Obrona, opór i siła zawsze były postrzegane niemal wyłącznie w kategoriach przemocy.
Przynajmniej jeśli chodzi o opór przeciwko szczególnie bezwzględnym autokratom i pozbawionym skrupułów dyktatorom,
niemal jednogłośnie panuje opinia, że przemoc można pokonać jedynie poprzez kontrprzemoc, że wojna przynosi pokój itp.
Od czasu "punktu zwrotnego" ogłoszonego przez ówczesnego kanclerza Olafa Scholza w niemieckim Bundestagu w
lutym 2022 r., nastąpił ogromny zwrot w dyskursie w kierunku argumentów wojskowych - i to nie tylko w Niemczech.
Nie dyskutuje się już o tym, czy w ogóle należy użyć siły militarnej, a jedynie o tym, ile broni należy
dostarczyć, jakiego rodzaju broń, kiedy to powinno nastąpić itp.
Pacyfiści są nazywani "lumpenpacyfistami" lub wyśmiewani jako naiwni i nieoświeceni.
Dyplomacja ma drugorzędne znaczenie, działania bez użycia przemocy są dyskredytowane.
Często uzasadnia się to tak zwanym "prawem do samoobrony" (art. 51 Karty Narodów Zjednoczonych), do
którego uprawnione są na przykład Ukraina czy Izrael.
Oczywiście każdy stan ma takie prawo.
Jednak samoobrona powinna być przeprowadzana przy użyciu najbardziej skutecznej metody.
Większość ludzi zdaje się uważać obronę militarną za najskuteczniejszą formę obrony od samego początku.
Ale czy naprawdę mają rację? Czy naprawdę nie ma alternatywy dla wojny, przemocy i transportów broni, jak chciałyby
media, które wydają się być rzecznikiem zwolenników wojska?
Czy obrona zawsze musi mieć charakter militarny, aby była skuteczna?
A może istnieją alternatywne formy obrony cywilnej, które są równie skuteczne lub nawet bardziej skuteczne?
I które, jako efekt uboczny, zapobiegają zniszczeniu całych miast i dużych obszarów ziemi oraz
drastycznie zmniejszają liczbę ofiar w ludziach?
Ponieważ jedna rzecz jest pewna: wojny często powodowały straszliwe zniszczenia i rozlew krwi,
nie osiągając w rzeczywistości pożądanych celów.
Erica Chenoweth z Wesleyan University w Middleton, USA - uznany ekspert w kwestiach związanych z terroryzmem - wraz ze swoją
współpracowniczką Marią J. Stephan, przeanalizowała wszystkie znane konflikty na świecie dotyczące prawa do
samostanowienia, obalenia przywódców politycznych lub wypędzenia wojskowych sił okupacyjnych w latach 1900-2006.
Spośród nich 218 było uzbrojonych, a 105 nie stosowało przemocy.
Jej praca została opublikowana w 2011 roku pod tytułem: "Why Civil Resistance Works. The Strategic Logic of Nonviolent Conflict",
a teraz zostało opublikowane również w języku niemieckim .
Badanie wypełniło lukę badawczą, odpowiadając na pytanie, czy rekonkwista okupowanych terytoriów, opór przeciwko okupacji,
dyktaturze, represyjnym reżimom i obaleniu niepopularnych rządów jest bardziej skuteczny poprzez
opór bez użycia przemocy lub z użyciem przemocy.
Badanie było zatem pionierskim osiągnięciem na poziomie międzynarodowym, które dało impuls i ujawniło
powszechne zastrzeżenia jako niemożliwe do utrzymania.
Badanie wyraźnie wykazało, że pokojowe formy oporu były prawie dwa razy bardziej skuteczne niż opór zbrojny
- zarówno w Europie, jak i w Ameryce, Azji i Afryce.
W latach 2000-2006 działania bez użycia przemocy były nawet pięciokrotnie bardziej skuteczne niż zbrojne powstania.
Autorzy stwierdzają: "...zwłaszcza w kampaniach mających na celu zmianę reżimu lub wyzwolenie spod obcej
okupacji, opór bez użycia przemocy jest wyraźnie lepszy" .
Wyniki te nie zostały do tej pory obalone, ponieważ opierają się na obszernej bazie danych i dokładnych
analizach naukowych. Doprowadziło to do jasnych wyników.
Według autorów badania, nie ma gwarancji, że opór bez użycia przemocy doprowadzi do sukcesu.
Jednak wskaźnik powodzenia działań z użyciem przemocy na poziomie 22% był znacznie niższy niż w przypadku oporu bez
użycia przemocy, z którego ponad 50% zakończyło się sukcesem.
Interesujący szczegół: mieszane formy ruchów z dużym oporem bez przemocy i brutalnymi skrzydłami są
również mniej skuteczne niż czysto pokojowe kampanie.
Mieszanie przemocy z działaniami bez przemocy nie prowadzi do sukcesu.
Autorzy badania uznali kampanię za udaną, jeśli 100 procent jej celów zostało osiągniętych w ciągu roku od rozpoczęcia działań.
Według badania, udane kampanie bez użycia przemocy obejmowały rewolucję irańską (1977-1979) i
filipiński People Power Movement (1983-1986).
W 2005 r. trwałe i systematyczne działania bez użycia przemocy zakończyły obcą okupację w Libanie .
"W Timorze Wschodnim", według autorów, "ruch oporu bez użycia przemocy pomógł skutecznie usunąć
indonezyjskie wojska z Timoru Wschodniego i uzyskać niepodległość dla zaanektowanego terytorium" .
Co w praktyce oznacza opór bez przemocy?
Istnieje wiele możliwych form działania.
We wspomnianych przykładach mieliśmy do czynienia z oporem bez użycia przemocy, w którym uczestniczyły miliony osób w formie
masowych protestów, strajków i zorganizowanego braku współpracy.
To systematycznie pozbawiało wroga jego źródeł politycznej, ekonomicznej i militarnej potęgi.
Dokonano tego dzięki aktywnemu wsparciu biznesmenów, robotników, związków zawodowych, studentów, profesjonalistów, duchowieństwa,
młodzieży, kobiet, ubogich, stowarzyszeń chłopskich i innych grup, od których posłuszeństwa i zasobów zależał reżim.
Były kreatywne działania, takie jak obywatelskie nieposłuszeństwo irańskich pracowników elektrowni.
Każdego wieczoru wyłączali zasilanie na dwie godziny, aby przerwać wieczorne wiadomości państwowe i zapewnić osłonę
ciemności demonstrantom, którzy złamali godzinę policyjną.
Podczas akcji oporu bez użycia przemocy na ulicach często było tak wielu demonstrantów, że policja i siły
bezpieczeństwa przeciwnika nie miały wystarczających zasobów i personelu, aby egzekwować zakazy.
W końcu nie można nagle wsadzić do więzienia dziesiątek tysięcy ludzi, gdy ma się tylko kilka wolnych cel.
Na przykład dziesiątki tysięcy ludzi utworzyło mur, aby powstrzymać czołgi i prorządowe oddziały.
Zamiast atakować siły bezpieczeństwa reżimu, demonstranci cywilni usiedli przed czołgami i powitali żołnierzy pokojowymi
symbolami, takimi jak kwiaty, czekoladki i oranżada - i wezwali żołnierzy do przyłączenia się do opozycji.
Działania bez użycia przemocy odniosły również sukces tam, gdzie próba użycia przemocy zakończyła się
niepowodzeniem zaledwie kilka lat wcześniej, na przykład w przypadku filipińskiego ruchu People Power.
Dlaczego kampanie bez użycia przemocy mają większe szanse powodzenia?
Autorzy badania przytaczają następujące powody:
1. kampanie bez użycia przemocy mogą zmobilizować znacznie więcej osób
Przeciętna kampania z użyciem przemocy miała 50 000 uczestników, podczas gdy kampanie bez
użycia przemocy miały średnio 200 000 uczestników.
Pozwoliło to na szersze działania, które zwiększyły koszty reżimów związane z utrzymaniem status quo.
Kampanie bez użycia przemocy są również bardziej otwarte na udział kobiet i osób starszych, ponieważ
działania te wiążą się z mniejszym ryzykiem niż gwałtowny opór.
Kiedy dociera się do szerokiego spektrum populacji, reżim - według Erici Chenoweth - z trudem może utrzymać swoją
władzę przy dziesięcioprocentowym wskaźniku uczestnictwa.
Tak, nawet przy zaledwie pięcioprocentowym udziale będzie to trudne dla reżimu.
2. zaangażowane osoby są trudniejsze do odizolowania
Uczestnicy kampanii bez przemocy często reprezentują bardzo różne części populacji, ponieważ ludzie różnych płci, wieku, religii,
pochodzenia etnicznego, ideologii, statusu zawodowego lub społeczno-ekonomicznego
często uczestniczą w kampaniach bez przemocy.
Utrudnia to przeciwnikom izolowanie uczestników i egzekwowanie represji.
3. Kampanie bez przemocy mają więcej możliwości rozwijania nowych taktyk i pomysłów ze względu
na ich różnorodność i większą liczbę uczestników.
Według badania, sukcesy były niezależne od tego, czy dany reżim był autorytarny, silny czy
słaby, czy też próbował stłumić kampanię siłą.
Inne zalety oporu bez przemocy to:
- znacznie krótszy średni czas trwania (3 lata zamiast 9 lat w przypadku brutalnej walki)
- znacznie mniej zgonów, obrażeń, zniszczeń, traumatyzacji
- znacznie większe szanse na późniejszą demokratyzację w ciągu 5 lat od konfliktu.
Jeśli gwałtowne powstania zakończą się sukcesem, w dłuższej perspektywie w kraju nadal nie będzie warunków demokratycznych.
Konsekwencją są często działania odwetowe wobec zwolenników poprzedniego reżimu, lekceważenie praw mniejszości
itp., przez co sytuacja w kraju po konfliktach zbrojnych jest często jeszcze bardziej represyjna niż wcześniej.
- Opór bez użycia przemocy rzadziej prowadzi do wojny domowej - ponieważ prawie co druga udana walka
zbrojna generuje nową walkę zbrojną w ciągu 10 lat.
Pogląd, że przemoc można przezwyciężyć jedynie poprzez kontrprzemoc, jest zatem błędny.
Istnieją znacznie skuteczniejsze alternatywy dla siły militarnej, które w przeciwieństwie do operacji
wojskowych mogą przynieść prawdziwy, trwały, sprawiedliwy i demokratyczny pokój w danym kraju.
Erica Chenoweth przeprowadziła dalsze badania w latach 2004-2019 i odkryła, co następuje:
Powstania bez użycia przemocy są nadal bardziej skuteczne niż te z użyciem przemocy.
Jednak rządy lepiej przystosowały się do oporu bez użycia przemocy.
Dyktatorzy i autorytarne reżimy nauczyły się tłumić ruchy bez użycia przemocy.
Ruch oporu bez przemocy stoi w XXI wieku przed następującymi wyzwaniami:
- Neutralne raportowanie jest utrudnione przez cenzurę i nadzór, fałszywe wiadomości są rozpowszechniane przez reżimy.
- Wzrosła liczba ruchów pokojowych z agresywnymi skrzydłami.
Agenci-prowokatorzy coraz częściej wprowadzają przemoc do ruchu.
Agent prowokator to osoba, która działa w imieniu władz, takich jak policja, prokuratura lub służby specjalne, w celu
infiltracji grupy lub organizacji i nakłonienia jej członków do popełnienia czynów niezgodnych z prawem.
Te gwałtowne skrzydła zmniejszają sukces ruchu.
Dlatego też: Strzeż się ukierunkowanej infiltracji przez ludzi gotowych do użycia przemocy!
- Cyfrowe działania i możliwości są przereklamowane.
Chociaż krótkoterminowa mobilizacja jest możliwa za pośrednictwem Internetu, zwykle nie prowadzi to do długoterminowych
kampanii, w których ludzie muszą znać się osobiście.
- Często zbyt mało czasu i energii inwestuje się w planowanie kampanii i promowanie spójności w ramach ruchu.
Skuteczna kampania oporu wymaga silnych sieci grup, w których ludzie dobrze się znają i wspierają w przypadku represji.
Pomimo tych wyzwań, opór bez użycia przemocy jest nadal bardziej skuteczny.
Dlaczego do tej pory ścieżka bez przemocy nie była wybierana znacznie częściej?
Autorzy badania podejrzewają, że wynika to z braku wiedzy na temat natury, możliwości i
szans powodzenia oporu bez użycia przemocy.
Nic dziwnego, że badanie to jest w większości ukrywane przez polityków, media i naukowców.
W końcu zyski czerpane z wojen byłyby zagrożone, gdyby uświadomiono sobie, że istnieją
znacznie skuteczniejsze metody niż siła zbrojna.
Dzieje się tak, ponieważ model biznesowy przemysłu obronnego opiera się na narracji,
że brutalny opór jest konieczny i niezbędny.
Wniosek: Nie musimy być gotowi na wojnę, musimy być gotowi na pokój!
Rozpowszechniaj tę wiedzę dalej, np. udostępniając ten program w mediach społecznościowych!
Tylko jeśli wyniki tego badania przeważą, będzie można zapobiec dalszym straszliwym rozlewom krwi i zniszczeniom, a
spekulanci wojenni nie będą już mogli generować zysków z cierpienia ludzi i niszczenia całych krajów.
Nie polegaj na mediach społecznościowych w Internecie, ale poznaj podobnie myślących
ludzi, którym możesz zaufać w prawdziwym życiu.
Tylko razem możemy przerwać spiralę przemocy.
Potrzebujemy ludzi, którzy zjednoczą się na rzecz pokoju i będą świecić przykładem.
Kla.TV z przyjemnością wspiera lokalne sieci ludzi kochających pokój za pomocą formularza
kontaktowego na stronie www.kla.tv/vernetzung.