Имрӯз ман Карл Ҳумитцшро ба студияи Kla.tv-и мо хуш омадед мегӯям. Шумо сардори шуъбаи олмонии созмони ҳуқуқи башар
United for Freedom ва муовини раиси Комиссияи ахлоқ ҳастед.
Ҷаноби Ҳуммитцш, имрӯз дақиқ ду ҳафта мешавад, ки шумо дар зиндон дар Бремерворде бо доктор
Райнер Фюлмих гуфтугӯи ҷолиб ва хеле муфид доштед.
Мо мехоҳем имрӯз каме дар бораи он сӯҳбат кунем. Агар ман дуруст фаҳмида бошам, он баҳс хеле гарм буд.
Аммо ман намехоҳам фаромӯш кунам, ки ӯ аз дидани як фаъоли ҳуқуқи башар, ки дар зиндон ба дидораш омада буд, хеле хушҳол шуд.
Мо аз шодмонӣ якдигарро ба оғӯш кашидем. Ин сӯҳбат хеле, хеле гуворо ва пурмазмун буд ва мо ҳарду хеле хушҳол шудем.
Ман албатта чунин бовар дорам. Мо аллакай мавзӯи ҳуқуқи инсонро, махсусан дар робита бо доктор
Райнер Фюлмих, дар мусоҳибаи қаблӣ баррасӣ карда будем.
Кӯтоҳ, боз як бор дар бораи доктор Райнер Фюлмих. Ӯ ҳуқуқшинос аст, ки дар Олмон ва Иёлоти Муттаҳида иҷозатнома дорад.
Ӯ, бахусус дар давраи пандемияи коронавирус, дар комиссияи марбут ба коронавирус, ки узви он буд, бо ошкор
кардани ҷиноятҳои марбут ба ин беморӣ худро фарқ кардааст.
Аммо ӯ инчунин дар Иёлоти Муттаҳида ҳайати калони ҳакамонро даъват карда буд. Ӯ 150
мутахассиси олиму табиб ва ҳуқуқшиносро ҷамъ овард.
Онҳо айбномаеро таҳия карда буданд, ки маҳз ҳамин ҷиноятҳои марбут ба коронавирусро ба таври муфассал тавсиф мекард.
Ва пас, ба ҳайрат, бар зидди ӯ айб эълом карданд. Ба ҳар сурат, ӯро дар тасарруфи ғайриқонунӣ ё дуздии маблағҳо
айбдор карданд. Мо ҳоло намехоҳем ба ин масъала ворид шавем.
Дар ҳар сурат, ӯ дар Мексика боздошт шуд. Ин чӣ гуна рӯй дод? Оё шумо дар ин бора ягон маълумот доред? Оё
метавонед инро каме бештар шарҳ диҳед, ҷаноби Ҳуммитцш?
Бале, мо гуфтугӯи хеле хуб доштем. Мо инчунин вақти зиёд доштем.
Ӯ нақл кард, ки чӣ гуна ӯро аз Мексика ихроҷ карданд, агар онро метавон ин тавр номид.
Мо ҳанӯз баррасии пурраи файлҳоро нагирифтаем. Ман метавонам танҳо ба он чизе, ки ӯ гуфт,
ва ба файлҳое, ки то ҳол дорем, такя кунам.
Мувофиқи ин, пас аз он ки шиносномаҳояш ғайб зада буданд, ӯро бо баҳонаҳои бардурӯғ ба консулгарии Мексика ҷалб карданд.
Ман наметавонам бо итминон бигӯям, ки ин дақиқ ҳамин тавр рӯй додааст, аммо ӯ ҳамин тавр гузориш додааст ва мо аз
ҳуҷҷатҳо ҳаминро медонем. Ман гумон мекунам, ки ин дуруст аст.
Ӯ ба ман инро ба таври хеле боэътимод гуфт.
Сипас ба ӯ гуфтанд, ки паспортҳо дар он ҷо хоҳанд буд, ки ӯ бояд барои гирифтани онҳо мерафт. Ва сипас
паспортҳои ивазкунанда буданд, ки ӯ бояд мегирифт.
Сипас шиносномаҳои кӯҳна боз ёфт шуданд. Аммо баъд гуфтанд, ки онҳо эътибор надоранд.
Пас ин ҳикоя хеле аҷиб аст ва ман мегӯям, ки онро дуруст анҷом дода наметавонистанд. Ба
назари ман, ин кор хеле пинҳонӣ сурат гирифт.
Ва онҳо ӯро ба фурудгоҳ бурданд. Сипас ӯ дар чизе дармонд, ки фавран намефаҳмид.
Зеро онҳо ӯро ба лагери муҳоҷирон бурданд, толори калоне пур аз муҳоҷирон. Ин таассурот мебахшид,
ки онҳо мехоҳанд ӯро мисли муҳоҷир ихроҷ кунанд.
Аммо ин тавр кор намекунад, зеро он мувофиқ нест. Ӯ ҳеҷ гоҳ ҳеҷ кори нодуруст накардааст.
Вай ба таври қонунӣ ба кишвар ворид шудааст.
Пас дар Мексика ҳеҷ далеле барои ихроҷ кардани ӯ набуд.
То ҳол ҳамааш хеле шубҳанок аст. Ва ба шумо дастрасӣ ба файлҳо дода нашуд, гарчанде ки шумо онро дархост карда будед?
Вай сипас ба Олмон расид. Ӯро аз зинапояҳои қафо, аз назди тамошобинон поён бурданд. Ва дар
поён ӯро фавран афсарони пулис боздошт карданд.
Ӯ дастрасӣ ба парвандаҳоро дархост кард, то фаҳмад, ки чаро боздошт шудааст. Ин дархост қонеъ карда нашуд.
Ва ҳатто то имрӯз мо ҳанӯз ба ҳамаи файлҳо дастрасии пурра надорем.
Пас боздошти касе бидуни огоҳ кардан ғайриқонунӣ аст. Ва агар ҳолат ҳамин тавр бошад, тавре ки ман гуфтам,
мо ҳанӯз ба файлҳо дастрасӣ надорем. Он гоҳ ин ба меъёрҳои байналмилалӣ мухолифат мекунад.
Масалан, кадомҳо?
Масалан, моддаи 15-и GDPR, Қоидаи ҳифзи маълумот.
Сипас моддаи 6-и Конвенсияи Аврупо оид ба ҳуқуқи инсон. Ва Директиваҳои Иттиҳоди Аврупо 2012/13.
Пас қоидаҳое ҳастанд, ки аз шумо талаб мекунанд, ба шахс маълумоти пурра диҳед, ки чаро ӯ боздошт мешавад.
Ва ҳамин чизест, ки дақиқан рӯй надод. Ин ғайриқонунӣ аст, барои як мисол. Вай инро низ талаб
кард, чунон ки ба ман гуфт. Аммо ба ӯ дода нашуд.
Умуман дода нашудааст, вау.
Ва сипас ӯро аввал ба зиндони Росдорф дар наздикии Кассел фиристоданд.
Он ҷо ӯро муддате дар ҳуҷраи танҳоӣ нигоҳ доштанд. Ин низ нақзи ҳуқуқи башар аст. Бар асоси Оинномаи
СММ он ҳатто ҳамчун «азоби сафед» ба шумор меравад.
…ҳа, роҳнамоиҳои СММ. Онҳо муқаррар мекунанд, ки шуморо ҳадди аксар 14 рӯз дар ҳабси танҳоӣ нигоҳ доштан мумкин аст.
Агар аз ин зиёд шавад, умрро кӯтоҳ мекунад. Пас ӯ шаш моҳ дар ҳуҷраи танҳоӣ нигоҳ дошта
мешуд. Бале, ва ҳамин сабаб мо дахолат кардем.
Шумо аз созмони «Иттиҳод барои Озодӣ» дахолат кардед. Шумо дақиқан чӣ кор кардед?
Мо аввал равандро мухтасаран мушоҳида кардем. Мо аллакай қаблан бо он сарукор карда будем, то ҳадде ки ин имконпазир буд.
Сипас мо бо вакили дифои асосӣ сӯҳбат кардем. Мо кӯшиш кардем фаҳмем, ки воқеан бо ӯ чӣ
кор кардаанд. Чӣ гуна бо ӯ муносибат кардаанд.
Пас мо гуфтем, ки парвандаро баррасӣ хоҳем кард. То он замон он танҳо ба масъалаҳои ҳуқуқӣ ва бандҳои
дахлдор дар ҳар ду тараф, яъне суд ва дифоъ, марбут буд.
Аммо мо ба масъалаҳои ҳуқуқи башар ба таври комилан дигар муносибат мекунем. Ин ҳамон корест, ки мо кардем. Мо
ба вакилони Фуеллмих ҳуҷҷати 30-саҳифа пешниҳод кардем.
Вакилон лоиҳаи моро пешниҳод карданд. Дар ниҳоят, ин ба муваффақият овард.
Баъдтар ӯро ба зиндонҳои дигар интиқол доданд. Он дар Бремерворде буд, ки ман он вақт онҷо будам.
Барои адолат, бояд бигӯям, ки дахолати мо воқеан натиҷа дод.
Ӯ шахсан аз муносибате, ки бо ӯ мешавад, ягон шикоят надорад. Мо шароити зиндонро муқаррарӣ мешуморем, чунон ки интизор меравад.
Хуб нест, аммо ин шароитҳо дигар мисли пештара нестанд. Онҳо дигар вуҷуд надоранд.
Бале, аъло. Ва мо ҳатто чанд моҳ пеш, агар дуруст ёд дорам, суханронии доктор Фюлмихро дар як эътироз шунидем.
Паёми аудиои ӯ пахш шуд. Ӯ ба эътирозгарон бо тарзи хеле ҳавасмандкунанда ва дурбинона муроҷиат кард.
Ин воқеан ба ман умед дод. Зеро ӯ, ба ҳар ҳол, касест, ки ҷиноятҳои марбут ба коронавирусро равшан мекунад.
Пас мо ӯро амалан боз эҳсос кардем, на танҳо дар скамейкаи эҳтиётӣ, балки дар майдон низ.
Оё боз чизе пеш меояд? Оё метавонем умедвор шавем, ки ҳоло ба ӯ иҷозат медиҳанд, фаъол бимонад? Ё шумо инро чӣ гуна мебинед?
Агар он тибқи қонун мебуд, ҳа. Он гоҳ ӯ метавонист озодона ҳаракат кунад.
Ӯ маҳкумшуда нест. Ӯ ҳанӯз ҳукм нашудааст. Дар асл ӯ озод аст.
Дар ҳақиқат.
Ҳатто агар ҳуқуқҳои асосии ӯ дар зиндон мувофиқи усулҳои маъмулӣ маҳдуд карда шаванд. Ҳатто агар ин маъмулӣ ба
назар расад, ӯ набояд аз ҳуқуқҳои асосии худ маҳрум шавад.
Яъне, ӯ бояд тавонад зангҳои телефонӣ занад. Ҳамчунин, ӯ бояд иҷозат дошта бошад, ки ҳар вақт хост бо ҷаҳони
беруна муошират кунад. Ӯ бояд тавонад пули шахсӣ дошта бошад.
Дар асл, ӯ бояд тавонад дар он ҷо мисли як шахси оддӣ озодона ҳаракат кунад. Аммо ба ӯ ин иҷозат дода нашудааст.
Ин ягона вақт буд, ки ӯ метавонист бо ҷаҳони беруна муошират кунад. Ҳоло ба ӯ ин кор манъ аст.
Мо ба ин масъалаҳо диққат медиҳем. Мо онҳоро ҳал мекунем. Зеро вазъ наметавонад ҳамон тавр
бимонад. Аз ҷиҳати қонунӣ ин иҷозат дода намешавад.
Пас, агар ман дуруст фаҳмида бошам, доктор Фюлмих ҳуқуқан гунаҳгор дониста нашудааст.
Гуноҳи ӯ исбот нашудааст. Пас, бар асоси тахмини бегуноҳӣ, ӯ бояд озод бошад. Пас ӯ дар зиндон чӣ кор мекунад?
Ман мегӯям, ки ба ӯ набояд иҷозат дода шавад, озодона сухан гӯяд. Аз ин сабаб ӯро бо ин асос нигоҳ медоранд, ки гӯё ӯ
«хатари фирор» дорад. Ин ҳамон айб аст, ки бар ӯ эълом шудааст.
Аҳ, пас ба таври расмӣ ӯро боздошт кардаанд, зеро хатари фирор карданаш вуҷуд дорад. Ин сабаб аст.
Бале, ва сипас мо инро тафтиш кардем. Хуб, ҳеҷ чиз пайдо нашуд. Ҳеҷ далеле нест, ки ӯ мехоҳад
гурезад. Пас то ҳол мо ҳеҷ нишонаеро пайдо накардаем.
Аммо, чуноне ки мо гуфтем, мо ҳанӯз ба файлҳо дастрасии пурра надорем. Аз ин рӯ, ин изҳоротро бояд бо эҳтиёт қабул кард.
Аммо мо дар ҳуҷҷатҳо ягон хатари фирор карданро эътироф намекунем. Ин асоснок нест.
Мувофиқи ин, ӯ метавонад озод карда шавад. Албатта, метавон таги пой ё дигар чораҳои стандартӣ, агар додгоҳ
ҳаминро қарор диҳад, пешбинӣ кард. Ин чораҳо бешубҳа самарабахшанд. Пас ба ин ҳеҷ эътирозе нахоҳад буд.
Мо инро баррасӣ мекунем ва параграфҳои дахлдорро пешниҳод менамоем. Ҳадаф аз байн бурдани масъалаи хатари фирор аст.
Пас ин маънои онро дорад, ки бо он чизе, ки онро «браслетҳои электронӣ»-и по меноманд, ӯ воқеан аллакай озод
аст ва метавонад Иди Мавлуди Масеҳро бо оилааш гузаронад?
Ман ҳаминро фикр мекардам, вақте ки ба дидораш рафтам.
Зеро ҳама чиз нишон медиҳад, ки он чизе, ки дар ин ҷо нисбати ӯ анҷом дода мешавад, ғайриқонунӣ аст.
Аммо, чунон ки гуфтам, боз ҳам бо эҳтиёт. Пас мо воқеан ҳамаи маълумотро надорем.
Шояд сабабҳое бошанд, ки онҳо ӯро дар ҳабс нигоҳ медоранд. Аммо бар асоси он чи то ҳол дидаем, ӯ бояд
тавонад Иди Мавлуди Масеҳро бо ҳамсараш гузаронад.
Дигар ҳеҷ сабабе барои нигоҳ доштани ӯ нахоҳад буд. Аммо, чунон ки гуфтам, ҳоло мо бояд бо вакил боз як давра гузарем.
Мо бо ӯ ҳамкорӣ хоҳем кард, то дастрасии пурра ба файлҳоро талаб кунем. Ман умедворам, ки дар ин талош муваффақ хоҳем шуд.
Мо созмони ҳуқуқи башар ҳастем. Ин маънои онро дорад, ки мо бетараф, байналмилалӣ ҳастем ва ҳуқуқҳои мувофиқ
дорем. Ин ҳуқуқҳо ҳанӯз дар қонунҳои Олмон дарҷ нашудаанд.
Албатта, онҳо дар Олмон низ ҳастанд. Аммо вақте Олмон баъзе қонунҳоро – қонунҳои
байналмилалиро – тасдиқ мекунад, ин масъала дигар аст.
Мо ба бисёр чизҳо ҳамроҳ шудаем ва Олмон моро маҷбур мекунад, ки ин чизҳоро низ қабул
кунем. Ва мо ба ин ӯҳдадорӣ такя хоҳем кард.
Аҳ, ҳа, пас инҳо қоидаҳои байналмилалӣ ҳастанд, мисли Оинномаи СММ, тавре ки мегӯянд, ва чизҳои
шабеҳе низ ҳастанд, ки барои Олмон низ ҳатмӣ мебошанд.
Ин хабарҳои хуб аст. Ин маънои онро дорад, ки ҳангоме ки шумо ба ин файлҳо дастрасӣ пайдо мекунед, вазъ метавонад
дар муддати хеле кӯтоҳ ба нафъи Райнер Фюлмих тағйир ёбад.
Аз нуқтаи назари ҳуқуқи башар, мо тахмин мекунем, ки он аз ҷиҳати ҳуқуқӣ имконпазир аст.
Савол ин аст, ки додгоҳи олмонӣ чӣ гуна вокуниш нишон медиҳад? Судяҳо ва прокурорҳо чӣ гуна рафтор
хоҳанд кард? Оё онҳо ин қонунро риоя хоҳанд кард?
Аллакай рӯй додааст, ки мардум аз худ пурсидаанд, оё прокурорҳо ва додрасҳо ҳанӯз ба қонунҳои Олмон риоя мекунанд ё не.
Баъзан чунин таассурот ба вуҷуд меояд, ки, бигӯем, ин масъала хеле саховатмандона баррасӣ
мешавад. Пас мо аллакай дар ин бора назари худро дорем.
Аммо ин мумкин аст. Тавре ки мо муайян кардем, суд дар мавриди шароити зиндон бо ӯ одилона муносибат кардааст.
Маъмурияти зиндон чораҳои муносибро андешид. Ва он самара дод.
Ман хуб тасаввур карда метавонам, ки муҳокимаҳо дар ҳамин асос идома хоҳанд ёфт. Пас эҳтимол дорад, ки ӯро озод
кунанд ва ба ӯ дастбандҳои по ва дигар чораҳоро татбиқ кунанд.
Аммо он ки ӯ бояд бе ҳукм дар зиндон нишинад. Инро тасаввур кардан ғайриимкон аст. Ва ин ки бо ӯ чӣ гуна муносибат карданд.
Пас муносибати нодурусти қаблӣ. Дигар бас аст. Ҳамчунин табъиз аз ҷониби ӯ ва он тавр, ки
мардумро нодуруст иттилоъ доданд. Ин ғайриинсонӣ аст.
Аз ин рӯ мо худро маҷбур мешуморем, ки ҳамчун созмони ҳуқуқи башар дахолат кунем.
Хуб. Дар он замон ин равшан ҳамчун «lawfare» тамғагузорӣ шуда буд. Ин ба як навъи адолат ишора
мекунад, ки дар мақсадҳои сиёсӣ сӯиистифода мешавад.
Бисёр амалӣ аст барои бартараф кардани мухолифон, масалан донишманди равшанфикр доктор Райнер Фюлмих, аз дастрасӣ.
Ҳамааш хеле шубҳанок буд. Аммо ҳоло шумо назари хуб доред ё умеди хубе доред, ки ин метавонад тағйир ёбад.
Бале, на танҳо ҳамин. Ман фикр намекунам, ки аз гардиш берун кардани ӯ ҳадафи ин масъала бошад.
Таассуроти ман аз муҳокимаҳо ин аст, ки онҳо мехоҳанд, ба ибораи дигар, аз ӯ намуна созанд.
Чӣ гуна?
Ӯ дар Олмон хеле машҳур аст. Ӯ бо одамони баландпоя, ростқавл ва самимӣ кори бузурги таълимӣ анҷом додааст.
Ӯ бо дониши худ таҳқиқотро бо бисёр олимон ва мутахассисон гузаронидааст.
Ӯ ҳамаи инро бо дастааш муаррифӣ кард. Ӯ ҳамин корро дар арсаи байналмилалӣ низ анҷом дод. Аз ин
рӯ, дар он ҷо низ обрӯи хеле қавӣ ва хуб дорад.
Ва бинобар ин ман метавонам тасаввур кунам, ки ҳадаф метавонад ин бошад, ки ӯро намуна созанд.
Ҳар касе, ки ӯро мешиносад, бояд донад: агар шумо ҳоло шӯришӣ рафтор кунед ва дар асл кори хуб анҷом
медиҳед, пас ҳамин чиз метавонад бо шумо низ рӯй диҳад.
Ин таассуроти ман аст, вақте ки ман ба тамоми манзара менигарам. Парвандаи Фюлмих, намунаест барои Олмон ва ҷаҳон.
Хуб, майл. Аммо аз тарафи дигар, низ одамон ва созмонҳои ҳуқуқи башар, ба монанди United for
Freedom, ҳастанд, ки инро хеле бодиққат назорат мекунанд.
Онҳо боварӣ ҳосил мекунанд, ки чунин сӯистифода аз адолат қатъ карда шавад. Ва дар ин ҷиҳат низ хеле
умедбахш аст. Ҳамчунин барои ҳамаи дигар тафтишгарон низ.
United for Freedom ҳеҷ касро дар зиндон ба ҳоли худ намегузорад; ба ҷои ин онҳо кафолат
медиҳанд, ки мардум адолат гиранд ва озод шаванд.
Агар онҳо ягон ҷиноят содир накарда бошанд.
Агар шумо онро ҳамин тавр бигӯед, ман низ бояд, бо адолат, бигӯям, ки мо ҳар ду ҷонибро мебинем.
Масъала танҳо дар он нест, ки мо бар зидди беадолатии судӣ нисбати одамон мубориза мебарем.
Аммо вақте ки коре боақлона ва дуруст анҷом дода мешавад, мо онро возеҳ ва бе ягон шак тасдиқ мекунем.
Ва ҳамин аст, ки барои ман муҳим аст, ки инро бигӯям. Дар бораи вазъи Фюлмих кор анҷом дода
шудааст. Ва ҳоло бо ӯ воқеан хуб муносибат мекунанд.
Ман худам дидам. Ин дуввумин боре буд, ки ман онҷо будам.
Бори аввал ӯ дар яке аз пойҳояш каме ланг буд. Шояд ӯ худро шарманда кард.
Ман аз ӯ напурсидам. Аммо аз пушти сар дидам, ки ӯ мерафт. Ва ин дафъа боз тамошо кардам.
Ва ҳоло ӯ комилан ором буд. Ман бояд бигӯям, ки ҳамин таассурот ба ман расид. Ва ӯ ҳамин тавр рафтор мекард.
Бо ӯ нисбатан хуб муносибат мекунанд. Ғайр аз қонуншиканиҳо.
Ва ман бояд инро таъкид кунам. Тавре ки ман шарҳ дода будам, ӯ ҳуқуқҳо дорад. Ва ин ҳуқуқҳо
маҳдуд карда мешаванд. Ва мо алайҳи ин чора меандешем.
Ин масъалаҳои ҳуқуқӣ ҳастанд, ки метавонанд баррасӣ шаванд. Ва мо гумон мекунем, ки ин ба таври оқилона анҷом дода мешавад.
Аргументҳо ва параграфҳои судӣ, гӯё, рӯи миз гузошта шудаанд.
Мо муҳокима хоҳем кард, мо дар гуфтугӯ иштирок хоҳем кард. Аз ҷумла бо Прокуратураи давлатӣ ва додрасон.
Албатта, бо дифоъ якҷоя. Ман хуб тасаввур карда метавонам, ки дар ин ҷо ҳанӯз ҳам ҳаллиҳо имконпазиранд.
Пас ӯ дар он ҷо то абад ё то рӯзи қиёмат дар азоб монда намешавад.
Пас, чунон ки гуфтам, ман наметавонам дар бораи ҳукмҳо ва парвандаҳои ҷиноятӣ шарҳ диҳам. Аммо аз
нуқтаи назари ҳуқуқи башар амал кардан зарур аст.
Аъло. Бале, ман шавқ дорам, мо шавқ дорем, ҷомеаи ҷаҳонӣ шавқ дорад, ки бубинад парвандаи Фюлмих чӣ гуна пеш хоҳад
рафт ва инчунин чӣ гуна дастрасии ӯ ба ҳуҷҷатҳо хоҳад буд.
Натиҷаҳо чӣ хоҳанд буд. Мо дар тамос хоҳем монд, ҷаноби Ҳуммитцш. Аз шумо барои маълумоти имрӯзаатон бисёр ташаккур.
Ман инчунин мехоҳам ба Kla.TV ташаккур гӯям, ки ба ман ин имкониятро дод, то ин масъаларо ба таваҷҷӯҳи омма расонам.
Барои нишон додан, ки мо дар ин ҷо кори хеле бодиққат ва хеле заҳматталаб анҷом медиҳем ва бешубҳа
овозамон шунида мешавад. Ташаккури зиёд барои сӯҳбат бо мо.