ես հետո տուն քայլեցի։
Եվ ինձ զարմացրեց այն, որ ամեն անգամ, երբ փակել էի աչքերս, տեսնում էի ստրոբ լույսերի
փայլփայլը, ինչպես դիսկոտեկում, նույն ստակկատո ռիթմով։
Դադադադադադա, լույսը միանում և անջատվում է։
Իմ ուղեղը վերցրեց ռիթմը և ավելի քան կես ժամ շարունակ կրկնում էր այն, չնայած ես արդեն բնության մեջ էի, դրսում։
Դա իմ առաջին զարմանալի հանդիպումն էր։
Սա նշանակում է, որ սարքից եկած ռիթմը ներթափանցել է իմ ուղեղային ալիքների մեջ։
Այդ ժամանակ ինձ մոտ կես ժամ էր մնացել, մինչև որ այս լուսային էֆեկտները այլևս չէին լինի։
Գլխուղեղի ալիքները չափելը դեռ հնարավոր կլիներ, թե ոչ, ես չգիտեի, որովհետև նման չափումներ չէի կատարել։
Այսպիսով, եկեք նայենք, թե ինչ է իրականում Wi-Fi-ն։ Չեմ վստահ, որ բոլորը նույն կարծիքին են այս հարցում։
Երբ խոսքը համակարգիչների, նոութբուքների, պլանշետների և սմարթֆոնների մասին է, որոնք պետք է միացվեն
ինտերնետին, շատ դեպքերում դա կատարվում է Wi-Fi-ի միջոցով։
Սա անլար տեխնոլոգիա է, որը նշանակում է, որ մենք չենք պետք է միացնենք որևէ մալուխ։
Տեխնիկական առաջընթացը ոչինչ է, որը դուք չպետք է անձնական ընդունեք։ Սա այն է, ինչ մենք այստեղ ունենք։
Այժմ, սակայն, ավելի ու ավելի շատ սարքեր ունեն ներկառուցված Wi-Fi։
Եվ քանի որ ավելի քան 30 տարի չափում եմ էլեկտրոսմոգը և օգնում մարդկանց իրենց միջավայրը դարձնել ավելի
ներդաշնակ ու էլեկտրաբիոլոգիապես հանդուրժելի, ես հայտնաբերել եմ այնպիսի բաներ, որոնք դուք չէիք սպասի։
Այսպիսով, մի կին, որը այլևս չէր կարողանում քնել, պնդեց, որ իր հարևանի Wi-Fi-ն է և որ այն անպայման նրա է։
Նա էլեկտրասենսիտիվ է, և ես պարզապես սարքով շրջեցի նրա բնակարանում։ Դա իմ աշխատանքի մի մասն է։
Հետո ես իսկապես տեսա, որ նրա մահճակալի պատի ետևում չափիչ սարքում ստակատո նմուշով բավական ուժգին ցուցադրվում էր։
Այսպիսով, ես դուրս եկա ննջասենյակից և հարցրի՝ այս սենյակը ինչպիսի՞ն է։
Այո, դա ընդամենը պահեստային սենյակն է։
Ես ասացի, որ այստեղ պետք է լինի ազդանշան, և այնտեղ կար փոքրիկ անլար փոշեկուլ։
Մի հարցրեք ինձ, թե ինչու անլար փոշեկուլը պետք է միացված լինի ինտերնետին։
Նրանք դա չէին իմանում։ Ուստի այն կախեցին իրենց մահճակալի մոտ՝ լիցքավորելու համար, ուղղակի պատի մյուս կողմում։
Եվ, իհարկե, այս զգացումը առաջին հերթին կինն էր զգում; տղամարդը քիչ էր ասում, որ դա նրան անհանգստացնում է։
Ցավոք, հաճախ պատահում է, որ ոչ բոլորը հավասարաչափ են տուժում։ Բայց կինը այլևս չէր կարողանում քնել։
Նաև տպավորություն ունեի, որ խնդիրը առաջացնում է ստորև բնակվող հարևանուհին։ Դա նրա մալուխազուրկ փոշեկուլն էր։
Ով կմտածեր, որ փոքր, մալուխազուրկ փոշեկուլը, որը կարելի է օգտագործել նաև սեղանի համար, ունի ներկառուցված Wi-Fi։
Եթե հիմա սառնարան կամ խոհանոցային սարք գնելիս եք, այն սովորաբար Wi-Fi-ով է համալրված։
Այսպես է ստացվել, որ արդեն կան սառնարաններ, որոնց մեջ տեղադրված են սենսորներ։
Եթե կաթը բավարար չէ, այն կարելի է անմիջապես կրկին պատվիրել։ Այն նախատեսված է մեր կյանքը
հեշտացնելու համար, այդպես էլ այն շուկայարկվում է։
Շատ տներում կան տպիչներ, և նույնիսկ երբ դրանք միացված են, դրանցում ներկառուցված Wi-Fi-ն անընդհատ ճառագայթներ է արտանետում։
Եվ եթե գրասենյակը հարակից է ննջասենյակին, ապա ստացվում է ազդեցություն, որը կարող է խանգարել քունին։
Ձայնային համակարգերը, որոնք գիշերը անջատված չեն մնում և Bluetooth ռեժիմում (որը համեմատելի է Wi-Fi ռեժիմի հետ) բարձր
ձայնով հնչում են, նույնպես ձայնը տարածում են ամբողջ բնակարանում։
Եվ այն միջին բնակարանում, որը ես այսօր վերլուծում եմ, ունենք երեքից մինչև ութ, երբեմն մինչև տասներկու սարք։
Ես ստիպված եմ հերթով անջատել մեկ առ մեկ սարքերը՝ թե՛ ցանցից, թե՛ մարտկոցից, մինչև իմ չափիչ սարքը իսկապես լուռ ու անխանգար լինի։
Եվ փորձը ցույց է տալիս, որ հետո մարդիկ զանգում են ինձ ու ասում՝ հեյ, դա այնքան հանճարեղ
է, շնորհակալություն, որ ցույց տվեցիր մեզ դա։
Ես արդեն ունեմ այն մարդկանց հարևաններ, որոնց խորհուրդ եմ տվել – նրանցից մեկը զանգահարեց ինձ և ասաց, որ դա
հիանալի էր, բարեբախտաբար ես նույնպես եկա և ասացի, որ Wi-Fi-ն խանգարում է նրա հարևանների քնի որակին։
Քանի որ նա միշտ դրսևորում է դա, այլևս քնեցուցիչ դեղեր չի օգտագործում։ Լավ։
Այսպիսով, իհարկե, դուք կարող եք դեղորայքով վերացնել խանգարումը։
Տեսնենք, թե ինչպես է այն զարկում։ Ուրեմն ես կփորձեմ պատկերացնել այս ստակատոն։
Հիմա դուք դա համեմատաբար լավ կարող եք լսել։ Այսինքն՝ դա առաստաղին տեղադրված Wi-Fi ցանց է։
Եթե հիմա մի փոքր տեղաշարժեմ այն, պատկերների փոխանցումը այստեղ է, որը այս դեպքում անլար է։
Սա տվյալների փոխանակում է։ Դա գրեթե ձյան պես է հնչում։
Բայց այս տատատատատան գրեթե ավելի ծայրահեղ է, քան տեղի ունեցող տվյալների փոխանակումը։
Եվ մենք հասնում ենք այն պատճառին, թե ինչու դա այդպես է։
Այսպիսով, մենք ունենք վայրկյանում 10 պուլս, և կարող ենք տեսնել, որ սա ակնհայտորեն ավելի ուժեղ է տվյալների փոխանակումից։
Եվ հենց այս հարվածներն են, որոնք խնդիրներ են առաջացնում։
Նրանք աշխատում են մոտավորապես 10 հերց հաճախականությամբ։ Եվ կտեսնենք, թե ինչ ազդեցություն կունենա դա։
Եկեք նայենք մի գործնական օրինակ։ Ուսուցիչը ինձ է զանգահարում։
Դու էլեկտրոսմոգ ես չափում։ Այո, լավ։ Ես խնդիր ունեմ։
Դուք երկու ամիս առաջ իմ դասասենյակում տեղադրել եք Wi-Fi, և այդ օրվանից ի վեր ես չեմ կարողանում հանգիստ դասավանդել։
Եվ հետո ես մտածեցի՝ լավ, կգամ, որպեսզի մենք այն չափենք։
Եվ հետո նա ինձ պատմեց, թե ինչ ստացվեց դրանից։
Ես շատ եմ լսել էլեկտրոսմոգի մասին, բայց այս ուսուցիչը իսկապես զարմացրեց ինձ։
Նա ինձ ասաց, որ ունի կենտրոնացման խնդիրներ։
Նա 20 տարի է, ինչ դասավանդում է, երբեք որևէ դժվարություն չի ունեցել, և քանի որ այս առարկան կախված է նրա
սենյակում, այլևս չի կարողանում պատշաճ կերպով կենտրոնանալ և ամեն երեկո գլխացավեր է ունենում։
Ուստի երբ մարմինը ազդանշան է ուղարկում, մենք պետք է լսենք դրան։
Սա կարևոր է, որպեսզի վերջում չունենանք հողի վրա ավելի լուրջ խնդիրներ։
Նա մշտապես լարված է։ Նրան անհրաժեշտ են մերսման լոգանքներ կամ որևէ այլ միջոց, որը կօգնի նրա մարմնին նորից հանգստանալ։
Եվ հետո ամենաշոկայինը, ինչ նա ինձ ասաց, այն էր, որ այդ երկու ամսվա ընթացքում նա 15 կիլոգրամ էր ավելացել։
Կարևոր է հասկանալ, որ ճարպային հյուսվածքը ծառայում է որպես մեկուսացուցիչ ավելի զգայուն օրգանների համար, ինչը
նշանակում է, որ օրգանիզմը արձագանքում է խելամիտ կերպով։
Ուստի հասկանալի է, որ նա ծայրահեղ իրավիճակում հանկարծակի այդքան ճարպ է կուտակում՝ իրեն պաշտպանելու համար։
Երբ նա ինձ պատմեց աշակերտների հետ տեղի ունեցողի մասին, և ինչպես ասացի, նա ունի 20 տարվա փորձ, նա ասաց, որ երբեք
որևէ դասարանում նման ուսուցման խոչընդոտների չի հանդիպել։
Եվ նրա համար գրեթե երբեք չի լինում այնպիսի օր, երբ բոլոր աշակերտները ներկա լինեն։
Այսպիսով, հիվանդության օրերի թիվը աճել է, ագրեսիան շատ ավելի մեծ է. հենց որ հնչում է ընդմիջման զանգը, սկսվում են վեճեր ու գոռոցներ,
և նա ինչ-որ կերպ զգում է, որ այլևս չի կարող զսպել իր էներգիան։
Եվ հետո պարզ դարձավ, որ բացի ագրեսիայի աճից, տեղի էր ունենում նաև ինքնաբերաբար սրտխառնոց։
Դպրոցի խորհուրդը հետո ասաց, որ շրջանառվում է վիրուս։ Բայց ծայրահեղ դեպքերում նման ազդանշանը կարող է
նյարդային համակարգը խաթարել այնքան, որ երեխան փսխի։
Եվ բազմիցս պատահել է, որ երեխան պարզապես հանձնվել է տետրերին։
Եվ այո, իհարկե, այն նորից գեղեցկացնելու համար շատ աշխատանք էր պահանջվել։
Ես լիովին շփոթված էի։ Նախ և առաջ, բախտաբար իմ չափիչների տուփում կար մի փոքր ալյումինե թուղթ, այնպես որ ես փաթաթեցի այն
անտենաների շուրջը և հետո տեսա, որ ցուցանիշները շատ ավելի լավ էին։
Հաջորդ օրը ես ստացա զայրացած հեռախոսազանգ այդ դպրոցի տնօրենից։
Զրույցի ընթացքում ես իրավիճակը շրջեցի և ասացի, որ այն, ինչ նա սպասում էր այս ուսուցչից և
այս դասարանից, ամբողջությամբ անպատասխանատու էր։
Առնվազն այս իրը պետք է տեղափոխել սենյակից դուրս՝ միջանցք, որքան հնարավոր է հեռու
դասասենյակներից, որպեսզի գոնե մեղմի դրա ամենավատ հետևանքները։
Եվ անհեթեթն այն էր, որ, գուցե այստեղ տեսնեք, կա մեկ տարր և կա երկրորդը։
Նրանցից մեկի վրա կա անտենա, որը ես փաթաթել եմ ալյումինով։
Նա ունի երկու Wi-Fi ցանց, մեկը մանկասենյակի համար։
Ես հետո նրան հարցրի՝ ասա ինձ անկեղծորեն, որ նախադպրոցականի երեխաներն են պետք է
ստուգեն իրենց էլփոստը, երբ գալիս են մանկապարտեզ։
Կամ արդյոք նրանք իսկապես արդեն առցանց են մտնում?
Ինչու՞ կկատարեիր նման բան տարիքային խմբի համար, որի համար դա իսկապես տեղին չէ։
Ուրեմն մի փոքր վեճ եղավ, բայց մի քանի շաբաթ անց ուսուցչուհին զանգահարեց ինձ՝ շնորհակալություն հայտնելու համար,
ասելով, որ տնօրենը արձագանքել է և հնարավորինս հեռու է տեղադրել այդ իրերը նրանից, որպեսզի նա կարողանա ապաքինվել։
Այսպիսով, ահա թե ինչ ենք մենք սովորել գործնական փորձից։
Տեսնենք, թե այս մեջբերումը ինչ է ասում։
Մարդու արյան բջիջների էլեկտրամագնիսական դաշտերի ազդեցության դեպքում ցույց է տրվել գենետիկ նյութի վնասվածք։
Կան ապացույցներ քաղցկեղի բարձրացած ռիսկի մասին։ Սա միայն գլխացավերի մասին չէ, սա քաղցկեղի մասին է։
Եվ դուք կարծում եք, որ այս մեջբերումը որտեղի՞ց է։
Swisscom-ի WLAN-ին վերաբերող արտոնագրային հայտում։
Դա լավ հայտնի է, սակայն դեռևս կախված է։ Դա անհամեմատելի անպատասխանատվություն է։
Եվ այսօր երեկոյան դուք կլսեք նմանատիպ այլ բաներ։
Մեկ այլ մեջբերում, որը իսկապես տպավորություն թողեց ինձ վրա։
Մեզ հանձնարարել էին մշակել NIS կանոնակարգը, որը ճառագայթային կանոնակարգն է, այնպես, որ
հեռահաղորդակցական ընկերությունը կարողանար ազատորեն զարգանալ։
Քանի որ էլեկտրոսմոգը մեծանում է, մարդիկ ավելի շփոթվում են և ավելի շատ են օգտագործում իրենց բջջային հեռախոսները, ինչը
առողջ է, առնվազն հեռահաղորդակցության արդյունաբերության համար։
Այսպիսով, այնտեղ մեծ չափաբաժին սարկազմ կա։ Իսկ դա ով էր՞
Դա 2004 թվականին Շաֆհաուզենի S-Bahn-ի պատվիրակների ժողովում նախկին ֆեդերալ խորհրդական Մորից
Լյուենբերգերն էր։ Այդ օրվանից ի վեր ոչինչ չի կատարվել։
Ինչպես գիտեք, նա հետո իր նախարարությունը հանձնեց Դորիս Լյութարդին, ով Swisscom-ի հետ այնքան լավ հարաբերություններ
հաստատեց, որ Մորից Լյուենբերգերի բոլոր ջանքերը հետո չեղարկվեցին։
Այսպիսով, կան տարբեր տեսակետներ։ Կարևոր է դա հասկանալ։
Եկեք մտածենք ոչ ստանդարտ։ Ատոմային պայթյուն։
Ինչ տեսնում ենք, դա այն է, որ տեղադրվել են դիտարաններ, որպեսզի մարդիկ կարողանան դիտել այս միջոցառումը։
Եվ, իհարկե, հայտնի էր, որ աչքերի համար գոյություն ուներ որոշակի ռիսկ։
Ուստի անհրաժեշտ են հատուկ ակնոցներ, որոնք պաշտպանում են գամմա-ճառագայթներից կամ ռենտգենյան ճառագայթներից։
Գիտեին, որ ցնցող ալիքն ու ջերմային ալիքը քայքայիչ չդառնալու համար անհրաժեշտ է որոշակի
հեռավորություն։ Այս ամենը կարելի էր հաշվարկել։
Բայց նրանք չէին մտածել գամմա ճառագայթման մասին։
Գամմա ճառագայթումը հենց այն է, ինչը խնդիրներ է առաջացնում օրգանիզմի կամ բջիջի համար, քանի որ այն կարող
է հանգեցնել բջջային թելերի կոտրվածքների և դեգեներացիայի, որը կարող է վերաճել քաղցկեղի։
Եվ ես բերում եմ այս օրինակը, որովհետև մենք էլեկտրոսմոգի, այս պուլսային հաճախականությունների և այս անլար տեխնոլոգիայի համար
օգտագործվող հաճախականությունների մասին նույնքան քիչ գիտենք։
Մենք միշտ տեխնոլոգիաների հանդեպ մոլուցք ունենք և մտածում ենք՝ «վաու, ինչ հիանալի է»։
Այո, ո՞վ չէր ցանկանա նման պայթյունի մոտ լինել։ Սկզբում մարդիկ այդպես էին մտածում։
Հարցն այն է, թե ինչպես է սա հետագայում զարգանալու։
Եվ ես բերում եմ այս օրինակը, որովհետև ուզում եմ խոսել REFLEX հետազոտության մասին։
Սա մեր ԴՆԹ-ի, մեր գենետիկ նյութի էլեկտրոնային միկրոսկոպի պատկերն է։ Այն պետք է գրեթե նման լինի երկնային մարմնին։
Եթե այն այժմ գամմա-ճառագայթներով ճառագայթվի, ինչը համարժեք է 1 600 ռենտգենյան պատկերների՝ չափաբաժին, որին
սովորաբար ոչ ոք երբեք չի ենթարկվի, ապա բջջային թելը կոտրվում է, ԴՆԹ-ն բաժանվում է, և ստացվում է այսպիսի տեսք։
Դա հայտնի էր։ Դրա համար այն կոչվում է իոնացնող ճառագայթում։ Իոնացնող ճառագայթումը վտանգավոր է։
Այնուհետև գիտության համար եկավ ցնցումը. 24 ժամ շարունակ սովորական բջջային հեռախոսին, որը աշխատում էր 1600 ՄՀց հաճախականությամբ և
SAR-արժեքով, որը նույնիսկ չէր հասնում մեկ կիլոգրամի դիմաց 2 վատտի առավելագույն շեմին, այլ կազմում էր 1,3 վատտ մեկ
կիլոգրամի դիմաց, ենթարկելուց հետո հայտնվեց այսպիսի պատկեր։
Եվ ասում են, որ դա իոնացնող ճառագայթում չէ, սակայն այն վնասել է գենետիկ նյութը։
Եվ հետո հարց է, թե որքան ժամանակ է պահանջվում, մինչև որևէ տեղ ուռուցք զարգանա։
Դա REFLEX ուսումնասիրությունն էր, որը սա ցույց տվեց։
Այն ցույց տվեց UMTS-ի (այն ժամանակ հայտնի որպես UMTS, այժմ՝ SS3-G) գենոտոքսիկ ազդեցություն ցածր դաշտային ուժերի պայմաններում։
Ուսումնասիրությունը մի քանի անգամ հաստատվել է։ Դա գիտություն է։
Եթե ուսումնասիրությունները կարելի է բազմիցս հաստատել, ապա պետք է դրանց ուշադրություն դարձնել։
Գիտական էթիկան պահանջում է, որ մենք այս հարցին ավելի ուշադիր նայենք։
Ի՞նչ պատահեց։ Եվ դու չես հավատա, բայց դա ճշմարտություն է։
Պրոֆեսոր Լերչլ, Գերմանիայի ճառագայթային պաշտպանության հանձնաժողովի նախկին նախագահ – ես միշտ կարծում էի,
որ ճառագայթային պաշտպանության հանձնաժողովը գոյություն ունի բնակչությանը ճառագայթներից պաշտպանելու համար։
Բայց այստեղ տեղի ունեցածը հակառակն էր՝ ճառագայթումը պաշտպանված էր, և թույլատրվեց, որ այն շարունակի ճառագայթել։
Նա սկսեց հետազոտողների դեմ զրպարտչական արշավ, պնդելով, որ ուսումնասիրությունը կեղծված է և որ այն ամենացածր կարգի է։
Այնուհետև նա պնդեց, որ օգնականը սիրահարված էր պրոֆեսորին, ով անցկացրել էր այս ռեֆլեքսային ուսումնասիրությունը։
Եվ հետո նա թույլ տվեց մամուլին դրա մասին գրել։
Այսպիսով, սա ոչ մի առնչություն չունի գիտական առումով հիմնավոր աշխատանքի հետ, այլ պարզապես ստորին հարված է։
Եվ տարիներ պահանջվեցին, մինչև լրատվամիջոցներում հայտնվեց, որ պրոֆեսոր Լերչլի դեմ մեղադրանք է
առաջադրվել։ Այսինքն՝ ամենաբարձր աստիճանի զրպարտություն։
Բայց մարդիկ այնուամենայնիվ հավատացին դրան։ Նրանք ասացին՝ այո, սիրահարված օգնականը կեղծել է ուսումնասիրության արդյունքները։
Եվ դա այդպես չէր։ Դա ապացուցվեց։ Բայց դրա համար տարիներ պահանջվեցին՝ անցնելով բոլոր դատարաններով։ Այսպես է դա գործում։
Եվ եթե մենք մեկ քայլ առաջ գնանք և նայենք, թե ինչ կարող է իրականում տեղի ունենալ բջջի ներսում և ինչու են առաջանում
այս բջջային շղթաների կոտրվածքները, այժմ մենք դա էլ գիտենք։
Սա պրոֆեսոր դոկտոր Մարտին Փալի հետազոտությունից է։
Այսպիսով, ահա մենք ունենք բջջային մեմբրան։ Ստորին մասը ներսն է, վերին մասը՝ դրսը։
Երկակի դրական լիցքով կալցիումը գրեթե երբեք չպետք է ներթափանցի։
Օրինակ՝ նատրիումը և մագնեզիումը պետք է թույլատրվեն, քանի որ դրանք բջջի կառուցման կարևոր
բաղադրիչներ են։ Բայց կալցիումը պետք է բացառվի։
Երբ կալցիումը մտնում է համակարգ, սկսվում են խնդիրները։ Եվ հենց դա է, ինչը Մարտին Փալլը ցույց է տվել։
Սա արտադրում է սուպերօքսիդ և ազոտի մոնօքսիդ, որոնք հետո միավորվում են՝ կազմելով պերօքսինիտրիտ։ Սա ամենահզոր ռադիկալն է։
Այն այնքան հզոր է, որ պարզապես դուրս է մղում էլեկտրոնները բջիջներից։ Եվ հետո բջիջի մի մասը քայքայվում է։
Եվ դա կարող է գտնվել բջջային մեմբրանում։ Այն կարող է գտնվել միտոքոնդրիայում։ Այն կարող է որոշել սպիտակուցները։
Սա կարող է նաև լինել արմատային բջիջներում կամ ԴՆԹ-ում։
Այսպիսով, հենց դրա համար է, որ նույնիսկ ոչ իոնացնող ճառագայթումը կարող է վնասել մեր գենետիկ նյութը։
Սա նշանակում է, որ որքան բարձր է հաճախականությունը, այնքան կարճ է ցիկլը՝ ինչին ես հետո կվերադառնամ, և այնքան ավելի մեծ
օքսիդատիվ սթրես ունենք, մասնավորապես այս չափազանց վտանգավոր նիտրոսատիվ սթրեսը, որը իսկապես քայքայում է օրգանիզմը։
Ինչու՞ ենք մենք արդեն քաղցկեղի մահվան պատճառների վիճակագրության մեջ 50%-ին հասել։
Ես նկատի ունեմ, որ դա տարածված է բջջային հեռախոսներ օգտագործող բնակչության որոշ խավերի շրջանում։
Դա այդպես չէ որոշ տեղերում բնիկ մարդկանց համար, ովքեր կարող են օգտվել փոստային
բաժանմունքի ինտերնետային կայանից կամ նման ինչ-որ բանից։
Ինչու՞ այստեղ։ Իմաստը նրանում է, որ սա ընդամենը հարց է՝ ուզում ես նայել, թե ոչ։ Եվ չեմ
կարծում, որ մենք դեռ երկար կարող ենք անտեսել։
Ներկայումս ընթանում է լայնածավալ դաշտային փորձարկում։ Ի սկզբունք, մենք ունենք դաշնային գործակալություններ
կամ հանձնաժողովներ, որոնք մեզ կպաշտպանեն դրանից։
Հիմա ես կբերեմ Գերմանիայից օրինակ՝ Ռադիացիոն պաշտպանության ֆեդերալ գրասենյակից։
Սա մեր առաքելության հայտարարությունն է՝ բոլոր ճառագայթումը պետք է հնարավորինս նվազագույնի հասցվի։
Եվ հետո BfS-ի ղեկավարներից մեկը մոտենում է լրագրողին ու ասում. «5G-ի ռիսկերը պետք է
ուսումնասիրվեն, բայց միայն ցանցի գործարկումից հետո»:
Սա դաշտային փորձարկում է, սրանք գինե խոզեր են։
Մենք հետազոտական նախագծերում կհետևենք և կդիտարկենք նոր տեսակի անտենայի ազդեցությունը բնակչության ճառագայթման վրա։
Դուք հետազոտական նախագիծ եք, որը վերահսկվում և դիտարկվում է՝ Ռադիացիայի պաշտպանության հանձնաժողովը։
Ցավոք, Շվեյցարիայում իրավիճակը շատ չի տարբերվում։
Եթե հիմա նայենք այս առնչությամբ իրավական իրավիճակին, ապա Դաշնային Սահմանադրության մեջ կան որոշ հոդվածներ, որոնք,
օրինակ, նշում են, որ յուրաքանչյուր մարդ ունի ֆիզիկական և մտավոր անձեռնմխելիության իրավունք։
Ցավոք, այս տեխնոլոգիայի դեպքում դա այլևս այդպես չէ։
Երեխաներն ու երիտասարդները իրավունք ունեն իրենց ամբողջականության հատուկ պաշտպանության։
Ուրեմն ինչո՞ւ դպրոցներում և մանկապարտեզներում Wi-Fi տեղադրելու գաղափար կա, երբ երիտասարդներին պետք է
հատուկ պաշտպանություն տրվի։ Այստեղ ինչ-որ բան տեղին չէ։
Եվ մենք ոչ մի պատկերացում չունենք, թե դա ինչ է նշանակում։ Ֆեդերալ Սահմանադրությունը իրականում պետք է գերակայի ամեն ինչից։
Եկեք ավելի մանրամասն նայենք հետազոտությանը։ Սա Կարլ Հեխտի աշխատանքն է։
Մենք տեսնում ենք նյարդային բջիջ։ Սա այն բջիջն է, որը պոչի միջոցով միանում է մեկ այլ բջիջին։
Եվ ազդանշան փոխանցելու համար անհրաժեշտ է մեկուսիչ շերտ։
Այս մեկուսիչ շերտը բաղկացած է Շվանի բջիջներից, որոնք կազմված են միելինից։
Միելինը կառուցվում է B12 վիտամինով։
Սա, կարելի է ասել, պատճառներից մեկն է, թե ինչու էլեկտրոսմոգի հետ վեգաններն ու
բուսակերները ավելի դժվար են դիմակայում, քան միսակերները։
Եթե մեզ մոտ բավարար քանակությամբ B12 կա, մենք կարող ենք ստեղծել լավ մեկուսացում և պակաս ազդված ենք։
Բայց այն, ինչ հիմա պարզել է Կարլ Հեխտը, այն է, որ էլեկտրամագնիսական դաշտերի (EMF) ռադիոալիքային
ճառագայթումը աստիճանաբար քայքայում է մյելինային թաղանթները՝ թողնելով նյարդերը անպաշտպան։
Ուստի, հստակ լինելու համար, մեջբերելով պրոֆեսոր Կարլ Հեխտի խոսքերը՝ «Ռադարի, բջջային հեռախոսների՝ ներառյալ 5G-ն, 2G-ն և
դրանց միջակայքում գտնվող բոլոր ցանցերը, այդ թվում Wi-Fi-ն, ճառագայթումը կարող է աստիճանաբար քայքայել նյարդերի մեկուսացումը»:
Այդ դեպքում ձեր նյարդերը բառացիորեն լարված են։
Ահա նա՝ Կարլ Հեխտը։ Եվ կարևոր է իմանալ, թե որքան լավ հետազոտություններ են այս ոլորտում զսպվում։
Ես նկատի ունեմ, ես քեզ օրենքի մասին ասացի։
Իրականում մենք ունենք բավարար ապացույցներ, որ սա պետք է քանդվի։
Դա դժվար մասն է։ Ուրեմն ի՞նչ է արվում։ Նրանք փորձում են դա ծածկել։
Ես հետո կտեսնեմ, թե ինչպես է դա ստացվում, օրինակ։
Պրոֆեսոր Կարլ Հեխտը հեռահաղորդակցության մարմնի պատվերով ուսումնասիրել է տարբեր հետազոտություններ և կարողացել է ապացուցել,
որ բջջային հեռախոսները առաջացնում են լուրջ առողջական խնդիրներ։
Ի՞նչ պատահեց։ Նրա աշխատանքը անհետացավ առանց հետքի իշխանությունների նկուղում; նրան թույլ չտրվեց այն հրապարակել։
Նա իմացավ, բայց նրան թույլ չէին տալիս դա բացահայտել։
Ամերիկայում Ջորջ Կառլոն ամերիկյան ամենամեծ բջջային հեռախոսների ուսումնասիրության ընթացքում պարզել է, որ բջջային հեռախոս
օգտագործողների շրջանում ուռուցքների դեպքերի թվի զգալի աճ կա։
Ֆինանսիստները արգելեցին հրապարակումը։ Դոկտոր Կարլոն չհնազանդվեց։ Նա կորցրեց իր աշխատանքը։
Նրա տունը այրվեց – ապացուցվեց, որ դա դիտմամբ հրդեհում էր – և նրա հեղինակությունը արատավորվեց։
Այսպիսով, վերջում ստիպված ես կռվել մեկի դեմ այնպիսի մակարդակում, որը իրականում լրիվ անարդար է։
Սա տեղի է ունենում այն մարդկանց հետ, ովքեր խիղճով են և ունեն բարոյական, ճիշտ դիրքորոշում։ Եվ
ես կարող եմ ձեզ տալ այսպիսի շատ ավելի օրինակներ։
Պրոֆ. դոկտոր Վ. Ռոսս Ադեյի մեջբերում. «Մենք շատ լավ գիտենք, որ պուլսացված ազդանշանները մարդկանց վրա ավելի ուժեղ
ազդեցություն ունեն, քան ոչ պուլսացված ազդանշանները։ Պուլսացված միկրոալիքները խորը միջամտում են կենսաբանական գործընթացներին։»
Այսպիսով, սա է զարկային ազդանշանը։ Իսկ հիմա գալիս է այն, ինչը իրականում հայտնաբերել է դոկտոր Կառլոն։
Նա, իհարկե, փորձեր անցկացրեց կենդանիների վրա և բջջային մշակույթների վրա՝ պարզելու համար, թե ինչ ազդեցություն
է ունենում այս ճառագայթումը կենդանիների և բջիջների վրա։
Նա առարկաները ենթարկեց այս պուլսային ճառագայթմանը և ապա նկատեց, որ այո, դեգեներացիաները, որոնք
վերաճում են քաղցկեղի, զարգանում են համեմատաբար արագ։
Այնուհետև նա մտածեց բացերը լցնել մթնոլորտային աղմուկով, որը նա պարզապես հանել էր հողից։
Արդյունքում հաղորդակցությունը չխափանվեց։ Համակարգը շարունակեց գործել առանց որևէ խնդիրների։
Բայց այն, ինչ տեղի ունեցավ հետո, այն էր, որ նրա մկները գոյատևեցին, իսկ նրա Պետրիի
ափսեներում բջիջները այլևս ուռուցքներ չէին կազմավորում։
Նա գտել է լուծումը՝ ինչ կարող ենք անել։ Դուք իսկապես պետք է հաշվի առնեք դա։
Եվ հենց դրա համար նրան վարկաբեկեցին։ Հենց դրա համար նրա լաբորատորիան այրեցին, նրա տունը այրեցին։
Մարդը լավ կանի ինքն իրեն հարցնի՝ ինչու, ի՞նչ կանգնած է դրա ետևում։
Եվ գուցե կարող եմ մի փոքր օգնել, քեզ մի քայլ առաջ տալ։
Գենետիկ ինժեներության մեջ ցածր ինտենսիվության պուլսացված միկրոալիքներ են օգտագործվում գեներ
ներմուծելու և կոնկրետ բջիջներ փոփոխելու համար։
Աջ կողմում այն, ինչ տեսնում եք, սովորական ջրիմուռ է։
Եվ այս ֆերնի մեջ տեղադրվեց փայլփայլիկի գենը։ Դրա համար այն դարձավ լուսավոր ֆերն։
Դա գիտական առումով հուզիչ է։ Դա նման է Լեգո կտորները նոր ձևով միացնելուն։ Որքան իմաստ ունի դա՝ հարցական է։
Բայց զարմանալի է, որ այս իմպուլսների հաջորդականությունների դեպքում մեր օրգանիզմը ավելի բաց է փոփոխությունների համար։
Եվ այն ժամանակ, երբ շրջանառվում են ՌՆԹ պատվաստանյութեր, այս թրթռումը իրականում օրակարգի հարց
չէ։ Դա իսկապես այն է, ինչից պետք է խուսափենք։
Եվ մենք կարող ենք դրանից խուսափել միայն մեր սեփական միջավայրում։
Մենք դրանից կարող ենք խուսափել միայն դպրոցներում և մանկապարտեզներում, որպեսզի
այնտեղ նույնպես դժվարություններ չառաջանան։
Քանի որ օտար գեներն այդպիսով ավելի արագ են ներմուծվում։ Սա լաբորատորիայում կիրառվող տեխնիկա է։
Եվ դա ինձ հիշեցնում է Նյուրնբերգի կոդեքսը։ Մարդկանց վրա փորձարկումները արգելված են։
Քանի որ պուլսացված միկրոալիքների երկարաժամկետ անվտանգությունը դեռ չի ուսումնասիրվել, այս սկզբունքը խախտվում է։
Մարդկային մասնակիցների մասնակցությամբ փորձարկումների համար կամավոր համաձայնությունը անփոխարինելի է։
Նյուրնբերգի կոդեքսը հրապարակվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ կանխելու նացիստների կողմից
իրականացվածի պես մարդկանց վրա հետագա փորձարկումները։
Բայց հենց դա է, որ, ցավոք, այս պահին իրականացվում է ամբողջ աշխարհում։
Եվ մենք պարզապես պետք է սովորենք հասկանալ այս համակարգը, ապա սովորենք, թե ինչպես ճիշտ պաշտպանել
ինքներս մեզ։ Տարիները հաղթահարելու այլ ճանապարհ չկա։
Եվ ես կցանկանայի ձեզ ասել մի բան, որը տեխնիկապես կարևոր է հասկանալու համար։ Դա ազդանշանի կողային թեքությունն է։
Այստեղ ունենք մի փոքր թեք լանջ։ Այն, հետևաբար, գրեթե հիմնված է բնական սինուսային ալիքի վրա, որը այսպես է տարածվում։
Ուստի որքան փոքր է անկյունը, այնքան կենսաբանականորեն համատեղելի է ազդանշանը։
Դա դանդաղ էլեկտրոնիկա է և պահանջում է ավելի մեծ հզորություն։ Դա նկատվեց։ Նրանք ասացին՝ լավ,
մենք կկրճատենք հաջորդականության տևողությունը։
Այսպիսով, եթե ես կարողանամ տալ միայն կարճ, շատ կարճ պուլս, ինձ անհրաժեշտ է շատ ավելի քիչ էլեկտրականություն։
Դա այն ժամանակ է, սակայն հետո զարգանում է կտրուկ թեք լանջ, և հենց դա կենսաբանական առումով շատ ավելի
վնասակար է։ Եվ հենց դա կարող է շատ արագ խախտել մեր ԴՆԹ-ն։
Wi-Fi-ն և Bluetooth-ը գտնվում են այս տիրույթում։ Առկա է տարբերություն Wi-Fi-ն 2,45 ԳՀց-ով և 5 ԳՀց-ով աշխատեցնելու
միջև։ 5 ԳՀց-ով այն աշխատում է ավելի բարձր հաճախականությամբ։
Եվ Bluetooth ազդանշանները երբեմն ունեն չափազանց կտրուկ եզր։ Եզրը որքան կտրուկ է,
այսինքն՝ ելքը որքան սուր է, այնքան դժվար է դառնում։
Եվ հիմա առաջ է գալիս համապատասխան խնդիրը։ Երբ մենք դա չափում ենք, կարևոր է գագաթնակետային արժեքը։
Այնուամենայնիվ, մենք կարող ենք նաև հաշվել միջին արժեքը։
Եվ առաջին ազդանշանի ժամանակ նրանք դեռ համեմատաբար մոտ են միմյանց, իսկ երկրորդ ազդանշանի դեպքում
խնդիրը նրանում է, որ անհրաժեշտ են շատ արագ չափիչ սարքեր։
5G-ի համար դեռևս չկա բավականաչափ արագ չափիչ սարք։ Պետք է 5G-ին մաթեմատիկորեն նայել։
Եվ ես կարճ կերպով ցույց կտամ, թե ինչպես դա անել։
Ֆրանսիան պարտադրել է, որ 5G-ն չափվի՝ պարզելու համար, թե որքան ուժեղ է ազդեցությունը։
Եվ այս կարճատև իմպուլսները որևէ չափիչ սարքով հայտնաբերել չի կարելի։
Նրանք ասացին՝ լավ, ապա պուլսը սառեցվելու է, որպեսզի այն բավականաչափ երկար տևի
չափելու համար։ Եվ դա կազմում էր 24 000 վատտ։
Բայց շենքի հայտում նշվել էր միայն 300 վատտ։ Ինչու՞, որովհետև միջին արժեքը շատ ցածր է։
Այսպիսով, մենք մտնում ենք խաբուսիկ փաթեթավորման ոլորտ։ Արդար կլինի ասել, որ այս տեխնիկան այսօր կարող է օգտագործվել
համեմատաբար մեծ քանակությամբ խաբուսիկ ապրանքներ վաճառելու համար։
Եվ ես սա կներկայացնեմ շատ պարզ օրինակով։
Յուրաքանչյուրն ինչ-որ պահին մեխ է խփել պատին։
Եվ հիմա մենք կկատարենք հարվածները։ Սա այն մուրճն է, որը սկսում է գործել։
Այսպիսով, այստեղ գործում են ճնշումն ու ժամանակը՝ որպես երկու բաղադրիչներ։
Եվ եթե այժմ չափենք այստեղ եղունգի վրա ազդող ազդակը, մի վայրկյանի մի մասնիկում այն մոտավորապես 800 կիլոգրամ է։
Այսպիսով կարելի է ասել, որ գագաթնակետային արժեքը 800 կիլոգրամ է։
Բայց եթե հիմա վերցնենք միջին արժեքը և միջինացնենք անհատական զարկերի միջև ընդմիջումները, որոնք այստեղ
նույնպես առկա են, ապա կստացվի առավելագույնը 2 կիլոգրամ։
Այսպիսով, եթե հիմա կապը հաստատեք և նայեք չափման տեխնոլոգիային՝ ասացի ձեզ, որ մենք կարող ենք միայն առաջատար
կարգի սարքավորումներով չափել, օրինակ, 5G-ի կամ նույնիսկ արագ Wi-Fi-ի ազդեցությունը մարմնի վրա։
Իմ հարցն այն է, թե սահելիս մատը ինչն է ավելի շատ ցավեցնում՝ գագաթնակետային արժեքը՞, թե՞ միջին արժեքը՞
Այսպիսով, եթե ձեր բութմատը ճնշեք 2 կիլոգրամով, այն չի զգա։ Բայց 800 կիլոգրամով այն շատ կապտ կդառնա։
Եվ փոխաբերական իմաստով, երբ խոսքը վերաբերում է էլեկտրոսմոգի աղտոտվածությանը, պարզ է, որ այստեղ նույնպես
խնդիրը գագաթնակետային արժեքն է, ոչ թե միջին արժեքը։
Եկեք պարզապես նայենք Դաշնային խորհրդարանին և վերջին տարիներին այնտեղ տեղի ունեցած իրադարձություններին։
2016 թվականի դեկտեմբերին Խորհրդարանի վերին պալատը ասում է «Ոչ՝ սահմանը բարձրացնելու»։
Եվ սահմանային արժեքի այս բարձրացումը կարևոր էր բջջային կապի արդյունաբերության համար, քանի որ, եթե ճիշտ
հաշվարկեին, նրանք հասկացան, որ գործող սահմանային արժեքներով 5G այլևս հնարավոր չի լինի։
Նույնիսկ եթե միջին արժեքի հետ մի փոքր խաբել կարելի է։
2018 թվականին Լորդերի պալատը կրկին հայտարարեց. «Ոչ, սահմանային արժեքի որևէ բարձրացում չի լինելու»:
Ուրեմն բազմիցս փորձեր արվեցին այն մի փոքր բարձրացնելու՞
2020 թվականի ապրիլին Դաշնային խորհուրդը ինքն է հայտարարել, որ չի ցանկանում թուլացնել սահմանափակումները։
2020 թվականի հուլիսին բնակչության 85%-ը չէր ցանկանում սահմանափակումների որևէ թուլացում։
2021 թվականի փետրվարին FOEN-ը կհրապարակի կիրառման առաջարկություն, որը թույլ կտա սկզբնական հերթին իրականացնել 5G-ն։
Եվ այնուհետև 2021 թվականի դեկտեմբերին այն օրինականացվելու է Դաշնային խորհրդի կողմից։
Եվ դա հնարավորություն է տալիս տասն անգամ ավելի հզոր փոխանցիչներ կիրառել՝ շնորհիվ այս խաբուսիկ միջին հաշվարկի։
Այսպիսով, 5G-ի դեպքում դա նշանակում է, որ ճառագայթումը կարող է լինել երկու ու կեսից մինչև տասն անգամ ավելի մեծ։
Լավ, հիմա ես վերադառնում եմ ցուցամատին։
Եթե ձեր բութմատը ճնշեք 2 կիլոգրամ ուժով, այն մի փոքր ուժեղանում է 20 կիլոգրամ ուժով։
Այսպիսով, իրականում հենց այսպես է լինում։ Եվ նրանց թույլատրվում է նաև վերցնել վեց րոպեի միջինը։
Ուրեմն դուք կարող եք չափել 6 րոպե, և հետո ամեն ինչ կմիջինացվի։
Ես ավելի ուշ կվերադառնամ այս թթվային փորձարկմանը։
Դա կնշանակեր, որ մեխը ներս է մղվում 2 կիլոգրամ ուժով, ինչը անշուշտ անհնար է։
Դաշնային խորհուրդը ապա նշում է. «Այս փոփոխությունը չի թուլացնում NIS կանոնակարգում սահմանված սահմանները»։
Այսպիսով պահպանվում է նախազգուշական առողջապահական պաշտպանությունը։ Սակայն դա ճիշտ չէ։
Տեխնիկական և կենսաբանական տեսանկյունից դա ամբողջական ստում է։
Քարլ Ֆրիդրիխ ֆոն Վայզսեքերի մեջբերումը այստեղ լավ է տեղավորվում։
Ֆիզիկական աշխարհայացքը սխալ չէ այն բանում, ինչը պնդում է, այլ այն բանում, ինչը դiktում է։
Նա իր գիտնական գործընկերների մասին ասաց. «Բոլորը գիտեն, որ երբ ուսումնասիրում ես ինչ-որ բան, այն,
ինչ չի կարող բացահայտվել, պարզապես բացառվում է»:
Եվ, ցավոք, դա այսօր գիտության մեջ սովորական պրակտիկա է։
Սա ստիպեց Մյունխենի մոտ գտնվող մի գերմանական միջնակարգ դպրոցի աշակերտին ասել. «Լավ, մենք ինքներս մեր հետազոտությունը կանենք.»
Եթե գիտությունը թույլ տա իրեն այսպես կոռումպացնել, ապա մենք դա կանենք ինքներս։
Նրանք վարձեցին մութ դաշտային միկրոսկոպ և վերցրին հետագա նմուշներ՝ պարզապես արյուն քաշելով ականջից։ Միշտ նույն տեղից։
Գիտությունը նշանակում է, որ դուք պետք է միշտ կարողանաք այն կրկնել, ուստի պետք է սահմանեք հստակ կանոն։
Եվ նրանք հարցրին՝ ինչ ազդեցություն ունի բջջային հեռախոսազանգը։
Այստեղ մենք տեսնում ենք մութ դաշտի պատկերը։ Մենք կարող ենք տեսնել կարմիր արյան թրոմբոցիտները, որոնք,
իրականում, բջջային հեռախոսի օգտագործումից առաջ շատ ազատ էին։
Եվ կարճ բջջային հեռախոսազրույցից հետո այս երիտասարդների արյունը փոխվել է։
Միայն երկու րոպե բջջային հեռախոսազրույց, և արյունը արդեն այլ էր։
Եվ զարմանալի էր, որ կպչուն էր ոչ միայն այն մարդու արյունը, ով ականջին բջջային հեռախոս էր պահում, այլև
երկու մետր հեռավորության վրա գտնվող մեկ այլ անձի արյունը։
Այսպիսով, խնդիրը միայն հեռավորությունը չէր, այլ հենց ազդանշանը, որը ստիպեց արյան
բջիջներին ձևավորել այս փողային գլանաձև կուտակումները։
Եվ երբ դա տեղի է ունենում, ամբողջ մարմինը ավելի թույլ սնուցում է ստանում, և խնդիրները դառնում են ավելի ու ավելի լուրջ։
Դա նշանակում է, որ մենք իրականում չենք կարող հասնել ջերմային սահմանին։
Այստեղ մենք տեսնում ենք սովորական սահմանային արժեքների բացատրությունը՝ ինչպես դրանք ներկայացված են։
15 րոպե տևած հեռախոսազրույցից հետո, որքան ես գիտեմ, մարմինը չպետք է տաքանա ավելի քան 2 աստիճանով։
Սա տերմոգրաֆիկ պատկեր է, որը հստակ ցույց է տալիս սա։
Ուրեմն դուք պարզապես օգտագործում եք սահմանային արժեքները՝ ստուգելու համար, թե արդյոք ամբողջը գերտաքանում է։
Եվ եթե հիմա վերադառնանք այս ուսումնասիրությանը, այսինքն՝ Երիտասարդական հետազոտությանը, ձախ կողմում բջջային
հեռախոսազանգը դեռ չի կատարվել, ուստի արյունը դեռ նորմալ է։
Եվ երեք րոպե տևած հեռախոսազրույցից հետո ձեզ մոտ են մնում այս կանխիկի գլանները։
Եվ ոչ միայն բջջային հեռախոսը ականջին պահող մարդու համար, այլև հարևանությամբ գտնվող մյուսների համար։
Մարմինը խախտելու համար այդքան ուժեղ ազդանշան հարկավոր չէ։ Դա մտահոգիչ է։
Դրա համար 2011 թվականին Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը բջջային հեռախոսի
ճառագայթումը դասակարգեց որպես հնարավոր քաղցկեղածին։
Սա նույն վտանգի մակարդակն է, ինչ պեստիցիդները, ԴԴԹ-ն, քլորոֆորմը և ծանր մետաղները։
Այսպիսով, եթե դասասենյակներում կամ դպրոցներում Wi-Fi տեղադրեք, կարող եք նաև թույլ տալ, որ նրանք
կենսաբանության դասերին աշխատեն DDT-ով կամ պեստիցիդներով։
Դա համեմատելի է։ Եվ դա ես չեմ ասում, այլ Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպությունը։ Որովհետև վտանգի մակարդակը նույնն է։
Սահմանները ինչի՞ց են պաշտպանում։ Սա հարցն է։ Հաջորդ հարցը։
Ես փորձեցի սա պատկերացնել շատ պարզ նկարով։
Դա միշտ միայն կարճաժամկետ բեռ է։
Այսպիսով, ջերմային ազդեցություններից հետո բջիջները կարող են տաքանալ մոտ մեկ կամ երկու աստիճանով։
Դա բարձր ջերմություն չի առաջացնում, ուստի դա հանդուրժելի է։
Բայց այն, ինչ երկարաժամկետ ազդեցությունը անում է, դա այդտեղ ներառված չէ։
Սրանք կոչվում են ոչ ջերմային ազդեցություններ։ Եվ հենց դրանք են առաջացնում անհարմարություն։
Հենց դրանք են խախտում կենսաբանական հավասարակշռությունը։ Սա է դրա խնդիրը։
Չափելը պարզություն է ապահովում; դա գործընթացի կարևոր մասն է։ Դա իսկապես հուզիչ է։
Այսպիսով, երբ ես տան միջով քայլում եմ իմ պարզ չափիչ սարքերով, հատկապես անկողինների մոտ, և հարևան սենյակում կա
Wi-Fi ռաութեր, ապա պատի միջով մեկ քառակուսի մետրի համար հեշտությամբ հասնում է 1000 միկրովատտի։
Սա այս էջի հզորության խտությունն է։
Եթե հիմա նայենք շինարարական կենսաբաններին, նրանք ասում են, որ սա երկար ժամանակ է ծանր բեռ է եղել։
Շրջակա միջավայրի առողջության փորձագետների հետ միասին նրանք ուսումնասիրեցին, թե մարմնի համար
ինչն է դեռ ընդունելի, իսկ ինչն է չափազանց շատ։
Եվ մենք տեսել ենք, որ մեկ քառակուսի մետրի վրա 100 միկրովատտից ավելի արդեն չափազանց շատ է։
Այսպիսով, եթե հարևանը իր գրասենյակը ունի երեխաների սենյակի մյուս կողմում, ապա այսպիսին է տեսքը։
Օրենքը թույլատրում է մեկ քառակուսի մետրի համար 60 000 միկրովատտ։
Եթե հիմա օգտագործեմ այս սարքը , ապա իմ ցուցանիշը արդեն 1000-ից շատ է։
Դա դեռ համեմատաբար մեղմ է; եթե ես այնտեղ բարձրանայի, ավելի շատ բաց կլինեի։
Այսպիսով, այստեղ՝ այս սենյակում, մենք շատ արագ գերազանցում ենք մեկ քառակուսի մետրի համար 100 միկրովատտը։
Եվ սա, իհարկե, ցուցակ է, որը կարևոր է քնապառքի տարածքի համար, այսինքն՝ երկարաժամկետ մնալու համար։
Այս պահին ես քո համար որևէ անհանգստություն չունեմ, և ինձ համար այս սարքի վերաբերյալ նույնպես որևէ անհանգստություն չունեմ։
Գուցե մի փոքր գլխացավ ունեմ, բայց դա կանցնի։
Եթե ես մարմինս այս ազդեցությանը մշտապես չեմ ենթարկում, ապա խնդիր չպետք է լինի։
Եվ հիմա մենք հարցնում ենք՝ ինչպես են որոշվում այս սահմանները?
Եվ հետո կան արտանետումների սահմանափակումներ, օրինակ՝ նշանակում է այն աշխատավայրերը, որոնց վրա
կա 9 միլիոն։ Ուստի նրանց թույլատրվում է դա անել։
Սահմանները սահմանվում են այն, ինչը կոչվում է «ICNIRP» (Միջազգային ոչ իոնացնող ճառագայթներից պաշտպանության հանձնաժողով):
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը (ԱՀԿ) այնուհետև փոխանցում է այս տեղեկատվությունը տարբեր պետական մարմիններին,
որոնք այն ընդունում են առանց ստուգելու այդ թվում՝ դատարանները։
Եվ հետաքրքիրն այն է, որ դա մասնավոր ասոցիացիա է։
Մենք այնտեղ պարզապես չենք կարող մտնել։ Պետք է հրավեր ունենաս, և հատկապես հավանական է, որ քեզ հրավիրեն, եթե սերտ
կապեր ունես բջջային հեռախոսների արդյունաբերության հետ։ Ինչպես մեր շվեյցարացի գործընկեր Մարտին Ռյոսլին։
Եվ այդ սահմանները ապա պարզապես ընդունվում են։
Իրականում դա համեմատելի է ռալիի ակումբի կամ ավտոմրցավազքի ակումբի հետ, որը թույլատրվում է բնակեցված տարածքներում սահմանել
առավելագույն արագության սահմանաչափը։ Սա դրա կարճ տարբերակն է։
Այսպիսով, Շվեյցարիայի սահմաններն էլ հիմնված են ICNIRP-ի վրա։
Բնակչությունը ունի 5–6 վոլտ մեկ մետրի վրա։
Սա մեզ տալիս է 60 000 միկրովատտ մեկ քառակուսի մետրի համար, որը հետո տալիս է 9 միլիոն միկրովատտ մեկ
քառակուսի մետրի համար աշխատանքային կայանների համար։
Եվ քանի որ հետո պարզեցին, որ դա բավարար չէ 5G-ի համար, բնակչության համար գործակիցը բարձրացրին 15 անգամ։
Դա պարզապես պարզ հաշվարկ է։ Առանց իսկապես ուսումնասիրության իրավիճակը նայելու։
Սա է այն, ինչ իրականում տեղի է ունենում այս ICNIRP ասոցիացիայի հետ։
2000 թվականին Շվեյցարիայի Դաշնային Դատարանը արդեն հայտարարել էր, որ սահմանային արժեքները չպետք է սահմանվեն
բժշկական նկատառումներով, այլ տնտեսական կենսունակության և տեխնիկական իրագործելիության հիման վրա։
Այսինքն՝ բջջային հեռախոսների արդյունաբերության ասածը ավելի կարևոր է, քան այն, թե արդյոք Wi-Fi-ի
պատճառով չորս երեխա ժամանակի ընթացքում կզարգացնեն քաղցկեղ։
Եվ Բեռնի վարչական դատարանը մեկ քայլ առաջ գնաց։
Բնակչությունը զրոյական ռիսկի իրավունք չունի։
Սահմանային արժեքները ծառայում են միայն վնասը ողջամիտ սահմանների մեջ պահելու համար։
Այսպիսով, ձեր սեփական գլխացավը ողջամիտ սահման է։
Այստեղ չի նշվում, թե քանի քաղցկեղի դեպք է ընդունելի կամ այլևս ընդունելի չէ։
Կարևոր է հասկանալ, որ ոչ բոլորը տառապում են այսից։ Դա իսկապես շատ կարևոր է։
Բժշկության մեջ խոսում ենք այն մասին, ինչը հայտնի է որպես բուֆերային հզորություն։
Յուրաքանչյուր օրգանիզմ կարող է բուֆերավորել խնդիրը։
Ես այժմ արտադրում եմ էլեկտրոսմոգ կաթիլների տեսքով։ Եվ նրանք, ովքեր լավ առողջություն ունեն կամ ունեն
բավարար բուֆերային կարողություն, ասում են, որ սա խնդիր չէ։
Այժմ ներկայացնում եմ իմ չափման պրակտիկան, որը ես ավելի քան 30 տարի է կիրառում եմ։
Ես հանդիպել եմ շատ մարդկանց, որոնք ասել են, որ ես երբեք խնդիր չեմ ունեցել։
Եվ հետո, ամսից ամիս, այլևս չեմ կարողանում այն ձեռքում պահել, բնակարանում Wi-Fi-ն այլևս
չեմ կարողանում հանդուրժել։ Չգիտեմ, թե ինչ եղավ։
Բժշկական առումով նրա բուֆերային կարողությունը սպառված է։
Եվ հետաքրքիրն այն է, որ ախտանիշները ի հայտ են գալիս միայն այն ժամանակ, երբ բուֆերային
հզորությունը սպառվում է կամ բաքը մոտ է հեղեղվելու։
Ես մարդկանց առաջնորդում եմ 4 Ա կանոնով։ Առաջինը նշանակում է անջատվել։
Wi-Fi ցանցը անընդմեջ հաղորդում է։ Եթե այն հնարավոր չէ անջատել, ապա այն տեղ չունի ոչ
բնակելի շենքում, ոչ դպրոցում։ Սա իմ կարծիքն է։
Առաջին հերթին կարևոր է հեռավորությունը։ Սա այն է, ինչ ես փորձեցի նախաձեռնել այս
ուսուցչի և տնօրենի հետ՝ որ Wi-Fi-ն տեղադրվի հեռու։
Դա մեկ հնարավորություն է, և դա որոշ թեթևացում է ապահովում։ Արդյոք դա երկարաժամկետ հեռանկարում բավարար կլինի, դժվար է ասել։
Պաշտպանելը/կլանելը այդ դեպքում երրորդ A-ն է։ Ահա այստեղ է, որ դա թանկ է նստում։
Այսպիսով, տունը պաշտպանելը կարող է արագ արժենալ 50 000-ից 100 000 շվեյցարական ֆրանկի միջակայքում։
Եթե դրանից հետո արտաքին մասը ծածկեք պաշտպանիչ շերտով և հետո դրա վրա մեկ այլ ներկի շերտ քսեք, ապա ամբողջը պրոֆեսիոնալ կերպով
հիմնավորված է։ Պատուհանները որևէ կերպ պաշտպանելն էլ մի փոքր արժի։
Եվ չորրորդ A-ն ֆիզիկական դիմադրողականությունն ամրապնդելն է, որպեսզի բուֆերային հզորությունը պահպանվի և չնվազի։ Դա կարևոր է։
Եվ կարճ ասած՝ քեզ համար մենք բոլորս երբևէ մի երեխային ճոճանակի վրա ենք նստեցրել։
Եվ ինչը մենք նկատեցինք, այն է, որ սկզբում անհրաժեշտ է շատ ուժ, բայց հետո անգամ ամենափոքր խթանը բավական է։
Եվ հենց դա է տեղի ունենում էլեկտրոսմոգի հետ։
Սկզբում մենք ունենք ուժեղ ազդեցություն։ Ես լսել եմ բոլոր նրանցից, ովքեր դարձել են էլեկտրասենսիտիվ, որ նրանք
չափազանց երկար ժամանակ եղել են չափազանց մոտ ուժեղ անտենաների։
Թե դա Wi-Fi է, թե բջջային հեռախոսի աշտարակներ, թե ձեր սեփական բջջային հեռախոսը։
Եթե չափազանց ուժեղ ազդանշանը երկար ժամանակ առկա է, այդ օտար ազդանշանը խորը ներդրվում է ձեր օրգանիզմում, և հետո անգամ
ամենափոքր ազդանշանը բավական է։ Հետո թույլ իմպուլսը բավարար է։
Ինչ կարող է այս ամենը հասնել… Մի անգամ գրել եմ գիրք էլեկտրոսմոգի մասին։ Այն բեսթսելլեր
չդարձավ, կարող եմ ձեզ ասել, բայց ինձ համար կարևոր էր։
Այդ ժամանակ ես փորձեցի հասկանալ ուսումնասիրությունները, առնվազն ամփոփ ձևաչափով, և ամփոփեցի դրանք բոլորը մեկ պատկերում։
Եվ հենց դա է մահացու կողմը։ Այն հարվածում է բոլորին այնտեղ, որտեղ նրանք խոցելի են։
Եթե բոլորը նույն գլխացավը կամ նույն ուռուցքը ունենային, այն վաղուց արդեն վերացած կլիներ։
Բայց քանի որ յուրաքանչյուրի թույլ կողմը տարբեր է, գիտականորեն ապացուցելը դժվար է։ Դա, ցավոք, այդպես է։
Եվ դուք կարող եք տեսնել, որ գլխացավերից, մտավոր խոչընդոտներից, արտադրողականության նվազումից, կենտրոնացման խնդիրներից մինչև
ալերգիաներ, նեյրոդերմատիտ, մկանային հյուսվածք, հյուսվածքների գերթթվայնություն, տեղափոխվող ցավ, փափուկ հյուսվածքների ռևմատիզմ
կամ սրտանոթային ռիթմի խանգարում, սրտի կաթված – ես սա չեմ հորինել, սա պարզապես ամփոփում է այն, ինչ
ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ էլեկտրոսմոգի պատճառով կամ դրա ազդեցությամբ զգալիորեն սրվել են։
Ինչու՞ ենք մենք սա անում ինքներս մեզ հետ։ Ինչու՞ են մեր առողջապահական
ապահովագրության վճարները ամեն տարի այդքան կտրուկ աճում։
Ուստի, իմ կարծիքով, կարևոր է ուսումնասիրել այս խաչաձև կապը։
Սա արեց Իզաբել Վիլկե անունով մի կին, ով աշխատում էր Elektrosmog-Report-ում և 30 տարի անընդմեջ ուսումնասիրեց մի
հետազոտությունից մյուսը՝ փորձելով հասկանալ։ Բիոլոգիայի բակալավրի աստիճան ունեցող կենսաբան լինելով՝ նա նաև տիրապետում
էր անհրաժեշտ կենսաբանական գիտելիքներին և ամփոփեց ամեն ինչ։
180 բժիշկներ և գիտնականներ այնքան տպավորված էին այս ուսումնասիրությամբ, որը նա անցկացրեց։
Այսպիսով, սա ընդհանուր ակնարկային ուսումնասիրություն է։
Նա ինքնուրույն հետազոտություն չի անցկացրել, նա միայն վերլուծել և գնահատել է հետազոտությունները։
Այնուհետև դու հասկացար, որ այո, իսկապես պետք է դրան պատասխանես։
Եվ երբ այդքան շատ բժիշկներ ստորագրում են դրա տակ, նրանք ասում են՝ «էյ, մենք պետք է ավելի ուշադիր նայենք»։
Մենք չենք կարող պարզապես փակել աչքերս ու անտեսել դա։
Եվ սա ինձ բերում է այն կետին, թե ինչու դպրոցներում կամ տանը չպետք է կազմակերպվեն Wi-Fi ցանցեր։
Առաջինը երեխաների պաշտպանությունն է։
Այսպիսով, մենք տեսնում ենք, որ հինգ տարեկան երեխան ազդանշանը ստանում է ուղեղի շատ ավելի խորը շերտերում, քան տասը
տարեկանն ու մեծահասակը։ Ուստի մենք պետք է պաշտպանենք երեխաներին։
Վերջ։ Երեխաների մոտ ջերմային ներթափանցման խորությունը զգալիորեն մեծ է, քան մեծահասակների մոտ։
Մենք մեր փորձերից չենք կարող եզրակացնել, թե ինչ է ապրում երեխան։
Այսօր ես խոսեցի երկու երեխաների հետ և հարցրի, թե ինչպես են նրանք։ Եվ ինձ համար պարզ դարձավ, որ նրանք դա զգում էին։
Բայց եթե ոչ ոք նրանց չի հարցնում, նրանք պարզապես փորձում են դա ներսում փոխհատուցել։ Հարցն այն է՝ ինչ գնով։
ոչ ջերմային բջիջային փոփոխություն։ գիտնականը առնետներին ստիպել է ամեն օր 20 րոպե հեռախոսով խոսել։
Ոչ, նրանք դա ինքնուրույն չեն արել։
Բայց նրանք ենթարկվել են ճառագայթման, որը շատ ցածր էր թույլատրելի սահմանից։
Եվ ինչպես արձագանքեց ուղեղը դրան? Լավ, այդ բոլոր մուգ բծերը ուռուցքի սկիզբն էին։
Ինչու չկա Wi-Fi? Սա վերաբերում է երիկամաբարձրագույն գեղձին, հիմնվելով այն բանի վրա, ինչ ես դիտարկել եմ։
Եվ, հավանաբար, ձեզնից շատերը դա կարող են հաստատել։
Wi-Fi հոթսփոթից եկող 10 Հց ռիթմը ակտիվացնում է երիկամաբարձր գեղձը։
Եվ ահա մահացու կողմը՝ սկզբում ստանում ես տպավորություն, որ «վա՜յ, ինձ մոտ ավելի շատ էներգիա կա»: Վերջապես նորից էներգիա ունեմ։
Այս Wi-Fi-ն խնդիր չի կարող լինել։ Ես ավելի շատ էներգիա ունեմ։ Ինչու՞ դու ավելի շատ էներգիա ունես։
Քանի որ ավելի շատ ադրենալին և կորտիզոլ են արտազատվում։
Ադրենալինը ուժի հորմոնն է, որը իսկապես ձեզ ուժ է տալիս։
Եվ եթե մարզասրահում որևէ կերպ չես կարողանում ճնշվածությունը թոթափել, ապա դրա լավագույն միջոցը վեճի մեջ մտնելն է։
Շատ դպրոցներ նկատել են, որ Wi-Fi տեղադրելուց անմիջապես հետո ագրեսիայի մակարդակը կտրուկ բարձրացել է՝ երեխաների միջև
ագրեսիան շատ ավելի մեծ է, և այլևս միմյանց չեն հասկանում։
Այլևս քննարկում չկա, ամեն ինչ լուծվում է ձեռքի մարտով։
Այսպիսով, դա կապված է այս ադրենալինի հետ։
Եվ հետո առաջանում է խնդիրը՝ տևողությունը։
Եվ դու դա չես նկատում, երբ գնել ես Wi-Fi-ն։
Դու նկատում ես, որ երկու, երեք, գուցե հինգ տարի անց։
Եթե վահանաձև գեղձը մշտապես ակտիվացվի, ապա այն ի վերջո սպառվելու է, և արդյունքում առաջանում է սպառվածություն։
Այսպիսով, ես կասեի, և սա հիմնված է 30 տարվա դիտարկման վրա, որ բոլորը վերջում հոգնած են Wi-Fi-ից։
Ուրեմն, նրանք, ովքեր գիշերը չեն անջատվում, խնդրում ենք ուշադրություն դարձնել այսին։
Եվ դու դա չես նկատում մեկ շաբաթից մյուսը։
Բայց երկարաժամկետ հեռանկարում դուք այնքան կվնասեք ձեր երիկամաբարձր գեղձերը, որ կհանգեցնի հուզական ուժասպառության։
Չգիտեմ, թե այսօր բեռնաուտների քանի տոկոսը կարելի է վերագրել մեր բջջային հեռախոսների և Wi-Fi
տեխնոլոգիաների, բայց դա բավականին մեծ տոկոս կլինի։
Եվ հետո մեր երիկամաբծերում կա նաև կորտիզոլ, որը նպաստում է օրգանիզմի քայքայմանը։
Մարմնի քայքայումը նշանակում է, որ ամինաթթուները ինչ-որ տեղ քայքայվում են։
Եթե դա արյունատար անոթ է, այո, ապա արյան արտահոսքը ակնհայտ է։
Բայց դուք կարող եք այն նաև օգտագործել ուղեղը քանդելու համար։ Քանդումը նպատակ չպետք է լինի։
Խնդիրը ոչ թե որովայնի շուրջ ճարպային պահուստների մասին է, այլ այն կարևոր նյութերի մասին, որոնք հետո
քայքայվում են։ Սա կորտիսոլի երկարաժամկետ առաջադրանքն է։
Սկզբում կորտիզոլը օգտագործվում է բորբոքված ցանկացած բան քայքայելու համար։ Բայց երբ այլևս
ոչինչ չի մնում, այն շարունակում է քայքայել։
Ինչու չկա Wi-Fi? Ամեն ինչ ուղեղային ալիքների մասին է։ Եվ դա իսկապես կարևոր է։
Գործունեության և օրվա ժամի համաձայն ուղեղի հիմնական հաճախականությունները փոխվում են։
Սա կարելի է պատկերացնել էլեկտրենսեֆալոգրամի միջոցով։
Մենք ունենք կարևոր ուղեղային ալիք՝ ալֆա։ Այն գտնվում է 8-ից 12 Հց միջակայքում։ Սա
արթնության վիճակ է, սակայն հանգիստ արթնության վիճակ։
Ամբողջ այս ամենի մեջտեղում գտնվում են Wi-Fi սարքի 10 Հց ռիթմերը։
Դա բետա է։ Դա այն ժամանակն է, երբ մենք անցնում ենք գործունեության մեջ։ Ես հիմա
գործունեության մեջ եմ։ Ես անշուշտ հիմա բետայում եմ։
Եթե այսպես շարունակեմ, ես նույնպես կհասնեմ գամմա վիճակին։ Սա կարելի է չափել ուղեղում։
Եթե ինչ-որ բանի մեջ համոզված ես, ապա 30 Հց-ից վեր բետա-ից գամմա շեմը հատում ես։
Բայց դա միակ բանը չէ։ Դուք նաև ստորև պետք է ունենաք թետա ալիքներ։ Դա 4–7 հերց է։
Դա այն վիճակն է, որտեղ մենք հայտնվում ենք, երբ մտնում ենք քնի փուլ։ Իդեալն այն է, երբ մենք նաև իջնում ենք դելտա փուլ։
Դելտան խորը քունն է։ Եվ հենց այս դելտա տիրույթում են տեղի ունենում մարմնի վերականգնողական գործընթացները։
Եթե այժմ գիշերը անընդհատ մեր կողքին լինի 10 Հց ռիթմ, մենք խոչընդոտում ենք ուղեղին մտնել թեթա և դելտա ալիքների մեջ։
Մենք խոչընդոտում ենք մարմնին ինքնուրույն վերականգնվել և իր ներսում բուժում ապրել։
Եվ սա այն է, ինչ ես նախանախորդ օրը գտել եմ Diagnose Funk-ում։ Դա ամբողջությամբ ինձ հիացրեց։
Պացիենտը, որը ինքնուրույն ախտորոշել է գլխացավեր՝ աշխատելիս և աշխատելուց հետո բաց պլանով գրասենյակում, որտեղ
կա Wi-Fi և, հավանաբար, ներքին բջջային հեռախոսի ալեհավաք։
Այստեղ մենք պատկերել ենք 10 Հց ռիթմը։ Եվ դուք կարող եք տեսնել ուղեղային ալիքների
օրինաչափություններում, որ այդ 10 Հց ռիթմերը առկա էին։
Սկզբից էլ դա ասացի։ Ինձ համար դա աչքիս մեջ էր այս ստրոբոսկոպիկ փայլով, այսինքն՝ այս 10 հերցով։
Մտքի օրգանը ընկալում է այս հաճախականությունը։ Եվ այն սովորում է այս հաճախականությունը։
Այնուամենայնիվ, ուղեղը ունի նյարդային պլաստիկություն։ Սա նշանակում է ամբողջ կյանքի ընթացքում սովորել, եթե մենք
կարող ենք անցնել ուղեղային ալիքների բոլոր ձևերի միջով։
Եվ եթե հիմա մենք ստեղծենք մի սարք, որը մեզ ստիպում է մտնել այս ալֆա ուղեղային ալիքների մեջ և պարզապես
գերազանցում է մյուսներին, ապա անխուսափելիորեն կծագի խնդիր։
Եվ ինձ զարմացրեց այն, որ այստեղ չափումը կատարվել է վերջին ազդեցությունից 30 ժամ անց։
Ինձ համար դա գրեթե անհնար է, եթե նա էլեկտրասենսիտիվ չդառնա։
Եվ հետո նա նաև ֆիքսում է Wi-Fi ազդանշանները, ինչպես ես ցույց էի տվել ճոճանակի դեպքում։ Եթե հետո ճոճանակը բաց թողնես միայն քո փոքր
մատով, նա ֆիքսում է հարակից տարածքի Wi-Fi ազդանշանները և այլևս չի ֆիքսում իր բաց պլանով գրասենյակում եղած ուժեղ Wi-Fi ազդանշանը։
Այդ դեպքում նա չի կորցնի իր ռիթմը։
Եվ երբ դուք թվարկում եք նրանց ուղեղային ալիքների հաճախականությունները, հիմնականում
ունենք 10 հերց։ Դա է այն, ինչ արեց Wi-Fi-ն։
Բայց ուղեղը պետք է արտացոլի ամբողջ սպեկտրը։ Եթե ուզում ենք մնալ առողջ, դա մեզ անհրաժեշտ է։
WLAN-ը երկարաժամկետ հեռանկարում բոլորի համար անհանգստություն է առաջացնում, ինչը նշանակում է, որ
անխուսափելիորեն խնդիր կծագի։ Դա տրամաբանական հետևանքն է։
Ինչու Wi-Fi չկա՞? Ամեն ինչ բնական հաճախականության մասին է։
Թե դա բջջային կապ է, թե Wi-Fi, եթե ունենք արտաքին հաճախականություն, խանգարումների առաջանալը միայն
ժամանակի, հզորության և անտենային մոտ լինելու հարց է։
Եվ հետո ունենք այսպիսի պատկեր՝ մի կին բաց պլանով գրասենյակում։ Եվ հենց այդ ժամանակ են սկսվում դժվարությունները։
Եվ հիմա ես պաշտոնապես հարցնում եմ՝ արդյոք արժե չբերել ձեր սեփական համակարգիչը կամ նոութբուքը,
պարզապես այն պատճառով, որ դա ավելի պրակտիկ է՞
Երբ այստեղ կհասնես, քո մարմնին հավասարակշռություն վերականգնելու համար բավական երկար ժամանակ է հարկավոր։
Լավ։ Առողջությունը ձեր սեփական տոնը պահպանելն է։ Իսկ ձեր սեփական տոնը պահպանելը նշանակում է, որ
մենք բոլորս ներգրավում ենք մեր ուղեղային ալիքները։
Ուստի, կարծում եմ, որ դրա մասին մանրամասն բացատրելու անհրաժեշտություն չկա։
Թվային դեմենցիայի, այսինքն՝ բջջային հեռախոսի կախվածության վերաբերյալ կան բազմաթիվ ուսումնասիրություններ։
Վերջերս կարդացի զեկույց դետոքս ծրագրի մասին, որը պլանավորված էր, սակայն ստիպված եղավ չեղարկվել, քանի որ երեխաները չափազանց
հուզվեցին, երբ պետք էր հանձնել իրենց բջջային հեռախոսները։
Դա կախվածության ամենավատ դրսևորումն է։ Մետադոնը այլևս բավարար չէ։
Դուք կարող եք տեսնել, թե ինչպես եմ ժամանակի առումով առաջընթաց գրանցում։ Դա բավական լավ է ընթանում։
Ինչու Wi-Fi չկա՞? Դա Պանդորայի տուփ է։
Դա ինձ իսկապես զարմացրեց։ Բոլոր այն ծնողները, որոնք աշխատում են Google-ում և Facebook-ում, չեն թույլատրում
իրենց երեխաներին օգտագործել այն արտադրանքները, որոնք իրենք են մշակում։ Պարզապես պատկերացրեք դա։
Տղան գալիս է մոր մոտ և ասում. «Ես էլ եմ ուզում բջջային հեռախոս»։ «Ոչ, դա հայրիկն արեց»։
Դու դա չես կարող ունենալ։ Դա չափազանց վտանգավոր է։
Հետաքրքիր է։ Նրանք գիտեն, թե ինչու են դա այդպես անում։
Սիլիկոնյան հովտում երեխաներին, բազմաթիվ դեպքերում, թույլ չեն տալիս ունենալ բջջային հեռախոսներ կամ նստել էկրանի
առջև մինչև 18 տարեկան դառնալը։ Ես դա տեսա վերջին հոդվածում։
Ինչու Wi-Fi չկա՞ Եկեք նայենք նախազգուշացումները։
Սա Telekom-ից է, Speedport ռութերից, «Անվտանգության տեղեկություններ և տվյալների անվտանգություն» բաժնից։
Ձեր Speedport-ի (այսինքն՝ ձեր Wi-Fi երթուղիչի) ինտեգրված անտենաները հեռարձակում և ընդունում են ռադիո
ազդանշաններ, օրինակ՝ ձեր Wi-Fi-ն ապահովելու համար։
Խուսափեք ձեր Speedport-ը տեղադրել քնասենյակների, երեխաների սենյակների և հյուրասենյակների մոտ՝ էլեկտրամագնիսական
դաշտերի ազդեցությունը նվազագույնի հասցնելու համար։
Այսինքն՝ այնտեղ է, որտեղ հիմա կարող ես թույլ տալ ինքդ քեզ դա անել։
Ինչու Wi-Fi չկա? Հսկողություն, վերահսկողություն։
Սա Kla.TV-ի նվիրատվությունն է։ Ցավոք, այն շատ մշուշ է։
Սրանք սենյակում գտնվող մարդիկ են, որոնք մաթեմատիկապես հայտնաբերվել են Wi-Fi-ի փոխանցման ազդանշանի միջոցով։
WLAN-ը թույլ է տալիս ոչ միայն սենյակը սկանավորել՝ պարզելու համար, թե ինչ կա այնտեղ, այլև
հետևել սենյակում շարժվող մարմինների տեղաշարժին։
Դուք կարող եք սա կարդալ, ապա համակարգչային ծրագրի միջոցով այն դարձնել տեսանելի։
Սա այնպիսի պատկեր չէ, ինչպիսին սովորաբար տեսնում ենք հեռուստացույցով, այլ պետք է
ստեղծվի համակարգչային տեխնոլոգիաների միջոցով։
Այս ներդրումը երկու ամերիկյան համալսարաններից էր։
Վերջերս մի գերմանական համալսարան օգտագործեց արհեստական բանականություն՝ սենյակում 200 մարդ
տեղաշարժելու համար և գրեթե 100%-անոց ճշգրտությամբ կարողացավ բոլորին ճանաչել։ Պարզապես պատկերացրեք դա։
Այո, բնականաբար դա կարելի է անել նաև LED-ների միջոցով։
Այսպիսով, մենք ունենք արտացոլում՝ այս արտացոլված ճառագայթումը, որը կարելի է վերլուծել համակարգչային ծրագրի միջոցով։
Արհեստական բանականության օգնությամբ կարելի է հստակ պարզել՝ արդյոք նրանք միասին են քնում, թե ինչ-որ կերպ
վիճում են։ Սա կարելի է կարդալ Wi-Fi ազդանշանի միջոցով։
Չեմ կարծում, որ նրանք դա դեռ բոլորի նկատմամբ են կիրառում, բայց եթե դու դառնաս մեկը, ով, գուցե, պետության
շրջանում առանձնապես հանրաճանաչ չէ, ապա բավականին հավանական է, որ նրանք փնտրեն քեզ վերահսկելու միջոցներ։
Եվ շուտ թե ուշ, սա կընդլայնվի։
Կառավարման նևրոզը իրականում արդեն բավական երկար ժամանակ գոյություն ունի։
Ինչու Wi-Fi չկա՞ Որովհետև կան այլընտրանքներ։
Եվ լավագույն այլընտրանքներից մեկը կաբելային ցանցն է։
Դա պարզապես նշանակում է, որ մենք պետք է այն մալուխներով միացնենք։ Դա այդքան վատ է՞
Ես կարծում եմ, որ դա նույնիսկ երեխայի համար օգտակար է։ Դա գիտակցական արարք է։
Ես հիմա այս ամենը կազմակերպելով կապվում եմ աշխարհի հետ։
Այսպիսով, Ethernet կաբելներ կոչվող կաբելային ցանցը կլիներ ամենապարզ լուծումը։
Եվ այժմ կիրառվում են նաև LiFi տեխնոլոգիաներ։ Սա անլար լուսային կապ է։ Դրա տարբեր տարբերակներ կան։
Կան LED-ով, բայց կան նաև ինֆրակարմիր։
Օրինակ, այնուհետև դուք այն ունեք սենյակում գտնվող լամպում։ Իսկ ձեր սարքի կողքին ունեք նաև ընդունիչ-հաղորդիչ։
Եվ հետո այն փոխադրվում է լույսի միջոցով։ Սա երաշխավորված է կենսաբանական առումով պակաս վնասակար լինել,
քան այն, ինչ սովորաբար անում ենք էլեկտրոսմոգի հետ։
Ինֆրակարմիր լույսը, իմ կարծիքով, անշուշտ ամենապարզ տարբերակն է։ Կան ընկերություններ, որտեղ այն արդեն կարելի է պատվիրել։
Այո, մյուսները անջատվում են։ Ինչու՞ են նրանք անջատվում։ Ես միայն մի պահ կվերցնեմ։
2007 թվականին Բավարիայի պետական խորհրդարանը խորհուրդ տվեց դպրոցներին չօգտագործել
Wi-Fi։ Նրանք ցանկանում են մալուխային ցանցեր։
Սրա հիմնավորումը ռադիացիայից առաջացած հնարավոր առողջական ռիսկերը բացառելն է։
Այսպիսով, մենք գիտենք, որ դա վտանգավոր է։ Ուստի մենք ուզում ենք վերացնել վտանգը։ Դա, փաստորեն, տրամաբանական է։
Մյուսները անջատվում են, Փարիզ, հենց դա տեղի ունեցավ 2007 թվականին։
Նրանք բոլոր գրադարանները հագեցրին Wi-Fi-ով։ Եվ հետո աշխատակիցների 40%-ը գանգատվեց գլխացավից։
Եվ նրանք այլևս չեն ցանկանում աշխատել այս պայմաններում։ Այնուհետև անջատվեցին Wi-Fi ցանցերը։
Եվ հետո որոշվեց սպասել, մինչև ավելի մանրամասն ուսումնասիրություններ լինեն։
Չգիտեմ, թե այսօր դրանք ինչպես են ներառված։
Հայֆան ինքնին օրինակ է։ Հայֆայի քաղաքապետ Յոնա Յահավը ասաց. «Երբ մեր երեխաների վերաբերյալ կասկած կա, այլևս կասկած չկա»։
Հեյ, հիշիր այս նախադասությունը։ Այն իսկապես ամփոփում է ամբողջ քննարկումը՝ Wi-Fi-ն դպրոցներում, այո՞ թե ոչ։
Իսկ ինչ է անում Բեռնի քաղաքը: 2017 թվականին այն վերցրեց 2,5 միլիոն ֆունտ ստերլինգ վարկ՝
բոլոր 88 դպրոցները Wi-Fi-ով ապահովելու համար:
Ես հետաքրքրվում եմ, թե ով կունենա համարձակություն հետաքննելու այս դպրոցները և պարզելու, թե ինչ է փոխվել այն
պահից, երբ 2017 թվականին միացվել են այս Wi-Fi ցանցերը։
Այո, ես աստիճանաբար մոտենում եմ ավարտին։ Մենք ապրում ենք աշխարհում, որտեղ մեր ուղեղը երկու աշխարհների միջև է։
Եվ հարցը նրանում է, թե ինչպես ենք մենք ուզում հետագայում զարգանալ։
Բնական էվոլյուցիան մինչ այժմ ամեն ինչ լավ է արել։ Իսկ հիմա մենք ունենք տեխնիկական
հաճախականություններ և արհեստական բանականություն։
Եվ հարցը հետևյալն է. այո, ի՞նչ է փոխվում մեր էության մեջ, մեր կենսաբանության մեջ այս բաների հետ։
Թվային բնիկներ ընդդեմ թվային դեմենցիայի – ահա ինչի ենք բախվում, երբ առկա են կախվածության նման վտանգներ։
Ցածր բեռնված ուղեղը կորցնում է կարողություններն ու ստեղծագործականությունը, այդ պատճառով դա կարևոր է։
Եվ ես կարծում եմ, որ մենք պետք է ինքներս մեզ հարցնենք, թե ինչպես պետք է փոխանցենք Երկիրը ապագա սերունդներին։
Ամերիկայի բնիկների կարգախոսն էր՝ յուրաքանչյուր որոշում պետք է կշռվի յոթ սերունդի համար։
Արդյո՞ք դա դեռ իմաստ ունի յոթ սերունդ անց։
Wi-Fi-ն այդքան գովազդող մարդկանցից ո՞վ է այս մասին մտածում։
Կարո՞ղ ենք յոթ սերունդ գոյատևել դպրոցական շենքերում Wi-Fi-ով։
Դա արդար հարց է։ Ներկայացումը տրամադրեց բավարար փաստեր, որոնք մեզ մղեցին վերանայել մեր դիրքորոշումը։
Կան լուծումներ, որոնք կարելի է դպրոցներում կիրառել առանց որևէ նշանակալի դժվարությունների։
Սա առաջ է բերում մեկ այլ հարց՝ արդյոք դպրոցները պատրաստ են երեխաների բարօրությունը գերադասել ֆինանսական շահերից։
Ծնողներն ու ուսուցիչները կոչ են անում տեղեկացնել տեղական դպրոցի ադմինիստրատորներին և դպրոցական իշխանություններին փաստերի
մասին և խրախուսել նրանց ձեռնարկել համապատասխան միջոցառումներ։