На 15 ноември 2025 година, во близина на Пасау, директно на прекрасната Дунав, се одржа прес-симпозиум организиран
од MWGFD на тема "Закон за заштита од морбили под лупа".
Законот неконституционално се меша со физичкиот интегритет и родителските права, според Работната група за Законот за заштита
од морбили, која се состои од лекари, научници и адвокати.
Тие повикуваат на негово итно укинување. Kla.TV беше таму во живо и ја поддржува каузата со емитување на
поединечните презентации, кои навистина вредат да се погледнат.
Под програмата ќе најдете информативни летоци на темата и начини на кои и вие можете да ја поддржите оваа кауза.
Ве молиме погледнете подолу за придонесот на проф. д-р Пол Кален на темата "Медицинска етика и социјални аспекти
во врска со задолжителното вакцинирање против морбили".
Соопштение од д-р Вајкл за професор д-р Пол Кален: Следниот говорник е тука со нас во живо, нашиот пријател
професор д-р Пол Кален. Тој е лекар и публицист, роден во Ирска.
Студирал медицина на Универзитетскиот колеџ во Даблин, а потоа продолжил да заврши втор степен по биохемија, специјализирајќи
се во молекуларна биологија, на Кингс колеџ во Лондон.
Тој е специјалист по интерна медицина со дополнителни квалификации по инфективни
болести, лабораториска медицина и клиничка хемија.
Тој раководи со голема медицинска лабораторија во Минстер и исто така предава лабораториска медицина на локалниот универзитет.
Покрај 250 научни публикации, тој е и автор на неколку учебници.
Тој е особено заинтересиран за етичките прашања во медицината и биотехнологијата, поради што го наслови своето предавање, кое со
нетрпение го очекуваме, "Медицинска етика и социјални аспекти во врска со задолжителното
вакцинирање против морбили". Пол, зборот е твој.
Професор Пол Кален: Ви благодарам, Рони, и ви благодарам што ми дозволивте да учествувам на овој симпозиум денес.
Па, мојата презентација не е навистина за задолжителните вакцини против морбили, ниту пак за вакцинациите сами по себе.
Таа е за тоа што треба да толерираме, што мораме да толерираме како пациенти и што не треба да толерираме.
И навистина станува збор за основите на таквите етички размислувања и нивната значајност во општеството.
И пред сè, да започнеме со односот меѓу лекарот и пациентот.
Во нашето општество нема поинтимна врска меѓу непознати лица од онаа меѓу лекар и пациент.
Лекарот дознава работи што често дури и сопругата на пациентот не ги знае.
И тој мора да ги искуси, бидејќи само тогаш ќе може да обезбеди соодветен третман.
И бара апсолутна врска на доверба, која не постои никаде на друго место, ниту со адвокат, ниту со даночен советник.
И оваа врска, од друга страна, воспоставува дека пациентот мора да претпостави дека лекарот постапува во негов
најдобар интерес, а конкретно во неговите лични интереси.
И тоа е, така да се каже, основата на целиот процес, оваа посебна врска на доверба помеѓу лекарот и пациентот.
И поради тоа, особено по Втората светска војна... – имаше, секако, многу престапи во медицината за време на
Втората светска војна, во Германија, но и во Јапонија.
И поради овие престапи, одредени принципи кои секогаш постоеле се кодифицирани.
И избрав три што, барем за мене, го формираат основата, етичката основа на модерната медицина.
Првиот принцип е принципот на правото на физички интегритет.
Па велат: "Моето тело, мој избор". И тоа е, секако, навистина точно. Пациентот има апсолутен
суверенитет над сопственото тело и физичкиот интегритет.
Како студент по медицина, научив дека дури и не е дозволено да се чешла косата на пациентот ако тој не сака тоа.
И секако не да се вбризгува ништо под кожата, како што рече професор Бхакди.
И тоа е многу, многу важен принцип: имаме суверенитет над нашите тела!
Вториот принцип, и тоа е правото... – од неискажливите студии за време на Втората светска
војна... но не само таму, туку и во Америка.
Имаше еден многу познат експеримент, Тускегискиот експеримент, каде што црнци беа заразени со сифилис без нивно знаење и не беа
соодветно лекувани за да се набљудува природниот тек на болеста.
Сите овие грешки – кои не беа намерни, туку беа лекции научени – доведоа до принципот на информирана согласност.
Што значи информирана согласност? Информирана согласност, кога сте информирани за неа, е
директен, личен однос помеѓу лекар и пациент.
Лекарот мора усно да му ги објасни на пациентот придобивките, ризиците и несаканите
ефекти. Потоа може да му даде нешто писмено.
Но најважно е ова вербално објаснување, каде што пациентот исто така има можност да поставува прашања и,
всушност, ако го прочитате германскиот закон, има и време да размисли дали го сака тоа или не.
И потоа доаѓаме до третиот, кој е многу стар принцип што веќе постоел во античко време, на пример во хипократската
медицина. И тоа е основниот принцип: прво, не прави штета.
– "Primum nihil nocere" е латинска фраза. Што значи таа? Често се разбира погрешно.
На пример, со Ковид се рече: мора да ја вакцинираме целата популација, тогаш нема да има штета. Не, тоа не е она што значи.
Ова значи дека за секој поединечен пациент што стои пред нив, лекарите мора да бидат сигурни дека
овој третман ќе му донесе повеќе корист отколку штета.
И ако не сте сигурни дека тоа не е така, тогаш не смеете да спроведувате третман, дури и ако имате
добри причини да верувате дека тоа може да помогне.
Тоа е она што го значи овој принцип, и тој е донекаде заборавен.
Римјаните имале поговорка: благосостојбата на пациентот е највисокиот закон – "salus aegroti suprema lex" на латински.
Ова значи дека фокусот е на поединечниот пациент, а не на општеството или заедницата.
Ова е личен однос заснован на доверба, како што штотуку слушнавме.
И секако, сè што реков важи уште повеќе кога пациентот не е способен да даде согласност, особено кога станува збор за деца.
И вакцината против сипаници е, секако, за деца.
И проблемот што го имаме сега е што имаме многу, многу интимен, многу кревок однос меѓу лекарот и
пациентот, а сега државата влегува и се меша, така да се каже.
И ова не е само хипотетичко шпекулирање.
Како што многумина од вас веројатно слушнале, на 8 октомври оваа година, Сојузниот суд за правда пресуди дека за време на
пандемијата на коронавирусот, лекарите кои ги спроведуваат вакцинациите се ослободени од одговорност во случај на
оштетување од вакцина; одговорен не е лекарот, туку државата.
Но тоа значи – треба малку да размислиш што тоа значи.
Лекарите – и ова е многу важен принцип кој се почитува од сите медицински здруженија. Ова е принципот на терапевтската слобода.
Ова значи дека ако пациентот има такво доверување, лекарот мора да може да постапува во најдобар интерес на пациентот, а ако
лекарот работи во фидуцијарна улога за пациентот, тогаш тој или таа мора да може да одлучи да ја примени терапијата
што природно ја смета за правилна, ова слобода на терапија.
Но слободата на терапијата, како и секоја слобода, бара одговорност.
Нема слобода без одговорност за моите одлуки.
Сепак, ако немам никаква одговорност, тогаш обратно, автоматски немам слобода на терапија.
Ова значи дека во овој нов свет, терапевтската врска што се обидов да ја нацртам повеќе не е помеѓу лекар и пациент, туку
одеднаш помеѓу лекар и држава – односно помеѓу власт и субјект.
Значи, станува збор за сосема поинаков однос. Довербата исчезна, а со неа и основата на довербата
што го формира темелот на односот лекар-пациент.
Ова ме доведува до четири заклучоци.
По мое мислење, барем, прашањето за задолжителна вакцинација против морбили во суштина се однесува на
социополитички и етички прашања кои не можат да бидат поосновни. Ова се многу важни прашања.
Првото прашање е: Кој има контрола над нашите тела и телата на нашите деца?
Дали ние одлучуваме за тоа, или државата одлучува за тоа? Вториот пункт е: на кого е обврзан лекарот?
Дали лекарот е должен кон своите пациенти, како што треба да биде, или е должен кон државата? Тоа е многу суштинско прашање.
Трето, ако лекарот е тогаш продолжена рака на државата, каде останува довербата?
А каде тоа го остава односот лекар-пациент?
Дали воопшто треба да размислиме дали пациентот има право да одбие да даде изјава на лекарот или на други јавни службеници?
И можете да замислите дека нормална врска повеќе не е можна, бидејќи кога лекар работи во таков систем, мора да
се постави прашањето: Дали тој воопшто сè уште е лекар?
Или тој е само медицински техничар кој работи во име на државата? – што е сосема поинаку... И со тоа
завршувам со моите забелешки. Ви благодарам многу!
Четири часа високо компетентна експертиза кондензирани во 40 минути.
Погледнете ја компилацијата на Kla.TV од симпозиумот на MWGFD за "Законот за заштита од морбили" под лупа.
Сакате и вие да се вклучите?
Д-р Вајкл: (од компилација – на крајот) Па како можете да ја поддржите нашата кампања за укинување на Законот за заштита од
морбили и задолжителното барање за вакцинација што го содржи?
Затоа, ве молиме погледнете ја веб-страницата, која сега е достапна, наречена: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
И на оваа веб-страница ќе бидете информирани за сите наши активности и резултати.
Ние, заедно со нашата работна група, изработивме флаер што можете да го дистрибуирате и користите за собирање потписи – идеално за
кампањи низ цела Германија. Овој флаер е достапен за преземање.
Можете исто така да ги преземете листовите за собирање потписи. Важно е листот за потписи секогаш да ги вклучува нашите барања
од петицијата, кои сега ги поднесов и до германскиот парламент.
Затоа зборувајте со вашите пратеници, со политичарите! Мораме да вршиме притисок од долу!
Разговарајте со вашите лекари, дискутирајте за тоа со вашите пријатели и колеги!
Разговарајте со погодените семејства, со сите млади семејства!
Ова влијае на 700.000 луѓе годишно. И го привлекува вниманието на јавноста кон ова прашање!
Kla.Tv работи доброволно и бесплатно како прашање на принцип.
Нашата единствена награда лежи во ширењето на нашите програми.
Многу ви благодарам.