Στις 15 Νοεμβρίου 2025, η MWGFD διοργάνωσε συμπόσιο τύπου κοντά στο Πασσάου, ακριβώς πάνω στον όμορφο Δούναβη, με
θέμα "Η Πράξη για την προστασία από την ιλαρά δοκιμάζεται".
Σύμφωνα με την ομάδα εργασίας του νόμου για την προστασία από την ιλαρά, η οποία αποτελείται από γιατρούς,
επιστήμονες και δικηγόρους, ο νόμος παραβιάζει αντισυνταγματικά τη σωματική ακεραιότητα και τα γονικά δικαιώματα.
Ζητούν την άμεση ακύρωσή του. Το Kla.TV ήταν εκεί ζωντανά και υποστηρίζει τον σκοπό μεταδίδοντας τις
επιμέρους παρουσιάσεις, οι οποίες αξίζει να παρακολουθήσετε.
Κάτω από το πρόγραμμα θα βρείτε ενημερωτικά φυλλάδια σχετικά με το θέμα και τρόπους με τους οποίους
μπορείτε κι εσείς να υποστηρίξετε αυτόν τον σκοπό.
Βλέπε παρακάτω το άρθρο του καθηγητή Dr Paul Cullen με τίτλο "Ιατρικές και κοινωνικές εκτιμήσεις
για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό κατά της ιλαράς".
Ο επόμενος ομιλητής είναι ζωντανά εδώ, ο φίλος μας καθηγητής Dr Paul Cullen. Είναι γιατρός
και δημοσιογράφος, γεννημένος στην Ιρλανδία.
Σπούδασε ανθρώπινη ιατρική στο University College του Δουβλίνου και πρόσθεσε ένα δεύτερο πτυχίο στη βιοχημεία, με
ειδίκευση στη μοριακή βιολογία, στο King's College του Λονδίνου.
Είναι ειδικός στην εσωτερική ιατρική με πρόσθετη εξειδίκευση στη λοιμωξιολογία, ειδικός
στην εργαστηριακή ιατρική και κλινικός χημικός.
Διευθύνει ένα μεγάλο ιατρικό εργαστήριο στο Μύνστερ και διδάσκει εργαστηριακή ιατρική στο εκεί πανεπιστήμιο.
Εκτός από 250 επιστημονικές δημοσιεύσεις, είναι επίσης συγγραφέας πολλών εγχειριδίων.
Τον ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τα ηθικά ζητήματα στην ιατρική και τη βιοτεχνολογία, γι' αυτό και έδωσε στη διάλεξή του, την οποία
μπορούμε τώρα να αναμένουμε, τον τίτλο: "Ιατρική ηθική και κοινωνικοί προβληματισμοί σχετικά με τον υποχρεωτικό
εμβολιασμό κατά της ιλαράς". Paul, ο λόγος είναι δικός σου.
Ευχαριστώ, Ronny, και ευχαριστώ που μου επέτρεψες να συμμετάσχω σε αυτό το συμπόσιο σήμερα.
Έτσι, η παρουσίασή μου δεν αφορά πραγματικά τον υποχρεωτικό εμβολιασμό κατά της ιλαράς, ούτε καν τους εμβολιασμούς καθαυτούς.
Πρόκειται για το τι μπορούμε να ανεχτούμε, τι πρέπει να ανεχτούμε ως ασθενείς και τι δεν πρέπει να ανεχτούμε.
Και πρόκειται πραγματικά για τα θεμέλια αυτών των ηθικών εκτιμήσεων και τη σημασία τους στην κοινωνία.
Και ας ξεκινήσουμε με τη σχέση μεταξύ γιατρού και ασθενούς.
Στην κοινωνία μας δεν υπάρχει σχέση μεταξύ αγνώστων που να είναι πιο στενή από τη σχέση μεταξύ γιατρού και ασθενούς.
Ο γιατρός μαθαίνει πράγματα που συχνά δεν γνωρίζει ούτε η σύζυγος του ασθενούς.
Και πρέπει να το βιώσει, γιατί μόνο τότε θα είναι σε θέση να παρέχει τη σωστή θεραπεία.
Και απαιτεί μια απόλυτη σχέση εμπιστοσύνης, η οποία δεν είναι δυνατή με κανέναν άλλον, ούτε με τον
δικηγόρο, ούτε με τον φορολογικό σύμβουλο, ούτε πουθενά αλλού.
Και η σχέση αυτή δικαιολογείται από την άλλη πλευρά, όπου ο ασθενής πρέπει να υποθέσει ότι ο γιατρός ενεργεί εμπιστευτικά
για λογαριασμό του και προς το προσωπικό του συμφέρον.
Και αυτή είναι, τρόπον τινά, η βάση της όλης διαδικασίας, αυτή η ιδιαίτερη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ γιατρού και ασθενούς.
Και για το λόγο αυτό, ειδικά μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο... - φυσικά, υπήρξαν πολλά παραπτώματα στην
ιατρική κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, στη Γερμανία, αλλά και στην Ιαπωνία.
Και εξαιτίας αυτών των παραπτωμάτων, ορισμένες αρχές που πάντα υπήρχαν κωδικοποιήθηκαν.
Και επέλεξα τρεις που, για μένα τουλάχιστον, αποτελούν τη βάση, το ηθικό θεμέλιο της σύγχρονης ιατρικής.
Η πρώτη αρχή είναι η αρχή του δικαιώματος στη σωματική ακεραιότητα.
Έτσι λένε, το σώμα μου, η επιλογή μου. Αυτό ισχύει στην πραγματικότητα, φυσικά.
Ο ασθενής έχει την άνευ όρων κυριαρχία επί του σώματός του και της σωματικής του ακεραιότητας.
Ως φοιτήτρια ιατρικής, έμαθα ότι δεν επιτρέπεται καν να χτενίζεις τα μαλλιά ενός ασθενούς αν δεν το θέλει.
Και σίγουρα όχι για να κάνετε ένεση κάτω από το δέρμα, όπως είπε ο καθηγητής Bhakdi.
Και αυτή είναι μια πολύ, πολύ σημαντική αρχή: έχουμε την κυριαρχία πάνω στο σώμα μας!
Η δεύτερη αρχή, και αυτή είναι το δικαίωμα... - από τις απερίγραπτες μελέτες, μερικές από τις οποίες
διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου... αλλά όχι μόνο, και στην Αμερική.
Υπήρξε ένα πολύ διάσημο πείραμα, το πείραμα Tuskegee, όπου μαύροι μολύνθηκαν με σύφιλη εν αγνοία τους και δεν
έλαβαν κατάλληλη θεραπεία για να δουν τη φυσική εξέλιξη.
Η αρχή της συναίνεσης μετά από ενημέρωση προέκυψε από όλες αυτές τις αποτυχίες - και
δεν ήταν εθελοντική, έμαθαν από τα λάθη τους.
Τι σημαίνει συγκατάθεση μετά από ενημέρωση; Η συγκατάθεση μετά από ενημέρωση, αν την γνωρίζετε, είναι μια
άμεση, προσωπική σχέση μεταξύ γιατρού και ασθενούς.
Ο γιατρός πρέπει να ενημερώνει τον ασθενή προφορικά για τα οφέλη, τους κινδύνους και τις παρενέργειες.
Στη συνέχεια μπορεί να του δώσει κάτι γραπτό.
Αλλά ο καθοριστικός παράγοντας είναι αυτή η προφορική εξήγηση, όπου ο ασθενής έχει επίσης την ευκαιρία να κάνει
ερωτήσεις και, αν διαβάσετε τον γερμανικό νόμο, έχει επίσης χρόνο να σκεφτεί αν το θέλει ή όχι.
Και μετά ερχόμαστε στην τρίτη, και αυτή είναι μια πολύ παλιά αρχή που υπήρχε ήδη από την αρχαιότητα, για παράδειγμα
στην ιπποκρατική ιατρική. Και αυτή είναι η βασική αρχή:
Μην κάνετε πρώτα κακό - "Primum nihil nocere" είναι η λατινική φράση. Τι σημαίνει αυτό; Συχνά παρεξηγείται.
Για παράδειγμα, με το Covid, ειπώθηκε ότι πρέπει να εμβολιάσουμε ολόκληρο τον πληθυσμό, τότε δεν
θα γίνει καμία ζημιά. Όχι, αυτό δεν σημαίνει αυτό.
Αυτό σημαίνει ότι για τον εκάστοτε ασθενή που έχετε μπροστά σας, ο γιατρός πρέπει να είναι βέβαιος ότι η
θεραπεία αυτή θα του κάνει περισσότερο καλό παρά κακό.
Και αν δεν είστε σίγουροι ότι αυτό δεν ισχύει, τότε δεν πρέπει να δώσετε μια θεραπεία, ακόμη και αν έχετε
βάσιμους λόγους να πιστεύετε ότι μπορεί να κάνει κάποιο καλό.
Έτσι ονομάζεται αυτή η αρχή, και έχει ξεχαστεί κάπως.
Οι Ρωμαίοι είχαν ένα ρητό: Η ευημερία του ασθενούς είναι ο υπέρτατος νόμος - "salus aegroti suprema lex" στα λατινικά.
Αυτό σημαίνει ότι το επίκεντρο είναι ο μεμονωμένος ασθενής, όχι η κοινωνία, όχι η κοινότητα.
Πρόκειται για μια προσωπική σχέση που βασίζεται στην εμπιστοσύνη, όπως μόλις ακούσαμε.
Και, φυσικά, όλα όσα είπα ισχύουν σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό εάν ο ασθενής είναι ανίκανος να δώσει τη
συγκατάθεσή του, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά.
Και ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς αφορά, φυσικά, τα παιδιά.
Και ότι, αν τώρα ... Το πρόβλημα που έχουμε τώρα, αυτή η πολύ, πολύ οικεία, πολύ εύθραυστη σχέση μεταξύ γιατρού και
ασθενούς, και τώρα έρχεται το κράτος και παρεμβαίνει, ας πούμε.
Και αυτό δεν είναι απλώς μια υποθετική σκέψη.
Πολλοί από εσάς εδώ θα έχετε ακούσει ότι στις 8 Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση με
την οποία απαλλάσσει τους εμβολιαστές από την ευθύνη στην εποχή του κοροναϊού σε περίπτωση ζημίας από τον εμβολιασμό,
δηλώνοντας ότι δεν ευθύνεται ο γιατρός αλλά το κράτος.
Και αυτό σημαίνει - πρέπει να σκεφτείτε λίγο τι σημαίνει αυτό.
Οι γιατροί - και αυτή είναι μια πολύ σημαντική αρχή που υποστηρίζεται από όλους τους ιατρικούς συλλόγους.
Πρόκειται για την αρχή της θεραπευτικής ελευθερίας.
Αυτό σημαίνει ότι αν ο ασθενής έχει αυτή την εμπιστοσύνη και αν ο γιατρός εργάζεται με εμπιστοσύνη για τον ασθενή, τότε
πρέπει να μπορεί να αποφασίσει να εφαρμόσει τη θεραπεία που θεωρεί φυσικά σωστή, αυτή τη θεραπευτική ελευθερία.
Αλλά η ελευθερία της θεραπείας, όπως κάθε είδους ελευθερία, προϋποθέτει ευθύνη.
Καμία ελευθερία χωρίς ευθύνη για τις αποφάσεις μου.
Αλλά αν δεν έχω καμία ευθύνη, τότε, αντίστροφα, δεν έχω αυτόματα καμία θεραπευτική ελευθερία.
Με άλλα λόγια, σε αυτόν τον νέο κόσμο, η θεραπευτική σχέση που προσπάθησα να σκιαγραφήσω δεν είναι πλέον μεταξύ
γιατρού και ασθενούς, αλλά ξαφνικά μεταξύ γιατρού και κράτους - με άλλα λόγια, μεταξύ εξουσίας και υποκειμένου.
Είναι λοιπόν μια εντελώς διαφορετική σχέση. Η εμπιστοσύνη χάνεται, και η βάση της εμπιστοσύνης,
το θεμέλιο της σχέσης γιατρού-ασθενούς, χάνεται.
Αυτό έχει, θα καταλήξω, τέσσερα συμπεράσματα.
Κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός κατά της ιλαράς αφορά ουσιαστικά κοινωνικοπολιτικά και
ηθικά ζητήματα που δεν θα μπορούσαν να είναι πιο θεμελιώδη. Πρόκειται για πολύ σημαντικά ζητήματα.
Το πρώτο ερώτημα είναι: Ποιος ελέγχει τα σώματά μας και τα σώματα των παιδιών μας;
Εμείς αποφασίζουμε ή το κράτος αποφασίζει; Το δεύτερο σημείο είναι: σε ποιον είναι υποχρεωμένος ο γιατρός;
Ο γιατρός είναι υποχρεωμένος στους ασθενείς του, όπως θα έπρεπε, ή είναι υποχρεωμένος στο
κράτος; Αυτό είναι ένα πολύ θεμελιώδες ερώτημα.
Τρίτον, αν ο γιατρός είναι τότε ο εκτεταμένος βραχίονας του κράτους, πού είναι η εμπιστοσύνη;
Και πού οδηγεί αυτό τη σχέση γιατρού-ασθενούς;
Θα πρέπει να εξετάσουμε καν αν ο ασθενής έχει το δικαίωμα να αρνηθεί να δώσει στοιχεία
στον γιατρό ή σε άλλους δημόσιους υπαλλήλους;
Και μπορείτε ήδη να φανταστείτε ότι τότε, η κανονική σχέση δεν είναι πλέον δυνατή, διότι αν ένας γιατρός
εργάζεται σε ένα τέτοιο σύστημα, τότε θα πρέπει να θέσετε το ερώτημα: Είναι ακόμα γιατρός;
Ή μήπως είναι απλώς ένας ιατρικός τεχνικός που εργάζεται για το κράτος; - που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό...
Και αυτό με φέρνει στο τέλος των παρατηρήσεών μου. Σας ευχαριστώ πολύ!
Τέσσερις ώρες υψηλής τεχνογνωσίας μειωμένες σε 40 λεπτά.
Παρακολουθήστε την περίληψη της Kla.TV για το συμπόσιο του MWGFD σχετικά με την "Πράξη
προστασίας από την ιλαρά" στον πάγκο δοκιμών.
Θέλεις να δραστηριοποιηθείς κι εσύ;
(από το μοντάζ - στο τέλος) Πώς μπορείτε λοιπόν να υποστηρίξετε την εκστρατεία μας για την κατάργηση του
νόμου περί προστασίας από την ιλαρά και της υποχρέωσης εμβολιασμού που διατυπώνεται σε αυτόν;
Γι' αυτό, παρακαλώ ρίξτε μια ματιά στον ιστότοπο που έχει κυκλοφορήσει από σήμερα: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
Και σε αυτόν τον ιστότοπο θα ενημερώνεστε για όλες τις δραστηριότητές μας και τα αποτελέσματά μας.
Δημιουργήσαμε ένα φυλλάδιο, που περιλαμβάνει την ομάδα εργασίας μας, το οποίο μπορείτε να διανείμετε και το οποίο μπορεί να
χρησιμοποιηθεί για την οργάνωση εκστρατειών υπογραφής - με άλλα λόγια, οι εκστρατείες σε όλη τη Γερμανία είναι
οι καλύτερες. Αυτό το φυλλάδιο μπορείτε να το κατεβάσετε.
Και μπορείτε επίσης να κατεβάσετε τα φύλλα συλλογής υπογραφών. Και είναι σημαντικό ότι τα αιτήματά μας, τα οποία
έχω πλέον καταθέσει και στη Bundestag, θα πρέπει να βρίσκονται πάντα στο φύλλο συλλογής υπογραφών.
Μιλήστε λοιπόν στους βουλευτές σας, μιλήστε στους πολιτικούς! Πρέπει να ασκήσουμε πίεση από τα κάτω!
Μιλήστε στους γιατρούς σας, μιλήστε γι' αυτό με τους φίλους σας και την ομάδα εργασίας σας!
Μιλήστε στις οικογένειες που έχουν πληγεί, σε όλες τις νέες οικογένειες!
Αυτό επηρεάζει 700.000 άτομα ετησίως. Και φέρτε το θέμα στο κοινό!
Η Kla.TV λειτουργεί δωρεάν και σε εθελοντική βάση.
Η διάδοση των προγραμμάτων μας είναι η μόνη μας ανταμοιβή.
Σας ευχαριστώ πολύ.