Një çështje që aktualisht prek shumë vende është e ardhmja e parave të gatshme.
Rrezikon të zëvendësohet nga euroja digjitale në të ardhmen e afërt.
Le të shohim zhvillimin:
● Në tetor 2021, projekti "Euro Dixhitale" u nis nga Eurosistemi me një fazë hetimore dyvjeçare.
● Në qershor 2023, u prezantua një koncept i parë për hartimin e euros dixhitale, i titulluar “Paketa për një Monedhë të Vetme.”
● Më 1 nëntor 2025, Eurosistemi kaloi në fazën tjetër të projektit.
Qëllimi është të përgatitet Eurosistemi për një emetim të mundshëm të euros digjitale në vitin 2029.
Zhvillimi i strategjisë së parave të gatshme të Eurosistemit aktualisht ofron një mundësi unike dhe
premtuese për të konsoliduar paratë e gatshme në ligj.
Kjo është mënyra e vetme për të siguruar ruajtjen e saj afatgjatë.
Një bazë për këtë është se duhet të ketë një detyrim për të pranuar jo vetëm euron dixhitale, por edhe paratë e gatshme.
Obligimi për të pranuar do të thotë që përfituesit duhet të pranojnë kartëmonedhat
dhe monedhat e euros si mjet ligjor pagese.
Paraja në dorë ka qenë një mjet pagese i provuar dhe i testuar për shekuj me radhë dhe duhet të ruhet për ne.
A e dinit se pavarësisht rezultatit të këtij diskutimi, ekzistenca e vazhdueshme e
parave të gatshme është në duart e çdo individi?
Ekzistenca e vazhdueshme e parave të gatshme varet kryesisht nga sa shpesh përdoren ato – dhe kjo varet nga vetë njerëzit.
Por kush prej nesh e di me të ?
Për vite me radhë, shumë kanë nënshtruar pa mendim lehtësisë.
TANI (!) është faza vendimtare për të marrë para!
Kjo kërkon dy veprime nga popullsia:
1. Nënshkruani peticionet e ofruara sot për të mbrojtur paratë e gatshme, në mënyrë që
detyrimi për t'i pranuar ato të mbetet në fuqi.
2. Paguaj me para në dorë dhe lër kartën tënde të debitit në shtëpi.
Nuk mund të jetë e drejtë që ekonomia t'u imponojë njerëzve pagesat digjitale dhe kështu të
mbështesë dëshirën e politikanëve për kontroll.
Në videon e mëposhtme, Hansjörg Stützle, themelues i iniciativës Bargelderhalt, përshkruan se si paratë fizike po zëvendësohen
dhe çfarë fuqie ka secili prej nesh për ta parandaluar këtë.
Le ta përdorim këtë fuqi së bashku!
"Vetëm dua të shtoj se ky euro dixhital nuk do të zëvendësojë paratë fizike, natyrisht, por do ta plotësojë atë."
A do ta ndjekë qeveria këtë udhëzim?
A do ta plotësojë apo do ta zëvendësojë euroja elektronike paranë e gatshme?
Tani kemi një mundësi unike për të mbrojtur ligjërisht paratë e gatshme në të gjithë Evropën.
Emri im është Hansjörg Stützle.
Unë jam iniciatori i peticionit cash bargelderhalt.eu, të cilin tashmë e kanë nënshkruar më shumë se 200.000 njerëz.
Le të hedhim së pari një vështrim fakteve.
Komisioni Evropian ka paraqitur dy propozime për rregullore: një për e-euro dhe një për para fizike.
Problemi: Euro elektronike, për shembull, duhet të pranohen qartë në kasat e dyqaneve, ndërsa
paratë fizike nuk janë të detyruara të pranohen.
Kjo do të thotë që dyqanet mund të vazhdojnë të refuzojnë paratë në dorë, por jo euron elektronike.
Nuk ke nevojë të jesh profet për të parë që, mbi këtë bazë, paratë do të zëvendësohen dhe
nuk kanë asnjë shans për mbijetesë afatgjatë.
Fatmirësisht, këto dy rregullore të propozuara ende nuk janë miratuar dhe prandaj mund të ndryshohen.
Këto janë aktualisht para Komitetit të Parlamentit Evropian për Çështjet Ekonomike dhe Monetare, i njohur si Komiteti ECON.
Kur dëgjoj deklaratat e disa politikanëve në këtë komitet, ndihem i shqetësuar dhe i frikësuar.
Aktualisht, e ardhmja e parave tona është në duart e një grupi të vogël politikanësh.
Për shembull, eurodeputeti Repasi, anëtar i Komitetit ECON, ka publikuar një video që, edhe me
vullnetin më të mirë në botë, nuk mund të lihet pa sfidë.
Siç thotë z. Repasi që në fillim të videos: "Së pari, lajmi i mirë. Askush nuk dëshiron të heqë paratë fizike."
Po, kush është askush?
"Jemi të shqetësuar për paratë.
Mendoj se kjo duhet të dematerializohet.
Bota ka teknologji mjaft të fortë.
Dhe besoj se qeveritë do të ishin të interesuara për këtë."
"Por paratë e gatshme janë ende tema kryesore.
Rastësisht, gjithmonë u kam thënë atyre që më pyesin se si të ndalojnë trafikimin e drogës në lagjet
tona se ekziston një masë mjaft e thjeshtë për këtë:
Heqja e parave të gatshme do të parandalonte shfaqjen e zonave të nxehta të trafikimit të drogës."
"Ne duam një shoqëri pa para fizike."
Menaxhimi i çekëve dhe i parave të gatshme në kompaninë tonë na kushton pesë miliardë dollarë."
"Dëshironi ajo shoqëri pa para?"
"Ne përpiqemi për ... Kemi më shumë për të fituar se kushdo tjetër."
“Qëllimi im është të largohem nga kartëmonedhat tradicionale – paratë e gatshme – dhe të kaloj te llogaritë dixhitale.
Unë dua që shoqëria jonë të bëhet një shoqëri pa para fizike."
"Në Itali, ka një debat nëse kufiri i parave duhet të vendoset në një mijë apo tre mijë.
Sipas mendimit tim, duhet të jetë zero."
"Ne duhet të kapërcejmë paratë.
Duhet të ecim drejt një shoqërie pa para fizike!
Nëse duam të kalojmë përtej parave të gatshme, duhet, për dashurinë e Zotit, të promovojmë transaksionet me telefon
celular dhe me kartë krediti dhe të zhvillojmë një model biznesi të bazuar në ofruesit e shërbimeve të pagesave digjitale!"
Këto deklarata tregojnë presionin nën të cilin ndodhet paraja.
Duke folur për këtë, zoti Repasi, çfarë nënkuptoni me shpërbërjen e parave të gatshme kur nuk
mund të paguhet më me para të gatshme në dyqane?
Në Holandë, për shembull, 21% e farmacive dhe 38% e kinemave nuk pranojnë para në dorë.
A e humbët këtë, z. Repasi?
Keni një detyrë mësimdhënieje në Roterdam, një qytet ku transporti publik nuk pranon më para në dorë.
Dhe si arritët në përfundimin se askush nuk dëshiron të eliminojë paratë e gatshme?
Kjo tashmë po ndodh.
A nuk duket sikur duan të ndalojnë përdorimin e parave të gatshme nëse nuk mund të paguash me
para të gatshme për një laptop prej 500 eurosh?
Kjo është pikërisht situata që kemi pasur në Greqi për një kohë të gjatë.
Në Greqi, ekziston një kufi parash prej 500 €.
Për më tepër, termi limit i parave të gatshme është gjithashtu një banalizim i fakteve.
Më në fund të fundit, një kufi i sipërm mbi përdorimin e parave të gatshme është tashmë një ndalim i parave të gatshme.
Kjo do të thotë se me ligj është e ndaluar dhe gjithashtu e dënueshme të paguash me para në dorë për
mallra, mallra tregtare dhe shërbime mbi këtë shumë.
Bota pa para na afrohet, hap pas hapi.
Kjo mund të vërehet shumë qartë në kufijtë e parave të gatshme.
Pasi të jetë vendosur një kufi parash, zakonisht ai ulët dhe kurrë nuk rritet përsëri.
Kjo tashmë ka ndodhur në nëntë vende të BE-së.
Unë përmend Belgjikën, Greqinë dhe Danimarkën si shembuj të kësaj.
Por në të vërtetë, situata me paratë është shumë më dramatike.
Në fund të fundit, paratë e gatshme janë të lidhura me kërkesën.
Pra, nëse njerëzit po përdorin para në dorë.
Kisha mundësinë t'i bëja zotit Hardt, Drejtorit të Divizionit të Parave në Deutsche Bundesbank, pyetjen më të
rëndësishme gjatë një diskutimi në transmetuesin publik SWR.
Shiko vetë se si ai iu përgjigj pyetjes sime:
“Ndoshta duhet të përcaktoni edhe se çfarë është kërkesa?
Cila duhet të jetë norma e pagesës në para të gatshme?
Fatkeqësisht, qytetarët nuk kanë më para në dorë sepse ekonomia ka shkuar aq larg sa i ka refuzuar paratë në dorë.
Pra, duket se këtu në Gjermani tani ka shitës me pakicë që refuzojnë të pranojnë para të gatshme.
Dhe ne e dimë se, mbi këtë bazë, paratë fizike nuk kanë asnjë shans mbijetese afatgjatë, sepse ekonomia vendos nëse
ne, si qytetarë, kemi mundësinë të paguajmë me para fizike."
"Por ne sapo po flisnim për Bundesbank.
Do t'i jepja zotit Hardt një mundësi tjetër për t'u përgjigjur pyetjes.
Pyetja themelore është: Nëse do të ishit personi i fundit në Gjermani që do të donit para të gatshme, a do të donit
vërtet që Bundesbanka gjermane të vazhdonte të shtypte para?
Pra, ku është ky prag?"
"Besoj se pyetja nuk është nëse Deutsche Bundesbank shtyp kartëmonedha.
Pyetja është më tepër nëse përdorimi i parave të gatshme bie ndjeshëm – për më tepër, pas
përdorimit të parave të gatshme qëndron një infrastrukturë.
Dhe pyetja është: A do të kishte kuptim t'i mbanim nëse përdorimi i parave të gatshme do të ishte kaq i ulët?
Pra, nëse do të ishit personi i fundit që paguante me para në dorë, padyshim do të lindte pyetja:
Kush ende operon një makinë bankomat për ju dhe cilët shitës me pakicë ende pranojnë para të gatshme?"
Pra, tani e kemi gjetur pikën e duhur:
E ardhmja e parave të gatshme në fund të fundit varet nga kërkesa.
Pra, kur njerëzit pothuajse kurrë nuk paguajnë më me para në dorë, sepse nuk mund të paguajnë më me para në
dorë, për shembull, infrastruktura bëhet shumë e shtrenjtë.
Dhe politikanët do të thonë pastaj se kjo është e pabarabartë dhe se shoqëria nuk mund t'i përballojë këto kosto.
Për më tepër, kreu i Divizionit Qendror të Parave të Gatshme të Deutsche Bundesbank, zoti Hardt,
nuk komentoi se kur do të ndodhte ky pikë kthese.
Prandaj, vlerësimi im është si më poshtë:
Nëse raporti i pagesave me para në dorë bie nën 15 për qind, ose së fundi nën 10 për qind, ky argument i
proporcionalitetit do të bëhet gjithnjë e më i spikatur.
Jo vetëm Deutsche Bundesbank, por edhe Banka Qendrore Evropiane është e qartë në deklaratën e saj:
"Eurosistemi do të vazhdojë të furnizojë kartëmonedha dhe t'i mundësojë përdorimin e tyre për sa kohë që ka kërkesë."
Por çfarë tha përsëri zoti Repasi?
"Së pari, lajmi i mirë: askush nuk dëshiron të eliminojë paratë."
A nuk dëshiron vërtet askush të heqë paratë fizike?
Fakti është se paratë e gatshme tashmë po zëvendësohen.
Sepse është mjaft e thjeshtë për shitësit me pakicë të refuzojnë paratë.
Zoti Repasi shpjegon situatën:
"Askush nuk dëshiron të heqë paratë fizike. Por në jetën e përditshme është krijuar një praktikë ku
dyqanet vendosin në hyrje një tabelë "Pa para fizike" dhe refuzojnë të pranojnë para fizike në kasë."
Po, zoti Repasi, kjo është absolutisht e saktë.
Dhe pikërisht kështu do të eliminohet paraja.
Sepse nuk jemi më ne, qytetarët, që mbajmë të ardhmen e parave të gatshme në duart tona, por ekonomia.
Ekonomia vendos nëse ne qytetarët lejohemi të paguajmë me para në dorë.
Si rrjedhojë, kjo do të thotë:
"Kushdo që këmbëngul në pagesën me para në dorë ka mundësinë të gjejë një shitës tjetër."
Uau, sa bujar.
Tani mund të kërkojmë një shitës të ri.
Le të transferojmë këtë situatë në jetën reale.
Bukëpjekësi im nuk pranon më para në dorë.
Pra, duhet të vozis pesë kilometra më larg për të blerë bukëza.
Tani hip në një autobus.
Dhe shoferi i autobusit thotë: Më vjen keq, tani pranojmë vetëm pagesa me kartë.
Pagesat me para në dorë nuk lejohen atje.
Si të arrij në dyqanin më të afërt të bukës?
Dhe si përfundon mëngjesi në pjatën time?
Të gjitha këto tashmë janë pjesë e jetës së përditshme në shumë vende të Evropës sot.
Kjo më ndodhi në Heidelberg.
Shiko vetë:
"Unë aktualisht jam në Heidelberg dhe jam gati të hip në këtë autobus – le të shohim çfarë ndodh më pas.
Por ka ende kohë.
Po, sapo u tremb.
Jo, jo, jo, kam ende katër minuta kohë.
Pastaj dua një biletë për në qytet.
Paratë e gatshme nuk pranohen më fare.
A nuk është më e mundur?
Jo fare.
Kjo nuk është më e mundur askund, në asnjë autobus.
A nuk është më me të vërtetë e mundur me asnjë autobus?
Asnjë autobus nuk ofron më këtë mundësi.
Këtu në Heidelberg, nuk mund të paguaj më me të vetmin monedhë ligjore në asnjë autobus?
Jo, tani është ndryshuar. Ne patëm një periudhë tranzicioni gjashtëmujore, dhe tani asgjë nuk funksionon më me para.
Asgjë nuk funksionon më – dhe çfarë do të bëjnë tani, për shembull, fëmijët, personat
me aftësi të kufizuara ose të moshuarit?"
Nevojitet veprim urgjent këtu për ta vënë të ardhmen e parave të gatshme përsëri në duart e qytetarëve.
Dhe kjo është e mundur vetëm nëse bizneset dhe agjencitë qeveritare detyrohen të pranojnë para të gatshme.
Kjo është e vetmja mënyrë për të garantuar lirinë e zgjedhjes – të paguash me para në dorë.
93 për qind e qytetarëve gjermanë e duan këtë.
Shumë vende në Evropë e kanë futur tashmë një detyrim të tillë për të pranuar para në dorë.
Në vendet e shfaqura me ngjyrë jeshile, shitësve me pakicë nuk u lejohet të refuzojnë thjesht
pagesën me para duke vendosur një shenjë në derë.
Ka arsye bindëse për futjen e këtij detyrimi për të pranuar.
Le të shohim Norvegjinë, e cila e prezantoi këtë detyrim për të pranuar para të gatshme në vitin 2024.
Arsyeja për këtë?
Sondazhet kanë treguar se deri në 600,000 norvegjezë janë analfabetë digjitalë.
Kjo korrespondon me më shumë se 10 për qind të popullsisë.
Zbatimi i këtij numri në Gjermani do të thotë se mbi 8 milionë njerëz do të përjashtoheshin nga pjesëmarrja publike.
A nuk është kjo një shkelje serioze e të drejtave themelore?
Le të shohim se si z. Repasi e përshkruan opinionin aktual ligjor në Gjermani:
"Nuk ka detyrim për të pranuar para të gatshme për individët privatë.
As ato nuk kanë ekzistuar kurrë, për shkak të lirisë së kontratës, e cila mbrohet nga të drejtat themelore."
Po, zoti Repasi, ky është mendimi ligjor i, për shembull, Deutsche Bundesbank.
Pra, çfarë të drejte kanë tregtarët të refuzojnë paratë e gatshme?
Le të pyesim një avokat dhe anëtar të Bordit Ekzekutiv të Deutsche Bundesbank këtu në Frankfurt am Main.
"Ju keni institucionin e lartë ligjor të lirisë së kontratës."
Kushtet e pagesës mund të specifikohen atje.
Blerësi në thelb mund të refuzojë një kontratë dhe të vendosë të mos blejë diçka."
Por çfarë ndodh me të gjitha të drejtat e tjera themelore, si e drejta për të marrë pjesë në jetën
publike, mbrojtja e privatësisë, ndalimi i diskriminimit dhe shumë të tjera themelore?
Nëse e lejojmë këtë të ndodhë, paratë do të shtyheshin jashtë ekonomisë.
Ligji i më të fortit do të mbizotëronte.
Le të hedhim një vështrim më të afërt kësaj.
Unë vetë vij nga bota e biznesit dhe e di që liria e kontratës është një aset i rëndësishëm.
Por le të mos na rrëmbejë mendja.
Kur blerësit dhe shitësit janë në kushte të barabarta, liria e kontratës është një gjë e mirë.
Por nuk duhet të jetë kështu që më i forti t'i imponojë vullnetin e tij më të dobëtit.
Prandaj anëtarët më të dobët duhet të mbrohen, ashtu siç shumë vende evropiane tashmë bëjnë
me pranimin e detyrueshëm të parave të gatshme.
Shtimi i detyrimit për pranimin e parave të gatshme është politikisht i mundur në çdo rast!
Kjo demonstrohet nga rregullorja e propozuar për euron digjitale.
Sepse aty përshkruhet qartë se duhet të pranohet në arkë, si dhe nga autoritetet shtetërore.
Po në lidhje me paratë e gatshme në këtë kontekst?
Tani duhet t'ju kërkoj të më duroni ndërsa paraqes një fragment shumë kompleks që mund të kuptohet vetëm pasi ta
dëgjoni disa herë. Fatkeqësisht, kjo shpesh ndodh me avokatët.
Por qëndroni me ne, do ta shpjegoj pas pak.
"Por ai rrezikon në një pikë.
Përjashtimet unilaterale ex ante të parave të gatshme nga shitësit me pakicë ose ofruesit e shërbimeve, për
shembull duke shfaqur shenjën "pa para të gatshme", përjashtohen shprehimisht nga kjo përjashtim.
Me fjalë të tjera, e ndaluar."
Zoti Repasi po përpiqet të shpjegojë këtu se rregullorja e propozuar për paratë e gatshme duket se parashikon që
shitësit me pakicë nuk mund të refuzojnë pagesën me para të gatshme me një shenjë të thjeshtë në derën e hyrjes.
Ai madje thotë se kjo do të ishte e ndaluar.
Zoti Repasi gabon shumë këtu.
Vetëm Neni 10 i rregullores së propozuar për euro-n dixhital përcakton në mënyrë eksplicite se refuzimi njëanshëm me
një shenjë në derën e dyqanit nuk hyn në lirinë e kontratës.
Nuk përmendet kjo në rregulloren e propozuar për para.
Më poshtë do të gjeni një ese të detajuar akademike mbi këtë temë.
Prof. Dr. Zeitler, avokat dhe ish-nënkryetar i Bundesbankut, arrin në një përfundim krejtësisht të ndryshëm nga z. Repasi.
Ai shkroi në gazetën Börsenzeitung:
“Së pari, projektrregullorja e Komisionit të BE-së nga qershori 2023 është në dukje e gjerë, por është formuluar
‘butë’ mbi pikën thelbësore të së drejtës së klientit për të përdorur para në dorë në transaksionet e biznesit.
Sipas Nenit 5 të projektligjit, do të ishte ende e mundur të përjashtohej pagesa me para, për shembull
në kushtet e përgjithshme ose me shenja "Pa para".
Si Prof. Zeitler, edhe ECB-ja po kërkon që në rregullore të përfshihet një dispozitë që
ndalon refuzimin njëanshëm me një shenjë në derë.
Unë citoj:
"Rregullorja e propozuar duhet të përfshijë një dispozitë të re që përcakton qartë se përjashtimet e njëanshme
të pagesave paraprake me para në dorë janë të ndaluara."
Programi Plusminus i ARD-së gjithashtu arrin në të njëjtin përfundim:
"BE-ja ka përcaktuar qartë kërkesën për monedhë ligjore për euron digjitale – por jo për kartëmonedhat dhe monedhat."
Për të përmbledhur:
1. Ekonomia po i refuzon gjithnjë e më shumë paratë e gatshme.
Kjo do të thotë se kafene, restorante, pastiçeri dhe akullore po refuzojnë gjithnjë e më shumë paratë fizike.
2. Shteti po refuzon gjithnjë e më shumë paratë e gatshme.
Kjo do të thotë që pishinat e hapura komunale, qendrat e shërbimit ndaj qytetarëve, autobusët dhe
tramvajet, garazhet e parkimit dhe vendet e parkimit po refuzojnë gjithnjë e më shumë paratë e gatshme.
Qytetarët po detyrohen të bëjnë pagesa digjitale.
3. Euroja elektronike po bëhet një konkurrent i parave të gatshme.
Aktualisht kemi dy mënyra pagese.
Nga njëra anë, ekziston paraja dixhitale, dhe nga ana tjetër, ekziston paraja në dorë, e vetmja mjet ligjor pagese.
Kur të prezantohet e-euroja, do të ketë një monedhë të dytë ligjore.
E-euro mund të përdoret gjithashtu për pagesa në dyqanet me pakicë.
Kjo do të thotë se do të bëhet një konkurrent i drejtpërdrejtë i parave të gatshme dhe natyrshëm do
t'i heqë paratë e gatshme nga një pjesë e tregut.
4. Bankat qendrore po lidhin të ardhmen e parave të gatshme me kërkesën.
Banka Qendrore Evropiane ka marrë tashmë një qëndrim të qartë mbi këtë çështje.
Po citoj: “Eurosistemi do të vazhdojë të ofrojë kartëmonedha dhe të mundësojë përdorimin e tyre për sa kohë që ka kërkesë.”
Paratë e gatshme nuk kanë asnjë shans për të mbijetuar.
Ashtu siç parashikohet për e-euro, tani ekziston edhe nevoja për një detyrim ligjor për pranimin e parave të gatshme.
Mbani mend, detyrimi për të pranuar para cash është vetëm një shembull nga rregullorja e
propozuar që ka nevojë urgjente për përmirësim.
Sipas mendimit tonë, ka të paktën 13 pika që absolutisht duhet të përmirësohen.
Ne tashmë kemi dërguar këto 13 sugjerime për përmirësim në një letër drejtuar Komitetit
për Çështjet Monetare të Parlamentit Evropian.
Por le të kthehemi te deklarata e znj. Lagarde.
"Do të doja vetëm të shtoja se kjo euro digjitale, natyrisht, nuk do të zëvendësojë paratë fizike, por do ta plotësojë atë."
Direktiva e znj. Lagarde është e qartë:
"E-euroja synon të plotësojë paratë fizike, jo t'i zëvendësojë."
Ja një metaforë:
Paratë e gatshme na ofrojnë shumë përfitime të ndryshme.
Do të doja ta simbolizoja këtë me këtë buqetë lulesh.
Dhe çdo lule është një përfitim që na ka siguruar para për një kohë shumë të gjatë.
BE-ja tani dëshiron të ketë një monedhë tjetër ligjore, pra e-euro.
Dhe kërkesa është që euro-digjitale të plotësojë paratë fizike – që në thelb të jetë një shtesë.
Por qëllimi nuk është që euro elektronike ta shtyjë gradualisht paratë fizike në një qoshe dhe më në fund t'i eliminojë.
Fatkeqësisht, rregulloret e propozuara janë formuluar në një mënyrë të tillë që i japin përparësi mjeteve
joligjore të pagesës dhe i lënë në disavantazh paratë e gatshme.
Bazuar në rregulloret aktuale të parave të gatshme, paratë e gatshme nuk kanë të ardhme afatgjatë.
Këtu nevojiten përmirësime urgjente!
Të paktën 13 pika kërkojnë përmirësim të konsiderueshëm.
Në të vërtetë, zgjidhja është mjaft e thjeshtë: Nevojiten kushte kornizë uniforme për monedhën ligjore.
Dhe këto duhet të zbatohen edhe për të gjitha mjetet e pagesës ligjore, d.m.th. për euro-n elektronike si dhe për paratë fizike.
Nuk mund të jetë që një monedhë ligjore trajtohet me përparësi ndaj një tjetër.
Kjo video i drejtohet të gjithë anëtarëve të Parlamentit Evropian dhe anëtarëve të Parlamentit Gjerman.
Asnjë politikan nuk duhet të mund të thotë se nuk e dinte.
Faleminderit që ndatë kohë për të trajtuar këtë temë të rëndësishme.
Dhe nëse ende nuk e keni bërë, ju lutem nënshkruani peticionin tim për para www.bargelderhalt.eu