Op 15 November 2025 het 'n persimposium, gereël deur die MWGFD oor die onderwerp "Wet op Maseldbeskerming onder ondersoek",
naby Passau plaasgevind, direk aan die pragtige Donau.
Die wet meng ongrondwetlik in met fisiese integriteit en ouersregte, volgens die Werkgroep vir die Maseldbeskermingswet,
wat uit dokters, wetenskaplikes en prokureurs bestaan.
Hulle eis die onmiddellike afskaffing daarvan. Kla.TV was daar regstreeks en ondersteun die saak deur die individuele
aanbiedings uit te saai, wat beslis die moeite werd is om te kyk.
Onder die program vind u inligtingsbrosjures oor die onderwerp en maniere waarop u ook hierdie saak kan ondersteun.
Sien hieronder vir Prof. Dr. Paul Cullen se bydrae oor die onderwerp 'Mediese etiek en
sosiale oorwegings rakende verpligte maselsentering'.
Aankondiging deur Dr. Weikl vir Professor Dr. Paul Cullen: Die volgende spreker is hier by ons regstreeks, ons vriend Professor
Dr. Paul Cullen. Hy is 'n dokter en publisist, gebore in Ierland.
Hy het geneeskunde aan University College Dublin gestudeer en het daarna 'n tweede graad in biochemie voltooi, met 'n
spesialisasie in molekulêre biologie, aan King's College London.
Hy is 'n spesialis in interne medisyne met bykomende kwalifikasies in aansteeklike
siektes, laboratoriummedisyne en kliniese chemie.
Hy bestuur 'n groot mediese laboratorium in Münster en onderrig ook laboratoriumgeneeskunde aan die plaaslike universiteit.
Benewens 250 wetenskaplike publikasies, is hy ook die outeur van verskeie handboeke.
Hy is veral geïnteresseerd in etiese kwessies in die medisyne en biotegnologie, daarom het hy sy lesing, waarna ons nou
uitsien, die titel gegee: "Mediese etiek en sosiale oorwegings rakende verpligte maselsentering". Paul, die vloer is joune.
Professor Paul Cullen: Dankie, Ronny, en dankie dat jy my toegelaat het om vandag aan hierdie simposium deel te neem.
Wel, my aanbieding gaan nie regtig oor verpligte maseldentings nie, of selfs oor entings in die algemeen nie.
Dit gaan oor wat ons moet verdra, wat ons as pasiënte moet verdra, en wat ons nie moet verdra nie.
En dit gaan regtig oor die grondbeginsels van sulke etiese oorwegings en hul betekenis in die samelewing.
En eerstens, laat ons begin met die verhouding tussen dokter en pasiënt.
Daar is geen verhouding in ons samelewing tussen vreemdelinge wat intiemer is as dié tussen dokter en pasiënt nie.
Die dokter kom agter dinge wat dikwels selfs die pasiënt se vrou nie weet nie.
En hy moet hulle ervaar, want eers dan sal hy in staat wees om die regte behandeling te bied.
En dit vereis 'n absolute vertrouensverhouding wat met niemand anders bestaan nie, nie met 'n prokureur
nie, nie met 'n belastingadviseur nie, nêrens anders nie.
En hierdie verhouding bepaal dan, aan die ander kant, dat die pasiënt moet aanvaar dat die dokter in sy beste
belang optree, en inderdaad ook in sy persoonlike belang.
En dit is, so om te sê, die grondslag van die hele proses, hierdie spesiale vertrouensverhouding tussen dokter en pasiënt.
En om hierdie rede, veral ná die Tweede Wêreldoorlog... – daar was natuurlik baie oortredings in die medisyne tydens
die Tweede Wêreldoorlog, in Duitsland, maar ook in Japan.
En weens hierdie oortredings is sekere beginsels wat nog altyd bestaan het, gekodifiseer.
En ek het hier drie uitgelig wat, ten minste vir my, die basis, die etiese basis van moderne medisyne vorm.
Die eerste beginsel is die beginsel van die reg op fisiese integriteit.
So sê hulle: my liggaam, my keuse. En dit is natuurlik eintlik waar. Die pasiënt het absolute
soewereiniteit oor hul eie liggaam en fisiese integriteit.
As 'n mediese student het ek geleer dat dit nie eens toegelaat word om 'n pasiënt se hare te kam as hulle dit nie wil hê nie.
En beslis niks onder die vel inspuit nie, soos Professor Bhakdi gesê het.
En dit is 'n baie, baie belangrike beginsel: ons het soewereiniteit oor ons eie liggame!
Die tweede beginsel, en dit is die reg... – uit die onuitspreeklike studies tydens die Tweede
Wêreldoorlog... maar nie net daar nie, ook in Amerika.
Daar was 'n baie beroemde eksperiment, die Tuskegee-eksperiment, waar swart mense sonder hulle wete met sifilis
besmet is en nie behoorlik behandel is nie, sodat die natuurlike verloop van die siekte waargeneem kon word.
Al hierdie foute – wat nie doelbewus was nie, maar eerder lesse wat geleer is – het gelei
tot die beginsel van ingeligte toestemming.
Wat beteken ingeligte toestemming? Ingeligte toestemming, wanneer 'n mens daaroor ingelig is, is 'n
direkte, persoonlike verhouding tussen dokter en pasiënt.
Die dokter moet die voordele, risiko's en newe-effekte mondelings aan die pasiënt
verduidelik. Hy kan hom dan iets skriftelik gee.
Maar die belangrikste ding is hierdie mondelinge verduideliking, waar die pasiënt ook die geleentheid het om vrae te
vra en, in werklikheid, as jy die Duitse wet lees, ook tyd het om te oorweeg of hy dit wil hê of nie.
En dan kom ons by die derde, wat 'n baie ou beginsel is wat reeds in die antieke tyd bestaan het, byvoorbeeld
in die Hippokratiese medisyne. En dit is die kernbeginsel: eerstens, doen geen skade nie.
– 'Primum nihil nocere' is die Latynse uitdrukking. Wat beteken dit? Dit word dikwels verkeerd verstaan.
Byvoorbeeld, met Covid is gesê: ons moet die hele bevolking inent, dan sal daar geen skade
aangerig word nie. Nee, dit is nie wat dit beteken nie.
Dit beteken dat die dokter, vir die individuele pasiënt wat voor hom staan, seker moet wees dat
hierdie behandeling meer goed as kwaad vir hom sal doen.
En as jy nie seker is dat dit nie die geval is nie, mag jy geen behandeling toedien nie, selfs al
het jy goeie redes om te glo dat dit dalk kan help.
Dit is wat hierdie beginsel beteken, en dit is ietwat vergeet.
Die Romeine het 'n gesegde gehad: die welsyn van die pasiënt is die hoogste wet – "salus aegroti suprema lex" in Latyn.
Dit beteken dat die fokus op die individuele pasiënt is, nie op die samelewing of die gemeenskap nie.
Dit is 'n persoonlike verhouding gebaseer op vertroue, soos ons pas gehoor het.
En natuurlik geld alles wat ek gesê het nog meer wanneer die pasiënt nie in staat is om
toestemming te gee nie, veral wanneer dit kinders betref.
En die maselsententing is natuurlik vir kinders.
En die probleem wat ons nou het, is dat ons hierdie baie, baie intieme, baie broos verhouding tussen dokter en
pasiënt het, en nou kom die staat in en meng, so om te sê.
En dit is nie net hipotetiese spekulasie nie.
Soos baie van julle seker al gehoor het, het die Federale Hof van Justisie op 8 Oktober vanjaar beslis dat dokters wat inentings
toedien, tydens die koronaviruspandemie vrygestel is van aanspreeklikheid in geval van entskade; dit is
nie die dokter wat aanspreeklik is nie, maar die staat.
Maar dit beteken – jy moet 'n bietjie dink oor wat dit beteken.
Dokters – en dit is 'n baie belangrike beginsel wat deur alle mediese verenigings gehandhaaf
word. Dit is die beginsel van terapeutiese vryheid.
Dit beteken dat as die pasiënt hierdie vertroue het, die dokter in staat moet wees om in die pasiënt se beste belang op te tree,
en as die dokter in 'n fidusiêre hoedanigheid vir die pasiënt werk, moet hy of sy die vryheid hê om die
terapie te kies wat hy of sy natuurlik as reg beskou.
Maar vryheid van terapie, soos enige ander vryheid, vereis verantwoordelikheid.
Daar is geen vryheid sonder verantwoordelikheid vir my besluite nie.
Maar as ek geen aanspreeklikheid het nie, het ek omgekeerd outomaties geen vryheid van terapie nie.
Dit beteken dat in hierdie nuwe wêreld die terapeutiese verhouding wat ek probeer uiteensit het, nie meer
tussen dokter en pasiënt is nie, maar skielik tussen dokter en staat – dit wil sê tussen gesag en onderwerp.
Dit is dus 'n heeltemal ander verhouding. Die vertroue is weg, en daarmee ook die grondslag van
vertroue wat die dokter-pasiëntverhouding ondersteun.
Dit lei my tot vier gevolgtrekkings.
Volgens my gaan die verpligte maselsentering in wese oor sosio-politieke en etiese kwessies wat nie meer
fundamenteel kan wees nie. Dit is baie belangrike kwessies.
Die eerste vraag is: Wie het beheer oor ons liggame en die liggame van ons kinders?
Beskik ons dit, of besluit die staat dit? Die tweede punt is: aan wie is die dokter verplig?
Is die dokter verplig teenoor sy pasiënte, soos hy behoort te wees, of is hy verplig teenoor
die staat? Dit is 'n baie fundamentele vraag.
Derde, as die dokter dan die uitgestrekte arm van die staat is, waar laat dit vertroue?
En waar laat dit die dokter-pasiënt-verhouding?
Moet ons selfs oorweeg of die pasiënt die reg het om te weier om 'n verklaring aan die
dokter of ander openbare beamptes af te lê?
En jy kan jou voorstel dat 'n normale verhouding nie meer moontlik is nie, want wanneer 'n dokter in so 'n stelsel
werk, moet jy die vraag vra: Is hy nog steeds 'n dokter?
Of is hy net 'n mediese tegnikus wat namens die staat werk? – wat iets heeltemal anders
is... En dit sluit my opmerkings af. Baie dankie!
Vier uur se hoogs bekwame kundigheid gekonsentreer in 40 minute.
Kyk na die Kla.TV-kompilasie van die MWGFD-simposium oor die "Maseldersbeskermingswet" wat onder loep geneem word.
Wil jy self betrokke raak?
Dr. Weikl: (uit die samestelling – aan die einde) Hoe kan jy ons veldtog ondersteun om die Maseldersbeskermingswet en
die verpligte inentingsvereiste wat dit bevat, in te trek?
So, kyk asseblief na die webwerf wat nou beskikbaar is, genaamd: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
En op hierdie webwerf sal u op hoogte gehou word van al ons aktiwiteite en resultate.
Ons het saam met ons werkgroep 'n pamflet geskep wat jy kan versprei en gebruik om handtekeninge in te
samel – ideaal vir veldtogte regoor Duitsland. Hierdie pamflet is beskikbaar om af te laai.
Jy kan ook die handtekeningsversamelingsbladsye aflaai. Dit is belangrik dat die handtekeningsblad altyd ons petisieverlangtes
insluit, wat ek nou ook aan die Duitse Parlement ingedien het.
Praat dus met jou parlementslede, met die politici! Ons moet druk van onder af uitoefen!
Praat met jou dokters, bespreek dit met jou vriende en kollegas!
Praat met geraakte gesinne, met alle jong gesinne!
Dit raak 700 000 mense per jaar. En bring die kwessie onder die publiek se aandag!
Kla.Tv werk op 'n vrywillige basis en is uit beginsel gratis.
Ons enigste beloning lê in die verspreiding van ons programme.
Baie dankie.