1
00:00:00,000 --> 00:00:00,531


2
00:00:00,531 --> 00:00:08,940
ഒരാൾ കുറച്ചുകാണരുത്: യുദ്ധത്തിൽ
പങ്കെടുക്കുന്നവർക്ക് അത് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും മാരകമാകാം!

3
00:00:08,940 --> 00:00:16,471
യുദ്ധത്തിന് സ്വമേധയാ മുന്നോട്ട് വരുന്നവരെ
തീർച്ചയായും സൈന്യത്തിൻ്റെ പിന്നണിയിൽ

4
00:00:16,471 --> 00:00:21,968
നിർത്തില്ല, മറിച്ച് അവരെ മുന്നണിയിലേക്ക് അയയ്ക്കും.

5
00:00:21,968 --> 00:00:33,069
അത് വ്യക്തമാണ്. യുദ്ധം തലമുറകളെ
സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമാണ്.

6
00:00:33,069 --> 00:00:42,284
യുദ്ധം നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകില്ല. നിങ്ങൾ
സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും, എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ ബോണിൽ

7
00:00:42,284 --> 00:00:51,827
നിർമ്മിച്ചതുപോലെ ഒരു വീടും പൂന്തോട്ടവും
ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്താലും അത് നിങ്ങളെ വിട്ടുപോകില്ല.

8
00:00:51,827 --> 00:01:00,384
എല്ലാ സ്നൈപ്പർമാരും, എല്ലാ സ്നൈപ്പർമാരും, അവർ
നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, തങ്ങൾ ആളുകളെ കൊന്നിട്ടുണ്ടെന്ന

9
00:01:00,384 --> 00:01:05,085
യാഥാർത്ഥ്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ല.

10
00:01:05,085 --> 00:01:12,445
കാരണം രാത്രിയിൽ അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ആ മുഖങ്ങൾ
തിരിച്ചുവരും, അവയ്ക്ക് അവയെ ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ല.

11
00:01:12,445 --> 00:01:23,687
ഫലം ഒന്നുകിൽ മദ്യമോ മാനസിക സ്വാധീനം
ചെലുത്തുന്ന മരുന്നുകളോ ആത്മഹത്യയോ ആണ്.

12
00:01:23,687 --> 00:01:32,448
അത് മുഴുവൻ യുദ്ധത്തിനും ബാധകമാണ്. യുദ്ധത്തിന് പല മുഖങ്ങളുണ്ട്.

13
00:01:32,448 --> 00:01:41,976
എന്നാൽ ഒരു രാജ്യത്തെ കീഴടക്കുന്ന യുദ്ധത്തിന് ഒരേയൊരു മുഖമേയുള്ളൂ.

14
00:01:41,976 --> 00:01:47,375
അവൻ ജനങ്ങളെയും, അവരുടെ ചരിത്രത്തെയും,
അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.

15
00:01:47,375 --> 00:01:53,737
അപ്പോൾ, ആരാണ് ഇപ്പോഴും യുദ്ധത്തിൽ പങ്കാളിയാകാൻ
ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള

16
00:01:53,737 --> 00:01:58,608
ആദർശവാദിയായി അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവിടെ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്...?

17
00:01:58,608 --> 00:02:08,895
എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്, എൻ്റെ കാര്യത്തിൽ അത് തികച്ചും... –
ആരെങ്കിലും അങ്ങനെയൊന്ന് ചെയ്യുന്നത് എനിക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ

18
00:02:08,895 --> 00:02:15,455
പോലും കഴിയില്ല! ഇതൊരു സിനിമയല്ല! ഇതിൽ ഒരു രസവുമില്ല!

19
00:02:15,455 --> 00:02:25,735
ഒരുപക്ഷേ സിനിമയിൽ ഒരു പാലം തകർന്നു
പോകാം. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം വ്യത്യസ്തമാണ്.

20
00:02:25,735 --> 00:02:35,336
എല്ലാ ദിവസവും എല്ലാ മണിക്കൂറിലും അത് നിങ്ങളുടെ
സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചാണ്. അതിനെ നിസ്സാരമായി കാണരുത്.

21
00:02:35,336 --> 00:02:39,897
നിങ്ങൾക്ക് ആരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.

22
00:02:39,897 --> 00:02:46,288
പക്ഷേ ഞാനിതിനെക്കുറിച്ച് രണ്ടുതവണ
ചിന്തിക്കും...! നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും വേണ്ട എന്ന് പറയാം.

23
00:02:46,288 --> 00:02:52,664
യുദ്ധം എന്നാൽ എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്?
ജർമ്മനിയിൽ എത്രപേർക്കാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അത് അറിയാവുന്നത്?

24
00:02:52,664 --> 00:02:55,991
ആർക്കിയ യുദ്ധം സിനിമകളിലോ വാർത്തകളിലോ നിലനിൽക്കുന്നു.

25
00:02:55,991 --> 00:03:00,138
വ്യത്യാസം: നിങ്ങൾ അതിനിടയിൽ അല്ല,
മറിച്ച് ഒരു കാഴ്ചക്കാരൻ മാത്രമാണ്.

26
00:03:00,138 --> 00:03:04,528
ജർമ്മനിയിൽ മൂന്ന് തലമുറകളിലേറെയായി യുദ്ധം നടന്നിട്ടില്ല.

27
00:03:04,528 --> 00:03:07,755
ഇപ്പോൾ നാറ്റോ രാജ്യങ്ങൾ വൻതോതിൽ പുനർസജ്ജീകരണം നടത്തുകയാണ്.

28
00:03:07,755 --> 00:03:12,553
ചെലവഴിക്കുന്ന കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ
കാര്യത്തിൽ, ശൂന്യമായ ഖജനാവ് ഒരു പ്രശ്നമായി തോന്നുന്നില്ല.

29
00:03:12,553 --> 00:03:17,403
മറിച്ച്, റിസർവിസ്റ്റുകളുടെ അസോസിയേഷൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ സമീപകാല
പ്രസ്താവന പ്രകാരം, യുദ്ധമുണ്ടായാൽ, ജർമ്മൻ സായുധ

30
00:03:17,403 --> 00:03:23,497
സേനയ്ക്ക് പ്രതിദിനം ഏകദേശം 1,000 വീരമൃത്യു വരിച്ചതോ
ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റതോ ആയ സൈനികർക്ക് പകരക്കാരെ ആവശ്യമായി വരും.

31
00:03:23,497 --> 00:03:28,325
അത് മൂന്ന് വർഷം കൊണ്ട് ഏകദേശം 1.1 ദശലക്ഷം വരും.

32
00:03:28,325 --> 00:03:34,407
തൽക്കാലം ഇതിൽ ഭൂരിഭാഗവും സ്വമേധയാ ഉള്ളതാണെന്ന്
കണക്കാക്കുന്നതിനാൽ, ബുണ്ടസ്‌വെർ സ്കൂളുകളിലും ബസ് സ്റ്റോപ്പുകളിലും

33
00:03:34,407 --> 00:03:37,820
കുട്ടികളുടെ പരിപാടികൾക്കിടയിലും പരസ്യം ചെയ്യുന്നു.

34
00:03:37,820 --> 00:03:41,237
നല്ല ശമ്പളം കിട്ടുന്ന ഒരു സാഹസിക അവധിക്കാലം പോലെ.

35
00:03:41,237 --> 00:03:50,195
പക്ഷേ ഇത് യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചാണ്! ഇത് കൊല്ലുന്നതിനെക്കുറിച്ചും
കൊല്ലപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമാണ്! ഇത് നാശത്തെക്കുറിച്ചാണ്!

36
00:03:50,195 --> 00:03:54,642
ഈ ദൃക്സാക്ഷി വിവരണങ്ങൾ, വെറും കാഴ്ചക്കാരായിരുന്നില്ല,
മറിച്ച് നേരിട്ട് ബാധിക്കപ്പെട്ട ജർമ്മനിയിലെ

37
00:03:54,642 --> 00:03:57,880
ജനങ്ങൾ എന്താണ് അനുഭവിച്ചതെന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

38
00:03:57,880 --> 00:04:04,818
മുന്നണിയിലെ എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന വീരന്മാരല്ല,
ഇന്നും വൈകാരിക മുറിപ്പാടുകൾ പേറുന്ന കുട്ടികളാണ്.

39
00:04:04,818 --> 00:04:11,815
ഞാൻ 1932-ൽ ജനിച്ചു, യുദ്ധം
അവസാനിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് പതിമൂന്ന് വയസ്സായിരുന്നു.

40
00:04:11,815 --> 00:04:15,172
യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ നിങ്ങൾ എവിടെയാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്?

41
00:04:15,172 --> 00:04:25,906
യുദ്ധം മ്യൂണിക്കിൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, വളരെ
കേന്ദ്രത്തിൽ, ശരി, പൂർണ്ണമായും അല്ല, പക്ഷേ ഏകദേശം നഗരമധ്യത്തിൽ.

42
00:04:25,906 --> 00:04:33,323
ഞാൻ ജനിച്ചത് കടലിനരികിലാണ്, അല്ലെങ്കിൽ കൃത്യമായി
പറഞ്ഞാൽ തീരപ്രദേശത്താണ് – കിഴക്കൻ പ്രഷ്യയിലെ ക്രാൻസിൽ.

43
00:04:33,323 --> 00:04:37,856
അനന്തമായി കഷ്ടം സഹിച്ച രാജ്യമാണിത്.

44
00:04:37,856 --> 00:04:46,047
എനിക്ക് എത്ര വയസ്സായിരുന്നു? ഞങ്ങൾ ക്രാൻസിൽ നിന്ന്
ഓടിപ്പോയപ്പോൾ എനിക്ക് ഏകദേശം നാല് വയസ്സും

45
00:04:46,047 --> 00:04:51,958
മുക്കാൽ വയസ്സുമായിരുന്നു, ഞാൻ 1940 ഫെബ്രുവരിയിൽ ജനിച്ചു.

46
00:04:51,958 --> 00:05:02,950
എല്ലാം തകർന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എൻ്റെ അമ്മ
സെപ്റ്റംബറിൽ ക്രാൻസിനെ ട്രെയിനിൽ തനിച്ചാക്കി ഒളിച്ചോടി.

47
00:05:02,950 --> 00:05:12,798
കാരണം, ദൂരെയായി പീരങ്കികളുടെ ഇടിമുഴക്കം ഞങ്ങൾ കേട്ടിരുന്നു,
രാത്രിയിൽ കൊയൻസ്ബെർഗ് കത്തുന്നത് കാണുകയും ചെയ്തിരുന്നു –

48
00:05:12,798 --> 00:05:18,832
തീർച്ചയായും, അത് ഞങ്ങളെപ്പോലെ കുട്ടികളല്ല, മുതിർന്നവരായിരുന്നു.

49
00:05:18,832 --> 00:05:22,587
ബോംബർ വിമാനങ്ങൾ പറന്നുവന്ന് എല്ലാം തകർത്തുനിലത്തിനിരക്കി.

50
00:05:22,587 --> 00:05:32,259
ഞങ്ങൾ കടൽത്തീരത്ത് തന്നെ താമസിച്ചിരുന്നു
– ഒരു സ്വർഗ്ഗം പോലെ, ഒരു സ്വർഗ്ഗം പോലെ!

51
00:05:32,259 --> 00:05:39,054
ഞങ്ങളെ, ഒരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഈ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പിഴുതെടുത്തു.

52
00:05:40,899 --> 00:05:48,310
എൻ്റെ അമ്മ മൂന്ന് കുട്ടികളെയും
കൈപിടിച്ചു. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ജോലക്കാരി ഉണ്ടായിരുന്നു.

53
00:05:48,310 --> 00:05:52,353
കയ്യിൽ ഒരു സ്യൂട്ട്കേസുമായി, അതായത് ഞങ്ങളുടെ
മുതുകിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുമായി, പിന്നെ അവളുടെ സഹോദരി

54
00:05:52,353 --> 00:05:54,904
താമസിച്ചിരുന്ന ഓസ്ട്രിയയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ട്രെയിനിൽ പോയി.

55
00:05:54,904 --> 00:06:08,281
അത് 1943-ൽ ആരംഭിച്ചു, പിന്നെ 1944-ൽ ഒരുപാട് ബോംബാക്രമണങ്ങൾ
ഉണ്ടായതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് മ്യൂണിക്ക് വിടേണ്ടി വന്നു.

56
00:06:08,281 --> 00:06:14,007
14 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളുള്ള അമ്മമാർക്ക് പോകേണ്ടിവന്നു.

57
00:06:14,007 --> 00:06:21,966
അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അവർ തയ്യാറായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ,
കുട്ടികളെ വെറുതെ എവിടെയെങ്കിലും തനിച്ചാക്കിപ്പോകുമായിരുന്നു.

58
00:06:21,966 --> 00:06:27,708
എവിടെയാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല, അതിനാൽ അത്
ഞങ്ങൾക്ക് പ്രധാനമായിരുന്നില്ല, കാരണം

59
00:06:27,708 --> 00:06:30,982
ഞങ്ങൾ സ്വമേധയാ മ്യൂണിക്ക് വിട്ടുപോന്നതാണ്.

60
00:06:30,982 --> 00:06:34,332
പക്ഷേ താമസിക്കാൻ ഒരിടം കണ്ടെത്താൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.

61
00:06:34,332 --> 00:06:42,306
സാധാരണയായി, നഗരത്തിന് പുറത്ത്, വലിയ നഗരത്തിൽ
നിന്ന് അല്പം ദൂരെയുള്ള ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ

62
00:06:42,306 --> 00:06:47,863
താമസിച്ചിരുന്ന ആരും നഗരവാസികളെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല.

63
00:06:47,863 --> 00:06:57,208
അവർ ചെയ്തിരുന്ന കൃഷിപ്പണികൾക്ക് അവർ
അനുയോജ്യരായിരുന്നില്ല, അതാണ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്.

64
00:06:57,208 --> 00:07:03,031
അതേ വാക്കുകളിലല്ല, പക്ഷേ എന്താണ്
സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകും.

65
00:07:03,031 --> 00:07:09,063
യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്കുള്ള ഓർമ്മകൾ എന്തൊക്കെയാണ്,
പീരങ്കിപ്പാച്ചലിന്റെ ശബ്ദം ഒഴികെ, കൊയിനിഗ്സ്ബെർഗ് – ഞങ്ങൾ

66
00:07:09,063 --> 00:07:14,261
കുട്ടികളായിരുന്നപ്പോൾ അത് കാണാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല, കാരണം
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഉറങ്ങാൻ പോകുമായിരുന്നു – അവിടെ

67
00:07:14,261 --> 00:07:19,849
അശാന്തിയുണ്ടായിരുന്നു എന്നതൊഴികെ, അവർ ഞങ്ങളോട് അത്
പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങൾ പീരങ്കിപ്പാച്ചലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.

68
00:07:19,849 --> 00:07:30,912
എന്നാൽ പിന്നീട് എന്തോ ഒന്ന് ഉയർന്നുവന്നു, അത് എൻ്റെ
ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് പറയാം.

69
00:07:30,912 --> 00:07:39,345
ഒളിച്ചോടിയത് മൂലമുണ്ടായ ഈ അസ്വസ്ഥത വെറുതെ
അപ്രത്യക്ഷമായില്ല; അത് എവിടെയോ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്.

70
00:07:39,345 --> 00:07:48,440
അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരിക്കലും
എത്തിച്ചേരുന്നില്ല. നിങ്ങൾ എപ്പോഴും എവിടെയോ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു...

71
00:07:48,440 --> 00:07:54,318
അതുകൊണ്ട് വീട്, വീട് എനിക്ക് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട
ഒന്നായിരുന്നു, എൻ്റെ സഹോദരീസഹോദരന്മാർക്കും അങ്ങനെത്തന്നെ.

72
00:07:54,318 --> 00:07:59,771
അതിനുശേഷം വർഷങ്ങളോളം ഞങ്ങൾ
വീടിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

73
00:07:59,771 --> 00:08:06,829
ഒരു ആൺകുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ, എൻ്റെ നാടിനെ, ഒരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ,
വിമോചിപ്പിക്കാൻ റഷ്യക്കാർക്കെതിരെ

74
00:08:06,829 --> 00:08:14,341
യുദ്ധത്തിന് പോകാൻ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനെന്ന നിലയിൽ
ഞാൻ തയ്യാറായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.

75
00:08:14,341 --> 00:08:19,885
എനിക്കത് നന്നായി ഓർമ്മയുണ്ട് – ഏകദേശം 80,000
ഹംഗേറിയൻകാര് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട 1956-ലെ ഹംഗേറിയൻ

76
00:08:19,885 --> 00:08:24,648
പ്രക്ഷോഭത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് തീർച്ചയായും അറിയാമല്ലോ.

77
00:08:24,648 --> 00:08:34,646
അന്ന് എനിക്ക് 16 വയസ്സായിരുന്നു, സോവിയറ്റുകാർക്കെതിരെ
പോരാടാൻ ഞാൻ ഹംഗറിയിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.

78
00:08:34,646 --> 00:08:37,854
അപ്പോൾ അതൊരു തോന്നൽ മാത്രമായിരുന്നു.

79
00:08:37,854 --> 00:08:44,997
പിന്നെ എന്നെ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ മറ്റൊരു സംഭവം നടന്നു.

80
00:08:44,997 --> 00:08:55,939
ഞാൻ 'നായ്ക്കൾക്കുട്ടികളെ'ക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സിനിമ
കണ്ടു. നീ അത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

81
00:08:55,939 --> 00:09:09,818
ഈ സിനിമ കണ്ടപ്പോൾ, എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും അപരിചിതമായ
ഒരു തരത്തിൽ കരച്ചിൽ വന്നു. എനിക്കത് അറിയില്ലായിരുന്നു.

82
00:09:09,818 --> 00:09:15,475
കരഞ്ഞത് ആ മനുഷ്യനായിരുന്നു, പക്ഷേ സത്യത്തിൽ ഞാൻ
അത്രയധികം കരഞ്ഞു, എൻ്റെ മുഖത്തുകൂടി കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയിരുന്നു.

83
00:09:15,475 --> 00:09:19,552
എൻ്റെ ഭാര്യ ആകെ തളർന്നുപോയി: "നിനക്കെന്തുപറ്റി?"

84
00:09:19,552 --> 00:09:22,874
ഞാൻ ഇവിടെ ചെന്നായക്കുട്ടികളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സിനിമ കണ്ടു.

85
00:09:22,874 --> 00:09:29,232
അപ്പോഴാണ് എൻ്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന്
നശിച്ചുപോയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

86
00:09:29,232 --> 00:09:38,075
ഈ വേദനകളും ഭയങ്ങളും, ഒരു തരത്തിൽ
പറഞ്ഞാൽ, ഈ സിനിമ മൂലം പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്.

87
00:09:38,075 --> 00:09:41,825
അതൊരു ഡോക്യുമെന്ററി സിനിമയായിരുന്നു - ഈ കുട്ടികളെക്കുറിച്ച്.

88
00:09:41,825 --> 00:09:47,325
ഈ കുട്ടികൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, അവർ തങ്ങളെക്കുറിച്ചും, തങ്ങളുടെ
ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും, എങ്ങനെയുണ്ടെന്നുമൊക്കെ സംസാരിച്ചു.

89
00:09:47,325 --> 00:09:59,794
റഷ്യക്കാർ ക്രാൻസിനെ പിടിച്ചെടുത്തപ്പോൾ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന
ആളുകളെ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടി, അവർ അവിടെ അനുഭവിച്ചത് ഭയാനകമായിരുന്നു.

90
00:09:59,794 --> 00:10:06,802
ആൺകുട്ടികൾ – ഒരുപക്ഷേ പത്തോ എട്ടോ വയസ്സുള്ളവർ, അല്ലെങ്കിൽ അതിലും
അല്പം പ്രായം കൂടിയവർ – വേലികളിൽ നിന്ന് മൃതദേഹങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തു.

91
00:10:06,802 --> 00:10:12,132
അതായത്, ആളുകൾ അവരുടെ നിലവറകളിൽ നിന്ന്
പുറത്തുവന്നു, കഴിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാതെ വേലികളിൽ

92
00:10:12,132 --> 00:10:15,224
പിടിച്ചുനിന്ന് തണുത്തുവിറങ്ങലിച്ചു മരിച്ചു.

93
00:10:15,224 --> 00:10:21,943
പിന്നീട് ഈ ആളുകൾ അവരെ കൗമാരപ്രായക്കാരായി
അടക്കം ചെയ്യാനായി ശ്മശാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

94
00:10:21,943 --> 00:10:24,591
ഉദാഹരണത്തിന്, ബലാത്സംഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും എനിക്കറിയാം.

95
00:10:24,591 --> 00:10:29,389
എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു... ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു റെഡ് ക്രോസ്
നഴ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു... – പക്ഷേ അതെല്ലാം

96
00:10:29,389 --> 00:10:33,379
യുദ്ധത്തിന് ശേഷമാണ് സംഭവിച്ചത്, അതായത്, ആളുകളുടെ അനുഭവങ്ങൾ.

97
00:10:33,379 --> 00:10:43,841
എന്നിരുന്നാലും, നീതിക്കായി ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു
എന്നതും, റഷ്യൻ നച്ചാൽനിക് അഥവാ മേയർ ജർമ്മൻ കുട്ടികളോട്

98
00:10:43,841 --> 00:10:49,732
വളരെ സൗഹൃദപരമായി പെരുമാറിയിരുന്നു എന്നതും പറയേണ്ടതുണ്ട്.

99
00:10:49,732 --> 00:10:55,845
അയാൾക്ക് കാര്യമായി ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആളുകൾ
പട്ടിണി മൂലം മരിക്കുകയായിരുന്നു; കഴിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട്

100
00:10:55,845 --> 00:10:59,716
അവർ മരിക്കുന്നു, തണുത്തുവിറച്ച് മരിക്കുന്നു.

101
00:11:01,440 --> 00:11:08,466
പിന്നീട് കേട്ട കാര്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി
ക്രാൻസിൽ സംഭവിച്ചത് എനിക്ക് പറയാൻ മാത്രമേ കഴിയൂ.

102
00:11:08,466 --> 00:11:18,747
അതിനാൽ ആയിരക്കണക്കിന് നിവാസികൾ
കൊല്ലപ്പെടുകയും ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

103
00:11:18,747 --> 00:11:24,161
എനിക്കൊരു കഥ അറിയാം, ഉദാഹരണത്തിന് –
നിങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, അതായത്, എനിക്കറിയില്ല?

104
00:11:24,161 --> 00:11:29,947
ഗർഭിണിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ റഷ്യൻ സൈനികർ മുറിയിൽ
നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയും,

105
00:11:29,947 --> 00:11:34,990
കോണിപ്പടികൾ വഴി താഴേക്ക് വലിച്ചിടുകയും ചെയ്തു.

106
00:11:34,990 --> 00:11:45,482
അല്ലെങ്കിൽ ഏകദേശം 15/16 വയസ്സുള്ള ഒരു ആൺകുട്ടി, അവന്റെ വയറ്റിൽ ഒരു
റഷ്യൻ സൈനികൻ അവന്റെ കുടലുകൾ പുറത്തുവരുന്നതുവരെ നൃത്തം ചെയ്തു.

107
00:11:47,161 --> 00:11:53,848
പക്ഷേ ഞാനത് സ്വയം അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല, അത്
അനുഭവിച്ചവരാണ് എനിക്കതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു തന്നത്.

108
00:11:53,848 --> 00:11:58,976
യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത്, ഞങ്ങൾ നാട്ടിൻപുറത്തായിരുന്നു.

109
00:11:58,976 --> 00:12:09,569
അതും എത്രയോ ദുർബലവും, തീരെ നിലവാരമില്ലാതെ രൂപകൽപ്പന
ചെയ്തതുമായ ഒരു കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ – നാലുപേർക്ക്, അതായത് മൂന്ന്

110
00:12:09,569 --> 00:12:17,951
കുട്ടികളും അവരുടെ അമ്മയും താമസിക്കാൻ പന്ത്രണ്ട് ചതുരശ്ര മീറ്റർ.

111
00:12:17,951 --> 00:12:28,352
അങ്ങനെയായിരുന്നു... ഫാം റോഡിലായിരുന്നു, അത് ഒരു
ചരിവിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോവുകയായിരുന്നു, ഞങ്ങൾ മുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.

112
00:12:28,352 --> 00:12:35,880
ഞങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്ന ഈ മുറി ഒരു അനുബന്ധ നിർമ്മിതിയായിരുന്നു.

113
00:12:35,880 --> 00:12:42,955
പിന്നീട് ഫാമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കും പഴത്തോട്ടത്തിലേക്കും.

114
00:12:42,955 --> 00:12:49,786
അവിടെ ഒരു ഇടുങ്ങിയ വഴിയുമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അത്
പാവ് ചെയ്തതോ മറ്റോ ഒന്നുമായിരുന്നില്ല. അതുപോലെ വെറുതെ...

115
00:12:49,786 --> 00:12:55,300
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ, ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയി.

116
00:12:55,300 --> 00:13:01,248
അതുകൊണ്ട്, ജോലിക്ക് പോകേണ്ടതില്ലാത്ത ആരെങ്കിലും ഒഴികെ,
മറ്റാരും നടക്കാൻ പോകുമായിരുന്നില്ല – ഒരുപക്ഷേ പകൽ

117
00:13:01,248 --> 00:13:05,647
സമയത്ത് പോലും, കാരണം അവർക്ക് അതിനും സമയം കിട്ടുമായിരുന്നില്ല.

118
00:13:05,647 --> 00:13:14,120
യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ,
വാഫൻ-എസ്എസ്-ന്റെ ഒരു മുഴുവൻ ബറ്റാലിയനും എത്തി.

119
00:13:14,120 --> 00:13:19,198
അതിന് നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമുണ്ടോ
എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അതൊരു പ്രത്യേക

120
00:13:19,198 --> 00:13:23,668
യൂണിറ്റായിരുന്നു, അതിന് പ്രത്യേക ദൗത്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

121
00:13:23,668 --> 00:13:31,935
സത്യം പറഞ്ഞാൽ, അവർ അത്രയൊന്നും പൊതുവെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നില്ല;
അവർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ

122
00:13:31,935 --> 00:13:37,905
കഴിയുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, അവരെ എല്ലാവരും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.

123
00:13:37,905 --> 00:13:44,082
ആളുകൾ എല്ലാവരും ഗ്രാമത്തിൽ പലയിടത്തായി,
എവിടെയെന്നറിയാത്ത താമസസ്ഥലങ്ങളിലായി

124
00:13:44,082 --> 00:13:48,961
ചിതറിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോയില്ല.

125
00:13:48,961 --> 00:14:02,160
പക്ഷേ ഞങ്ങൾ ഫാമിന് പുറത്ത് താമസമാക്കിയതിന് ശേഷം, അവിടെ
നിന്നിരുന്ന ആ പഴയ വീട് വെറുമൊരു കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ മാത്രമായിരുന്നു.

126
00:14:02,160 --> 00:14:09,263
കക്കൂസിൽ പോകാൻ ഞങ്ങൾക്ക് പഴത്തോട്ടത്തിന് ചുറ്റും
നടന്നും പിന്നെ മുറ്റത്തേക്ക് കടന്നും പോകേണ്ടിയിരുന്നു.

127
00:14:09,263 --> 00:14:15,312
അതൊരു ലളിതമായ ഒന്നായിരുന്നു, ഒരു കുഴിപ്പുര എന്ന് പറയാം.

128
00:14:15,312 --> 00:14:25,020
അപ്പോൾ അവിടെ സൈനികരും ഉണ്ടായിരുന്നു, എനിക്ക് മലമൂത്രവിസർജ്ജനത്തിന്
പോകണമായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവരിൽ ഒരാൾ പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ

129
00:14:25,020 --> 00:14:31,420
കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ച് എന്നെ കളപ്പുരയിലേക്ക് വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

130
00:14:31,420 --> 00:14:35,919
എന്തുകൊണ്ടോ നിന്നോട് അവന് നല്ല
ഉദ്ദേശ്യങ്ങളല്ല ഉള്ളതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

131
00:14:35,919 --> 00:14:42,464
എന്നിട്ട് ഞാൻ കൊലപാതകിയെപ്പോലെ അലറി, അത് എൻ്റെ പതിവ് രീതിയല്ല.

132
00:14:42,464 --> 00:14:51,668
പിന്നെ, ദൈവം സഹായിച്ച്, കർഷകന്റെ പെൺമക്കളിലൊരാൾ
അങ്ങോട്ട് വന്ന്, ഉടൻ തന്നെ അവനെ പിടിക്കാൻ പാഞ്ഞു – അവൾ

133
00:14:51,668 --> 00:14:56,061
ശക്തയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു – എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:

134
00:14:56,061 --> 00:15:03,120
ആ കുട്ടിയെ വിടൂ! ഇപ്പോൾത്തന്നെ! അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ
എല്ലാവരെയും വിളിച്ചുകൂട്ടും, അപ്പോൾ നിനക്ക് വലിയ വിഷമമാകും!

135
00:15:03,120 --> 00:15:08,442
അവൻ ഒരുപക്ഷേ അത്രയധികം അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയിരിക്കാം,
എനിക്കറിയില്ല, എന്തായാലും അവൻ എന്നെ വിട്ടു. അവൾ

136
00:15:08,442 --> 00:15:12,873
എന്നെ പിടിച്ചെടുത്ത് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

137
00:15:12,873 --> 00:15:18,365
അതെ, ഞാനത് കണ്ടില്ല.

138
00:15:20,833 --> 00:15:30,891
പിന്നീട് മറ്റൊരാൾ എന്നെ
സംരക്ഷിച്ചപ്പോഴും എനിക്കത് വീണ്ടും സംഭവിച്ചു.

139
00:15:30,891 --> 00:15:34,988
അങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും മ്യൂണിക്കിൽ തിരിച്ചെത്തിയത്.

140
00:15:34,988 --> 00:15:41,305
എന്നും അവിടെ വൈദ്യുതി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

141
00:15:41,305 --> 00:15:48,188
അതുകൊണ്ട്, ശൈത്യകാലത്ത് വൈകുന്നേരത്തോടെ ഒരു കെട്ടിടത്തിനുള്ളിൽ
പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

142
00:15:48,188 --> 00:15:54,083
അതുകൊണ്ട് കുറച്ചുകാലം അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്
നിങ്ങൾക്ക് അവിടുത്തെ വഴികളെല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു.

143
00:15:54,083 --> 00:15:58,920
എനിക്ക് ആ വീട്ടിൽ കയറണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു,
പക്ഷേ അത് അസാധ്യമായിരുന്നു; കാരണം താഴത്തെ

144
00:15:58,920 --> 00:16:02,513
നിലയിൽ ആർക്കും താക്കോലുണ്ടായിരുന്നില്ല...

145
00:16:02,513 --> 00:16:09,612
ഞാൻ പ്രവേശിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച വീടിന്റെ
വാതിൽക്കൽ അവൻ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

146
00:16:09,612 --> 00:16:14,138
എന്നിട്ട് അവൻ എന്നെ അങ്ങോട്ട് വലിച്ചിഴയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

147
00:16:14,138 --> 00:16:20,965
ഞാൻ വീണ്ടും ഭയാനകമായി അലറി, അപ്പോൾ ഭാഗ്യവശാൽ അടുത്ത
വീട്ടിൽ നിന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ

148
00:16:20,965 --> 00:16:26,161
പുറത്തേക്ക് വന്നു, അവന് എന്നെക്കാൾ അല്പം പ്രായം കൂടുതലായിരുന്നു.

149
00:16:26,161 --> 00:16:34,154
അവനും അവനെ അറിയാമായിരുന്നു, ഉടൻ എൻ്റെ
അടുത്തേക്ക് വന്ന്, കൈ പിൻവലിച്ച് പറഞ്ഞു:

150
00:16:34,154 --> 00:16:40,217
നീ ആ പെൺകുട്ടിയെ ഇനിയും തൊട്ടാൽ, അവൾ
എൻ്റെ കാമുകിയാണ്, ഞാൻ നിന്നെ തല്ലിത്തകർക്കും!

151
00:16:40,217 --> 00:16:46,784
എന്നിട്ട് അവൻ ഒരു തുമ്പുമില്ലാതെ അപ്രത്യക്ഷനായി. ദൈവം സഹായിച്ചു!

152
00:16:46,784 --> 00:16:57,849
അങ്ങനെ എൻ്റെ അച്ഛൻ തിരിച്ചെത്തി, അദ്ദേഹത്തെ ആദ്യം
കണ്ടത് ഞാനായിരുന്നു – തികച്ചും മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയിരുന്നു.

153
00:16:57,849 --> 00:17:04,487
അയാൾ ഒരുപക്ഷേ, എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല, അതിനെക്കുറിച്ച് അയാൾ ഒരിക്കലും
ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല, റൈൻ തടാകപ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന്

154
00:17:04,487 --> 00:17:13,025
രക്ഷപ്പെട്ടതായിരിക്കാം, അതിനാൽ അതിനുള്ള അവസരം
അയാൾക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. അയാൾ തീർത്തും മെലിഞ്ഞിരുന്നു.

155
00:17:13,025 --> 00:17:25,521
അദ്ദേഹം തൻ്റെ അനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചും നാസി കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചും
സത്യത്തിൽ വളരെ കുറച്ചേ സംസാരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.

156
00:17:25,521 --> 00:17:32,051
യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവന്നവർക്കെല്ലാം ഒന്നുകിൽ
പരിക്കേറ്റിരുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ മാനസികമായി തകർന്നിരുന്നു;

157
00:17:32,051 --> 00:17:41,388
ഞാനറിയാത്ത ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക ജോലി അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ,
അവരിൽ മിക്കവാറും എല്ലാവരും അങ്ങനെയായിരുന്നു.

158
00:17:41,388 --> 00:17:51,573
എൻ്റെ അമ്മയുടെ ഒരു ബാല്യകാല സുഹൃത്ത് ഒരിക്കൽ ഞങ്ങളെ
സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസിൽ വെച്ച്

159
00:17:51,573 --> 00:18:04,142
തടവുകാരനാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന തടവുകാരെ –
എൻ്റെ ഓർമ്മയിൽ അത് മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിനടുത്തായിരുന്നു – ഒരു

160
00:18:04,142 --> 00:18:12,674
ജയിൽ ക്യാമ്പിൽ പാർപ്പിച്ചിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.

161
00:18:12,674 --> 00:18:19,833
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദിവസവും ഭക്ഷണത്തിന് പകരം
അവർക്ക് വെള്ളരിക്കാ സൂപ്പ് നൽകി, തൽഫലമായി

162
00:18:19,833 --> 00:18:27,021
ക്യാമ്പിലെ പകുതിയോളം പേർക്ക് ഡിസെൻടറി പിടിപെട്ടു.

163
00:18:27,021 --> 00:18:34,021
പിന്നെ അവർ ക്രമേണ മരിച്ചുപോയി, കാരണം അത് ആർക്കും സഹിക്കാനാവില്ല.

164
00:18:35,700 --> 00:18:38,820
ആളുകളെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗം കൂടിയായിരുന്നു അത്.

165
00:18:38,820 --> 00:18:44,537
അദ്ദേഹം തൻ്റെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അധികം സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല,
പക്ഷേ ഞങ്ങളെ സന്ദർശിച്ചതിന് ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം

166
00:18:44,537 --> 00:18:50,458
മരിച്ചു. എന്താണ് അദ്ദേഹത്തിന് അസുഖമായിരുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

167
00:18:50,458 --> 00:18:55,575
പക്ഷേ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അവരെല്ലാവരും അസുഖമായിരുന്നു, എല്ലാവരും.

168
00:18:55,575 --> 00:19:03,560
കാരണം ആ 'ഡയറ്റ്' കൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക്
പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല, ഉദ്ധരണി ചിഹ്നങ്ങളിൽ.

169
00:19:06,146 --> 00:19:12,685
അയാൾക്ക് ഒരുപക്ഷേ ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്ക്
തിരികെപ്പോകുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഭക്ഷണം സഹിക്കാൻ

170
00:19:12,685 --> 00:19:18,107
കഴിഞ്ഞിരിക്കില്ല, അയാൾക്ക് അധികം കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ പോലും.

171
00:19:18,107 --> 00:19:25,245
അപ്പോൾ അത് എങ്ങനെയായിരുന്നുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല, അവർ ഒരുപാട്
കാലം തടവിലായിരുന്നു എന്ന വസ്തുതയ്ക്ക് പരിഗണന നൽകിയിരുന്നോ,

172
00:19:25,245 --> 00:19:29,091
ഒരുപക്ഷേ അവർക്ക് കൂടുതൽ ഫുഡ് സ്റ്റാമ്പുകൾ നൽകിയിരുന്നോ...

173
00:19:29,091 --> 00:19:34,747
എനിക്കൊരു പിടിയുമില്ല, എനിക്കതിനെക്കുറിച്ച്
ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു, ഞാനൊന്നും കേട്ടിട്ടുമില്ല.

174
00:19:34,747 --> 00:19:41,365
പക്ഷേ സാധാരണയായി, അവരെയെല്ലാം ആശുപത്രികളിൽ
പരിശോധിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. അത് ചെയ്തിരുന്നോ?

175
00:19:41,365 --> 00:19:51,794
അവരുടെ കയ്യിൽ സാമഗ്രികളോ, ആളുകളോ, ഉപകരണങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നു
എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല; അതൊരു അടിയന്തരാവസ്ഥ തന്നെയായിരുന്നു.

176
00:19:51,794 --> 00:19:58,980
അതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. എൻ്റെ മൂത്ത സഹോദരി –
ഒരു പുരുഷൻ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വന്ന്, വാതിലിൽ

177
00:19:58,980 --> 00:20:04,884
മുട്ടി, "നിങ്ങളുടെ കയ്യിൽ ബ്രെഡ് ഉണ്ടോ?" എന്ന് ചോദിച്ചു.

178
00:20:06,591 --> 00:20:12,460
അപ്പോൾ എൻ്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു, "ഇല്ല, ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ
ബ്രെഡ് ഇല്ല." ഞങ്ങൾക്ക് തന്നെ ആ ബ്രെഡ് ആവശ്യമായിരുന്നു.

179
00:20:12,460 --> 00:20:18,316
അപ്പോൾ എൻ്റെ മൂത്ത ചേച്ചി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
"അമ്മേ, ഈ മനുഷ്യനെ അമ്മ ഇങ്ങനെ അങ്ങ് വിട്ടയക്കാൻ പാടില്ല."

180
00:20:18,316 --> 00:20:26,747
അപ്പോൾ എൻ്റെ അമ്മ വഴങ്ങി ആ മനുഷ്യന് ഒരു
ചപ്പാത്തി നൽകി. അന്നത്തെ കാലം അങ്ങനെയായിരുന്നു.

181
00:20:29,740 --> 00:20:33,865
എൻ്റെ അമ്മയ്ക്ക് കഴിയുന്നത്ര നന്നായി അവർ അത് ചെയ്തു.

182
00:20:33,865 --> 00:20:39,000
ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം എങ്ങനെ
കണ്ടെത്താമെന്ന് സ്വയം കണ്ടറിയേണ്ടിയിരുന്നു.

183
00:20:39,000 --> 00:20:43,239
അതിനുശേഷം അൽഫെൽഡ് പട്ടണം എൻ്റെ
മാതാപിതാക്കൾക്ക് തോട്ടം കൃഷി ചെയ്യാനായി ഒരു തുണ്ട് ഭൂമി

184
00:20:43,239 --> 00:20:47,294
നൽകി, അത് അവർക്ക് സ്വയം കൃഷി ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നു.

185
00:20:47,294 --> 00:20:48,851
അതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ അമ്മയോടൊപ്പം വയലിലേക്ക് പോയി,
വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം അവശേഷിക്കുന്നതും "സ്റ്റബ്ൾ"

186
00:20:48,851 --> 00:20:49,943
എന്നറിയപ്പെടുന്നതുമായ ഉരുളക്കിഴങ്ങും മറ്റ് വിളകളും ശേഖരിക്കാൻ.

187
00:20:49,943 --> 00:20:56,936
ഞങ്ങൾ ഷണ്ഡീകൾ മോഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു, ആയുധധാരികളായ കാവൽക്കാർ
ഞങ്ങളെ പിടിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുകയും വേണമായിരുന്നു.

188
00:20:56,936 --> 00:21:02,474
തീർച്ചയായും അവർ ഞങ്ങളെ വെടിവെക്കുമായിരുന്നില്ല, അത്
പൂർണ്ണമായും വ്യക്തമാണ്, പക്ഷേ അവർ ഞങ്ങളെ ഓടിച്ചുകളയുമായിരുന്നു.

189
00:21:02,474 --> 00:21:06,720
പഞ്ചസാര ഉണ്ടാക്കാനായി ചുവന്നപട്ടാണി മോഷ്ടിക്കുന്നു.

190
00:21:06,720 --> 00:21:11,896
ഞങ്ങളെല്ലാവരും
പോഷകാഹാരക്കുറവുള്ളവരായിരുന്നു എന്ന് അച്ഛൻ തൻ്റെ ഡയറിയിൽ എഴുതി.

191
00:21:11,896 --> 00:21:17,645
ഞങ്ങൾക്ക് പോഷകാഹാരക്കുറവ്
അത്രയധികമുണ്ടായിരുന്നു, അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് കുടലിലെ രോഗങ്ങളും –

192
00:21:17,645 --> 00:21:22,023
ഉദാഹരണത്തിന് ചുരുണ്ടുണ്ണികൾ തുടങ്ങിയവയും – പിടിപെട്ടു.

193
00:21:22,023 --> 00:21:30,469
പിന്നീട് എനിക്ക് ക്ഷയം , പ്രത്യേകിച്ച് ഹിലാർ
ക്ഷയം പിടിപെട്ടതിനാൽ ചികിത്സാർത്ഥം

194
00:21:30,469 --> 00:21:37,600
ഓസ്ട്രിയയിലെ ക്ലെയ്ൻവാൾസെർട്ടലിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു.

195
00:21:39,101 --> 00:21:52,021
അങ്ങനെയായിരുന്നു അത്. എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി, അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെട്ട
കോൺ ബ്രെഡ് എനിക്കിപ്പോഴും വളരെ വ്യക്തമായി ഓർമ്മയുണ്ട്.

196
00:21:52,021 --> 00:21:53,968
നിങ്ങൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

197
00:21:53,968 --> 00:21:57,840
അതുകൊണ്ട് ധാന്യത്തിന് പകരം അമേരിക്കക്കാരിൽ നിന്ന് ചോളം ലഭിച്ചു.

198
00:21:57,840 --> 00:22:01,446
അതിന് രുചി ഒട്ടും
നന്നായിരുന്നില്ല, ഞങ്ങൾക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

199
00:22:01,446 --> 00:22:06,124
ആദ്യത്തെ ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷം, നിങ്ങൾക്ക്
അത് സഹിക്കുകയേ നിർവാഹമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

200
00:22:06,124 --> 00:22:09,007
വെണ്ണയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, അത് വ്യക്തമാണ്, മാർജരിൻ ആയിരുന്നു.

201
00:22:09,007 --> 00:22:12,390
തേനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, കൃത്രിമ തേനായിരുന്നു.

202
00:22:12,390 --> 00:22:17,866
ഞങ്ങൾ അപ്പാർട്ട്മെൻ്റ് കെട്ടിടങ്ങളാലും
അവശിഷ്ടങ്ങളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.

203
00:22:17,866 --> 00:22:23,385
ഉദാഹരണത്തിന്, എസ്സനിൽ ഞങ്ങൾ
കുട്ടികളായിരുന്നപ്പോൾ കല്ലുചാടിക്കളിക്കുമായിരുന്നു.

204
00:22:23,385 --> 00:22:26,424
നിങ്ങൾക്ക് ഈ പദം പരിചിതമാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

205
00:22:26,424 --> 00:22:30,571
അതുകൊണ്ട്, തകർന്നടിഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇഷ്ടികകൾ
ശേഖരിക്കുക, അവ ഒരു ചുറ്റിക കൊണ്ട് പണിയുക, അങ്ങനെ തുടരുക.

206
00:22:30,571 --> 00:22:41,053
അല്ലെങ്കിൽ, ഉദാഹരണത്തിന്, ഞാൻ സമ്പാദിച്ച
പണമുപയോഗിച്ച് പാൽ വാങ്ങാനായി പഴയ ഇരുമ്പ് സാധനങ്ങൾ ശേഖരിക്കുക.

207
00:22:41,053 --> 00:22:47,201
തീർച്ചയായും, ഞാൻ കുട്ടിക്കാലത്ത് അത് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

208
00:22:47,201 --> 00:22:51,859
കുടുംബത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സഹായിക്കാനായി, എന്ന് പറയാം.

209
00:22:51,859 --> 00:22:59,818
അങ്ങനെയായിരുന്നു അത്. കാസ്റ്റ് അയേൺ വളരെ
വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നതുകൊണ്ട്, അതിനെ കിട്ടാനായി

210
00:22:59,818 --> 00:23:10,585
ഞങ്ങൾ മഴവെള്ളച്ചാലുകളിൽ നിന്നുള്ള ഡൗൺപൈപ്പുകൾ
ഒരു ചുറ്റിക കൊണ്ട് തകർത്ത് പൊട്ടിച്ചുമാറ്റി.

211
00:23:10,585 --> 00:23:21,495
യുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ഫുഡ്
സ്റ്റാമ്പുകൾ നൽകിയിരുന്നു – അങ്ങനെയാണ് അതിനെ വിളിച്ചിരുന്നത്.

212
00:23:21,495 --> 00:23:30,279
കൂടാതെ കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവർക്കും – ആറുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള
കുട്ടികൾക്ക് കൂടുതൽ, ശിശുക്കൾക്ക് കുറച്ചുകൂടി,

213
00:23:30,279 --> 00:23:39,960
അതോടൊപ്പം മറ്റെന്തോയും – പക്ഷേ അത്
കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഭക്ഷണമായിരുന്നോ എന്ന് എനിക്ക് പറയാൻ കഴിയില്ല.

214
00:23:41,882 --> 00:23:50,023
അതെ, മുതിർന്നവരുടെ കാര്യമാണെങ്കിൽ, അത് ശരിക്കും വളരെ
ദരിദ്രമായിരുന്നു. അത് ഒരിക്കലും വയറുനിറയാൻ മതിയായിരുന്നില്ല.

215
00:23:50,023 --> 00:23:56,163
എവിടെയെങ്കിലും ആരെങ്കിലും കിഴങ്ങ്
വിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ അത് ലഭ്യമായിരുന്നുള്ളൂ.

216
00:23:56,163 --> 00:24:00,559
നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് വാങ്ങാൻ എവിടെ പോകണമെന്ന്
നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.

217
00:24:00,559 --> 00:24:05,069
കുറഞ്ഞപക്ഷം, ഞങ്ങൾ മ്യൂണിക്കിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ അങ്ങനെയായിരുന്നു.

218
00:24:05,069 --> 00:24:12,148
ഗ്രാമപ്രദേശത്തും അത് അത്രതന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
കർഷകർ ഒന്നും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

219
00:24:12,148 --> 00:24:18,632
അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ കൈവശം അവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ചില വസ്തുക്കൾ
കൈമാറ്റം ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നു, അവർ പകരമായി

220
00:24:18,632 --> 00:24:25,460
നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും തന്നു, എന്നാൽ അടുത്ത തവണ
നിങ്ങളുടെ കൈവശം ഒന്നും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

221
00:24:25,460 --> 00:24:30,632
കാരണം ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, എല്ലാ സാധനങ്ങളും തീർന്നുപോകും.

222
00:24:34,296 --> 00:24:39,633
ശരി, വിശപ്പ് എങ്ങനെയാണെന്നും അത്
എങ്ങനെ അനുഭവപ്പെടുമെന്നും എനിക്കറിയാം...

223
00:24:39,633 --> 00:24:41,484
ഞാനത് തീർച്ചയായും സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കഴിയും.

224
00:24:41,484 --> 00:24:48,726
അതുകൊണ്ട് എൻ്റെ അച്ഛന് അപ്പോൾ കുടുംബത്തെ നിലനിർത്തേണ്ടിയിരുന്നു.

225
00:24:48,726 --> 00:24:57,712
പിന്നീട് അവൻ കിഴക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ
അമേരിക്കക്കാർക്കും ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കും വേണ്ടി

226
00:24:57,712 --> 00:25:04,819
ചാരപ്പണി നടത്തി. അത് അവന്റെ കുടുംബത്തിന് പണം നൽകി.

227
00:25:04,819 --> 00:25:13,522
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡയറിയിൽ നിന്നും അത്
എത്രത്തോളം ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാണ്.

228
00:25:13,522 --> 00:25:17,949
അദ്ദേഹത്തിന് കാറിൽ യാത്ര ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു,
അതിർത്തി കടക്കേണ്ടിയിരുന്നു, അങ്ങനെ പലതും, പിന്നെ

229
00:25:17,949 --> 00:25:20,516
എങ്ങനെയോ രാത്രി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനുകളിൽ കഴിയേണ്ടിയും വന്നു.

230
00:25:20,516 --> 00:25:24,351
അതുകൊണ്ട് അത് അദ്ദേഹത്തിന് അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.

231
00:25:24,351 --> 00:25:30,468
പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന് മ്യൂണിക്കിലും
ബെർലിനിലും ഓഫീസുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

232
00:25:30,468 --> 00:25:40,749
അതിനാൽ സഖ്യകക്ഷികൾക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകൾ വളരെ
മതിപ്പുളവാക്കി - അദ്ദേഹം വളരെ നല്ലൊരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു.

233
00:25:42,726 --> 00:25:44,920
കൂടാതെ ബലാത്സംഗങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും
റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.

234
00:25:44,920 --> 00:25:48,860
കൂടാതെ, ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് താമസിച്ചിരുന്ന
ആളുകളെയും ഞങ്ങൾക്ക് പരിചയപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞു.

235
00:25:48,860 --> 00:25:54,890
ഉദാഹരണത്തിന്, എസ്സനിൽ, പിന്നീട് ഞങ്ങളെ
താമസിപ്പിച്ച അപ്പാർട്ട്മെൻ്റ് കെട്ടിടത്തിൽ.

236
00:25:54,890 --> 00:26:00,123
എൻ്റെ അച്ഛൻ അവിടെയുള്ള "നോയ് റൂർസൈറ്റ്ുങ്"
പത്രത്തിൻ്റെ ബിസിനസ് എഡിറ്റോറിയൽ വിഭാഗം ഏറ്റെടുത്തതുകൊണ്ട്

237
00:26:00,123 --> 00:26:05,024
എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ അപ്പോൾ എസ്സനിലേക്ക് താമസം മാറി.

238
00:26:05,024 --> 00:26:09,980
ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾക്കത് അറിയാമായിരുന്നു,
ഞങ്ങൾക്കത് അറിയാമായിരുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ മുഖങ്ങളിൽ

239
00:26:09,980 --> 00:26:13,680
പിന്നീട് ഒരിക്കലും സന്തോഷം വിടർന്നിരുന്നില്ല.

240
00:26:13,680 --> 00:26:21,000
അത് മായാത്ത ഒരു ഓർമ്മയായി. ഞങ്ങളുടെ
അമ്മായിമാരിൽ ഒരാളെ സൈബീരിയയിലേക്ക് നാടുകടത്തി.

241
00:26:21,000 --> 00:26:30,884
ഡസൻ കണക്കിന് ജർമ്മൻ യുവാക്കൾ അവളുടെ കൈകളിൽ
വെച്ച് മരിച്ചു. അവൾ അതിനെക്കുറിച്ച് കവിതകളും എഴുതി.

242
00:26:30,884 --> 00:26:36,657
അവരെല്ലാം പടിഞ്ഞാറോട്ട് അഭിമുഖമായി നിൽക്കുകയാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

243
00:26:36,657 --> 00:26:42,680
അവർ എപ്പോഴും പടിഞ്ഞാറോട്ട് നോക്കാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്, സൂര്യൻ
അസ്തമിക്കുന്നിടത്തേക്ക്, ജർമ്മനി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നിടത്തേക്ക്.

244
00:26:47,944 --> 00:26:53,705
റഷ്യക്കാരുമായുള്ള ജീവിതം അവിശ്വസനീയമാംവിധം കഠിനമായിരുന്നു.

245
00:26:53,705 --> 00:27:05,465
ഈ യുദ്ധാനന്തര കാലഘട്ടത്തിൽ, പറയുകയാണെങ്കിൽ, കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ
നിന്നുള്ള അഭയാർത്ഥികളായിരുന്ന ഞങ്ങളെ അവിടുത്തെ തദ്ദേശവാസികൾ

246
00:27:05,465 --> 00:27:12,223
അത്രയൊന്നും സ്വാഗതം ചെയ്തിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

247
00:27:12,223 --> 00:27:16,024
ഞങ്ങൾക്ക് നാട്ടുകാരുമായി ഞങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ പങ്കുവെക്കേണ്ടി വന്നു.

248
00:27:16,024 --> 00:27:21,169
താമസസ്ഥലം പങ്കിടുക, വസ്ത്രങ്ങൾ
പങ്കിടുക, ഭക്ഷണം പങ്കിടുക, അങ്ങനെ പലതും.

249
00:27:21,169 --> 00:27:28,631
ഏറ്റവും മോശമായ സാഹചര്യങ്ങളിലൊന്ന്
നോക്കർബെർഗിലെ ഈ ബങ്കർ, ഈ വ്യോമാക്രമണ അഭയകേന്ദ്രമായിരുന്നു.

250
00:27:28,631 --> 00:27:36,716
പണ്ടുകാലത്ത് പ്രധാനമായും വീഞ്ഞും പിന്നീട്
ബിയറും പോലുള്ള പാനീയങ്ങൾ സംഭരിക്കുന്നതിനായി

251
00:27:36,716 --> 00:27:42,047
മലയിൽ കുഴിച്ചെടുത്ത ഒരു കമാനാകൃതിയിലുള്ള കല്ലറ.

252
00:27:42,047 --> 00:27:53,994
അപ്പോൾ ഒരു അലാറം മുഴങ്ങി, ആ സംഭവം പൂർണ്ണമായും അടുത്തു വന്നിരുന്നു
എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാനും എൻ്റെ മുത്തശ്ശിയും,

253
00:27:53,994 --> 00:28:05,938
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർ മാത്രം, അങ്ങോട്ട് കയറിപ്പോയി. പിന്നീട്
ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് അവിടെ 3,000 പേരുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ്.

254
00:28:05,938 --> 00:28:17,100
അലാം നിന്നപ്പോൾ, ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി
പുറത്തേക്കുള്ള വാതിലിലേക്ക് ഓടിക്കൂടി.

255
00:28:17,100 --> 00:28:27,243
അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട ഏകദേശം പത്തോ
അതിലധികമോ ആളുകളുണ്ട് - എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയില്ല...

256
00:28:27,243 --> 00:28:34,079
തീർച്ചയായും അതൊരു ഭയാനകമായ അനുഭവമായിരുന്നു! ഞങ്ങൾക്ക്
അതിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് മാത്രമേ കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

257
00:28:36,180 --> 00:28:44,889
അവിടെയുള്ള വായു അത്ര മോശമായിരുന്നു, ചിലർ സ്വാഭാവികമായി
തളർന്നുവീണു, തറയിൽ നിന്ന് അധികം ദൂരെയല്ലാതെ. അതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർ

258
00:28:44,889 --> 00:28:51,856
അല്പം മാറി നിന്നു, പിന്നെ അവരും തറയിൽ വീണു.
അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അവരെ ചവിട്ടി കടന്നുപോയെന്നല്ല, മറിച്ച്

259
00:28:51,856 --> 00:28:56,071
ഒരുപക്ഷേ അവരുടെ മുകളിലൂടെ ചവിട്ടി നടന്നിരിക്കാം.

260
00:28:56,071 --> 00:28:59,500
അതിന് മറ്റെന്തെങ്കിലും ഒരു വഴിയുണ്ടെന്ന്
എനിക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.

261
00:29:01,375 --> 00:29:09,430
അതെ, അതൊന്നും സുഖകരമായ സംഭവങ്ങളല്ല, നിനക്ക് ആ പ്രായമായിരുന്നപ്പോൾ
എനിക്ക് വെറും പതിനൊന്ന് വയസ്സേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ...

262
00:29:09,430 --> 00:29:13,937
എൻ്റെ വിചാരത്തിൽ, അത് ശരിക്കും വിജയിച്ചത് 1943-ലായിരുന്നു.

263
00:29:13,937 --> 00:29:21,895
തുടർന്ന് ഫോസ്ഫറസ് ബോംബുകൾ വർഷിച്ചു. അവ നിലത്ത്
പതിച്ചപ്പോൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയും, അതിലുണ്ടായിരുന്ന

264
00:29:21,895 --> 00:29:27,477
ഫോസ്ഫറസ് മുഴുവൻ പുറത്തുവന്ന് ഉടൻതന്നെ തീപിടിക്കുകയും ചെയ്തു.

265
00:29:27,477 --> 00:29:37,289
പിന്നെ ഞങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്ന തെരുവ് മുഴുവൻ തീപിടിച്ചിരുന്നു,
ജ്വാലകൾ ഇതിനകം തന്നെ ഉയരത്തിൽ ആളിക്കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

266
00:29:37,289 --> 00:29:47,044
അങ്ങനെ എല്ലാവരും, അനിയനും, ഞാനും, അമ്മയും ജനലിനരികിൽ നിന്ന്
ജനൽച്ചട്ടങ്ങളിലെ തീ അണയ്‌ക്കേണ്ടി വന്നു, കാരണം തീനാളങ്ങൾ അതിൽ

267
00:29:47,044 --> 00:29:53,574
പതിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അവ കത്തിപ്പോവുകയും
ഗ്ലാസുകൾ തകർന്നുപോവുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു,

268
00:29:53,574 --> 00:29:58,094
അപ്പോൾ പിന്നെ ഒന്നും ബാക്കിയുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.

269
00:29:58,094 --> 00:30:05,555
അതത്ര സുഖകരമല്ല, കാരണം നിങ്ങൾക്ക് ജനലുകൾ ലഭിക്കുമായിരുന്നില്ല.

270
00:30:05,555 --> 00:30:13,021
നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് അത്രയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആരില്‍ നിന്നും
ഒന്നും കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ, അങ്ങനെയുള്ള സാധനങ്ങളുള്ള

271
00:30:13,021 --> 00:30:19,949
ബന്ധുക്കളൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലോ, അതെ, നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത്
കൊണ്ട് തന്നെ ജീവിക്കേണ്ടി വന്നു. ശൈത്യകാലത്ത് ജനലിൽ

272
00:30:19,949 --> 00:30:25,024
ഗ്ലാസുണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഒരു വിഷയമായിരുന്നില്ല...

273
00:30:25,024 --> 00:30:31,054
യുദ്ധം കഴിഞ്ഞിട്ടും, ജനലിനുള്ള ഗ്ലാസുകൾ കിട്ടാൻ
സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ജനലുകളില്ലാത്ത

274
00:30:31,054 --> 00:30:36,760
ഒരു ഫ്ലാറ്റിലാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്.
ജനലിനുള്ള ഗ്ലാസുകൾ ഒന്നും തന്നെ ലഭ്യമായിരുന്നില്ല.

275
00:30:36,760 --> 00:30:42,710
അവ കരിഞ്ചന്തയിൽ വിറ്റു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു,
പക്ഷേ യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ ആരെങ്കിലും എവിടെയെങ്കിലും

276
00:30:42,710 --> 00:30:47,036
വാങ്ങിയ ഒരു ഡിസ്ക് നിങ്ങൾക്ക് കിട്ടില്ലായിരുന്നു.

277
00:30:47,036 --> 00:30:52,532
യുദ്ധകാലത്ത്, യുദ്ധം കുട്ടികളെ
പരിഗണിച്ചിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നോ?

278
00:30:55,586 --> 00:30:57,461
എനിക്ക് അങ്ങനെയൊരു തോന്നൽ ഉണ്ടായില്ല.

279
00:30:57,461 --> 00:31:07,424
കാരണം ഞങ്ങൾ നാട്ടിൻപുറത്ത് ആയിരുന്നപ്പോൾ, കിഴക്ക് നിന്ന്
വരുന്ന എല്ലാ അഭയാർത്ഥികൾക്കും ഭക്ഷണം നൽകുന്നതിനായി

280
00:31:07,424 --> 00:31:15,352
ഞങ്ങൾക്ക് ഉരുളക്കിഴങ്ങും ടർണിപ്പും കുഴിച്ചെടുക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

281
00:31:15,352 --> 00:31:20,170
അപ്പോൾ വിമാനങ്ങൾ ഞങ്ങളെ വെടിവെക്കാൻ
തുടങ്ങി. അവ അത്ര താഴ്ന്നു പറന്നു,

282
00:31:20,170 --> 00:31:27,281
കോക്ക്പിറ്റിലിരിക്കുന്ന ആളുകളുടെ തലകൾ കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.

283
00:31:27,281 --> 00:31:32,460
അവർ ഞങ്ങളെ നേരിട്ട് ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്നില്ല, പക്ഷേ ഒരു
കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് അത് മനസ്സിലാവില്ല. നിങ്ങൾ

284
00:31:32,460 --> 00:31:36,539
വെറുതെ ചിന്തിക്കും, അവൻ എന്നെ വെടിവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന്.

285
00:31:36,539 --> 00:31:41,664
ഞാൻ ജീവനും കൊണ്ടോടുകയായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട്
എനിക്ക് അതിജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതി.

286
00:31:44,380 --> 00:31:52,656
ഒരിക്കൽ, യുദ്ധകാലത്ത്, എനിക്ക്
ദന്തഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് പോകേണ്ടി വന്നു.

287
00:31:52,656 --> 00:31:59,125
അടുത്ത പട്ടണത്തിലേക്ക്, വളരെ ചൂടുള്ളതുകൊണ്ട്
എനിക്ക് അത്ര ദൂരം നടക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

288
00:31:59,125 --> 00:32:06,133
വേനൽക്കാലത്ത് നല്ല ചൂടുണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ നേരത്തെ
പറഞ്ഞതുപോലെ, 30 ഡിഗ്രി ഒരു അസാധാരണ കാര്യമായിരുന്നില്ല.

289
00:32:08,305 --> 00:32:13,187
എനിക്ക് ഒരു പല്ല് പിടുക്കേണ്ടി വന്നു.
എന്നിട്ട് ഞാൻ വീണ്ടും സൈക്കിൾ ചവിട്ടി.

290
00:32:13,187 --> 00:32:17,125
ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ മറ്റൊരു സൈക്കിൾ ഉണ്ടായിരുന്നു,
പക്ഷേ അവർ അത് പിന്നീട് ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മോഷ്ടിച്ചു.

291
00:32:17,125 --> 00:32:22,625
പിന്നീട് വിമാനത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരെണ്ണം കൂടി താഴെയിറങ്ങി.

292
00:32:22,625 --> 00:32:28,513
ചോളത്തിന്റെ ചെണ്ടുകൾക്ക് നല്ല ഉയരമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്,
ഞാൻ പാടത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി, ചോളച്ചെണ്ടുകൾക്ക്

293
00:32:28,513 --> 00:32:33,297
മുകളിലേക്ക് ചാടിക്കയറി ബൈസിക്കിൾ അവിടെയെടുത്തു കളഞ്ഞു.

294
00:32:33,297 --> 00:32:36,992
പിന്നീട് അവൻ എന്നെ വീണ്ടും വെടിവെച്ചു.

295
00:32:36,992 --> 00:32:48,835
വീണ്ടും അത് സംഭവിച്ചു, ഹോപ്പ് കോണുകൾ
പറിച്ചെടുക്കുന്ന സമയമായതുകൊണ്ട് അവിടെ ധാരാളം ആളുകൾ

296
00:32:48,835 --> 00:32:58,094
ഉണ്ടായിരുന്നു, ബിയർ ഉണ്ടാക്കാൻ ആവശ്യമായതും അതുതന്നെയാണ്.

297
00:33:00,773 --> 00:33:07,020
പിന്നെ വിമാനങ്ങൾ വന്നു. അങ്ങനെയായിരുന്നു, ഈ
ഹോപ്പ് തോട്ടം കാടിനോട് വളരെ അടുത്തായിരുന്നു.

298
00:33:07,020 --> 00:33:11,211
കൂടാതെ, നിങ്ങൾ കാട്ടിൽ നിന്ന് എത്രത്തോളം അകന്നുപോവുന്നുവോ,
അത്രത്തോളം കൂടുതൽ നേരം നിങ്ങൾക്ക് ഓടേണ്ടി വന്നു.

299
00:33:11,211 --> 00:33:16,422
അവർ വീണ്ടും താഴെയായി, ഞാൻ കരുതി അവർ തകർന്നുപോകുമെന്ന്.

300
00:33:16,422 --> 00:33:24,836
അന്നത്തെ ഹോപ്‌സ് കാരണം, ഇന്ന് എല്ലാം പൂർണ്ണമായും
വ്യത്യസ്തമാണ്, വയറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് തൂക്കിയിടേണ്ടി വന്നു.

301
00:33:24,836 --> 00:33:30,500
ഈ വയറുകളെ താങ്ങിനിർത്തിയ തൂണുകൾ വളരെ ഉയരമുള്ളതായിരുന്നു.

302
00:33:30,500 --> 00:33:38,538
വിമാനങ്ങൾ അത്ര താഴ്ന്നു വന്നപ്പോഴും, അകത്തുള്ള
ജീവനക്കാരുടെ തലകൾ കാണാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴും ഞങ്ങൾ

303
00:33:38,538 --> 00:33:43,161
വിചാരിച്ചു, ദൈവമേ, അവർ അങ്ങോട്ട് വീണുപോകില്ലല്ലോ.

304
00:33:43,161 --> 00:33:47,020
അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഭ്രാന്തമായി ഓടി,
എല്ലാവരും കാട്ടിലേക്ക് കയറാൻ ശ്രമിച്ചു.

305
00:33:47,020 --> 00:33:51,686
പിന്നെ അവർ വെടിവെക്കാൻ തുടങ്ങി,
മുകളിലേക്കും താഴേക്കും, മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും.

306
00:33:51,686 --> 00:33:55,359
ഞങ്ങൾക്ക് ഭയങ്കര പേടിയായിരുന്നു, അതൊരു ഭ്രാന്തായിരുന്നു!

307
00:33:57,297 --> 00:34:01,494
എനിക്ക് ഇനിയൊരിക്കലും അതുപോലൊന്ന്
അനുഭവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല! അതിനാൽ, അത് ഇനി

308
00:34:01,494 --> 00:34:04,195
ഒരിക്കലും സംഭവിക്കില്ലെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

309
00:34:04,195 --> 00:34:11,392
ഇന്ന് അവരുടെ കയ്യിൽ മറ്റ് ആയുധങ്ങളും അങ്ങനെയുള്ളവയുമൊക്കെയുണ്ട്.
പക്ഷേ അതൊരു ഭയാനകമായ കാര്യമായിരുന്നു.

310
00:34:11,392 --> 00:34:16,386
ഒരു യുവ ദൈവശാസ്ത്ര
വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നപ്പോൾ ഞാനും ഒരു അനാഥാലയം സന്ദർശിച്ചിരുന്നു;

311
00:34:16,386 --> 00:34:19,250
ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു അനാഥാലയം സന്ദർശിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

312
00:34:19,250 --> 00:34:23,015
ഞാൻ ഒരു കൂട്ടം ദൈവശാസ്ത്ര വിദ്യാർത്ഥികൾക്കൊപ്പം ആയിരുന്നു.

313
00:34:23,015 --> 00:34:33,048
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ എല്ലാം കേട്ടിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് തിരികെപ്പോയി.
അപ്പോഴാണ് ഏകദേശം എട്ടോ ഒമ്പതോ വയസ്സുള്ള ഒരു ചെറിയ പയ്യൻ വന്നത്.

314
00:34:33,048 --> 00:34:37,900
അവൻ എൻ്റെ ചുറ്റും കൈകൾ വെച്ച് എന്നെ 'ഡാഡി' എന്ന് വിളിച്ചു.

315
00:34:37,900 --> 00:34:46,101
അത് എൻ്റെ ഹൃദയത്തെ ഒരു കത്തി പോലെ
കുത്തിനോവിച്ചു! നിങ്ങൾക്ക് അത് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.

316
00:34:46,101 --> 00:34:56,758
അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു, എനിക്ക് കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ രണ്ട്
കുട്ടികളെ ദത്തെടുക്കുമെന്ന്. ഞാൻ അത് തന്നെ ചെയ്തു.

317
00:34:56,758 --> 00:35:06,850
നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ, ഉദാഹരണത്തിന് ആൽഫെൽഡിലോ എസനിലോ
പുറത്ത് കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിക്കുമ്പോൾ, അവർക്ക് അച്ഛന്മാർ

318
00:35:06,850 --> 00:35:13,305
ഇല്ലെങ്കിൽ, എന്തോ ഒന്ന് കുറവുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്ന ആ ദുഃഖം!

319
00:35:13,305 --> 00:35:20,392
അമ്മമാർക്ക് ഇത് നികത്താനാവില്ല; അവർ അത് സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ
ചെയ്തു, അത് തികച്ചും വ്യക്തമാണ്, പക്ഷേ അത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.

320
00:35:20,392 --> 00:35:26,742
ആ ദുഃഖം എന്നെ വളരെ ആഴത്തിൽ
സ്പർശിച്ചു, പിന്നീടുള്ള ആ ആലിംഗനവും അതുപോലെ.

321
00:35:26,742 --> 00:35:33,992
ചുരുളൻ കട്ടകളാൽ നിറഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങൾ. ഉദാഹരണത്തിന്, ദുർഗന്ധം.

322
00:35:33,992 --> 00:35:43,327
ഞങ്ങൾക്ക് ക്രാൻസ് വിട്ടത് ഞാനോർക്കുന്നു, ആദ്യം
ഞങ്ങൾ ആൽഫെൽഡിലായിരുന്നു, അല്ലേ, പിന്നെ എനിക്ക് ഒരു

323
00:35:43,327 --> 00:35:50,461
എക്സ്-റേ പരിശോധനയ്ക്കായി ഹാനോവറിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു.

324
00:35:50,461 --> 00:35:57,422
അവിടെ ഞാൻ ഒരു നശിച്ച നഗരം കണ്ടു. അത് എനിക്ക് ഒരു ഞെട്ടലായിരുന്നു.

325
00:35:57,422 --> 00:36:04,316
നിങ്ങൾക്ക് അത് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ
പോലും കഴിയില്ല. അതെൻ്റെ അനുഭവങ്ങളാണ്.

326
00:36:04,316 --> 00:36:08,305
തീർച്ചയായും, തെരുവുകളിലെ വികലാംഗരും.

327
00:36:08,305 --> 00:36:15,008
പക്ഷേ അത് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്
വികലാംഗരുടെ കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾ സ്വയം പ്രതിരോധിച്ചിരുന്നു.

328
00:36:15,008 --> 00:36:20,704
അതുകൊണ്ടാണ് അവന് കൈ നഷ്ടപ്പെട്ടത്, അതുകൊണ്ടാണ്
അവന് കാൽ നഷ്ടപ്പെട്ടത്, അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ വായ

329
00:36:20,704 --> 00:36:24,928
കൊണ്ടോ കാലുകൾ കൊണ്ടോ ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.

330
00:36:27,219 --> 00:36:31,687
ഞങ്ങൾ ആ ആളുകളെ ബഹുമാനിച്ചു.

331
00:36:31,687 --> 00:36:39,580
അതുകൊണ്ട്, സമൂഹത്തിന്റെ മുഴുവൻ
നെയ്ത്ത് തകർന്നു പോകുന്നു എന്ന ഈ തോന്നൽ.

332
00:36:41,280 --> 00:36:48,876
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം, നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്നതുപോലെ, ജനങ്ങൾ
ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ഈ സമ്പൂർണ്ണ ധാർമ്മിക അധഃപതനം ആരംഭിക്കുകയും

333
00:36:48,876 --> 00:36:54,304
ചെയ്ത ആ പത്തു വർഷത്തെ വെയ്മർ റിപ്പബ്ലിക്കും നമുക്കുണ്ടായിരുന്നു.

334
00:36:54,304 --> 00:36:58,319
തീർച്ചയായും, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്
ശേഷവും ഒരു പരിധി വരെ ഇത് നിലനിന്നിരുന്നു, പക്ഷേ

335
00:36:58,319 --> 00:37:01,367
എൻ്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അത്ര ശക്തമായിരുന്നില്ല.

336
00:37:01,367 --> 00:37:06,961
എനിക്ക് വിമാനത്താവളത്തിന് അടുത്തു താമസിക്കാൻ
കഴിയില്ല, അത് എനിക്ക് സമ്മർദ്ദമുണ്ടാക്കും.

337
00:37:06,961 --> 00:37:11,773
ശബ്ദം മാത്രമല്ല, ഓർമ്മകളും തിരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.

338
00:37:14,354 --> 00:37:25,812
അതൊക്കെ ഭയാനകമായ ഓർമ്മകളായിരുന്നു. അതിനാൽ യുദ്ധത്തിന്
ശേഷം, കുറേ വർഷങ്ങളോളം എല്ലാ രാത്രിയിലും അത് ഉണ്ടായിരുന്നു.

339
00:37:28,156 --> 00:37:33,320
ഭാഗ്യവശാൽ, കാലക്രമേണ അത് ഒരു പരിധി വരെ മങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

340
00:37:33,320 --> 00:37:39,283
എന്നാൽ ചില സമയങ്ങളിൽ ധാരാളം മോട്ടോർ ഘടിപ്പിച്ച വിമാനങ്ങൾ
പറക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോഴും, അവർ വെറും

341
00:37:39,283 --> 00:37:47,064
പരസ്യത്തിനോ അതുപോലുള്ള കാര്യങ്ങൾക്കോ വേണ്ടി
പറക്കുമ്പോഴും, എനിക്കത് വളരെ സംശയാസ്പദമായി തോന്നുന്നു.

342
00:37:49,211 --> 00:37:56,977
എനിക്കത് ഇഷ്ടമല്ല. അത് എന്നെ ആ കാലഘട്ടങ്ങളെ
ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു, അവ ഒട്ടും സുഖകരമായിരുന്നില്ല.

343
00:37:56,977 --> 00:38:07,383
ആദ്യത്തെ ഫോസ്ഫറസ് ഇൻസെൻഡറി ബോംബുകൾ വീണത് ഒരു കൽക്കരി സംഭരണശാലയുടെ
നേരെയായിരുന്നു. തീർച്ചയായും, അത് ഇരട്ടി ദോഷകരമായിരുന്നു.

344
00:38:07,383 --> 00:38:15,167
എന്നിട്ട് മറുവശത്തുള്ള വീട്ടിലേക്ക്, സത്യത്തിൽ ആ
തെരുവ് അത്ര വീതിയുള്ളതായിരുന്നില്ല, തീപ്പൊരികൾ

345
00:38:15,167 --> 00:38:19,780
അങ്ങോട്ട് പടർന്നു, പിന്നെ ആ വീട് മുഴുവനായി കത്തിപ്പോയി.

346
00:38:19,780 --> 00:38:23,601
അവിടെ വെച്ചാണ് ആളുകൾ മരിച്ചത്. അത്രമാത്രം...

347
00:38:23,601 --> 00:38:26,562
അതെ, എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ അവയെ കൽക്കരിപ്പുരയിൽ വെച്ചേക്കുക.

348
00:38:26,562 --> 00:38:31,883
ഞങ്ങൾക്ക് ആ സ്ഥലം ചൂടാക്കാൻ എന്തെങ്കിലും
വേണമായിരുന്നു, കാരണം അത് ശരിക്കും...

349
00:38:31,883 --> 00:38:37,352
ശരത്കാലമായിരുന്നെങ്കിലും, അപ്പോഴേക്കും നല്ല തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

350
00:38:37,352 --> 00:38:43,004
അപ്പോൾ കുട്ടികൾ അങ്ങോട്ട് പോയി അത് എടുക്കാൻ
ആഗ്രഹിച്ചു, അത് അധികം ദൂരെയായിരുന്നില്ല, അവരുടെ

351
00:38:43,004 --> 00:38:47,383
ഓരോരുത്തരുടെയും കയ്യിൽ ഒരു ബക്കറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു.

352
00:38:47,383 --> 00:38:54,523
പിന്നെ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നു, എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ.

353
00:38:54,523 --> 00:39:01,888
ഞങ്ങൾ കരഞ്ഞില്ല, പക്ഷേ അതൊരു വലിയ ഞെട്ടലായിരുന്നു!

354
00:39:01,888 --> 00:39:06,809
നിങ്ങളുടെ അനുഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, യുവാക്കളോടും ഇപ്പോഴത്തെ
തീരുമാനമെടുക്കുന്നവരോടും, വീണ്ടും വലിയ തോതിൽ പരസ്യം

355
00:39:06,809 --> 00:39:12,081
ചെയ്യാനും യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറെടുക്കാനും തുടങ്ങുന്നതിന്
മുമ്പ് അവർ എന്താണ് പരിഗണിക്കേണ്ടതെന്ന് നിങ്ങൾ എന്ത് പറയും?

356
00:39:12,081 --> 00:39:20,015
സാധ്യമെങ്കിൽ യുദ്ധത്തിൽ
ഏർപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഞാൻ എല്ലാവരോടും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

357
00:39:20,015 --> 00:39:27,017
അങ്ങനെയുള്ള ഒന്നിനെ വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. എനിക്കതിനെക്കുറിച്ച്
നിന്നോട് പറയാൻ കഴിയും, പക്ഷേ അത് എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന്

358
00:39:27,017 --> 00:39:34,352
അനുഭവിക്കാനോ, അതിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടി വരുമോ, അല്ലെങ്കിൽ
അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നൊന്നും നിനക്ക് അറിയാൻ കഴിയില്ല.

359
00:39:34,352 --> 00:39:41,905
ഞങ്ങൾ മ്യൂണിക്കിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ, ബോംബാക്രമണങ്ങൾ
നിരന്തരം നടന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാ രാത്രിയും

360
00:39:41,905 --> 00:39:45,953
ഞങ്ങൾക്ക് താഴത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോകേണ്ടിയിരുന്നു.

361
00:39:45,953 --> 00:39:51,250
അതുകൊണ്ട് കുട്ടിക്കാലത്ത് രാത്രി മുഴുവൻ
ഉറങ്ങാൻ നിനക്ക് ഒരിക്കലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

362
00:39:51,250 --> 00:39:53,828
അത് ശരിക്കും നാടകീയമാണ്,
നിങ്ങൾക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.

363
00:39:53,828 --> 00:40:03,258
കൂടാതെ, "ഇത് എനിക്ക് ചേർന്നതല്ല, ഞാൻ പോകുന്നു" എന്ന്
പറയാൻ മിക്കവാറും അവസരമില്ലാത്ത, കളത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരും.

364
00:40:03,258 --> 00:40:08,919
അത് അസാധ്യമാണ്! അവരെ വെടിവെച്ചു
കൊല്ലും. അത് തികച്ചും സാധാരണമായിരുന്നു...

365
00:40:08,919 --> 00:40:14,273
ഷൂട്ടിംഗിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്
എന്നതുകൊണ്ട്, എനിക്ക് ഇനിയൊരു കാര്യം കൂടി മാത്രമേ പറയാനുള്ളൂ.

366
00:40:14,273 --> 00:40:25,708
യുദ്ധത്തിനു ശേഷം, അതായത് യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, ഈ യുദ്ധം
തീർച്ചയായും തോറ്റുപോയി എന്നും ഇനി ഒന്നും നേടാനില്ലെന്നും 100%

367
00:40:25,708 --> 00:40:36,482
ഉറപ്പായപ്പോൾ, ഹിറ്റ്ലർ പ്രായം ചെന്നവരായി കണക്കാക്കിയ 60 വയസ്സും
അതിൽ കൂടുതലുമുള്ള എല്ലാ പ്രായമായവരെയും, 14 വയസ്സും

368
00:40:36,482 --> 00:40:47,945
അതിൽ കൂടുതലുമുള്ള ചെറുപ്പക്കാരെയും "ഫോൾക്സ്സ്റ്റർമ്"
(ജനകീയ കൊടുങ്കാറ്റ്) എന്നതിനായി അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

369
00:40:47,945 --> 00:40:55,695
എന്നിട്ടും അവർക്ക് ആ 'ശത്രുവിനെ' - ഉദ്ധരണി
ചിഹ്നങ്ങളിലുള്ള - തടയാൻ ശ്രമിക്കേണ്ടി വന്നു.

370
00:40:55,695 --> 00:41:02,148
തൻ്റെ എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന മാതൃരാജ്യത്തെ
പ്രതിരോധിക്കാൻ ഒരു റൈഫിൾ കയ്യിൽ കിട്ടുമ്പോൾ ഒരു 14 വയസ്സുകാരൻ

371
00:41:02,148 --> 00:41:06,443
എങ്ങനെയായിരിക്കും അനുഭവിക്കുക എന്ന് ഊഹിക്കാമല്ലോ.

372
00:41:06,443 --> 00:41:10,930
കൂടാതെ, 60 വയസ്സുകാരും അത്ര മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചില്ല.

373
00:41:10,930 --> 00:41:20,288
പിന്നെ യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അമേരിക്കക്കാർ ഇതിനകം നമ്മുടെ
രാജ്യത്ത് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, കാര്യം

374
00:41:20,288 --> 00:41:31,648
ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: 14 വയസ്സുള്ള ചില ആൺകുട്ടികൾ ഓടിപ്പോകാൻ
ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ മുൻകൂട്ടി ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

375
00:41:31,648 --> 00:41:38,469
ഇനി ആരെയും നേരിടാൻ അവർക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല,
അവർ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു, വീട്ടിൽ പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

376
00:41:38,469 --> 00:41:49,344
അവർ അവരെ പിടികൂടി അടുത്ത മരത്തിൽ
തൂക്കിയിട്ടു... അതിലും ക്രൂരമാകാൻ കഴിയില്ല!

377
00:41:49,344 --> 00:41:54,609
ഞാൻ രണ്ട് ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരുമായി സംസാരിച്ചു.

378
00:41:54,609 --> 00:41:59,698
ഞാൻ അവരിൽ ഒരാളെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാരക്കിൽ
സന്ദർശിച്ചു. ഞാൻ അവരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

379
00:41:59,698 --> 00:42:09,193
നിങ്ങൾ പുതിയ അനുയായികളെ വിദേശ ദൗത്യങ്ങൾക്കായി അയയ്ക്കരുത്!

380
00:42:09,193 --> 00:42:11,734
അവരെ വീട്ടിൽത്തന്നെ ഇരുത്തുക!
അവരോട് വീട്ടിൽത്തന്നെ ഇരിക്കാൻ പറയുക!

381
00:42:11,734 --> 00:42:20,719
എന്തായാലും അത് സ്വമേധയാ ഉള്ളതാണ്. അവർക്ക് അത് മനസ്സിലായി.

382
00:42:20,719 --> 00:42:28,770
ഈ അഫ്ഗാൻ ദൗത്യത്തിലും മറ്റും ഇപ്പോൾ പരിക്കേറ്റ ഈ സൈനികർക്ക്
സംഭവിച്ച ഭയാനകമായ മുറിവുകൾ കാണുമ്പോൾ,

383
00:42:28,770 --> 00:42:36,800
നിങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെ പറയാം, "സുഹൃത്തുക്കളേ, ഇതിന്
നിങ്ങൾ സ്വയം മാത്രമേ കുറ്റപ്പെടുത്താനുള്ളൂ!"

384
00:42:36,800 --> 00:42:46,439
ഈ ആൺകുട്ടികളുടെ ലക്ഷ്യം എന്താണെന്ന്
ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതിന് മൂന്ന് ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്.

385
00:42:46,439 --> 00:42:51,727
സ്വാഭാവികമായ ഒരു യുവത്വപരമായ ആദർശബോധം ഉണ്ട്.

386
00:42:51,727 --> 00:42:56,097
എന്നാൽ ഈ ചെറുപ്പക്കാരൻ അപ്പോൾ
വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്നു. അവൻ എന്തോ നല്ല കാര്യമാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന്

387
00:42:56,097 --> 00:42:58,453
വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്നാൽ അത് ഒട്ടും നല്ലതല്ല!

388
00:42:58,453 --> 00:43:02,148
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ യുദ്ധവും ഇത് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

389
00:43:02,148 --> 00:43:09,953
പിന്നെ, ഒന്നിനും ഒരു പ്രാധാന്യവും കൽപ്പിക്കാത്ത,
ഇതിലൊന്നിലും താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനുമുണ്ട്.

390
00:43:09,953 --> 00:43:14,703
പിന്നെ സാഹസികതയുടെ പേരിൽ അത് ചെയ്യുന്നവരുമുണ്ട്.

391
00:43:14,703 --> 00:43:20,102
അതുകൊണ്ട് അവൻ തൻ്റെ കവചിത വാഹനത്തിൽ ഇരിക്കുകയോ കയ്യിൽ
തോക്ക് പിടിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ശക്തനാണെന്ന് തോന്നുന്നു

392
00:43:20,102 --> 00:43:23,755
- ജീവന്റെയും മരണത്തിന്റെയും നാഥൻ. അതും ഒരു വശീകരണമാണ്!

393
00:43:23,755 --> 00:43:29,076
എന്നിട്ട് മറ്റൊരു ചെറുപ്പക്കാരനുണ്ട്, അവൻ സ്വയം
പറയുന്നു, ശരി, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ബ്രിട്ടീഷ്

394
00:43:29,076 --> 00:43:33,523
സൈന്യത്തിൽ ചേർന്നാൽ പിന്നെ എനിക്ക് വിഷമിക്കേണ്ടി വരില്ല.

395
00:43:33,523 --> 00:43:39,445
എനിക്ക് ഒരു സ്ഥിരം ജോലിയുണ്ട്, എനിക്ക് ശമ്പളം
കിട്ടുന്നുണ്ട്, പിന്നെ എനിക്ക് പെൻഷനും കിട്ടും. അത്രമാത്രം.

396
00:43:39,445 --> 00:43:47,840
കുറച്ചുകാണരുത്: യുദ്ധത്തിൽ
പങ്കെടുക്കുന്നവർക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും അത് മാരകമാകാം!

397
00:43:47,840 --> 00:43:57,796
യുദ്ധത്തിന് സ്വമേധയാ മുന്നോട്ട് വരുന്നവരെ തീർച്ചയായും
സൈന്യത്തിൻ്റെ പിന്നണിയിൽ നിർത്തില്ല, മറിച്ച് അവരെ

398
00:43:57,796 --> 00:44:05,531
മുന്നണിയിലേക്ക് അയയ്ക്കും. അത് എപ്പോഴും ജീവന് ഭീഷണിയാണ്!

399
00:44:05,531 --> 00:44:16,569
ഇതൊരു രസമുള്ള കാര്യമല്ല, രസത്തിനായി എവിടെയെങ്കിലും വായിക്കുന്ന
സിനിമകളോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമോമായി ഇതിന് ഒരു ബന്ധവുമില്ല.

400
00:44:16,569 --> 00:44:24,773
യുദ്ധം വളരെ ക്രൂരവും, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ,
ജീവന് ഭീഷണിയുള്ളതുമായ ഒരു കാര്യമാണ്.

401
00:44:24,773 --> 00:44:30,482
അവിടെ പോകാൻ ഞാൻ ആരെയും ശുപാർശ ചെയ്യില്ല –
'മാതൃരാജ്യത്തെ പ്രതിരോധിക്കുക'

402
00:44:30,482 --> 00:44:35,230
എന്നതുപോലെ, അല്പം സ്വാർത്ഥമായി ചിന്തിക്കാനും കഴിയും.

403
00:44:35,230 --> 00:44:50,157
യുദ്ധം തലമുറകളിൽ ശാശ്വതമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു എന്നത്
എനിക്ക് വ്യക്തമാണ്. യുദ്ധം നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകില്ല.

404
00:44:50,157 --> 00:45:03,164
നിങ്ങൾ നിലവിലുള്ള ആളാണെങ്കിൽ പോലും, ബോണിൽ എൻ്റെ
മാതാപിതാക്കൾ നിർമ്മിച്ച ഒരു വീടും പൂന്തോട്ടവും നിങ്ങൾക്കുണ്ട്.

405
00:45:03,164 --> 00:45:09,711
അത് നിന്നെ വിട്ടുപോകില്ല. നീ അതിലേക്ക്
തിരിച്ചുവന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു, അത് വ്യക്തമാണ്.

406
00:45:12,281 --> 00:45:16,797
ഇതിനെക്കുറിച്ച് റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ടെന്ന്
ആരെങ്കിലും കരുതുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അവയിൽ

407
00:45:16,797 --> 00:45:19,653
ചിലത് ഞാൻ ആളുകളിൽ നിന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

408
00:45:19,653 --> 00:45:35,608
എൻ്റെ വീട്ടിൽ ഒരു ആർക്കൈവും ഉണ്ട് – അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ
ജർമ്മൻ സൈനികരുടെ മാനസികാഘാതം. അവർക്ക് അത് താങ്ങാനാവുന്നില്ല.

409
00:45:35,608 --> 00:45:52,281
ഒന്നാമതായി, അവരുടെ പരിക്കുകൾ കാരണം, എന്നാൽ ജീവൻ
പണയപ്പെടുത്തിയതിന് ആദരിക്കാൻ അവിടെ ആരുമില്ലാത്തതുകൊണ്ടും.

410
00:45:52,281 --> 00:46:01,578
എന്തിന്? ഈ അസംബന്ധത്തിന് എന്താണ് പ്രയോജനം?

411
00:46:01,578 --> 00:46:12,896
അപ്പോൾ അങ്ങനെയാണ്, ചെറുപ്പക്കാർ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഒരു
പ്രധാന കാര്യമാണിത്: പരിശീലനം ലഭിച്ച സ്നൈപ്പർമാർ ഉണ്ട്.

412
00:46:12,896 --> 00:46:19,537
സൈനികർ വെറും സാധാരണ സൈനികർ മാത്രമാണ്,
അവർ ഒരു സൈന്യത്തിന്റെ ഭാഗം കൂടിയാണ്.

413
00:46:19,537 --> 00:46:27,935
എല്ലാ സ്നൈപ്പർമാരും, എല്ലാ സ്നൈപ്പർമാരും,
നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, തങ്ങൾ ആളുകളെ കൊന്നിട്ടുണ്ടെന്ന

414
00:46:27,935 --> 00:46:32,414
യാഥാർത്ഥ്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ല.

415
00:46:32,414 --> 00:46:40,171
കാരണം രാത്രിയിൽ അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ആ മുഖങ്ങൾ
തിരിച്ചുവരും, അവയ്ക്ക് അവയെ ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ല.

416
00:46:40,171 --> 00:46:54,872
ഫലം ഒന്നുകിൽ മദ്യപാനമോ മാനസിക സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന
മയക്കുമരുന്നുകളോ ആത്മഹത്യയോ ആണ്. അത് ഈ യുദ്ധം മുഴുവനും ബാധകമാണ്.

417
00:46:54,872 --> 00:47:03,199
എന്നാൽ ജർമ്മൻ സ്നൈപ്പർമാരും അമേരിക്കൻ സ്നൈപ്പർമാരും
ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ പോലും... – തങ്ങളുടെ

418
00:47:03,199 --> 00:47:15,227
മാതൃരാജ്യത്തെ നന്നായി പ്രതിരോധിച്ച ജർമ്മൻ സ്നൈപ്പർമാർക്ക്
പോലും അതിനെ നേരിടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അത്രയും വ്യക്തമാണ്.

419
00:47:19,016 --> 00:47:21,406
അവർക്ക് മറ്റ് കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയില്ല.

420
00:47:21,406 --> 00:47:29,615
ഒരു സഹപ്രവർത്തകൻ ടാങ്കിൽ വെച്ച് ജീവനോടെ കത്തിമരിക്കുന്നത്
പോലുള്ള ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, അവയെല്ലാം

421
00:47:29,615 --> 00:47:34,297
യുവാക്കളുടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കും.

422
00:47:34,297 --> 00:47:43,739
ഞാനത് കേട്ടത് ആ അധ്യാപകനിൽ നിന്നാണ്, റഷ്യൻ പ്രചാരണകാലത്ത് ഒരു
ഗ്രനേഡ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സഹചോദരന്മാരെ കഷ്ണങ്ങളാക്കിയപ്പോൾ,

423
00:47:43,739 --> 00:47:53,208
അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മുഖത്ത് തലച്ചോറ് തെറിച്ചുപോയ ആ
ഒരധ്യാപകൻ തന്നെ. പിന്നീട് അദ്ദേഹം അതേക്കുറിച്ച് സ്കൂളിൽ പറഞ്ഞു.

424
00:47:53,208 --> 00:48:01,797
തീർച്ചയായും, അത് വളരെ നല്ലതാണെന്ന്
കരുതിയവരുമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ രണ്ടും സാധ്യമാണ്.

425
00:48:01,797 --> 00:48:08,289
മുന്നണിയിൽ നിങ്ങൾ എവിടെ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചിരുന്നു
എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ച്, അത് വിജയകരമായിരുന്നോ അല്ലയോ എന്നത്.

426
00:48:08,289 --> 00:48:13,508
യുദ്ധത്തിന് പല മുഖങ്ങളുണ്ട്.

427
00:48:13,508 --> 00:48:23,094
എന്നാൽ ഒരു രാജ്യത്തെ കീഴടക്കുന്ന യുദ്ധത്തിന് ഒരേയൊരു മുഖമേയുള്ളൂ:

428
00:48:23,094 --> 00:48:29,202
അവൻ ജനങ്ങളെയും, അവരുടെ ചരിത്രത്തെയും,
അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.

429
00:48:29,202 --> 00:48:35,127
അതെ, സാധാരണക്കാർക്ക് വിലയിരുത്താൻ
അസാധ്യമായ ഡ്രോണുകൾ ഇപ്പോൾ ഉണ്ട്.

430
00:48:35,127 --> 00:48:37,977
നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും വഴിയിൽ വീണുപോകും.

431
00:48:37,977 --> 00:48:45,631
നിങ്ങൾക്ക് ഇനി പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ആവശ്യമില്ല. നിങ്ങൾക്ക്
മുൻപുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളും ഇപ്പോൾ കാലഹരണപ്പെട്ടുപോയി.

432
00:48:45,631 --> 00:48:52,528
ഇപ്പോൾ, ആണവാബോംബുകളോ ഡ്രോണുകളോ മനുഷ്യരാശിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

433
00:48:52,528 --> 00:48:59,364
അതുകൊണ്ട്, ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഇപ്പോഴും പങ്കുചേരാൻ
ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആർക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ആദർശവാദിയായിരുന്നും

434
00:48:59,364 --> 00:49:03,773
ആ കാരണത്താൽ അവിടെ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആർക്കും...

435
00:49:03,773 --> 00:49:13,857
എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്, എൻ്റെ കാര്യത്തിൽ അത് തികച്ചും...
– ആരോ അങ്ങനെയൊന്ന് ചെയ്യുന്നത് എനിക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ

436
00:49:13,857 --> 00:49:20,600
പോലും കഴിയില്ല! ഇതൊരു സിനിമയല്ല! ഇതിൽ ഒരു രസവുമില്ല!

437
00:49:20,600 --> 00:49:27,805
എന്നിട്ട് ഒരുപക്ഷേ സിനിമയിൽ ഒരു പാലം
തകർക്കപ്പെടുകയോ അതുപോലെയോ എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കാം.

438
00:49:27,805 --> 00:49:35,930
പക്ഷേ യാഥാർത്ഥ്യം വ്യത്യസ്തമാണ്; ഓരോ ദിവസവും
ഓരോ മണിക്കൂറും ജീവൻ മരണത്തിന്റെ കാര്യമാണ്!

439
00:49:35,930 --> 00:49:45,057
അതിനെ താഴ്ത്തിക്കാണിക്കരുത്!
സന്തോഷിക്കാൻ മറ്റൊരാളെ നിങ്ങൾക്ക് സഹായിക്കാനാവില്ല.

440
00:49:45,057 --> 00:49:51,713
പക്ഷേ ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം
ചിന്തിക്കും... നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും 'വേണ്ട' എന്ന് പറയാം.

441
00:50:07,486 --> 00:50:12,343
ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന
കാലഘട്ടത്തിലെ നിങ്ങളുടെ വഴികാട്ടി: ക്ലാ.ടിവി.