Аввал 2G, 3G, 4G, ҳоло 5G технологияи мобилии.
То ҳол аксари аҳолӣ медонанд, ки радиатсияи мавҷҳои кӯтоҳмуддат, ки аз антеннаҳо пахш мешавад, ба саломатӣ зараровар аст.
Аммо дар бораи Wi-Fi-е, ки мо худамон дар хона насб мекунем, ё Wi-Fi дар мактабҳо, ки
хонандагони мо ногузир ба он дучор мешаванд, чӣ мегӯед?
Шӯрои волидон ва мактаби Вулфхалден дар кантони Аппенцелл, Швейтсария, ин масъаларо баррасӣ
карда, ҷаноби Роллеро барои суханронӣ даъват карданд.
Доминик Ролле чанд сол ҳамчун муаллими мактаби миёна кор кард, баъдтар дар касбҳои гуногуни эҷодӣ фаъолият намуд.
Имрӯз ӯ роҳбарии яке аз ҳама ҳамаҷонибатарин барномаҳои омӯзиши машваратдиҳандагон дар Швейтсарияро бар ӯҳда дорад.
Дар ин лексия ӯ нишон медиҳад, ки чӣ гуна Wi-Fi метавонад ҳуҷайраҳоро дар амиқтарин қисми онҳо осеб расонад.
Ин боиси хастагӣ, заифӣ ва афзоиши осебпазирӣ ба бемориҳо мегардад.
Ба ин лексияи шавқовар ва амалӣ гӯш кунед. Ин арзанда аст.
Шаб ба хайр, ҳама. Ман каме парешон ҳастам, аммо хурсандам, ки шумо роҳи худро ба ин мавзӯи ҷолиб ёфтед.
Вақте ки сухан дар бораи барқ меравад, шиддат даркор аст.
Ва ман умедворам, ки метавонам инро бо слайдҳое, ки барои шумо омода кардаам, баён кунам.
Пас, оё Wi-Fi дар мактабҳо бе мушкил аст ё шубҳанок?
Ва ман мехоҳам бо як пурсиш оғоз кунам, то мо каме тасаввур пайдо кунем, ки дар ҳуҷра кӣ ҳаст ва онҳо чӣ гуна тақсим шудаанд.
Саволи аввал ин аст, ки оё Wi-Fi бехатар аст?
Пас, агар шумо розӣ бошед, ман қадр мекунам, ки дастонатонро бардоред. Бо ин роҳ мо
метавонем тасаввур пайдо кунем, ки шумора чанд аст.
Ин метавонад ишораи возеҳи дастӣ бошад. Ман даст намебинам.
Аҳ, ҳа, яке. Ташаккур барои шуҷоати шикастани ях.
Пас саволи дуюм. Wi-Fi, албатта, хуб аст, не?
Кӣ дар он ҷо дасташро бардорад?
Ин ҳа, дар он ҷо мо ним даст дорем, ду ва ним, ин хуб аст.
Саволи сеюм: Wi-Fi ба ман аломатҳо меорад.
Ман кунҷков ҳастам. Кӣ чунин таассурот дорад?
Оҳ, ин аксарияти бузург аст. Ман чунин гумон намекардам.
Мо идома диҳем? Дар хона Wi-Fi дорем.
Бале, ин ҳанӯз ҳам аксарият аст. Каме бештар аз ним.
Ва саволи охирин: оё Wi-Fi-и мо шабона низ кор мекунад?
Ин камтар аст. Аз ин рӯ, баъзе одамон онро хомӯш мекунанд, шабона истифода намебаранд ё танҳо
вақте ки ба он ниёз доранд, онро фурӯзон мекунанд.
Ва ман фикр мекунам, ки пас аз лексия эҳтимолан равшан мешавад, агар шумо онро хулоса кунед. Хуб.
Ман мехоҳам кӯтоҳ вохӯрии аввалини худро бо Wi-Fi нақл кунам. Ман бовар дорам, ки он дар соли 2002 буд.
Маро ба конфронси электросмог даъват карданд, то танҳо бубинам, ки дар он ҷо кадом мавзӯъҳо баррасӣ хоҳанд шуд.
Ва ман дар толор нишаста будам, ҳамон тавре ки ҳоло ту ҳастӣ, ва худро торафт бадтар
эҳсос мекардам. Ман одатан чунин эҳсос намекунам.
Ва ман ахиран як метр барои чен кардани ифлосшавии электромагнитӣ дар басомадҳои баланд харида будам ва онро дар сумкам доштам.
Сипас ман дастгоҳро берун овардам. Ин он набуд, ин ивазкунандаи он аст.
Ва сипас ман ҳайрон шудам, ки дар болои ман, наздики курсиам, дастгоҳе буд, ки бо ритми 10 герц тик-так мекард.
Пас он мисли пулемёт бо зарби кӯтоҳ-кӯтоҳ оташ кушод.
Ва сипас ман фикр кардам: «Хуб. Ҳоло медонам, ки Wi-Fi чист. Ман дар бораи он хондаам, аммо ҳанӯз онро таҷриба накардаам.»
Ва дар ин конфронси электросмог ман онро шахсан эҳсос кардам.
Ва ин ҷо мушоҳидаи ҳайратангез меояд. Сипас ман пиёда ба хона рафтам.
Ва он чизе, ки маро ҳайрон кард, ин буд, ки ҳар боре чашмонамро мебастам, дар чашмонам чароғи стробоскопӣ
мисли дискотека бо ҳамон зарбаҳои кӯтоҳ медурахшид.
Дадададада, чароғ пайваста фурӯзон ва хомӯш мешавад.
Мағзи ман ритмро ба даст гирифт ва онро беш аз ним соат идома дод – гарчанде ки ман дар табиат,
аллакай берун будам – он боз ҳам онро такрор мекард.
Ин аввалин вохӯрии ҳайратангези ман буд.
Ин маънои онро дорад, ки ритми аз дастгоҳ ба мавҷҳои мағзи ман ворид шуд.
Дар он вақт то он даме, ки ман ин таъсироти рӯшноиро дигар надорам, тақрибан ним соат вақт доштам.
Ман намедонистам, ки оё ҳанӯз ҳам имконпазир мебуд, ки мавҷҳои мағзро чен кунам, зеро ман чунин ченкуниҳоро анҷом надода будам.
Пас, биёед бубинем, ки воқеан Wi-Fi чист. Ман намедонам, ки ҳама дар ин бора якхела фаҳмиш доранд ё не.
Вақте ки сухан дар бораи компютерҳо, ноутбукҳо, планшетҳо ва смартфонҳо меравад, ки бояд ба интернет пайваст
шаванд, дар бисёр ҳолатҳо ин тавассути Wi-Fi анҷом дода мешавад.
Ин як технологияи бесим аст, ки маънои онро дорад, ки мо ба пайваст кардани ягон кабел ниёз надорем.
Пешрафти техникӣ чизест, ки шумо набояд онро шахсан қабул кунед. Ин ҳамон чизест, ки мо дар ин ҷо дорем.
Аммо ҳоло дастгоҳҳое, ки Wi-Fi-ро дар худ доранд, рӯз ба рӯз бештар мешаванд.
Ва азбаски ман зиёда аз 30 сол аст, ки электросмогро чен мекунам ва ба мардум кӯмак мекунам, ки муҳити зисташонро
ҳамоҳангтар ва аз ҷиҳати электробиологӣ таҳаммулпазир гардонанд, ман чизҳоеро ёфтаам, ки шумо интизор намешудед.
Пас, як зан, ки дигар натавонист хоб кунад ва сипас иддао кард, ки ҳамсояаш Wi-Fi дошт, ки он бояд аз они ӯ мебуд.
Ӯ ба электромагнит ҳассос аст ва ман танҳо бо дастгоҳ дар манзилаш гаштам. Ин қисми кори ман аст.
Пас ман воқеан дидам, ки дар паси девори тахтаи хобаш он дар дастгоҳи ченкунӣ бо намунаи стаккато хеле қавӣ нишон дода мешуд.
Пас ман аз хонаи хоб баромадам ва пурсидам: ин ҳуҷра чӣ гуна аст?
Бале, ин танҳо ҳуҷраи анбор аст.
Ман гуфтам, ки дар ин ҷо бояд сигнал бошад, ва дар он ҷо як хокагикаши хурди бесим буд.
Аз ман напурсед, ки чаро ғуборкаши бесим бояд ба интернет пайваст шавад.
Онҳо инро намедонистанд. Пас онро назди кати хобашон барои пурзаряд кардан овехтанд – дар тарафи дигари девор.
Ва албатта, инро асосан зан эҳсос мекард; мард камтар мегуфт, ки он ӯро нороҳат мекунад.
Мутаассифона, аксаран чунин мешавад, ки ҳама баробар осеб намебинанд. Аммо он зан дигар наметавонист хоб кунад.
Ҳамчунин чунин таассурот доштам, ки ҳамсояи поёнӣ мушкилотро ба вуҷуд меорад. Ин тозакунандаи ғубори бесимӣи ӯ буд.
Кӣ гумон мекард, ки як хокагиркунаки хурди бесим, ки онро ҳатто барои тоза кардани миз низ
истифода бурдан мумкин аст, Wi-Fi-и дарунсохт дорад?
Агар шумо ҳоло яхдон ё асбоби ошхона бихаред, он одатан бо Wi-Fi меояд.
Ҳоло ба дараҷае расидааст, ки яхдонҳое ҳастанд, ки дар онҳо сенсорҳо ҷойгир шудаанд.
Агар шир кофӣ набошад, онро фавран дубора фармоиш додан мумкин аст. Пас, гуфта мешавад, ки он ҳаёти моро
осонтар мекунад; ҳамин тавр он ба фурӯш гузошта мешавад.
Дар бисёр хонаҳо принтерҳо ҳастанд ва ҳатто вақте ки онҳо ба барқ пайваст ҳастанд, дар онҳо Wi-Fi-и
дарунсохт мавҷуд аст, ки доимо радиатсия хориҷ мекунад.
Ва агар дафтар дар паҳлӯи хобхона бошад, пас мо таъсире дорем, ки метавонад хобро халалдор созад.
Системаҳои садо, ки шабона хомӯш намешаванд ва сипас дар режими Bluetooth, ки бо режими Wi-Fi баробар аст,
кор мекунанд, низ дар тамоми квартира садо медиҳанд.
Ва дар як квартираи миёна, ки ман имрӯз таҳлил мекунам, мо байни се то ҳашт ва баъзан то дувоздаҳ дастгоҳ дорем.
Ман маҷбур мешавам як чизро паси як чиз дигар ҷудо кунам, хоҳ аз шабакаи барқ ва хоҳ аз батарея, то даме ки
дар дастгоҳи ченак воқеан оромӣ ва хомӯшӣ ҳосил шавад.
Ва таҷриба нишон медиҳад, ки мардум баъд ба ман занг мезананд ва мегӯянд: «Эй, ин хеле
аъло аст, ташаккур, ки инро ба мо нишон додӣ.»
Ман аллакай ҳамсояҳои онҳое дорам, ки ба онҳо маслиҳат дода будам – яке аз онҳо ба ман занг зад ва гуфт, ки он
аъло буд; хушбахтона ман низ омадам ва гуфтам, ки Wi-Fi хоби ҳамсояҳояшро халалдор мекунад.
Азбаски ӯ ҳамеша онро намоиш медиҳад, дигар ба доруҳои хобовар ниёз надорад. Хуб.
Пас, шумо, албатта, метавонед ин бемориро бо доруҳо бартараф кунед.
Биёед бубинем, ки он чӣ гуна мезанад. Пас ман кӯшиш мекунам ин стаккаторо нишон диҳам.
Ҳоло шумо онро нисбатан хуб мешунавед. Пас, ин шабакаи Wi-Fi аст, ки дар шифт насб шудааст.
Агар ман ҳоло онро каме ҳаракат диҳам, интиқоли тасвирҳо дар ин ҷо аст, ки дар ин ҳолат бесим аст.
Ин мубодилаи маълумот аст. Он қариб мисли садои барф менамояд.
Аммо ин тата-тата-тата қариб аз мубодилаи маълумоте, ки сурат мегирад, ҳам шадидтар аст.
Ва мо ба он мерасем, ки чаро чунин аст.
Пас мо дар як сония 10 зарба дорем ва мебинем, ки ин равшан аз мубодилаи маълумот қавитар аст.
Ва ҳамин зарбаҳо ҳастанд, ки мушкилот эҷод мекунанд.
Онҳо тақрибан дар 10 герц кор мекунанд. Ва мо мебинем, ки ин чӣ таъсир дорад.
Биёед ба як мисоли амалӣ назар андозем. Муаллим ба ман занг мезанад.
Шумо электросмогро чен мекунед. Бале, хуб. Ман мушкил дорам.
Шумо ду моҳ пеш дар синфхонаи ман Wi-Fi насб кардед, ва аз он вақт ман воқеан натавонистам бо осоиштагӣ дарс диҳам.
Ва пас ман фикр кардам: «Хуб, ман меоям, то мо онро чен кунем.»
Ва сипас ӯ ба ман гуфт, ки аз он чӣ баромад.
Ман бисёр дар бораи электросмог шунидаам, аммо ин муаллим маро воқеан ҳайрон кард.
Ӯ ба ман гуфт, ки мушкилоти тамаркуз дорад.
Ӯ 20 сол боз дарс медиҳад, ҳеҷ гоҳ мушкилот надошт, ва аз замоне, ки ин чиз дар ҳуҷраи ӯ овезон шудааст, дигар
наметавонад дуруст тамаркуз кунад ва ҳар шом сардард дорад.
Пас вақте ки бадан сигнал мефиристад, мо бояд ба он гӯш кунем.
Ин муҳим аст, то ки мо дар замин бо мушкилоти боз ҳам ҷиддитар рӯбарӯ нашавем.
Ӯ ҳамеша шиддатзада аст. Барои он ки баданаш боз ором шавад, ба масҳ, ванна ё чизи дигар ниёз дорад.
Ва сипас ҳайратангезтарин чизе, ки ӯ ба ман гуфт, ин буд, ки дар он ду моҳ 15 килограмм вазн гирифта буд.
Муҳим аст фаҳмидан, ки бофтаи чарбӣ ҳамчун изолятсия барои узвҳои хеле ҳассос амал
мекунад, яъне бадан боақлона вокуниш нишон медиҳад.
Пас фаҳмо аст, ки дар чунин вазъияти шадид ӯ ногаҳон барои ҳимояи худ ин қадар чарбро ҷамъ мекунад.
Вақте ки ӯ ба ман гуфт, ки бо хонандагон чӣ рӯй медиҳад, ва, чунон ки гуфтам, ӯ 20 сол таҷриба дорад, гуфт, ки
ҳеҷ гоҳ дар ягон синф чунин монеаҳои омӯзиширо надидааст.
Ва ӯ қариб ҳеҷ гоҳ рӯзеро надорад, ки ҳамаи хонандагон ҳозир бошанд.
Ҳамин тавр, шумораи рӯзҳои беморӣ афзудааст, агрессия хеле зиёд шудааст; ҳангоме ки занг барои танаффус мезанад, баҳс
ва фарёд сар мешавад ва ӯ ба таври ноаён эҳсос мекунад, ки дигар наметавонад ин энергияро дар худ нигоҳ дорад.
Ва сипас, ба ғайр аз афзоиши агрессия, ҳамчунин қайкунии спонтанӣ низ рух дод.
Шӯрои мактабӣ сипас гуфт, ки бояд вирусе паҳн шуда бошад. Аммо дар ҳолатҳои шадид чунин сигнал метавонад
системаи асабро то ҳадде халалдор созад, ки кӯдак қай кунад.
Ва борҳо рӯй додааст, ки кӯдак ба осонӣ дафтарҳоро партофтааст.
Ва ҳа, албатта, барои боз зебо карданаш бисёр кор лозим буд.
Ман комилан саргардон будам. Хушбахтона, дар қуттии асбобҳои ченакам каме фолгаи алюминий доштам, бинобар ин онро атрофи
антеннаҳо печондам ва дидам, ки арзишҳо хеле беҳтар шуданд.
Рӯзи дигар ман аз мудири он мактаб занги телефонӣ бо овози хашмгин гирифтам.
Дар замони занги телефонӣ ман вазъиятро баргардондам ва гуфтам, ки он чизеро, ки ӯ аз ин муаллим
ва ин синф интизор дошт, комилан бемасъулият буд.
Ҳадди ақал, ин чизро бояд аз ҳуҷра берун бароварда, ба коридор гузошта, то ҳадди имкон дур аз синфхонаҳо
ҷойгир кард, то ҳадди ақал бадтарин таъсирро кам кунад.
Ва абсурдӣ он буд, ки, шояд шумо инро дар ин ҷо мебинед, як унсур вуҷуд дорад ва унсури дуюм низ ҳаст.
Яке аз онҳо антенна дорад, ки ман онро бо алюминий печондам.
Ӯ ду шабакаи Wi-Fi дорад, яке барои ҳуҷраи кӯдакон.
Пас ман аз ӯ пурсидам: «Рост гӯ, кадом кӯдакони боғча бояд ҳангоми расидан ба боғча почтаи электронӣашонро тафтиш кунанд?»
Ё онҳо воқеан аллакай онлайн мешаванд?
Чаро шумо барои гурӯҳи синние, ки барои онҳо воқеан мувофиқ нест, чунин кор мекунед?
Пас як каме баҳс шуд, аммо чанд ҳафта баъд муаллим маро занг зад ва изҳори сипос кард, гуфт, ки директор посух дода, он ашёҳоро
то ҳадди имкон дур аз ӯ бурдааст, то ӯ тавонад сиҳат шавад.
Пас, ҳамин чизест, ки мо аз таҷрибаи амалӣ омӯхтем.
Биёед бубинем, ки ин иқтибос чӣ мегӯяд.
Ҳангоми дучор шудани ҳуҷайраҳои хуни инсон ба майдонҳои электромагнитӣ, зарари маводи генетикӣ исбот шудааст.
Шоҳиди афзоиши хатари саратонд. Ин танҳо дар бораи дарди сар нест, балки дар бораи саратонд.
Ва шумо фикр мекунед, ки ин иқтибос аз куҷо аст?
Дар аризаи патентии Swisscom, ки ба WLAN марбут аст.
Пас ин хуб маълум аст, вале ҳанӯз ҳам онро ба таъхир меандозанд. Ин бемасъулиятиест, ки бо ҳеҷ чиз муқоиса карда намешавад.
Ва имшаб шумо дар ҳамин росто чизҳои дигарро низ хоҳед шунид.
Яке дигар иқтибос, ки воқеан дар ёдам монд.
Мо вазифадор шудем, ки Қоидаи NIS-ро, ки он қоидаи радиатсионӣ аст, ба тавре таҳия кунем, ки
ширкати телекоммуникатсионӣ озодона рушд кунад.
Ҳар қадар электросмог бештар бошад, ҳамон қадар одамон бештар саргардон мешаванд ва ҳамон қадар бештар аз
телефонҳои мобилии худ истифода мебаранд, ки ҳадди ақал барои саноати телекоммуникатсия солим аст.
Пас дар он ҷо дозаи калони сарказм вуҷуд дорад. Ва он кӣ буд?
Ин Моритц Леуенбергер, собиқ узви Шӯрои Федералӣ, дар ҷаласаи вакилони Шаффхаузен S-Bahn дар соли
2004 буд. Аз он вақт инҷониб ҳеҷ чиз рух надодааст.
Ва, чун медонед, ӯ баъдтар вазораташро ба Дорис Леутард супурд, ки бо Swisscom он қадар хуб муносибат дошт, ки ҳар кӯшише,
ки Мориц Лёйенбергер мекард, баъд баръакс бекор карда мешуд.
Пас назари гуногун вуҷуд дорад. Муҳим аст, ки инро дарк кунем.
Биёед берун аз доираи маъмулӣ фикр кунем. Таркиши атомӣ.
Он чизе, ки мо мебинем, ин аст, ки трибунаҳо насб шудаанд, то мардум ин чорабинӣ-ро тамошо кунанд.
Ва албатта маълум буд, ки барои чашмҳо хатар муайян вуҷуд дошт.
Пас айнакҳои махсус лозиманд, ки аз радиатсияи гамма ё рентген муҳофизат кунанд.
Маълум буд, ки барои пешгирӣ кардани расидан ба ҳолати ҳассос дар мавҷи зарба ва мавҷи гармӣ
масофаи муайян лозим аст. Ҳамаи инро метавон ҳисоб кард.
Аммо онҳо дар бораи ин радиатсияи гамма фикр намекарданд.
Ва радиатсияи гамма маҳз ҳамон чизест, ки барои бадан ё ҳуҷайра мушкилот эҷод мекунад, зеро он метавонад
боиси шикастани риштаҳои ҳуҷайра ва дегенератсия гардад, ки метавонад ба саратон табдил ёбад.
Ва ман ин мисолро меорам, зеро мо дар бораи электросмог, дар бораи ин басомадҳои зарбӣ ва дар бораи басомадҳое, ки барои ин
технологияи бесим истифода мешаванд, ҳамон қадар кам медонем.
Мо ҳамеша ба технология мафтунем ва мегӯем: «Вау, ин аҷоиб аст!»
Бале, кӣ намехост дар наздикии чунин таркиш бошад? Дар аввал мардум ҳамин тавр фикр мекарданд.
Савол ин аст, ки ин чӣ гуна боз рушд хоҳад ёфт?
Ва ман ин мисолро меорам, зеро мехоҳам дар бораи як тадқиқот, тадқиқоти REFLEX, сухан гӯям.
Ин тасвири электронии микроскопӣ аз ДНК-и мост, маводи генетикии мост. Он бояд қариб мисли ҷисми осмонӣ ба назар расад.
Агар ҳоло он бо нурҳои гамма таъсир дода шавад, ки баробар ба 1 600 тасвири рентгенӣ аст – миқдоре, ки одатан ҳеҷ
гоҳ бо рентген тасвир намешавад – пас риштаи ҳуҷайра мешиканад, ДНК ҷудо мешавад ва чунин менамояд.
Ин маълум буд. Аз ҳамин сабаб онро радиатсияи ионизатсионӣ меноманд. Радиатсияи ионизатсионӣ хатарнок аст.
Сипас барои илм як зарбаи ҳайратангез рӯй дод: дар давоми 24 соат телефонҳои мобилии оддиро бо басомади 1600 МГц ва арзиши SAR, ки
ҳатто ба ҳадди аксар намерасид — яъне 2 ватт дар як килограмм, балки 1,3 ватт дар як килограмм — ба таъсир
дучор карданд ва ин тасвир пайдо шуд — монанд ба ҳамин.
Ва онҳо мегӯянд, ки ин радиатсияи ионизатсионӣ нест, вале он маводи генетикиро осеб расонидааст.
Ва сипас саволе ба миён меояд, ки то пайдо шудани омос дар ҷое чанд вақт лозим аст.
Ин таҳқиқоти REFLEX буд, ки инро нишон дод.
Он таъсири генотоксикии UMTS-ро, ки он замон бо номи UMTS ва ҳоло SS3-G маъруф аст, дар шиддатҳои пасти майдон нишон дод.
Ин тадқиқот чандин маротиба тасдиқ шудааст. Ин илм аст.
Агар таҳқиқотҳоро чандин маротиба тасдиқ кардан мумкин бошад, пас шумо бояд ба онҳо назар афканед.
Ахлоқи илмӣ талаб мекунад, ки мо инро бодиққаттар баррасӣ кунем.
Чӣ шуд? Ва шумо бовар намекунед, аммо ин рост аст.
Профессор Лерхл, собиқ раиси Комиссияи ҳифзи радиатсионии Олмон – ман ҳамеша фикр мекардам, ки Комиссияи ҳифзи
радиатсионӣ барои ҳифзи аҳолӣ аз радиатсия таъсис ёфтааст.
Аммо дар ин ҷо баръакс рӯй дод, яъне радиатсия ҳифз карда шуд ва иҷозат дода шуд, ки он ба радиатсия кардан идома диҳад.
Ӯ бар зидди муҳаққиқон маъракаи бадномсозиро оғоз кард, иддао намуд, ки таҳқиқот
сохтакорӣ шудааст ва он аз пасттарин дараҷа буд.
Сипас ӯ иддао кард, ки ёрдамчӣ ба профессоре, ки ин тадқиқоти рефлексиро гузаронида буд, ошиқ буд.
Ва сипас ӯ ба матбуот иҷозат дод, ки онро нашр кунад.
Пас, ин чизест, ки ҳеҷ рабте ба кори илмӣ-асоснок надорад, балки танҳо як ҳамлаи пастзамин аст.
Ва солҳо гузашт, то дар ВАО нашр шуд, ки ин профессор Лерхл айбдор шуда буд. Пас, ин бадномсозии сатҳи баландтарин аст.
Аммо мардум ба ҳар ҳол ба он бовар карданд. Онҳо гуфтанд: «Бале, ёвари ошиқ, ӯ натиҷаҳои таҳқиқотро сохтакорӣ кардааст.»
Ва ин тавр набуд. Ин исбот шуд. Аммо солҳо тӯл кашид, то аз ҳамаи судҳо гузаштанд. Ҳамин тавр кор мекунад.
Ва агар мо як қадам ба пештар гузорем ва бубинем, ки дар худи ҳуҷайра воқеан чӣ рӯй медиҳад ва чаро ин шикастҳои
риштаҳои ҳуҷайра рух медиҳанд, ҳоло мо инро низ медонем.
Ин аз тадқиқоти профессор доктор Мартин Палл аст.
Пас, дар ин ҷо мембранаи ҳуҷайраро дорем. Қисми поёнӣ дохил аст, қисми болоӣ берун аст.
Кальсий бо ду заряди мусбат қариб ҳеҷ гоҳ набояд ворид шавад.
Натрий ва магний, масалан, бояд иҷозат дода шаванд, зеро онҳо блокҳои муҳими сохтори ҳуҷайра
мебошанд. Аммо калсий бояд хориҷ нигоҳ дошта шавад.
Вақте ки калсий ба система ворид мешавад, мушкилот сар мешаванд. Ва ҳаминро Мартин Палл нишон додааст.
Ин супероксид ва оксиди нитрогенро тавлид мекунад, ки сипас онҳо бо ҳам омехта шуда
пероксинитритро ҳосил мекунанд. Ин пурқувваттарин радикал аст.
Он он қадар пурқувват аст, ки ба осонӣ электронҳоро аз ҳуҷайраҳо мепартояд. Ва сипас қисми ҳуҷайра пароканда мешавад.
Ва он метавонад дар мембранаи ҳуҷайра бошад. Он метавонад дар митохондрия бошад. Он метавонад сафедаҳоро муайян кунад.
Ин инчунин метавонад дар ҳуҷайраҳои бунёдӣ ё дар ДНК бошад.
Пас ҳамин сабаб аст, ки ҳатто радиатсияи ғайриёнӣ метавонад маводи генетикии моро осеб расонад.
Ин маънои онро дорад, ки ҳар қадар басомад баландтар бошад, давра кӯтоҳтар мешавад – ки ман баъдтар ба он бармегардам – ва
стресс оксидативӣ бештар мешавад, яъне ҳамин стресс нитрозативӣ хеле хатарнок, ки воқеан баданро фарсуда мекунад.
Чаро мо аллакай дар омори сабабҳои марг аз саратон ба 50% расидаем?
Яъне, ин дар байни қисматҳои аҳолие, ки телефонҳои мобилӣ истифода мекунанд, маъмул аст.
Ин ҳолат барои мардумони бумӣ дар ҷое, ки шояд тавонанд аз терминали интернетии почтахона ё
чизи монанди он истифода баранд, дуруст нест.
Чаро дар ин ҷо? Яъне, ин танҳо саволест, ки оё шумо мехоҳед нигоҳ кунед ё не. Ва ман фикр
намекунам, ки мо метавонем дигар дер нигоҳ накунем.
Ҳоло озмоиши васеи саҳроӣ дар ҳоли гузаронидан аст. Аз ҷиҳати назариявӣ, мо ниҳодҳо ё
комиссияҳои федералӣ дорем, ки моро аз ин ҳифз мекунанд.
Ман ҳоло мисоли Олмонро, яъне Идораи федералии ҳифзи радиатсионӣ, мегирам.
Ин изҳороти миссияи мост: ҳама нурдиҳиро бояд то ҳадди имкон кам нигоҳ дошт.
Ва сипас яке аз роҳбарони ин BfS меояд ва ба як рӯзноманигор мегӯяд: «Хатарҳои 5G воқеан бояд
таҳқиқ шаванд, аммо танҳо пас аз ҷорӣ шудани он.»
Ин озмоиши саҳроӣ аст, инҳо хорекҳо ҳастанд.
Мо дар лоиҳаҳои тадқиқотӣ таъсири намуди нави антенна ба дараҷаи ошкоршавии аҳолиро назорат ва мушоҳида хоҳем кард.
Шумо лоиҳаи тадқиқотед, ки зери назорат ва мушоҳида қарор доред – Комиссияи ҳифзи радиатсия!
Мутаассифона, дар Швейтсария вазъият чандон фарқ надорад.
Агар ҳоло ба вазъи ҳуқуқӣ дар ин замина назар кунем, дар Конститутсияи Федералӣ моддаҳои муайяне
ҳастанд, ки, масалан, таъкид мекунанд, ки ҳар кас ҳуқуқ ба тамомияти ҷисмонӣ ва равонӣ дорад.
Мутаассифона, бо ин технология дигар чунин нест.
Кӯдакон ва ҷавонон ҳақ доранд, ки якпорчагии онҳо бо ҳифзи махсус таъмин карда шавад.
Пас чаро дар мактабҳо ва боғчаҳо Wi-Fi насб кардан пешниҳод мешавад, дар ҳоле ки ба ҷавонон бояд
ҳифзи махсус дода шавад? Ин ҷо чизе ба ҳам намеояд.
Ва мо ҳеҷ тасаввур надорем, ки ин чӣ маъно дорад. Конститутсияи Федералӣ воқеан бояд аз ҳама чиз болотар бошад.
Биёед таҳқиқотро бодиққаттар баррасӣ кунем. Ин аз ҷониби Карл Ҳехт аст.
Мо ҳуҷайраи асабро мебинем. Ин ҳуҷайраест, ки сипас тавассути думчааш ба ҳуҷайраи дигар пайваст мешавад.
Ва барои интиқоли сигнал қабати изолятсионӣ зарур аст.
Ин қабати изолятсионӣ аз ҳуҷайраҳои Шванн иборат аст, ки аз миелин ташкил ёфтаанд.
Миелин бо витамини B12 ташаккул меёбад.
Ин яке аз сабабҳост, ки чаро веганҳо ва вегетарианҳо нисбат ба гӯштхӯрон бо электросмог
дучори мушкилоти бештар мешаванд, метавон гуфт.
Агар мо миқдори кофии витамини B12 дошта бошем, метавонем изолятсияи хуб эҷод кунем ва камтар осеб мебинем.
Аммо он чизе, ки ҳоло Карл Ҳехт кашф кардааст, ин аст, ки радиатсияи радиоии мавҷҳои электромагнитӣ, яъне ҳамин
майдонҳои электромагнитӣ, тадриҷан қабатҳои миелинро вайрон мекунанд ва асабҳоро бе муҳофизат мегузоранд.
Пас, барои равшанӣ, ба қавли профессор Карл Ҳехт: «Радиатсия аз радар, телефонҳои мобилӣ – аз ҷумла 5G ва 2G
ва ҳама чизҳои миёна, аз ҷумла Wi-Fi – метавонад тадриҷан изолятсияи асабҳоро вайрон кунад.»
Пас асабҳои шумо воқеан дар канор қарор доранд.
Ва инҷост Карл Ҳект. Ва муҳим аст, ки донем, то чӣ андоза таҳқиқоти хуб дар ин соҳа боздошта шудаанд.
Яъне, ман ба ту дар бораи қонун гуфта будам.
Дар асл, мо далелҳои кофӣ дорем, ки ин бояд барҳам дода шавад.
Ин қисми душвор аст. Пас чӣ корҳо анҷом дода мешаванд? Онҳо кӯшиш доранд онро пинҳон кунанд.
Ман пас мебинам, ки ин чӣ гуна рӯй медиҳад, масалан.
Профессор Карл Ҳехт дар доираи як мақоми телекоммуникатсионӣ таҳқиқоти гуногунро омӯхта, тавонист исбот кунад, ки телефонҳои
мобилӣ ба мушкилоти ҷиддии саломатӣ оварда мерасонанд.
Чӣ шуд? Корҳояш дар таҳхонаи мақомот бе ягон осор нопадид шуданд; ба ӯ иҷозат дода нашуд, ки онҳоро нашр кунад.
Ӯ фаҳмид, аммо ба ӯ иҷозат дода нашуд, ки онро ошкор кунад.
Ё дар Иёлоти Муттаҳида Ҷорҷ Карло дар бузургтарин таҳқиқоти мобилӣ дар Амрико афзоиши возеҳи шумораи ҳолатҳои
саратонро дар байни корбарони телефони мобилӣ мушоҳида кард.
Молиягузорон нашрро манъ карданд. Доктор Карло ба ин риоя накард. Ӯ кори худро аз даст дод.
Хонаи ӯ оташ зада шуд – исбот шуд, ки ин оташсӯзӣ бо ҳадафи қасданӣ буд – ва обрӯяш доғдор шуд.
Пас шумо дар ниҳоят бо касе дар сатҳе меҷангед, ки воқеан комилан ноодилона аст.
Ҳамин чиз бо онҳое рӯй медиҳад, ки масъулиятшиносанд ва дорои муносибати ахлоқӣ ва дурустанд. Ва ман
метавонам ба шумо боз бисёр чунин мисолҳо биёрам.
Иқтибос аз профессор доктор В. Росс Адей. «Мо хуб медонем, ки сигналҳои импулсӣ нисбат ба сигналҳои ғайриимпулсӣ ба
инсонҳо таъсири қавитар доранд. Майдони микроволновӣ импулсӣ ба равандҳои биологӣ амиқан халал мерасонад.»
Пас ин сигнали пульс аст. Ва ҳоло он чизест, ки доктор Карло воқеан кашф кардааст.
Ӯ, албатта, бо ҳайвонот ва ҳамчунин бо культураҳои ҳуҷайраҳо таҷрибаҳо гузаронд, то бубинад, ки ин
радиатсия ба ҳайвонот ва ҳуҷайраҳо чӣ таъсир дорад.
Ӯ объектҳоро ба ин радиатсияи зарбавӣ дучор кард ва сипас мушоҳида намуд, ки, ҳа, дегенерацияҳое, ки ба
саратон табдил меёбанд, нисбатан зуд рух медиҳанд.
Сипас ӯ ба фикр афтод, ки фосилаҳоро бо садои атмосфера, ки онро ба осонӣ аз замин мегирифт, пур кунад.
Дар натиҷа иртибот қатъ нашуд. Система беайб кор карданро идома дод.
Аммо он вақт мушҳои ӯ зинда монданд ва ҳуҷайраҳо дар табақчаҳои Петри дигар омосҳо ҳосил намекарданд.
Ӯ ҳалли масъаларо ёфтааст, ки мо чӣ кор карда метавонем. Шумо воқеан бояд инро ба назар гиред.
Ва ҳамин сабаб буд, ки ӯ беобрӯ шуд. Ҳамин сабаб буд, ки лабораторияашро оташ заданд, хонаашро низ оташ заданд.
Шояд кас худашро пурсад, ки чаро, дар паси он чӣст?
Ва шояд ман метавонам каме кӯмак кунам, ба шумо дастгирӣ расонам.
Дар муҳандисии генетикӣ микроволновҳои импулсӣ бо шиддати паст барои ворид кардани генҳо ва
тағйир додани ҳуҷайраҳои мушаххас истифода мешаванд.
Он чизе, ки шумо дар ин ҷо дар тарафи рост мебинед, як папоротник оддӣ аст.
Ва гени чароғак ба ин папоротник шинонда шуд. Аз ин сабаб он папоротники дурахшон шуд.
Ин аз ҷиҳати илмӣ хеле шавқовар аст. Ин мисли он аст, ки Легоро ба як тарзи нав ҷамъ кунед.
То чӣ андоза ин мантиқӣ аст, баҳсбарангез аст.
Аммо чизи ҳайратангез он аст, ки бо ин пайдарпаии импулсҳо организми мо ба тағйирот бештар кушода мешавад.
Ва дар замоне, ки ваксинҳои РНК дар гардиш ҳастанд, ин ларзиш воқеан дар тартиби рӯз нест. Ин
воқеан чизест, ки мо бояд аз он худдорӣ кунем.
Ва мо метавонем онро танҳо дар муҳити худ пешгирӣ кунем.
Мо метавонем онро танҳо дар мактабҳо ва боғчаҳо пешгирӣ кунем, то дар он ҷо низ мушкилот ба вуҷуд наоянд.
Зеро генҳои хориҷӣ дар он сурат зудтар ворид мешаванд. Ин усулест, ки дар лаборатория истифода мешавад.
Ва ин маро ба Кодекси Нюрнберг хотиррасон мекунад. Таҷрибаҳо бо одамон манъанд.
Азбаски бехатарии дарозмуддати микроволновҳои импулсӣ омӯхта нашудааст, ин принсип вайрон мешавад.
Розигии ихтиёрӣ барои таҷрибаҳо бо одамон комилан зарур аст.
Кодекси Нюрнберг пас аз Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ нашр шуд, то аз гузаронидани таҷрибаҳои минбаъдаи инсонӣ,
монанди онҳое, ки нацистҳо анҷом дода буданд, пешгирӣ кунад.
Аммо, мутаассифона, айни замон дар саросари ҷаҳон маҳз ҳамин кор иҷро мешавад.
Ва мо бояд танҳо ин системаро фаҳмем ва сипас ёд гирем, ки чӣ гуна худро дуруст ҳимоят
кунем. Дар тӯли солҳо роҳи дигаре вуҷуд надорад.
Ва ман мехоҳам ба шумо дар ин ҷо чизеро бигӯям, ки аз ҷиҳати техникӣ фаҳмидани он муҳим аст. Ин нишебии паҳлӯии сигнал аст.
Дар ин ҷо мо як паҳлӯи нисбатан тири дорем. Пас он қариб бар асоси як мавҷи синусӣ табиӣ
сохта шудааст, ки ба ҳамин тариқ паҳн мешавад.
Пас, ҳар қадар кунҷ камтар тириқ бошад, сигнал аз ҷиҳати биологӣ мувофиқтар аст.
Ин электроника суст аст ва ба қудрати бештар ниёз дорад. Ин мушоҳида шуд. Онҳо гуфтанд:
«Хуб, мо давомнокии пайдарпайро кӯтоҳ мекунем.»
Пас, агар ман танҳо як зарбаи кӯтоҳ, хеле кӯтоҳ диҳам, ба барқи хеле камтар ниёз дорам.
Ин дар он вақт аст – аммо дар он сурат як паҳлӯи нишеб ба вуҷуд меояд, ва маҳз ҳамин аз ҷиҳати биологӣ хеле зараровартар
аст. Ва ҳамин чиз метавонад хеле зуд ДНК-и моро вайрон кунад.
Wi-Fi ва Bluetooth дар ин диапазон қарор доранд. Аллакай фарқ байни кор кардани Wi-Fi дар 2,45 ГГц ва
дар 5 ГГц вуҷуд дорад. Дар 5 ГГц он баландтар мешавад.
Ва сигналҳои Bluetooth баъзан канори хеле тири доранд. Ҳар қадар канор тиритар бошад, яъне баромад
тезтар бошад, ҳамон қадар ин душвортар мегардад.
Ва ҳоло мушкили марбут ба он ба миён меояд. Вақте ки мо инро чен мекунем, арзиши ҳадди аксар муҳим аст.
Аммо мо инчунин метавонем арзиши миёнаро ҳисоб кунем.
Ва бо сигнали аввал онҳо ҳанӯз нисбатан ба ҳам наздиканд, ва бо сигнали дуюм мушкилот дар
он аст, ки ба дастгоҳҳои хеле тезсанҷ ниёз аст.
Ҳанӯз ягон дастгоҳи ченкунӣ вуҷуд надорад, ки барои 5G кофӣ тез бошад. Шумо бояд 5G-ро аз ҷиҳати математикӣ баррасӣ кунед.
Ва ман ба шумо кӯтоҳ нишон медиҳам, ки чӣ гуна ин корро анҷом диҳед.
Фаронса таъкид кардааст, ки 5G бояд чен карда шавад, то муайян кунанд, ки дараҷаи таъсир то чӣ андоза қавӣ аст.
Ва ин импулсҳои кӯтоҳмуддатро ҳеҷ гуна дастгоҳи ченкунӣ ошкор карда наметавонад.
Онҳо гуфтанд: «Хуб, пас пульсро ях мекунем, то ки он барои чен кардан ба қадри кофӣ дароз давом кунад». Ва он 24 000 ватт буд.
Аммо дар аризаи сохтмонӣ танҳо 300 ватт зикр шуда буд. Чаро? Зеро арзиши миёна хеле паст аст.
Пас ҳамин ҷо мо ба соҳаи бастабандии фиребомез қадам мегузорем. Адолат аст, ки ин усул имрӯз метавонад барои фурӯши
шумораи нисбатан зиёди маҳсулоти фиребомез истифода шавад.
Ва ман инро бо як мисоли хеле оддӣ нишон медиҳам.
Ҳар кас дар як вақт михеро ба девор кӯб кардааст.
Ва ҳоло мо зарбаҳоро мезанем. Ин он болғаест, ки ба кор медарояд.
Пас мо фишор ва вақтро дорем, ки ин ду ҷузъ дар ин ҷо нақш мебозанд.
Ва агар мо ҳоло таъсирро дар ин ҷо ба мӯғак чен кунем, дар як касри сония мо тақрибан 800 килограмм дорем. Пас
метавон гуфт, ки арзиши ҳадди аксар 800 килограмм аст.
Аммо агар мо ҳоло арзиши миёнагиро гирифта, фосилаҳои байни зарбаҳои алоҳида, ки дар ин ҷо низ ҳастанд, ба ҳисоби
миёна кам кунем, пас мо ба ҳадди аксар 2 килограмм мерасем.
Пас, агар шумо ҳоло ин робитаро барқарор карда, ба технологияи ченкунӣ назар афканед – ман ба шумо гуфтам, ки мо
метавонем таъсири 5G-ро, масалан, ё ҳатто Wi-Fi-и тезро ба бадан танҳо бо истифода аз таҷҳизоти сатҳи олӣ чен кунем.
Ва саволи ман ин аст, ки ҳангоми лағжиш ба ангушти калон кадом зарар мерасонад: арзиши ҳадди аксар ё арзиши миёна?
Пас, агар шумо ангушти калонро бо 2 килограмм фишор диҳед, барояш фарқ надорад. Аммо бо 800 килограмм он хеле кабуд мешавад.
Ва дар маънои маҷозӣ, вақте ки сухан дар бораи ифлосшавии электромагнитӣ меравад, равшан аст, ки дар ин
ҷо низ арзиши ҳадди аксар мушкил аст, на арзиши миёна.
Биёед танҳо ба Парлумони Федералӣ назар андозем ва бубинем, ки дар чанд соли охир дар он ҷо чӣ рӯй додааст.
Дар декабри соли 2016 Маҷлиси Шӯроён гуфт: «Не ба баланд бардоштани ҳад».
Ва ин афзоиш дар арзиши ҳадди муҳим барои саноати алоқаҳои мобилӣ буд, зеро агар онҳо дуруст ҳисоб мекарданд, мефаҳмиданд,
ки бо арзишҳои ҳаддии ҳозира 5G дигар имконпазир нахоҳад буд.
Ҳатто агар шумо метавонед бо арзиши миёна каме фиреб кунед.
Дар соли 2018 Палатаи Лордҳо бори дигар таъкид кард: «Не, арзиши ҳадди иҷозатдиҳӣ набояд афзоиш дода шавад.» Пас
чанд маротиба кӯшиш карданд, ки онро танҳо каме боло баранд?
Дар апрели соли 2020, худи Шӯрои Федералӣ изҳор дошт, ки намехоҳад маҳдудиятҳоро сабуктар кунад.
Дар июли соли 2020, 85% аҳолӣ намехостанд, ки маҳдудиятҳо сабуктар шаванд.
Дар феврали соли 2021, FOEN сипас тавсияи иҷроиширо барои имконпазир сохтани 5G дар навбати аввал содир хоҳад кард.
Ва он гоҳ Шӯрои Федералӣ онро дар декабри соли 2021 қонунӣ хоҳад кард.
Ва он бо шарофати ин ҳисобкунии миёнагирии такмилёфта фиристандаҳои даҳ маротиба пурқувваттарро имконпазир месозад.
Пас бо 5G ин маънои онро дорад, ки радиатсия метавонад дуюним то даҳ баробар зиёд шавад.
Хуб, ҳоло ман ба ангушти калон бармегардам.
Агар шумо ангушти калонро бо қувваи 2 килограмм пахш кунед, он каме қавитар мешавад, вале
бо қувваи 20 килограмм боз ҳам қавитар мешавад.
Пас, дар асл ҳамин тавр мешавад. Ва баъд ба онҳо низ иҷозат дода мешавад, ки миёнаи шашдақиқаиро гиранд.
Пас шумо метавонед 6 дақиқа чен кунед ва сипас ҳама чиз ба ҳисоби миёна гирифта мешавад.
Ман баъдтар ба ин санҷиши кислота бармегардам.
Ин маънои онро дорад, ки мих бо қувваи 2 килограмм фишурда мешавад. Ин, албатта, ғайриимкон аст.
Сипас Шӯрои Федералӣ қайд мекунад: «Ин ислоҳот маҳдудиятҳое, ки дар Қоиданомаи NIS муқаррар шудаанд, сабук намекунад.»
Ҳимояи эҳтиётии саломатӣ бо ин роҳ нигоҳ дошта мешавад. Ин дуруст нест.
Аз нуқтаи назари техникӣ ва биологӣ, ин пурра дурӯғ аст.
Иқтибос аз Карл Фридрих фон Вайцзеккер дар ин ҷо хуб мувофиқ меояд:
Дидгоҳи физикии ҷаҳон дар он чи даъво мекунад, хато нест, аммо дар он чи таъйин мекунад, хато аст.
Ӯ дар бораи ҳамкоронаш дар соҳаи илм гуфт: «Ҳама медонанд, ки вақте чизеро таҳқиқ мекунед, ҳар он чизе, ки
ошкор карда намешавад, ба осонӣ хориҷ карда мешавад.»
Ва мутаассифона, ин дар илм имрӯз амалияи маъмул аст.
Ин суханҳо як хонандаи мактаби миёнаи Олмон, ба назарам дар наздикии Мюнхен, водор кард, ки
бигӯяд: «Хуб, мо таҳқиқоти худро хоҳем анҷом дод.»
Агар илм худро ба ин тарз фасодзада созад, пас мо худамон ин корро мекунем.
Онҳо микроскопи соҳаи торикро иҷора гирифта, намунаҳои минбаъдаро гирифтанд, танҳо аз ҳамон нуқта хунро аз гӯш мекашиданд.
Илм маънои онро дорад, ки шумо бояд ҳамеша тавонед онро такрор кунед, бинобар ин бояд қоидаи возеҳро муқаррар кунед.
Ва онҳо савол доданд, ки занги телефони мобилӣ чӣ таъсир дорад?
Дар ин ҷо мо тасвири майдони торикро мебинем. Мо метавонем тромбоцитҳои сурхи хунро бубинем, ки дар
асл пеш аз истифодаи телефони мобилӣ хеле озоданд.
Ва пас аз як гуфтугӯи кӯтоҳ бо телефони мобилӣ, хуни ин ҷавонон тағйир ёфтааст.
Фақат як занги ду дақиқа бо телефони мобилӣ ва хун аллакай дигар шуда буд.
Ва ҳайратовар он буд, ки на танҳо хуни шахсе, ки телефони мобилиро ба гӯшаш нигоҳ медошт, балки онҳо инчунин шахси дигареро,
ки дар ду метрӣ қарор дошт, санҷиданд ва хуни ӯ низ часпак буд.
Пас на танҳо масофа буд, балки маҳз сигнал буд, ки боис шуд хун ин рулҳои пулиро ташкил кунад.
Ва вақте ки ин рӯй медиҳад, мо барои тамоми бадан ғизои камтар ва бадсифаттар мегирем ва
мушкилоти ҷиддитар ва бештар пайдо мешаванд.
Ин маънои онро дорад, ки мо воқеан наметавонем ба маҳдудияти гармӣ расем.
Дар ин ҷо мо шарҳи арзишҳои маъмулӣ дар маҳдудиятҳоро мебинем, ки онҳо чӣ гуна намояндагӣ шудаанд.
Пас аз занги телефонӣ ба муддати 15 дақиқа, то ҷое ки ман медонам, бадан набояд аз 2 дараҷа бештар гарм шавад.
Ин тасвири термографӣ аст, ки инро равшан нишон медиҳад.
Пас шумо танҳо арзишҳои маҳдудиро истифода мебаред, то санҷед, ки оё тамоми он аз ҳад гарм мешавад.
Ва агар мо ҳоло ба ин тадқиқот, яъне Тадқиқоти ҷавонон, баргардем, дар тарафи чап занги телефони мобилӣ
ҳанӯз сурат нагирифтааст, бинобар ин хун ҳанӯз хуб аст.
Ва пас аз як занги се-дақиқаӣ, шумо бо ин рулонҳои пул мемонед.
Ва на танҳо барои шахсе, ки телефони мобилиро ба гӯшаш нигоҳ медорад, балки барои дигарон дар атроф низ.
Барои халалдор кардани бадан ба сигнали чунин қавӣ ниёз нест. Ин ҳушёркунанда аст.
Аз ин сабаб, дар соли 2011 Созмони ҷаҳонии тандурустӣ радиатсияи телефони мобилиро эҳтимолан канцерогенӣ эълон кард.
Ин ҳамон сатҳи хатар аст, ки пестицидҳо, ДДТ, хлороформ ва металлҳои вазнин доранд.
Пас, агар шумо дар синфхонаҳо ё мактабҳо Wi-Fi насб кунед, беҳтар аст онҳоро дар
дарсҳои биология бо DDT ё пестицидҳо кор кунонед.
Он баробар аст. Ва инро ман намегӯям, балки Созмони ҷаҳонии тандурустӣ мегӯяд. Зеро сатҳи хатар якхела аст.
Ҳадҳо аз чӣ ҳифз мекунанд? Ин савол аст. Саволи навбатӣ.
Ман кӯшиш кардам, ки инро бо як расми хеле оддӣ нишон диҳам.
Он ҳамеша танҳо бори кӯтоҳмуддат аст.
Пас ҳуҷайраҳо пас аз таъсири гармӣ метавонанд тақрибан як ё ду дараҷа гарм шаванд.
Ин табъи баланд намеорад, бинобар ин таҳаммулпазир аст.
Аммо он чизе, ки таъсири дарозмуддат мекунад, дар он дохил нест.
Инҳоро таъсироти ғайритермикӣ меноманд. Ва маҳз ҳаминҳо нороҳатӣ эҷод мекунанд.
Маҳз ҳаминҳо мувозинати биологиро халалдор мекунанд. Ин аст мушкили он.
Андозагирӣ равшанииро фароҳам меорад; ин қисми муҳими раванд аст. Ин воқеан шавқовар аст.
Пас, вақте ки ман бо дастгоҳҳои оддии ченакӣ дар хона мегардам, махсусан ба катҳо менигарам ва дар ҳуҷраи ҳамсоя роутер,
яъне маршрутизатори Wi-Fi, ҷойгир аст, тавассути девор ба осонӣ ба 1000 микроватт дар як метри мураббаъ мерасад.
Ин зичии қувва дар ин саҳифа аст.
Агар ҳоло ба биологҳои сохтмонӣ назар кунем, онҳо мегӯянд, ки ин муддати тӯлонӣ бори шадид будааст.
Бо мутахассисони соҳаи тандурустии муҳити зист онҳо таҳқиқ карданд, ки барои бадан чӣ
ҳанӯз қобили қабул аст ва чӣ аз ҳад зиёд аст.
Ва мо дидаем, ки зиёда аз 100 микроватт дар як метри мураббаъ аллакай хеле зиёд аст.
Пас, агар ҳамсоя идораашро дар тарафи дигари ҳуҷраи кӯдакон дошта бошад, он чунин менамояд.
Қонун иҷозат медиҳад, ки дар як метри мураббаъ 60 000 микроватт бошад.
Агар ман ҳоло ин дастгоҳро истифода барам , ҳоло шуморам аз 1000 хеле зиёдтар аст.
Ин ҳанӯз нисбатан мулоим аст; агар ман ба он ҷо боло баромадам, бештар дар ҳаво боқӣ мемондам.
Пас, дар ин ҳуҷра мо хеле зуд аз 100 микроватт дар як метри мураббаъ зиёд мешавем.
Ва ин, албатта, рӯйхатест, ки барои фазои хоб, яъне барои иқомати дарозмуддат муҳим аст.
Ман дар ин лаҳза нисбати шумо ҳеҷ нигаронӣ надорам ва нисбати ин дастгоҳ барои худ низ ҳеҷ нигаронӣ надорам.
Мумкин аст ман каме сардард дошта бошам, аммо он мегузарад.
Агар ман баданамро ҳамеша ба ин таъсир дучор накунам, пас мушкилот набояд пеш ояд.
Ва ҳоло мо мепурсем, ки ин маҳдудиятҳо чӣ гуна муайян карда мешаванд?
Ва сипас маҳдудиятҳои эмиссия ҳастанд, масалан, ки ба ҷойҳои корӣ, ки дар онҳо 9 миллион вуҷуд дорад, дахл
мекунанд. Пас, онҳо иҷозат доранд ин корро анҷом диҳанд.
Ва маҳдудиятҳоро он чизе, ки «ICNIRP» (Комиссияи байналмилалӣ оид ба ҳифзи радиатсияи ғайриёнӣ) ном дорад, муқаррар мекунад.
Сипас Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ин маълумотро ба мақомотҳои гуногуни давлатӣ ирсол мекунад,
ки онро бе санҷиш қабул мекунанд аз ҷумла судҳо.
Ва чизи ҷолиб он аст, ки он як созмони хусусӣ аст.
Мо наметавонем бе иҷозат ба он ҷо ворид шавем. Шумо бояд даъват шавед, ва эҳтимолияти даъват шуданатон махсусан баланд
аст, агар шумо бо саноати телефони мобилӣ робитаҳои наздик дошта бошед. Масалан, ҳамкори мо аз Швейтсария Мартин Рёсли.
Ва ин маҳдудиятҳо сипас ба таври оддӣ қабул карда мешаванд.
Дар асл он ба клуби ралли ё клуби мусобиқаи мошинҳо монанд аст, ки иҷозат дорад дар минтақаҳои серодами аҳолинишин баландтарин
маҳдудияти суръатро муқаррар кунад. Ин нусхаи кӯтоҳаш аст.
Пас, маҳдудиятҳои Швейтсария низ бар асоси ICNIRP муқаррар шудаанд.
Аҳолӣ 5 то 6 вольт дар як метр дорад.
Ин ба мо 60 000 микроватт дар як метри мураббаъ медиҳад, ки барои стансияҳои корӣ 9 миллион
микроватт дар як метри мураббаъро таъмин мекунад.
Ва азбаски баъд фаҳмиданд, ки ин барои 5G кофӣ нест, онҳо ин коэффициентро барои аҳолӣ 15 маротиба афзуданд.
Ин танҳо ҳисоби оддӣ аст. Бе он ки воқеан ба вазъи омӯзиш назар карда шавад.
Ин ҳамон чизест, ки дар асл бо ин ассотсиатсияи ICNIRP рӯй медиҳад.
Дар соли 2000 Додгоҳи Федералии Швейтсария аллакай изҳор дошт, ки арзишҳои маҳдудият набояд бар асоси ҷиҳати тиббӣ муқаррар
шаванд, балки бар асоси қобилияти иқтисодӣ ва имконияти техникӣ.
Пас он чи саноати телефони мобилӣ мегӯяд, муҳимтар аст аз он, ки оё чор кӯдак бо гузашти вақт аз
сабаби Wi-Fi ба саратон гирифтор хоҳанд шуд ё не.
Ва Додгоҳи маъмурии Берн як қадам пештар рафт.
Аҳолӣ ҳақ ба хатари сифрӣ надорад.
Арзишҳои маҳдуд танҳо барои нигоҳ доштани зарар дар доираи оқилона хизмат мекунанд.
Пас, сари дарди худатон маҳдудияти оқилона аст.
Дар ин ҷо дақиқ нишон дода нашудааст, ки чанд ҳолати саратон пазируфташавандаанд ва чандтоашон дигар пазируфташаванда нестанд.
Муҳим аст фаҳмидан, ки на ҳама аз ин ранҷ мекашанд. Ин воқеан хеле муҳим аст.
Дар тиб мо дар бораи он чизе, ки онро иқтидори буферӣ меноманд, сӯҳбат мекунем. Ҳар бадан метавонад мушкилотро буфер кунад.
Ман ҳоло электросмогро дар шакли қатраҳо истеҳсол мекунам. Ва ҳар касе, ки саломатиаш хуб аст ё қобилияти
хуби муқовимат дорад, мегӯяд, ки ин ҳеҷ мушкиле нест.
Ҳоло навбати усули ченкунии ман аст, ки ман онро зиёда аз 30 сол истифода карда истодаам.
Ман бо бисёр одамон вохӯрдам, ки ба ман гуфтанд, ки ман ҳеҷ гоҳ мушкил надоштам.
Ва сипас, аз як моҳ то моҳи дигар, ман дигар наметавонам онро дар дасти худ нигоҳ дорам, дигар наметавонам
Wi-Fi-ро дар квартира таҳаммул кунам. Ман намедонам, чӣ рӯй дод.
Аз нуқтаи назари тиббӣ, қобилияти буфери ӯ тамом шудааст.
Ва чизи ҷолиб он аст, ки аломатҳо танҳо вақте пайдо мешаванд, ки иқтидори буферӣ тамом мешавад ё барабан қариб аз ҳад мегузарад.
Ман одамонро бо истифода аз қоидаи 4 А роҳнамоӣ мекунам. Аввалин А маънои хомӯш карданро дорад.
Шабакаи Wi-Fi пайваста интиқол медиҳад. Агар онро хомӯш кардан мумкин набошад, дар бинои
истиқоматӣ ё мактаб ҷой надорад. Ин назари ман аст.
Масофа чизи дуюм аст. Ман кӯшиш кардам, ки бо ин муаллим ва директор ин масъаларо матраҳ
кунам, ки Wi-Fi бояд дуртар ҷойгир карда шавад.
Ин яке аз имкониятҳост, ки то андозае сабукӣ мебахшад. Гуфтан душвор аст, ки оё он дар дарозмуддат кофӣ хоҳад буд ё не.
Пардасозӣ/ҷабб кардан пас сеюмин A мешавад. Инҷост, ки гарон мешавад.
Пас, муҳофизат кардани хона метавонад зуд хароҷотеро дар ҳудуди 50 000 то 100 000 франки Швейтсария ба бор орад.
Агар шумо сипас беруни онро бо қабати муҳофизатӣ ранг кунед ва баъд қабати дигари ранги дигар илова кунед,
тамоми кор ба таври касбӣ заминагузорӣ мешавад. Муҳофизат кардани тирезаҳо низ каме хароҷот дорад.
Ва чоруми A ин тақвияти муқовимати ҷисмонӣ аст, то иқтидори буферӣ нигоҳ дошта шуда, кам нашавад. Ин муҳим аст.
Ва ба таври мухтасар, барои шумо, мо ҳама дар як вақт кӯдакеро ба качели тела додаем.
Ва он чизе, ки мо мушоҳида кардем, ин аст, ки дар ибтидо қувваи зиёд лозим аст, аммо баъд ҳатто хурдтарин такон ҳам кофист.
Ва ҳамин дақиқ аст он чи бо электросмог рӯй медиҳад.
Дар ибтидо мо ба таъсири қавӣ дучор мешавем. Ман аз ҳамаи онҳое, ки ба электросензитивӣ гирифтор шудаанд, шунидаам, ки
онҳо муддати тӯлонӣ ба антеннаҳои қавӣ хеле наздик буданд.
Новобаста аз он ки ин Wi-Fi бошад, манораҳои телефони мобилӣ ё телефони мобилии худи шумо.
Агар сигнал муддати тӯлонӣ хеле қавӣ бошад, ин сигнали бегона ба организми шумо чуқур ворид мешавад ва пас ҳатто
хурдтарин сигнал ҳам кофӣ мешавад. Импулси заиф пас кофӣ аст.
Ҳамаи ин чӣ кор карда метавонад... Як вақт ман китобе дар бораи электросмог навишта будам. Он бестселлер
набуд, метавонам ба шумо бигӯям, аммо барои ман муҳим буд.
Дар он вақт ман кӯшиш кардам, ки таҳқиқотҳоро ҳадди ақал дар шакли хулоса фаҳмам ва ҳамаи онҳоро дар як тасвир ҷамъбаст кардам.
Ва ҳамин чиз ҳалокатбор аст. Он ба ҳар кас дар нуқтаи осебпазирии ӯ мезанад.
Агар ҳама якхела дарди сар ё якхела омоси сар доштанд, он аллакай аз байн рафта буд.
Аммо азбаски ҳар кас нуқтаи заифии гуногун дорад, исбот кардани он аз ҷиҳати илмӣ осон нест. Мутаассифона, ҳолат ҳамин аст.
Ва шумо метавонед бинед, ки аз сардардҳо, монеаҳои зеҳнӣ, коҳиши самаранокӣ, мушкилоти тамаркуз то аллергияҳо, нейродерматит,
мушкилоти бофтаҳои мушакӣ, гиперацидӣ дар бофтаҳо, дардҳои муҳоҷир, ревматизми бофтаҳои нарм, аритмияи дил ва сактаҳои қалб.
Ман инро ихтироъ накардаам; ин танҳо хулосаи он аст, ки таҳқиқотҳо нишон додаанд, ки электросмог онҳоро ё
ба вуҷуд меорад ё ба таври назаррас шиддат мебахшад.
Чаро мо бо худ чунин мекунем? Чаро ҳаққи суғуртаи тиббии мо ҳар сол ин қадар ба таври драматикӣ боло меравад?
Пас ман фикр мекунам, ки муҳим аст, ки ба ин пайванди байниҳамдигарӣ назар андозем.
Инро як зане бо номи Изабел Вилке анҷом дод, ки барои Elektrosmog-Report кор мекард ва 30 сол як пажӯҳишро паси дигар
баррасӣ карда, кӯшиш мекард фаҳмад. Ҳамчун биолог бо дараҷаи биология, ӯ инчунин донишҳои биологӣ дошт,
то ин корро анҷом диҳад ва ҳама чизро ҷамъбаст кард.
180 табиб ва олим аз таҳқиқоте, ки ӯ гузаронд, хеле таассурот гирифтанд. Пас, ин як таҳқиқоти умумӣ аст.
Ӯ худаш тадқиқот намекард, ӯ танҳо тадқиқотҳоро таҳлил ва арзёбӣ мекард.
Пас ту дарк кардӣ, ҳа, воқеан бояд ба он ҷавоб диҳӣ.
Ва вақте ки ин қадар духтурон онро имзо мекунанд, онҳо мегӯянд: «Эй, мо бояд бодиққаттар назар кунем.»
Мо наметавонем танҳо чашмҳоямонро пӯшем ва онро нодида гирем.
Ва ҳамин маро ба нуқтае мерасонад, ки чаро шабакаҳои Wi-Fi набояд дар мактабҳо ё дар хона насб карда шаванд.
Аввалин ҳифзи кӯдак аст.
Пас мо дар ин ҷо мебинем, ки кӯдаки панҷсола нишонаро хеле амиқтар ба мағзи сар қабул мекунад нисбат ба
кӯдаки даҳсола ё калонсол. Пас мо бояд кӯдаконро ҳифз кунем.
Нуқта. Чуқурии гузариши гармӣ дар кӯдакон нисбат ба калонсолон ба таври назаррас бештар аст.
Мо аз таҷрибаҳои худ наметавонем фаҳмем, ки кӯдак аз чӣ мегузарад.
Ман имрӯз бо ду кӯдак сӯҳбат кардам ва аз онҳо пурсидам, ки чӣ хел ҳастанд. Ва барои ман
равшан шуд, ки онҳо инро эҳсос карда метавонистанд.
Аммо агар касе аз онҳо напурсад, онҳо танҳо кӯшиш мекунанд, ки инро дар даруни худ
ҷуброн кунанд. Савол ин аст, ки бо кадом нарх.
Тағйири ҳуҷайраҳои ғайритермикӣ. Як олим мушҳоро ҳар рӯз 20 дақиқа бо телефон сӯҳбат мекард.
Не, онҳо инро худашон, мустақилона, накарданд.
Аммо онҳо ба радиатсия дучор шуданд, ки хеле поёнтар аз ҳадди иҷозатдода буд.
Ва мағз ба ин чӣ гуна вокуниш нишон дод? Хуб, ҳамаи он доғҳои торик оғози саратонд.
Чаро Wi-Fi нест? Ин дар бораи ғадуди адренал мебошад, бар асоси он чи ман мушоҳида кардам.
Ва эҳтимолан бисёре аз шумо метавонед инро дастгирӣ кунед.
Ритми 10 герци аз нуқтаи дастрасии Wi-Fi ғадуди адреналро фаъол мекунад.
Ва ҳамин чиз хатарнок аст: аввал ба шумо чунин таассурот меояд, ки вау, ман бештар энергия дорам. Ниҳоят, боз энергия дорам.
Ин Wi-Fi наметавонад мушкил эҷод кунад. Ман энергияи бештар дорам. Чаро шумо энергияи бештар доред?
Зеро миқдори зиёди адреналин ва кортизол озод мешаванд.
Адреналин гормонест, ки воқеан ба шумо қувват мебахшад.
Ва агар шумо натавонед энергияатонро дар толори варзиш сарф кунед, пас беҳтарин роҳи сарф кардани он тавассути низоъ аст.
Бисёре аз мактабҳо мушоҳида карданд, ки ҳамон лаҳзае, ки Wi-Fi насб карданд, сатҳи агрессия ба таври
шадид афзуд, дар байни кӯдакон агрессия хеле зиёд шуд ва онҳо якдигарро дарк намекарданд.
Дигар баҳс нест, ҳама чиз бо мушт ҳал мешавад.
Пас ин ба адреналин рабт дорад.
Ва сипас мушкилот ба миён меояд: давомнокӣ.
Ва вақте ки шумо Wi-Fi-ро харидед, инро пай намебаред.
Шумо пай мебаред, ки пас аз ду, се, шояд панҷ сол.
Агар ғадуди адреналӣ ҳамеша фаъол бошад, ниҳоят захираҳои он тамом мешаванд. Ва дар натиҷа хастагӣ ба вуҷуд меояд.
Ман мегӯям, ва ин бар асоси 30 соли мушоҳида аст, ки ҳама дар ниҳоят аз Wi-Fi хаста мешаванд.
Пас, онҳое, ки шабона хомӯш намешаванд, лутфан ба ин диққат диҳед.
Ва ту инро аз як ҳафта то ҳафтаи дигар пай намебарӣ.
Аммо дар дарозмуддат шумо ғадудҳои адреналии худро то ҳадде осеб медиҳед, ки ба сӯхтор мерасад.
Ман намедонам, ки чанд дарсади хастагии шадиди имрӯза ба технологияҳои телефони мобилии мо ва
Wi-Fi марбут аст, аммо ин фоиз хеле баланд хоҳад буд.
Ва сипас дар ғадудҳои адреналӣ низ кортизол дорем, ки ба вайроншавии бадан мусоидат мекунад.
Парчашавии бадан маънои онро дорад, ки аминокислотаҳо дар ҷое шикаста мешаванд.
Агар ин раг бошад, пас ҳа, эҳтимол аст, ки хун ихроҷ шавад.
Аммо шумо инчунин метавонед бо он дар мағз дегенератсия ба вуҷуд оред. Дегенератсия чизе нест, ки бояд ҳадаф бошад.
Масъала дар захираҳои чарбӣ дар атрофи шикам нест, балки дар моддаҳои муҳиме аст, ки баъдтар
шикаста мешаванд. Ин вазифаи дарозмуддати кортизол аст.
Аввал кортизол барои шикастани ҳар чизе, ки илтиҳоб кардааст, истифода мешавад. Аммо вақте дигар ҳеҷ чиз
намондааст, он ба шикастани боқимондаҳо идома медиҳад.
Чаро Wi-Fi нест? Ин дар бораи мавҷҳои мағз аст. Ва ин воқеан чизест, ки муҳим аст.
Вобаста ба фаъолият ва вақти рӯз, басомадҳои асосӣ дар мағз тағйир меёбанд.
Инро бо истифода аз электроэнцефалограмма визуалӣ кардан мумкин аст.
Мо як мавҷи муҳими мағз дорем, ки он алфа ном дорад. Ин дар доираи 8 то 12 герц аст. Ин
ҳолати бедорӣ аст, аммо ҳолати бедории ором.
Дар миёнаи ҳамаи ин ритмҳои 10 герци аз дастгоҳи Wi-Fi ҳастанд.
Ин бета аст. Ин он вақт аст, ки мо ба фаъолият шурӯъ мекунем. Ман ҳоло дар фаъолият ҳастам. Ман ҳоло бешубҳа дар бета ҳастам.
Ва агар ман ҳамин тавр идома диҳам, ман низ ба ҳолати гамма мерасам. Инро дар мағз чен кардан мумкин аст.
Агар шумо ба чизе боварӣ ҳосил кунед, пас шумо аз бета ба гамма, яъне болои 30 герц, мегузаред.
Аммо ин ягона чиз нест. Шумо инчунин дар зери он мавҷҳои тета лозим доред. Онҳо 4 то 7 герц мебошанд.
Ин ҳамон марҳилаест, ки мо ҳангоми ворид шудан ба хоб меоем. Ва идеал он аст, ки мо низ ба марҳилаи дельта ворид шавем.
Дельта хоби амиқ аст. Ва маҳз дар ҳамин диапазони дельта равандҳои барқарорсозии бадан сурат мегиранд.
Агар ҳоло мо шабона ҳамеша дар наздикии худ ритми 10 герциро дошта бошем, мо аз ворид шудани
мағз ба ҳолатҳои тета ва делта ҷилавгирӣ мекунем.
Мо баданро аз барқарорсозии худ ва шифоёбӣ дар даруни худ бозмедорем.
Ва ин чизест, ки ман ду рӯз пеш дар Diagnose Funk ёфтам. Он маро комилан мафтун кард.
Беморе, ки дар давраи кор ва пас аз он дар як офиси кушод, яъне бо Wi-Fi ва эҳтимолан антеннаи дохилии
телефони мобилӣ, худро бо дарди сар ташхис кардааст.
Дар ин ҷо мо ритми 10 герциро тасвир кардаем. Ва шумо метавонед дар намунаҳои мавҷҳои мағз
бинед, ки ин ритмҳои 10 герци мавҷуд буданд.
Ман аз аввал ҳаминро гуфтам. Барои ман он дар чашмам бо ин флеши стробскопӣ, яъне бо ин 10 герц буд.
Мағз ин басомадро қабул мекунад. Ва он ин басомадро меомӯзад.
Аммо мағз нейропластикӣ дорад. Ин маънои омӯзиши доимӣ дар тӯли ҳаёт аст, агар мо
тавонем аз ҳамаи намунаҳои мавҷҳои мағзӣ гузарем.
Ва агар мо ҳоло дастгоҳеро насб кунем, ки моро маҷбур мекунад ба ин мавҷҳои альфаи мағз гузарем ва онҳоро нисбат ба
дигарон бартар созад, пас мушкилот ҳатман ба вуҷуд меояд.
Ва он чизе, ки маро ҳайрон кард, ин буд, ки ин ченкунӣ 30 соат пас аз охирин таъсир аст.
Барои ман ин қариб ғайриимкон аст, агар ӯ ба электромагнитҳо ҳассос нашуда бошад.
Ва сипас ӯ низ сигналҳои Wi-Fi-ро қабул мекунад, ҳамон тавре ки ман бо качели нишон дода будам. Агар шумо качелиро танҳо бо
ангушти хурд раҳо кунед, ӯ сигналҳои Wi-Fi-ро аз атроф қабул мекунад ва дигар сигнали
қавии Wi-Fi дар офиси кушодаашро намегирад.
Пас ӯ ритмашро гум намекунад.
Ва вақте шумо басомадҳои мавҷҳои мағзи онҳоро рӯйхат мекунед, асосан 10 герц дорем. Ин ҳамон корест, ки Wi-Fi анҷом дод.
Аммо мағз бояд тамоми спектрро инъикос кунад. Агар мо хоҳем солим бимонем, ба он ниёз дорем.
Шабакаи бесими маҳаллӣ чизест, ки дар дарозмуддат барои ҳама нороҳатӣ меорад, яъне ҳатман
мушкилот ба вуҷуд меояд. Ин натиҷаи мантиқӣ аст.
Чаро Wi-Fi нест? Ҳамааш ба басомади табиӣ вобаста аст.
Новобаста аз он ки ин алоқаи мобилӣ бошад ё Wi-Fi, агар мо басомади беруна дошта бошем, то ба вуҷуд омадани
халал танҳо масъалаи вақт, шиддат ва наздикӣ ба антенна аст.
Ва пас мо тасвири чунин занро дар ин офиси кушод дорем. Ва сипас мушкилот оғоз меёбанд.
Ва ҳоло ман расман мепурсам: оё арзанда аст, ки компютер ё ноутбуки худро наоред? Танҳо аз он сабаб, ки ин амалӣтар аст?
Вақте ки шумо инҷо фуруд меоед, барои барқарор кардани мувозинати баданатон вақти нисбатан зиёд лозим мешавад.
Хуб. Саломатӣ нигоҳ доштани тонуси шахсии шумост. Ва нигоҳ доштани тонуси шахсии шумо маънои онро
дорад, ки мо ҳама мавҷҳои мағзамонро ба кор мебарем.
Пас ман фикр намекунам, ки лозим аст дар ин бора ба тафсилоти зиёд равам.
Тадқиқотҳои зиёде дар бораи деменсияи рақамӣ, яъне нашъамандӣ ба телефони мобилӣ, вуҷуд доранд.
Ман ахиран гузоришеро хондам дар бораи барномаи детокс, ки тарҳрезӣ шуда буд, аммо маҷбур шуд бекор карда шавад, зеро кӯдакон
ҳангоми супурдани телефонҳои мобилии худ хеле ноумед шуданд.
Ин бадтарин шакли нашъамандӣ аст. Ва метадон дигар кофӣ нест.
Ту мебинӣ, ки ман аз ҷиҳати вақт чӣ гуна кор мекунам. Ин хеле хуб пеш меравад.
Чаро Wi-Fi нест? Ин қуттии Пандора аст.
Ин воқеан маро ҳайрон кард. Ҳамаи волидон, ки дар Google ва Facebook кор мекунанд, ба фарзандонашон иҷоза
намедиҳанд, ки аз маҳсулоте, ки худи онҳо таҳия мекунанд, истифода баранд. Фақат тасаввур кунед.
Писар назди модараш меояд ва мегӯяд: «Ман ҳам телефони мобилӣ мехоҳам». «Не, инро падар кардааст».
Ту онро дошта наметавонӣ. Он хеле хатарнок аст.
Ин ҷолиб аст. Онҳо медонанд, ки чаро ин корро ба ҳамин тавр мекунанд.
Дар бисёр ҳолатҳо ба кӯдакон дар Силикон-Валлей иҷозат дода намешавад, ки то 18-солагӣ телефонҳои мобилӣ дошта бошанд ё
дар назди экран нишинанд. Ман инро дар мақолаи охирин дидам.
Чаро Wi-Fi нест? Биёед ба огоҳиномаҳо назар андозем.
Ин аз Telekom аст, аз роутери Speedport дар боби «Маълумоти амниятӣ ва ҳифзи маълумот»:
Антеннаҳои ҳамгирошудаи Speedport-и шумо, яъне роутери Wi-Fi-и шумо, сигналҳои радиоиро интиқол ва қабул
мекунанд, масалан барои таъмин кардани Wi-Fi-и шумо.
Барои ҳадди ақал кам кардани таъсири майдонҳои электромагнитӣ, Speedport-ро дар наздикии ҳуҷраҳои
хоб, ҳуҷраҳои кӯдакон ва утоқҳои нишаст насб накунед.
Пас дар асл он ҷо ҳаст, ки ҳоло шумо метавонед ба худ иҷозат диҳед, ки ин корро анҷом диҳед.
Чаро Wi-Fi нест? Назорат, идоракунӣ.
Ин саҳмгузорист аз Kla.TV. Мутаассифона, он хеле норавшан аст.
Инҳо одамоне ҳастанд дар як ҳуҷра, ки бо ёрии сигнал — сигнали интиқоли Wi-Fi — ба таври математикӣ ошкор шудаанд.
WLAN на танҳо имкон медиҳад, ки ҳуҷраро скан карда, бубинем, дар он чӣ ҳаст, балки ҳаракатҳои
ҷисмҳое, ки дар ҳуҷра ҳаракат мекунанд, низ пайгирӣ кунад.
Шумо метавонед инро бихонед ва сипас бо ёрии барномаи компютерӣ онро намоён созед.
Ин тасвир нест, чунки мо ба дидани он дар телевизион одат кардаем, балки он бояд бо технологияҳои компютерӣ эҷод карда шавад.
Ин саҳмгузорӣ аз ду донишгоҳи амрикоӣ буд.
Чанд рӯз пеш як донишгоҳи олмонӣ бо истифода аз зеҳни сунъӣ 200 нафарро дар ҳуҷра ҳаракат дод ва тавонист
қариб 100% дақиқ онҳоро шиносад. Фақат тасаввур кунед.
Бале, албатта, инро низ бо LEDҳо анҷом додан мумкин аст.
Пас мо инъикос дорем, ин радиатсияи инъикосёфта, ки онро метавон бо барномаи компютерӣ таҳлил кард.
Бо ёрии зеҳни сунъӣ он гоҳ метавон равшан муайян кард, ки оё онҳо бо ҳам мехобанд ё ба таври муайян баҳс
доранд. Инро тавассути сигнали Wi-Fi хондан мумкин аст.
Ман фикр намекунам, ки онҳо имрӯз дар ҳама ҳолатҳо ин корро мекунанд, аммо агар шумо касе шавед, ки шояд дар
назди давлат чандон маъмул набошед, пас эҳтимол дорад, ки онҳо роҳҳои назорат кардани шуморо ҷустуҷӯ кунанд.
Ва он дер ё зуд васеъ хоҳад шуд.
Дар асл неврози назорат аллакай муддати тӯлонӣ вуҷуд дорад.
Чаро Wi-Fi нест? Зеро алтернативаҳо ҳастанд.
Ва яке аз беҳтарин алтернативаҳо шабакаи кабелӣ мебошад.
Ин танҳо маънои онро дорад, ки мо бояд онро бо сими барқӣ пайваст кунем. Оё ин чандон бад аст?
Ман фикр мекунам, ки ин ҳатто барои кӯдак хуб аст. Ин як амали огоҳона аст.
Ман ҳоло бо насб кардани ин ба ҷаҳон пайваст мешавам.
Пас, шабакаи кабелӣ, ки бо номи кабелҳои Ethernet маъруф аст, соддатарин вариант хоҳад буд.
Ва ҳоло инчунин технологияҳое ҳастанд, ки LiFi-ро истифода мебаранд. Ин пайвасти бесими
рӯшноӣ аст. Версияҳои гуногуни он вуҷуд доранд.
LED-ӣ ҳастанд, аммо инфрасурхӣ низ ҳастанд.
Масалан, шумо онро дар чароғе дар ҳуҷра доред. Ва дар паҳлӯи дастгоҳи худ шумо инчунин қабулкунанда-фиристанда доред.
Ва сипас он тавассути нур интиқол дода мешавад. Ин кафолат дода мешавад, ки аз ҷиҳати биологӣ камтар
зараровар аст нисбат ба он чи мо одатан бо электросмог мекунем.
Ба назари ман, нури инфрасурх бешубҳа соддатарин вариант аст. Ширкатҳое ҳастанд, ки аллакай онро фармоиш додан мумкин аст.
Бале, дигарон хомӯш мешаванд. Чаро онҳо хомӯш мешаванд? Ман танҳо як лаҳза вақт мегирам.
Парлумони давлатии Бавария дар соли 2007 ба мактабҳо тавсия дод, ки аз Wi-Fi истифода набаранд. Онҳо шабакаҳои бо симро мехоҳанд.
Мақсади ин кор бартараф кардани ҳар гуна хатари эҳтимолии саломатӣ, ки аз радиатсия ба вуҷуд меояд, мебошад.
Пас мо медонем, ки он хатарнок аст. Пас мо мехоҳем ин хатарро бартараф кунем. Ин воқеан мантиқӣ аст.
Дигарон хомӯш мешаванд, Париж, ҳамин чиз дар соли 2007 рӯй дод.
Онҳо ҳамаи китобхонаҳоро бо Wi-Fi муҷаҳҳаз карданд. Ва сипас 40% кормандон аз дарди сар шикоят карданд.
Ва онҳо дигар намехоҳанд дар ин шароит кор кунанд. Сипас шабакаҳои Wi-Fi хомӯш карда шуданд.
Ва сипас қарор шуд, ки то даме ки таҳқиқоти муфассалтар дастрас нашаванд, интизор шаванд. Ман
намедонам, ки онҳо имрӯз чӣ гуна дохил шудаанд.
Хайфа, худаш як намуна: шаҳрдори Хайфа, Йона Яхав, он гоҳ гуфт: «Вақте ки дар бораи
фарзандонамон шубҳа вуҷуд дорад, дигар ҳеҷ шубҳае нест.»
Эй, ин ҷумларо дар ёд дор. Он воқеан тамоми баҳсро ҷамъбаст мекунад: дар мактабҳо Wi-Fi бошад ё не?
Ва шаҳри Берн чӣ кор мекунад? Дар соли 2017 он қарзи 2,5 миллион фунт стерлинг гирифт,
то ҳамаи 88 мактабро бо Wi-Fi таъмин кунад.
Ман ҳайронам, ки кӣ ҷуръат хоҳад кард, то ин мактабҳоро тафтиш кунад ва фаҳмад, аз замони фаъол
шудани шабакаҳои Wi-Fi дар соли 2017 чӣ тағйир ёфтааст.
Бале, ман оҳиста-оҳиста ба анҷом мерасам. Мо дар ҷаҳоне ҳастем, ки мағзи мо байни ду ҷаҳон қарор дорад.
Ва савол ин аст, ки мо чӣ гуна мехоҳем минбаъд рушд кунем.
Эволютсияи табиӣ то ҳол ҳама чизро хуб анҷом додааст. Ва ҳоло мо басомадҳои техникӣ ва зеҳни сунъиро дорем.
Ва савол ин аст: Бале, бо ин чизҳо дар ҳастии мо ва биологияи мо чӣ тағйиротҳо рух медиҳанд?
Зодагони рақамӣ бар зидди деменсияи рақамӣ – ҳамин чизест, ки мо бо он рӯ ба рӯ ҳастем,
вақте ки чунин хатари нашъамандӣ вуҷуд дорад.
Мағзе, ки ба қадри кофӣ машғул намешавад, қобилияти худро ва эҷодкорияшро аз даст медиҳад, бинобар ин ин муҳим аст.
Ва ман бовар дорам, ки мо бояд аз худ бипурсем, ки чӣ гуна Заминро ба наслҳои оянда супорем.
Америкоиҳои бумӣ шиор доштанд: ҳар қарор бояд барои ҳафт насл баррасӣ шавад. Оё ин шиор ҳафт насл пас ҳам маъно дорад?
Кадоме аз онҳое, ки Wi-Fi-ро ин қадар таблиғ мекунанд, дар бораи ин фикр мекунанд?
Оё мо метавонем бо Wi-Fi дар биноҳои мактабӣ ҳафт наслро зинда монем?
Ин саволи одилона аст! Презентация далелҳои кофӣ пешниҳод кард, то мо мавқеи худро бозбинӣ кунем.
Ҳалҳое ҳастанд, ки метавон онҳоро дар мактабҳо бидуни ягон мушкилоти ҷиддӣ татбиқ кард.
Ин боз як саволро ба миён мегузорад: Оё мактабҳо омодаанд манфиатҳои молиявиро зери пой
гузошта, некӯаҳволии кӯдаконро болотар гузоранд?
Волидон ва омӯзгорон даъват мешаванд, ки маъмурони мактабҳои маҳаллӣ ва мақомотҳои мактабиро дар бораи ин
далелҳо огоҳ сохта, онҳоро ба амал андешидан ташвиқ кунанд!