Mnamo tarehe 15 Novemba 2025, simpoziamu ya vyombo vya habari iliyoandaliwa na MWGFD kuhusu mada "Sheria ya
Kinga Dhidi ya Surua Ikichunguzwa" ilifanyika karibu na Passau, moja kwa moja kando ya Mto Danube mzuri.
Sheria hiyo inavuruga uadilifu wa kimwili na haki za wazazi kinyume na katiba, kulingana na Kikundi Kazi
cha Sheria ya Ulinzi dhidi ya Surua, kinachojumuisha madaktari, wanasayansi na wanasheria.
Wanadai kufutwa kwake mara moja. Kla.TV ilikuwa pale moja kwa moja na inaunga mkono harakati hiyo kwa kurusha
matangazo ya mawasilisho binafsi, ambayo yanastahili kutazamwa.
Chini ya mpango, utapata vipeperushi vyenye taarifa kuhusu mada hii na njia ambazo nawe unaweza kusaidia jambo hili.
Tazama hapa chini mchango wa Prof. Dr. Paul Cullen kuhusu mada ya 'Maadili ya matibabu na
masuala ya kijamii kuhusu chanjo ya lazima ya surua'.
Tangazo la Dkt. Weikl kwa Profesa Dkt. Paul Cullen: Mzungumzaji anayefuata yuko nasi moja kwa moja, rafiki yetu Profesa Dkt.
Paul Cullen. Yeye ni daktari na mwanahabari, aliyezaliwa Ireland.
Alisomea tiba katika University College Dublin, kisha akaendelea kukamilisha shahada ya pili katika biokemia, akibobea
katika biolojia ya molekuli, katika King's College London.
Yeye ni mtaalamu wa tiba ya ndani mwenye sifa za ziada katika magonjwa ya kuambukiza, tiba ya maabara na kemia ya kliniki.
Anaongoza maabara kubwa ya matibabu huko Münster na pia hufundisha tiba ya maabara katika chuo kikuu cha eneo hilo.
Mbali na machapisho ya kisayansi 250, pia ni mwandishi wa vitabu kadhaa vya kiada.
Ana hamu hasa na masuala ya maadili katika tiba na bioteknolojia, ndiyo maana amempa mhadhara wake, ambao sasa tunautazamia
kwa hamu, kichwa: "Maadili ya matibabu na masuala ya kijamii kuhusu chanjo ya lazima ya surua". Paul, ni zamu yako.
Profesa Paul Cullen: Asante, Ronny, na asante kwa kuniruhusu kushiriki katika kongamano hili leo.
Vema, mada yangu siyo hasa kuhusu chanjo za lazima za surua, wala hata chanjo kwa ujumla. Ni kuhusu kile
tunachopaswa kuvumilia, kile tunachopaswa kuvumilia sisi wagonjwa, na kile hatupaswi kuvumilia.
Na kwa kweli inahusu misingi ya mambo kama hayo ya kimaadili na umuhimu wake katika jamii.
Na kwanza kabisa, tuanze na uhusiano kati ya daktari na mgonjwa.
Hakuna uhusiano katika jamii yetu kati ya wageni ambao ni wa karibu zaidi kuliko uhusiano kati ya daktari na mgonjwa.
Daktari hujifunza mambo ambayo mara nyingi hata mke wa mgonjwa hajui.
Na lazima azipitie mwenyewe, kwa sababu ndipo tu atakapoweza kutoa matibabu sahihi.
Na inahitaji uhusiano kamili wa kuaminiana, ambao haupo kwa mtu mwingine yeyote, si kwa wakili,
si kwa mshauri wa kodi, mahali pengine popote.
Na uhusiano huu, kwa upande mwingine, huweka kwamba mgonjwa anapaswa kudhani kwamba daktari anafanya kazi kwa
maslahi yake bora, na kwa kweli pia kwa maslahi yake binafsi.
Na hiyo ndiyo msingi, tuseme, wa mchakato mzima, uhusiano huu maalum wa kuaminiana kati ya daktari na mgonjwa.
Na kwa sababu hii, hasa baada ya Vita Kuu ya Pili ya Dunia... – kulikuwa, bila shaka, na makosa mengi katika tiba wakati wa Vita
Kuu ya Pili ya Dunia, nchini Ujerumani, lakini pia nchini Japani.
Na kwa sababu ya makosa haya, kanuni fulani ambazo zimekuwepo daima zimeandikwa rasmi.
Na nimechagua hapa vitatu ambavyo, angalau kwangu mimi, vinaunda msingi, msingi wa kimaadili wa tiba ya kisasa.
Kanuni ya kwanza ni kanuni ya haki ya uadilifu wa kimwili.
Wanasema, mwili wangu, uamuzi wangu. Na hilo, bila shaka, ni kweli kabisa. Mgonjwa ana mamlaka kamili juu
ya mwili wake mwenyewe na uadilifu wake wa kimwili.
Kama mwanafunzi wa tiba, nilijifunza kwamba hata hauruhusiwi kupiga nywele za mgonjwa ikiwa yeye hataki.
Na hakika si kuchoma chochote chini ya ngozi, kama Profesa Bhakdi alivyosema.
Na hiyo ni kanuni muhimu sana sana: tuna mamlaka juu ya miili yetu wenyewe!
Kanuni ya pili, na hiyo ndiyo haki... – kutokana na tafiti zisizoweza kuelezwa wakati wa Vita Kuu ya
Pili ya Dunia... lakini si huko tu, pia Marekani.
Kulikuwa na jaribio maarufu sana, jaribio la Tuskegee, ambapo watu weusi walipata maambukizi ya sifilisi
bila wao kujua na hawakupewa matibabu sahihi ili kuangalia mtiririko wa asili wa ugonjwa huo.
Makosa haya yote – ambayo hayakufanywa kwa makusudi, bali yalikuwa masomo yaliyopatikana –
yalisababisha kanuni ya ridhaa iliyojulikana.
Kikubaliwa kwa taarifa kunamaanisha nini? Kikubaliwa kwa taarifa, mtu anapopewa taarifa, ni uhusiano wa
moja kwa moja na wa kibinafsi kati ya daktari na mgonjwa.
Daktari lazima aelezee mgonjwa faida, hatari na madhara kwa mdomo. Kisha anaweza kumpa kitu kwa maandishi.
Lakini jambo muhimu ni maelezo haya ya mdomo, ambapo mgonjwa pia ana fursa ya kuuliza maswali na, kwa kweli, ikiwa utasoma sheria
ya Ujerumani, pia ana muda wa kufikiria kama anataka au la.
Na kisha tunafika kwenye kanuni ya tatu, ambayo ni kanuni ya kale sana iliyokuwepo tangu nyakati za kale, kwa mfano katika tiba
ya Hippocrates. Na hiyo ndiyo kanuni msingi: kwanza, usidhuru.
– 'Primum nihil nocere' ni msemo wa Kilatini. Una maana gani? Mara nyingi hueleweka vibaya.
Kwa mfano, kuhusu Covid, ilisema: lazima tuwapatie chanjo watu wote, basi hakuna madhara
yatakayotokea. Hapana, si hivyo maana yake.
Hii inamaanisha kwamba kwa kila mgonjwa binafsi anayesimama mbele yao, madaktari lazima wawe na uhakika
kwamba matibabu haya yatawafaa zaidi kuliko kuwadhuru.
Na ikiwa huna uhakika kwamba hali si hii, basi hupaswi kutoa matibabu, hata kama una
sababu nzuri za kuamini kwamba inaweza kusaidia.
Hilo ndilo maana ya kanuni hii, na imesahaulika kiasi.
Warumi walikuwa na msemo: ustawi wa mgonjwa ndio sheria kuu – "salus aegroti supreма lex" kwa Kilatini.
Hii ina maana kwamba mkazo uko kwa mgonjwa binafsi, si kwa jamii au umma.
Huu ni uhusiano wa kibinafsi unaotegemea uaminifu, kama tulivyosikia tu.
Na bila shaka, kila nilichosema kinatumika zaidi pale mgonjwa hawezi kutoa ridhaa, hasa linapokuja suala la watoto.
Na chanjo ya surua ni, bila shaka, kwa watoto.
Na tatizo tunaloliona sasa ni kwamba tuna uhusiano wa karibu sana, tete sana kati ya daktari na mgonjwa,
na sasa serikali inaingilia kati, kwa kusema hivyo.
Na hii si tu dhana ya kubahatisha.
Kama wengi wenu mlivyosikia, tarehe 8 Oktoba mwaka huu, Mahakama ya Shirikisho ya Haki ilitoa uamuzi unaowaondolea madaktari
wanaotoa chanjo wakati wa janga la virusi vya korona dhima ya kisheria iwapo chanjo itasababisha madhara,
ikimaanisha kuwa ni serikali, na si daktari, ndiyo yenye dhima.
Lakini hiyo inamaanisha – lazima ufikirie kidogo kuhusu maana yake.
Madaktari – na hili ni kanuni muhimu sana inayotetewa na vyama vyote vya matibabu. Hii ni kanuni ya uhuru wa tiba.
Hii inamaanisha kwamba ikiwa mgonjwa ana imani hii, daktari lazima aweze kutenda kwa maslahi bora ya mgonjwa, na ikiwa
daktari anafanya kazi katika jukumu la uwakili kwa mgonjwa, basi lazima aweze kuamua kutumia tiba ambayo
kwa kawaida anaiona kuwa sahihi, uhuru huu wa tiba.
Lakini uhuru wa tiba, kama aina yoyote ya uhuru, unahitaji uwajibikaji.
Hakuna uhuru bila uwajibikaji kwa maamuzi yangu.
Hata hivyo, ikiwa sina wajibu wowote, basi kinyume chake sina uhuru wa tiba.
Hii ina maana kwamba katika dunia hii mpya, uhusiano wa tiba niliyo jaribu kuuainisha hauko tena kati ya
daktari na mgonjwa, bali ghafla kati ya daktari na serikali – yaani, kati ya mamlaka na raia.
Kwa hivyo ni uhusiano tofauti kabisa. Uaminifu umeisha, na pamoja nao msingi wa uaminifu
unaounga mkono uhusiano wa daktari na mgonjwa.
Hii inanipeleka kwenye hitimisho nne.
Kwa maoni yangu, angalau, chanjo ya lazima ya surua kimsingi inahusu masuala ya kijamii, kisiasa na kimaadili ambayo
hayawezi kuwa ya msingi zaidi. Haya ni maswali muhimu sana.
Swali la kwanza ni: Nani ana udhibiti wa miili yetu na miili ya watoto wetu?
Je, sisi tunaamua hilo, au serikali ndiyo inaamua hilo? Hoja ya pili ni: daktari anawajibika kwa nani?
Je, daktari anawajibika kwa wagonjwa wake, kama inavyopaswa kuwa, au anawajibika kwa serikali? Hilo ni swali la msingi sana.
Tatu, ikiwa daktari basi ni mkono uliopanuliwa wa serikali, imani inabaki wapi?
Na hilo linaacha wapi uhusiano wa daktari na mgonjwa?
Je, tunapaswa hata kuzingatia kama mgonjwa ana haki ya kukataa kutoa taarifa kwa daktari au kwa watumishi wengine wa umma?
Na unaweza kufikiria kwamba uhusiano wa kawaida hauwezi tena kuwazekana, kwa sababu wakati daktari anapofanya kazi katika mfumo
kama huo, ni lazima kuuliza swali: Je, bado ni daktari kabisa?
Au yeye ni tu mtaalamu wa tiba anayefanya kazi kwa niaba ya serikali? – jambo ambalo ni tofauti kabisa...
Na hayo ndiyo yamekamilisha maoni yangu. Asante sana!
Masaa manne ya utaalamu mkubwa yaliyopunguzwa hadi dakika 40.
Tazama mkusanyiko wa Kla.TV wa kongamano la MWGFD kuhusu "Sheria ya Kinga dhidi ya Surua" inayochunguzwa.
Je, ungependa kujihusisha mwenyewe?
Dk. Weikl: (kutoka mkusanyiko – mwishoni) Basi unawezaje kuunga mkono kampeni yetu ya kufuta Sheria ya Ulinzi dhidi
ya Surua na hitaji la chanjo ya lazima iliyomo ndani yake?
Basi, tafadhali angalia tovuti ambayo sasa inapatikana, iitwayo: https://masernschutzgesetz.mwgfd.org.
Na kwenye tovuti hii, utafahamishwa kuhusu shughuli zetu zote na matokeo yetu.
Tumeunda vipeperushi, pamoja na kikundi chetu cha kazi, ambavyo unaweza kusambaza na kutumia kukusanya saini – hasa kwa kampeni
kote Ujerumani. Vipeperushi hivi vinapatikana kwa kupakuliwa.
Unaweza pia kupakua karatasi za mkusanyiko wa sahihi. Ni muhimu kwamba karatasi ya sahihi daima ijumuishe madai yetu ya
petisheni, ambayo sasa pia nimewasilisha kwa Bunge la Ujerumani.
Basi waambie wabunge wenu, wanasiasa! Lazima tuweke shinikizo kutoka chini!
Zungumza na madaktari wako, jadili na marafiki na wenzako!
Zungumza na familia zilizoathirika, na familia zote changa!
Hii inaathiri watu 700,000 kwa mwaka. Na kuleta suala hili katika umakini wa umma!
Kla.Tv hufanya kazi kwa hiari na bila malipo kama kanuni.
Tuzo yetu pekee iko katika kusambaza programu zetu.
Asante sana.