Ing tanggal 15 November 2025, sawijining simposium pers sing diselenggarakake dening MWGFD kanthi topik
"Undhang-Undhang Perlindhungan Campak Dianyeluti" dianakake cedhak Passau, langsung ing pinggir Kali Donau sing éndah.
Miturut Kelompok Kerja Undhang-Undhang Perlindungan Campak, sing dumadi saka dhokter, ilmuwan, lan pengacara,
undhang-undhang iki ngganggu integritas fisik lan hak-hak wong tuwa kanthi ora konstitusional.
Padha nuntut supaya iku langsung dibubarake. Kla.TV ana ing kana kanthi siaran langsung lan ndhukung
perjuangan kasebut kanthi nyiarke presentasi-presentasi individu sing pancen pantes ditonton.
Ing ngisor program, sampeyan bakal nemokake selebaran informatif babagan topik iki lan cara-cara
sing bisa sampeyan lakoni kanggo ndhukung sebab iki.
Delengen ing ngisor iki kontribusi Prof. Dr. Paul Cullen babagan topik 'Etika medis lan
pertimbangan sosial babagan vaksinasi campak wajib'.
Pengumuman saka Dr. Weikl kanggo Profesor Dr. Paul Cullen: Pembicara sabanjure ana ing kene bareng kita
langsung, kanca kita Profesor Dr. Paul Cullen. Dheweke dhokter lan publisis, lair ing Irlandia.
Dheweke sinau kedokteran ing University College Dublin lan banjur nerusake gelar kapindho ing biokimia, kanthi
spesialisasi ing biologi molekuler, ing King's College London.
Dheweke ahli kedokteran internal kanthi kualifikasi tambahan ing penyakit menular, kedokteran laboratorium, lan kimia klinis.
Dheweke mimpin laboratorium medis gedhe ing Münster lan uga mulang kedokteran laboratorium ing universitas lokal.
Saliyane 250 publikasi ilmiah, dhèwèké uga panulis sawetara buku teks.
Dheweke utamane kasengsem karo masalah etika ing kedokteran lan bioteknologi, mulane dheweke wis menehi ceramah sing
saiki kita ngenteni kanthi judhul: "Etika medis lan pertimbangan sosial babagan vaksinasi campak wajib". Paul, mangga.
Profesor Paul Cullen: Matur nuwun, Ronny, lan matur nuwun wis maringi aku kesempatan kanggo melu simposium iki dina iki.
Ya, presentasiku ora tenan bab vaksinasi campak wajib, utawa vaksinasi sakjane. Iki bab apa sing kudu kita
toleransi, apa sing kudu kita toleransi minangka pasien, lan apa sing ora kudu kita toleransi.
Lan pancen iki babagan dhasar-dhasar pertimbangan etis kaya ngono lan pentinge ing masyarakat.
Lan sepisanan, ayo miwiti karo hubungan antarane dhokter lan pasien.
Ora ana hubungan ing masyarakat kita antarane wong sing ora kenal sing luwih raket
tinimbang hubungan antarane dhokter lan pasien.
Dokter sinau bab-bab sing asring malah bojone pasien ora ngerti.
Lan dhèwèké kudu ngalami kuwi, amarga mung nalika kuwi dhèwèké bakal bisa maringi perawatan sing pas.
Lan iki mbutuhake hubungan kapercayan sing mutlak, sing ora ana karo sapa wae liyane, ora karo pengacara,
ora karo penasihat pajak, ora ana ing panggonan liya.
Lan hubungan iki banjur netepake, ing sisih liya, yen pasien kudu nganggep yen dhokter tumindak kanggo kapentingan
paling apik, lan pancen uga kanggo kapentingane pribadi.
Lan kuwi dadi dhasar, bisa diomong, saka sakabehe proses, yaiku hubungan khusus
adhedhasar kapercayan antarane dhokter lan pasien.
Lan amarga iku, utamane sawisé Perang Donya II... – mesthi ana akèh pelanggaran ing babagan kedokteran
sajrone Perang Donya II, ing Jerman, nanging uga ing Jepang.
Lan amarga pelanggaran-pelanggaran iki, sawetara prinsip sing wis ana wiwit biyen wis dikodifikasi.
Lan aku wis milih telu ing kene sing, paling ora kanggo aku, dadi dhasar, dhasar etika saka kedokteran modhèren.
Prinsip pisanan yaiku prinsip hak marang integritas fisik.
Dadi padha kandha, awakku, pilihanku. Lan kuwi mesthi pancen bener. Pasien nduwèni kedaulatan
mutlak marang awaké dhéwé lan integritas fisiké.
Minangka mahasiswa kedokteran, aku sinau yèn ora diijini nyisir rambute pasien yèn dhèwèké ora kepéngin.
Lan mesthi ora nyuntik apa-apa ing sangisore kulit, kaya sing diomongake Profesor Bhakdi.
Lan iku minangka prinsip sing banget, banget penting: kita nduwèni kedaulatan marang awak dhéwé!
Prinsip kapindho, lan iku hak... – saka panaliten sing ora bisa diomongake sajrone Perang Donya
II... nanging ora mung ing kana, uga ing Amerika.
Ana sawijining eksperimen sing misuwur banget, yaiku Eksperimen Tuskegee, ing ngendi wong ireng kena sifilis tanpa
padha ngerti lan ora diobati kanthi bener supaya bisa ngamatake jalane penyakit kasebut sacara alami.
Kabeh kesalahan iki – sing ora disengaja, nanging luwih minangka pelajaran sing dipelajari –
nglairake prinsip persetujuan sing wis diwenehi informasi.
Apa tegese persetujuan sing wis diwenehi informasi? Persetujuan sing wis diwenehi informasi, nalika wong wis
diwenehi informasi babagan iku, iku hubungan langsung lan pribadi antarane dhokter lan pasien.
Dokter kudu nerangake kauntungan, risiko, lan efek samping marang pasien kanthi lisan. Banjur
dhèwèké bisa maringi pasien kuwi kanthi tulisan.
Nanging sing paling penting yaiku panjelasan lisan iki, ing ngendi pasien uga nduwé kasempatan kanggo takon lan,
sakjatiné, yèn kowé maca undang-undang Jerman, uga nduwé wektu kanggo nimbang apa dhèwèké péngin utawa ora.
Lan banjur kita tekan sing katelu, yaiku prinsip kuna banget sing wis ana ing jaman biyen, contone ing kedokteran Hippocrates.
Lan iku prinsip inti: sepisanan, aja nimbulake cilaka.
– 'Primum nihil nocere' iku frasa Latin. Apa tegese? Asring disalahpahami.
Contone, nalika Covid, ana sing kandha: kita kudu vaksinasi kabeh wong, banjur ora bakal ana cilaka. Ora, kuwi dudu maksude.
Iki ateges saben pasien siji-siji sing ngadeg ing ngarepé dhokter, dhokter kudu yakin manawa perawatan iki
bakal luwih akèh migunani tinimbang nimbulaké cilaka.
Lan yen sampeyan ora yakin manawa kahanan iki ora kaya ngono, sampeyan ora kena maringi perawatan, sanajan sampeyan
duwe alesan sing apik kanggo mikir manawa iki bisa mbantu.
Mangkono tegesé prinsip iki, lan wis rada dilalekake.
Wong Romawi nduwé paribasan: kabecikan pasien iku undang-undang paling dhuwur – "salus aegroti supreма lex" ing basa Latin.
Iki ateges yèn fokusé ana ing saben pasien siji-siji, dudu ing masyarakat utawa komunitas.
Iki sawijining hubungan pribadi adhedhasar kapercayan, kaya sing bar kuwi kita krungu.
Lan mesthi wae, kabeh sing wis tak kandhakake luwih ditrapake maneh nalika pasien ora
bisa maringi idin, utamane kanggo bocah-bocah.
Lan vaksinasi campak mesthi kanggo bocah-bocah.
Lan masalah sing saiki kita duwé yaiku kita nduwé hubungan sing banget intim lan rapuh banget antarané dhokter lan pasien,
lan saiki negara mlebu lan ngganggu, bisa diomongké kaya ngono.
Lan iki ora mung spekulasi hipotetis.
Kaya sing wis akèh krungu, tanggal 8 Oktober taun iki, Pengadilan Federal keadilan mutusaké yèn sajrone pandemi coronavirus, dhokter
sing maringi vaksinasi ora tanggung jawab yèn ana karusakan amarga vaksin; dudu dhokter sing tanggung jawab, nanging negara.
Nanging kuwi ateges – kowe kudu mikir sethithik bab apa tegese kuwi.
Para dhokter – lan iki minangka prinsip sing penting banget sing dijunjung déning kabèh asosiasi
medis. Iki minangka prinsip kabebasan terapeutik.
Iki ateges yèn pasien nduwèni kapercayan iki, dhokter kudu bisa tumindak kanggo kapentingan paling apik pasien, lan yèn dhokter
makarya ing kapasitas fidusia kanggo pasien, dhèwèké kudu bisa mutusaké nerapaké terapi sing
sacara alami dianggep bener, yaiku kabebasan terapi.
Nanging kamardikan terapi, kaya kamardikan apa waé, mbutuhaké tanggung jawab.
Ora ana kabebasan tanpa tanggung jawab marang kaputusanku.
Nanging, yen aku ora duwe tanggung jawab, kosok baline aku otomatis ora duwe kabebasan terapi.
Iki ateges ing donya anyar iki, hubungan terapeutik sing wis tak upayakake kanggo nerangake ora maneh ana antarane
dhokter lan pasien, nanging dumadakan dadi antarane dhokter lan negara – yaiku antarane panguwasa lan warga.
Dadi iki hubungan sing pancen beda. Kapercayan wis ilang, lan bareng karo iku uga dhasar
kapercayan sing dadi pondasi hubungan dhokter-pasien.
Iki nggawa aku marang papat kesimpulan.
Miturut panemuku paling ora, vaksinasi campak wajib sejatine babagan masalah sosial-politik lan etika sing
ora bisa luwih dhasar. Iki masalah sing banget penting.
Pitakonan pisanan yaiku: Sapa sing nduwèni kendali marang awak kita lan awak anak-anak kita?
Apa kita sing mutusaké kuwi, utawa negara sing mutusaké kuwi? Titik kapindho yaiku: dhokter iku wajib marang sapa?
Apa dhokter iku wajib marang pasiéné, kaya kuduné, utawa dhokter iku wajib marang nagara? Iku pitakon sing paling dhasar.
Katelu, yen dhokter iku dadi tangan dawa negara, kapercayan ana ing endi?
Lan endi panggonane hubungan dhokter-pasien?
Apa kita kudu mikir manawa pasien nduwé hak nolak menehi pernyataan marang dhokter utawa abdi negara liyané?
Lan kowe bisa mbayangake manawa hubungan normal ora mungkin maneh, amarga nalika dhokter makarya ing sistem kaya
ngono, kudu takon pitakon: Apa dheweke isih dhokter tenan?
Utawa apa dhèwèké mung teknisi medis sing makarya atas jeneng negara? – sing iku bab sing béda banget...
Lan kuwi nyimpulake panuturanku. Matur nuwun sanget!
Papat jam keahlian sing banget trampil diringkes dadi 40 menit.
Delengen kompilasi Kla.TV saka simposium MWGFD babagan "Undhang-Undhang Perlindungan Campak" sing lagi ditliti.
Pengin melu dhéwé?
Dr. Weikl: (saka kompilasi – ing pungkasan) Dadi, kepiye sampeyan bisa ndhukung kampanye kita kanggo mbatalake Undhang-Undhang
Perlindungan Campak lan syarat vaksinasi wajib sing ana ing kono?
Mula, mangga delengen situs web sing saiki wis kasedhiya, sing dijenengi: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
Lan ing situs web iki, sampeyan bakal terus diwenehi kabar babagan kabeh kegiyatan lan asil kita.
Kita wis nggawe selebaran bebarengan karo kelompok kerja kita, sing bisa sampeyan sebarke lan gunakake kanggo
nglumpukake tandha tangan – paling becik kanggo kampanye ing saindenging Jerman. Selebaran iki kasedhiya kanggo diundhuh.
Sampeyan uga bisa ngundhuh lembar-lembar koleksi tandha tangan. Penting banget yen lembar tandha tangan
tansah ngemot panjalukan petisi kita, sing saiki uga wis tak ajokake marang Parlemen Jerman.
Mula, omonga karo anggota parlemenmu, karo para politikus! Kita kudu ngetokake tekanan saka ngisor!
Gumun karo dhoktermu, rembugan karo kanca-kancamu lan kanca kerjamu!
Ngomong karo kulawarga sing kena pengaruh, karo kabèh kulawarga enom!
Iki mengaruhi 700.000 wong saben taun. Lan nggawa masalah iki marang perhatian umum!
Kla.Tv makarya kanthi sukarela lan gratis minangka prinsip.
Panghargaan tunggal kita ana ing panyebaran program-program kita.
Matur nuwun sanget.