Isang isyu na kasalukuyang nakakaapekto sa maraming bansa ay ang hinaharap ng pera.
Nanganganib itong mapalitan ng digital euro sa malapit na hinaharap.
Tingnan natin kung paano ito umunlad:
● Noong Oktubre 2021, inilunsad ng Eurosystem ang proyektong "Digital Euro" na may dalawang taong yugto ng pagsisiyasat.
● Noong Hunyo 2023, ipinakita ang paunang konsepto para sa disenyo ng digital euro na pinamagatang "Single Currency Package".
● Noong 1 Nobyembre 2025, lumipat ang Eurosystem sa susunod na yugto ng proyekto.
Ang layunin ay ihanda ang Eurosystem para sa posibleng paglabas ng digital euro sa 2029.
Ang pag-unlad ng estratehiya sa salapi ng Eurosystem ay kasalukuyang nag-aalok ng isang natatangi at puno ng
pag-asa na pagkakataon upang itaguyod ang salapi sa batas.
Ito lamang ang tanging paraan upang matiyak ang pangmatagalang pangangalaga nito.
Isang batayan nito ay dapat may obligasyon na tanggapin hindi lamang ang digital euro, kundi pati na rin ang pera.
Obligasyong tanggapin ay nangangahulugang dapat tanggapin ng mga payee ang mga
banknote at barya ng euro bilang legal na salapi.
Ang salapi ay isang subok at napatunayang paraan ng pagbabayad sa loob ng maraming siglo
at dapat itong manatiling magagamit sa atin.
Alam mo ba na anuman ang kinalabasan ng talakayang ito, nasa bawat indibidwal ang responsibilidad na mag-ingat ng pera?
Ang pagpapanatili ng pera ay nakasalalay nang malaki sa kung gaano kadalas pa rin itong
ginagamit – at iyon ay nasa kamay ng populasyon.
Ngunit sino sa atin ang tunay na nakakaalam?
Sa loob ng maraming taon, maraming tao ang walang pag-iisip na sumuko sa kaginhawahan.
NGAYON (!) ang pinakamahalagang yugto para makakuha ng pera!
Kinakailangan nito ang dalawang hakbang mula sa populasyon:
1. Lagdaan ang mga petisyon na iniaalok ngayon upang mapanatili ang salaping papel,
upang patuloy na may obligasyong tanggapin ito.
2. Magbayad nang cash at iwan ang iyong debit card sa bahay.
Hindi tama na pilitin ng ekonomiya ang mga tao na gumamit ng digital na pagbabayad at sa gayon ay suportahan
ang pagnanais ng mga pulitiko na magkaroon ng kontrol.
Sa sumusunod na video, inilalarawan ni Hansjörg Stützle, tagapagtatag ng inisyatibang Bargelderhalt, kung
paano napapalitan ang pera at kung anong kapangyarihan ang taglay ng bawat isa sa atin upang pigilan ito.
Gamitin natin sila nang magkakasama!
"Nais ko lamang idagdag na ang digital na euro na ito ay hindi papalit sa pera, siyempre, kundi sasamahan lamang ito."
Sinusunod ba ng patakaran ang gabay na ito?
Mapapalitan ba ng e-euro ang pera o sasamahan lang nito?
Ngayon ay mayroon tayong natatanging pagkakataon na gawing batas ang cash sa buong Europa.
Ako ay si Hansjörg Stützle.
Ako ang nagpasimula ng petisyong cash sa bargelderhalt.eu, na lagpas nang 200,000 ang pumirma.
Tingnan muna natin ang mga katotohanan.
Nagmungkahi ang Komisyon ng Europa ng dalawang panukalang regulasyon: isa para sa e-euro at isa para sa cash.
Ang problema: ang e-euro, halimbawa, ay dapat na malinaw na tinatanggap sa mga checkout ng
tindahan, samantalang ang cash ay hindi dapat.
Ibig sabihin nito ay maaaring ipagpatuloy ng mga tindahan ang pagtanggi sa pera, ngunit hindi sa e-euro.
Hindi mo kailangang maging propeta para mapagtanto na, sa batayang ito, mapapalitan ang pera at
wala itong pagkakataon na mabuhay nang matagal.
Sa kabutihang-palad, hindi pa naipapatupad ang dalawang iminungkahing regulasyong ito kaya maaari pa itong amyendahan.
Kasalukuyan itong nasa harap ng Komite ng European Parliament para sa Mga Usaping Pang-ekonomiya
at Pananalapi, na kilala bilang Komite ng ECON.
Kapag naririnig ko ang mga pahayag ng ilang politiko sa komiteng ito, nakakaramdam ako ng pagkabalisa at takot.
Sa kasalukuyan, ang kinabukasan ng ating pera ay nasa kamay ng isang maliit na grupo ng mga pulitiko.
Ginoong Repasi, isang Miyembro ng Parlamento ng Europa at kasapi ng Komite ng ECON, ay naglabas ng isang video na hindi maaaring
balewalain, kahit pa may pinakamabuting hangarin sa buong mundo.
Tulad ng sinabi ni G. Repasi sa mismong simula ng video: "Una, ang magandang balita. Walang gustong alisin ang pera."
Oo, sino ang walang sinuman?
"Nababahala kami tungkol sa pera."
Sa tingin ko dapat itong gawing hindi materyal.
Ang mundo ay may sapat na matibay na teknolohiya.
At naniniwala ako na magiging interesado ang mga pamahalaan dito.
"Ngunit ang pera pa rin ang pangunahing isyu."
Sa totoo lang, paulit-ulit kong sinasabi sa mga nagtatanong sa akin kung paano mapapatigil ang pagpuslit ng droga sa ating
mga kapitbahayan na may isang medyo simpleng hakbang para dito:
Ang pag-aalis ng pera ay makakapigil sa paglitaw ng mga lugar na sentro ng bentahan ng droga.
"Nais namin ng lipunang walang salapi."
Ang paghawak ng mga tseke at salapi sa aming kumpanya ay nagkakahalaga sa amin ng limang bilyong dolyar.
Gusto mo ba ng lipunang walang salapi?
Nagsusumikap kami para sa ... Mas marami kaming mapapala kaysa sa sinuman.
"Ang layunin ko ay lumayo tayo sa tradisyonal na perang papel – pera – at lumipat sa mga digital na account."
Nais kong maging isang lipunang walang cash ang ating lipunan.
"Sa Italya, mayroong debate kung dapat itakda ang limitasyon sa pera sa isang libo o tatlong libo."
Sa aking palagay, dapat itong zero.
"Kailangan nating malampasan ang pera."
Dapat tayong magtungo sa isang lipunang walang salapi!
Kung gusto nating lumampas sa cash, kailangan nating, sa ngalan ng langit, itaguyod ang mga transaksyon sa pamamagitan ng mobile
phone at credit card at bumuo ng modelo ng negosyo na nakabatay sa mga tagapagbigay ng serbisyo ng digital na pagbabayad!
Ipinapakita ng mga pahayag na ito ang presyur na nararanasan ng pera.
Tungkol dito, Ginoong Repasi, ano ang iyong nauunawaan sa pag-aalis ng pera kung hindi
ka na makakabayad nang pera sa mga tindahan?
Sa Netherlands, halimbawa, 21% ng mga parmasya at 38% ng mga sinehan ang hindi tumatanggap ng pera.
Hindi mo ba napansin iyon, Ginoong Repasi?
May posisyon kang pagtuturo sa Rotterdam, ang lungsod kung saan hindi na tumatanggap ng pera ang pampublikong transportasyon.
At ano ang nagpapaisip sa iyo na walang gustong magtanggal ng pera?
Nasa kasagsagan na ito.
Hindi ba katumbas na ng pag-aalis ng pera kung hindi ka makababayad nang cash para sa isang £500 na laptop?
Ito ang eksaktong sitwasyon na matagal na naming nararanasan sa Gresya.
Ito ay dahil may limitasyon sa salapi na 500 euro.
Higit pa rito, binabawasan din ng terminong "cash limit" ang kahalagahan ng mga katotohanan.
Pagkatapos ng lahat, ang limitasyon sa pera ay isang pagbabawal na rin sa pera.
Ibig sabihin nito ay ipinagbabawal at parusahan ng batas ang magbayad nang cash para sa mga
kalakal, paninda, at serbisyo na higit sa halagang ito.
Unti-unti nang dumarating sa atin ang mundong walang cash, hakbang-hakbang.
Makikita ito nang napakalinaw sa mga limitasyon ng pera.
Kapag naipakilala na ang limitasyon sa pera, karaniwang binababaan ito at hindi na muling itinataas.
Ganito na ang nangyayari sa siyam na bansa ng EU.
Binanggit ko ang Belhika, Gresya, at Denmark bilang mga halimbawa nito.
Ngunit sa katotohanan, mas dramatiko pa ang sitwasyon sa pera.
Sa huli, ang pera ay nakaugnay sa demand.
Kaya, kung gumagamit man ng pera ang mga tao.
Nagkaroon ako ng pagkakataon na tanungin si G. Hardt, Pinuno ng Dibisyon ng Pera sa Deutsche Bundesbank, ng napakahalagang
tanong sa isang talakayan sa pampublikong tagapagpalabas na SWR.
Tingnan mo mismo kung paano niya sinagot ang tanong ko:
"Marahil dapat mo ring tukuyin kung ano ang demand?"
Gaano kataas dapat ang ratio ng bayad sa salapi?
Sa kasamaang palad, wala nang pera sa kamay ng mga mamamayan dahil lumipat na ang ekonomiya patungo sa pagtanggi sa pera.
Kaya mukhang dito sa Alemanya, may mga tindahan na ngayon na tumatangging tumanggap ng pera.
At alam natin na, sa batayang ito, walang pagkakataon ang cash na mabuhay sa pangmatagalan, dahil ang
ekonomiya ang nagpapasya kung tayo, bilang mga mamamayan, ay may opsyon na magbayad nang cash.
"Ngunit kakausap lang namin tungkol sa Bundesbank."
Bibigyan ko si Ginoong Hardt ng isa pang pagkakataon na sagutin ang tanong.
Ang nakapailalim na tanong ay: talagang gusto mo bang ipagpatuloy ng Deutsche Bundesbank ang pag-imprenta ng pera
kung ikaw ang huling tao sa Alemanya na gusto ng salapi?
Kaya nasaan ang hangganang ito?
"Naniniwala ako na ang tanong ay hindi kung ang Deutsche Bundesbank ay nag-iimprenta ng mga banknote."
Ang tanong ay kung bababa nang malaki ang paggamit ng pera – pagkatapos ng lahat, mayroong
imprastruktura sa likod ng paggamit ng pera.
At ang tanong ay: magkakaroon ba ng katuturan na panatilihin sila kung napakababa ng paggamit ng pera?
Kaya kung ikaw ang huling taong magbabayad nang salapi, tiyak na lilitaw ang tanong:
Sino pa ang nagpapatakbo ng ATM para sa iyo at aling mga tindahan pa ang tumatanggap ng pera?
Kaya, ngayon ay tumama na tayo sa punto:
Ang hinaharap ng pera ay nakasalalay sa huli sa demand.
Kaya kapag halos hindi na nagbabayad nang salapi ang mga tao, dahil hindi na nila magawa pang magbayad nang
salapi, halimbawa, nagiging masyadong mahal ang imprastruktura.
At sasabihin ng mga pulitiko na hindi ito makatwiran at hindi matiis ng lipunan ang mga gastusing ito.
Higit pa rito, hindi tinugunan ni G. Hardt, pinuno ng Sentral na Dibisyon ng Pera ng Deutsche
Bundesbank, ang tanong kung kailan magaganap ang puntong ito.
Kaya, ganito ang aking pagtatasa:
Kung ang ratio ng bayad sa salapi ay bumaba sa 15 porsyento, o sa 10 porsyento sa pinakahuli, lalong
magiging nangingibabaw ang argumentong proporsyonalidad.
Hindi lamang ang Deutsche Bundesbank, kundi pati na rin ang ECB ay malinaw sa kanilang pahayag:
Ipagpapatuloy ng Eurosystem ang pagbibigay ng mga banknote at ang pagpapahintulot sa paggamit nito hangga't may pangangailangan.
Pero ano nga ba ang sinabi ni Ginoong Repasi?
Una, ang magandang balita: walang gustong alisin ang pera.
Wala ba talaga gustong magtanggal ng pera?
Ang katotohanan ay napapalitan na ang pera.
Dahil napakasimple para sa mga nagtitinda na tumanggi sa pera.
Ipinapaliwanag ni G. Repasi ang sitwasyon:
Walang gustong alisin ang pera. Ngunit sa pang-araw-araw na buhay, naging karaniwan na ang mga tindahan ay
naglalagay ng karatulang 'No Cash' sa pasukan at tumatangging tumanggap ng pera sa kahon ng bayaran.
Oo, Ginoong Repasi, tama iyon nang lubos.
At ito mismo ang paraan kung paano tuluyang aalisin ang pera.
Hindi na tayo, ang mga mamamayan, ang humahawak sa kinabukasan ng pera, kundi ang ekonomiya.
Ang ekonomiya ang nagpapasya kung pinapayagan tayong mga mamamayan na magbayad nang salapi.
Kaya naman, nangangahulugan ito:
Sinumang magpipilit na magbayad nang salapi ay dapat maghanap ng ibang nagbebenta.
Wow, ang bait naman.
Maaari na tayong maghanap ng bagong nagbebenta.
Ilipat natin ang sitwasyong ito sa totoong buhay.
Hindi na tumatanggap ng pera ang aking panadero.
Kaya kailangan kong magmaneho ng limang kilometro pa para bumili ng mga tinapay na bilog.
Kaya ngayon, sumakay ka na sa bus.
At sinabi ng drayber ng bus: Pasensya na, card payment na lang ang tinatanggap namin ngayon.
Kaya, hindi pinapayagan ang pagbabayad nang salapi.
Paano ako makakarating sa pinakamalapit na panaderya?
At paano napupunta ang almusal sa aking plato?
Ang lahat ng ito ay bahagi na ng pang-araw-araw na buhay sa maraming lugar sa Europa ngayon.
Nangyari ito sa akin sa Heidelberg.
Tingnan mo mismo:
Nasa Heidelberg ako ngayon at malapit na akong sumakay sa bus na ito – tingnan natin kung ano ang mangyayari pagkatapos.
Ngunit may oras pa.
Oo, kakakilabot lang ako.
Hindi pa, hindi pa, hindi pa, apat na minuto pa ang natitira.
Pagkatapos gusto ko ng tiket papuntang bayan.
Hindi na opsyon ang pera.
Hindi na ba posible?
Hindi naman.
Hindi makapunta kahit saan, walang bus.
Wala nang mga bus?
Walang mas maraming bus.
Dito sa Heidelberg, kung saan wala ni isang bus, hindi ko na ba mababayaran gamit ang nag-iisang legal na salapi?
Hindi, nabago na ito ngayon. Nagkaroon kami ng anim na buwang yugto ng transisyon, at ngayon wala nang gumagana gamit ang pera.
Wala nang gumagana – kaya ano ang gagawin ngayon ng mga bata, ng mga taong may kapansanan, o ng mga matatanda, halimbawa?
Kinakailangan ang agarang aksyon dito upang ibalik sa publiko ang kinabukasan ng cash back.
At ito ay posible lamang kung hinihiling sa mga negosyo at ahensya ng pamahalaan na tumanggap ng pera.
Ito lamang ang tanging paraan upang matiyak ang kalayaan sa pagpili – magbayad nang salapi.
93 porsyento ng mga mamamayang Briton ang nagnanais nito.
Maraming bansa sa Europa ang nagpakilala na ng ganoong obligasyon na tanggapin.
Sa mga bansang ipinapakita sa berde, hindi pinapayagan ang mga nagtitinda na basta na lang tumanggi sa
pera sa pamamagitan ng paglalagay ng karatula sa pinto.
May mga wastong dahilan para ipakilala ang obligasyong ito na tanggapin.
Tingnan natin ang Norway, na nagpakilala ng obligasyong tanggapin ang basura noong 2024.
Ano ang dahilan nito?
Ipinapakita ng mga survey na hanggang 600,000 Norwego ang hindi marunong gumamit ng teknolohiyang digital.
Ito ay katumbas ng higit sa 10 porsyento ng populasyon.
Ang paglalapat ng bilang na ito sa Alemanya ay mangangahulugang mahigit walong milyong tao
ang hindi maisasali sa pampublikong pakikilahok.
Hindi ba iyon isang seryosong paglabag sa mga pangunahing karapatan?
Tingnan natin kung paano inilalarawan ni G. Repasi ang kasalukuyang legal na opinyon sa Alemanya:
Walang obligasyon na tumanggap ng pera para sa mga pribadong indibidwal.
Hindi rin sila umiiral, dahil sa kalayaan ng kontrata na pinoprotektahan ng mga pangunahing karapatan.
Opo, Ginoong Repasi, iyon ang legal na opinyon ng, halimbawa, ng Deutsche Bundesbank.
Ano nga ba ang karapatan ng mga nagtitinda na tumanggi sa pera?
Tanungin natin ang isang abogado at miyembro ng Executive Board ng Deutsche Bundesbank dito sa Frankfurt am Main.
"Mayroon kayong mataas na legal na institusyon ng kalayaan sa kontrata."
Maaaring tukuyin doon ang mga tuntunin sa pagbabayad.
Maaaring, sa huli, tanggihan ng mamimili ang isang kontrata at magpasya na hindi bumili ng isang bagay.
Ngunit paano naman ang iba pang mga pangunahing karapatan, tulad ng karapatan na makilahok sa buhay pampubliko, ang
proteksyon ng pribasiya, ang pagbabawal ng diskriminasyon, at marami pang ibang pangunahing karapatan?
Kung papayagan natin itong mangyari, mawawala ang pera sa ekonomiya.
Mananaig ang batas ng pinakamalakas.
Tingnan natin ito nang mas malapitan.
Ako mismo ay galing sa mundo ng negosyo at alam kong mahalagang ari-arian ang kalayaan sa kontrata.
Ngunit hindi tayo dapat magpadala.
Kapag pantay ang kalagayan ng mga mamimili at nagbebenta, kapaki-pakinabang ang kalayaan sa kontrata.
Ngunit hindi dapat mangyari na ipataw ng mas malakas ang kanyang kalooban sa mas mahina.
Kaya't dapat protektahan ang mga mas mahihinang miyembro, gaya ng ginagawa na ng maraming bansang
Europeo sa pamamagitan ng sapilitang pagtanggap ng salapi.
Ang pagpapakilala ng obligasyon sa pagtanggap ng salapi ay politikal na posible sa anumang kaso!
Ipinapakita ito ng iminungkahing regulasyon para sa digital euro.
Ito ay dahil malinaw na nakasaad na dapat itong tanggapin sa till ng tindahan, at pati na rin ng mga awtoridad ng estado sa .
At paano naman ang pera?
Kailangan ko na ngayong humingi ng pasensya sa inyo habang inihaharap ko ang isang talata na napakakumplikado at
mauunawaan lamang matapos itong pakinggan nang ilang ulit. Sa kasamaang palad, madalas itong mangyari sa mga abogado.
Pero manatili kang nakatutok, ipapaliwanag ko ito sandali.
"Ngunit nangahas siyang magpahayag ng isang punto."
Ang unilateral na paunang pagbabawal sa paggamit ng pera ng mga nagtitinda o tagapagbigay ng serbisyo, halimbawa
sa pamamagitan ng pagpapakita ng karatulang "no cash", ay tahasang hindi kasama sa eksepsyong ito.
Sa madaling salita, ipinagbabawal.
Sinusubukan ipaliwanag ni Ginoong Repasi dito na ang iminungkahing regulasyon sa pera ay tila nagtatakda na hindi
maaaring tanggihan ng mga nagtitinda ang pera sa pamamagitan lamang ng isang karatulang nakalagay sa pintuan ng pasukan.
Sinasabi pa niya na ito ay ipagbabawal.
Malaki ang pagkakamali ni G. Repasi dito.
Tanging Artikulo 10 ng iminungkahing regulasyon sa e-euro ang tahasang nagsasaad na ang unilateral na pagtanggi na may karatula
sa pintuan ng tindahan ay hindi sakop ng kalayaan sa kontrata.
Walang binanggit dito sa iminungkahing regulasyon tungkol sa pera.
Sa ibaba ay makikita mo ang isang detalyadong akademikong sanaysay tungkol sa paksang ito.
Prof. Dr. Zeitler, abogado at dating Pangalawang Pangulo ng Bundesbank, ay nakarating sa isang
ganap na ibang konklusyon kaysa kay G. Repasi.
Sinulat niya sa pahayagang Börsenzeitung:
Una, bagaman malawak ang anyo ng panukalang regulasyon ng European Commission noong Hunyo 2023, ito ay 'malambot' sa
pagkakasabi sa mahalagang punto tungkol sa karapatan ng mamimili na gumamit ng salapi sa mga transaksyong pangkalakalan.
Ayon sa Artikulo 5 ng borador, maaari pa ring ipagbawal ang pera, halimbawa sa pangkalahatang mga tuntunin at
kundisyon o sa pamamagitan ng mga karatulang "Walang Pera".
Tulad ni Prof. Zeitler, nananawagan din ang ECB na maisama sa regulasyon ang probisyon na nagbabawal sa unilateral na
pagtanggi sa pamamagitan ng karatulang nakasabit sa pinto.
Sipi:
Dapat isama sa iminungkahing regulasyon ang isang bagong probisyon na malinaw na nagsasaad na
ipinagbabawal nang maaga ang unilateral na pagbubukod ng salapi.
Ang programa ng ARD na Plusminus ay dumating din sa parehong konklusyon:
Malinaw na itinakda ng EU ang kinakailangan ng legal na panukli para sa digital euro –
ngunit hindi para sa mga banknote at barya.
Upang buodin:
1. Ang ekonomiya ay lalong tumatanggi sa pera.
Ibig sabihin nito ay lalong tumatanggi ang mga café, restawran, panaderya, at tindahan ng sorbetes na tumanggap ng pera.
2. Ang estado ay lalong tumatanggi sa pera.
Ibig sabihin nito ay ang mga pampublikong panlabas na palanguyan, mga tanggapan ng mamamayan, mga bus at
tram, mga paradahan ng sasakyan at mga puwesto sa paradahan ay lalong tumatanggi sa pera.
Pinipilit ang mga mamamayan na magbayad nang digital.
3. Ang e-euro ay nagiging kakumpitensya ng pera.
Sa kasalukuyan, mayroon kaming dalawang paraan ng pagbabayad.
Una, ang digital na pera, na kilala bilang scriptural na pera, at ang salapi, ang tanging legal na panukli.
Kapag ipinakilala ang e-euro, magkakaroon ng pangalawang legal na salapi.
Maaari ring gamitin ang e-euro para sa mga bayad sa mga tindahan.
Ibig sabihin nito ay magiging direktang kakumpitensya ito ng salapi at natural na
kukunin nito ang bahagi ng merkado mula sa salapi.
4. Iniuugnay ng mga bangko sentral ang hinaharap ng pera sa demand.
Ang ECB ay may malinaw nang posisyon hinggil sa usaping ito.
Sinasipi ko: "Ipagpapatuloy ng Eurosystem ang pagbibigay ng mga banknote at ang pagpapahintulot
sa paggamit nito hangga't may pangangailangan."
Kaya't wala nang pagkakataon ang pera na mabuhay.
Tulad ng nakasaad para sa e-euro, kailangan na ngayon ng legal na obligasyon na tumanggap ng salapi.
Tandaan mo, ang obligasyon na tanggapin ang salapi ay isa lamang halimbawa mula sa
iminungkahing regulasyon na kailangang agad na mapabuti.
Sa aming pananaw, may hindi bababa sa 13 na punto na talagang kailangang pagbutihin.
Naipadala na namin ang 13 mungkahing ito para sa pagpapabuti sa isang liham sa Komite sa
mga Usaping Pananalapi ng Parlamento ng Europa.
Ngunit balikan natin ang pahayag ni Gng. Lagarde.
Nais ko lamang idagdag na ang digital na euro na ito ay hindi papalit sa pera, siyempre, kundi sasamahan ito.
Malinaw ang utos ni Gng. Lagarde:
Ang e-euro ay nilalayong magsilbing karagdagan sa pera, hindi kapalit nito.
Narito ang isang metapora para dito:
Nagbibigay sa atin ang pera ng maraming iba't ibang benepisyo.
Nais kong isimbolo ito gamit ang buké ng mga bulaklak na ito.
At ang bawat bulaklak ay isang biyaya na matagal nang nagbibigay sa atin ng pera.
Nais na ngayon ng EU na magkaroon ng isa pang legal na salapi, ang e-euro.
At ang kinakailangan ay na ang e-euro ay karagdagan sa salapi – na ito ay sa esensya isang dagdag.
Ngunit ang layunin ay hindi para unti-unting itulak ng e-euro ang pera sa isang sulok at tuluyang alisin ito.
Sa kasamaang-palad, ang mga iminungkahing regulasyon ay nakasulat sa paraang pabor sa hindi
opisyal na legal tender at nagpapahina sa pera.
Batay sa kasalukuyang regulasyon sa pera, walang pangmatagalang kinabukasan ang pera.
Kailangan itong ayusin nang agarang!
Hindi bababa sa 13 na puntos ang kailangang lubusang pagbutihin.
Sa katunayan, napakasimple ng solusyon: kailangan ang pantay-pantay na mga kondisyon
sa balangkas para sa legal na pananalapi.
At dapat din itong ilapat sa lahat ng legal na pananalapi, ibig sabihin, sa e-euro pati na rin sa salaping papel.
Hindi maaaring bigyan ng pribilehiyong pagtrato ang isang legal na salapi kaysa sa iba.
Ang video na ito ay nakalaan para sa lahat ng mga Miyembro ng Parlamento ng Europa at mga Miyembro ng Parlamento ng Alemanya.
Walang politiko ang dapat makapagsabing hindi nila alam.
Maraming salamat sa paglaan ng oras upang isaalang-alang ang mahalagang isyung ito.
At kung hindi mo pa nagawa, paki-pirma ang aking petisyon para sa pera sa www.bargelderhalt.eu