2025 թվականի նոյեմբերի 15-ին MWGFD-ի կողմից կազմակերպված «Մերկացուցիչի դեմ պաշտպանության մասին օրենքի
քննության տակ» թեմայով մամուլի սիմպոզիումը տեղի ունեցավ Պասաուի մոտ, ուղիղ գեղեցիկ Դանուբի ափին։
Ձերբազատման կանխարգելման մասին օրենքի աշխատանքային խմբի համաձայն, որը բաղկացած է բժիշկներից, գիտնականներից և իրավաբաններից,
օրենքը սահմանադրությանը հակասող կերպով միջամտում է ֆիզիկական ամբողջականությանը և ծնողական իրավունքներին։
Նրանք պահանջում են դրա անհապաղ վերացումը։ Kla.TV-ն այնտեղ ուղիղ եթերով էր և աջակցում է այս նախաձեռնությանը՝ հեռարձակելով
անհատական ներկայացումները, որոնք իսկապես արժե դիտել։
Ծրագրի տակ կգտնեք թեմայի վերաբերյալ տեղեկատվական թերթիկներ և ձևեր, որոնցով դուք նույնպես կարող եք աջակցել այս նախաձեռնությանը։
Խնդրում ենք ստորև տեսնել պրոֆ. դոկտոր Փոլ Քալենի ներդրումը «Բժշկական էթիկա և հասարակական նկատառումներ
պարտադիր կարմրուկի պատվաստման վերաբերյալ» թեմայով։
Դոկտոր Վայքլի հայտարարությունը պրոֆեսոր դոկտոր Փոլ Քալենի մասին: Հաջորդ բանախոսը այստեղ է մեզ հետ ուղիղ՝ մեր ընկեր պրոֆեսոր դոկտոր
Փոլ Քալենը։ Նա բժիշկ և հանրային բանախոս է, ծնված Իռլանդիայում։
Նա Դուբլինի Համալսարանական քոլեջում բժշկություն է ուսումնասիրել, այնուհետև Լոնդոնի Քինգս քոլեջում երկրորդ
բակալավրի աստիճան է ստացել կենսաքիմիայի ոլորտում՝ մասնագիտանալով մոլեկուլային կենսաբանության մեջ։
Նա ներքին բժշկության մասնագետ է՝ հավելյալ որակավորումներով վարակիչ հիվանդությունների,
լաբորատոր բժշկության և կլինիկական քիմիայի ոլորտներում։
Նա ղեկավարում է Մյունստերում գտնվող մի մեծ բժշկական լաբորատորիա և տեղական համալսարանում դասավանդում է լաբորատոր բժշկություն։
250 գիտական հոդվածներից բացի նա նաև մի շարք դասագրքերի հեղինակ է։
Նա առանձնապես հետաքրքրված է բժշկության և կենսատեխնոլոգիայի էթիկական խնդիրներով, և հենց դրա համար իր դասախոսությանը, որին
մենք այժմ անհամբեր սպասում ենք, տվել է «Բժշկական էթիկա և հասարակական նկատառումներ պարտադիր կարմրուկի
պատվաստման վերաբերյալ» վերնագիրը։ Պոլ, խոսքը քեզն է։
Պրոֆեսոր Փոլ Քալեն. Շնորհակալություն, Ռոնի, և շնորհակալություն, որ թույլ տվեցիք ինձ մասնակցել այս սիմպոզիումին այսօր։
Իմ ներկայացումը իրականում չի վերաբերում պարտադիր կարմիր ջրծաղիկի պատվաստումներին, կամ նույնիսկ պատվաստումներին ընդհանրապես։
Այն վերաբերում է այն բանին, թե ինչ պետք է հանդուրժենք, ինչ պետք է հանդուրժենք որպես հիվանդներ, և ինչ չպետք է հանդուրժենք։
Եվ դա իսկապես վերաբերում է նման բարոյական նկատառումների հիմունքներին և դրանց նշանակությանը հասարակությունում։
Եվ առաջին հերթին եկեք սկսենք բժիշկի և հիվանդի հարաբերություններից։
Մեր հասարակությունում անծանոթների միջև գոյություն չունի ավելի մտերմիկ հարաբերություն, քան բժիշկի և հիվանդի հարաբերությունն է։
Բժիշկը իմանում է այնպիսի բաներ, որոնք հաճախ անգամ հիվանդի կինը չի իմանում։
Եվ նա պետք է դրանք զգա, որովհետև միայն այդպես կկարողանա ճիշտ բուժում տրամադրել։
Եվ դա պահանջում է ամբողջական վստահության հարաբերություն, որը գոյություն չունի ոչ ոքի հետ՝ ոչ
փաստաբանի հետ, ոչ հարկային խորհրդատուի հետ, ոչ մի տեղ։
Եվ այս հարաբերությունը, մյուս կողմից, ենթադրում է, որ հիվանդը պետք է ընդունի, որ բժիշկը գործում է նրա լավագույն
շահերից ելնելով և, ի վերջո, նրա անձնական շահերից ելնելով։
Եվ դա, կարելի է ասել, ամբողջ գործընթացի հիմքն է՝ բժիշկի և հիվանդի միջև գոյություն ունեցող այս հատուկ վստահության հարաբերությունը։
Եվ այս պատճառով, հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո… – իհարկե, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ բժշկության
մեջ շատ խախտումներ եղան Գերմանիայում, բայց նաև Ճապոնիայում։
Եվ այս խախտումների պատճառով միշտ գոյություն ունեցող որոշ սկզբունքներ այժմ կոդիֆիկացվել են։
Եվ ես այստեղ ընտրել եմ երեքը, որոնք, առնվազն ինձ համար, կազմում են ժամանակակից բժշկության էթիկական հիմքը։
Առաջին սկզբունքն է ֆիզիկական ամբողջականության իրավունքի սկզբունքը։
Ասում են՝ «Իմ մարմին, իմ ընտրություն»։ Եվ դա, իհարկե, իրականում ճիշտ է։ Պացիենտը իր մարմնի և ֆիզիկական
ամբողջականության նկատմամբ ունի ամբողջական ինքնիշխանություն։
Որպես բժշկական ուսանող ես իմացա, որ անգամ թույլատրված չէ հիվանդի մազերը սանրել, եթե նա դրա հետ համաձայն չէ։
Եվ, անշուշտ, ոչ մի բան չպետք է ներարկել մաշկի տակ, ինչպես ասաց պրոֆեսոր Բհակդին։
Եվ սա շատ, շատ կարևոր սկզբունք է՝ մենք ինքնիշխան ենք մեր սեփական մարմինների նկատմամբ։
Երկրորդ սկզբունքը, և դա ճիշտն է... – անբացատրելի ուսումնասիրություններից Երկրորդ համաշխարհային
պատերազմի ժամանակ... բայց ոչ միայն այնտեղ, նաև Ամերիկայում։
Կային շատ հայտնի մի փորձարկում՝ Թասկեգի փորձարկումը, որի ընթացքում սևամորթ մարդկանց առանց իրենց
իմացության վարակեցին սիֆիլիսով և ճիշտ բուժում չտրամադրեցին՝ հիվանդության բնական ընթացքը դիտարկելու համար։
Այս բոլոր սխալները, որոնք դիտավորյալ չէին, այլ ավելի շուտ դասեր էին, հանգեցրին տեղեկացված համաձայնության սկզբունքի ձևավորմանը։
Ի՞նչ է նշանակում տեղեկացված համաձայնությունը։ Տեղեկացված համաձայնությունը, երբ դրա մասին ձեզ տեղեկացնում են,
բժիշկի և հիվանդի միջև ուղիղ, անձնական հարաբերություն է։
Բժիշկը պետք է բանավոր կերպով պարզաբանի հիվանդին օգուտները, ռիսկերը և կողմնակի
ազդեցությունները։ Այնուհետև նա կարող է նրան տալ դրանք գրավոր։
Բայց ամենակարևորը այս բանավոր բացատրությունն է, որի ընթացքում հիվանդը նաև հնարավորություն ունի հարցեր տալու և,
փաստորեն, եթե կարդաք գերմանական օրենքը, նրան տրված է նաև ժամանակ՝ մտածելու, արդյոք ուզում է դա, թե ոչ։
Եվ ապա մենք հասնում ենք երրորդին, որը շատ հին սկզբունք է և արդեն գոյություն ուներ հնագույն ժամանակներում,
օրինակ՝ Հիպոկրատական բժշկության մեջ։ Եվ դա հիմնական սկզբունքն է՝ առաջին հերթին չվնասել։
– «Primum nihil nocere» լատիներեն արտահայտություն է։ Ի՞նչ է դա նշանակում։ Այն հաճախ սխալ են հասկանում։
Օրինակ, Covid-ի դեպքում ասվում էր՝ պետք է պատվաստել ամբողջ բնակչությանը, և այդպես վնաս չի լինի։ Ոչ, դա այդպես չէ։
Սա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր առանձին հիվանդի համար, ով կանգնած է նրանց առջև, բժիշկները պետք է վստահ լինեն,
որ այս բուժումը նրանց ավելի շատ օգուտ կբերի, քան վնաս։
Եթե դուք վստահ չեք, որ դա այդպես չէ, ապա չպետք է նշանակեք բուժում, նույնիսկ եթե ունեք
լավ պատճառներ հավատալու, որ դա կարող է օգնել։
Սա է այս սկզբունքի նշանակությունը, և այն ինչ-որ չափով մոռացվել է։
Հռոմեացիներն ունեին ասացվածք՝ հիվանդի բարեկեցությունը գերագույն օրենքն է – լատիներեն «salus aegroti suprema lex»։
Սա նշանակում է, որ ուշադրությունը կենտրոնացած է անհատական հիվանդի վրա, ոչ թե հասարակության կամ համայնքի վրա։
Ինչպես նոր լսեցինք, սա վստահության վրա հիմնված անձնական հարաբերություն է։
Եվ, իհարկե, ամենը, ինչ ես ասացի, առավելապես վերաբերում է այն դեպքերին, երբ հիվանդը չի կարող տալ իր
համաձայնությունը, հատկապես երբ խոսքը վերաբերում է երեխաներին։
Եվ կարմրուկի պատվաստումը, իհարկե, նախատեսված է երեխաների համար։
Եվ հիմա մեր խնդիրն այն է, որ բժիշկի և հիվանդի միջև գոյություն ունի շատ, շատ մտերմիկ, շատ փխրուն
հարաբերություն, և այժմ, կարելի է ասել, պետությունը միջամտում է։
Եվ սա ոչ միայն հիպոթետիկ ենթադրություն է։
Ինչպես շատերդ լսած կլինեք, այս տարվա հոկտեմբերի 8-ին Դաշնային արդարադատության դատարանը որոշեց, որ կորոնավիրուսի համաճարակի
ընթացքում պատվաստումներ իրականացնող բժիշկները պատվաստանյութի հնարավոր վնասների դեպքում ազատված են
պատասխանատվությունից. պատասխանատու չէ բժիշկը, այլ պետությունը։
Բայց դա նշանակում է՝ դու պետք է մի փոքր մտածես, թե ինչ է դա նշանակում։
Բժիշկներ – և սա շատ կարևոր սկզբունք է, որը պահպանում են բոլոր բժշկական ասոցիացիաները։ Սա թերապևտիկ ազատության սկզբունքն է։
Սա նշանակում է, որ եթե հիվանդը վստահություն է ցուցաբերում բժշկին, բժիշկը պետք է կարողանա գործել հիվանդի լավագույն շահերից ելնելով,
և եթե բժիշկը հիվանդի նկատմամբ գործում է ֆիդուցիար կարգավիճակով, ապա նա պետք է կարողանա որոշել կիրառել այն թերապիան, որը
բնականաբար համարում է ճիշտ՝ այսինքն՝ թերապիայի ազատություն։
Բայց թերապիայի ազատությունը, ինչպես ցանկացած ազատություն, պահանջում է պատասխանատվություն։
Իմ որոշումների համար պատասխանատվություն չկրելու դեպքում ազատություն չի լինի։
Այնուամենայնիվ, եթե ես պատասխանատվություն չունեմ, ապա հակառակ կողմից ինձ ավտոմատ կերպով չի տրվում թերապիայի ազատություն։
Սա նշանակում է, որ այս նոր աշխարհում թերապևտիկ հարաբերությունը, որը ես փորձել եմ նկարագրել, այլևս բժիշկի և
հիվանդի միջև չէ, այլ հանկարծ բժիշկի և պետության միջև է՝ այսինքն՝ իշխանության և ենթականի միջև։
Այսպիսով, դա ամբողջովին այլ հարաբերություն է։ Վստահությունը կորել է, և նրա հետ միասին անհետացել է վստահության
այն հիմքը, որը հիմնավորում է բժիշկ-հիվանդ հարաբերությունը։
Սա ինձ բերում է չորս եզրակացությունների։
Իմ կարծիքով, առնվազն, պարտադիր կարմրուկի պատվաստման խնդիրը էապես վերաբերում է սոցիալ-քաղաքական և բարոյագիտական այնպիսի հարցերի,
որոնք չեն կարող լինել ավելի հիմնարար։ Սրանք շատ կարևոր հարցեր են։
Առաջին հարցը հետևյալն է՝ ո՞վ է վերահսկում մեր մարմինները և մեր երեխաների մարմինները։
Մենք՞ ենք դա որոշում, թե՞ պետությունը՞ Երկրորդ կետը՝ բժիշկը ում նկատմամբ է պարտավոր?
Բժիշկը պարտավոր է՞ իր հիվանդների առջև, ինչպես որ պետք է լինի, թե՞ նա պարտավոր է պետության առջև։ Դա շատ հիմնարար հարց է։
Երրորդ՝ եթե բժիշկը պետության երկարացված ձեռքն է, ապա ո՞ւր է մնում վստահությունը։
Եվ դա ինչպե՞ս է ազդում բժիշկ-հիվանդ հարաբերությունների վրա?
Պետք է արդյոք անգամ քննարկել՝ արդյոք հիվանդը իրավունք ունի մերժել բժշկին կամ այլ պետական ծառայողներին հայտարարություն տալ։
Եվ դուք կարող եք պատկերացնել, որ նորմալ հարաբերություն այլևս հնարավոր չէ, որովհետև երբ բժիշկը աշխատում է նման
համակարգում, ստիպված եք հարցնել՝ . նա՞ արդյոք դեռ բժիշկ է։
Թե՞ նա ընդամենը պետության անունից աշխատող բժշկական տեխնիկ է՞, ինչը լրիվ այլ բան է… Եվ սրանով
ավարտում եմ իմ ելույթը։ Շատ շնորհակալություն։
Չորս ժամ բարձրակարգ փորձագիտություն կոնսոլիդացված է 40 րոպեում։
Դիտեք Kla.TV-ի MWGFD սիմպոզիումի «Մերձկծող հիվանդություններից պաշտպանության մասին
օրենքի» քննադատական վերլուծության կոմպիլյացիան։
Ուզու՞մ եք ինքներդ մասնակցել։
Դոկտոր Վայքլ։ (կոմպիլյացիայից՝ վերջում) Ուրեմն, ինչպես կարող եք աջակցել մեր արշավին՝ չեղյալ հայտարարելու Կարմրուկի պաշտպանության
մասին օրենքը և դրա մեջ ներառված պարտադիր պատվաստման պահանջը։
Ուստի խնդրում եմ նայեք կայքին, որը այժմ հասանելի է՝ https://masernschutzgesetz.mwgfd.org։
Այս կայքում դուք մշտապես տեղեկացված կմնաք մեր բոլոր գործունեությունների և արդյունքների մասին։
Մենք մեր աշխատանքային խմբի հետ միասին կազմել ենք թռուցիկ, որը կարող եք բաժանել և օգտագործել ստորագրություններ հավաքելու
համար՝ իդեալական դեպքում ամբողջ Գերմանիայում իրականացվող արշավների համար։ Այս թռուցիկը հասանելի է ներբեռնելու համար։
Դուք կարող եք նաև ներբեռնել ստորագրությունների հավաքագրման թերթիկները։ Կարևոր է, որ ստորագրության թերթիկում
միշտ ներառված լինեն մեր ստորագրահավաքի պահանջները, որոնք ես այժմ ներկայացրել եմ նաև Գերմանիայի խորհրդարանին։
Ուրեմն խոսեք ձեր պատգամավորների հետ, քաղաքական գործիչների հետ։ Մենք պետք է ճնշում գործադրենք ներքևից։
Խոսեք ձեր բժիշկների հետ, խոսեք դրա մասին ձեր ընկերների և գործընկերների հետ։
Խոսեք տուժած ընտանիքների հետ, բոլոր երիտասարդ ընտանիքների հետ։
Սա տարեկան ազդում է 700 000 մարդու վրա։ Եվ հրապարակայնորեն ուշադրություն հրավիրեք այս խնդրին։
Kla.Tv-ը սկզբունքորեն գործում է կամավոր հիմունքներով և անվճար։
Մեր միակ պարգևը մեր ծրագրերի տարածումն է։
Շատ շնորհակալություն։