రక్షణ, ప్రతిఘటన మరియు బలాన్ని ఎల్లప్పుడూ దాదాపుగా కేవలం హింస పరంగానే ఆలోచించారు.
కనీసం, ప్రత్యేకంగా క్రూరమైన నిరంకుశ పాలకులకు మరియు నీతిలేని నియంతలకు వ్యతిరేకంగా ప్రతిఘటన విషయానికి వస్తే, హింసను
ప్రతిహింసతో మాత్రమే అధిగమించగలమని, యుద్ధం శాంతిని తెస్తుందని మొదలైన విషయాలపై దాదాపు ఏకగ్రీవ అంగీకారం ఉంది.
ఫిబ్రవరి 2022లో జర్మన్ బండెస్టాగ్‌లో అప్పటి ఛాన్సలర్ ఒలాఫ్ స్కోల్జ్ ప్రకటించిన "మలుపు" తర్వాత, చర్చలు సైనిక వాదనలకే పరిమితం
కావడం చాలా పెరిగింది – మరియు ఇది కేవలం జర్మనీలో మాత్రమే కాదు.
ఇకపై సైనిక బలాన్ని ఉపయోగించాలా వద్దా అనే దానిపై ఎలాంటి చర్చ లేదు, కానీ ఎన్ని ఆయుధాలు సరఫరా చేయాలి, ఏ రకమైన
ఆయుధాలు, ఇది ఎప్పుడు జరగాలి మొదలైన వాటి గురించే చర్చ జరుగుతోంది.
శాంతివాదులను 'రగ్మాఫిన్ శాంతివాదులు' అని అవమానిస్తారు లేదా అమాయకులు, లోకజ్ఞానం లేనివారు అని ఎగతాళి చేస్తారు.
రాజనీతికి ద్వితీయ ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడుతుంది, మరియు హింసాత్మకం కాని చర్యలు అపఖ్యాతి పాలవుతాయి.
దీనిని తరచుగా "ఆత్మరక్షణ హక్కు" (ఐక్యరాజ్యసమితి చార్టర్, ఆర్టికల్ 51) పేరుతో సమర్థిస్తారు, ఉదాహరణకు
ఉక్రెయిన్ లేదా ఇజ్రాయెల్‌కు ఈ హక్కు ఉందని వాదిస్తారు.
సహజంగానే, ప్రతి రాష్ట్రానికి ఈ హక్కు ఉంది.
అయితే, ఆత్మరక్షణ అత్యంత ప్రభావవంతమైన పద్ధతిలో చేపట్టాలి.
చాలా మంది ప్రజలు సైనిక రక్షణను మొదటి నుంచే అత్యంత ప్రభావవంతమైన రక్షణ రూపంగా పరిగణిస్తున్నట్లు కనిపిస్తోంది.
కానీ వారు చెప్పేది నిజంగా సరైనదేనా? సామూహిక మాధ్యమాలు మనల్ని నమ్మించాలని ప్రయత్నిస్తున్నట్లుగా, యుద్ధం, హింస మరియు
ఆయుధాల సరఫరాలకు నిజంగా ప్రత్యామ్నాయాలు లేవా? – ఈ మాధ్యమాలు సైనిక వాదుల గొంతుకగా మారినట్లు కనిపిస్తున్నాయి కదా?
సమర్థవంతంగా ఉండటానికి రక్షణ ఎల్లప్పుడూ సైనికపరమైనదిగా ఉండాలా?
లేదా అంతే ప్రభావవంతమైన లేదా అంతకంటే కూడా విజయవంతమైన ప్రత్యామ్నాయ పౌర రక్షణ రూపాలు ఏవైనా ఉన్నాయా?
మరియు అది ఒక దుష్ప్రభావంగా, మొత్తం నగరాల విధ్వంసాన్ని మరియు విస్తారమైన భూభాగాలను
నివారిస్తూ, మానవ ప్రాణనష్టాలను గణనీయంగా తగ్గిస్తుంది?
ఒక విషయం మాత్రం ఖచ్చితం: యుద్ధాలు తరచుగా వాటి ఉద్దేశించిన లక్ష్యాలను సాధించకుండానే భయంకరమైన
విధ్వంసానికి మరియు రక్తపాతానికి కారణమయ్యాయి.
మిడిల్టన్‌లోని వెస్లీయన్ విశ్వవిద్యాలయానికి చెందిన ఎరికా చెనోవెత్, USA – ఉగ్రవాద సమస్యలపై గుర్తింపు పొందిన నిపుణురాలు – తన
సహోద్యోగి మారియా జె. స్టీఫన్ తో కలిసి, 1900 నుండి 2006 వరకు ప్రపంచవ్యాప్తంగా స్వయం నిర్ణయాధికారం, రాజకీయ
నాయకుల తొలగింపు లేదా సైనిక ఆక్రమణ శక్తుల తరిమివేతకు సంబంధించిన అన్ని తెలిసిన సంఘర్షణలను పరిశీలించారు.
వీరిలో, 218 మంది సాయుధులు మరియు 105 మంది అహింసావాదులు.
ఆమె అధ్యయనం 2011లో "Why Civil Resistance Works. The Strategic Logic of Nonviolent Conflict" అనే శీర్షికతో ప్రచురించబడింది
మరియు ఇప్పుడు జర్మన్ భాషలో కూడా అందుబాటులో ఉంది ("ప్రజా ప్రతిఘటన ఎందుకు పనిచేస్తుంది – అహింసా సంఘర్షణ యొక్క వ్యూహాత్మక తర్కం").
ఆక్రమించబడిన భూభాగాలను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడం, ఆక్రమణకు ప్రతిఘటన, నిరంకుశత్వాలు, అణచివేత పాలనలు మరియు ప్రజాదరణ లేని
ప్రభుత్వాలను కూలదోయడం అనేవి అహింసాయుత లేదా హింసాత్మక ప్రతిఘటన ద్వారా ఏది ఎక్కువ విజయవంతమవుతుందనే ప్రశ్నకు సమాధానం
ఇవ్వడం ద్వారా ఈ అధ్యయనం పరిశోధనలో ఒక లోటును పూరించింది.
అందువల్ల, ఈ అధ్యయనం అంతర్జాతీయ స్థాయిలో ఒక మార్గదర్శక విజయంగా నిలిచింది, సర్వసాధారణమైన సంశయాలను నిలబడనివిగా బయటపెట్టింది.
చివరికి, యూరప్‌తో పాటు అమెరికా, ఆసియా మరియు ఆఫ్రికాలో కూడా, అహింసాత్మక ప్రతిఘటన రూపాలు సాయుధ ప్రతిఘటన కంటే దాదాపు
రెట్టింపు విజయవంతమయ్యాయని ఈ అధ్యయనం స్పష్టంగా నిరూపించింది.
2000 మరియు 2006 మధ్య, సాయుధ తిరుగుబాట్ల కంటే అహింసా చర్యలు ఐదు రెట్లు ఎక్కువ విజయవంతమయ్యాయి.
రచయితలు ఇలా పేర్కొన్నారు: "...ముఖ్యంగా పాలన మార్పు లేదా విదేశీ ఆక్రమణ నుండి విముక్తి లక్ష్యంగా చేపట్టే
ప్రచారాలలో, అహింసా నిరోధం స్పష్టంగా శ్రేష్ఠమైనది" .
విస్తృతమైన డేటా మరియు సమగ్ర శాస్త్రీయ విశ్లేషణపై ఆధారపడినందున, ఈ పరిశోధన ఫలితాలను ఇప్పటి వరకు ఎవ్వరూ
ఖండించలేకపోయారు. ఇది స్పష్టమైన ఫలితాలకు దారితీసింది.
ఈ అధ్యయనం యొక్క రచయితల ప్రకారం, అహింసా నిరోధం విజయానికి దారితీస్తుందనడానికి ఎటువంటి హామీ లేదు.
అయితే, హింసాత్మక చర్యల విషయంలో విజయ సామర్థ్యం 22 శాతంగా, అంటే చాలా తక్కువగా ఉండగా, అహింసాత్మక
ప్రతిఘటన విషయంలో 50 శాతానికి పైగా కేసులలో విజయం సాధించాయి.
ఆసక్తికరమైన వివరాలు: పెద్ద ఎత్తున అహింసా ప్రతిఘటనను హింసాత్మక విభాగాలతో మిళితం చేసే ఉద్యమాల మిశ్రమ రూపాలు కూడా,
పూర్తిగా అహింసాయుత ప్రచారాల కంటే తక్కువ విజయవంతమవుతాయి.
హింసను అహింసా చర్యలతో కలపడం వల్ల విజయం సాధ్యం కాదు.
ఈ అధ్యయనం యొక్క రచయితలు, కార్యకలాపాలు పీక్ స్థాయికి చేరినప్పటి నుండి ఒక సంవత్సరంలోపు దాని లక్ష్యాలను 100 శాతం
సాధించినట్లయితే, ఆ ప్రచారాన్ని విజయవంతమైనదిగా పరిగణించారు.
అధ్యయనం ప్రకారం, విజయవంతమైన అహింసా ప్రచారాలలో ఇరానియన్ విప్లవం (1977–1979) మరియు
ఫిలిప్పీన్స్ ప్రజా శక్తి ఉద్యమం (1983–1986) ఉన్నాయి.
2005లో, నిరంతర మరియు క్రమపద్ధతిలో సాగించిన అహింసాయుత కార్యాచరణ లెబనాన్‌లోని విదేశీ ఆక్రమణకు ముగింపు పలికింది .
రచయితల ప్రకారం, "తూర్పు తిమోర్‌లో, ఒక అహింసా నిరోధక ఉద్యమం ఇండోనేషియా సైనికులను తూర్పు తిమోర్ నుండి
విజయవంతంగా తొలగించడానికి మరియు విలీనం చేయబడిన భూభాగానికి స్వాతంత్ర్యం సాధించడానికి సహాయపడింది."
ఆచరణలో అహింసా నిరోధం అంటే ఏమిటి?
అనేక రకాల చర్యలు ఊహించదగినవి.
ఇప్పుడే ప్రస్తావించిన ఉదాహరణలలో, సామూహిక నిరసనలు, సమ్మెలు మరియు వ్యవస్థీకృత సహాయనిరాకరణ రూపంలో
లక్షలాది మంది పాల్గొన్న అహింసా నిరోధం జరిగింది.
ఇది శత్రువుకు దాని రాజకీయ, ఆర్థిక మరియు సైనిక శక్తి వనరులను క్రమపద్ధతిలో దూరం చేసింది.
వ్యాపారులు, కార్మికులు, కార్మిక సంఘాలు, విద్యార్థులు, నిపుణులు, మతగురువులు, యువకులు, మహిళలు, పేదలు, రైతు సంఘాలు
మరియు ఈ పాలన యొక్క విధేయత మరియు వనరులపై ఆధారపడిన ఇతర సమూహాల చురుకైన మద్దతు ద్వారా ఇది సాధించబడింది.
విద్యుత్ కేంద్రాలలో ఇరానియన్ కార్మికుల పౌర అవిధేయత వంటి సృజనాత్మక చర్యలు జరిగాయి.
ప్రతి సాయంత్రం, రాష్ట్ర సాయంత్ర వార్తలకు అంతరాయం కలిగించడానికి మరియు కర్ఫ్యూను ఉల్లంఘిస్తున్న నిరసనకారులకు చీకటి కప్పుకోవడానికి,
వారు రెండు గంటల పాటు విద్యుత్ సరఫరాను నిలిపివేసేవారు.
తరచుగా, అహింసా నిరోధక చర్యలు వీధుల్లోకి ఎంతగానో ప్రదర్శనకారులను ఆకర్షించేవి, దాంతో ప్రత్యర్థి పక్షంలోని
పోలీసులు, భద్రతా దళాల వద్ద నిషేధాలను అమలు చేయడానికి అవసరమైన వనరులు లేదా సిబ్బంది ఉండేవారు కాదు.
ఏది ఏమైనా, మీ దగ్గర కొన్ని ఖాళీ జైలు గదులు మాత్రమే ఉన్నప్పుడు, మీరు అకస్మాత్తుగా పదివేల మందిని జైలులో పెట్టలేరు.
ఉదాహరణకు, వేలాది మంది ప్రజలు ప్రభుత్వానికి విధేయతగల ట్యాంకులను, సైనికులను ఆపడానికి ఒక గోడను ఏర్పాటు చేశారు.
ప్రభుత్వ భద్రతా దళాలపై దాడి చేయడానికి బదులుగా, పౌర ప్రదర్శనకారులు ట్యాంకుల ముందు కూర్చొని, సైనికులకు స్వాగతంగా పువ్వులు,
చాక్లెట్లు లేదా నారింజ లెమనేడ్ వంటి శాంతియుత చిహ్నాలను అందించారు – మరియు ప్రతిపక్షంలో చేరాలని సైనికులను కోరారు.
కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం హింసాత్మక ప్రయత్నం విఫలమైన ప్రదేశాలలో కూడా అహింసా చర్యలు
విజయవంతమయ్యాయి, ఉదాహరణకు ఫిలిప్పీన్స్ పీపుల్ పవర్ ఉద్యమం.
అహింసా ప్రచారాలు చివరికి ఎందుకు ఎక్కువ విజయావకాశాలను కలిగి ఉంటాయి?
అధ్యయన రచయితలు ఈ క్రింది కారణాలను పేర్కొన్నారు:
1. అహింసా ప్రచారాలు చాలా మందిని సమీకరించగలవు.
హింసాత్మక చర్యలకు సగటున 50,000 మంది పాల్గొనగా, అహింసాత్మక ప్రచారాలకు సగటున 200,000 మంది పాల్గొన్నారు.
దీనివల్ల విస్తృతమైన చర్యలు తీసుకోవడానికి వీలైంది, ఇది పాలన యొక్క యథాతథ స్థితిని కొనసాగించే ఖర్చులను పెంచింది.
హింసాత్మక ప్రతిఘటనతో పోలిస్తే ఈ కార్యకలాపాలలో ప్రమాదం తక్కువగా ఉండటం వల్ల, అహింసా ప్రచారాలలో మహిళలు
మరియు వృద్ధులు కూడా మరింత సులభంగా పాల్గొనగలుగుతారు.
ఎరికా చెనోవెత్ ప్రకారం, జనాభాలోని విస్తృత వర్గాలను చేరుకుంటే, పది శాతం భాగస్వామ్యంతో ఒక
పాలన తన అధికారాన్ని నిలబెట్టుకోవడం చాలా కష్టం.
అవును, కేవలం ఐదు శాతం మాత్రమే పాల్గొన్నా, ఈ పాలనకు అది కష్టమే అవుతుంది.
2. ఇందులో పాల్గొన్న వ్యక్తులను వేరు చేయడం మరింత కష్టం.
అహింసా ప్రచారాలలో పాల్గొనేవారు తరచుగా జనాభాలోని చాలా భిన్నమైన వర్గాలను ప్రాతినిధ్యం వహిస్తారు, ఎందుకంటే అహింసా ప్రచారాలలో
తరచుగా విభిన్న లింగాలు, వయస్సులు, మతాలు, జాతులు, సిద్ధాంతాలు, వృత్తులు మరియు సామాజిక-ఆర్థిక హోదాలకు చెందిన ప్రజలు పాల్గొంటారు.
ఇది వ్యతిరేకులు పాల్గొనేవారిని ఏకాకిని చేయడం మరియు అణచివేతను అమలు చేయడం మరింత కష్టతరం చేస్తుంది.
3. అహింసా ప్రచారాలలో పాల్గొనేవారు విభిన్నంగా మరియు అధిక సంఖ్యలో ఉండటం వల్ల, కొత్త వ్యూహాలు మరియు
ఆలోచనలను అభివృద్ధి చేసుకోవడానికి ఎక్కువ అవకాశాలు ఉంటాయి.
అధ్యయనం ప్రకారం, ప్రశ్నలో ఉన్న పాలన నిరంకుశమైనదైనా, బలమైనదైనా లేదా బలహీనమైనదైనా, లేదా ఆ ప్రచారాన్ని హింసాత్మకంగా
అణచివేయడానికి ప్రయత్నించినా, విజయాలు దానిపై ఆధారపడి లేవు.
అహింసా నిరోధం యొక్క తదుపరి ప్రయోజనాలు:
- చాలా తక్కువ సగటు వ్యవధి (హింసాత్మక సంఘర్షణలకు 9 సంవత్సరాలకు బదులుగా 3 సంవత్సరాలు)
- చాలా తక్కువ మరణాలు, గాయాలు, విధ్వంసం మరియు మానసిక ఆఘాతం
- సంఘర్షణ జరిగిన ఐదు సంవత్సరాలలోపే తదుపరి ప్రజాస్వామ్యీకరణ నెలకొనే అవకాశం చాలా ఎక్కువ.
హింసాత్మక తిరుగుబాట్లు విజయవంతమైనప్పటికీ, దీర్ఘకాలంలో దేశంలో ప్రజాస్వామ్య పరిస్థితులు ఉండవు.
దీని పర్యవసానాలు తరచుగా పూర్వ పాలన మద్దతుదారులపై ప్రతీకారాలు, మైనారిటీ హక్కుల ఉల్లంఘన మొదలైనవి, ఫలితంగా సాయుధ పోరాటాల తర్వాత
దేశంలోని పరిస్థితి తరచుగా మునుపటి కంటే మరింత అణచివేతగా ఉంటుంది.
- అహింసా నిరోధం తదనంతర అంతర్యుద్ధ ప్రమాదాన్ని తక్కువగా కలిగి ఉంటుంది, ఎందుకంటే విజయవంతమైన సాయుధ పోరాటాలలో దాదాపు
సగం, 10 సంవత్సరాలలోపు కొత్త సాయుధ పోరాటానికి దారితీస్తాయి.
అందువల్ల, హింసను ప్రతి-హింసతో మాత్రమే అధిగమించగలమనే అభిప్రాయం తప్పు.
సైనిక చర్యల వలె కాకుండా, సంబంధిత దేశంలో నిజమైన, శాశ్వతమైన, న్యాయమైన మరియు ప్రజాస్వామ్యబద్ధమైన శాంతిని తీసుకురాగల
సైనిక బలానికి చాలా విజయవంతమైన ప్రత్యామ్నాయాలు ఉన్నాయి.
ఈలోగా, ఎరికా చెనోవెత్ 2004 మరియు 2019 మధ్య తన పరిశోధనను కొనసాగించి, ఈ క్రింది విషయాలను కనుగొన్నారు:
హింసాత్మక తిరుగుబాట్ల కంటే అహింసాత్మక తిరుగుబాట్లు ఎక్కువగా విజయవంతమవుతున్నాయి.
అయితే, అహింసా నిరోధంను ఎదుర్కోవడానికి ప్రభుత్వాలు మరింత సమర్థవంతంగా తయారయ్యాయి.
అధినాయకులు మరియు నిరంకుశ పాలనలు అహింసా ఉద్యమాలను అణచివేయడం నేర్చుకున్నాయి.
21వ శతాబ్దంలో అహింసా నిరోధక ఉద్యమం ఈ క్రింది సవాళ్లను ఎదుర్కొంటోంది:
- సెన్సార్‌షిప్ మరియు నిఘా కారణంగా నిష్పక్షపాత నివేదికలకు ఆటంకం కలుగుతోంది, అదే సమయంలో
నియంతృత్వాల ద్వారా ఫేక్ న్యూస్ వ్యాపిస్తోంది.
- హింసాత్మక విభాగాలతో అహింసా ఉద్యమాలు పెరిగాయి.
ఒక ఉద్యమంలో హింసను ప్రవేశపెట్టడానికి ఏజెంట్స్ ప్రొవొకేటెర్లను ఎక్కువగా ఉపయోగిస్తున్నారు.
ప్రోవోకేటర్ ఏజెంట్ అంటే పోలీసులు, పబ్లిక్ ప్రాసిక్యూటర్ కార్యాలయం లేదా రహస్య సేవల వంటి అధికారుల తరపున ఒక
సమూహంలోకి లేదా సంస్థలోకి చొరబడి, దాని సభ్యులను చట్టవిరుద్ధమైన కార్యకలాపాలకు ప్రేరేపించే వ్యక్తి.
ఈ హింసాత్మక రెక్కలు ఒక ఉద్యమం యొక్క విజయాన్ని తగ్గిస్తాయి.
అందువల్ల: హింసాత్మక వ్యక్తుల లక్ష్యిత చొరబాటు పట్ల జాగ్రత్త వహించండి!
- డిజిటల్ చర్యలు మరియు అవకాశాలు అతిగా అంచనా వేయబడ్డాయి.
ఇంటర్నెట్ ద్వారా ప్రజలను త్వరగా సమీకరించడం సాధ్యమైనా, ప్రజలు ఒకరినొకరు వ్యక్తిగతంగా
తెలుసుకోవలసిన దీర్ఘకాలిక ప్రచారాలకు ఇది సాధారణంగా దారితీయదు.
- తరచుగా, ప్రచారాలను ప్రణాళిక చేయడానికి మరియు ఒక ఉద్యమంలో ఐక్యతను ప్రోత్సహించడానికి చాలా తక్కువ సమయం మరియు శక్తిని వెచ్చిస్తారు.
విజయవంతమైన ప్రతిఘటన ఉద్యమానికి బలమైన సమూహాల నెట్‌వర్క్‌లు అవసరం, అందులో ప్రజలు ఒకరినొకరు బాగా తెలుసుకుని,
అణచివేత జరిగినప్పుడు ఒకరికొకరు మద్దతు ఇచ్చుకుంటారు.
ఈ సవాళ్లు ఉన్నప్పటికీ, అహింసా నిరోధం మరింత విజయవంతంగా కొనసాగుతోంది.
ఇప్పటి వరకు అహింసా మార్గాన్ని ఎందుకు ఎక్కువగా అనుసరించలేదు?
ఈ అధ్యయనం యొక్క రచయితలు, అహింసా నిరోధం యొక్క స్వభావం, సాధ్యతలు మరియు విజయ అవకాశాల గురించి
అవగాహన లేకపోవడమే దీనికి కారణమని అనుమానిస్తున్నారు.
రాజకీయ నాయకులు, మీడియా మరియు విద్యావేత్తలు ఈ అధ్యయనాన్ని ఎక్కువగా విస్మరించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు.
ఏది ఏమైనప్పటికీ, సాయుధ బలగాల కంటే చాలా ప్రభావవంతమైన పద్ధతులు ఉన్నాయనే విషయం ప్రజలలో
పాతుకుపోతే, యుద్ధాల ద్వారా వచ్చే లాభాలు ప్రమాదంలో పడతాయి.
ఎందుకంటే, హింసాత్మక ప్రతిఘటన అవసరం మరియు అనివార్యం అనే కథనాన్ని ఆధారంగా ఆయుధ పరిశ్రమ యొక్క వ్యాపార నమూనా రూపొందించబడింది.
ముగింపు: మనం యుద్ధానికి కాకుండా, శాంతికి సమర్థులు కావాలి!
కాబట్టి దయచేసి ఉదాహరణకు, ఈ కార్యక్రమాన్ని సోషల్ మీడియాలో పంచుకోవడం ద్వారా ఈ విషయాన్ని ప్రచారం చేయండి!
ఈ అధ్యయనం యొక్క పరిశోధనలు అంగీకరించబడితేనే, భవిష్యత్తులో మరింత భయంకరమైన రక్తపాతం మరియు విధ్వంసాన్ని
నివారించగలము, మరియు యుద్ధం నుండి లాభం పొందేవారు మానవ బాధ మరియు దేశాల విధ్వంసం నుండి లాభాలు పొందలేకుండా చేయగలము.
ఇంటర్నెట్‌లోని సోషల్ మీడియాపై ఆధారపడవద్దు, కానీ నిజ జీవితంలో మీరు నమ్మగలిగే సమಾನ ఆలోచనాపరులను తెలుసుకోండి.
హింస అనే ఈ చక్రం కలిసికట్టుగా మాత్రమే విరగ్గొట్టగలం.
శాంతి కోసం ఐక్యంగా నిలబడి, ఆదర్శంగా నడిపించే వ్యక్తులు మనకు అవసరం.
Kla.TV, www.kla.tv/vernetzung వద్ద ఉన్న సంప్రదింపు ఫారమ్ సహాయంతో శాంతిని ప్రేమించే ప్రజల స్థానిక
నెట్‌వర్కింగ్‌కు మద్దతు ఇవ్వడానికి సంతోషిస్తోంది.