2025eko azaroaren 15ean, MWGFDk antolatutako "Sasoiren Aurkako Babes Legea aztergai" izeneko prentsa-sinfposioa
Passau hiritik gertu, Danube ibai ederrean bertan, ospatu zen.
Txirbitxori Babeserako Lege Lan-taldeak, medikuek, zientzialariek eta abokatuak osatutakoak, dio legeak konstituzioaren aurka
esku hartzen duela osotasun fisikoan eta guraso eskubideetan.
Berehalako abolizioa eskatzen ari dira. Kla.TV bertan egon zen zuzenean eta kausa babesten du
aurkezpen banakakoak emitituz, eta merezi dute ikustea.
Programaren azpian gaiari buruzko informaziozko eskuorrak eta zuk ere kausa hau nola babestu
dezakezun azaltzen duten moduak aurkituko dituzu.
Mesedez, ikusi behean Prof. Dr. Paul Cullen-en ekarpena 'Mediku-etika eta gizarte-kontiderazioak
derrigorrezko sarrampioaren txertaketari buruz' gaiari buruz.
Dr. Weikl-ek Prof. Dr. Paul Cullen-entzat egindako iragarpena: Hurrengo hizlaria hemen da gurekin zuzenean, gure lagun Prof.
Dr. Paul Cullen. Irlandan jaio zen medikua eta publizista da.
Dublineko University College-n medikuntza ikasi zuen, eta ondoren Londresko King's College-n biokimikako
bigarren gradua osatu zuen, molekula-biologian espezializatuz.
Barne-medikuntzako espezialista da, eta gaitz infekzioetan, laborategiko medikuntzan
eta kimika klinikoan gaitasun osagarriak ditu.
Münsterreko laborategi mediko handi baten burua da eta bertako unibertsitatean laborategiko medikuntza irakasten du.
250 zientzia-argitalpenen gain, hainbat ikaslibururen egilea ere bada.
Medikuntzan eta bioteknologian dauden etika-arazoetan bereziki interesa du, eta horregatik eman dio bere hitzaldiari —orain
irrikan gaudenari— "Mediku-etika eta gizarte-kontiderazioak meningitisaren derrigorrezko
txertaketari buruz" izena. Paul, zure esku dago.
Dr. Paul Cullen irakaslea: Eskerrik asko, Ronny, eta gaurko sinposio honetan parte
hartzeko aukera emateagatik ere eskerrik asko.
Beno, nire aurkezpena ez da benetan derrigorrezko sarrampioaren txertaketei buruzkoa, ezta txertaketei buruzkoa ere.
Gai nagusia da zer toleratu behar dugun, gaixo gisa zer toleratu behar dugun eta zer ez dugun toleratu behar.
Eta benetan etika kontu horien oinarriei eta gizartean duten garrantziari buruzkoa da.
Eta, lehenik eta behin, has gaitezen medikuaren eta pazientearen arteko harremanarekin.
Gure gizartean ezezagunen arteko harremanik ez dago medikuaren eta pazientearen arteko harreman baino intimoagorik.
Medikuak gauza batzuk jakiten ditu, askotan pazientearen emazteak ere ez dakizkionak.
Eta haiek bizitu behar ditu, izan ere, orduan bakarrik izango baita tratamendu egokia eskaintzeko gai.
Eta konfiantza erabateko harreman bat eskatzen du, beste inorengan ez dagoena, ez abokatu
batekin, ez zerga-aholkulari batekin, inon ere.
Eta harreman honek, bestalde, ezartzen du pazienteak suposatu behar duela medikuak bere interes onen alde
jarduten duela, eta baita bere interes pertsonaletan ere.
Eta hori da, esan genezakeen bezala, prozesu osoaren oinarria, medikuaren eta
pazientearen arteko konfiantzazko harreman berezi hau.
Eta horregatik, batez ere Bigarren Mundu Gerraren ondoren... – Bigarren Mundu Gerran, noski, medikuntzan hainbat
transgresio izan ziren Alemanian, baina baita Japonian ere.
Eta transgresio horiengatik, betidanik existitu diren zenbait printzipio kodifikatu dira.
Eta hemen hiru hautatu ditut, gutxienez niretzat, medikuntza modernoaren oinarria, oinarrizko etika osatzen dutenak.
Lehen printzipioa osotasun fisikoaren eskubidearen printzipioa da.
Hala diote: nire gorputza, nire erabakia. Eta hori, noski, egiazkoa da. Pazienteak bere gorputzaren eta
osotasun fisikoaren gaineko soberania absolutua du.
Mediku ikasle gisa ikasi nuen ez dela baimenduta pazientearen ilea oraintzea, berak hala nahi ez badu.
Eta, zalantzarik gabe, ez ezer azalaren azpian injektatu, Bhakdi profesoreak esan duen bezala.
Eta hori oso, oso printzipio garrantzitsua da: gure gorputz propioen gaineko burujabetza dugu!
Bigarren printzipioa, eta hori da eskubidea... – Bigarren Mundu Gerran egin ziren hitz egin ezin daitezkeen
ikerketetatik... baina ez han bakarrik, Ameriketan ere.
Tuskegeiko esperimentu oso ospetsu bat izan zen, non beltzek sifilia kutsatu zuten beren jakintza gabe eta ez zituzten behar
bezala tratatu gaixotasunaren bilakaera naturala behatzeko.
Akats hauek guztiak – ez ziren asmoz egindakoak, baizik eta ikasitako ikasgaiak –
informaturiko baimenaren printzipioa sortu zuten.
Zer esan nahi du baimen informatua? Baimen informatua, pertsona batek horri buruz informazioa jasotzen duenean, medikuaren
eta pazientearen arteko harreman zuzen eta pertsonala da.
Medikuak onurak, arriskuak eta albo-ondorioak ahoz azaldu behar dizkio pazienteari. Ondoren, idatziz zerbait eman diezaioke.
Baina funtsezkoena azalpen ahozko hau da, non pazienteak galderak egiteko aukera ere duen eta, egiazki, Alemaniako legea irakurtzen
baduzu, nahi duen ala ez pentsatzeko denbora ere baduen.
Eta, ondoren, hirugarrenera iristen gara, oso printzipio zaharra dena, antzinako garaietan jada existitzen zena,
adibidez Hipokratesen medikuntzan. Eta hori da oinarrizko printzipioa: lehenik, ez egin kalterik.
– 'Primum nihil nocere' esamolde latindarra da. Zer esan nahi du? Askotan gaizki ulertzen da.
Adibidez, Covidarekin esan zen: biztanleria osoa txertatu behar dugula, eta orduan ez
dela kalterik izango. Ez, ez du hori esan nahi.
Honek esan nahi du medikuek aurrean duten paziente bakoitzarentzat ziur egon behar dutela
tratamendu honek kalte baino on gehiago ekarriko diela.
Eta ziur ez bazaude hori ez dela kasua, tratamendurik ez duzu eman behar, nahiz eta
lagungarria izan daitekeela sinesteko arrazoi onak izan.
Hori da printzipio honek esan nahi duena, eta nolabait ahaztuta geratu da.
Erromarrek esaera bat zuten: gaixoaren ongizatea lege gorena da – "salus aegroti suprema lex" latinez.
Honek esan nahi du arreta paziente banakarrari dagoela, ez gizarteari edo komunitateari.
Hau, oraintxe entzun dugun bezala, konfiantzaren gainean oinarritutako harreman pertsonal bat da.
Eta, noski, esan dudan guztia are gehiago aplikatzen da pazientearen baimena emateko
gaitasunik ez duenean, batez ere haurren kasuan.
Eta, jakina, sarrampioaren txertoa haurrentzat da.
Eta orain dugun arazoa da medikuaren eta pazientearen arteko oso, oso intimoa eta oso ahula den harremana dugula, eta orain estatua
sartzen ari dela eta, esateko moduan, esku hartzen ari dela.
Eta hau ez da soilik hipotesiko espekulazioa.
Askok entzun duzuenez, aurten, urriaren 8an, Justizia Auzitegi Federalak ebatzi zuen koronabirusaren pandemian txertoak ematen
dituzten medikuek ez dutela erantzukizunik izango txertoek eragindako kalteetan; erantzukizuna
ez da medikuari dagokio, baizik eta estatuari.
Baina horrek esan nahi du – zertaz ari den pentsatu behar duzula pixka bat.
Medikuek – eta hau printzipio oso garrantzitsua da, mediku-elkarte guztiek onartzen dutena.
Hau da askatasun terapeutikoaren printzipioa.
Honek esan nahi du pazienteak konfiantza hori badu, medikuak pazientearen interes onen alde jardun behar duela, eta medikuak
pazientearen fidatzaile gisa jarduten badu, berez egokia dela uste duen terapia aplikatzea
erabakitzeko askatasuna izan behar duela, terapia-askatasuna.
Baina terapiaren askatasunak, edozein askatasun bezala, erantzukizuna eskatzen du.
Ez dago askatasunik nire erabakien erantzukizunik gabe.
Hala ere, erantzukizunik ez badut, alderantziz, automatikoki ez dut terapiarako askatasunik.
Honek esan nahi du mundu berri honetan, azaldu nahi izan dudan terapia-harremana ez dela gehiago medikuaren eta pazientearen
artekoa, baizik eta bat-batean medikuaren eta estatuaren artekoa – hau da, agintariaren eta subjektuaren artekoa.
Beraz, erabat bestelako harremana da. Konfiantza desagertu da, eta harekin mediku-paziente
harremana oinarritzen duen konfiantza-oinarria ere.
Honek lau ondorioetara eramaten nau.
Nire ustez, behintzat, sarrampioaren derrigorrezko txertaketa funtsean gizarte-politiko eta etiko gaietan datza, eta ezin
dira oinarrizkoagoak izan. Gai hauek oso garrantzitsuak dira.
Lehenengo galdera da: Nork du gure gorputzen eta gure seme-alaben gorputzen gaineko kontrola?
Guk erabakitzen dugu hori, ala estatuak erabakitzen du? Bigarren puntua da: norengana dago medikua betebehartuta?
Medikuak bere pazienteekiko betebeharra al du, izan beharko lukeen bezala, edo estatuarekiko
betebeharra al du? Hori galdera oso oinarrizkoa da.
Hirugarrenik, medikua estatuaren luzapen-eskua bada: non uzten du horrek konfiantza?
Eta horrek mediku-paziente harremana non uzten du?
Kontuan hartu beharko genuke ea pazienteari eskubidea duen medikuari edo beste
funtzionario publiko batzuei adierazpenik ez egiteko?
Eta irudika dezakezu harreman normala ez dela gehiago posible, mediku batek halako sistema batean lan egiten
duenean, galdera hau egin behar baita: Oraindik medikua al da?
Edo estatuaren alde lan egiten duen mediku-teknikari hutsa al da? – hori guztiz bestelako zerbait da...
Eta horrekin amaitzen dira nire hitzak. Eskerrik asko!
Lau orduko oso gaitasun handiko aditu-lana 40 minututan laburbildua.
Ikusi Kla.TV-k MWGFD-ren "Sarasaren Babeserako Legea" aztergai duen sinposioaren bilduma.
Zuk ere parte hartu nahi duzu?
Dr. Weikl: (bildumako azken zatitik) Beraz, nola lagun dezakezu gure kanpaina, Sarrampioaren Babeserako
Legea eta bertan jasotako derrigorrezko txertaketa-betebeharra indargabetzea helburu duena?
Beraz, mesedez, begiratu webgunea, orain eskuragarri dagoena, izen hau duena: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
Eta webgune honetan gure jarduera eta emaitza guztien berri izango duzu.
Gure lan-taldearekin batera eskuorri bat sortu dugu, banatu eta sinadurak biltzeko erabil dezakezuena – ahal
den neurrian Alemaniako kanpaina guztietarako. Eskuorri hau deskargatzeko eskuragarri dago.
Sinadura-bilketa-orriak ere deskarga ditzakezu. Garrantzitsua da sinadura-orrietan beti gure eskaera-petizioak jasotzea,
eta orain Alemaniako Parlamentura ere aurkeztu ditudala.
Beraz, hitz egin zure diputatuekin, politikariekin! Behetik presioa egin behar dugu!
Zure medikuekin hitz egin, eztabaidatu zure lagun eta lankideekin!
Eragindako familiekin hitz egin, gazte familia guztiekin!
Honek urtean 700.000 pertsonari eragiten dio. Eta arazoa publikoaren arreta erakarri!
Kla.Tv printzipioz borondatez eta doan funtzionatzen du.
Gure sari bakarra gure programen zabalkundean datza.
Eskerrik asko asko.