La 15-an de novembro 2025 okazis proksime de Passau, rekte ĉe la bela Danubo, gazetara simpozio organizita de la MWGFD
pri la temo "Leĝo pri protekto kontraŭ morbilo sub ekzamenado".
La leĝo kontraŭkonstitucie intervenas en fizikan integrecon kaj gepatrajn rajtojn, laŭ la Laborgrupo pri la
Leĝo pri Protekto kontraŭ Sorbilozo, kiu konsistas el kuracistoj, sciencistoj kaj juristoj.
Ili postulas ĝian tujan abolon. Kla.TV estis tie rekte kaj subtenas la kaŭzon per elsendo de
la individuaj prezentoj, kiuj vere indas spekti.
Sub la programo vi trovos informajn flugfoliojn pri la temo kaj manierojn, per kiuj ankaŭ vi povas subteni ĉi tiun kaŭzon.
Bonvolu vidi sube la kontribuon de Prof. Dr. Paul Cullen pri la temo "Medicina etiko kaj sociaj
konsideroj rilate al deviga morbila vakcinado".
Anonco de d-ro Weikl pri profesoro d-ro Paul Cullen: La sekva parolanto estas ĉi tie kun ni vive, nia amiko profesoro d-ro Paul
Cullen. Li estas kuracisto kaj publikisto, naskita en Irlando.
Li studis medicinon ĉe University College Dublin kaj poste kompletigis duan gradon en biokemio,
specialiĝante pri molekula biologio, ĉe King's College London.
Li estas specialisto pri interna medicino kun pliaj kvalifikoj pri infektaj malsanoj, laboratoria medicino kaj klinika kemio.
Li estras grandan medicinan laboratorion en Münster kaj ankaŭ instruas laboratorian medicinon ĉe la loka universitato.
Krom 250 sciencaj publikaĵoj, li ankaŭ estas la aŭtoro de pluraj lernolibroj.
Li estas aparte interesita pri etikaj demandoj en medicino kaj bioteknologio, tial li donis al sia prelego, kiun ni nun
antaŭĝojas, la titolon: "Medicina etiko kaj sociaj konsideroj pri deviga morbila vakcinado". Paŭlo, la parolo estas via.
Profesoro D-ro Paul Cullen: Dankon, Ronny, kaj dankon, ke vi permesis al mi partopreni en ĉi tiu simpozio hodiaŭ.
Nu, mia prezento ne vere temas pri devigaj morbilaj vakcinadoj, aŭ eĉ pri vakcinadoj mem. Ĝi temas pri tio,
kion ni devus toleri, kion ni devas toleri kiel pacientoj, kaj kion ni ne devus toleri.
Kaj temas vere pri la fundamentoj de tiaj etikaj konsideroj kaj ilia graveco en la socio.
Kaj unue, ni komencu per la rilato inter kuracisto kaj paciento.
En nia socio ne ekzistas rilato inter fremduloj pli intima ol tiu inter kuracisto kaj paciento.
La kuracisto ekscias aferojn, kiujn ofte eĉ la edzino de la paciento ne scias.
Kaj li devas sperti ilin, ĉar nur tiam li povos provizi la ĝustan traktadon.
Kaj ĝi postulas absolutan rilaton de fido, kiu ne ekzistas kun iu ajn alia, nek kun
advokato, nek kun impostkonsilisto, nenie alia.
Kaj ĉi tiu rilato tiam establas, aliflanke, ke la paciento devas supozi, ke la kuracisto agas en liaj plej
bonaj interesoj, kaj fakte en liaj personaj interesoj.
Kaj tio estas, tiel diri, la bazo de la tuta procezo, ĉi tiu speciala rilato de fido inter kuracisto kaj paciento.
Kaj pro tio, precipe post la Dua Mondmilito... – estis, kompreneble, multaj transgresoj en medicino dum
la Dua Mondmilito, en Germanio, sed ankaŭ en Japanio.
Kaj pro ĉi tiuj transgresoj, certaj principoj, kiuj ĉiam ekzistis, estis kodigitaj.
Kaj mi elektis ĉi tie tri, kiuj, almenaŭ por mi, formas la bazon, la etikan bazon de moderna medicino.
La unua principo estas la principo de la rajto al fizika integreco.
Do oni diras: mia korpo, mia elekto. Kaj tio estas, kompreneble, fakte vera. La paciento havas absolutan
suverenecon super sia propra korpo kaj sia fizika integreco.
Kiel medicina studento, mi lernis, ke eĉ ne estas permesite kombi la harojn de paciento, se tiu ne volas tion.
Kaj certe ne injekti ion ajn sub la haŭton, kiel diris profesoro Bhakdi.
Kaj tio estas tre, tre grava principo: ni havas suverenecon super niaj propraj korpoj!
La dua principo, kaj tio estas la rajto... – el la neesprimeblaj studoj dum la Dua
Mondmilito... sed ne nur tie, ankaŭ en Ameriko.
Estis tre fama eksperimento, la Tuskegee-eksperimento, en kiu nigraj homoj estis infektitaj per sifiliso
sen ilia scio kaj ne estis ĝuste traktitaj por observi la naturan evoluon de la malsano.
Ĉiuj ĉi eraroj – kiuj ne estis intencitaj, sed prefere lecionoj lernitaj – kondukis al la principo de informita konsento.
Kion signifas informita konsento? Informita konsento, kiam vi estas informita pri ĝi, estas
rekta, persona rilato inter kuracisto kaj paciento.
La kuracisto devas parole klarigi al la paciento la avantaĝojn, riskojn kaj kromefikojn. Poste li povas doni al li ion skribe.
Sed la plej grava afero estas ĉi tiu parola klarigo, kie la paciento ankaŭ havas la eblecon demandi kaj,
fakte, se vi legas la germanan leĝon, ankaŭ havas tempon por pripensi, ĉu li ĝin volas aŭ ne.
Kaj tiam ni venas al la tria, kiu estas tre malnova principo, kiu jam ekzistis en antikvaj tempoj, ekzemple en la hipokrata
medicino. Kaj tio estas la kerna principo: unue, ne damaĝu.
– "Primum nihil nocere" estas la latina frazo. Kion ĝi signifas? Ĝi ofte estas miskomprenata.
Ekzemple, pri Kovido oni diris: ni devas vakcini la tutan loĝantaron, tiam nenio
malbona okazos. Ne, tio ne estas la signifo.
Tio signifas, ke por ĉiu individuo, kiu staras antaŭ ili, kuracistoj devas esti certaj, ke ĉi tiu
kuracado faros al ili pli da bono ol da malbono.
Kaj se vi ne certas, ke tio ne estas la kazo, tiam vi ne devas administri traktadon, eĉ se vi
havas bonajn kialojn por kredi, ke ĝi povus helpi.
Tio estas kion ĉi tiu principo signifas, kaj ĝi iom estis forgesita.
La romianoj havis proverbon: la bonfarto de la paciento estas la plej alta leĝo – "salus aegroti suprema lex" en la latina.
Tio signifas, ke la fokuso estas sur la individua paciento, ne sur la socio aŭ la komunumo.
Ĉi tio estas persona rilato bazita sur fido, kiel ni ĵus aŭdis.
Kaj kompreneble, ĉio, kion mi diris, validas eĉ pli, kiam la paciento ne kapablas doni
konsenton, precipe kiam temas pri infanoj.
Kaj la morbila vakcino estas, kompreneble, por infanoj.
Kaj la problemo, kiun ni nun havas, estas, ke ni havas ĉi tiun tre, tre intiman, tre fragilan rilaton inter
kuracisto kaj paciento, kaj nun la ŝtato intervenas, tiel diri.
Kaj tio ne estas nur hipoteza spekulado.
Kiel multaj el vi jam aŭdis, la 8-an de oktobro ĉi-jare la Federacia Kortumo de Justico decidis, ke dum la kronvirusa
pandemio kuracistoj, kiuj administras vakcinadojn, estas senrespondecigitaj pri damaĝoj kaŭzitaj de la
vakcino; ne la kuracisto respondecas, sed la ŝtato.
Sed tio signifas – vi devas iomete pripensi, kion tio signifas.
Kuracistoj – kaj tio estas tre grava principo, kiun subtenas ĉiuj medicinaj asocioj. Tio estas la principo de terapia libereco.
Tio signifas, ke se la paciento havas tiun fidon, la kuracisto devas povi agi en la plej bonaj interesoj de la paciento, kaj se
la kuracisto laboras en fiduciara kapacito por la paciento, tiam li aŭ ŝi devas povi decidi uzi la terapion, kiun li
aŭ ŝi nature konsideras ĝusta, tiu ĉi libereco de terapio.
Sed la libereco de terapio, kiel ĉiu ajn libereco, postulas respondecon.
Ne ekzistas libereco sen respondeco pri miaj decidoj.
Tamen, se mi ne havas respondecon, tiam inverse mi aŭtomate ne havas liberecon de terapio.
Tio signifas, ke en ĉi tiu nova mondo la terapia rilato, kiun mi provis skizi, ne plu estas inter kuracisto kaj
paciento, sed subite inter kuracisto kaj ŝtato – tio estas, inter aŭtoritato kaj subjekto.
Do ĝi estas tute alia rilato. La konfido malaperis, kaj kun ĝi la bazo de konfido, kiu subtenas la kuracisto-pacienta rilaton.
Tio kondukas min al kvar konkludoj.
Laŭ mia opinio, almenaŭ, la deviga vakcinado kontraŭ morbilo esence temas pri socipolitikaj kaj etikaj demandoj, kiuj ne
povus esti pli fundamentaj. Ĉi tiuj estas tre gravaj demandoj.
La unua demando estas: Kiu regas niajn korpojn kaj la korpojn de niaj infanoj?
Ĉu ni decidas tion, aŭ ĉu la ŝtato decidas tion? La dua punkto estas: al kiu la kuracisto estas devigita?
Ĉu la kuracisto estas devigita al siaj pacientoj, kiel li devus esti, aŭ ĉu li estas devigita
al la ŝtato? Tio estas tre fundamenta demando.
Trie, se la kuracisto tiam estas la etendita brako de la ŝtato, kie tio lasas fidon?
Kaj kie tio lasas la rilaton inter kuracisto kaj paciento?
Ĉu ni eĉ devus konsideri, ĉu la paciento havas la rajton rifuzi fari deklaron al la kuracisto aŭ aliaj publikaj servistoj?
Kaj vi povas imagi, ke normala rilato ne plu eblas, ĉar kiam kuracisto laboras en tia sistemo, oni
devas demandi: Ĉu li entute ankoraŭ estas kuracisto?
Aŭ ĉu li estas nur medicina teknikisto laboranta en la nomo de la ŝtato? – kio estas tute alia
afero... Kaj tio konkludas miajn rimarkojn. Multan dankon!
Kvar horoj da tre kompetenta spertado kondensitaj en 40 minutoj.
Spektu la Kla.TV-kompilaĵon de la MWGFD-simpozio pri la "Leĝo pri Protekto kontraŭ Morbilio" sub ekzamenado.
Ĉu vi volas mem partopreni?
D-ro Weikl: (el kompilaĵo – ĉe la fino) Do kiel vi povas subteni nian kampanjon por nuligi la Leĝon pri Protekto
kontraŭ morbilo kaj la devigan vakcinpostulon, kiun ĝi enhavas?
Do, bonvolu rigardi la retejon, kiu nun estas disponebla, nomatan: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
Kaj en ĉi tiu retejo vi estos ĝisdatigita pri ĉiuj niaj agadoj kaj rezultoj.
Ni kreis flugfolion kune kun nia laborgrupo, kiun vi povas distribui kaj uzi por kolekti subskribojn –
ideale por kampanjoj tra la tuta Germanio. Ĉi tiu flugfolio estas disponebla por elŝuto.
Vi ankaŭ povas elŝuti la foliojn por kolekti subskribojn. Gravas, ke la subskriba folio ĉiam inkluzivu niajn peticio-postulojn,
kiujn mi nun ankaŭ prezentis al la Germana Parlamento.
Do parolu al viaj parlamentanoj, al la politikistoj! Ni devas fari premon de malsupre!
Parolu kun viaj kuracistoj, diskutu ĝin kun viaj amikoj kaj kolegoj!
Parolu kun la tuŝitaj familioj, kun ĉiuj junaj familioj!
Ĉi tio afektas 700 000 homojn jare. Kaj atentigu la publikon pri la problemo!
Kla.Tv funkcias laŭvole kaj principe senpage.
Nia sola rekompenco kuŝas en la disvastigo de niaj programoj.
Multan dankon.